....
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫جزیره‌ی گنج! ‫بالاخره رسیدیم!
‫کاش می‌شد همه با هم بزنیم به دل جزیره.
‫ولی ما هیچ شناختی از سکنه‌ی ‫این جزیره نداریم.
‫آره خب... ولی صدقه سر علم ‫دست برتر رو نسبت به اونا داریم.
‫از کجا انقدر مطمئنی؟
‫اونا که مثل ما رادار ندارن.
‫که اگه داشتن تا الآن متوجه‌مون شده بودن.
‫درسته.
‫ولی در عین حال [علم] تنها برتری‌مون هم هست.
‫بهتره تا طوفان پوشش‌مون میده، ‫یه نگاهی به جزیره بندازیم.
‫هیچی نمی‌شه دید.
‫یه‌وقت با کشتی به این بزرگی ‫به چیزی زیر آب برخورد نکنیم!
‫اوکیو ساما و سونارش رو دست‌کم نگیر!
‫دست‌خوش چشم‌های علم!
‫کی چنین چیز محشری ساخته اون‌وقت؟
‫بعله! بنده!
‫همه به جایگاه‌ خود!
‫الآنه که بارون بند بیاد.
‫باید تا هوا صاف نشده، کشتی رو ‫پست صخره‌ها قایم کنیم.
‫هر کی خوب کار کنه، ‫یه پاداش درست‌وحسابی می‌گیره.
‫وقت‌شه که بزنیم به دل جزیره!
‫بارقه‌های نومیدی ‫ بارقه‌های امید
‫عجب هوای دل‌پذیری!
‫درست به موقع تونستیم پناه بگیریم.
‫پاداش زحماتتون رو خواهید گرفت.
‫نفری 10,000 دراگو به هر نفر می‌رسه.
‫وقت برای بازی‌گوشی نداریم.
‫اگه زیاد لفتش بدیم، ‫ممکنه پیدامون کنن.
‫پس بزنین بریم.
‫بریم شکار گنج!
‫خودم یه‌تنه دخل همه رو میارم!
‫جوخه‌ی شناسایی، بزنین بریم.
‫جـ جوخه‌ی شناسایی؟!
‫اگه با تعداد زیادی بریم، جنگ می‌شه.
‫درسته؟
‫با حداقل افراد حرکت می‌کنیم.
‫درسته.
‫مبادا فراموش کنین برای چی اومدیم اینجا.
‫برای ماشین تولید انبوه مایع حیات‌بخش اومدیم.
‫باید پلاتین رو از صندوقچه‌ی گنج پیدا کنیم.
‫هر چی هم زودتر، بهتر.
‫وگرنه که مجبوریم از سکنه‌ی ‫جزیره سراغش رو بگیریم.
‫به عبارتی، جوخه‌ی شناسایی باید متشکل از...
‫...چهار نفر باشه.
‫سنکو!
‫تنها فردی که می‌تونه پلاتین رو ‫شناسایی کنه، منم.
‫سایوز!
‫تنها بومی این جزیره.
‫سـ سعی می‌کنم چیز به‌درد‌بخوری یادم بیاد.
‫کوهاکو.
‫برای دیده‌بانی و دفاع.
‫حله.
‫گن.
‫مسئول مذاکره با سکنه‌ی جزیره.
‫عـــــه...
‫خیله‌خب.
‫شروع عملیات!
‫اوکیو باهامون نمیاد؟
‫شنوایی اونم اندازه‌ی بینایی من به کار میاد.
‫بدجور محو تماشای سونار شده بود.
‫می‌خواست زیر آب رو تماشا کنه.
‫خب... بالاخره رفتن.
‫تو روی کشتی چیکار می‌کنی؟!
‫اصلاً کِی سوار شدی؟!
‫دلم می‌خواست منم به یه دردی بخورم خب!
‫من تو شناسایی کارم حرف نداره!
‫گفتم چرا موقع خداحافظی ندیدمت!
‫نمی‌شه.
‫مسافر قاچاقی باید برگرده.
‫تا وقتی برگردیم ژاپن، همین جا می‌مونی.
‫کاپیتان که نمی‌تونه یه بچه رو همراه تیم شناسایی...
‫...به چنین ماموریت خطرناکی بفرسته.
‫سخت‌گیری ریوسویی ساما صرفاً ‫به خاطر امنیت خودته.
‫تو دخالت نکن، فرانسوا.
‫عذر می‌خوام.
‫نگران نباش! ‫همه چی درست می‌شه، سویکا.
‫کلی راه دیگه برای کمک کردن هست.
‫بجنب! بهتره تا بقیه برمی‌گردن، کشتی رو ‫تمیز کنیم که حسابی از طوفان کثیف شده!
‫به روی چشم!
‫سویکا تمام تلاشش رو می‌کنه!
‫ای باباااا...
‫حدس می‌زدم.
‫یه‌چیزی اون پایین‌ـه.
‫کسی بیکاره، یه نگاه به کف اقیانوس کنه؟
‫چرا که نه!
‫بسپریدش به اهالی آب‌ها!
‫مرتیکه‌ی عوضیِ فرصت‌طلب!
‫از زیر تمیزکاری درمی‌ری، هان؟!
‫شنا کردن در آب‌های جزیره‌ی جنوبی!
‫این ده میلیارد برابر آسون‌تر از تمیزکاری‌‌ـه.
‫وای! زَهره‌ترک شدم!
‫چیزی نیست! فقط یه مجسمه‌ست.
‫همه جا هم هستن... وایسا ببینم...
‫چقدر زیادن!
‫مشکلی‌ـه؟ ‫مجسمه‌های سنگی که چیز جدیدی نیستن!
‫گاه‌شماری‌شون با هم نمی‌خونه.
‫موقعی برخورد اون اشعه به زمین، ‫این جزیره خالی از سکنه بوده.
‫بعد از اون واقعه تازه مردم به اینجا اومدن.
‫پس اون مجسمه‌ها کِی تبدیل به سنگ شدن؟
‫دارن نگاهمون می‌کنن!
‫تو دیگه... کی هستی؟
‫گمونم یه نوری از سمت کشتی دیدم.
‫یا شایدم خیالاتی شدم؟
‫سیگنال خیلی ضعیفه.
‫اینجوری فایده نداره.
‫حتماً دلیلی داره که جواب نمی‌دن.
‫سنکو چان، کوهاکو چان، ‫شماها جلوتر برید.
‫من سعی می‌کنم از ارتفاعات باهاشون تماس بگیرم.
‫بسیار خب.
‫الو؟
‫از اینجا می‌تونم ببینمش.
‫چت شد، سایوز چان؟
‫اصلاً نفهمیدم چی شد، فقط فهمیدم یه‌هو ‫ریوسویی پرتم کرد که نجاتم بده.
‫حالا یه‌هو چرا می‌دویی؟
‫چیزی پیدا کردی؟
‫آره.
‫یه سرنخ.
‫صدف‌های دورریخته.
‫نزدیکن.
‫کلید احیای تمام بشریت! ‫ساکنان جزیره همین اطرافن!
‫دست‌خوش چشم‌عقابی.
‫ولی حالا چجوری رد‌شون رو بزنیم؟
‫- به سادگی آب خوردن.
‫- سنکو چان!
‫فعلاً بهتره خون‌سرد باشیم.
‫با تو دارم حرف می‌زنم ها!
‫می‌دونستم اینجوری می‌شه!
‫این چیه بستی به پام؟!
‫باید بریم نجات‌شون بدیم!
‫همه‌شون سنگ شدن!
‫اگه هر 4 نفرمون بریم و دشمن اونجا باشه،
‫همه‌مون رو تبدیل به سنگ می‌کنه و ‫دیگه کار از کار می‌گذره. افتاد؟!
‫کِی طناب رو بهش بست؟
‫ایول شعبه‌باز حقه‌باز!
‫نـ نه! اصلاً نباید نزدیک‌شون بشیم!
‫وقتی دیدم همه روی کشتی تبدیل به سنگ شدن، ‫یه چیزی یادم اومد.
‫وقتی در نوزادی جزیره رو ترک کردم...
‫داشتیم فرار می‌کردیم.
‫از چیزی که داشت انسان‌ها رو تبدیل به سنگ می‌کرد.
‫بـ بخشید که همه چی یادم نمیاد.
‫مطمئنم یه‌بار دیدمش، ولی...
‫تو که فقط یه نوزاد بودی.
‫همین هم که به یاد آوردی ‫خودش جای تعجب داره.
‫اختیار داری. ‫سرنخ باارزشی بود.
‫بدک نبود، سایوز.
‫این یعنی دشمنی روی جزیره هست،
‫که می‌خواد تمام امپراتوری دانش رو تبدیل به سنگ کنه؛
‫و دوستی که در تلاشه تا از دست این دشمن فرار کنه.
‫همین که یکی از اهالی جزیره رو ‫پیدا کنیم و باهاش دوست شیم،
‫می‌تونیم ازشون جای صندوقچه رو بپرسیم و تمام!
‫اهالی جزیره
‫پلاتین رو به‌دست آوردیم!
‫کلی مایع حیات‌بخش!
‫بعدش می‌تونیم افراد روی کشتی و ‫تمام بشریت رو احیا کنیم!
‫غلط نکنم ردّ دست روش معلومه.
‫درسته.
‫صدف‌های مُرده و اونایی که خوردنش ‫سخت بوده، انداخته دور.
‫هر چند این معلوم نمی‌کنه طرف دشمنه، یا دوست.
‫ولی بازم ده میلیارد برابر سریع‌تر از اینه که...
‫...عین این خل‌وچل‌ها جزیره رو بگردیم.
‫ردش رو دنبال می‌کنیم.
‫اگه عجله کنیم، بهش می‌رسیم.
‫نیم ساعت بیشتر از وقتی که اینجا بودن نگذشته.
‫این رو از کجا فهمیدی؟
‫مگس‌های بطری سبز قابلیت این رو دارن...
‫...که از 16 کیلومتری بوی چیزهای ‫در حال فساد رو تشخیص بدن.
‫توی جزیره‌ای به این کوچیکی ‫طولی نمی‌کشه که سر و کله‌شون پیدا شه.
‫و از اونجایی که تازه هم دارن جمع می‌شن، می‌شه گفت...
‫10-20 دقیقه‌ای بیشتر نیست که ‫این صدف‌ها رو دور انداختن.
‫وقت‌شه که پزشکی قانونی، کم‌کم پا به عرصه‌ی ظهور بذاره.
‫از هر چیزی در صحنه‌ی جرم استفاده می‌کنیم ‫تا مظنون رو پیدا کنیم.
‫وقت‌شه تحقیقات رو شروع کنیم!
‫این همون چیزی نیست که موقع ‫عمل سوکاسا چان ازش استفاده کردی؟
‫چسب، آره.
‫سیانواکریلات.
‫حرارتش می‌دیم تا به جوش بیاد، ‫بعدش صدف‌ها رو می‌گیریم روی بخارش.
‫بعد تحت تابش نور سیاه [بخشی از طیف فرابنفش] ‫قرارش می‌دیم تا شواهد خودش رو نشون بده.
‫اثر انگشت!
‫میشه جایی رو که بهش دست زده، دید؟
‫از شکل‌ش می‌شه به شواهدی رسید.
‫زن بوده.
‫با قد و وزن متوسط.
‫از چسب می‌شه چنین چیزی فهمید؟
‫دست‌خوش، کارآگاه سنکو.
‫تحت تاثیر قرار گرفتن باشه برای بعد، ‫فعلاً یه نمایه از مظنون بهمون بده.
‫این دیگه راست کار خودته، کارآگاه گن.
‫کارآگاه هم شدم؟
‫ای بابا.
‫منتالیست که روان‌شناس نیست.
‫هر چیزی هم که می‌گم صرفاً فرضیه‌ست ها! فرضیه!
‫مظنون یه زن جوانه.
‫یه کهنه‌سرباز هرگز به خودش زحمت نمی‌ده ‫صدفی که هیچ استفاده‌ای براش نداره، برداره.
‫تلف کردن انرژی‌ـه.
‫افراد مُسن‌تر «تنبلی» رو ترجیح می‌دن.
‫به خودشون زحمت نمی‌دن هر چیزی رو ‫بردارن که بعداً هم بندازنش دور.
‫تو راه برگشت از ساحل ‫بدهاش رو جدا کرده و انداخته دور.
‫احتمالاً حمل کردن همه‌ش ‫یه‌مقدار براش سخت بوده.
‫که یعنی خم شدن و کنار زدن شاخ‌وبرگ‌ها هم براش سخت بوده.
‫یه دختر جوان با قد و وزن متوسط...
‫حوالی 160 سانتی‌متر؟
‫قدش باید این حدودها باشه، پس...
‫مثل اینکه زدم به هدف!
‫یافتم!
‫موی یک زن جوان.
‫حرف نداشت.
‫شواهد رو نگه می‌داریم.
‫همین یه‌دونه کافیه؟
‫با هم همه جا رو می‌گردیم.
‫هر چی مدرک بیشتر، بهتر!
‫و بعد می‌ذاریمش توی سانتریفیوژ.
‫سـ سانتریفیوژ؟!
‫اون‌وقت از کجا بیاریم؟
‫همین جا.
‫خوب بچرخونش.
‫حله!
‫با استفاده از یه سانتریفیوژ انسانی ‫اجزای تشکیل‌دهنده‌ش رو از هم جدا می‌کنیم.
‫خصوصاً چیزی که دنبالش‌ایم: گرده‌های گل.
‫تا اینکه...
‫جان؟!
‫میکروسکوپ، ‫به‌دست آمد!!
‫دم دستگاه برش ارتقا‌یافته‌مون گرم.
‫کار رو حسابی راحت کرد.
‫حالا خوب نگاه می‌کنیم.
‫گرده‌ی سوسن.
‫گل سوسن توی ساحل رشد نمی‌کنه.
‫پس مظنون داخل کوه زندگی می‌کنه.
‫علم از هر چیزی حرف می‌کِشه!
‫حتی از تار مویی که فکرش هم نمی‌کنی.
‫سنکو، گن...
‫هیچکس نمی‌تونه از تحقیقات شما قسر در ره.
‫باقی‌ش دیگه ساده‌ست.
‫صدف، کشف شد!
‫حالا کافیه در مسیر کوهستان پیش‌روی کنیم.
‫مو هم کشف شد!
‫هر چیزی لازم داشتم، فهمیدم.
‫از این به بعدش کار خودمه!
‫با سرعت و دیدی که من دارم، ‫عمراً بتونه فرار کنه.
‫پـ پس اون...
‫...یکی از افرادیه که از دهکده‌ی ایشیگامی جدا شده.
‫یکی از آخرین انسان‌های باقی‌مانده.
‫دشمن‌ـه؟
‫یا دوست؟
‫ممکنه همون کسی باشه که همه رو ‫روی کشتی تبدیل به سنگ کرد.
‫بـ باید سعی کنم به یاد بیارم...
‫هر چیز به‌دردبخوری...!
‫به‌هرحال تنها گزینه‌مون اینه که ‫باهاش ارتباط برقرار کنیم و ازش اطلاعات به‌دست بیاریم.
‫با قدرت علم تا اینجا اومدیم.
‫کلید احیای تمام بشریت...
‫یکی از ساکنان جزیره‌ی گنج!
‫یه دختر جوون هم هست! بینگو!
‫چیکار کنیم؟ بگیریمش؟
‫نه، بیاید از در دوستی وارد شیم.
‫باهاش حرف می‌زنیم تا به ما ملحق شه.
‫دقیقاً.
‫در حال حاضر اون تنها سرنخ‌مون‌ـه.
‫به محضی که جای پلاتین رو بهمون بگه،
‫می‌تونیم همه رو احیا کنیم.
‫اصلاً کار ساده‌ای به‌نظر نمیاد.
‫خصوصاً با این همه کمالات!
‫وقت‌شه منتالیست خودی نشون بده!
‫لطفاً با من ازدواج کن!
‫خوش‌قیافه
‫قوی
‫ماهی‌گیر قابل
‫هیچ معلومه چه خبره؟!
‫چه نازه.
‫گمونم باید یه‌کم دیگه دندون رو جیگر بذاریم.
‫آره!
‫اینجوری یه‌چیزهایی هم در مورد ‫شخصیت‌شون می‌فهمیم.
‫بذار ببینیم چی می‌شه!
‫حالا شماها برای چی انقدر هیجان‌زده شدین؟
‫هیس!
‫داره به جاهای خوبش می‌رسه! ببین!
‫چـ چیزه خب...
‫حالا چیکار کنم؟
‫قلبم داره از جاش درمیاد. ‫می‌ترسم یه‌هو چیزی بگم که نباید بگم.
‫من... خیلی خوشحالم.
‫ولی واقعاً لایق چنین چیزی نیستم.
‫منظورت چیه که لایق نیستی، آماریلیس؟!
‫تو زیبا‌ترین دختر این جزیره‌ای!
‫آخ که سایوز چان‌مون چه دل پاکی داشته!
‫ولی من... قراره فردا به کاخ ‫درونی برم تا عروس ارباب بشم.
‫مطمئنم که درک می‌کنین.
‫خودتون خوب می‌دونین که اگه ‫مخالفت کنیم، چی می‌شه.
‫لعنتی! می‌دونستم شانس ندارم!
‫برای همین خواستیم این ‫روز آخری حرف دلمون رو بزنیم.
‫کار درستی کردیم که دنبالش کردیم.
‫10 میلیارد امتیاز برای ما.
‫هنوز هیچی‌نشده تونستیم یه نظر ‫این ارباب شیطانی که باهاش طرفیم، ببینیم.
‫آماریلیس چان، درسته؟
‫همون دختر زیبا.
‫گمونم ما دشمن مشترکی داریم.
‫اگه جای صندوقچه‌ی گنج رو بدونه، ‫ممکنه باهامون همکاری کنه.
‫یادمون باشه برخورد اول خیلی حیاتیه،
‫پس بهتره با دقت تمام پیش بریم.
‫صندوقچه‌ی گنج کجان؟
‫نه انقدر سرراست!
‫سنکوئه دیگه! چه می‌شه کرد!
‫همیشه به فکر راندمان کار‌ـه.
‫هیچ مشکلی نیست.
‫برای نجات افراد روی کشتی هم که شده، ‫باید تا جای ممکن سریع عمل کنیم.
‫در بدترین حالت هم دست به دامن این شمشیر می‌شیم.
‫پای دوست‌هات که وسط باشه، ‫اصلاً خوددار نیستی ها، نه کوهاکو چان؟
‫اونا دیگه کی‌اَن؟
‫هیچ‌کدوم‌شون رو تا حالا ندیده‌م.
‫یعنی از کاخ درونی اومدن؟
‫اومدید من رو پیش ارباب ببرید؟
‫ولی قرارمون فردا بود که.
‫ارباب؟
‫چیزی یادت نیومد، سایوز چان؟
‫«ارباب» شمایید؟!
‫عاشق‌تونم.
‫این قدرت، این آغوش و چشمان مهربان...
‫تا چشمم بهت افتاد، مهرت به دلم نشست.
‫سایوز!
‫سنگ شد!
‫پس تو «ارباب» نیستی؟
‫نـ نـ نه، متاسفانه.
‫از همه آشناتر به‌نظر می‌اومدی، برای همین...
‫اون سه نفر دیگه از ساکنان این جزیره نیستن، نه؟
‫ارباب؟
‫منظورت همون رهبر‌ـه؟
‫در این صورت ایشون رهبر ماست.
‫عاشقتم!
‫چه زور بازویی... هر چند نه خیلی...
‫چه آغوش و چشمانِ... ‫حقیقتش از چشم‌هاش هم شرارت می‌باره.
‫چه چشم‌های باهوشی!
‫از همون بار اولی که دیدمت...
‫باشه. باشه. فهمیدیم.
‫حالا بگو صندوقچه‌ی گنج کجاست؟
‫جفت‌تون هم پخمه‌این!
‫نشد!
‫حمله‌ی بی‌نظیرم شکست خورد!
‫آخه چطور ممکنه؟
‫من به این نازی!
‫اینجور حمله‌ها روی سنکو چان بی‌اثر‌ـه.
‫لااقل تا وقتی که تمدن دوباره سرپا شه.
‫هر چند روی من کاملاً موثره.
‫آه، الآن یادم اومد.
‫ارباب، منم!
‫عاشقتـ...
‫یه لحظه باور کردما...
‫هعی...
‫اگه انقدر دلت بغل می‌خواد، ‫چطوره خودم بغلت کنم؟
‫نه، ممنون.
‫استخون‌هام رو لازم دارم.
‫پس شماها نیومدین من رو ببرین پیش ارباب؟
‫پس از کدوم دهکده اومدین؟
‫نـ نکنه...
‫سر و صداها برای چیه؟
‫کجا می‌ری، آماریلیس؟
‫به دهکده‌م!
‫می‌ریم کارش رو تموم می‌کنیم!
‫ارباب... نه، اون ارباب عوضی رو نابود می‌کنیم.
‫بریم بچه‌ها!
‫شورش!
‫چون یکی دیگه می‌خواد آماریلیس ‫رو بگیره، زده به سرشون!
‫بی‌فایده‌ست! ‫حالا هر چند نفر که باشن!
‫کل دهکده رو تبدیل به سنگ می‌کنه!
‫حالا چیکار کنم؟
‫همه‌شون رو قلع و قمع می‌کنم.
‫این تنها راه چاره‌ست.
‫می‌زنی همه چیز رو خراب می‌کنی ها!
‫اون‌وقت هیچکس کمک‌مون نمی‌کنه!
‫- پس می‌گی چیکار کنیم؟
‫- لعنت.
‫گن، از این استفاده می‌کنیم.
‫سلاح سرکوب علمی: ‫«کلرواستون»
‫یا درواقع همون گاز اشک‌آور.
‫این آروم‌شون می‌کنه!
‫خدای من...
‫جادوئه؟
‫شماها کی هستین؟
‫برای نجات افراد روی کشتی هم که شده، ‫باید تا جای ممکن سریع عمل کنیم.
‫من...
‫...راز سنگ‌شدگی رو می‌دونم.
‫فکر کردم اگه با زیبایی و جذابیت‌م به کاخ ارباب نفوذ کنم،
‫بتونم اون رو شکست بدم.
‫تصمیمم رو گرفته بودم که...
‫...زیباترین دختر جزیره بشم ‫و همه رو نجات بدم.
‫ولی الآن کمک‌تون رو لازم دارم.
‫زیباترین دختر جزیره، ‫آماریلیس، ‫به گروه ملحق شد!!
‫بیاید کنار هم مبارزه کنیم!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫برگ خال، در کشتی علم
‫قسمت بعد
‫برگ خال، در کشتی علم
‫محتوای داستان تخیلی‌ست، اما گیاهان، ‫حیوانات و نحوه‌ی تولید مواد براساس واقعیت توصیف شده‌اند. ‫کنجکاوی و انجام خودسرانه‌ی آن‌ها بسیار خطرناک، و در برخی موارد غیرقانونی‌ست! ‫لطفاً از تقلید کورکورانه و بدون دانش و تجربه پرهیز کنید!
‫از دل این قصه‌ی ناگفته،
‫دردی برآمده که ریشه کرده تا عمق وجود!
‫دردی لازم و ناگزیر!
‫ چنان‌که ماه شب‌هنگام آرمیده بر فراز آب‌ها
‫دردهای گذشته‌ت رو قدر بدون!
‫‫اما ابداً الآنت رو فدای گذشته نکن!
‫که آدمی هر قدر احمق، باید با دردهاش روراست باشه
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫نه که بخوام دوباره بحث قدیم رو پیش بکشم،
‫اما توی این دنیا... توی این دنیا...
‫هنوز آماده نیستم که سپرده شم دست خاطرات
‫آدم خیال‌باف رو چه به مرگ؟!
‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫پیش به‌سوی آن دنیا! ‫پیش به‌سوی آن دنیا!
‫​​‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫​​باید بلعید دردها را
‫​​تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫​​‫برسی به کمال!
‫
‫از دل این قصه‌ی ناگفته،
‫‫دردی برآمده که ریشه کرده تا عمق وجود!
‫دردی لازم و ناگزیر!
‫ چنان‌که ماه شب‌هنگام آرمیده بر فراز آب‌ها
‫دردهای گذشته‌ت رو قدر بدون!
‫اما ابداً الآنت رو فدای گذشته نکن!
‫‫که آدمی هر قدر احمق، باید با دردهاش روراست باشه
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫نه که بخوام دوباره بحث قدیم رو پیش بکشم،
‫اما توی این دنیا... توی این دنیا...
‫‫هنوز آماده نیستم که سپرده شم دست خاطرات
‫آدم خیال‌باف رو چه به مرگ؟!
‫‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫پیش به‌سوی آن دنیا! ‫پیش به‌سوی آن دنیا!
‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫باید بلعید دردها را
‫تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫‫برسی به کمال!