‫آهای
‫آهای، آهای، داو
‫- سلام دش ‫- سلام
‫- سرم شلوغه. میشه بعداً بیای؟ ‫- میشه دفترچه رو بدی بهم؟
‫ببین، میشه دفترچه‌ی قرمزی که لیلی ‫دیشب بهت داد رو بدی؟
‫- دست من نیست ‫- کجاست پس؟
‫نذاشتش اینجا
‫منظورت چیه؟ نیومد؟
‫چرا، اومد
‫دختره ردیه پسر
‫حرکات خیلی خفنی زد...
‫چکمه‌های قرمز عجیبی هم پاش بود
‫واقعاً؟
‫آره. بعدشم یه دفعه...
‫کلاً غیبش زد
‫جادویی بود
‫اگه اومده اینجا، حتماً گذاشتتش یه جایی
‫حالم به هم خورد
‫[برگرد اون بیرون، لیلی.] ‫[ولی آخه می‌ترسم]
‫بریم خونه
‫یالا. یالا، بریم خونه
‫یالا
‫یانی!
‫دفترچه رو پیدا کردی؟
‫اشتباه بزرگی بود
‫چی؟
‫داشت خوش می‌گذروند
‫نه، ترسیده بوده، چون بیش از حد ‫بهش فشار آوردم...
‫و حالا حتی دفترچه رو هم ندارم، ‫پس حتی نمی‌تونم عذرخواهی کنم...
‫یا مثلاً توضیح بدم
‫ملکه‌ی کلوب بود
‫راست میگه
‫ملکه بود
‫- یالا ‫- نه
‫یالا، پسر چالا
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫عه، اون چکمه‌ی دوست‌دخترته
‫چرا باید همینطوری چکمه‌شو بندازه و بره؟
‫شاید خودش می‌خواسته پیداش کنی. ‫مثل یه سرنخ
‫آها
‫ت.د.ف ‫ت.د.ف چیه دیگه؟
‫تیلی دان فاینستین
‫پشت میز اطلاعات کار می‌کنه ‫و موهاش قهوه‌ایه
‫نمی‌دونم، بداخلاق و خودبرتربینه
‫خب اگه اینطوریه، به نظرم باید ‫آدمای متفاوتی رو استخدام کنید
‫الو؟ الو...
‫خیلی‌خب، یه لیست درست کردم، صحیح؟
‫تیلور دفرانکو
‫خیلی‌خب. تاماتا دنیس فینی
‫خدای من
‫تیا دستینی فاکنر
‫- اینا اسم آدمای واقعی نیست ‫- تور د فرانس
‫بس کن. مطمئنی دفترچه رو نذاشته توی تو بوتس؟
‫قفسه‌ی ویدیوها رو گشتم
‫چیزی نبود. باشه؟
‫- آها، گوشیتو بده بهم ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- می‌خوام برنامه‌ی مامانی رو دانلود کنم ‫- نه، نه، اون برنامه‌ای که عاشقشی نه. بس کن
‫دختره رو پیدا می‌کنن. ‫این خانوما یه جور کارآگاهن
‫همه‌چیو می‌دونن
‫یه عکس آپلود می‌کنم و نوتیفیکیشنت رو ‫روشن می‌کنم
‫قابلی نداشت
‫خب نه، چون استفاده از اینترنت ‫خلاف قوانین بازیه
‫داداش، اگه دفترچه رو نذاشته، ‫شاید کشیده کنار
‫یعنی نه اینکه من بدونم چیکار می‌کنه ‫یا چطور آدمیه
‫چون می‌دونی، تا حالا ندیدمش قاعدتاً
‫هرچه باداباد. ولی فقط می‌گردم ببینم ‫ت.د.ف یعنی چی
‫خیلی‌خب، صندوق توسعه‌ی تئاتر. ‫یکی از قدیمی‌ترین فروشگاه‌های اجاره‌ی لباس...
‫توی نیویورک. فروشگاهشون توی کویینزه
‫خیلی‌خب، عملیات سیندرلا آغاز می‌شود
‫طبق اسناد ما، اون چکمه...
‫توی اجرای اصلی 1958 از نمایش ‫"مرد موسیقی" استفاده شده
‫این چه کمکی به ما کرد؟
‫بعدش اجاره داده شد...
‫به دبیرستان لگواردیا، برای هنرهای نمایشی، ‫ولی هرگز برگردونده نشد
‫خیلی‌خب، این یکی بیشتر کمک کرد
‫خب، اینجا نوشته یه نفر یه پولی ‫بابت چکمه‌های گمشده فرستاده
‫- آها ‫- یکی به نام لیلیان سنت‌کلیر دوبوا
‫لیلی. لیلی
‫خب فامیلیش که مشخصه جعلیه. ‫ولی پول واقعی بوده
‫- آدرس فرستنده روش نداره؟ ‫- صبر کن ببینم
‫فکر کردم می‌خوای چکمه رو برگردونی ‫به صاحب اصلیش
‫آره
‫- خب صاحب اصلیش ماییم ‫- صبر کن ببینم
‫لیلی پولشو داده. مال خودشه
‫- خب می‌رسونم به دستش ‫- نه، نه. خودم باید برگردونمش
‫خب منم باید یه خروار شلوار کثیف...
‫از تور اسپملات رو بشورم. روز خوش آقا
‫نه، نه، صبر کن. قضیه فقط یه چکمه نیست
‫- نیست؟ ‫- نه. من...
‫ببین، شما منو نمی‌شناسی ولی من ‫مثل فانتوم هستم (شخصیت کمیک)
‫اسمش اریک‌ـه
‫درسته. آره، اریک. منم مثل اریک...
‫نقاب به چهره می‌زنم
‫نه به صورت فیزیکی، ولی اجازه نمیدم ‫آدما منو بشناسن
‫ولی یه دختره هست که فقط ‫از طریق نوشته‌هاش باهاش آشنا شدم...
‫منو درک می‌کنه
‫بعد دیشب، قرار بود توی یه کلوب ‫برام یه پیغامی بذاره...
‫ولی تنها چیزی که گذاشت، این چکمه بود
‫مثل سیندرلا
‫آره. الان نمی‌تونم از دستش بدم. ‫من دیوونه نیستم. قول میدم
‫فقط یه پسر چکمه در دستم ‫که ازتون می‌خوام کمکم کنید...
‫سیندرلام رو پیدا کنم
‫خب...
‫من آدمی نیستم که سد راه عشق واقعی بشم
‫- خدا به همراه ‫- ممنون. ممنون، خیلی ممنون
‫این چیزایی که راجع به عشق گفتی ‫از ته دل بود؟
‫ها؟ نه بابا. فقط اینا رو گفتم ‫که آدرسو بده بهم
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫- میریم همینجا ‫- میریم به آدرسی که نوشته؟ بزن بریم
‫- بزن بریم ‫- بریم لیلی رو پیدا کنیم
‫دیگه لازم نیست وانمود کنی مریض شدی. ‫کسی نیست، منم
‫تظاهر نمی‌کنم. واقعاً مریضم
‫چرا فکر کردم خوابیدن روی پشت بوم ‫توی ماه دسامبر، رمانتیکه؟
‫چرا بهم هشدار ندادی که بابابزرگ اومده خونه؟
‫خیلی‌خب، سرم داد نزن. قلبم درد می‌کنه
‫قلبت؟ مگه قلبت چش... بنی کجاست؟
‫بابابزرگ ورودش به خونه رو ممنوع کرده
‫خب به منم گفته تا آخر عمر اجازه ندارم ‫از خونه برم بیرون، پس به کمکت احتیاج دارم
‫یه جورایی یادم رفت دفترچه رو ‫توی کلوب بذارم
‫ببین، بابابزرگ نمی‌ذاره برم بیرون
‫میشه لطفاً اینو برام ببری تو بوتس؟
‫- اگه بدوئی 12 دقیقه‌ای می‌رسی ‫- بدوئم؟
‫یه پسره هست به اسم بومر. ‫می‌دونه باید چیکار کنه
‫- خواهش می‌کنم، لنگستون ‫- تب دارم
‫تب نداری که...
‫داری تو آتیش می‌سوزی
‫بهت که گفتم
‫چطور ممکنه یادت رفته باشه؟ ‫کل هدف رفتنت همین نبود؟
‫فکر کنم هدف این بود که در برابر ستمگر ‫ایستادگی کنم
‫ولی یکی‌شون پیداش شد، ‫یه لاشی به اسم ادگار تیباد
‫دوران راهنمایی زندگیمو خراب کرد، ‫دیشبم همون کارو ادامه داد
‫یعنی همون پسربچه‌ی بدجنسه، ‫ولی در قالب یه مرد جذاب
‫- جذابه؟ ‫- می‌دونستم رفتن به اونجا اشتباهه
‫به تمام اتفاقات بدی که ممکنه رخ بده، فکر کردم
‫ولی از تصوراتمم بدتر بود، ‫واسه همین دویدم فرار کردم
‫صبر کن ببینم، یعنی جدی دویدی؟
‫آره. فقط بیشتر زمین خوردم و گریه کردم
‫خواهش می‌کنم اینو ببر
‫ببین...
‫«خوش گذشت، ولی در حال حاضر ‫مشکلات زیادی دارم»
‫- داری جا می‌زنی؟ ‫- اگه الان این کارو کنم بهتره
‫اینطوری می‌تونم آبرومندانه بکشم کنار ‫و توی ذهنش یه دختر باحال بمونم
‫نه
‫بیخیال
‫اگه انقدر دلت می‌خواد جا بزنی، ‫خودت یه راهی پیدا کن بری تو بوتس
‫برات ایبوپروفن میارم
‫و چای شیرین‌بیان با کلی عسل
‫آخ
‫زنگو بزن دیگه
‫بابابزرگ؟
‫سلام بچه جون، بابابزرگت کجاست؟
‫آماده‌ام توی پاسور شکستش بدم
‫لیلی. چرا کنار در وایستادی؟ تو که تنبیه شدی
‫لنگستون مریضه. خواستم برم ‫براش دارو بخرم
‫از در فاصله بگیر
‫آهای، رفقا. امروز حواستون به لیلی باشه
‫تنبیه شده
‫حق نداره از این آپارتمان بره بیرون
‫بذار حدس بزنم. قضیه‌ی اون ‫دوست‌پسر چندشتو فهمید
‫بهم اعتماد کن. بدون اون راحت‌تری
‫حالا دیگه اینو می‌دونم
‫آرتور، خوش برگشتی
‫مجبور شدی برگردی؟
‫- ببین، خب شاید بشه تو اول باهاش حرف بزنی ‫- من؟ واسه چی؟ من که نمی‌شناسمش
‫چرا باید قبل از تو باهاش حرف بزنم؟ ‫جور در نمیاد
‫شاید نخواد منو ببینه و تو بتونی ‫بهش بگی چقدر شرمنده‌ام
‫می‌تونی سیرانوی من باشی. میشه لطفاً این کارو کنی؟ ‫(شخصیت یک نمایشنامه به همین نام)
‫خیلی‌خب، اگه خودت می‌خوای
‫صبر کن ببینم. اول باید از اینجا برم
‫بفرما برو پس
‫خیلی‌خب
‫نه، نه، نه
‫نه، باید خودم برم، تو باید از اینجا بری
‫این یه لحظه‌ی دش و لیلی‌ـه
‫خیلی‌خب. موفق باشی پسر
‫آره، ممنون
‫عه...
‫چکمه‌مو پیدا کردی
‫لیلی؟
‫اسم شناسنامه‌ایم لیلیان‌ـه، آره
‫دیشب به یه اجرای پانک‌راک رفتی؟
‫رفتم؟ نه، دیشب نبود
‫دِرک جکوبی اومده به شهر
‫از موسیقی پانک متنفره
‫خیلی‌خب، توی یه دفترچه‌ی قرمز ‫واسه کسی یادداشت می‌کردی؟
‫حالا فهمیدم واسه چی اومدی اینجا
‫- قهوه؟ ‫- صد درصد
‫بیا داخل
‫وای
‫شما تنها اینجا زندگی می‌کنی؟
‫اینجا زندگی می‌کنم عزیزم، ‫ولی کم پیش میاد تنها باشم
‫بشین
‫بذار خیالتو راحت کنم
‫من اون لیلی که دنبالشی نیستم
‫آها
‫خیلی‌خب. پس یه لیلی دیگه هم اینجاست؟
‫شما کی باشی؟
‫عه...
‫خب من دش هستم
‫بعد، من و اون توی یه دفترچه‌ی قرمز ‫واسه هم یادداشت می‌ذاشتیم
‫دفترچه‌ای که من بهش دادم، ‫به همراه چکمه‌های قرمز درامم
‫دنبال نوه‌ی برادرم هستی
‫صبر کن ببینم، شما خانم بازیل ای هستی؟
‫این لقبیه که برام گذاشته
‫قبلاً لیلی و برادرش رو می‌فرستادم ‫به بازی شکار گنج...
‫توی موزه‌ی هنری متروپولیتن...
‫مثل کتاب پرونده‌های در هم...
‫خانم بازیل ای فرانکویلر. آره، خوندمش ‫(در ایران به نام فرار به موزه نیویورک ترجمه شده)
‫خیلی‌خب، عالیه. میشه باهاش حرف بزنم؟
‫- عاشقشی؟ ‫- چی؟
‫نه، اصلاً حتی نمی‌شناسمش
‫- پس علاقه‌ای ندارم ‫- صبر کن ببینم، چی؟ وایستا
‫اصلاً مطمئن نیستم مناسب لیلی من باشی
‫- به قصه‌ی جن و پری باور داری؟ ‫- نه
‫به قدرت آرزوها؟
‫عشق در نگاه اول؟
‫تئاتر موزیکال؟
‫من آدمی نیستم که زیاد ‫به چیزی باور داشته باشه
‫تو باور داشتی که می‌تونی با یه چکمه ‫یه دختر رو پیدا کنی
‫میشه فقط بهم بگید کجاست؟
‫پدربزرگش یعنی برادرم عمراً نمی‌ذاره ببینیش
‫مثل یه جواهر ازش مراقبت می‌کنه
‫حتی نمی‌ذاره من ببینمش
‫خب یه قضیه‌ای با گروه بلو من رخ داد
‫خب میشه تلاش کنید لطفاً؟
‫چرا باید این کارو کنم؟
‫چرا باید یه زخم قدیمی را باز کنم؟
‫برگردم جایی که ازم استقبال نمیشه...
‫که پیام کسی رو تحویل بدم...
‫که شاید اصلاً لیلی نخواد پیامشو بشنوه
‫ببین، چون دیشب وادارش کردم ‫یه کاری کنه که باعث شد بترسه
‫و از اون موقع باهاش حرف نزدم ‫و خبری ازش نشنیدم
‫و نمی‌دونم آسیب دیده یا اتفاقی افتاده...
‫و فقط سعی دارم خاطرجمع بشم که حالش خوبه
‫- واسه چی؟ ‫- واسه چی؟ چون که...
‫واسه چی؟ چون بهش اهمیت میدم
‫این شد یه چیزی
‫خیلی‌خب، پس بیست‌تا. کسی شرطو نمی‌بره بالا؟
‫خانم بازیل ای
‫ای وای
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫راستشو بخواید...
‫یه ذره متزلزلم
‫به خاطر اینکه فقط یه چکمه داری
‫از کجا می‌دونی؟
‫یه مرد جوان ردش رو زد و رسید به من
‫پسر دفترچه‌ای؟
‫کارآگاهیش تحسین‌برانگیز بود. ‫کار یه آدمی بود که واقعاً اهمیت میده
‫اگه منو از نزدیک می‌دید، اهمیت نمی‌داد
‫من یه فاجعه بودم
‫خجالت‌آور بود
‫نگرانته
‫نگران دختریه که توی ذهنشه و دیشب ‫ثابت کردم که من چنین آدمی نیستم
‫سعی کردم باشم، ولی خراب کردم
‫اگه می‌دونست، دنبالم نمی‌گشت
‫اگه شک و تردیدی داری، می‌تونی از خودش بپرسی
‫گفتم چکمه رو محض احتیاط نگه داره
‫ناسلامتی اونی که کفش رو برمی‌گردونه، ‫خود شاهزاده‌ست...
‫نه پری نامادری
‫نمی‌تونم. حتی اگه می‌خواستم ‫باهاش حرف بزنم...
‫اون تنبیه شده
‫آرتور
‫بازی می‌کنیم یا نه؟
‫بازی تمومه. همه برید بیرون
‫خوشگل شدی، لیلیان
‫تو هم همینطور، سال
‫گفتم همه
‫واسه چی لیلی تنبیه شده؟
‫حق مداخله در مسائل خانوادگی رو...
‫زمانی که خانواده‌تو رها کردی، از دست دادی
‫رفتن به یه تور با رولینگ استونز...
‫رها کردن خانواده نیست
‫تو بی‌مسئولیتی. تأثیر بدی می‌ذاری
‫به خاطر اینکه لیلی رو به یه ‫نمایش خارج از برادوی بردم؟
‫برداشتی بردیش لاس‌وگاس
‫خب میشه خارج از برادوی دیگه
‫خواهش می‌کنم از اینجا برو
‫من مادرخوانده‌ی لیلی‌ام و حق نظر دادن دارم
‫باشه
‫تو می‌تونی بری توی اتاقت منتظر بمونی
‫حداقل تونستی یه بار توی عمرت ‫بری به یه کلوب
‫می‌دونی، قبل از اینکه...
‫برای همیشه تموم بشه
‫چون دیگه هیچوقت نمی‌ذارن ‫از خونه خارج بشی
‫دیگه کافیه
‫این زندگی منه و من باید...
‫چی بهش گفتی؟
‫باید با پدربزرگت یه گپی بزنی
‫بابابزرگ؟ عذر می‌خوام. دیگه هیچوقت ‫از خونه نمیرم بیرون
‫لیلی، قضیه تو نیستی
‫امیدوارم به زودی دوباره ببینمت، آرتور
‫- میری خونه؟ ‫- از پسش بر میای
‫نه، بر نمیام. نمی‌تونم. داره گریه می‌کنه
‫اگر بر سر ناتوانی‌هایت استدلال کنی...
‫بی‌شک جزئی از تو خواهند شد
‫این یعنی چی؟
‫نه، جدی میگم. یعنی چی؟
‫چی شده بابابزرگ؟
‫از میبل خواستگاری کردم
‫بهم جواب رد داد
‫واسه همین برگشتم خونه
‫خیلی متأسفم
‫به نظر خیلی خوشحال بودید
‫دلیلشو نگفت؟
‫نمی‌خواد بیاد نیویورک
‫خب معلومه
‫- بله؟ ‫- از اینجا خوشش نمیاد
‫همیشه تو میری دیدنش، ‫چون آب و هوای اونجا خوبه...
‫و اونم استخر داره
‫من توی نیویورک زندگی می‌کنم
‫- خانواده توی نیویورک زندگی می‌کنه ‫- می‌دونم
‫واسه چی ازش خواستگاری کردی؟
‫منظورم اینه که میبل رو دوست داری؟
‫باعث میشه کمتر...
‫احساس تنهایی بهم دست بده
‫می‌دونم چه حسی داره
‫حس خوبیه
‫- فلوریدا رو دوست داری؟ ‫- جای خوبیه
‫محصولات غذایی‌شون حرف نداره
‫به نظرم باید باهاش حرف بزنی. ‫ببین می‌تونید حلش کنید یا نه
‫چیزای بدتری هم از نشستن ‫کنار یه استخر...
‫و کمتر احساس تنهایی کردن، وجود داره
‫روش فکر می‌کنم
‫اومدم خونه که کریسمس احساس تنهایی نکنم
‫و یه پسر لخت توی اتاق لنگستون بود ‫و تو هم تمام شب بیرون بودی
‫خیلی خشونت به خرج دادم
‫بیش از حد واکنش نشون دادم
‫همچنان تا آخر امروز تنبیه هستی، ‫ولی نه تا آخر عمر
‫در ضمن...
‫دلم می‌خواد ببرمت بیرون ‫با هم بستنی بخوریم
‫که ازت عذرخواهی کنم
‫راستش...
‫می‌دونی واقعاً چی دلم می‌خواد؟
‫- واسه جفتمون سفارش میدم ‫- بدون قارچ
‫حله
‫- شرمنده ‫- خدای من. خدای من، خودتی
‫آره، آره. داد نزن
‫همه‌جا دنبالت می‌گشتیم
‫می‌دونم. ببخشید. ترسیدم و فرار کردم
‫- بعد... ‫- می‌خوای سفارش بدی یا نه؟
‫تو تحویل میدی دیگه، درسته؟
‫خب من الان باید پشت دخل باشم
‫قضیه فوری‌فوتیه
‫سفارش باید تا ساعت پنج تحویل داده بشه
‫از پسش بر میای؟
‫آهای، کجا داری میری؟
‫برمی‌گرده دیگه؟
‫ساعت پنج
‫ساعت پنج. سوار قطار خط کیو بشو
‫- از کجا پیداش کردی؟ ‫- قفسه‌ی ویدیوی تو بوتس
‫- آخه... ‫- یالا
‫- یالا، برو، برو، برو ‫- صبر کن ببینم
‫یالا، باید همین الان بری. همین الان
‫ببخشید که گند زدم توی بازی
‫اولش که وارد اون کلوب شدم، ‫خیلی نگران بودم...
‫که مردم چه فکری راجع به من می‌کنن ‫که فقط چیزای بد رو می‌دیدم
‫من رابطه‌ی خوبی با چیزای بد ‫یا احساسات بد ندارم
‫همیشه به خودم میگم وقتی بارون میاد ‫دنبال رنگین‌کمون بگرد
‫ولی رنگین‌کمونی پیدا نکردم، ‫واسه همین فرار کردم
‫بعدش پیامتو دیدم
‫اینکه می‌دونستی من چه حسی دارم...
‫باعث شد برگشتن به اونجا سخت نباشه
‫و این دفعه خوبی‌هاشو دیدم
‫مردمی که خوش می‌گذرونن
‫یا می‌تونستم بهشون بپیوندم، ‫یا توی پوسته‌ی خودم بمونم
‫خیابان هشتاد و ششم
‫بهشون پیوستم و انگار یه دنیای کاملاً جدید ‫به روم باز شد
‫منم می‌خوام همین کارو واسه تو کنم
‫برو دایکر هایتس
‫از خانه‌ی فندق‌شکن شروع کن. ‫وقتی ببینیش می‌فهمی کدومه رو میگم
‫رسیدی؟
‫رسیدم، لیلی
‫چیزی که می‌بینی رو بنویس
‫عروسک‌های فندق‌شکن پلاستیکی می‌بینم
‫بابانوئل‌های جعلی. هیچ چیز واقعی‌ای نیست
‫حالا دوباره نگاه کن. یه فرصت دیگه بهش بده
‫دارم...
‫یه زوج مسن رو می‌بینم
‫که احتمالاً هر سال میان اینجا...
‫که یه عکس یکسان رو جلوی ‫یه خونه‌ی یکسان بگیرن
‫احتمالاً چندین و چند سال ‫از این عکسا رو...
‫به دیوار خونه‌شون قاب کردن
‫می‌بینم که دست همدیگه رو گرفتن
‫و فکر می‌کنم حتماً چقدر خوب ‫همدیگه رو می‌شناسن
‫با خودم گفتم هیچ‌جا بین آدما ‫نمی‌تونم جور بشم و مدام امیدوار بودم...
‫که یه روز به طرز جادویی ‫یه چیزی عوض بشه
‫ولی نمی‌دونستم که کلمه‌ی آبراکادابرا... ‫(معادل اجی‌مجی)
‫ریشه در عبارت عربیِ آورا کدابرا داره
‫که یعنی آنچنان که می‌گویم، خلق می‌کنم
‫ما جادوی خودمونو می‌سازیم
‫این دفترچه جادوییه
‫و ما چیزی رو می‌بینیم که دنبالشیم
‫امیدوارم همچنان به دنبال چیزای خوب بگردی
‫ولی برای اینکه کمکت کنم...
‫رأس ساعت پنج ‫جلوی آخرین خونه‌ی خیابون باش
‫یه نشانه برات می‌فرستم
‫[باور داشته باش]
‫من بهت باور دارم، پسر دفترچه‌ای
‫تو هم هنوز بهم باور داری؟
‫[سوفیا: برگشتم به شهر. میشه ببینمت؟ بوس]
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.