..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫رخ‌دادهایی که در ادامه شاهد آن هستیم حدوداً در 29ـم ‫اوت سال‌های 1993، 1994 و 1995 اتفاق‌افتاده‌اند.
‫[ سال 1993 ]
‫تولدت مبارک کیت والیس.
‫[ سال 1994 ]
‫[ هنوز نتونستی بخوابی؟ ]
‫[ چطور می‌تونم بخوابم ‫وقتی پلیسا هنوز نتونستن کاری کنن ]
‫[ که جنت رو متهم کنه ]
‫[ غم و غصه رو با خوردن ‫کیک تولدت فراموش کن]
‫[ بعد از اینکه مارتین از غذا واسه کنترلم ‫استفاده کرد، دیگه از خورد و خوارکم افتادم ]
‫[ اعتصاب غذا حس کنترل بهت میده ]
‫تولدت مبارک دختر نازم.
‫بهترین کادوی تولد رو ‫واسه‌ت گرفتیم.
‫برنامۀ «مارشا بیلی» تو رو ‫به عنوان مهمون دعوت کرده!
‫اگه خودت بخوای...
‫- نمی‌خوام. ‫- کیت...
‫از اونجایی که پلیس جسارت کرده ‫جنت رو متهم نکنه،
‫مردم شاید داستان تو رو ‫زیر سوال ببرن.
‫ولی اگه مارشا بیلی ‫با تو مصاحبه کنه،
‫با اعتمادی که بین مردم کسب کرده..
‫همه می‌چسبن به سمت داستان تو.
‫اهمیتی نمیدم بقیه چی فکر میکنن ‫خودم میدونم چه اتفاقی افتاد.
‫خب، البته، ولی...
‫میرم بخوام.
‫خب باشه، دختر خانوم دیگه ‫حرفی نداره بزنه.
‫باشه.
‫راستی گفتم تولدش مبارک؟ ‫تولدت مبارک عزیزم.
‫[ سال 1995 ]
‫سلام.
‫کیت.
‫سلام.
‫چشمام درد میکنه.
‫به‌خاطر خورشیده.
‫دهنم خشکه.
‫اون به‌خاطر علفه.
‫خوابم میاد.
‫نه دیگه پا شو لطفاً.
‫لطفا، بلندشو! ‫لطفاً، لطفاً بلند شو!
‫لطفاً میشه پا شی؟
‫باشه
‫تولدت مبارک!
‫دوست‌گردمون مبارک!
‫به زور نمیخوام بیام داخل.
‫منو به زور انداختی اینجا زندگی کنم!
‫جوجه واسه‌ت کباب کردم.
‫برو پی کارت، نمیخوامش.
‫نمی‌تونی با شکلات پروتئین و ‫آب‌سبزی دووم بیاری.
‫باید یه چیز درست درمون بخوری، ‫و با یکی حرف بزنی.
‫وقتی از اینجا برم بیرون ‫کلی حرف دارم بزنم
‫که به همه بگم ‫چه روانی‌ای هستی.
‫از رو دلسوزی نمیخواستم بهت بگم...
‫مردم دیگه دنبالت نمیگردن.
‫خونواده‌ت، دوستات، پلیس.
‫حتی جیمی.
‫میدونی... الان دیگه ‫با جنت ترنر قرار میذاره؟
‫اسکایلین دیگه کیت والیس رو فراموش کرده.
‫جا خوش کن.
‫دیگه زندگیت اینه.
‫منتظر بازپخش سریال
‫« تلاش» بعد ناهارم، تو چی؟
‫به فضا علاقه‌ای داری؟
‫چیز زیادی نمی‌دونم ازش.
‫جیمی، جیمی، جیمی!
‫داری از قافله جا می‌مونی!
‫چیزه...
‫می‌خوام به کیت واسه تولدش ‫یه انگشترِ «نشان» بدم.
‫این یه تعهد خیلی بزرگ ‫توی 16 سالگیه.
‫آره، میدونید، تو خونه فقط ‫من و مامانم هستیم.
‫البته اون زن فوق‌العاده‌ایه، ‫ولی خب...
‫می‌خوام یه روز یه خونوادۀ بزرگ تشکیل بدم.
‫آینده‌م رو با کیت میبینم.
‫عزیزم اگه به داد جیمی نرسی،
‫بابات با چرت‌وپرتای ناسا
‫خفه‌ش میکنه.
‫آماده‌م تقریبا.
‫خدایا انگار هیچی نشده ‫خودتو حسابی خوشگل‌کردی
‫و تازه شام هنوز ساعت 7ـه.
‫رأس ساعت 7 در ضمن.
‫پس دوستای خونوادگیمون رو
‫با ول‌گشتن با دوستات توی پاساژ معطل نکن.
‫حتما اسکات گل آورده.
‫میدونی، کسی ندونه فکر میکنه
‫سعی داری شخص خاصی رو ‫تحت‌تاثیر قرار بدی.
‫حتماً خوب یادته دفعۀ قبل چی‌شد
‫وقتی فضولیت گل کرد ‫و قضیه قوز بالا قوز شد؟
‫پس چرا به جای اینکه ‫با دعوا درست‌کردن
‫تولدت رو خراب کنی، ‫حاضر نمیشی؟
‫16 سالگی خوشگلت مبارک!
‫هر چی می‌فروشی ما خریدار نیسیتم عزیزم ‫خب؟
‫اومدی.
‫بیا داخل!
‫پشمام! پس بقیۀ آدما اینجوری زندگی میکنن؟
‫با روتختی توری حاشیه‌دوز شده؟
‫آره فکر کنم.
‫سلام! نظرت دربارۀ خوراکی تولد چیه؟
‫عه سلام! ‫من راد والیس هستم.
‫آره فکر کنم کل کشور بدونن کی هستید.
‫من پدر کیت هستم.
‫من مالُریــم.
‫بعیده کسی منو بشناسه، ‫و عاشق خوراکی‌ام.
‫یه سورپرایز رو میکنم واسه‌تون!
‫تولدته؟
‫و من کسیم که دعوتش کردی؟
‫آره.
‫پس...
‫اگه خوراکی‌ها هم در سطح دکور باشه،
‫پس باید انتظار یه جشن داشته باشم.
‫این روزا خیلی دل و دماغِ خوردن ندارم.
‫فکر کنم واسه اون مشکل به‌خصوص ‫یه درمانی داشته باشم.
‫می‌خوای سعی کنی و ‫دوباره آنابل رو یادت بیاد؟
‫خوبه، تموم شد؟
‫چون نوارای تراپی
‫خیلی به درد تولد نمی‌خوره.
‫پیداش کردم.
‫اطلاعات بیشتر از آنابل؟
‫باهام گوش کن.
‫می‌خوای سعی کنی و ‫دوباره به آنابل رجوع کنی؟
‫چند جلسه قبل بهش اشاره کردی.
‫ببخشید، من..
‫آنابل کیه؟
‫گفتی که قبل از نجاتت دیدیش.
‫خب...نه.
‫ولی آخه...نمی‌خوام...
‫یادم نمیاد.
‫نفس عمیق بکش.
‫نفس عمیق.
‫دم و بازدم، سعی کن نفس بکشی.
‫نمی‌خوام دیگه!
‫چطور میشه یه خاطرۀ کامل ‫کلاً از سرم بپره؟
‫آخه چرا دیگه نمی‌‌تونم به‌خاطرش بیارم؟
‫و آنابل کدوم خریه دیگه؟
‫باید به خودت استراحت بدی.
‫چرا؟
‫وکلای جنت این‌کارو نمی‌کنن.
‫امروز جنت اهمیتی نداره.
‫از این همه روزای مسخره ‫فقط همین امروز میتونی خوش‌باشی.
‫ترتیب یه سوپرایز رو واسه‌ت چیدم.
‫خوبه؟
‫عه تولدت مبارک کیتی جون.
‫یه لحظه فقط، وکلا دارن دنبال
‫یه‌کم اطلاعات بیشتر واسه دفاعیه‌ت می‌گردن،
‫به‌خصوص بعد از اینکه شهادت تانیا پیترسون ‫تو زرد از آب در اومد.
‫خانوم والیس منو امروز به عنوان ‫مدافعِ تولدش استخدام کرده.
‫- چی چی؟ ‫- و به‌عنوان مدافع تولدش
‫اومدم بهتون اطلاع بدم که خانوم والیس
‫امروز درگیر هیچ‌گونه
‫بحثی دربارۀ دادگاه یا وکلا
‫یا هر چیز قانونی و ناخوشایندی نمیشه.
‫خب الان وقت طلاست
‫چون چیزی به دادگاه نمونده، پس...
‫همم! اینکه به شدت قانونی ‫و خیلی ناخوشایند به نظر میاد.
‫خدافظ!
‫واسه کادوت آماده‌ای؟
‫آره؟ باشه پس.
‫خب...
‫جیمی داری چکار میکنی؟
‫آها، نه.
‫نه، آروم باش، فقط یه انگشترِ نشانه.
‫فقط یه انگشتر نشان؟
‫آره.
‫بیا.
‫و این یعنی همه‌جوره به رابطه‌مون متعهدم.
‫وای خدا!
‫تولدت مبارک عزیزم.
‫این جادوییه...
‫یه هدیۀ جادویی.
‫میگم انگار ناچو بهترین غداست.
‫این ناچو‌ها هستن آره.
‫یادم نمیاد تا حالا انقدر یه غذایی ‫رو دوس داشته باشم...
‫یا انقدر خورده باشم از وقتی که...
‫سلام.
‫تولدت مبارک!
‫داری غذا میخوری!
‫آره
‫توام چندتا ناچو می‌خوای؟
‫یا یه ناچو؟
‫شماها نشئه‌اید؟
‫چیه میخوای تحویل پلیسم بدی؟
‫نه...
‫خودمم میام میزنم!
‫میخوای توام مواد بزنی ‫و باهامون فیلم ببینی؟
‫مجبور نیستید دعوتم کنید.
‫یه فیلمه دیگه.
‫به فروشگاه «شب فیلم» خوش اومدید.
‫آها، بریم بخش کلاسیک.
‫ببخشید الان جریان چیه؟
‫توام دوستای دیگه‌ای داری...
‫از جمله جنت.
‫ببین...
‫من همیشه با جنت دوست بودم.
‫خب؟ ولی تو و کیت والیس آخه؟
‫مالری این دیگه خیلی « گرگ و میش» بازیه.
‫این یکی چطور؟
‫به نظر خیلی قدیمی و...
‫عجیب و باحال میاد.
‫اینو هستم.
‫فقط اینجوری میگی چون تولدمه؟
‫منو یه آدم لاشی در نظر گرفتی؟
‫من طرفدار دخترای والیسم.
‫ایشالا که شامل همۀ دخترای والیس نمیشه...
‫هوم؟
‫مامانم می‌خواد برم برنامۀ زنده و ‫دربارۀ ربوده شدنم صحبت کنم.
‫کیت دیگه خیلی حساس شده.
‫شاید دربارۀ اینکه چه آدمیه راست میگفتی.
‫یا...شاید جفتمون یه نسخۀ ‫غیرواقعی از اون رو تو ذهنمون داشتیم.
‫چرا سریع‌تر فرار نمی‌کنه؟
‫چون داره با پاشنه بلند میدوه.
‫نه، اون...
‫سریعتر بدو!
‫داره بهت میرسه!
‫داره بهت میرسه! برو! فرار کن!
‫الان میگیرتت!
‫فرار کن!
‫نه!
‫آبی چیزی میخوای؟
‫نه، خوبم.
‫توهمات حینِ نشئگی خیلی واقعین.
‫آره اضطراب بعد حادثه هم اینجوریه.
‫درسته.
‫ببخشید، نمی‌خواستم که...
‫فقط واقعیت همینه.
‫مشکلی با واقعیت ندارم.
‫همه چی ردیفه؟ ‫صدای جیغ شنیدم.
‫از فیلم بود.
‫خب...من دیگه باید برم.
‫یه کار جدید توی پیست اسکیت پیدا کردم.
‫تولدت مبارک کیت.
‫مرسی.
‫خدافظ.
‫کیت می‌خوام دربارۀ برنامۀ مارشا بیلی ‫باهات صحبت کنم.
‫گفتم که، نه!
‫میرم ایمیل‌هام رو چک کنم.
‫عزیزم این فرصته، ‫یه افتخاره.
‫اون با رئیس جمهور مصاحبه کرده ‫و «ووپی گولدبرگ».
‫و ...یه بارم با «خاله خوکه»/
‫آره.
‫خب...
‫قطعاً خیلی خوبه خنده رو ‫رو لبات میبینم.
‫الان نشئه‌ای؟
‫این وجهۀ خوبی نداره.
‫واسه کی؟
‫واسه همۀ کسایی که اهمیت دارن.
‫از طرفی رفتن به برنامۀ مارشا بیلی
‫یه وجهۀ خیلی خوبه.
‫یه شانسه واسه‌ت که...
‫میشه لطفاً دست از سرم ورداری
‫و مثل پارسال تولدم رو به گند نکشی؟
‫تولدت مبارک دیوث.
‫جشن گرفتیم دیگه؟
‫دقیقاً.
‫شوخی میکنی؟ ‫جریان این غذا سرو کردنت چیه؟
‫خب... بعد اینکه گم شدی ‫شروع به آشپزی کردم.
‫یه چیزی لازم داشتم که دستام
‫و ذهنم رو درگیر کنه.
‫پس...
‫کلی مافین درست کردم.
‫و بعد فهمیدم هیچکس تو این خونه ‫سلیقه و اشتها نداره.
‫بگذریم، مامانت مافین‌ها رو به کلیسا ‫اهدا کرد.
‫چه جانماز آبکشیده!
‫همونطور که از من می‌خواد ‫به برنامۀ مارشا بیلی برم
‫انگار به نفع منه.
‫اینبار نیت خوبی داره کیت.
‫قول میدم.
‫همیشه طرف اونو میگیری.
‫نه.
‫پارسال آره، گرفتم.
‫فکر کردم...
‫میدونی، بذار جوی طوری که صلاح میدونه ‫با دخترش برخورد کنه.
‫ولی کیت...
‫عزیزم؟
‫تو دختر منم هستی.
‫از لحظه‌ای که دیدمت.
‫و هیچ وقت خودمو نمیبخشم
‫که پارسال اینو برات روشن نکردم.
‫من...
‫چطور اونو بخشیدی؟
‫از دست دادن تو خیلی سنگین بود.
‫بقیۀ چیزا در مقایسه باهاش بی‌اهمیت بودن.
‫به نظرت باید به اون
‫برنامۀ مسخرۀ مارشا بیلی برم؟
‫به نظرم نباید صرفاً به‌خاطر اینکه
‫فکر مامانت هست بیخیالش بشی.
‫کیت، راد، تلویزیون رو روشن کنید.
‫کیت والیس اولین نوجوانی نبود
‫که مارتین هریس بهش چشم داشته.
‫چطور این مرتیکۀ منحرف از تو قبر هم ‫داره خبرساز میشه هنوز؟
‫نوجوانی ناشناس از ویدوفالزِ تگزاس،
‫مدعی شده که اون هم خطرِ
‫معاونی که الان مرده از بیخ گوشش رد شده
‫که خیلی قبل از منتقل شدنش ‫به اسکایلین تگزاس بوده.
‫ولی عاشق اون دامنی شدم که ‫از کانتمپو خریدی.
‫آرهه خیلی ناناز بود.
‫به نظرم روز اول مدرسه بپوشمش.
‫اینو دیگه باید پس بدی.
‫نه خیرم.
‫میشه انگشتر رو ببینم رو دستت؟
‫خیلی خوشگله.
‫مستی؟
‫مـــَ...مست؟
‫یه‌کم مسته.
‫- مست! ‫- نه بخدآ!
‫وای خدا!
‫- جیمی! ‫- خیلی شرمنده‌م!
‫ا...الان یه دستمال میارم برات.
‫- زودباش باید برم خونه! ‫- دستـ... باشه باشه!
‫وای خــــ...
‫وای خدا!
‫یه آسپرین لازم دارم.
‫اون هیولا به چند نفر صدمه زده یعنی؟
‫این دختره نباید اتفاقی که واسه خودش افتاده
‫رو با مال من برابر بدونه.
‫اونجوری که اخبار داره تو ذهن مردم فرو میکنه ‫خیلی پیاز داغش رو زیاد کردن.
‫و چرا اینطوری فکر میکنی؟
‫مارتین خودش بهم گفت..
‫دربارۀ دخترای دیگۀ «ویدوفالز»
‫دخترای دیگه‌ای که آزار داده بود؟
‫نه، اصلاً اینجوری نبوده.
‫فقط بعد کلاس بهش کمک کرده.
‫ببین، کیت...
‫نه، اون رسماً فقط معلم خصوصیش بوده.
‫و این دختر نباید از ناکجا آباد پیداش میشد
‫که فقط ازش برای معروفیت لحظه‌ای ‫استفاده کنه.
‫عزیزم، آروم بگیر.
‫نه، اشتباهه!
‫پس صحیحش کن.
‫برو برنامۀ مارشا بیلی و ‫حقیقت رو به همه بگو.
‫نمیخوام این دختر رو ‫بیش از این تو معرض توجه قرار بدم.
‫لازم نیست دربارۀ اون صحبت کنی.
‫اون دختر ممکنه دروغ بگه، ‫و جنت ترنر که قطعاً دروغ میگه.
‫ولی تو حقیقت رو میدونی.
‫جیمی یالا دیگه، ‫میشه لطفاً سریع‌تر راه بیای؟
‫همین الانشم از 7 گذشته ‫و مامانم میزنه به سرش.
‫خب میتونیم با ماشین من بریم.
‫تو مستی، تازه کلیدات رو ‫انداختی توی فواره.
‫خیلی شرمندهم خب؟ گوش کن..
‫هر چی توی اون قمقمه بود
‫خیلی سنگین بود.
‫بیا دیگه.
‫ولی تولدته کیت.
‫قراره امروز رو واسه تو جشن بگیریم.
‫خب، کدوم کادوت رو بیشتر از همه ‫دوس داشتی؟
‫- چیزه... ‫- هوم؟
‫نمی‌دونم احتمالاً نسخۀ اصلی
‫از کتابی که بابا بهم داد، ‫«آقای ریپلیِ بااستعداد.»
‫آها.
‫- ببین. ‫- آها، چیزه...
‫نه، نه، خب...
‫فکر کردم منظورت دومین کادوی مورد علاقه‌مه،
‫بعد از...انگشتر نشان.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خب این « ریپلس با استعداد» دربارۀ چیه؟
‫منظورت «آقای ریپلیِ با استعداده»؟
‫آها.
‫دربارۀ یه «مرد هزارچهره»‌ـست، که ‫یه دروغ رو زندگی کرده.
‫چیزای عجیبیه، ولی
‫توی یه جزیرۀ خوشگل توی ایتالیاست.
‫همیشه دلم میخواست برم ایتالیا.
‫تو چی؟
‫تو توی آینده چی دلت میخواد؟
‫کیت..
‫من واقعا دلم می‌خواد ‫واسه‌ت یه خونۀ بزرگ بخرم...
‫که یه خونوادۀ بزرگ داشته باشیم.
‫درست مثل مامان‌بابات.
‫یه رؤیاست دیگه؟
‫اوهوم.
‫آره، بیا بریم.
‫میدونی، تو تنها کسی هستی که ‫بهش اعتماد میکنم
‫که بهم چشم‌بند بزنه.
‫مال، بیخیال، کجاییم؟
‫تا-داااا!
‫ای وای! فکر میکنی خزه؟
‫نه.
‫نه، من..
‫بعد از دو تولد اخیرم،
‫تقریباً دیگه از داشتنِ
‫یه تولد خوب دیگه ناامید شده بودم.
‫راستش نمیدونم بدون تو
‫چطور الان سر پا بودم، مال.
‫ولی تو چطور تونستی این‌کارو کنی؟
‫چون اینجا همیشه ‫جای سوزن انداختن نیست.
‫خب، الان داری به
‫دستیار مدیر جدید اینجا نگاه میکنی.
‫حاجی!
‫ایول!
‫مرسی، مرسی.
‫مزایای خیلی محدودی داره،
‫ولی شامل یه دسته کلید میشه
‫که میتونم به دلیل تعمیرات ‫اینجا رو تعطیل کنم.
‫ایول! پس بریم بترکونیم!
‫یالا! بریم!
‫وای! صبر کن!
‫یکی تو
‫- یکی من! ‫- مرسی.
‫بزن قدش.
‫خیلی بلد نیستما.
‫ولی اینجا کار میکنی.
‫بیا امتحان کنیم.
‫میتونی.
‫- آره. ‫- دیدی!
‫- خیلی خوبه. ‫- خوبه؟
‫وای!
‫بهترین تولد عمرت؟
‫بهترین تولدِ...
‫عمرم!
‫هورااا!
‫جیمی زودباش یکی داره میاد.
‫آهای؟ کی اونجاست؟
‫- جیمی؟ ‫- سلام.
‫خوبی تو؟
‫لعنتی، شرمنده.
‫- کیت؟ ‫- من میرم...
‫کیت حالش خوبه؟
‫خب...
‫آره، اون...
‫فقط یکم مسته.
‫- خیلی شرمنده. ‫- میخواید بیاید داخل؟
‫به مامان باباتون زنگ بزنم بیان دنبالتون؟
‫نه، نه، مشکلی نیست.
‫چندتا بلوک اونطرف‌تریم ‫و باید برم خونه.
‫همین الانشم دیرم شده.
‫فکر نکنم بتونه سمت جایی راه بره.
‫اگه میخوای میتونم برسونمتون.
‫ممنون، خیلی لطف میکنید.
‫بذار برم کلیدام رو بیارم.
‫مامانم خیلی عصبی میشه.
‫کل مهمونای شام رو معطل کردم.
‫آدم اشتباه میکنه دیگه، درسته؟
‫وقتی پای قوانین میاد وسط خیلی ‫کمال‌گراست.
‫حتی اگه خودش اون قوانین رو ‫زیرپا میذاره.
‫یادتونه وقتی گفتم که ‫یه راز خونوادگی بزرگ دارم
‫که داره از درون منو میخوره؟
‫آره، بهتر شده؟
‫نه.
‫و میدونم که گفتید باید ‫نبردهام رو آگاهانه انتخاب کنم،
‫ولی...
‫اگه این بار رو از دوشم بر ندارم، ‫فکر کنم زیر فشارش می‌ترکم.
‫انگار وقتشه که
‫یه‌کم درباره‌ش باهاشون حرف بزنی.
‫دقیقاً همون چیزی بود که ‫نیاز داشتم بشنوم.
‫خواهش میکنم.
‫عه ببین کی به خودش زحمت داده ‫برگرده خونه.
‫بوی شراب چرت میاد.
‫چی سرت اومده اخیراً؟
‫بقیه کجان؟
‫بقیه ساعت 7 اینجا بودن.
‫وقتی تن لشت پیش دوستات بوده ‫و خدا میدونه چه غلطی میکردید.
‫فرستادمشون خونه گفتم مسموم شدی
‫و داره دل و روده‌ت بالا میاد.
‫با این بویی که داره ‫همچین بعیدم نیست.
‫کیت این الگوی رفتاری خیلی خطرناکیه.
‫مامان، من نبودم که مشروب خوردم.
‫اصلاً چرا باید حرفت رو باور کنم؟
‫اونی که تو این خونه مشکل روراستی داره ‫من نیستم.
‫چی میخوای بگی خیر سرت؟
‫سلام، همه چی ردیفه اینجا؟
‫شب بعد از مهمونی انجمن باغ‌داران...
‫فکر کردی که خوابیدم و اومدم ‫پایین که یکم آب بخورم.
‫و دیدمت.
‫دیدی چکار کرده؟
‫کیتی جون...
‫میدونی که ما قبلا دعوا نکردیم
‫پس خیلی وارد نیستیم.
‫بیا قبل از اینکه چیزایی بگیم ‫که منظوری ازشون نداریم تمومش کنیم.
‫دیده چکار کردی؟
‫مامان؟
‫روحمم خبر نداره.
‫خیلی متأسفم.
‫دیدم که مامان اسکات جونز رو میبوسه.
‫وای خدا...
‫- چی؟ ‫- منم مثل تو شوکه شدم!
‫خب مشخصه که واسه جلب توجه ‫داره دروغ میگه.
‫خوشحالم کیت برنامۀ مارشا بیلی رو ‫از دست نداد
‫اونم به‌خاطر اینکه ‫ایدۀ مامانشه.
‫انگار من جادوگر شرورم.
‫متأسفم که اینو شنیدی.
‫و اگه جادوگر شرور بودی،
‫با هم ازدواج نمیکردیم.
‫آها.
‫بفرما.
‫هر چیزی که تو دلت نگه داشتی رو بگو.
‫خب، آخه...
‫من مادرشم.
‫و منم پدرشم.
‫نگفتم نیستی.
‫جوی والیس، من دوست دارم.
‫دارم.
‫خیانت کردی، ‫و بابتش دروغ گفتی،
‫و با چنگ و دندون واسه ‫نجات پیدا کردن ازش جنگیدیم.
‫صدات رو بیار پایین و گرنه دوباره ‫بحثش باز میشه.
‫اگه یه بار دیگه اینجوری اشاره کنی
‫که من پدر دخترمون نیستم،
‫فقط بخاطر اینکه رابطۀ خونی نداریم،
‫فقط یه بار دیگه...
‫عزیزم، از این نمی‌تونیم نجات پیدا کنیم.
‫یکی باید حرف بزنه باهام.
‫چند هفته پیش داشت تو رو ‫به خیانت متهم میکرد،
‫پس تند نرو پیاده شو با هم بریم.
‫کیت راست میگه؟
‫- خب، من... ‫- دیدی؟
‫تخیلاتش دیگه خیلی داره از حد خارج میشه.
‫یه چیزیو اشتباه برداشت کردم، ‫خیلی شرمنده‌ام.
‫پدرت و من دربارۀ تنبیهت
‫واسه این اتهامات بی‌اساس صحبت میکنیم.
‫نه، بابایی، لطفاً گوش کن بهم.
‫من این راز رو کل تابستون تو دلم نگه داشتم
‫و دیگه نمی‌تونم.
‫کیت! انقدر چرت و پرت نگو.
‫دیگه نمی‌شناسمت.
‫دیگه خیلی لوس و بی‌ادب شدی!
‫توام خیلی جنده شدی!
‫- جوی! ‫- راد!
‫دخترم داره دروغ میگه ‫و بهم فحش میده.
‫و هر جوری صلاح بدونم تنبیهش میکنم!
‫وای!
‫وای دارم میمیرم از گشنگی.
‫دیگه پام داره میشکنه.
‫اسکیت‌سواری خیلی بیشتر از ‫ایروبیک خسته میکنه.
‫میگم...
‫این توی جعبۀ اهدایی بود،
‫و اگه نمی‌خوایش، ‫چاپ‌گر به کارم میاد.
‫آره، آره اون فقط واسه موقع مبادا بود.
‫اصلا نمیدونم...
‫که شکسته یا...
‫فقط گیر کرده.
‫به نظرت باید واسه تولدت چکار کنیم؟
‫چون...من همینو پایه‌ام
‫چون بد بود.
‫پشمام.
‫میدونم، یه نابغه‌م.
‫نه، چیزه..
‫باید قانون خودم رو واسه تولدت بشکنم.
‫یه چیز خیلی ناخوشایند پیدا کردم.
‫این توی چاپگر گیر کرده بود.
‫پشمام.
‫خیلی وجهۀ خوبی واسه مامانت ‫توی تولدت نداره نه؟
‫از من متنفری فکر کنم نه؟
‫چرا اصلاً همچین چیزی رو ‫باید ازم بپرسی؟
‫تو این رو چاپ کردی و
‫یه داستان سر هم کردی که ‫یکی واسه‌م فرستاده؟
‫کیت، بذار بهت بگم...
‫وای خدا، کار تو بوده.
‫چطور تونستی این کارو باهام بکنی؟
‫خب...اتفاق افتاد.
‫آره.
‫اینا فکر کنم...
‫نرم‌ترین ملافه‌هایی هستن ‫که تا حالا دیدم.
‫و اونم توی خوابگاه؟
‫آخه من...
‫رسماً سنباده بهم انداخته بودن.
‫من برم دوش بگیرم تا احساساتی نشدی.
‫چی... من؟
‫میتونم ایمیل‌هام رو چک کنم؟
‫آره دیگه.
‫[ یعنی میشه دیگه خبری از مارتین هریس ‫نباشه و همینجوری مُرده بمونه بره پی کارش؟ ]
‫یه مادر واسه محافظت کردن از بچه‌ش ‫تو دهن شیر هم...
‫محافظت؟ چرا نمیگی کنترل و تغییر دادنش؟
‫میدونی روان‌درمانم گفت که مارتین هریس
‫رسماً از همون لحظه‌ای که منو دیده ‫واسه‌م دام تنیده؟
‫و همش فکر میکردم که چرا من؟
‫ولی جوابش خیلی واضحه.
‫کل زندگیم، تو منو انداخته بودی دنبال خودت
‫انگار کیف دستیتم.
‫ما صمیمی بودیم، این کجاش مشکل داره؟
‫هر حرفی که گفتی رو باور کردم.
‫هر کاری که خواستی کردم.
‫و لحظه‌ای که زیرسوالت بردم،
‫به بدترین نوع ممکن باهام برخورد کردی!
‫منو جوری بزرگ کردی که چشم بسته اطاعت کنم،
‫اعتماد کنم و خوش‌مشرب باشم،
‫و مارتین از اینا سؤاستفاده کرد!
‫میدونم که کرده!
‫ولی تو راه رو واسه‌ش باز کردی!
‫چی؟
‫و برنامۀ مارشا بیلی شو.
‫فکر بکرِ کی بود؟
‫خودت قبول کردی!
‫تحت فشارِ تو، و تهش ازم شکایت کردن.
‫چون چیزایی گفتی که قرار نبود بگی!
‫چون من یه توله‌سگ نیستم!
‫چطور بابا اینو میفهمه و تو نمیفهمی؟
‫اصلا میدونی چه حالیه
‫وقتی میبینم شما دوتا میگید و میخندید
‫و فیلم میبینید، مثل قبلاً خودمون؟
‫پس واسه همین این نامه رو درست کردی،
‫چون به اینکه با بابام وقت میگذرونم ‫حسودیت شده؟
‫وای خدا کیت! فکر کردی چقدر پستم مگه؟
‫من به اون حسودیم میشه!
‫از اینکه اونو بخشیدی
‫و هنوز منو مجازات میکنی.
‫من دلم واسه‌ت تنگ شده.
‫پس چرا باید این نامه رو بفرستی؟
‫چون تو یه آدم بده لازم داری!
‫این چیزیه که از وقتی که
‫یه الف بچه بودی بهت انگیزه میداده،
‫و نیاز داشتم که این پرونده رو جدی بگیری!
‫نتونستم مقابل مارتین هریس ‫ازت مراقبت کنم و بابتش شرمنده‌م.
‫ولی واسه مراقبتت علیه هر چیز دیگه‌ای ‫جونمو میدم.
‫حتی اگه ازم متنفر باشی.
‫منم دلم واسه‌ت تنگ شده.
‫بله، عالی شد.
‫جمع کنی وبری؟ ‫خدایا کیت، چقدر آشناس.
‫خنده‌داره، این اصلا
‫شبیه عذرخواهی واسه کودک آزاری نبود.
‫چطور یه شبه همچین دختر رو مخ ‫و بدعنقی شدی؟
‫تنها کسی که عوض شده تویی.
‫راست میگی، تو همون کیت سابقی
‫و خیلی خوب میشناسمت، ‫چون تو خود منی 24 سال پیش.
‫ساده‌لوح، ساده، حوصله‌سربر.
‫تک تک حرکاتت رو میتونم پیش‌بینی کنم.
‫خیرپیش.
‫فرار کن.
‫برو خونۀ رنی یا تنیل
‫تا اینکه دست از پا درازتر برگردی خونه.
‫بفرما!
‫داشتم دربارۀ چیزی که یکم‌پیش گفتی ‫فکر میکردم.
‫که یه «روانی»ـم.
‫من؟ کسی که...
‫لباس برات میخره
‫و تا جایی که ممکنه راحتیت رو فراهم کرده.
‫کسی که برات غذا درست میکنه.
‫قبلی از اینکه بهم فحش بدی...
‫و من رو آدم بده جلوه بدی...
‫میخوام دقیقاً یادت بیاد چطوری ‫سر از اینجا در آوردی.
‫[ کتابِ آقای رایپلیِ با استعداد ‫همون کتابی که کیت خونده!]
‫تو اینجا چکار میکنی؟
‫برادر خوبی شدم.
‫- اینو بخون. ‫- چی؟ چیه این؟
‫این مکالمۀ کیت والیس و خواهرشه.
‫- خب. ‫- بخونش فقط.
‫باشه.
‫وایسا ببینم چی؟
‫کیت، چی شده؟ ساعت 10 شبه.
‫کاری که گفتی رو کردم.
‫رازی که نگه‌داشته بودم رو برملا کردم.
‫چی شد؟
‫مامانم منو زد.
‫کیت، خیلی متأسفم.
‫فقط می‌خواستم کمکت کنم.
‫نه، من فقط...
‫نمیدونم کجا باید برم.
‫و نمیخوام اونجام باشم.
‫نمیتونم برم خونۀ جیمی یا دوستام،
‫چون اگه برم پیدام میکنه ‫و منو میکشونه خونه.
‫مارتین من ترسیده‌م.
‫بیا داخل.
‫چایی واسه‌ت درست میکنم.
‫کیت به خواست خودش رفته خونۀ مارتین هریس.
‫این همه چیو عوض میکنه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.