‫بالأخره رسیدیم...
‫به قاره‌ی آمریکا!
‫سفر خیلی طولانی‌ای بود!
‫بالأخره بعد از مدت‌ها...
‫خشکی!
‫گوشت!
‫وقتی روی دریا بودیم زیاد نتونستیم گوشت بخوریم.
‫تیم مبارزه احتمالاً بعد از اون‌همه تمرین به پروتین حیوانی نیاز دارن.
‫درسته!
‫احتمالاً به محض اینکه به خشکی برسیم بتونیم حیوونای وحشی رو شکار کنیم!
‫قاره‌ی آمریکا چه حیوونایی داره؟
‫اولین بارمه سفر خارج از کشور می‌رم هیچ نمی‌دونم.
‫فکرشو نمی‌کردم تعطیلاتمون اینطوری بشه!
‫تعطیلات...
‫شاید بشه گفت گنده‌بک همچین بی‌راهم نمی‌گه.
‫ببین، اون‌سمت مه.
‫البته خب.
‫همه می‌دونستیم اینطوری می‌شه.
‫ولی بازم، این اولین سفر خارج کشورمون توی این دنیای جدیده.
‫نمی‌دونیم دنیا دقیقاً قراره چطوری باشه.
‫کی می‌دونه؟ شاید داستان لیلیان تقلبی حقیقت داشته باشه.
‫شاید فقط ژاپن سنگ شده باشه.
‫شاید دنیا به حالت عادی برگشته باشه.
‫یا شاید از همون اول با پرتوی سنگ‌شدگی مبارزه کردن.
‫یه جایی ته دلمون فکر کردیم که شاید...
‫شاید...، می دونین....
‫اون دماغه رو ببین.
‫یه توده‌ی بزرگ از مجسمه‌ها اون‌جاست.
‫راست می‌گی.
‫چرا؟
‫احتمالاً یه تصادف ماشین بزرگ بوده.
‫حتماً همه‌ی ماشین‌ها پوسیدن و فقط مجسمه‌ها باقی موندن.
‫ما روی آبیم الان.
‫چرا باید اینجا تصادف بشه؟
‫در واقع اینجا پر از ماشین بوده.
‫من با قایق شخصیم از اینجا رد شدم.
‫چند صد سال پیش،
‫این احتمالاً دروازه‌ی اقیانوس بوده.
‫گولدن گیت بریج که در میان مه سانفرانسیکو می‌درخشه.
‫واقعاً همه‌شون از بین رفته.
‫هر چیزی که بشریت ساخته.
‫یه جای ته دلم امید داشتم اونا بهمون کمک کنن.
‫آ ـ آره...
‫نه.
‫اینطوری نیست بچه‌ها.
‫به محض اینکه ذرت رو پرورش دادیم،
‫قدرت علم همه‌ی مجسمه‌های توی دنیا رو زنده می‌کنه.
‫آره.
‫ماییم که اونا رو نجات میدیم.
‫کل 7.8 میلیارد آدمو.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بالأخره.
‫بالأخره به خشکی‌های...
‫آمریکا رسیدیم.
‫سرزمین مادری لیلیان.
‫پس اینجا آمریکاست.
‫انقدر همه ازش تعریف کردن که دوست داشتم بدونم چطور جاییه... اما...
‫زیاد فرقی با ژاپن نداره.
‫فقط جنگله که.
‫گمونم همه‌ی نشونه‌های منحصر به فرد آمریکا از بین رفته...
‫دیگه قابل تشخیص نیست.
‫وای میوه‌ی کاج!
‫خـ ـ خیلی بزرگه!
‫اون سکوئیا.
‫سکوئیا؟
‫این دوستمون.
‫یا خدا، چرا انقدر بزرگه!
‫من زیاد جنگل دیدم، اما به عمرم همچین درخت بزرگی ندیدم.
‫سکوئیا 80 متر قد می‌کشه.
‫به‌طور احمقانه‌ای بزرگه. در حقیقت بزرگترین درخت روی زمینه.
‫هـ ـ هشتاد متر؟!
‫حتی بعد از سقوط تمدن هم دنیا با مقیاس خودش پیش می‌ره.
‫لعنتی، آمریکا...
‫اینجا کنار رودخانه‌ی ساکرامنتو دو گروه می‌شیم.
‫تیم اکتساب منبع توی کشتی می‌مونن،
‫و تیم جستجوی ذرت می‌رن داخل.
‫فکر می‌کنم تیم مبارزه تیم جستجو رو همراهی می‌کنه...
‫تا اگه با حیوون وحشی‌ای روبه‌رو شدن، بهشون رسیدگی کنه.
‫بریم که جستجوی ذرتمونو شروع کنیم و هیچ سنگی رو احیاء نشده باقی نذاریم.
‫آره، ولی خب نشدنیه...
‫آمریکا خیلی جای بزرگیه.
‫معلومم نیست که اصلاً این ذرت محبوب آمریکا ‫تا الان هیبرد نشده باشه.
‫یه ناحیه هست که اسمش کورن بِلت ـه.
‫اگه اینجاها هنوز ذرتی باشه، باس اون حوالی پیداش کنیم.
‫توی ساحل غربی، بیشترین شانسمون توی شمال کالیفرنیاست.
‫از ساحل سانفرانسیسکو به رودخانه‌ی ساکرامنتو و منطقه‌ی شهریش می‌ریم.
‫وایسا وایسا سنکو-چان.
‫ببین خب... همه جغرافیای آمریکا رو بلد نیستن.
‫خب... پس یعنی بالای این رودخونه باید ذرت پیدا کنیم، آره؟
‫پس بریم دیگه.
‫کروم-چان توی هر موقعیتی که باشه سریع می‌زنه کانال خوشبینی.
‫بی‌خود نیست لیدر کاوشگرمونی.
‫آخر پاییز نزدیکه.
‫آخرای فصل ذرت رسیدیم.
‫اگه به موقع باشه مشکلی نیست.
‫آره، اون مشکلی نیست.
‫ولی زمین یه چیزی به اسم انحراف از مسیر رو تجربه میکنه.
‫یه‌طورایی مثل وقتیه که بالای گوی موقع چرخیدن تکون می‌خوره.
‫از خوش‌شانسی ما، به لطف یُخده حرکت محور سیاره توی این 3,700 سال،
‫تغییر آب و هوا حدود 90 روزی به تأخیر میفته.
‫پس یعنی دقیقه‌ی 90 رسیدیم.
‫چیزی که خطرناکه...
‫تغییرات زیست‌محیطیِ کوچیکیه همین تغییرات آب‌وهوایی باعثش شدن.
‫اگه حیوون ناجوری بهمون حمله کنه، کارمون تمومه.
‫هرچند من ممنون می‌شم اگه حیوون ناجوری بهمون حمله کنه.
‫آره.
‫عه؟ برعکسش نه؟
‫بازم نفوس بد زدی سنکو-چان!
‫ولی خودم دارم می‌فهمم خدایی.
‫نکته این نیست که بد شانس باشی یا نه.
‫چیزی به اسم شانس وجود نداره.
‫مرد علم سنکو-چان...
‫داره در مورد بدترین شرایط بهمون می‌گه چون می‌دونه اتفاق می‌افته.
‫تمساح‌های شناور آمریکایی.
‫چرا انقدر زیادن؟
‫گوشت!
‫پس جریان اینه!
‫برای همین گفتین کاش حمله کنن.
‫گوشت!
‫از این چرخه‌ی حیات... ممنونم.
‫چقدر جذاب...
‫بهترین... ستاره‌هامون!
‫رسیدیم به آمریکا، پس یعنی...
‫قبل از اینکه یکم از اینا بخوریم، جایی نمی‌ریم.
‫بفرمایید.
‫همبرگر تمساح هست.
‫همبرگر!
‫اینطوری می‌خوریشون.
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫یا خدا، خوشمزه‌ســــــــــــــت!
‫چطوری انقدر آبداره؟!
‫اولین باره همچین چیزی می‌خورم!
‫سنکو!
‫یکی از تمساح ها اینو خورده.
‫چیزی داخلشه؟
‫ذرت!
‫این همون ذرت افسانه‌ای آمریکاست؟
‫افتاد تو دستمون.
‫کلید احیای همه‌ی بشریت بالای رودخونه‌ست.
‫این ذرت زندگی بخشه!
‫آره.
‫ذرت پرقدرتی که آمریکا بهش مینازید.
‫ذرت دندان اسبی بزرگوار!
‫ذرت پرقدرت...
‫مزه‌ی ذرت می‌ده، ولی...
‫تا دلت بخواد می‌تونی ازش الکل بگیری.
‫پس یعنی بالأخره می‌تونیم کل بشریت رو نجات بدیم!
‫وایسین.
‫دیگه آخراشه، اهالی آمریکا!
‫هرچند نمی‌دونم چقدر از این ذرت باقی مونده.
‫مشکلی نیست.
‫حتی اگه یه ذره هم داشته باشیم، ‫می‌تونیم یه عالمه‌ی دیگه بکاریم.
‫در هر صورت یه مبارزه با زمانه.
‫باید قبل از اینکه دشمن بیاد سراغمون، ما بریم تو دلش.
‫باید بریم سراغ وای‌من!
‫آره.
‫مستقیم می‌زنیم به دل کار و اول کورن‌سیتی رو می‌سازیم.
‫دونه‌ی ذرت!
‫اینجا همه‌شون توی آب ریختن.
‫هـ ـ هیوگا-ساما...
‫می‌تونیم مطمئن باشیم که اون بالا رشد می‌کنن.
‫پس باید یه عالمه ازشون باشه.
‫ولی ذرتا همینطوری راحت می‌ریزن توی آب؟
‫بله، از پرسئوس.
‫هی. از تیم جستجو.
‫توی رودخونه ذرت پیدا کردیم.
‫در اصل منبعشو هنوز پیدا نکردیم.
‫اطلاعات می‌خوایم.
‫پس اگه پایین رودخونه چیزی پیدا کردین بهمون بگین.
‫اوهوم، اطاعت.
‫شنیدین یا نه.
‫چشماتو باز کنین و هیچ چیزی رو از قلم نندازین.
‫خیلی‌خب.
‫بریم تو کارش!
‫این اطرافه.
‫یکم پیش اسم یه عالمه جاهای گیج‌کننده رو گفتی.
‫ناحیه‌ی شهر ساکرامنتو بود؟
‫سنکو-چان یهویی داری چی می‌سازی؟
‫یه پارچه‌ی سفید روی نور؟
‫با همچین نور روشنی توی شب حشراتو جمع می‌کنی.
‫نکته‌ش همینه خب.
‫تله‌ی نوره.
‫می‌تونیم بفهمیم توی این ناحیه چی هست ‫یا اینکه حشرات فوتوتاکتیک رو جذب می‌کنیم یا نه.
‫اگه اشتباه نکنم...
‫آفت‌های ذرت اروپایی.
‫این پروانه‌ها از ذرت تغذیه می‌کنند
‫همین نزدیکی‌ها یه عالمه ذرت هست.
‫پروانه؟ چقدر خوشگلن.
‫نه، حشره‌ان.
‫پروانه‌ها هم حشره‌ان. ما آدم‌ها اسمای متفاوتی روشون می‌ذاریم.
‫زیبایی عرفانی‌ای دارن.
‫کوهاکو؟
‫نه همه‌ی اهالی روستا...
‫شماها تا حالا همچین پروانه ای دیدین؟
‫راست می‌گی اولین باره که همچین چیزی می‌بینم.
‫تا حالا اهمیتی به مدلای متفاوت پروانه ندادم.
‫اینا بیشتر از غلات، پارچه می‌خورن.
‫پس یعنی تعدادشون باید از زمان ناپدید شدن آدما...
‫کم شده باشه.
‫چطوری توی همچین مدت کوتاهی این‌همه جذب کردیم؟
‫نکنه همین اطراف یه مزرعه‌ی بزرگ ذرت هست.
‫چی شده سنکو؟ به نظر خیلی جدی میای.
‫کل بشریت رو زنده می‌کنیم
‫چی بهتر از اینکه یه عالمه ذرت پیدا کنیم؟
‫این...
‫حس خونخواری!
‫چیه؟
‫یه طور حیوونه؟
‫با این تیم مبارزمون هیچ نگرانی‌ای نداریم!
‫اینو می‌گی و پشت من قایم می‌شی...
‫متوجه‌ش هستین؟ این نوع از «کی»؟
‫نه، «کی» و این‌طور چیزا نیست.
‫هرچند فکر می‌کنم این بو بخاطر ترشح آدرنالینه... هرچند مطمئن نیستم.
‫خودم به قطعیت نمی‌تونم بگم.
‫فکر کن...
‫من قسم خوردم ازشون محافظت کنم.
‫این بوی ضعیف توی هوا...
‫دود؟!
‫از اسلحه‌ای که شلیک شده؟
‫کارش درسته... دشمن.
‫مثل اینکه اونی که جذب تله‌ی نور شد... ماها بودیم.
‫همگی به سمت قایق.
‫مسلسه.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫مانور یه خلبانو دست کم نگیر!
‫حصار آبی!
‫از کجا فهمیدین؟
‫نجات پیدا کردیم به لطف حس ششم تسوکاسا.
‫کسی آسیب ندید؟
‫چطوری؟
‫کی مسلسل داره؟
‫فکر می‌کردم هیچ آدمی باقی نمونده.
‫پس واقعاً آمریکا جون سالم به در برده بود؟
‫غیرممکنه.
‫اینطوری دلیلی برای وجود داشتن اون مجسمه‌ها نبود.
‫تنها امکان...
‫اینه که یکی مثل سنکو، خودش تنهایی زنده شده.
‫و داره ذرت پرورش می‌ده.
‫پس حسابی شانس آوردیم.
‫در بدترین حالت، قراره با یه کاربر علم شیطانی...
‫یه مبارزه‌ی علمی داشته باشیم.
‫که منم عمراً تو همچین میدونی باخت نمی‌دم.
‫هیجان‌انگیزه حرومی!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
تله ی نور در تاریکی
مسیر انحراف
قسمت بعدی
دکتر ایکس
،این داستان تماماً خیالی است، ولی گیاهان .حیوانات و روش‌های تولیدی که توضیح داده می‌شوند بر اساس واقعیت هستند کاوش و ساخت چیزها به‌تنهایی، برای شما بسیار خطرناک .و در بعضی موارد، غیرقانونی است. لطفاً بدون تجربه و تخصص، آنها را تقلید نکنید