..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[قسمت 54]
‫بخاطر اینه که من احمق بودم.
‫فکر میکردم نیازی نیست نگرانِ گذشته اش باشم.
‫ولی وقتی دیدم اون زن رو شناخته اما منو نه...
‫اونوقت فهمیدم کسی که تو دلشه من نیستم، اونه.
‫میدونم که اون زن رو بیشتر از من دوست داره.
‫شاید چون من چشمام رو پوشونده بودم
‫و به زنِ متوفی اش شباهت داشتم ‫که عاشقم شد.
‫عمه، چرا وقتی ولیعهد برمیگرده ‫ازش نمیپرسی؟
‫اگه واقعاً تو رو بخاطر یه بدل ‫بی خیال شده، قرار رو به هم میزنیم.
‫هیچ وقت اینقدر ناراحت ندیده بودمت.
‫عمو گفت روزی که مو ین به کُما رفت
‫تو نیمه جون شده بودی.
‫ولی امروز از اون موقع هم بدتر به نظرمیای.
‫نمیتونم اینجوری ببینمت.
‫کافیه.
‫میخوام تنها باشم.
‫عمه، واقعاً نمیخوای کنارت باشم؟
‫همینجوری حرف میزنیم.
‫بسه دیگه، چیزی نگو!
‫من فقط افکارم به هم ریخته است ‫برای همین اینجوری ام.
‫عمه، بخاطرِ چینگ چیو هم ‫که شده باید مراقبِ خودت باشی.
‫بخاطر چینگ چیو؟
‫آره...
‫اگه این قرار رو به هم بزنم...
‫فقط میتونم به عنوان ملکه به چینگ چیو برگردم.
‫برو دیگه.
‫چشم.
‫چرا اینقدر نور هست...
‫باورم نمیشه که نمیتونم چراغت رو خاموش کنم.
‫ما به دریاچه ی شرق دور عهد بستیم
‫که تا آخر عمر یک زوج باقی بمونیم.
‫یه هوا!
‫نُه بهشت جای زنی مثلِ تو نیست!
‫از پرتگاهِ ژوشیان بپر و برگرد ‫به همونجایی که ازش اومدی!
‫یه هوا باور کن من هُلش ندادم!
‫- من هلش ندادم! ‫- سو سو...
‫من نتونستم ازت محافظت کنم.
‫باهات ازدواج میکنم و از این ‫به بعد چِشم ات میشم.
‫نه یه هوا... من اینکارو نکردم.
‫چرا باید بخاطرش تقاص پس بدم؟
‫منو ول کن تا تو رو ول کنم.
‫دیگه به هم مدیون نیستیم.
‫سو سو...
‫یه هوا... من سو سو ام.
‫سو سو... منم.
‫عمه، بازم شراب میخوری؟
‫عمه چی شده؟
‫از اینجا برو.
‫ارباب مون حتماً افسون شده.
‫همش دنبالِ یه سرزمین آسمانی ‫به نام چینگ چیو میگشت.
‫همه ی پیشنهاد های ازدواج رو رَد کرد
‫و اونقدر بانوی پیر رو حرص داد ‫که آخرش بخاطر بیماری مُرد.
‫از یه راهبِ مسافر شنیدم که ‫چینگ چیو، غارِ ارواحِ روباهه!
‫یعنی ممکنه ارباب مون توسط یه ‫روح روباه افسون شده باشه؟
‫نباید پُشت ارباب حرف بزنین.
‫خانم، همه ی این سال ها بانوی پیر سعی ‫کرد شما رو به زور بفرسته به اتاقِ ارباب.
‫هربار شما قبول نکردین.
‫حتماً برای شما هم راحت نبوده.
‫ارباب یه مردِ وفاداره.
‫خدایِ جاویدانِ چینگ چیو ‫تنها زنیه که تو دلشه.
‫نه من.
‫عمه، صورتت رو میشوری؟
‫فنگ جیو...
‫قبلاً تو 9 بهشت وقتی روباهِ کوچولو بودی ‫به تالار زیبارویانِ جوان سر زدی؟
‫آره.
‫وقتی سو سو حامله بود و هیشکی سراغش ‫نمیرفت، تو تنها کسی بودی که کنارش بود؟
‫سو سو...
‫اولین باری که لرد بهشتی مُچش رو گرفت ‫تو رفتی بترسونیش؟
‫چون فکر میکردی نامزدِ عمه ات رو دزدیده؟
‫شما از کجا میدونین؟
‫هیشکی به جز من، لرد دیجون ‫و لرد ستارگان اینو نمیدونه.
‫بخاطر اینکه من مادرِ فانی ــه برنجک ام.
‫من سو سو ام.
‫عمه، مست شدین؟
‫میدونم که از ولیعهد بخاطر ‫دوست داشتنِ سو سو ناراحتین.
‫ولی شما ملکه ی چینگ چیو هستین ‫و سو سو یه فانی بود.
‫اون کجا و شما کجا.
‫سو سو، سو سو ــه و شما هم شمایین!
‫اون یه محاکمه ی بهشتی بود که قبل از ‫رسیدن به جایگاه خدای والا، انجام داده بودم.
‫من و یه هوا...
‫اون محاکمه ی رابطه ام بود.
‫عمه کجا میرین؟
‫عمه!
‫عمه! مراقبِ سلامتی تون باشین.
‫هفت هشت روزه که دارین مینوشین.
‫شرابی تو انبار باقی نمونده.
‫اگه بیشتر بخواین دیگه بهتون نمیدم.
‫من خوبم.
‫اون حرف رو همینجوری ‫زدین یا جدی گفتین؟
‫ازش مطمئنم.
‫یه چیز دیگه هم یادم اومد.
‫عمه، وقتی نیمه مَست این ‫چی میتونه یادتون بیاد؟
‫وقتی بخاطر محاکمه، تبدیل به یه فانی شده بودم
‫سو جین چشمام رو ازم گرفت.
‫حالا که محاکمه تموم شده
‫دیگه درست نیست که چشمام پیشِ اون باشه.
‫حتماً بخاطر نگه داشتن شون ‫اصلاً راحت نیست.
‫بهتر نیست برم و پَسِشون بگیرم؟
‫عمه دارین از روی مستی حرف میزنین.
‫از کِی تا حالا بانو سو جین ‫به شما یه جفت چشم بدهکارن؟
‫چون نمیدونین نمیتونم براتون توضیح بدم.
‫شائو جیو، بهم بگو.
‫نباید چشمام رو پَس بگیرم؟
‫اگه شما واقعاً سو سو بودین
‫خیلی توی قصر آسمانی زجر کشیدین.
‫باید چشماتون رو پس بگیرین.
‫زود برمیگردم.
‫دنبالم نیاین!
‫اگه عمه واقعاً سو سو بوده ‫غم و غصه ی زیادی پُشت سر گذاشته.
‫چه غم و غصه ای؟
‫تو نمیدونی.
‫با سو سو خیلی بدرفتاری شد ‫و تو قصر آسمانی نادیده اش گرفتن.
‫حتی در حقش ظلم شد...
‫درهرصورت چیزی جز غم و اندوه نبود!
‫اگه اینجوری بوده پس درستش ‫همینه که چشماش رو پَس بگیره.
‫دقیقاً.
‫نه، خیلی خطرناکه.
‫نمیتونم بذارم عمه دوباره تو دردسر بیفته.
‫اگه میخواد تو 9 بهشت جنگ ‫راه بندازه، چطور میتونم بهش کمک نکنم؟
‫عمه!
‫چطور جرئت میکنین جلوی ‫ملکه ی چینگ چیو رو بگیرین؟
‫درود بر ملکه!
‫بلند شین.
‫منو نمیشناسین؟
‫مقصر خودمم که تو قصر تای چن ‫میمونم برای همین منو نمیشناسین.
‫برین کنار! بذارین رد شم!
‫نُه بهشت جایی نیست که ‫همینطوری سرتو بندازی و بیای.
‫اسمِ قصر تای چن رو آوردی ‫که ما رو بترسونی؟
‫برین کنار!
‫من شاهدختِ چینگ چیو ‫بای فنگ جیو هستم!
‫اگه همون اول خودت رو ‫معرفی میکردی شاید باور میکردیم.
‫اما همین تازه ملکه ی چینگ چیو اومدن ‫و حالا هم شاهدخت اش.
‫همچین تصادفی ممکنه؟
‫آه چقدر رو اعصابن!
‫گوش بدین!
‫اگه برای ملکه ی آینده ی بهشتی اتفاقی بیفته
‫ولیعهد شما رو مجازات میکنه!
‫خدای والا!
‫خدای والا، بانو...
‫از ملاقاتِ سرزده ی خدای والا غافلگیر شدم.
‫گمونم اومدین راجع به احوال ‫اعلیحضرت ازم بپرسین.
‫حرف از اعلیحضرت شد...
‫اون سو سو ــه قلابی باهاشون جور ‫شده و به خوبی ازشون مراقبت میکنه.
‫خیلی خوبه.
‫واقعاً خوشحالم که به یه هوا میرسی.
‫برای همین امروز اومدم به تو برسم!
‫سو جین، 300 ساله که داری ‫از چشمام استفاده میکنی.
‫به دردت خوردن؟
‫چی...
‫چی گفتی؟
‫چیه؟
‫اونقدر از این چشم ها استفاده کردی
‫که یادت رفته از کجا آوردیشون؟
‫سیصد سال پیش...
‫من یه محاکمه ی رابطه داشتم.
‫چشمام رو اونجا از دست دادم.
‫الآن درباره شون فهمیدم و اومدم پَسِشون بگیرم.
‫تو...
‫تو سو سویی؟
‫خودت انجامش میدی...
‫یا مجبورم میکنی خودم انجام بدم؟
‫غیرممکنه...
‫تو چطور میتونی...
‫غیرممکنه...
‫امکان نداره...
‫محاله...
‫خودت دَرِشون میاری یا من اینکارو بکنم؟
‫اون زن...
‫اون یه فانی بود!
‫نمیشه تو بوده باشی...
‫اون فقط یه فانی بود...
‫اون نمیتونه... نمیتونست...
‫چه فرق میکنه که فانی بوده باشه یا جاویدان؟
‫چون 300 سال پیش به عنوان ‫یه فانی، بزدلانه رفتار کردم
‫به این معنا نیست که جاویدانِ حقیری ‫مثل تو بتونه چشمام رو از حدقه دربیاره
‫و منو گول بزنه که از پرتگاه ژوشیان بِپَرَم!
‫من...
‫به نظرمیاد خودت نمیتونی انجامش بدی.
‫اخیراً اتفاقات خوشی اُفتادن ‫برای همین خیلی نوشیدم.
‫الآن دستام یه خورده میلرزن.
‫اگه بخوام درِشون بیارم ‫ممکنه یه خورده دردت بیاد.
‫برای همین تحمل کن.
‫چشمام رو درنیار!
‫باشه.
‫سیصد سال پیش هم همینجوری پرادعا بودی.
‫هروقت میدیدمت خودتو به موش مردگی میزدی.
‫میشه یه بار توجهم رو جلب کنی ‫و ضعفت رو نشونم ندی؟
‫وقتی یه هوا چشمام رو برد
‫بهم گفت همه مون باید بخاطر ‫چیزی که مدیونیم، تقاص بدیم.
‫هردومون خوب میدونیم تو از اول ‫چجوری چشمت رو از دست دادی.
‫همینطور میدونیم که چجوری چشمای ‫من الآن تو کاسه ی چشمای توئه.
‫میخواستم ازت بپرسم.
‫چرا نتونم چیزی که مالِ خودمه رو پَس بگیرم؟
‫چجوری چشمام مالِ تو شد فقط ‫چون 300 سال پیشت نگه داشته بودی؟
‫لرد بهشتی 300 سال پیش ‫این قضیه رو بی سروصدا کتمان کرد.
‫منم بی سروصدا تمومش میکنم.
‫تو دو بار بهم مدیونی.
‫یه بار بخاطر چشمام...
‫یه بارم بخاطر جریانِ پرتگاهِ ژوشیان.
‫بدهی چشمام رو پس گرفتم.
‫اما برای پرتگاه ژوشیان...
‫یا اینکه پا میشی میری از ژوشیان میپَری...
‫یا اینکه به لرد بهشتی میگی ‫میخوای از قدرت های ناچیزت
‫برای محافظت از زنگوله ی امپراطور شرقی ‫که چینگ سانگ رو حبس کرده، استفاده کنی.
‫و هیچ وقت دیگه پا به قصر آسمانی نمیذاری.
‫نه...
‫نه... هرگز!
‫آفرین.
‫بالاخره یه کم جَنَم پیدا کردی.
‫پس میخوای من به جات به لرد بهشتی بگم؟!
‫میدونی که من چجوری ام.
‫سریع نظرمو عوض میکنم.
‫شاید همین حرف رو به لرد بهشتی نزنم.
‫از هر دست بدی، از همون دست میگیری.
‫برو طبیب بیار.
‫بانو!
‫بانو...
‫بای چیان!
‫من اینو فراموش نمیکنم!
‫درحالیکه یه هوا از قصر آسمانی دوره
‫به محافظش تیان شو سپرده ‫که مراقبِ روشویی باشه.
‫ممکنه که مشکلی پیش اومده باشه؟
‫به نظرم چون ازدواج اعلیحضرت نزدیکه
‫ایشون نگران هستن که در قبیله ی ‫ارواح اختلالی پیش بیاد.
‫بالاخره رودِ روشویی، مرزِ بین ‫قبیله ی آسمانی و ارواحه.
‫بهتره ازش محافظت بشه.
‫به این سادگی نمیتونه باشه.
‫ارباب فکر میکنن این به ‫زنگوله ی امپراطور شرقی مربوط میشه؟
‫اگه درست حدس زده باشین، پس مشکل بزرگیه.
‫ولیعهد نباید اینو از کسی مخفی نگه داره.
‫اگه یه هوا اینو پیشِ خودش نگه داشته ‫حتماً دلایلِ خودشو داره.
‫با من به روشویی بیا.
‫چشم.
‫واقعاً که!
‫مگه میشه هردوتون منو نشناسین؟
‫من با لرد ستارگان و بانو چنگ یو دوستم!
‫اگه باور نمیکنین، میتونین ازشون بپرسین!
‫من بای فنگ جیو از چینگ چیو هستم!
‫شاهدختِ کوچکِ چینگ چیو!
‫اون شاهدخت کوچولو نیست؟
‫شما نمیتونین واردِ 9 بهشت بشین.
‫خانم اصرار نکنین.
‫برو ببین چه خبره.
‫چشم.
‫شاهدخت.
‫چی شما رو به 9 بهشت کشونده؟
‫لرد ستارگان، بهشون بگین من کی ام.
‫ایشون شاهدختِ چینگ چیو هستن.
‫آقایون، راهو باز کنین.
‫لرد دونگ هوا دیجون منتظرشون هستن.
‫مسخره بازی درنیاری.
‫قوانین آسمانی خیلی سفت و سخت ان.
‫حتی لرد دیجون هم نمیتونن کمکت کنن.
‫درنمیارم!
‫عمه ام بخاطرِ بانو سو جین اومدن.
‫نمیتونم بذارم شکست بخورن!
‫چی؟
‫عمه ام همون سو سوی فانی ــه ‫که ولیعهد خیلی دوستش داشت.
‫خدای والا همون سو سو ــه؟
‫خالی نبند.
‫اینطور نیست! جدی میگم!
‫عمه ام فانوس روح جمع کن رو شکوند ‫و گذشته ی فراموش شده اش رو به خاطر آورد.
‫گفت که بخاطر محاکمه ی معراجِ خدایی اش ‫تبدیل به سو سو شده بوده.
‫آها... الآن فهمیدم.
‫بله، حالا که عمه ام گذشته اش رو به یاد آورده
‫اومده چشماش رو از بانو ‫سو جین پَس بگیره.
‫خاطرتون هست وقتی بانو سو جین از پرتگاه ‫ژوشیان اُفتاد، گفت که سو سو اونو هُل داده؟
‫آره.
‫عمه ام یادش اومد که سو جین براش پاپوش دوخته بوده.
‫برای همین الآن اومده چشماش رو ازش پس بگیره.
‫خب این باعثِ یه جنجالِ بزرگ نمیشه؟
‫چرا دیگه!
‫بیشتر از این نمیتونم حرف بزنم.
‫میترسم عمه ام ببازه. میرم به قصر شیوو!
‫شاهدخت!
‫زودباش شین نو!
‫الآن میرسیم بانو.
‫زودباشین!
‫سو جین!
‫چشمات چی شدن؟
‫عمو!
‫عمو، شما باید عدالت رو در حَقَم اجرا کنین!
‫زودباشین منو ببرین به تالار بزرگ!
‫- فوراً! ‫- سو جین!
‫بایستین!
‫عمه ام کجاست؟
‫عمه ات؟
‫چشمامو دزدید!
‫داشتم میرفتم به لرد بهشتی بگم!
‫چه زنِ بدجنسی هستی تو.
‫برای عمه ام پاپوش دوختی که تو رو هل داده
‫و باعث شدی ولیعهد چشماش رو از حدقه دربیاره.
‫عمه ام درمونده شد و از ژوشیان پرید.
‫اون چشم ها مالِ عمه مه و ‫باید بهش برگردونده میشد!
‫بهم تهمتِ علکی نزن!
‫من از کجا میدونستم که سو سو در واقع عمه ته؟
‫اگه میدونستم هم فرقی نمیکرد.
‫اون خودشو زد به موش مردگی ‫و منو از ژوشیان پرت کرد!
‫باید بخاطر کور کردنِ من، تاوانش رو میداد!
‫حتی اگه یه خدای والا باشه!
‫ای...
‫زنانِ چینگ چیو همگی با اعتبار به دنیا میان.
‫همتون یه شاهدختی هستین واسه خودتون.
‫که چی؟
‫یعنی زنانِ قبیله ی آسمانی ‫به دنیا میان که بهشون ظلم بشه؟
‫چرا اینقدر بدجنسی؟
‫چطور جرئت میکنی به چینگ چیو افترا بزنی!
‫عمه ات منو از پرتگاه هل داد
‫و بخاطر همین باید چشماش رو میداد.
‫چون یه خدای والاست ‫هرکاری که دلش میخواد میتونه بکنه؟
‫فکر میکنین کجا هستین؟
‫اینجا 9 بهشته!
‫گوش کن بای فنگ جیو!
‫تو و عمه ات خیال نکنین که میتونین ‫حقیقت رو مخفی کنین!
‫هرچی هم که بگی، عمه ات باید ‫بخاطر کاری که با من کرد تاوان بده!
‫چشمامو پس بدین!
‫- ای... ‫- سو جین.
‫چرا من هیچی متوجه نمیشم؟
‫چی شده؟
‫چرا باید با جاویدان های چینگ چیو دربیفتی؟
‫عمو، بای چیان از چینگ چیو!
‫اون چشمام رو از حدقه درآورد!
‫چی؟
‫چرا باید اینکارو بکنه؟
‫اون...
‫اون سو سو بوده.
‫اون فانی، خدای والا، بای چیان بوده؟
‫درسته.
‫حرفاشو باور نکنین!
‫داره مزخرف میگه!
‫- چطور جرئت میکنی! ‫- بانو...
‫نمیدونین اینجا کجاست؟
‫فکر میکنی چون چینگ چیو پُشتته ‫میتونی صداتو اینجا بلند کنی؟
‫واقعاً که شعور نداری!
‫عمو، منو ببرین به تالار بزرگ.
‫باید اینو به لرد بهشتی بگم.
‫حتی اگه مجبور بشم تسلیمِ چینگ چیو شم ‫باید اینو گزارش کنم.
‫چشمام مهم نیستن.
‫مهم تمامیت و درستی ــه قبیله ی آسمانیه!
‫سو جین نگران نباش.
‫حقیقت هرچی که باشه ‫لرد بهشتی ته و توشو درمیاره.
‫نترس. ما باهات میایم.
‫- باشه. ‫- بریم.
‫بریم.
‫نمیتونم بذارم لرد بهشتی رو گول بزنه!
‫اونه که داره دروغ میگه...
‫ولم کن!
‫با من بیا.
‫درود بر خدای والا.
‫یه هوا...
‫میدونی دردِ 300 سال پیش رو جوری ‫حس کردم انگار که همین دیروز بود؟
‫هر دلیل یا منطقی که برای انجامِ اون کارها ‫داشتی تا از جسم فانی ام محافظت کنی
‫اصلاً برام مهم نیستن و اهمیتی ندارن.
‫من فقط شب های تنهایی ای رو یادم میاد
‫که تو تالار زیبارویان جوان گذروندم
‫درحالیکه آخرین ذراتِ اُمیدم رو به تحلیل میرفت.
‫یه هوا...
‫با این وجود چطور میتونم باهات ازدواج کنم؟
‫شنیدم همه ی شرابی که برادرت ‫تو انبار قایم کرده بوده رو خوردی.
‫برای شراب بیشتر که نیومدی اینجا، نه؟
‫بعد از 300 سال تونستی این چشم ها رو پَس بگیری.
‫واقعاً یه معجزه است.
‫از اون عجیب تر، با وجود اینکه جرعه ی
‫فراموشی رو نوشیدی، بازم گذشته رو به خاطر آوردی.
‫وقتی چشمانِ یه جاویدان از بدنش برداشته میشه
‫تا 49 روز سالم میمونه و بعدش خراب میشه، درسته؟
‫فکر میکردم چشمات گُم شدن.
‫کی فکرشو میکرد که پیشِ یه نفر باشه؟
‫حالا هم که برشون گردوندی.
‫چشمام رو بذار سرجاشون.
‫مشکلی نیست. اول باید برات تمیزش کنم.
‫بعدش برات میذارمشون.
‫عجله ای نیست.
‫چیان، بهم نگفتی کی چشمات ‫رو ازت گرفته بود.
‫فقط یه محاکمه ی رابطه بود.
‫چیزِ خاصی نیست.
‫سو سو...
‫ارباب...
‫میدونی... چرا اسمت رو گذاشتم سو سو؟
‫نه نگفتین.
‫چون اولین باری که دیدمت
‫یه لباسِ ساده پوشیده بودی. ‫(سو در زبان چینی یعنی ساده)
‫سو سو...
‫کل زندگیم رو منتظر یک نفر بودم.
‫میدونم که منتظرِ یه پری از چینگ چیو بودی.
‫آره.
‫وقتی یازده سالم بود، اومد پیشم.
‫گفت وقتی بزرگ بشم ‫با من ازدواج میکنه.
‫متاسفانه دیگه هیچ وقت ندیدمش.
‫میگن که جاویدان ها خیلی عمر میکنن.
‫اما عمر کوتاه من، 10 روزِ اونه.
‫به نظرمیاد... دیگه بیشتر نمیتونم منتظر بمونم.
‫ارباب...
‫شما تمام زندگی تون مجرد بودین.
‫هرگز به اون پری خیانت نکردین.
‫میگی بخاطر شکستنِ قول مون، سرزنشم میکنه؟
‫بعد از مرگم...
‫منو بسوزونین و این تسبیح رو کنارم بذارین.
‫ارباب
‫ارباب!
‫کوهستان کون لان؟
‫اینجا چیکار میکنم؟
‫یه هوا.
‫خدای والا مو ین؟
‫یه هوا...
‫شاید بهتر باشه بهم بگی برادرِ بزرگتر.
‫برادرِ بزرگتر؟
‫تو فرزندِ پدرِ بهشتی و برادرِ کوچکترمی.
‫طِی یه حادثه بود که روحت ‫به یه خواب عمیق فرو رفتت.
‫برای همین، پدر تو رو تو یه لوتوسِ طلایی گذاشت.
‫قبل از اینکه بمیره
‫تو رو به من سپرد و منم بردمت به کوهستان کون لان.
‫تو این برکه نگهت داشتم تا از خواب بیدار شی.
‫وقتی بای چیان اینجا تمرین میکرد
‫دوست داشت ازت مراقبت کنه ‫لوتوس طلایی اش بودی.
‫شاید این مقدر شده بوده.
‫یه عشقِ مُقَدره که هردوتون باید گرامیش بدارین.
‫من در انزوا بودم.
‫اما دوست داشتم ببینمت.
‫بالاخره من هزاران سال منتظرِ این روز بودم.
‫لرد بهشتی...
‫- لرد بهشتی! ‫- سو جین!
‫لرد بهشتی.
‫لرد بهشتی!
‫لرد دیجون.
‫لرد بهشتی، باید عدالت رو در حقم اجرا کنین.
‫شما از اتفاقات گذشته خبردارین.
‫باید عدالت رو در حقم اجرا کنین.
‫بلند شو.
‫نه، نمیتونم.
‫اینجوری به این تهمت اقرار میکنم.
‫خدای والا بای چیان نه تنها چشمام ‫رو از حدقه درآورد بلکه...
‫میخواد بخاطر اُفتادنش از پرتگاه ژوشیان ‫ازش عذرخواهی کنم.
‫گفت که از مقامم در قصر بهشتی کنار برم
‫و در رودِ روشویی، از زنگوله ی ‫امپراطور شرقی محافظت کنم.
‫و هیچ وقت به قصر آسمانی برنگردم.
‫درسته که قبیله ی آسمانی بخاطر ‫سانگ جی مدیونِ چینگ چیو ــه
‫اما نمیتونیم اجازه بدیم اون خدای والا ‫همینجوری به ما تهمت بزنه.
‫درسته.
‫اگه بذاریم هرکسی سو جین رو اذیت کنه ‫چطور میتونیم تو روی برادرِ متوفی مون نگاه کنیم؟
‫ای...
‫نمیتونین فقط داستان سو جین رو بشنوین!
‫باید حرفای منو هم بشنوین! عمه ام هم همینطور!
‫عمه ات بعد از کندنِ چشمان ‫سو جین، از اینجا رفت!
‫اون ملکه ی چینگ چیو ــه.
‫همینطور در سراسرِ چهار دریا ‫!و هشت سرزمین دور بهش میگن عمه
‫چطور میتونیم ازش بخوایم بیاد اینجا؟
‫اگه میخواست به قبیله ی آسمانی توضیح بده
‫که اینکارو بی سروصدا ‫انجام نمیداد و فرار نمیکرد!
‫عمه ام بی سروصدا رفت ‫که شان قبیله ی آسمانی رو نگه داره.
‫میخواین به همه ی دنیا جار بزنه
‫که سو جینِ شما به عنوان همسر بهشتی ‫همچین آدمِ شروریه؟
‫اون یه فانی ــه درمونده رو اذیت کرد ‫شوهرشو ازش گرفت
‫چشماشو هم گرفت و مجبورش ‫کرد از ژوشیان بپره!
‫همچین زنی چطور میتونه اینقدر بی رحم باشه؟
‫عمه ات چشمام رو کَند ‫و تو داری بخاطرش دروغ میگی!
‫همه تون از یک قماشین!
‫چرا فقط حرفای اونو باور میکنین؟
‫یه بار واسه عمه ام پاپوش ‫درست کرد، بس نیست؟
‫باید دوباره اینکارو بکنین؟
‫گستاخ!
‫من...
‫واقعاً گستاخی!
‫لرد دیجون، نیومدین به من کمک کنین؟
‫چرا طرف سو جین رو گرفتین؟
‫این پرونده ی مرموزی هستش.
‫همه یه چی میگن.
‫حرفی که الآن میخوام بزنم ‫ممکنه به لرد بهشتی بَر بخوره.
‫اما به نظرم لازمه که حرفمو رو بزنم.
‫بگو لرد دیجون.
‫این مسئله به قبیله ی آسمانی و چینگ چیو مربوط میشه.
‫سو جین زمانی همسرِ شما بود.
‫برای همین شما نباید درگیرِ این مسئله بشین.
‫وگرنه مردم حرف درمیارن.
‫در اونصورت، چینگ چیو به ما تهمت ناعدالتی میزنه.
‫منظورت اینه که...
‫همه میدونن که من زمانی ‫خدای بهشت و زمین بودم.
‫متعلق به هیچ قبیله ای نیستم.
‫حرمسرام خالیه و از مسائل دنیوی بیزارم.
‫بهتره این مسئله رو بسپرین ‫به من تا همه هم راضی باشن.
‫شما و بای فنگ جیو از چینگ چیو...
‫چیه؟
‫مگه واضح حرفم رو نگفتم؟
‫داره سعی میکنه منو از این مسئله کنار بذاره؟
‫اینجوری میخواد به چینگ چیو جواب بده؟
‫پس با توجه به شرایط دیگه ‫نمیتونم از سو جین دفاع کنم.
‫دیگه خودشه و خودش.
‫لرد دیجون حرف بدی نمیزنه.
‫من به حرف هاشون گوش ‫میکنم ولی چیزی نمیگم.
‫سو جین، تو فکر میکنی من طرفِ چینگ چیو رو میگیرم؟
‫من... جرئتِ همچین فکری رو ندارم.
‫شما چی؟
‫فکر میکنین من طرف بای چیان رو میگیرم؟
‫همچین جرئتی نداریم.
‫سو جین، راحت باش. ‫میتونی حرف بزنی.
‫از 70 هزار سال پیش شروع کن.
‫من بیش از حد خودمو تو قصر تای چن ‫حبس کردم و چیزی از این ماجرا نمیدونم.
‫حالا بهت فرصت میدم که توضیح بدی.
‫بله.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.