جریان چیه سنکو؟
‫همه‌ی این گندما نم دارن.
‫جوونه هم زدن.
‫هیچ مشکلی نداره.
‫بعدش بالای آتیش خشکشون می‌کنیم.
‫با اینکه همین الان خیسشون کردی؟
‫می‌خوای چیکار کنی دقیقاً؟
‫بعدش خوب ورزشون می‌دیم و پوسته‌‌شونو می‌کنیم.
‫بعدش تا می‌شه می‌کوبونیمشون.
‫بعدش توی آب داغ قاطیشون می‌کنیم و الکشون می‌کنیم.
‫خب دیگه تموم شد. آب گندم.
‫بعدش یکم رازک ژاپنی؛ هومولوس لوپولوس، میندازی توشو و می‌جوشونیشون.
‫بقیه‌شو می‌سپریم به مخمر همه‌فن‌حریفمون.
‫خودش تخمیر و تبدیل به الکل می‌شه.
‫حتی واسه‌مون کربناتش هم می‌کنه.
‫آبجو چیز خفنیه ها.
‫حتی دوران مصر باستان هم با آبجو مزد بنّاهای اهرام رو می‌دادن.
‫بعد از یه کار یدی خسته‌کننده بهترینه.
‫الحق.
‫حرف نداره.
‫سنکو، تو نمی‌خوری؟
‫نه، من خوبم.
‫گمونم فقط هم من نیستم.
‫اگه همه با هم ساکه بزنیم، کشتی غرق میشه.
‫همیشه کسایی هستن که بی‌خیال مشروب خوردن می‌شن.
‫سوئیکا هم نمی‌تونه ساکه بخوره.
‫آره، درسته.
‫خیلی‌خب باشه.
‫اما تا وقتی روی کشتی من باشین، وقت خوش گذرونی باید خوش بگذرونین.
‫حتی بی‌خیال یه نفر هم نمی‌شم!
‫فرانسوا!
‫بله.
‫برای هرکدوم از مهمون‌هامون که الکل نمی‌نوشند...
‫یه کوکتل مخصوص بدون الکل آماده می‌کنم.
‫تا اونجاها هم پیش رفتی؟ یه مینی‌بار روی کشتیه دیگه.
‫تا وقتی طرفت فرانسوا باشه تا این حدو می‌تونی ازش انتظار داشته باشی.
‫اگه چیزی لازم داشتی بهم بگو.
‫آره، بسپرش به تیم علم.
‫صمیمانه ازتون ممنونم.
‫در اون صورت، حالا که خودتون پیشنهادش رو دادین...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شربت آدامس؟
‫با گندم درستش می‌کنیم.
‫موادی که موقع شستن گندم توی آب دستت میاد، نشاسته‌ست.
‫یکم سولفوریک اسید به عنوان مواد ترکیبی مخفی اضافه می‌کنیم.
‫بازم دوستمون ریو-سان.
‫سولفوریک اسید؟ توی نوشیدنی؟
‫اینو که دیگه نمی‌شه خوردش.
‫اگه مستقیم بخوریش که دندونات ذوب می‌شن.
‫برای همین حسابی می‌جوشونیمش.
‫می‌دونستم. برای سم‌زدایی کردنش از شیمی استفاده می‌کنیم، درسته؟
‫صبر نداری گن ها.
‫بعدش یکم کربنات باریم اضافه می‌کنیم.
‫بازم سم؟
‫بابا فقط اسمشه که ناجوره، نه؟
‫بهش فکر کنین، عمراً نمیایم از یه سم واقعی استفاده کنیم که.
‫نه، سم واقعیه.
‫چرا؟!؟
‫خفـــــه شین دیگه اَه.
‫تا الانم شکر و این چیزا رو با همین می‌ساختیم.
‫خوب همش بزنین، پی‌اچش رو چک کنین، فیلترش کنین و بعدش دیگه بی‌ضرره.
‫علم همینه.
‫اگه نمی‌دونین دارین چیکار می‌کنین، اصلاً امتحانش نکنین، می‌میرین.
‫خب شربت آدامسون هم آماده‌ست.
‫شیرینــــــــــــــــه!
‫داری شیر گرم می‌کنی؟
‫ولی اون زیاد از آب حموم گرم‌تر نیست. به‌اندازه‌ی کافی گرمه؟
‫اوه... نکته‌ش همینه.
‫اینکه ماست شده!
‫ماست چکیده، شربت آدامس و لیمو با هم...
‫نوش جان.
‫تـ ـ تا حالا همچین چیزی نخورده بودم!
‫خیلی شیرینه و یکم هم ترشه.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫آب سیب رو به یه نوشیدنی شیری اضافه کردم.
‫طعم سیب؟ چه خوب.
‫حتی تزئین خیار هم داره.
‫با ماسک سوئیکا خیلی چیز بامزه‌ای شده
‫فقط تزئین نیست.
‫هروقت که نصفش رو خوردین، بندازینش داخل لیوانتون.
‫یهویی مزه‌ش هندونه‌ای شد.
‫واقعاً تروتازه می‌کنه.
‫خیلی عجیبه.
‫چطوری سیب طعم هندونه داد؟
‫آه، وقتی گیاهای خانواده‌ی کدو رو با آبمیوه قاطی کنی اینطوری می‌شه.
لبخندتون که به پاکی طلوع خورشیده،
‫با ماسکتون واکنش علمی میدن و جذابیت متفاوتی رو به نمایش می‌ذارن.
‫کوکتل مخصوص سوئیکا-ساما، طلوع‌ 2‌طرفه.
‫توی فیلم‌ها بارتندرها رو دیدم که اینطوری بطری‌ها رو پرت می‌کنن.
‫باید یه‌طور دلیلی علمی برای اینکه چطوری نوشیدنی‌ها رو میکس می‌کنن، باشه.
‫هست واقعاً؟
‫چنین چیزی نیست.
نداره؟
‫بهش می‌گن استعداد.
‫در خدمت هدف مهم ارائه‌ی نوعی جذابیت بصری برای ‫مهمان‌ها و همچنین سازگار بودن با مذاقشون، هست.
‫فرانسوا واقعاً توی مهمان‌نوازی رقیب نداره.
‫کوکتل مخصوص تسوکاسا-ساما.
‫نور سیاه؛ سرخی انار زیر نور علم...
‫مثل شعله‌های لطیف درون قلب تسوکاسا-ساما، تغییر می‌کنه.
‫آبی شد!
‫داره می‌درخشه...
‫خیلی خوشگله.
‫بد نبود.
‫خوشمزه‌ست.
‫برای گن‌-ساما، یه نوشیدنی کاری مخصوص بزرگسال‌ها با یه ظاهر بیرونی ساده.
‫نوشابه‌ی تند!
‫و برای شما، کوهاکو-ساما.
‫بشریت واقعاً همه فن حریفه.
‫فکرشو بکن همه‌ی این نوشیدنی‌ها با مواد طبیعی درست شده...
‫اینطوری بخوای بگی، همه‌چیز توی این دنیا طبیعیه.
‫و این کوکتل برای شماست سنکو-ساما.
‫برای بخش رویی، ماچای هم‌زده، شیر، شیربت هوجیچا.
‫لایه‌بندیها نمایانگر طبیعت لایه‌های علم هست.
‫تا وقتی خوردنی باشه مهم نیست چیه.
‫می‌شه همش بزنم؟
‫می‌دونستم اینو می‌گین.
‫با هم‌زدن زیبای شما سنکو-ساما،
‫تلاش‌های فراوان علمی تبدیل به یک لاته‌ی شیرین ملایم می‌شه.
‫ماتسوکازه تو هم باهامون نوشیدنی بزن.
‫واسه‌مون از داستانای قدیمت بگو.
‫از اربابت.
‫بهم بگو ببینم چقدر آدم خفنی بودم.
‫اون تو نبودی، گینرو.
‫ارباب... تا آخرین لحظه روح قدرتمندی داشتن.
‫بدون هیچ هشداری بود.
‫وقتی اون‌ها به زمین ریختن...
‫کسی صدای چیزایی که همراهِ شیءهایی که به زمین می‌ریختن رو شنید، ‫یا صدای نفرین‌های ما رو که برای فعال شدن بهش نیاز داشتن رو شنیدن...
‫زمان زیادی طول نکشید تا بفهمیم اون سلاح شیطانی چطور کار می‌کنه.
‫اگه این‌ها به دست راهزن‌ها بیفته، نظم و قانون توی این جزیره نابود میشه.
‫همه‌شونو پیدا کنین و نابودشون کنین.
‫ارباب!
‫ماستوکازه...
‫دیگه راه نجاتی برای من نیست.
‫ارباب...
‫این مزخرفات چیه.
‫تمام مدت داشتم فکر می‌کردم...
‫چرا این سلاح‌ها از سمت آسمان‌ها به سر مردم ریخته شدن؟
‫اولش، فکر کردم مجازات الهیه.
‫اما عجیب بود...
‫اگه هدفشون نابود کردن همه بود، پس چرا فقط از یه‌دونه‌ش استفاده نکردن؟
‫و چرا باید استفاده ازشون... برای ما انسان‌ها انقدر آسون باشه؟
‫انگار که قصد اصلی این بوده تا ما از اون‌ها در مقابل همدیگه استفاده کنیم.
‫این منو بیشتر از هرچیزی عصبانی می‌کنه.
‫می‌خوام که آسمان‌ها بخاطر این کارشون عذاب ببینن، ماتسوکازه.
‫می‌خوام ببینن که ما آدم‌ها اونقدرا احمق نیستیم.
‫که ما رو دست کم گرفتن.
‫دیگه از سرنوشتم فراری نیست.
‫باید مطمئن شم نسل‌های بعدی در مورد منبع این شیطان بفهمن.
‫خودم می‌دونم... گناه اینکه نتونستم از اربابم محافظت کنم...
‫با شکست دادن وای‌من حذف نمی‌شه.
‫ولی بازم، من...
‫آبجو با ماچا.
‫تلخی اراده‌ی بزرگسالی، در طی زمان طعمی ملایم به خودش می‌گیره.
‫نوش جان.
‫بنازم ظرفیت.
‫من...
‫باید قوی‌تر بشم.
‫اوهوم.
‫تسوکاسا-دونو، لطفاً سینه‌تون رو بهم قرض بدین!
‫هوم.
‫تسوکاسا-دونو...
‫تسوکاسا-دونو!
‫منو ببخشین! مست بودم و پام رو از گلیمم درازتر کردم.
‫نه...
‫منم داشتم فکر می‌کردم که تو به یکم تمرین نیاز داری.
‫اوه... اونو هم بیدار می‌کنیم، واقعاً؟
‫تفنگ که داریم. تسوکاسا هم این‌جاست.
‫می‌تونیم تحت کنترل بگیریمش.
‫حالا که سرنوشت همه‌ی بشریت در میونه، اونم ‫انقدری احمق نیست که فکرای ناجور به سرش بزنه.
‫تو متخصص جنگمونی.
‫تسوکاسا، اگه فکر می‌کنی بهش نیاز داری هر کاری می‌خوای بکن.
‫کار من مبارزه‌ست، و توی موضوع تمرین کردن اون بهترینه.
‫قدرتت رو بهمون بده، هیوگا.
‫با آموزش‌های هنرهای رزمی مدرن، ماتسوکازه شدیداً پیشرفت می‌کنه.
‫فقط یه شرط دارم.
‫چی؟
‫می‌خوای بخاطر آزار و اذیت تسوکاسا و بقیه ببخشـ ـــ
‫به همچین چیزی نیاز ندارم.
‫بعد از احیاء نهاد‌های قضایی هرگز همچین چیزی بهم داده نمی‌شه.
‫شرط من زنده کردن دو نفره.
‫بهم حق زنده کردن دو نفر رو بدین.
‫هیوگا-ساما.
‫چی بود...؟
‫تکنیک نیزه‌ی سبک اوواری کانریو؟
‫شاید برای اولین بار توی زندگیم این «تمرین کردن» رو امتحان کنم.
‫نه، قبل از اون یه کار دیگه برای انجام دادن داریم.
‫اوهوم، درست می‌گی.
‫اینجا دختر خوشگل زیاد داریم.
‫اول باید به اونا نزدیک شیم.
‫موز-کون، لطفاً حواست به رفتارت باشه.
‫کینرو! کینرو!
‫پسر از این چیزا متنفرم.
‫چطور نزدیکشون می‌مونی وقتی انقدر خطرین؟
‫خب، چیزه...
‫می‌دونستی کینرو؟
‫تلخی یه عمر بی‌مصرف بودن در نهایت به یه حس شیرینی تبدیل می‌شه.
‫چی داری می‌گی؟
‫فرانسوا هم همچین چیزی گفت نه؟
‫آها.
‫کینرو، اون چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫آخ!
‫در اوایل قرون وسطی.
‫ما وایکینگ‌ها به دریاهای شمالی حکومت می‌کردیم!
‫وایکینگ‌ها با مهارت‌های دریانوردیشون،
‫500 سال قبل از کلمب به آمریکا رسیدن.
‫فوق‌العاده‌ست ها.
‫اونموقع چطوری تونستن؟
‫منصفانه نیست!
‫چرا این وایکنیگ‌ها انقدر راحت می‌تونن اینور اونور شن؟
‫توی دریاها که نشونه‌ای نبوده.
‫تنها نشونه‌ی توی دریا خورشیده.
‫ولی آسمون که همیشه صاف نیست.
‫چقدر عجیبن این وایکینگ‌ها.
‫اینجا بود که یه اسطوره به میون اومد:
‫که وایکینگ‌ها باید سنگی داشته باشن که موقعیت خورشید رو تحت هر شرایطی...
‫بهشون نشون بده؛ سنگ خورشید.
‫در هر صورت،
‫تعیین مسیر و موقعیت توی دریاهای آزاد کار بسیار سختیه.
‫اینقدر کار سختیه ولی ما بازم داریم با سخت‌ترین مسیر می‌ریم؟
‫الان دیگه مشکلی نیست.
‫به لطف شگفتی بزرگ علم، اوستامون GPS دیگه می‌دونیم دقیقاً کجاییم.
‫در اون مورد...
‫توی این دنیای سنگی... چطوری قراره از اون GPS استفاده کنیم؟
‫با روری‌اینا که توی ژاپن موندن هماهنگ می‌شیم.
‫اینا چی‌ان؟
‫چقدر ساعت شنی!
‫از ساعت شنی و ساعت خورشیدی برای انتقال دقیق ساعت ژاپن...
‫به اهالی کشتی استفاده می‌کنیم.
‫انتقال؟!
‫واقعاً همچین چیزی؟
‫احساسات واقعی کروم از اونور دریاها!
‫این حرفا چیه دیگه؟
‫ما الان به‌طور احمقانه‌ای دوریم.
‫چطور ممکنه بتونیم باهاشون حرف بزنیم؟
‫پس چطوری...
‫نمی‌تونیم باهاشون حرف بزنیم، اما می‌تونیم به سختی سیگنال‌های موج کوتاه دریافت کنیم.
‫برای همین هر ساعت برامون سیگنال زمان می‌فرستن.
‫اینطوری.
‫اون‌جا الان... ساعت 10:00 صبحه.
‫تا وقتی بدونیم اون‌جا ساعت چنده، من این‌جا راحت می‌تونم ثانیه‌ها رو بشمرم.
‫آها یادم رفته بود که تو واسه خودت کرونومتری هستی، سنکو-چان.
‫ولی نمی‌فهمم چطوری با فهمیدن اینکه چه وقت از روزه ‫چطور می‌تونیم بفهمیم کجا هستیم.
‫مشکلی نیست.
‫حتی آدم بزرگای دنیای مدرن هم هنوز درست نمی‌فهمن.
‫خورشید توی بالاترین نقطه‌ست.
‫کشتی دقیقاً توی ساعت 12 ـه.
‫با اختلاف زمانی با توکیو، موقعیت افقیمون رو به دست میاریم.
‫با ارتفاع از آسمون، موقعیت عمودیمون رو به دست میاریم.
‫به عبارتی، پرسئوس در حال حاضر...
‫اینجاست!
‫درست که نمی‌فهمم ساز و کارش چطوریه، اما آخرشو فهمیدم.
‫اگه موقعیت افقی و عمودیمون رو بفهمیم، می‌فهمیم کجاییم.
‫سفر با علم واقعاً خیلی خفنه.
‫تا وقتی بتونیم خورشید رو ببینیم، از همه‌چیز خبر داریم!
‫آره!
‫تا وقتی که آسمون همینطوری صاف باشه،
‫تا خود آمریکا یه دریانوردی هلو برو تو گلو داریم.
‫تا سنکو-چان اینو گفت...
‫آخه... سنکو-چان آدمیه که وقتی به دنیا اومده...
‫100 امتیاز واسه هوش و، ثبات و قدرت اراده،
‫و صفر امتیاز برای شانس بهش دادن.
‫اینطوری دیگه اصلاً نمی‌شه خورشید رو دید.
‫پس یعنی موقع روز فقط باید به غریزه‌ی دریانوردی من تکیه کنیم.
‫اگه بیشتر از چند روز طول بکشه زمان خیلی زیادی رو از دست می‌دیم.
‫خورشید نداشته باشیم که توی دریا گم می‌شیم.
‫اگه فقط اون سنگ‌خورشیدی که توی داستان وایکینگ‌ها بود رو می‌داشتیم...
‫خودشه!
‫سنگ جدیدی که از اسکارن، صندوقچه‌ی گنج طبیعت به دست آوردیم.
‫کوهاکو، با زور گوریلیت می‌تونی درست صیقلش بدی؟
‫وایسا ببینم... نکنه جواهری چیزی توش هست؟
‫اگه قرار باشه برای روری-نه بفرستیمش با کمال میل انجامش می‌دم.
‫خوشگل... خب گمونم هست ولی...
‫فقط یه سنگ سفیده که.
‫منم اولش همین فکرو کردم.
‫اما می‌‌دونین، وقتی از پشت این به چیزا نگاه می‌کنی...
‫یه طوریه.
‫دوتا میشه انگاری.
‫سنگ خیلی جالبیه.
‫ولی فکر نمی‌کنم روری-نه ازش خوشش بیاد.
‫نه اصلاً این حرفا چیه دقیقاً؟
‫هر چیز باحالی شانس اینو داره که یه روز تبدیل به یه چیز مولایی بشه.
‫برای همین ته و توی هر چیزی رو در آوردم.
‫این راه و رسم یه کاربر علمه!
‫اوه، ببین!
‫از پشت سنگ می‌تونی از هر چیزی دوتا تصویر ببینی.
‫خورشید اینجاست؟
‫با این همه ابر نمی‌تونی ببینیش.
‫آره، اون مشکلی نیست.
‫وقتی با زاویه‌ی درست به سمت خورشید می‌گیریش...
‫ببین، هم‌راستا شدن.
‫هر دو تصویر دقیقاً دقیقاً یه روشنایی دارن.
‫البته من دلیلشو نمی‌دونم.
‫پس یعنی...
‫آره.
‫می‌تونی خورشیدو از اونور ابرا ببینی.
کربنات کلسیم
‫کلسیت!
‫این یه منشور طبیعیه.
‫نو رو دو تیکه می‌کنه.
‫پس وقتی توی یه راستا باشن، خورشید اونجاست؟
‫آره، کم و بیش ساز و کارش همینه.
‫یه چیزایی در موردش شنیدم.
‫وقتی کشتی‌های غرق‌شد‌ه‌ی وایکینگ‌ها توی اعماق دریا رو بررسی کردن،
‫به مقدار شگفت‌انگیزی از کلسیت برخوردن.
‫همیشه سوال بود که چرا وایکینگ‌ها همچین چیزی رو پیش خودشون داشتن.
‫شاید جادو یا افسانه نبوده، بلکه واقعاً وجود داشته.
‫سنگ خورشید.
‫درسته!
‫و چهار هزار سال بعد،
‫ما هم دقیقاً مثل وایکینگ‌ها به آمریکا می‌ریم.
‫یه بار دیگه، با قدرت تغییرناپذیر علم.
‫حالا با علم چی می‌سازیم؟
‫خشکی!
‫بـ‌ـ ـ بالأخره!
‫موفق شدیم!
‫به آمریکا رسیدیم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
دو هفته قبل از راهی شدن پرسئوس
‫نوشیدنی شیری... 45 میل
‫آب سیب... 30 میل
‫خیار (رنده شده) ‫ ... یکم
‫خیار... یکم
‫گل میخک (انار) شربت... 20 میل
‫آب مقوی...30 میل
‫نوشابه... 120 میل
‫شربت چای
‫یک دوم قاشق چایخوری
‫لیمو... 1 برش
‫فلفل چیلی... یه پاچ
‫سیندرلای تند
‫دمنشو زنجبیل... 60 میل
‫آب پرتقال... 20 میل
‫آب آناناس... 30 میل
‫آب لیمو... 5 میل
‫زنجبیل رنده شده... 1 قاشق
‫چای لاته سه لایه
‫ماچای هم‌زده... 30 میل
‫شیر... 50 میل
‫چای هوجیچا... 20 میل
‫شربت آدامس... 2 قاشق چایخوری
‫آبجوی ماچا
‫آبجو... 200 میل
‫ماچا... 1 قاشق چایخوری
نمایش ریوسویی
قاره‌ی آمریکا
‫نوشیدنی شیری ‫به دست آمد ! !
‫«سنگ خورشید» ‫به دست آمد ! !
قسمت بعدی
نور گیرافتاده میان تاریکی
،این داستان تماماً خیالی است، ولی گیاهان .حیوانات و روش‌های تولیدی که توضیح داده می‌شوند بر اساس واقعیت هستند کاوش و ساخت چیزها به‌تنهایی، برای شما بسیار خطرناک .و در بعضی موارد، غیرقانونی است. لطفاً بدون تجربه و تخصص، آنها را تقلید نکنید