..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫کار کشتی هم تقریباً تمومه!
‫هعی! منم فکر می‌کردم تمومه؛ ولی...
‫نمی‌شه. قطعات رو هم سوار نمی‌شن. ‫همه‌ش وا می‌ره.
‫هر چی بیشتر پیش می‌ریم، ‫بیشتر چپ و چوله می‌شه.
‫این‌ورش رو درست می‌کنم، اون‌ورش در میره.
‫مونده‌م چیکار کنم!
‫شرمنده!
‫فدای سرت، کاسکی.
‫چه مهربون.
‫حس می‌کنم دارم عاشقت می‌شم.
‫اون که لطفاً نشو، ولی...
‫ساخت کشتی به این بزرگی...
‫...حتی در دوران مدرن هم ‫به متخصصان خودش نیاز داشت.
‫هیچ اشکالی نداره.
‫همچین خراب می‌کنیم، ‫تا بالاخره درستش کنیم.
‫کل امپراتوری دانش بر اساس آزمون و خطا بنا شده.
‫اون‌وقت چند سال طول می‌کشه تا تموم بشه؟
‫فقط امیدوارم تو این مدت آقای «چرا» حرکتی نکنه.
‫آره، این رو از قلم انداخته بودم.
‫با وجود اون نمی‌تونیم تا ابد ‫مشغول ساختن کشتی بشیم.
‫نقشه عوض شد.
‫عوض کشتی غول‌پیکر،
‫یه کشتی جمع‌وجور می‌سازیم که ‫در حد چند تا خدمه جا داشته باشه.
‫در حد چند نفر؟!
‫اینجوری که بیشترمون نمی‌تونیم بیایم!
‫همین الآن بگم، من یکی از خدمه‌م!
‫یعنی باید بی‌خیال این کشتی نازم بشم؟! ‫یعنی باید تسلیم بشم؟!
‫تسلیم؟!
‫اونم چیزی که می‌خوایم؟
‫بی‌خیال کشتی زیبامون بشیم؟!
‫ریوسویی... طمع زیادت خسته‌م کرده.
‫بفهم که گاهی باید تسلیم بشی.
‫طبق دستور عموتون، این ماه ‫یک میلیون یِن بیشتر دریافت نمی‌کنید.
‫یک میلیون؟!
‫تسلیم بشم؟!
‫من تسلیم‌شدن بلد نیستم.
‫تا به خواسته‌ت نرسیدی، ‫هرگز تسلیم نشو!
‫درست می‌گم؟
‫حالا که برای شروع، پول کافی ندارم، ‫پس خودم درمیارم.
‫وجود من تو بازارهای مالی ‫خودش پول چاپ می‌کنه.
‫فقط کافیه از اعتباری که اسم «نانامی» ‫داره استفاده کنم،
‫و سهام و اوراق بهادارش رو بفروشم.
‫مسابقات جایزه بزرگ وسطی ‫جایزه: 1,000,000 یِن
‫وایسا.
‫بازی برای 13 سال به بالاست.
‫این ریوسویی چی فکر کرده؟!
‫چه دردشه آخه؟!
‫عیاشی هم حدی داره.
‫کارهاش باعث بدنامی صنایع نانامی‌ـه!
‫نظر تو چیه، فرانسوا؟
‫من در جایگاهی نیستم که نظری بدم.
‫اشکالی نداره. حرف بزن.
‫صادقانه هم بگو.
‫من کارهای ایشون رو عیاشی تعبیر نمی‌کنم.
‫دنبال دلیل گشتن برای نخواستن ‫چیزی که واقعاً می‌خوای، کار ساده‌ای‌ـه.
‫اینجوری می‌تونی پیش از زمین خوردن تسلیم بشی.
‫اما ایشون با خودشون روراست هستن.
‫وقتی چیزی رو بخوان، تا به‌دستش ‫نیاوردن، آروم نمی‌شینن.
‫حداقل من، این رو عیاشی ‫تعبیر نمی‌کنم.
‫پیش‌تر ترجمه شده بود: «خواستن، برابر است با عدالت.» ‫ولی با اتفاقات این قسمت می‌شه گفت کاملاً با مفهوم «خواستن، توانستن است.» نزدیکه.
‫خواستن،
‫توانستن است.
‫تمام شب رو صرف این کشتی می‌کنید، ‫در حالی که خودتون یه کشتی واقعی دارین؟
‫کشتی‌های امروزی عالی‌اَن، ‫ولی پُر از تکنولوژی‌های مدرنن.
‫من اون زیبایی قدیم رو ترجیح می‌دم.
‫طمع انسان به هیچ هدفی محدود نمی‌شه.
‫نکنه یادت رفته که من ‫حریص‌ترین آدم روی زمین‌اَم؟!
‫یه کشتی تفریحی در مقیاس 1:48
‫الآن فقط به یه شخص قابل‌اعتماد نیاز ‫دارم که این رو برام به‌وجود بیاره.
‫کسی که لیاقت بودن در تیم من رو داشته باشه.
‫من ماکت یه کشتی غول‌پیکر رو می‌سازن.
‫بعدش به دقت قطعات رو در مقیاس بزرگ‌تر می‌سازیم و ‫تغییرات لازم رو اعمال می‌‌کنیم تا تلاش کاسکی هم به ثمر بشینه.
‫شدنی‌ـه، مگه نه سنکو؟
‫درست می‌گم؟
‫آره، شدنی‌ـه.
‫تا وقتی کسی باشه که یه ماکت مینیاتوری رو ‫با نهایت تعصب و ده میلیارد درصد دقت،
‫...در مقیاس 1:48 بسازه، صدالبته که شدنی‌ـه.
‫پس فکر کردی کی جلوت ایستاده؟
‫حتی از اصلش هم بهتر می‌سازمش.
‫مطمئنی؟
‫یه‌وقت ده میلیارد دراگو برای ‫خدماتش درخواست نکنه؟
‫نترسین!
‫تا وقتی مجبور نباشم از خواسته‌م ‫کوتاه بیام، پولی نمی‌خوام!
‫آخیش. خیالم راحت شد.
‫وقتی سنکو و ریوسویی دست به دست هم بدن،
‫هیچی جلودارشون نیست!
‫تسلیم‌شدن تو کار من نیست!
‫خواستن، توانستن است!
‫پرسئوس، کشتی علم
‫خب.
‫چی شده، مینامی چان؟
‫می‌خوام سیر تا پیاز ساخت کشتی ‫رو ضبط کنم.
‫تحت عنوان «خاطرات مصوّر امپراتوری دانش».
‫عرشه بدون دریچه نمی‌شه.
‫جاش هم گذاشتم زیر دکل.
‫آهان!
‫می‌تونیم یه قرقره هم برای ‫حمل بار بهش اضافه کنیم.
‫پس بی‌خود بهت امپراتور بادها نمی‌گن.
‫کوله‌باری از تجربه‌ای.
‫و توی فضای خالی‌ش هم...
‫...یه کازینو برپا می‌کنیم!
‫لازم نکرده!
‫ماکت ریوسویی رو جدا می‌کنیم و ‫هر قطعه رو در مقیاس بزرگ می‌سازیم.
‫چه چیز عجیبی‌ـه.
‫یه چیز رو باهاش می‌کِشی و ‫عیناً اون طرف بزرگ‌ترش رو می‌کِشه.
‫آره، قشنگ می‌شه گفت دو برابر بزرگ‌تره...
‫ولی کشتی خیلی بزرگ‌تر از این حرف‌هاست.
‫برای ساخت کشتی از یه پانتوگراف ‫48 برابری استفاده می‌کنیم.
‫به کلی زور احتیاج پیدا خواهیم کرد.
‫چیزه...
‫نقاشی کشیدن هم مگه زور می‌خواد؟
‫چه گنده‌ست!
‫این مداد حدود 50 کیلویی هست، نه؟
‫خیالتون راحت!
‫حالا متوجه منظورت شدم.
‫احتمالاً خطوط نازکا هم همین‌جوری کشیده شدن.
‫طرح هر قطعه رو می‌کِشیم و ‫هر قطعه رو در ابعاد واقعی‌ش می‌سازیم.
‫درست همون‌طور که از قدیم کشتی ساخته می‌شده.
‫پوشش فلوئورسنت
‫فیبر کنف
‫پانتوگراف
‫ماکت
‫کوره‌ی ذوب آهن
‫کوره‌ی گردان
‫صفحه‌نمایش
‫دکل بادبان
‫بدنه
‫فولاد
‫ماشین تراش
‫باتری
‫رادار + سونار
‫قایق موتوری
‫موتورهای بزرگ‌مقیاس
‫نفت
‫نصف بیشتر نقشه‌ی راه رو تا ساخت کشتی رفتیم!
‫دیگه چه چیزی نیاز داریم؟
‫زمان.
‫ساخت موتور فولادی غول‌پیکر ‫کار خیلی طاقت‌فرسایی‌ـه،
‫همچنین ساخت بدنه.
‫چند ماه قراره طول بکشه؟
‫هیچ عجله‌ای نداریم.
‫تو این مدت می‌تونیم از ‫ورزش‌های زمستانه هم لذت ببریم.
‫چه زمستان جانانه‌ای بشه!
‫راستی‌راستی رفتیم سراغ ورزش‌های زمستونه ها.
‫به‌هرحال تو برف که نمی‌شه کار کرد.
‫اونقدری کربن داریم که باهاش هر قدر ‫اسکی و اسنوبورد بخوایم، بسازیم.
‫تازه می‌تونیم باهاش تجارت هم کنیم،
‫یه پول حسابی به جیب بزنیم.
‫رویدادهای تجاری از نون شب واجب‌ترن.
‫چه کیفی می‌ده!
‫آه... اون ردّ مات و روح‌مانند کوهاکو چان‌ـه.
‫مقدای برگ بو رو می‌ریزیم داخل اُزونی که درست کردیم، ‫تا ازش اسانس وانیل بگیریم.
‫اینجوری شکلات درست می‌کنن؟!
‫یه‌کم پودر لوبیا بنفش [سبز؟!] هم بهش ‫اضافه می‌کنیم تا بوی کاکائو بگیره.
‫با آجیل هم یه‌کم تلخی بهش می‌دیم و ‫روش اسانس وانیل می‌ریزیم...
‫و می‌رسیم به جایگزین شکلات.
‫شکلات من کو؟
‫آهان. برای ولنتاین‌ـه.
‫ولنتاین؟
‫آره. رویدادها خیلی مهم‌اَن.
‫از جهت پـولـ... یعنی اخلاقی می‌گم.
‫جونمی شکلات!
‫پشمــــام! چه خوشمزه‌ست!
‫شکلات من کو؟
‫تو همه‌شون داریم خوش می‌گذرونیم.
‫به‌عنوان یه خبرنگار باید لحظات روزمره هم ثبت کنم.
‫بالاخره ممکنه امسال سال آخری باشه که...
‫بی‌خیال! فراموشش کنید!
‫همین‌طور بی‌وقفه ازتون عکس می‌گیرم!
‫هر کس، هر چی دوست داره ‫روش بنویسه.
‫شروع مدرسه و کلاس‌ها
‫آهان... عین این کارها که تو ‫غرفه‌های پوریکورا انجام می‌دن.
‫این دست‌خط بامزه مال میرای چان‌ـه؟
‫مال منه.
‫دل‌نوشته‌های پای عکس، هان؟
‫فکر بدی هم نیست.
‫چه سخته،
‫ولی عوضش اینجوری آهن سطح یکِ به‌دردنخورمون ‫تبدیل می‌شه به فولاد مستحکم.
‫بدون فولاد،
‫موتور غول‌پیکرمون می‌ترکه.
‫برای این کار از کوره‌ی سه متری استفاده می‌کنیم.
‫با زغال‌سنگ اکسیژنِ سنگ آهن رو می‌گیریم،
‫تا فقط آهنش به جا بمونه.
‫آخه کی روی عکس از این چیزها می‌نویسه؟!
‫پس از عبور آن از کوره‌ی گَردان،
‫و دمیدن گاز اکسیژن به‌دست آمده از برق‌کافت،
‫ناخالصی‌های آن همچون فسفر و سیلیکون روی سطح آن انباشته می‌شه،
‫و می‌تونیم به راحتی ازش جداش کنیم.
‫باید تجهیزات‌مون هم ارتقا بدیم.
‫ماشین بُرش، هان؟
‫می‌خوای چی درست کنی؟
‫ماشین برش سطح 2.
‫بعد با ماشین بُرش سطح 2 می‌خوای چی درست کنی؟
‫ماشین برش سطح 3.
‫حالا فهمیدم این قصه چه سر درازی داره.
‫هیچ میون‌بُری وجود نداره.
‫باید شاخه به شاخه، از درخت ‫فناوری بالا بریم.
‫سنکواینا حسابی دارن زحمت می‌کشن.
‫اون‌وقت ما باید بیایم حشره شکار کنیم؟
‫سوسک گوزنی!
‫دنبال سوسک گوزنی نیستیم که!
‫دنبال پروانه‌ایم.
‫یه به عبارت بهتر، اجدادشون، کرم‌ ابریشم.
‫دریا که بریم، مجبوریم داخل آب هم کار کنیم.
‫مایو می‌خوام!
‫پس مایوی ابریشم اینه.
‫چه نرم و لطیفه!
‫هم نرمه؟ هم لطیف؟
‫می‌شه دست بزنم؟
‫ای وای! بازم!
‫گمونم با این دوربین‌ها فقط بتونیم ‫یه ردّ روح‌مانند از کوهاکو چان بگیریم.
‫سر یک سال تموم شد.
‫تو یه چشم به‌هم‌زدن گذشت.
‫یادمه قبلاً هم این رو گفته بودی.
‫آقای «چرا» هم بهمون حمله نکرد.
‫شاید منتظره ما دست‌به‌کار شیم.
‫پس بهتره بیش از این منتظرش نذاریم.
‫با این کشتی، دور دنیا رو می‌گردیم!
‫آره...
‫همین روزهاست که برین.
‫بجنبین! همه جمع شین!
‫حالا که کشتی تموم شد،
‫بیاین یه عکس یادگاری باهاش بگیریم!
‫این همه عکس گرفتی، بس‌ت نبود؟!
‫آخه الآن موقع خداحافظی‌ـه!
‫بعضیامون قراره بمونیم، ‫بعضیامون قراره سوار شیم!
‫امسال آخرین سالی بود که ‫همه کنار هم بودیم.
‫ممکنه دوباره همدیگه رو نبینیم...
‫پس اقلاً بذارین یه عکس بگیرم!
‫حق داره.
‫اون بود که تعیین می‌کرد چه کسی احیا بشه،
‫پس عملاً مینامی چان همه رو به خوبی می‌شناسه.
‫این چرت‌وپرت‌ها چیه که می‌گی؟
‫هنوز که به آخرش نرسیدیم.
‫ما به احتمال ده میلیارد درصد ‫از راز سنگ‌شدگی سر در میاریم،
‫و به احتمال ده میلیارد درصد از ‫اون سمت سیاره برمی‌گردیم.
‫بذارین عکسم رو بگیرم دیگه!
‫هر چند خودم تو عکس نیستم، ‫چون عکاس خودمم.
‫انتظار چنین چیزی رو داشتم،
‫برای همین درخواست یه تایمر برای دوربین دادم.
‫پس برای این بود!
‫فکر کجاها رو که نمی‌کنه!
‫با شیشی‌اودوشی ساختینش؟
‫آخه از این ابتدایی‌تر هم می‌شد؟!
‫مهم اینه که کار می‌کنه!
‫برو کنار ببینم!
‫خب، همه آماده!
‫لبخند!
‫10اُم سپتامبر ‫5741 پس از میلاد
‫کشتی پرسئوس کامل شد.
‫از خوشحالی دارم بال در میارم!
‫بالاخره نتیجه‌ی زحماتمون به ثمر نشست.
‫و صدالبته که به‌عنوان یه سازنده ‫بزرگ‌ترین پروژه‌ی کاری‌مه.
‫بهترین کارمه!
‫کشتی علم، پرسئوس...
‫چه اسم بامسمّایی هم داره.
‫غلط نکنم پرسئوس از قهرمان‌های اساطیر یونانه،
‫قهرمانی که مدوسا رو شکست داد.
‫واقعاً اسم بامسمّایی هم هست.
‫بالاخره مغز متفکر پشت پدیده‌ی سنگ‌شدگی ‫رو پیدا می‌کنیم،
‫می‌گیریمش، و سر از کل قضیه در میاریم!
‫کشتی رو برای همین ساختیم؛ ‫برای اینکه بریم اون سر دنیا!
‫مطمئنم که همه از یک سال پیش ‫برای چنین روزی آماده بودیم...
‫از امروز به دو گروه تقسیم می‌شیم.
‫گروه اکتشاف که پرده از راز ‫پرتو سنگ‌شدگی برخواهد داشت،
‫و گروه توسعه‌ی بشریت که همین جا می‌مونه.
‫به‌عنوان کاپیتان، اسامی خدمه رو اعلام می‌کنم!
‫هر چند که ای کاش می‌شد ‫همه‌تون سوار شید!
‫نه بابا!
‫اون‌وقت غرق که شد، کل بشریت منقرض شه!
‫راست می‌گی ها!
‫بالاخره گنجایش مشخصی هم داره، نه؟
‫نیاز به گفتن نیست که این، ‫یک ماموریت بی‌سابقه و خطرناکه.
‫ممکنه هرگز برنگردیم.
‫هیچ تضمینی نیست که زنده بمونین.
‫پس اگه اسم‌تون خونده شد، و ‫خواستین بمونین، مختارین.
‫تصمیم کاملاً با خودتونه.
‫من یکی که اصلاً پرسیدن نداره.
‫پس فقط کافیه انتخاب نشم، هان؟
‫تعارف‌معارف‌ها رو بذار کنار!
‫تو اسامی رو بخون، شده با گول و ملنگ ‫سوارشون می‌کنیم!
‫سوار هم که بشن، دیگه راه فراری ندارن!
‫کثیف‌کاری‌هاش هم بذارین به عهده‌ی من!
‫البته بگم که خودم قصد اومدن ندارما.
‫شکی درش نیست که گن می‌تونه ‫هر کسی رو قانع کنه که سوار بشه.
‫ولی خدمه‌ی بی‌انگیزه، نه تنها خودش،
‫که جون بقیه رو هم به خطر می‌اندازه.
‫درست می‌گم؟
‫پس وقتی سوار بشین که هم من ‫اسم‌تون رو خونده باشم، هم خودتون آماده‌ی رفتن باشین.
‫به سوی کشتی علم، پرسئوس!
‫نخست!
‫کشتی، بدون مهندس نمی‌شه!
‫سنکو! کروم! کاسکی!
‫هنوز اسمش رو نگفته، سوار شده که!
‫اقلاً یه خداحافظی می‌کرد...
‫آدم انقدر بی‌احساس؟!
‫سنکوئه دیگه!
‫یوزوریها!
‫من از کِی تا حالا مهندس شدم؟
‫مسئول بادبان‌ها.
‫مسئول رادار و سونار: اوکیو.
‫سرآشپز: فرانسوا.
‫و مهم‌ترین بخش کشتی‌رانی: آزمون نهایی قدرت.
‫تیم زور و بازو!
‫صبر کنین اول اسم‌تون رو بخونه!
‫هر چند من می‌تونم توی روستا هم ‫بمونم و رهبری رو دست بگیرم.
‫بله، قربان!
‫ولی شما هرگز تن به چنین جاه‌طلبی‌های ‫کوچکی نمی‌دید، ماگما ساما.
‫گمونم بگی کیا نمیان، زودتر بشه.
‫کسی تو لیست هست که هنوز ‫سوار نشده باشه؟
‫کینرو!
‫اطاعت!
‫کمتر از اینم انتظار نداشتم.
‫اون تنها کسی‌ـه که صبر کرد اول ‫اسمش رو بخونن.
‫قانون، قانونه.
‫چه ربطی داره؟! ‫من نیستم.
‫فقط کینروئه، مگه نه؟
‫به‌هرحال اون قوی‌ـه، ولی من یه‌جورایی...
‫یعنی خیلی جورهایی...
‫و همچنین... گینرو!
‫نمی‌خــــــــوام!
‫نمیام! نمیام! نمیام! ‫من نمیام اون سر دنیا!
‫مگه مغز خر خوردم که سوار بشم؟!
‫گینرو، چرا هوچی‌گری درمیاری؟
‫نگرانی نداره که.
‫همونطور که گفتم،
‫زمانی سوار می‌شی که ‫خودت هم آماده باشی.
‫کار تیم توسعه هم خیلی مهمه.
‫واقعاً؟
‫پس منم می‌مونم.
‫درک می‌کنم که کشتی به تیم قدرت نیاز داره...
‫ولی یه‌چیزی نگرانم می‌کنه.
‫هیوگا و هومورا هنوز توی زندانن.
‫همه‌ی جنگجویان قابلِ ما هم که قراره برن.
‫اگه یه‌جوری بتونن فرار کنن...
‫ژاپن رو تصرف خواهند کرد.
‫اینا هم هستن؟!
‫زندان سیّار‌ـه.
‫پیش خودمون که باشن، ‫جای هیچ نگرانی نیست.
‫از این بابت مـ مطمئنی؟
‫شایدم نه، ولی اونا خیلی قدرتمندن، ‫نمی‌شه ول‌شون کرد و رفت.
‫به‌علاوه بهتره خطرش رو بپذیریم،
‫و به‌عنوان برگ برنده داشته باشیم‌شون، ‫تا اگر کار به مبارزه کشید،
‫بتونیم ازشون استفاده کنیم!
‫خب... همه سوار شدن؟
‫بیاین بدرقه‌شون کنیم.
‫مسخره‌بازی در نیار!
‫و در پایان، گن. ‫سوار شو.
‫شوخی می‌کنی؟!
‫من که به هیچ کارتون نمیام!
‫زوری چیزی هم که ندارم.
‫هیچ‌کدوممون نمی‌دونیم چجور دشمنی ‫انتظارمون رو می‌کِشه.
‫منتالیست برای اینجور مواقعه دیگه، نادون!
‫خب... آره گمونم...
‫اگه آقای «چرا» حمله کنه، ‫به‌هرحال جزیره‌ی اصلی [ژاپن] هم در اَمان نیست.
‫پس همون بهتر که پیش تیم امپراتوری دانش باشم.
‫اینجوری خیالم هم راحت‌تره.
‫بیشتر به نفع‌مه.
‫سنکو.
‫تازگی متوجه یه‌چیزی شده‌م...
‫این که اون صرفاً برای حفظ ظاهر ‫اینجوری نقش شیطان رو بازی می‌کنه.
‫[احتمالاً منظور از «اون»، «گن» هست.]
‫و چه عذابی هم هست!
‫بادبان‌ها را بکشید!
‫پیش به‌سوی آب‌های این دنیای بِکر و سنگی!
‫پیش به‌سوی دنیا!
‫به سلامت برگردین!
‫موفق باشین!
‫به خاطر برادرم مراقب خودتون باشین!
‫آره!
‫مسبب این سنگ‌شدگی رو می‌گیریم و ‫اشعه رو ازش پس می‌گیریم!
‫می‌گم فقط من این حس رو دارم، ‫یا الآن ماها قهرمانیم؟
‫بالاخره رفتن.
‫همه‌ی اونایی که اسم‌شون رو خوند، نیومدن.
‫نمی‌شه سرزنش‌شون کرد.
‫سفر خطرناکیه.
‫گینرو... پسره‌ی...
‫می‌دونم. همیشه همین‌جوری بودی...
‫از اول همین‌جوری بودی...
‫هان؟!
‫گینرو پرید تو آب!
‫صبر کنین!
‫گینرو! سنکو! ریوسویی!
‫بچه‌ها!
‫خطرناکه که باشه!
‫منم می‌جنگم!
‫به خاطر همه‌مون!
‫به خاطر دنیا!
‫منم میام!
‫گینرو!
‫می‌بینین؟
‫بجنب! عکس بگیر!
‫بگیر دیگه!
‫تعقیب‌وگریز پرشوری‌ـه، نه؟
‫ولی من از مردمان آب هستم...
‫امواج، صدام رو می‌پوشونن.
‫حتی اوکیو هم از این فاصله صدام ‫رو نمی‌شنوه.
‫بهشون نرسیدم...
‫گرچه تمام سعی‌اَم رو کردم.
‫شجاعتت رو تحسین می‌کنیم، گینرو!
‫تو مثل بقیه بزدل نیستی!
‫معلومه که دلم نمی‌خوام به یه ‫سفر دریایی خطرناک برم.
‫ولی دوست دارم همه از شجاعت‌م بگن.
‫هم خدا رو می‌خوام، هم خرما!
‫اوکیو، یه لحظه رادار رو بگیر سمت جزیره‌ی اصلی.
‫هان؟ برای چی؟
‫همین‌جوری.
‫سنکو، ممنو...
‫نه... هیچی.
‫یه‌چیزی از ساحل داره بهمون نزدیک می‌شه.
‫نکنه آقای «چرا» باشه؟!
‫چقدر تو گیجی!
‫می‌گه داره از ساحل میاد.
‫یکی داره دنبالمون میاد تا سوار بشه.
‫امکان نداره!
‫هـــــــــــــــان؟!!!!!!
‫نه، خوشم اومد، گینرو.
‫نظرم بهت عوض شد.
‫منم غافل‌گیر کردی.
‫همیشه فکر می‌کردم یه آدم نفرت‌انگیزی.
‫حتی منم انتظار این رو نداشتم.
‫من بهت ایمان داشتم، گینرو!
‫گینرو! گینرو!
‫علم بی‌نظیره!
‫ممنون! ولی چه غلطی کردما!
‫دیگه دلت هم براش تنگ نمی‌شه، کینرو.
‫تنگ هم نشده بود.
‫حالا اول کجا می‌ریم؟
‫مستقیم می‌ریم اون سمت سیاره؟
‫نه.
‫مقصدمون مشخصه.
‫جزیره‌ی گنج.
‫جزیره؟!
‫کجا؟
‫برای چی؟
‫برای به‌دست‌آوردن چیزی که ‫برای نجات بشریت لازمه.
‫جزیره‌ای که بابام‌اینا روش سقوط کردن.
‫همون فضانوردانی که از سنگ‌شدگی ‫جون سالم به در بردن،
‫جایی که فضاپیمای سایوز داره چُرتش رو می‌زنه.
‫به آغازگاه صد افسانه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انیمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعد
‫جعبه‌ی گنج
‫محتوای داستان تخیلی‌ست، اما گیاهان، ‫حیوانات و نحوه‌ی تولید مواد براساس واقعیت توصیف شده‌اند. ‫کنجکاوی و انجام خودسرانه‌ی آن‌ها بسیار خطرناک، و در برخی موارد غیرقانونی‌ست! ‫لطفاً از تقلید کورکورانه و بدون دانش و تجربه پرهیز کنید!