‫وقت‌شه ماموریت رو با تمام سرعت ‫به سمت گیر آوردن اشعه‌ی سنگ‌شدگی ببریم.
‫و کلید موفقیت ما هم در ‫دستان گوشواره‌های علم‌ـه.
‫هان؟ گوشواره؟
‫قراره آدم رو خوشگل‌تر کنه؟
‫ولی مسابقه که دیگه تموم شد رفت.
‫برای همین دارم با تمام سرعت پیش می‌رم دیگه.
‫شاید این سیم مسی به‌نظر ‫دکوری بیاد، اما در واقع یه سیم‌پیچ‌ـه.
‫برای آویز گوشش از نمک راشلی ‫که از شراب گرفتیم، استفاده کردم.
‫همونی که موقع ساخت بلندگو ازش استفاده کردیم.
‫ببینم نکنه داریم...
‫...تو ماموریت نفوذ ازش استفاده می‌کنیم؟
‫دقیقاً.
‫هدفون نمک راشل
‫سیم‌پیچ مسی
‫یه ابزار جاسوسی به‌شدت مفید ‫که می‌تونه دستورها رو از راه دور منتقل کنه.
‫سنگ
‫آنتن مسی
‫هدفون به‌دست آمد!!
‫و هدفون به‌دست آمد!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ظاهرش که هیچ شباهتی به چنین گجت‌ی نداره...
‫این چیزی که وسط‌شه سیگنال رو دریافت می‌کنه؟
‫آره.
‫چه ریزه‌ست!
‫من فکر می‌کردم از میکروچیپ‌ی چیزی استفاده می‌کنن.
‫فقط سنگ‌ـه.
‫واقعـــاً؟!
‫حالا می‌خواد گالن باشه، پیریت باشه، مس باشه، هر چیزی.
‫حتی سکه هم می‌شه.
‫بعد باتریش کجاست؟
‫لازم نداشت. همین‌جور دائم روشن‌ـه.
‫چجـــــوری؟!
‫اصلاً سر در نمیارم!
‫چطور ممکنه بدون باتری کار کنه؟
‫عین این رادیو قدیمی‌ها.
‫البته صداش خیلی ضعیفه، ‫ولی دقیقاً راست کار ماست.
‫ایول!
‫همه‌شون انتخاب شدن!
‫ایول، گینرو چان!
‫وقت چرت‌وپرت گفتن نیست.
‫وقت آزمایش هم نیست.
‫وقت دست‌به‌کار شدن‌ـه.
‫صدامو می‌شنوی، کوهاکو چان؟
‫اگه صدام رو می‌شنوی،
‫یه ژست خوشگل بگیر!
‫ژست... خوشگل؟
‫خوشگل؟
‫خوشگل = "?"
‫خوشگل؟!
‫خوشگل = "?"
‫خوشگل...
‫خوشگل = "?"
‫خوشگل؟!
‫سویکا = خوشگل
‫خوشگل!
‫ایول!
‫هدفون با موفقیت کار کرد!
‫هر چند بعید می‌دونم بشه بهش ژست خوشگل گفت!
‫پس یعنی صدامون رو نشنید؟
‫چرا... شنید.
‫گن، بابت این خفّت حسابی از خجالتت درمیام.
‫مگه دستم بهت نرسه!
‫ترس و لرز
‫حالا که می‌تونیم با هدفون ‫دستورات رو منتقل کنیم،
‫چجوری قراره اشعه‌ی سنگ‌شدگی رو تصاحب کنیم؟
‫در این حد می‌دونیم که سلاح سنگ‌شدگی ‫دست مبارز مونث دشمن، کیریسامه‌ست.
‫که موقع مبارزه با کوهاکو چان هم ‫حسابی سنگ‌تموم گذاشت.
‫آره.
‫به احتمال ده میلیارد درصد نمی‌تونیم ‫از در زور وارد شیم.
‫ولی یه لحظه هست که کیریسامه...
‫...از اون سلاحش غافل می‌شه.
‫همون لحظه‌ای که پرتابش می‌کنه؟
‫همون موقع ازش می‌گیریمش!
‫حالا که وارد محدوده‌ی دشمن شدیم، نقشه چیه؟
‫به سادگی آب خوردن اشعه‌ی سنگ‌شدگی رو به چنگ میاریم!
‫دست کیریسامه‌ست دیگه؟
‫امشب موقع خواب بهش حمله می‌کنیم!
‫امشب؟! بذار برسیم!
‫آخه آدم انقدر عجول و سربه‌هوا؟!
‫منم از خدامه زودتر این قضیه تموم بشه بره.
‫چون اصلاً دلم نمی‌خواد معشوقه‌ی ‫کسی باشم که تا حالا حتی یک‌بار هم ندیدمش!
‫ولی اول: شناسایی.
‫باید وضعیت امنیتی اطراف ارباب و کیریسامه رو بررسی کنیم.
‫بعید می‌دونم بدون محافظ بخوابن.
‫برای همینم یواشکی وارد شدیم.
‫سنکو داره یه‌چیزی می‌گه.
‫لعنت بر شیطون!
‫از داخل اون گوشواره داره حرف می‌زنه؟!
‫خودمون هم توش موندیم.
‫علم، چیز عجیب‌غریبی‌ـه.
‫مطمئناً خودت تا الآن متوجه شدی،
‫ولی امپراتوری دانش به دو تیم تقسیم شده:
‫تیم دانش
‫تیم جاسوسی
‫تیم دانش و تیم جاسوسی.
‫ماموریت تیم جاسوسی...
‫...جمع‌آوری اطلاعات و پرت کردن حواس ‫موز و نیروهای اصلی...
‫...از کیریسامه،
‫و مجبور کردنش به استفاده از پرتاب‌گر اشعه‌ی سنگ‌شدگی‌ـه!
‫دریافت شد!
‫خودمون یه‌کاری‌ش می‌کنیم.
‫راستی اونا که صدام رو نمی‌شنون.
‫هر چند همین هم خودش غنیمت‌ـه.
‫امکان نداشت بتونیم با اون ‫تلفن به اون گندگی بیایم.
‫و ما، تیم علم، اون رو توی هوا می‌گیریم!
‫میگم سنکو چان...
‫الآن گفتی تو هوا می‌گیریمش؟!
‫این نبرد از اولش هم یه نبرد هوایی بود.
‫پس آره.
‫قراره پادشاه بُعد سوّم (Z): یعنی پهپاد رو ‫در همین جزیره‌ی سنگی بسازیم!
‫پهپاد؟!
‫آسمان هم جزو حوزه‌ی علم‌ـه!
‫پلاستیک
‫موتور
‫الکترومغناطیس
‫بامبو
‫پَره
‫کنترلر (هدایت‌گر)
‫آهن
‫سیم
‫پَر
‫اگه اشتباه نکنم پهپادها برای حفظ تعادل ‫به جلو و عقب حرکت می‌کنن، درسته؟
‫برای این کار، نیاز به میکروچیپ‌ی چیزی نیست؟
‫اصلاً غصه نخور.
‫فکر اونجاش هم کردم.
‫مهم‌ترین بخش، موتورشه.
‫شد؟
‫آمم.
‫بفرما، خدمت شما.
‫عالیه. ‫همون شکلی که باید باشه.
‫الآن این قراره موتورش باشه؟
‫اگه می‌خواستم خودم بسازمش تا شب طول می‌کشید.
‫ساخت موتور هیچ کاری نداره.
‫بجنبین که وقت تنگه.
‫کافیه سیم مسی رو دور میله‌ی آهنی بپیچیم، ‫و جریان برق رو ازش عبور بدیم،
‫تا به آهنربای مغناطیسی برسیم.
‫دیگه در این حد رو بلدم.
‫گمونم تو آزمایش علوم دبستان این رو داشتیم.
‫قراره از اون میله‌ی U شکلی هم که ‫الآن دیدین، یه آهنربا بسازیم.
‫به‌نظرتون اگه دو تا آهنربا به هم ‫نزدیک شن چه اتفاقی می‌افته؟
‫همدیگه رو دفع می‌کنن و شروع به چرخیدن می‌کنه.
‫هنگامی که آهنربا در خلاف عقربه‌های ساعت ‫شروع به گردش می‌کنه،
‫سیم، با قطب مخالف در تماس قرار می‌گیره، ‫و قطب‌ها به سر جای اولشون باز خواهند گشت.
‫ببینم...
‫...نکنه قراره...؟
‫قراره یه آهنربای خیلی قوی بسازیم!
‫اونم برای هر پَره.
‫قراره شونصد دور سیم مسی بپیچیم!
‫تحویل بگیرین! امپراتوری دانش همه‌ش ‫داره کارها رو به شیوه‌ی کلاسیک پیش می‌بره!
‫پس اینجا محدوده‌ی دشمن‌ـه.
‫قلعه‌ی ارباب.
‫حال کردی؟!
‫به این می‌گن مُشت شگفت‌انگیز اُآراشی بزرگ!
‫بدون شک با چنین قدرت شگفت‌انگیزی ‫من قوی‌ترین مرد این جزیره‌اَم!
‫مردک انقدر احمق بود که وارد کاخ درونی شد،
‫تا دخترش رو فراری بده.
‫دست‌نوشت آدم‌های بد... ‫نه، پانوشت آدم‌های بد...
‫سرنوشت.
‫آره، همون.
‫مبادا فکر فرار به سرتون بزنه!
‫وگرنه به همین سرنوشت...
‫سرنوشت؟
‫که اینطور.
‫ظاهراً امنیت سفت‌وسختی داره.
‫برای همینم چاره‌ای جز ‫دزدکی وارد شدن نداشتیم.
‫تو اولین فرصت باید از نقشه‌ی قلعه سر در بیاریم.
‫من که هنوز همون راه مستقیم رو ترجیح می‌دم.
‫الآن سرگرم ورود افراد جدیدن. ‫فرصت خوبی برای ماست.
‫آماریلیس، 15 ثانیه برام وقت بخر.
‫از پسش برمیای؟
‫هان؟ چی؟ ‫چی گفت؟
‫اوکی. دارمت.
‫چـ چه زور و بازویی!
‫هرگز چنین بازوان زیبا و قدرتمندی ندیده بوده‌م...
‫می‌شه دست بزنم؟
‫جدی؟!
‫هر زنی فهمش رو نداره ها!
‫خوب تماشا کن که چه ماهیچه‌های شگفت‌انگیزی دارم!
‫هر قدر دلت می‌خواد، تماشا کن.
‫چه خوشگله!
‫خدایی اونایی که وارد کاخ می‌شن، یه چیز دیگه‌ن.
‫شماها هم فوق‌العاده‌این.
‫اشکالی نداره یه نگاهی بندازم؟
‫من هرگز پدر و برادر نداشتم...
‫برای همین اینجوری مجذوب وجنات شماها شدم.
‫آخ قـــلبم!
‫شک نداشتم که درست دیدم.
‫باید متشکر بینایی و دانشی که ‫از امپراتوری دانش کسب کرده‌م، باشم.
‫این هیاهو برای چیه؟
‫کیریسامه؟
‫ای وای! ‫چه سریع پیداش شد!
‫15 ثانیه رو جور کردم، ولی...
‫آخیش! به موقع بودا!
‫کجا رفته بودی، کوهاکو چان؟
‫کلید پیروزی‌مون رو پیدا کردم.
‫کلید علم.
‫درسته پیداش کردم، ولی چجوری ‫به سنکو و تیم علم اطلاع بدم؟
‫ارتباط‌مون یک‌طرفه‌ست.
‫کاش می‌شد باهاشون ارتباط برقرار کرد...
‫نظرت چیه عین وقتی که روی کشتی بودم، ‫جیغ و داد کنم؟
‫اینجوری همه‌ی زحمت‌مون تا اینجا به فنا می‌ره.
‫آهای!
‫زبون به دهن بگیر!
‫شنیدی چی گفتم؟!
‫حالا حالاها باید چیز یاد بگیری!
‫یک هفته مونده تا وارد کاخ بشی!
‫تا اون موقع دمار از روزگارت ‫در میارم و آداب و رفتار مناسب رو یادت می‌دم!
‫خوب خودت رو آماده کن!
‫وقت تست موتورـه.
‫اگر درست ساخته باشیمش، ‫با تمام سرعت حرکت می‌کنه.
‫الآن روشنش می‌کنم!
‫چه سریع!
‫موتور به‌دست آمد!!
‫ماشین مینیاتوری...؟
‫می‌تونه به‌دردبخور باشه...
‫مثلاً واسه برقراری ارتباط.
‫صدام رو می‌شنوی، کوهاکو؟
‫قراره یه چیز کوچیک و باحالی بیاد سمتت.
‫موش علم.
‫چه موش گنده‌ای!
‫آدم‌های زمان ما درجا متوجه ماشین مینیاتوری می‌شن، ولی اونا...
‫نیست عجله‌ای ساختیمش، هدایتش یه‌کم سخته،
‫چنان که راحت می‌تونه گول‌شون بزنه.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫با تو دارم حرف می‌زنما!
‫یه موش خیلی گنده بود... ‫از ترس داشتم پس می‌افتادم.
‫ولی کوهاکو چان به خاطر من گرفتش.
‫ممنون.
‫حواستون رو جمع کنین!
‫چه دورو!
‫زن‌ها چه ترسناکن!
‫مخصوصاً آماریلیس چان!
‫اگه چیزی لازم داشتین، اون موش رو راه بندازین.
‫عین یه‌جور نامه‌ی اضطراری.
‫پیغام‌شون این بود.
‫نامه دیگه چیه؟
‫خودمم نمی‌دونم.
‫گمونم در شرایط اضطراری باید ازش استفاده کنیم!
‫نامه؟
‫هان؟ ‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫آکادمی علوم
‫سر کلاس‌های علوم می‌بینمت، کینرو؟
‫می‌بینم که مثل همیشه سربه‌راهی!
‫نه...
‫کینرو گینرو
‫این کِرم‌ها چیه که می‌کِشی؟
‫بهش می‌گن نوشتن.
‫سنکو و بقیه آدم‌های مدرن می‌تونن بخوننش.
‫با نوشتن حرف‌ها کنار هم یه نامه می‌نویسی،
‫و با نامه هم می‌تونی فارغ از زمان و مکان ‫با بقیه ارتباط برقرار کنی. چیز مفیدیه.
‫ما هم باید به خوبی یادش بگیریم.
‫عجب.
‫پس منم یادش می‌گیرم.
‫دمت گرم! پس بیا با هم یاد بگیریم، گینرو!
‫پس اگه با این موش، یه‌دونه ‫از این «نامه‌ها» بنویسیم،
‫می‌تونیم با سنکو ارتباط برقرار کنیم.
‫و بهشون بگیم که کوهاکو چان کلید علم رو پیدا کرده.
‫درست می‌گم؟
‫هان؟
‫فهمیدم. ‫گفتم محاله!
‫تیکه‌ی آخرش زاده‌ی خیالاتت بود، نه؟
‫نوشتن؟! برو بابا ببینم!
‫مگه عقلم کمه!
‫گینرو! جون به جونت کنن، همینی که هستی!
‫کاش یادش گرفته بودم!
‫هنوز برای تسلیم شدن زوده، گینرو.
‫ایده‌ی این کار هم خودش کم چیزی نیست.
‫اِ اِ اِ اِی وای!
‫به همین زودی پیغام اضطراری فرستادن!
‫انگار یه‌چیزی داخل مینی‌موش هست.
‫ایـ این دیگه چیه؟
‫رمزی‌ـه؟
‫پازلی، رنگارنگی چیزیه؟
‫احتمالاً بیشتر از این از دست‌شون برنمی‌اومده.
‫مثل اینکه هیچ‌کدوم‌شون نوشتن بلد نیستن.
‫وقت تجزیه‌ی پیغام‌ـه!
‫رمزگشایی با ‫منتالیست
‫در قدم اول باید خودتون رو جای نویسنده بذارید!
‫اول از همه...
‫بگو ببینم این خط‌خطی‌ها چیه؟
‫یخ‌ـه؟
‫«هیوگا، یخ رو با موتور آب کرد.»
‫اون‌وقت این یعنی چــــی؟!
‫من دیگه از کجا بدونم؟!
‫کار خودته، منتالیست!
‫صرفاً با نگاه کردن به این ‫نقاشی‌ها که نمی‌شه چیزی گفت.
‫باید از جنبه‌ی روانشناسی بهش نگاه کرد.
‫خودت رو بذار جای کسی که ‫با اموجی حرف می‌زنه، سنکو چان.
‫تصاویر ساده. کلمات آشنا و قابل‌فهم.
‫اینجوری آسون نشد؟
‫ساده بود، نه؟
‫بیشتر گیج‌کننده بود.
‫نگفتم؟
‫این یعنی نتونستن از این ساده‌ترش کنن.
‫چون کلماتی هست که روستایی‌ها ‫حتی تلفظش هم بلد نیستن.
‫که یعنی...
‫...یه اصطلاح علمی‌ـه.
‫اگه یخ نیست، پس چیه؟
‫یه شیء علمی‌ـه؟
‫پلاستیک رو به‌دست آوردیم!
‫پلاستیک؟!
‫کوهاکواینا پلاستیک می‌خوان!
‫ولی نه، آخه پلاستیک به چه کارشون میاد؟
‫ممکنه منظورشون سرواژه و بخشی از اون کلمه‌ست.
‫خب! وقت تمرکزه!
‫از سنکو چان تقلید می‌کنم...
‫لکه‌ی خونی که بعدش اومده.
‫نمی‌تونه اتفاقی بوده باشه.
‫با انگشتش اینا رو کشیده، پس ‫منظورش حرف «چی» در نوشتار ژاپنی «خون» هست.
‫نیزه‌ای هم که تو دست هیوگا چان ‫هست یادآور حرف «یاری»‌ در نوشتار ژاپنی «نیزه» هست.
‫که می‌تونه یادآور صفت‌های قوی، دراز و ترسناک هم باشه...
‫گینرو چان که دل بریدن انگشت خودش رو نداره.
‫پس قاعدتاً کوهاکو چان این نامه رو با خونش نوشته.
‫پس «ترسناک» می‌ره کنار.
‫در نهایت: موتور.
‫لااقل اینطور که به‌نظر می‌رسه، ‫ولی بیشتر سعی داشته منظورش رو برسونه.
‫که قاعدتاً برای یه روستایی ‫یادآور «اجاق» هست.
‫یا به عبارتی: داغ، گرم، دنج...
‫یا همچین چیزهایی.
‫یه‌پا جست‌وجوی فراگیر هستی واسه خودت.
‫انگار مغزشون رو بخونه.
‫خیله‌خب.
‫اگه اولین و دومین بخش هر کلمه رو برداریم،
‫می‌مونه 96 احتمال که باید باهاش سر و کله بزنیم.
‫وقت استفاده از جست‌وجوی فراگیره.
‫بقیه‌ش دیگه بازی با حروف ژاپنی‌ـه.
‫پای درخت، جایی که ارباب زندگی می‌کنه.
‫کلید علم اونجاست؟
‫اگر چیزی به‌طرز مشکوی کروی باشه، دست‌ساز‌ـه.
‫گوی علم. ‫گویی که می‌تونه هزاران سال دووم بیاره.
‫گنجینه‌ای که پدر سنکو و تیمش به جا گذاشتن...
‫فضاپیمای سایوز.
‫سچیکوپورا
‫پوراسچیکو
‫چی
‫ییناگا
‫ناگایی
‫کایآتّا
‫آتّاکای
‫کایآتّا
‫آتّاکای
‫پوراچینا گا آتّا
‫«پلاتین رو پیدا کردیم.»
‫تیم جاسوسی پیداش کرد.
‫گنجی که بیاکویااینا برامون گذاشته‌ن.
‫پس یعنی...؟
‫به محضی که به‌دستش بیاریم، می‌تونیم به‌عنوان کاتالیزور ‫ازش استفاده کنیم و بی‌نهایت مقدار نیتریک اسید بسازیم.
‫آره.
‫با اون می‌تونیم تمام افراد امپراتوری دانش رو احیا کنیم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫معجزه‌ای با این مُشت
‫قسمت بعد
‫معجزه‌ای با این مُشت
‫محتوای داستان تخیلی‌ست، اما گیاهان، ‫حیوانات و نحوه‌ی تولید مواد براساس واقعیت توصیف شده‌اند. ‫کنجکاوی و انجام خودسرانه‌ی آن‌ها بسیار خطرناک، و در برخی موارد غیرقانونی‌ست! ‫لطفاً از تقلید کورکورانه و بدون دانش و تجربه پرهیز کنید!
‫از دل این قصه‌ی ناگفته،
‫دردی برآمده که ریشه کرده تا عمق وجود!
‫دردی لازم و ناگزیر!
‫ چنان‌که ماه شب‌هنگام آرمیده بر فراز آب‌ها
‫دردهای گذشته‌ت رو قدر بدون!
‫‫اما ابداً الآنت رو فدای گذشته نکن!
‫که آدمی هر قدر احمق، باید با دردهاش روراست باشه
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫نه که بخوام دوباره بحث قدیم رو پیش بکشم،
‫اما توی این دنیا... توی این دنیا...
‫هنوز آماده نیستم که سپرده شم دست خاطرات
‫آدم خیال‌باف رو چه به مرگ؟!
‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫پیش به‌سوی آن دنیا! ‫پیش به‌سوی آن دنیا!
‫​​‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫​​باید بلعید دردها را
‫​​تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫​​‫برسی به کمال!
‫از دل این قصه‌ی ناگفته،
‫‫دردی برآمده که ریشه کرده تا عمق وجود!
‫دردی لازم و ناگزیر!
‫ چنان‌که ماه شب‌هنگام آرمیده بر فراز آب‌ها
‫دردهای گذشته‌ت رو قدر بدون!
‫اما ابداً الآنت رو فدای گذشته نکن!
‫‫که آدمی هر قدر احمق، باید با دردهاش روراست باشه
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫نه که بخوام دوباره بحث قدیم رو پیش بکشم،
‫اما توی این دنیا... توی این دنیا...
‫‫هنوز آماده نیستم که سپرده شم دست خاطرات
‫آدم خیال‌باف رو چه به مرگ؟!
‫‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫پیش به‌سوی آن دنیا! ‫پیش به‌سوی آن دنیا!
‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫باید بلعید دردها را
‫تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫‫برسی به کمال!