..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمتِ آخر
‫عزیزم!
‫- عزیزم! ‫- ولم کن!
‫دیگه هیچ وقت نمیخوام ببینمت!
‫عزیزم نرو! عزیزم!
‫برادر میدونم میخوای چی بگی.
‫فکر میکنم لرد بهشتی بیش از ‫اندازه اونو مجازات کرده.
‫شاید بخاطرِ یه هوا باشه...
‫درهرصورت هر بدهی ای که ‫به من داشته دیگه صاف شده.
‫دیگه من و اون کاری به هم نداریم.
‫برادر.
‫منو عمداً آوردی اینجا که ببینمش؟
‫حالا که میگی، آره همینطوره.
‫خیلی راه رفتیم.
‫خسته شدم. بریم یه کم چای بخوریم.
‫یه کتری چای لطفاً!
‫چشم!
‫آقا و خانم...
‫سی یین؟
‫یان ژی؟
‫هفتاد هزار ساله که همو ندیدیم.
‫شما باشین.
‫من میرم یه نگاه به اطراف بندازم.
‫درست میگی.
‫از زمانِ اون جنگ توی رود روشویی ‫دیگه با هم حرف نزدیم.
‫ممنون که قبول کردی حرف بزنیم.
‫سی یین.
‫وقتی دیدمت، تو سی یین بودی.
‫پس... حالا میتونم همین صدات بزنم؟
‫باشه.
‫سی یین حالا که دیدمت
‫یادِ روزای جوونی مون اُفتادم.
‫من و تو در قصر بزرگ زیمینگ ‫داشتیم سروکله میزدیم.
‫برادرم لی جینگ اون موقع هنوز زنده بود...
‫مادر، این خانم خیلی خوشکله.
‫تو هم همینطور.
‫مادر!
‫مادر، دیگه آ-لی رو نمیخوای؟
‫مگه میشه نخواسته باشمت؟
‫تو این سه سالِ گذشته، من همش ‫به برنجکِ عزیزم فکر میکردم.
‫پس چرا تو قصر آسمانی بهم سَر نزدی؟
‫تو این سه سال خواب بودم.
‫بیدار نمیشدم.
‫تا اینکه دیروز از خواب، بیدار شدم.
‫میخواستم یه کم تو دنیای فانی بچرخم
‫و بعد بیام قصر آسمانی به دیدنت.
‫کی فکرشو میکرد که تو اینجا باشی؟
‫وقتی از ابر ها داشتم میگذشتم
‫رایحه ی خوشِ یه خدای والا ‫رو این اطراف حس کردم.
‫میخواستم ببینم کدوم خداست
‫که مادر رو دیدم.
‫آ-لی!
‫آ-لی به عمو ژن سلام میکنه.
‫چقدر تو مودبی بچه!
‫- تیان شو به هر دو خدا سلام میکنه ‫- جیا یون به هر دو خدا سلام میکنه
‫آ-لی رو کجا میبرین؟
‫نمیتونین بگین؟
‫مگه چیه؟
‫مادر، میخوام به دریای بی گناهی ‫برای ملاقاتِ پدر برم.
‫باهام میای؟
‫دریای بی گناهی؟
‫- درود بر لرد بهشتی. ‫- ژی یو به لرد بهشتی درود میفرسته.
‫بلند شین.
‫بله لرد بهشتی!
‫چندین سال پیش، من در حق تون ناعدالتی کردم.
‫باعث شدم برای 60 سال تو محاکمه ی بهشتی بمونین.
‫یوان ژن، بهم بگو.
‫چجوری میخوای برات جبران کنم؟
‫لرد بهشتی، من این 60 سال رو یه عذاب نمیدونم.
‫برای همین چیزی ازتون نمیخوام.
‫چه خنگی تو!
‫گستاخ.
‫ولش کن.
‫من عادلانه پاداش میدم و مجازات میکنم.
‫بهم بگین.
‫میخوام خدای والا بای چیان رو ملاقات کنم.
‫چون مقام شون خیلی بالاست
‫جرئت نمیکنم برم تو چینگ چیو درخواست کنم.
‫چرا خنگ بازی درمیاری؟
‫چیزی که نباید میگفتی رو گفتی.
‫اینجا نباید اسمِ بای چیان رو بیاری.
‫مگه نمیدونی؟
‫سه سال از مرگِ یه هوا میگذره.
‫چیزی نیست که نشه گفت.
‫یوان ژن.
‫بهم بگو.
‫چرا میخوای خدای والا بای چیان رو ببینی؟
‫وقتی تو دنیای فانی بودم ‫اون اُستادم بود.
‫کسی که یه بار اُستادت میشه ‫برای همیشه اُستادت میمونه.
‫میخوام ازش بخاطر مراقبت از من ‫تو دنیای فانی، تشکر کنم.
‫به نظرم خدای والا با حرفات ‫خیلی تحت تاثیر قرار میگیره.
‫اما، بعداً درباره اش حرف میزنیم.
‫ولیعهد تو جوونیش، روحش رو ‫به زنگوله ی امپراطور شرقی داد.
‫مگه بهت نگفته بودم؟
‫مگه نگفتم تو 9 بهشت
‫نباید اسمِ ولیعهدِ فقید یا نامزدش رو بیاری؟
‫نمیفهمم.
‫چرا نباید راجع بهشون حرف بزنیم؟
‫اول بهم بگو چی میخوای راجع بهشون بدونی.
‫هِی بهم دست نزن.
‫شاید دختردایی ــه ولیعهد باشی
‫ولی بازم درست نیست که زن ‫و مرد به هم دیگه دست بزنن.
‫خدا...
‫- راستی تو... ‫- چیکار میکنی؟
‫هیچ چیزِ قیمتی ای داری؟
‫برای چی میخوای؟
‫به یه نفر پول بدهکارم، میخوام بهش پَس بدم.
‫باور نمیکنم.
‫تو همیشه منو گول میزنی.
‫یه روده ی راست تو شِکَمت نیست.
‫تو همیشه این بادبزن رو با خودت داری.
‫انگار که یه گنجه.
‫از لَج هم که شده، میدزدمش!
‫مامان، اون خانم کی بود؟
‫اون خانم ملکه ی چینگ چیو ــه.
‫خدای والا بای چیان.
‫آها.
‫بزودی بارون میگیره.
‫باید جمع کنیم بریم خونه.
‫دخترِ خوب.
‫مامان بازم دلش برا بابا تنگ شده؟
‫من همیشه دلتنگِ باباتم.
‫یادمه اون به تنهایی رفت ‫چهار موجود افسانه ای
‫که پدر بهشتی برجای گذاشته بود، رو بُکُشه ‫و یینگ ژو از دریای شرقی رو غرق کرد.
‫اونقدر شجاع بود که هیشکی حریفش نمیشد.
‫بابا پسرِ پدر بهشتی بود.
‫اون شکست ناپذیره.
‫حالا که فکرشو میکنم، می بینم ‫خیلی خوش شانس بودم.
‫پدر بهشتی دو تا پسر داشت.
‫اولیش اُستادمه و دومی هم شوهرم.
‫از اون موقع من دیگه به هیچ مردی چشم نداشتم.
‫هفدهم، تو واقعاً خجالت نمیکشی ‫اینقدر از خودت تعریف میکنی؟
‫این سه سال من خیلی تنها بودم.
‫بالاخره یکی اومد به ملاقاتم.
‫بریم.
‫اون تابوتِ بلوری ــه ولیعهده.
‫میدونم.
‫پدرمادرش با همین تابوت از چینگ چیو بُردنش.
‫پدر، من حق فرزندیم رو ادا نکردم.
‫سه سال گذشت تا بالاخره اومدم به ملاقاتت.
‫من این سه سال تو قصرِ "شیوو" حبس شده ‫بودم و هر روز باید درس میخوندم.
‫مادربزرگ حواسش به من بود و نمیذاشت برم...
‫بابا... دلم برات تنگ شده...
‫حالا که اینجا خوابیدی، بالاخره به آرامش رسیدی.
‫گزارش های بی پایانی برای خوندن نداری ‫هیچ ماموریتی نیست که بخوای به موقع انجامش بدی...
‫بیا.
‫یه هوا...
‫آ-لی.
‫مامان، دیگه باید برگردم به قصر.
‫ماه آینده برای تولدت حتماً میام چینگ چیو.
‫آ-لی، اگه کتابات زیادن، یه سری رو نخون.
‫فقط میخوام خوشحال باشی.
‫ازت انتظار ندارم لرد بهشتی آینده بشی.
‫آ-لی اولین زاده ی ولیعهدِ 9 بهشت، یه هوا است!
‫نباید تو درسام تنبلی کنم.
‫درسته هوشم مثلِ بابا نیست
‫اما باید مثلش تو درسا سخت کوش باشم.
‫تو واقعاً پسرِ یه هوا هستی.
‫اصلاً به من نرفتی.
‫برادر.
‫اون روز یه نمایش دیدم و خوشم ‫اومد، دوباره میخوام ببینم.
‫اول خودت برگرد به جنگل درختان هلو.
‫من یه چند تا نمایش می بینم.
‫باشه.
‫اونقدر نبین که گذر زمان رو نفهمی.
‫لرد بهشتی.
‫از صبح تا حالا، دور و بَرِ تابوتِ ولیعهد
‫پُر از برکت های آسمانی شده.
‫هیچکس نمیتونه نزدیکش بشه.
‫من سریع اومدم بهتون خبر بدم.
‫روحِ یه هوا که از بین رفته.
‫چرا باید توسط همچین برکت ‫های آسمانی قدرتمندی محافظت بشه؟
‫شاید...
‫یه هوا نَمُرده.
‫یه هوا...
‫یه هوا برگشته؟
‫خانواده ی کوچک مرخص شن.
‫هیچ حرفی هم در این رابطه با کسی نزنن.
‫چشم!
‫میشه جاویدانِ والا، زی لان ‫از خدای والا مو ین دعوت کنه
‫که شخصاً بیاد به دریای بی گناهی و نگاهی بندازه؟
‫فوراً به کون لان میرم تا اُستاد رو بیارم.
‫یه هوا...
‫اگه بخاطر این تابوتِ بلوری و دریای بی گناهی نبود
‫هفدهم باید چند سال بیشتر بخاطرت صبر میکرد.
‫مو ین...
‫خدای والا مو ین...
‫برو دنبالِ هفدهم.
‫اون سه ساله که منتظرته.
‫قبری که برات درست کرده ‫تو جنگل ده مایلی هلو ــه.
‫ممنونم...
‫برادر.
‫- عالیه! ‫- آفرین!
‫طبقه ی بالا لطفاً.
‫تو اینجایی!
‫فقط اومدی دنبالِ من؟
‫آره! خیلی کم میشه دوستی رو پیدا کرد ‫که مثلِ من از نمایش خوشش بیاد.
‫چرا این نمایش هنوز اینقدر تراژدیه؟
‫زندگی هیچ وقت اونطور که میخوای پیش نمیره.
‫با این حساب، نمایش اونقدرا هم تراژدیک نیست.
‫ولی هر وقت این نمایش رو ‫می بینم، همش به فکرِ
‫پسرخاله ی بااستعدادم می افتم که جوون مرگ شد!
‫تو یه پسرخاله داشتی؟
‫آره، اون خیلی خوشکل بود.
‫همه ی زن های بهشت و زمین تو کَفِش بودن.
‫همش به ازدواج با اون فکر میکردن.
‫متاسفانه عمرش کوتاه بود.
‫تو جنگ، جوون مرگ شد ‫و یه پدرمادرِ داغدار
‫و یه پسر کوچیک به جا گذاشت ‫که همش داره بخاطرش گریه میکنه.
‫چه غم انگیز.
‫بدترین چیز همینه که فرزندان قبل از والدین بمیرن.
‫بخاطرِ پسرخاله ات متاسفم ‫برای والدینش بیشتر.
‫پسری که به جا گذاشته واقعاً ترحم انگیزه.
‫سه سال پیش، کُلِ قبیله مون فکر ‫میکردن که فقط جسدش مونده
‫و روحش از بین رفته.
‫براش یه تابوتِ بلوری درست کردن ‫و گذاشتنش تو یه دریا.
‫اخیراً رفتم بهش سَر زدم و همه چی عادی بود.
‫ولی ظاهراً دیروز تو دریا اتفاقی افتاده.
‫میگفتن بخاطرِ برکت های آسمانی ای ‫که اطراف تابوت رو احاطه کرده، بوده.
‫عجیب نیست؟
‫روحش خیلی وقت پیش از بین رفته.
‫پس چطور ممکنه جسمش توسط ‫همچین برکت های قدرتمندی محافظت بشه؟
‫خلاصه پدرمادرم گفتن که شاید اون نمُرده باشه.
‫- عالی! ‫- آفرین!
‫چی... چی شده؟
‫ادامه بده.
‫اگه اون نَمُرده باشه، اون آ-لی ‫بیچاره هم دیگه اینقدر گریه نمیکنه.
‫دریای بی گناهی رو میگی؟
‫پسرخاله ات...
‫اون ولیعهدِ قبیله ی آسمانی، یه هوا است؟
‫تو... از کجا فهمیدی؟
‫نکنه چیزی رو لو دادم؟
‫به هیچکس نباید بگی!
‫اگه پدرمادرم بفهمن، دیگه پولی برای نمایش بهم نمیدن.
‫- عالی! ‫- آفرین!
‫برای جبرانِ مرواریدی که بهم دادی ‫بادبزن پراکنده کننده ی ابر ها رو دزدیدم!
‫اون خدای والا بای چیان نبود؟
‫آره، فکر کردم روح دیدم.
‫- خدای والا! ‫- اعلیحضرت کجاست؟کجاست؟
‫اعلیحضرت؟
‫مگه تو دریای بی گناهی دفن نشدن؟
‫اُستاد!
‫یه هوا کجاست؟
‫میدونستم که میای اینجا.
‫یه هوا کجاست؟
‫نترس.
‫اومدم درهمین رابطه باهات حرف بزنم.
‫پدر بهشتی از نصفِ قدرت هاش استفاده کرد
‫تا جنینِ آسمانی رو به یه لوتوس طلایی تبدیل کنه.
‫از اون زمان، اون قدرت ها ‫تو روحش پنهان شدن.
‫سه سال پیش، یه هوا ‫چهار موجود یینگ ژو رو کُشت
‫و نصفِ دیگر قدرت پدر بهشتی ‫رو ازشون گرفت.
‫به نظرم یه هوا از کل قدرتِ پدر بهشتی
‫برای مهر و موم کردن انرژی مخرب ‫زنگوله ی امپراطور شرقی استفاده کرده.
‫روحش بخاطرِ برخورد این دو قدرت آسیب دیده
‫برای همین جسمش واردِ یه چرخه ای از خواب شده.
‫یه هوا؟
‫باید تا چند دهه میخوابید.
‫اما تابوت بلوری یه اثر باستانی ــه ‫فوق العاده ای هستش.
‫دریای بی گناهی شاید قبرستونِ قبیله ی آسمانی باشه
‫اما مکانِ مقدسی برای تجدید قوا هم هست.
‫برای همین یه هوا تونست بعد از 3 سال، بیدار بشه.
‫چیان چیان...
‫بیا.
‫یه هوا!
‫گریه نکن.
‫منو نگاه کن.
‫مگه صحیح و سالم جلوت واینستادم؟
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫آوردمش تا نجات دهنده اش رو ببینه.
‫زودباش!
‫به جاویدانِ والا "زی لان" بخاطر ‫نجات جونت، تعظیم کن.
‫جاویدان، ممنون که جونم رو نجات دادین.
‫زودباش بلند شو!
‫این... این بچه، پسر نیست؟
‫همش میشنیدم که شوان نو بهش میگفت پسرم.
‫فکر کردم...
‫نه، اون یه دختره.
‫شاید شوان نو اونقدر یه پسر میخواسته
‫که تاج و تخت برادر لی جینگ رو به عنوان ‫لرد ارواح به ارث ببره، برای همین بهش میگفته پسر.
‫شوان نو کل عمرش داشت خودش و بقیه رو گول میزد.
‫تو...
‫در این سال ها تو کون لان بودی؟
‫آره، تمامِ مدت همینجا بودم.
‫هیچ وقت نرفتم.
‫شنیدم اُستادت برگشته.
‫بخاطر درست کردن اکسیر برای ‫قبیله ی ارواح، سرزنشت کرد؟
‫نه.
‫ارشد هات هم چیزی نگفتن؟
‫نه حتی یکبار.
‫پس خیالم راحت شد.
‫خداحافظ.
‫صبرکن!
‫اینجا بالاخره کوهستان کون لانه.
‫دیگه هیچ وقت نیا اینجا.
‫دنبالِ منم نگرد.
‫باشه.
‫خداحافظ.
‫اُستاد برگشتن؟
‫زی لان سریع خودشو رسوند اینجا ‫که خبر بده ولیعهد بیدار شده؟
‫همینطوره.
‫عالیه!
‫هفدهم بالاخره میتونه ازدواج کنه!
‫خوب بازی کن.
‫پدرت گفت باید هفت دور ‫شطرنج با من بازی کنی و
‫بعد میتونی بری دنبالش.
‫من چطور میتونم خدای والا ژی ین رو شکست بدم؟
‫اشکال نداره. میذارم برنده بشی.
‫پدرت، زنش رو از بچه اش مُقَدم دونسته.
‫شطرنج رو ولش کن...
‫این چطوره؟
‫میخوای از جوونی های مادرت داستان تعریف کنم
‫یا از رابطه ی عشق و نفرتِ پدرمادرت؟
‫از کِی تا حالا پدر مادرم نسبت به هم نفرت داشتن؟
‫جز یه عشقِ شیرین، چیزی نبوده.
‫خیلی خب...
‫در تمام چهار دریا و هشت مناطق
‫پدرمادرت عمیق ترین عشق رو نسبت به هم دارن.
‫پس بذار از جوونی های مادرت بگم.
‫جن.
‫از کجا شروع کنیم؟
‫بذار از وقتی شروع کنیم که 20 هزار ‫سالش بود و با من اومد به سفرِ چهار دریا
‫و تو مناطق، بلوا به پا کرد.
‫این داستان اونقدر طولانیه که تا به ‫دنیا اومدنِ داداشِ برنجک، کفایت میکنه!
‫مادرت تو جوونیش، خیلی لوس و شیطون بود.
‫هر روز تو دردسر می افتاد ‫و از بقیه چیزی میگرفت.
‫وقتی هم چیزی میگرفت، یادش میرفت پَسِشون بده.
‫مادرت...
‫یه هوا.
‫تو این سه سال من همش خوابت رو میدیدم.
‫کم کم دیگه نمیتونستم رویا ‫رو از واقعیت تشخیص بدم.
‫تو رویاهام، باهام حرف میزدی ‫و شطرنج بازی میکردی.
‫به برادرم میگفتم بهترین زمان ‫وقتیه که خوابت رو میبینم.
‫هروقت خواب میرفتم، میتونستم ببینمت.
‫بخاطر همین این سه سال رو بیشتر خواب بودم.
‫از طلوع آفتاب تا غروب میخوابیدم ‫بعد بیدار میشدم و یه لیوان آب میخوردم
‫و دوباره تا روز بعد میخوابیدم.
‫حالا... این یه رویا نیست.
‫یه هوا...
‫بهم بگو.
‫این که یه خواب نیست، نه؟
‫نیست.
‫چیان چیان.
‫در زندگی قبلی مون، اولین بار توی ‫کوهستان جونجی در شرق دور، همو دیدیم.
‫منو با یه مارِ سیاه کوچیک اشتباه گرفتی.
‫منو حیوون خونگیت کردی ‫و گوشتِ خام بهم میدادی.
‫بعد من با بهونه ی جبران لطفت خودم ‫رو نشون دادم اما تو باعث شدی با هم ازدواج کنیم.
‫بعدش یه مراسم برای خودمون گرفتیم.
‫زن و شوهر شدیم.
‫اون اولین باری بود که عمیقاً خوشحال بودم.
‫خیلی طول نکشید که اومدی به قصر آسمانی
‫و بعد از پرتگاه ژوشیان پریدی.
‫اگه بخاطر آ-لی نبود
‫نمیدونم چجوری میتونستم دوام بیارم.
‫خوشبختانه 300 سال بعدش...
‫دوباره دیدمت.
‫یادم میاد تو قصر بلوری(کریستالی) دیدمت.
‫دیدمت که داشتی برای زنِ عمو ‫سانگ جی سخنرانی میکردی.
‫یه بادبزن تو دستِ راستت داشتی
‫و مثل همیشه، با دست چپت، میز رو تکون میدادی.
‫جوری که براش سخنرانی میکردی
‫و اون زخمِ مُچ دستت بخاطر آتش جهنمی...
‫مطمئن بودم که...
‫چه سو سو باشی چه چیان چیان ‫تو، خودت هستی.
‫می بینی؟
‫خیلی خوب یادمه.
‫تو رویاهات همچین کاری میکنم؟
‫پس بخاطر همین، این یه رویا نیست.
‫این رویا نیست.
‫چیزی که گفتی، اتفاقاتی بود که پُشت سر گذاشتیم.
‫چطور اینقدر خوب یادته؟
‫هنوز اولین حرفی که تو قصر ‫بلوری بهت زدم رو یادمه.
‫من خوب یادم نیست.
‫یه هوا نتونست بفهمه که تو درواقع ‫خدای والا بای چیان از چینگ چیو بودی!
*پایان*
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.