‫شورش!
‫سلاح سرکوب علمی: ‫«کلرواستون»
‫یا درواقع همون گاز اشک‌آور.
‫این آروم‌شون می‌کنه!
‫خدای من...
‫جادوئه؟
‫شماها دیگه کی هستین؟
‫برای نجات افراد روی کشتی هم که شده، ‫باید تا جای ممکن سریع عمل کنیم.
‫من...
‫...راز سنگ‌شدگی رو می‌دونم.
‫به کمک‌تون احتیاج دارم.
‫بیاید شونه به شونه مبارزه کنیم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫برگ برنده، ‫ درون کشتی علم
‫پنج سال پیش
‫آماریلیس، 13 ساله
‫آماریلیس!
‫بجنبین سوار شین!
‫مطمئنین؟
می‌خواین برین اون طرف آب‌ها؟
‫یه‌وقت اتفاقی نیفته؟
‫بد به دلت راه نده.
‫باز یاد حرف‌های پیر پاتال‌ها افتاده!
‫«مبادا جزیره رو ترک کنین!»
‫«مبادا چیز جدیدی درست کنید!»
‫«وگرنه ارباب از جادوش استفاده می‌کنه ‫و همه‌تون به سنگ تبدیل می‌شید.»
‫خیلی رو اعصاب بودن.
‫کی به این چرندیات اهمیت می‌ده آخه؟
‫بجنب بریم.
‫خب... بزنین بریم!
‫ای وای... اون دو تا رقیب ندارن.
‫هان؟ جریان چیه؟
‫بجنب پارو بزن!
‫باید در ریم!
‫عه... یه قایق داره میاد سمت‌مون.
‫نکنه نمی‌شناسی‌شون؟!
‫اونا دست راست و چپ ارباب هستن.
‫خیس نکنین خودتونو!
‫خنده‌دار نیست ها!
‫رودست‌شون پیدا نمی‌شه!
‫موز و کیریسامه!
‫حیف شد!
‫بدجور هم حیف شد!
‫از حق نگذریم، خوش بر و رو هستن.
‫مخصوصاً اون آخری که داره ‫زیرچشمی نگاه می‌کنه.
‫هر چند هنوز بچه‌ست.
‫ولی حتم دارم 5 سال دیگه دختر زیبایی می‌شه.
‫انتخابیه‌ی زیبای کوچکت رو بذار برای کاخ درونی.
‫الآن باید به کارمون برسیم.
‫یه سوال، کیریسامه چان...
‫زندگی بدون دخترهای خوشگل به چه دردی می‌خوره؟
‫واقعاً که نفرت‌انگیزی.
‫هر چند چیز جدیدی نیست.
‫پایینه.
‫یه هوا دیگه ببرش بالاتر
‫اطاعت.
‫اون نور دیگه چیه؟
‫متاسفم، آماریلیس...
‫نباید مجبورت می‌کردیم بیای...
‫سپر دخترها شید!
‫آماریلیس از همه کوچیک‌تره! ‫بذارش عقب‌تر از همه!
‫یه لحظه چه خاطره‌ی دردناکی یادم آورد...
‫نکنه این همون نور باشه؟
‫آره، همون نور 3,700 سال پیش‌ـه.
‫محاله فراموشش کنم.
‫ماهیّت‌شون یکی‌ـه.
‫فقط مقیاس عمل‌ش متفاوته.
‫ولی آماریلیس، چندین سال گذشته ‫و تو همچنان زنده‌ای.
‫چطور نجات پیدا کردی؟
‫همه‌شون با موفقیت سنگ شدن.
‫نور درست مقابل من متوقف شد...؟
‫گفته می‌شه این قدرت...
‫...نسل در نسل به خانواده‌ی ارباب منتقل می‌شه.
‫ولی من با چشم‌های خودم دیدم.
‫اون موقع ارباب توی قایق نبود.
‫پس زیردست‌هاش یه‌جور سلاح رو پرت کردن سمت‌تون.
‫اگر این از توانایی‌های خود رئیس بود، ‫هیچ کاری از دست‌مون برنمی‌اومد.
‫مجبور به اطاعت بودیم.
‫اما...
‫حالا که پای یه‌جور سلاح درمیونه، ‫کافیه بدزدیمش.
‫و خب...
‫...خیلی خوشحال می‌شم اگه در این راه کمکم کنید.
‫درک می‌کنم تازه با هم آشنا شدیم...
‫ولی تو! با این همه قدرت! ‫به تو تکیه نکنم به کی کنم؟!
‫متاسفم.
‫این ادا اطوار‌ها رو بذار کنار.
‫اِی داد! ‫هیچ فایده‌ای نداشت!
‫نگران نباش. ‫هدف جفت‌مون یکی‌ـه.
‫ما هم دنبال منشاء همین قدرت اومدیم.
‫اگر این یه‌جور پدیده‌ی جادویی بود،
‫که به هیچ قانونی هم محدود نمی‌شد،
‫بشریت کوچک‌ترین شانسی در مقابلش نداشت.
‫ولی آماریلیس، حرف‌های تو یه چیز رو روشن کرد.
‫اول اینکه حداقل محدوده‌ی اثرش محدوده.
‫محدوده‌ی ‫اثر آن ‫محدود ‫است.
‫استفاده‌ ‫به‌وسیله‌ی: ‫پرتاب
‫دوم اینکه: باید پرتاب بشه.
‫به‌عبارتی کاربرش هم می‌تونه مورد هدف قرار بده.
‫سوم اینکه با قطع زنجیره‌ ‫می‌شه جلوش رو گرفت
‫با قطع زنجیره، ‫می‌توان ‫جلوی اثر ‫آن را گرفت.
‫پس قوانین مشخصی داره.
‫و حالا که قوانین مشخص داره، پس موضوع علمی‌ـه.
‫و توی نبرد علمی، باختن در کار نیست.
‫معلومه که نیست.
‫آماریلیس، گفتی این «ارباب» فردا میاد دیگه؟
‫اوهوم.
‫هر ساله به دهکده‌ها میاد تا دختران زیبای ‫بالا 18 سال رو به همسری انتخاب کنه.
‫حتی شده خلاف میل خودشون.
‫حتی اگر متاهل باشن.
‫در زیبایی منم که هیچ حرفی نیست، ‫پس فردا حتماً من رو با خودش می‌بره.
‫چه با اعتماد‌به‌نفس هم این رو می‌گی...
‫هر چند بیراه هم نمی‌گی.
‫این همه مدت برای همین ‫انقدر به خودم رسیدم،
‫که بتونم بقیه رو نجات بدم.
‫به محضی که وارد کاخ درونی بشم،
‫فرصت این رو پیدا می‌کنم ‫تا سلاح سنگ‌شدگی رو بدزدم.
‫شاید بتونی عقل از سر مردها ببری،
‫ولی مگه سلاح دست جنگجوی دختر، کیریسامه، نبود؟
‫بهتر نیست یکی که به مبارزه ‫وارده همراه خودت ببری؟
‫ولی دختری که هم مبارزه بلد باشه،
‫هم بتونه به کاخ بیاد از کجا پیدا کنم؟
‫آهان!
‫پس فقط کافیه برای مسابقه‌ی عروس زیبا ‫انتخاب بشم، هان؟
‫کافیه به‌عنوان یه دختر خوشگل انتخاب بشم!
‫هاااااان؟
‫هاااااااااان؟
‫درسته کوهاکو.
‫تو تنها کسی هستی که ‫قادر به انجام این ماموریتی.
‫نگران ظاهرت هم نباش.
‫دانشمند
‫با علم درستش می‌کنیم.
‫روان‌شناس
‫دقیقاً.
‫متخصص زیبایی
‫مسئول تست
‫آرایشش رو به من بسپرید.
‫وقت‌شه که زیبایی چشم‌گیر کوهاکو چان خودش رو نشون بده!
‫جذابیت در علم‌ـه!
‫اول از همه: لباس.
‫نه که لباس الآنت قشنگ نباشه، ‫فقط اونی نیست که...
‫...بتونه تو رو وارد کاخ درونی کنه.
‫آخه اینجا؟ جلو اینا؟!
‫اینا رو می‌گی؟
‫اینا عیبی ندارن.
‫خیلی هم عیب داره، ‫باید دست از این کارهات بکشی.
‫اولین قدم باید همین رو درست کنیم.
‫ماموریت اینه که تو این ‫مسابقه‌ی عروس زیبا برنده بشی.
‫کمی تمرین لازم داره تا ‫مطمئن شیم خراب نمی‌کنه.
‫همچین بدک هم نیست...
‫ولی تحرک توش سخته.
‫خصوصاً حرکات پا.
‫همین کارهاش رو می‌گما.
‫خب.
‫اینم یکی دیگه‌ش!
‫گمونم باید سلاح و سپرت رو کنار بذاری.
‫چرا عادت کردی همیشه اینا رو می‌پوشی؟
‫لباست گمون نکنم کم و کسری داشته باشه، ولی...
‫مشکل اصلی درست همین جاست!
‫عملیات بزرگ علمی‌آرایشی!
‫در اون باره...
‫با چیزهایی که اینجا دارم، ‫کار زیادی از دستم ساخته نیست.
‫هر جور شده باید آزمایشگاه رو بگیریم.
‫علم تنها برگ برنده‌مونه.
‫تنها برتری‌مون.
‫مبارزه در این جزیره، در گرو گرفتن آزمایشگاهه.
‫با اون کشتی اومدین؟
‫هرگز چنین کشتی بزرگی ندیده بودم.
‫ولی الآن در اختیار دشمن‌ـه.
‫عاقلانه‌ست.
‫مثل اینکه همچین هم احمق نیستن.
‫بچه‌ها...
‫حالت رو درک می‌کنم، ولی ‫نمی‌شه که همین‌جوری حمله کنی!
‫اون پیری دراز بی‌قواره همون رئیس‌ـه؟
‫نه.
‫ارباب جوون‌تره.
‫اون صدراعظم ایباراست.
‫اون مسئول رسوندن دستورات اربابه.
‫یه‌جورایی رهبر دیگه‌ی جزیره‌ست.
‫خوشم اومد. خیلی هم خوشم اومد.
‫کارت خوب بود، کیریسامه کون.
‫عجب کشتی‌ای!
‫حتم دارم که ارباب حسابی از ‫دیدنش خوشحال می‌شه!
‫اما ایبارا ساما، تجهیزات این ‫کشتی فراتر از درک ماست.
‫می‌ترسم جادوی افرادی باشه که جزیره رو ترک کردن.
‫پیشنهاد می‌کنم فوراً نابودش...
‫یه لحظه! یه لحظه، کیریسامه کون!
‫الآن داری به من پیشنهاد می‌دی؟
‫تصمیم با اربابه، نکنه یادت رفته؟
‫خیر. حق با شماست.
‫لباس‌هاشون هم جالبه ها.
‫چطوره درست‌شون کنیم برای ‫دخترای کاخ درونی؟
‫هر چند تو این حالت نمی‌تونیم ‫از تن‌شون درش‌بیاریم.
‫مثل اینکه وقت شکستن شما مجسمه‌هاست!
‫نگران نباش.
‫ماموریت‌مون رو خراب نمی‌کنم.
‫ممکنه یکی توی کشتی سالم مونده باشه.
‫اگه از نزدیک فریاد بزنم، ‫می‌تونم توجه‌شون رو جلب کنم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫از اهالی کدوم دهکده‌ای؟
‫اصلاً متوجه‌ش نشدم.
‫درجا آماده‌ی مبارزه شد.
‫قوی‌ـه.
‫شک ندارم که یکی از قوی‌ترین ‫جنگجوهای این جزیره‌ست...
‫کیریسامه!
‫ای واااای!
‫بدون اسلحه نمی‌تونم از پسش بربیام.
‫پس باید به مبارزه ادامه بدم...
‫یا الآن، یا هیچ‌وقت!
‫لَب یا Lab: مخفف Laboratory ‫به معنی آزمایشگاه.
‫لَب!
‫لَب رو می‌خوام!
‫فقط همون یکی!
‫خواهش می‌کنم!
‫لَب؟
‫آ آهان.
‫مردم جزیره هرگز چنین کلمه‌ای رو نشنیدن.
‫پس این یه پیغام سرّی برای یارهامون ‫توی امپراتوری دانش‌ـه!
‫خب، لَب کون. ‫بجنب عشقت رو دریاب.
‫هان؟
‫بجنب. بجنب.
‫لَب کون؟
‫سنکو؟
‫ببخشید. ببخشید.
‫این دختر خیلی حسوده.
‫تا می‌بینه کسی دور و بر عشقش می‌پلکه،
‫از حسادت گُر می‌گیره.
‫لَب!
‫من لَب رو می‌خوام!
‫آره! دقیقاً!
‫من و لَب عاشق همدیگه‌ایم!
‫آه...
‫ماااااچ!
‫بـ برین خونه‌تون ببینم!
‫این کارهاتون رو ببرین یه‌جای دیگه!
‫آخ که اگر کسی روی کشتی نمونده باشه، ‫همه‌ی اینا باد هوا می‌شه.
‫خودم می‌دونم.
‫ولی حتم دارم یکی مونده.
‫چند ساعت پیش
‫تو کی هستی؟
‫یه‌هو بی‌هوا یه‌چیزی پرت کرد.
‫واضحه که حمله‌ست.
‫درست می‌گم؟
‫یعنی چیه؟ ‫فکر کن...
‫چند ثانیه بیشتر فرصت ندارم.
‫اون طناب برای چیه؟
‫برای گرفتن شی پرتاب‌شده‌ست؟
‫یا محاسبه‌ی فاصله‌ش؟
‫به‌علاوه، فاصله‌ی پرتاب‌کننده‌ش هم زیاده.
‫پس یعنی...
‫...یه‌جور نارنجک‌ـه!
‫فرصت فرار نیست.
‫مرگم حتمی‌ـه.
‫باید دست‌به‌دامن نقشه‌ی بعدیم بشم!
‫کی رو می‌تونم نجات بدم؟
‫ریو...
‫...سویی؟!
‫زنده بمون، سویکا!
‫به سنکو و بقیه بگو که...
‫...به کشتی حمله شد!
‫هان؟! هان؟! هان؟! هان؟!
‫این نور دیگه چیه؟
‫یه نور عجیب داره همه چی رو در بر می‌گیره!
‫کشتی، آب... همه چی!
‫دیگه کارم تمومه!
‫متوقف شد؟
‫نجات پیدا کردم؟
‫نزدیک بودا...
‫آهان...
‫اوکیو با تیر زدش، ‫حتماً همون منحرفش کرد و فضای کافی به من داد...
‫سنگ شدن...؟
‫چرا؟
‫همه‌شون...
‫کینرو...
‫حرف بزن...
‫کینرو...
‫یکی داره میاد!
‫باید یه‌جا قایم شم!
‫لَب!
‫غلط نکنم صدای کوهاکو چان رو ‫شنیدم که می‌گفت: «لَب».
‫کوهاکو چان!
‫حتماً سنکو و بقیه و پیشش‌اَن!
‫من اینجاااام!
‫یکی رو کشتی‌ـه!
‫یکی از افراد امپراتوری دانش زنده مونده!
‫کیه؟!
‫گینرو...
‫چیه؟ ‫یعنی این گینرو انقدر به‌دردنخوره؟
‫به‌دردنخور که نه...
‫فقط همچین به‌دردبخور نیست.
‫پاش بیفته، آدم قابل اتکّایی‌ـه.
‫فقط...
‫برای پس گرفتن آزمایشگاه،
‫ماگما
‫تایجو
‫اگه کسی که از بشکه بیرون می‌اومد، ‫ریوسویی یا فرانسوا یا اوکیو بود،
‫ریوسویی
‫فرانسوا
‫اوکیو
‫الآن یه کارت کم‌یاب داشتیم.
‫گینرو
‫ولی گینروئه...
‫اما نه. گینرو هم پاش بیفته ‫کم نمی‌ذاره
‫نگاه کن!
‫انگار می‌خواد یه‌چیز مهمی بهمون بگه.
‫کـ...
‫مـ...
‫ک...!
‫کمک!
‫هعی...
‫نـــعــــخیر! احمق!
‫تو باید به ما کمک کنی!
‫ببینم کسی دست به این بشکه‌ها زده؟
‫خیر قربان.
‫پس چرا جاش عوض شده؟
‫و واقعاً؟!
‫آآآره!
‫قد یه وجب.
‫سر جای قبلی‌ش نیست.
‫بذار ببینم.
‫سر و صدای چی بود؟!
‫از یه اتاق شفافِ شبیه یخ اومدش.
‫شفاف؟
‫شیشه؟
‫منظورشون گل‌خونه‌ست که داخلش غذا پرورش می‌دیم؟
‫یعنی کی اونجاست؟
‫اینا بودن؟
‫از صداش میشه گفت همون جونوری‌ـه که ‫توی صد حکایت بهش «بز» می‌گن.
‫هر چند از نزدیک شنیدمش.
‫ولی صداش جوری بود که ‫انگار یه‌چیزی محکم به یه‌چیز دیگه برخورد کرد.
‫ممکنه درنده‌تر از اینی باشن که نشون می‌دن.
‫خوشم اومد! خیـــلی خوشم اومد!
‫حتم دارم ارباب خوشحال می‌شه!
‫سبزیجات رو ببین!
‫کلی چیزهای عجیب‌غریب هست!
‫عــــالیه!
‫نجات پیدا کردم!
‫هر چند نمی‌دونم چجوری!
‫یکی توجه‌شون رو سمت گل‌خونه جلب کرد؟
‫پس اقلاً یه نخبه هم اونجا داریم.
‫قایقی که باهاش به جزیره اومدیم...
‫اگه می‌دیدنش می‌فهمیدن که ‫وارد جزیره شدیم،
‫ولی به احتمال ده میلیارد درصد ‫لابه‌لای گیاه‌ها قایمش کرده.
‫به این زودی‌ها هم کسی پیداش نمی‌کنه.
‫آماده‌ی آماده هم هست.
‫متخصص نفوذ و طبیعت‌شناس!
‫منم یه کار مفید انجام می‌دم!
‫من و گینرو، با هم آزمایشگاه رو پس می‌گیریــــم!
‫سویکا
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫علمِ زیباگر
‫قسمت بعد
‫علمِ زیباگر
‫محتوای داستان تخیلی‌ست، اما گیاهان، ‫حیوانات و نحوه‌ی تولید مواد براساس واقعیت توصیف شده‌اند. ‫کنجکاوی و انجام خودسرانه‌ی آن‌ها بسیار خطرناک، و در برخی موارد غیرقانونی‌ست! ‫لطفاً از تقلید کورکورانه و بدون دانش و تجربه پرهیز کنید!
‫از دل این قصه‌ی ناگفته،
‫دردی برآمده که ریشه کرده تا عمق وجود!
‫دردی لازم و ناگزیر!
‫ چنان‌که ماه شب‌هنگام آرمیده بر فراز آب‌ها
‫دردهای گذشته‌ت رو قدر بدون!
‫‫اما ابداً الآنت رو فدای گذشته نکن!
‫که آدمی هر قدر احمق، باید با دردهاش روراست باشه
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫نه که بخوام دوباره بحث قدیم رو پیش بکشم،
‫اما توی این دنیا... توی این دنیا...
‫هنوز آماده نیستم که سپرده شم دست خاطرات
‫آدم خیال‌باف رو چه به مرگ؟!
‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫پیش به‌سوی آن دنیا! ‫پیش به‌سوی آن دنیا!
‫​​‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫​​باید بلعید دردها را
‫​​تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫​​‫برسی به کمال!
‫
‫از دل این قصه‌ی ناگفته،
‫‫دردی برآمده که ریشه کرده تا عمق وجود!
‫دردی لازم و ناگزیر!
‫ چنان‌که ماه شب‌هنگام آرمیده بر فراز آب‌ها
‫دردهای گذشته‌ت رو قدر بدون!
‫اما ابداً الآنت رو فدای گذشته نکن!
‫‫که آدمی هر قدر احمق، باید با دردهاش روراست باشه
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫نه که بخوام دوباره بحث قدیم رو پیش بکشم،
‫اما توی این دنیا... توی این دنیا...
‫‫هنوز آماده نیستم که سپرده شم دست خاطرات
‫آدم خیال‌باف رو چه به مرگ؟!
‫‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫پیش به‌سوی آن دنیا! ‫پیش به‌سوی آن دنیا!
‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫باید بلعید دردها را
‫تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫‫برسی به کمال!
‫از دل این قصه‌ی ناگفته،
‫دردی برآمده که ریشه کرده تا عمق وجود!
‫دردی لازم و ناگزیر!
‫ چنان‌که ماه شب‌هنگام آرمیده بر فراز آب‌ها
‫دردهای گذشته‌ت رو قدر بدون!
‫‫اما ابداً الآنت رو فدای گذشته نکن!
‫که آدمی هر قدر احمق، باید با دردهاش روراست باشه
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫نه که بخوام دوباره بحث قدیم رو پیش بکشم،
‫اما توی این دنیا... توی این دنیا...
‫هنوز آماده نیستم که سپرده شم دست خاطرات
‫آدم خیال‌باف رو چه به مرگ؟!
‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫پیش به‌سوی آن دنیا! ‫پیش به‌سوی آن دنیا!
‫​​‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫​​باید بلعید دردها را
‫​​تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫​​‫برسی به کمال!
‫
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫​​‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫​​باید بلعید دردها را
‫​​تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد