..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دنبال ملّا علی سعدی می‌گردم.
‫ملّا...
‫رفته.
‫رفته؟
‫رفته روستاش.
‫رفته روستاش؟
‫آره، با زنش رفته روستای زادگاهش.
‫یا رفته یا داره میره. ‫به خونه‌اش سر زدین؟
‫اگر می‌خواید برید چک کنید.
‫ممکنه هنوز نرفته باشه.
‫اگر بره، قراره دو هفته اونجا بمونه.
‫دو هفته؟
‫آره.
‫وقتی رانندگی می‌کنه ‫بعدش خیلی استراحت می‌کنه.
‫ اینطوریه دیگه.
‫خب پس گفتین دو هفته؟
‫آره.
‫کارتون باهاش ضروریه؟
‫نه، ضروری نیست، اصلا.
‫خب پس، باشه. ممنون. ‫ روز خوبی داشته باشین.
‫شمارشو دارین؟
‫انشاالله که خونه نیست.
‫می‌تونم بهتون شمارشو بدم.
‫خودم دارم.
‫صبح‌بخیر.
‫فکر کردم دارم خواب می‌بینم.
‫یا از بس تلوزیون نگاه کردم عقلمو از دست دادم.
‫شاید شبیهش بوده، مریم.
‫نه، خواهر، من صداشو شنیدم.
‫خود خود سنای بود.
‫جلوم وایساده بود.
‫تنها چیزی که تنش بود یه پیرهن مردونه بود.
‫چه حسی داشتی؟ ‫می‌خوای راجع بهش صحبت کنی؟
‫همین الانشم دارم حرف می‌زنم دیگه.
‫میگن آدم توی تلوزیون چاق‌تر بنظر میاد.
‫عجب دروغی!
‫دقیقا قیافش همونی بود که توی تلوزیونه. ‫طرز نگاهش و همه چی.
‫کاملا شوکه شده بودم.
‫سنای بودا!
‫حتی سنای از سریال دختر من و مادر من ‫هم قاطی این قضیه شده.
‫اسم سریال همینه؟
‫سریال دختر من و مادر من رو نمی‌شناسین؟ ‫خیلی مشهوره که! چجوری آخه.
‫سنای مال همون سریاله.
‫از روستاش میره شهر.
‫هفته پیش دست رد به سینه سینان توزکو زد.
‫نگاش نکردم، مریم. نمی‌دونم.
‫منظورم از سنای ملیسا کورال‌ـه.
‫ملیسا؟
‫کورال.
‫ملیسا کورال.
‫قبلا با رضا کوجولو دوست بود.
‫همون چشم آبیه.
‫چشم سنای نه، رضا کوجولو رو میگم.
‫چشمای سنای...
‫قهوه‌ایه.
‫- اوه، خانم پری. ‫- سلام، چطوری جانان؟
‫هم بهتون زنگ زدم هم پیام دادم. ‫ به دستتون رسید انشاالله؟
‫- ای خدا، بیخیال. ‫- دکتر رفته.
‫یه کار واجب پیش اومد.
‫هم زنگ زدم هم پیام فرستادم.
‫اصلا چک نکردم. روی بی‌صدا بود.
‫چی شده؟ انشاالله اتفاق بدی که نیافتاده؟
‫چند ساعت پیش یکی بهش ‫زنگ زد، اونم فوری رفت.
‫راجع به خوانوادشه. قضیشو که می‌دونین؟
‫چه قضیه‌ای؟
‫اون خواهرش بود، درسته؟
‫خواهر بزرگ‌ترش.
‫مشکل روانی داره؟
‫آه...
‫گفتی یکی راجع به خانوادش زنگ زد اونم رفت؟
‫نه منظورم راجع به برادرش بود. ‫یه برادر داره. یخورده...
‫یخورده چی؟
‫دکتر پری اکسوی. ‫روان‌شناس.
‫لطفا مزاحم نشوید.
‫رضا کوجولو و ملیسا کورال. ‫در تلاش برای زنده نگه داشتن عشق خود.
‫دوست دختر رضا کوجولو کیست؟
‫ملیسا و رضا... عشقشون به پایان رسید.
‫
‫گولبین.
‫سلام، پری.
‫شرمنده، وقت نکردم زودتر بهت زنگ بزنم.
‫اشکال نداره عزیزدلم.
‫نگرانت بودم، همه چی مرتبه؟
‫شاهد اون اتفاق توی دفترم بودی، درسته؟
‫با جانان صحبت کردم.
‫معذرت می‌خوام. ایکاش این اتفاق نمیافتاد.
‫این چه حرفیه بابا. مشکلی نیست.
‫امیدوارم باعث بهم ریختن برنامه‌هات نشده باشه.
‫نه. من برگشتم بیمارستان.
‫تو حالت خوبه؟ کاری از دستم برمیاد؟
‫جانان نمی‌تونست چیز چندانی بهم بگه.
‫فقط یکم گفت...
‫قضیه راجع به خانوادته، درسته؟
‫تاوان این کارشو پس میده. ‫خودش تنهایی نمی‌تونه تصمیم بگیره.
‫کاری می‌کنم تاوان اینکارشو پس بده.
‫این خط، این نشون.
‫ایکاش کلا چیزی بهت نمی‌گفت، ولی درهرحال...
‫خب، قرار هفته بعدمون سرجاشه؟
‫- تاوان این کارشو پس میده. ‫- بذار هفته بعد رودررو صحبت می‌کنیم.
‫بابت اتفاقی که افتاد معذرت می‌خوام.
‫خب پس می‌بینمت.
‫می‌بینمت.
‫بیا اینجا ببینم.
‫تو فکر کردی کی هستی ؟
‫چطور تونستی بدون خواستن نظر ما اینکارو بکنی؟
‫- بسه، اینقدر داد نزن. ‫- جواب منو بده.
‫- برو بیرون! من به تو جواب پس نمیدم. ‫- می‌خوای منو بندازی بیرون؟
‫- خر کی هستی منو بندازی بیرون؟ ‫- گولان.
‫کی هستی که بخوای منو بندازی بیرون؟
‫- آروم بگیر! محض رضای خدا! ‫- کی هستی بخوای منو بندازی بیرون؟
‫آروم باش، گولان، بسه.
‫کی هستی بخوای منو بندازی بیرون؟
‫- آروم باش، گولان. ‫- تو دخالت نکن، جیوان.
‫تو دخالت نکن!
‫ترس از خدا نداری؟ از خدا نمی‌ترسی تو؟
‫نیازی نیست، تو به جای هممون از خدا می‌ترسی.
‫- می‌زنم له‌و‌لورده‌ات می‌کنم، دهنتو ببند. ‫- بسه! بسه!
‫- ول کن منو! ول کن! ‫- نه! آروم بگیر! بسه!
‫آروم باش دیگه!
‫ول کن منو!
‫دختر، بسه دیگه.
‫از جون ما چی می‌خوای؟ ‫محض رضای خدا! بسه دیگه!
‫بقدر کافی مشکل داریم. مگه کم درد داریم؟
‫اون برادر توئه، ولی اول پسر ماست.
‫شما جفتتون بچه مایید، اونم پسر ماست.
‫چرا من و پدرتون رو اذیت می‌کنین؟
‫حال باباتون رو نمی‌بینین؟
‫که به چه روزی افتاده؟
‫این کارا لازمه؟ باباتون داره گریه می‌کنه.
‫لازمه گریه بیافته؟
‫محض رضای خدا چتونه شما؟
‫بسه دیگه!
‫از خدا بترسید! بسه دیگه!
‫باشه مامان. باشه.
‫باباجون.
‫بابا.
‫بابا من دارم همه کار واسه برادرم می‌کنم.
‫باید خدا و باورهامون رو بخاطر افکار اون بذاریم کنار؟
‫- تو چطور آدمی هستی دیگه! ‫- می‌بینی؟
‫- نمی‌دونی کی دهنتو ببندی. ‫- زندگی خودشو نابود کرده.
‫حالا می‌خواد زندگی برادرم بیچارمم نابود کنه.
‫- خدایی؟ ‫- چطور می‌تونم بهش اجازه بدم؟
‫- به چی داری می‌خندی؟ ‫- همه اینا بخاطر 600 لیره‌ست، مگه نه؟
‫بخدا میزنم می‌کشمت.
‫اون پولایی که حروم مسجدها و امام‌زاده‌ها می‌کنی چی؟
‫حق ویزیتش هزار لیره بود ولی لطف کرد 600 لیره گرفت.
‫منم گفتم خودم پولشو میدم.
‫- ما هم می‌تونیم پول بدیم. ‫- دهنتو ببند جیوان!
‫من رو انداختم.
‫ازش کمک خواستم.
‫وگرنه تا ماه مِی وقت نداشت.
‫حالا دکتر هیچی.
‫اون چیزهای شیطانی رو بهش دادی بخوره یا نه؟
‫منم دکترم!
‫بدون دونستن و تحقیق کردن هیچ‌کاری نکردم.
‫اینکارو نمی‌کنم!
‫بابا، مامان، من همچین کاری نمی‌کنم.
‫مامان مامان می‌کنی؟
‫این احمق هم باهات همدست شده.
‫- گولان! ‫- چیه جیوان؟
‫دیگه داری بی‌ادبی می‌کنی.
‫پس پاشو برو!
‫اگر خوشت نمیاد پس برو پی کارت!
‫دکتر گفت دارو رو بریزین ‫توی کاسه و با روغن قاطیش کنین.
‫و هر روز صبح قبل صبحانه یک قاشق بدین بخوره.
‫سه روزه چهار روزه دارم بهش میدم.
‫راستشو بخوای داره بهتر میشه.
‫لرزش‌هاش متوقف شده.
‫مامان، چی داری میگی؟ ها؟ ‫چی داری میگی تو؟
‫بسه دیگه!
‫اینقدر گیر به مامان نده!
‫من نیاز به اجازه تو ندارم.
‫اصلا تابحال نظر منو راجع به چیزی پرسیدی؟
‫اصلا برات مهمه من چی فکر می‌کنم؟
‫خودمون می‌دونیم تو چطور فکر می‌کنی.
‫منظورت چیه؟
‫ما خبر داریم.
‫- میگم منظورت چیه؟ ‫- خودمون خوب می‌دونیم چطور فکر می‌کنی.
‫مگه نه؟
‫- دیگه بسه. ‫- مگه نه جیوان؟
‫مامان، بابا، یه چیزی بگین.
‫دارم دروغ میگم؟ نمی‌دونیم؟
‫چی داری میگی؟ چی شده مگه؟
‫چی شده؟
‫چیه؟ فکر می‌کردم متخصصی!
‫خواهر!
‫نظر ما رو نخواه، دختر!
‫هیچ نظری از ما نخواه!
‫ما بی‌سوادیم!
‫- ما احمقیم! ‫- بسه دیگه.
‫- اصلا به نظر ما نیازی هم داری؟ ‫- باشه، آروم باش.
‫داری؟ اصلا چه نیازی هست از ما چیزی بپرسه.
‫ای خدا.
‫خدای مهربون.
‫برو.
‫برو از اون دوستای بی‌خدات بپرس نظرشون چیه.
‫نه! گولبین! گولبین! ولش کن!
‫بسه! تمومش کنین! بسه!
‫ای خدا! چه به‌سر بچه عزیزم اومده!
‫ریزان، چیزی نیست.
‫- چیزی نیست عزیزدلم. ‫- عزیزم، چی شده؟
‫بمیرم برات الهی.
‫ریزان.
‫- چیزی نیست، عزیزم. چیزی نیست. ‫- چی شده؟
‫بابا...
‫جیوان! بابا رو بیار اینجا! ‫کمک کن بابا بیاد اینجا!
‫- خیلی‌خب، داره میاد. ‫- برادر عزیزم...
‫چیزی نیست. چیزی نیست عزیزدلم. همه چیز مرتبه.
‫چیزی نیست. چیزی نیست عزیزم.
‫بابا اومد. بابا اومد. ببین.
‫جیوان! مسخره بازی درنیار.
‫اوه، عزیزدلم.
‫عزیزترینم.
‫همه چیز مرتبه پسرم. همه چیز مرتبه.
‫بله؟
‫ملّا، روز خوش.
‫یاسینم، پسر مصطفی دانجی.
‫یاسین، حالت چطوره؟
‫خداروشکر، خوبیم ملّا.
‫ببخشید مزاحم شدم. ‫می‌خواستم باهاتون صحبت کنم.
‫مشکلی نیست. بفرما.
‫ملّا، راستشو بخواین
‫خواهرم می‌خواد صحبت کنه.
‫مریم؟
‫بله، مریم.
‫چی شده؟
‫خب پس میدم خودش صحبت کنه.
‫خیلی‌خب، گوشیو بده بهش.
‫ملّا، روزتون خوش.
‫توام همینطور، بفرما.
‫ملّا، من رفتم پیش روان‌شناس ‫ولی فرصت نشد بهتون بگم.
‫و چون بهتون نگفته بودم برادرم...
‫زنگ زد که بتونیم حرف بزنیم.
‫خب؟
‫خب، ملّا، همین دیگه.
‫چطور پیش رفت؟
‫برات مفید بود؟
‫خیلی خوب بود، ملّا.
‫از چه نظر؟
‫دیگه غش نکردم.
‫بهت دارو داد؟
‫نه، ملّا، فقط حرف زدیم.
‫راجع به چی؟
‫ملّا، اگه خدا بخواد میشه وقتی اومدین صحبت کنیم؟
‫نمی‌خوایم الان مزاحمتون باشیم
‫که توی سفر هستین.
‫گوشی رو بده به برادرت.
‫باشه، ملّا. خوشحال شدم.
‫می‌خواد با تو صحبت کنه داداش.
‫- بله ملّا؟ ‫- یاسین؟
‫بفرمایید.
‫یه برق‌کار بود که می‌شناختی
‫که ماشینم رو تعمیر کرد
‫یادته؟
‫برق‌کار، ملّا؟
‫همون که اهل طرفای دریای سیاه بود.
‫نیهات، منظورتون نیهات‌ـه ملّا.
‫آره فکر کنم خودشه. ‫می‌تونه بیاد توی جاده ماشینو تعمیر کنه؟
‫بخاری ماشین خراب شده
‫منم زیر پل پارک کردم.
‫متوجه نشدم، ملّا.
‫بخاری ماشین. کار نمی‌کنه.
‫و ظاهرا امشب قراره سرد بشه.
‫و منم این منطقه رو نمی‌شناسم.
‫چشم، ملّا. زنگ می‌زنم به دوستم.
‫ممنون پسرم.
‫خواهش می‌کنم ملّا. همین الان باهاش هماهنگ می‌کنم.
‫همین که قطع کردم زنگ می‌زنم بهش.
‫روزتون خوش.
‫چی گفت؟
‫- نیهات، نیهات، نیهات، نیهات... ‫- کی؟
‫مریم، پنجره رو باز کن، هوا گرم شده.
‫پنجره؟
‫ملّا چی گفت؟ داری به کی زنگ می‌‍زنی؟
‫نیهات، یادته؟ که موهاش زرد بود.
‫- که اهل ریزه بود؟ ‫- آره.
‫حالا چرا داری زنگ نیهات میزنی؟
‫- برای خودم نمی‌خوام. برای ملّاست. ‫- برای ملّا؟
‫خب چرا الان؟ من که بهش گفتم ‫وقتی برگشت باهاش حرف می‌زنم.
‫نیهات می‌خواد چیکار کنه؟
‫خب دیدن دکتر بهم کمک کرد.
‫بهش نگفتم که عصبانی نشه
‫یهو بهم بگه نرم.
‫بخدا قسم نمی‌تونستم.
‫گریه نکن! چیزی نشده.
‫بخاطر تو نیست.
‫ماشینش خراب شده. برق‌کار لازم داره.
‫یاد نیهات افتاده بود.
‫راجع به من چیزی نگفت؟
‫یه لحظه وایسا. راجع به تو چیزی نگفت.
‫گوشیش خاموشه!
‫حالا چطوری گیرش بیارم!
‫هرچی حقت بود خدا بهت داد، عالیه.
‫چی گفتی؟
‫چی؟
‫مریم!
‫چی گفتی؟
‫بخاطر فشار استرسم بود، ببخشید...
‫گوش بابای استرست! خجالت بکش!
‫- ببخشید داداش. ‫- چی گفتی؟
‫- ببخشید برادر. ‫- آفرین!
‫هی گند می‌زنی بعد معذرت خواهی می‌کنی! ‫تا حالا چند بار عذرخواهی کردی؟
‫از وقتی رفتی دیدن این زنه، مریم...
‫بداخلاق و بی‌ادب شدی.
‫نه بخدا اینطوری نیست.
‫دیگه بسه! دیگه نمیری دیدن این زنه!
‫نمی‌دونم چت شده.
‫رفتارت عجیب شده. همش کار اونه.
‫هیج ربطی به اون نداره.
‫همش مربوط به اونه!
‫دیگه بسه! همین که گفتم. ‫دیگه نمیری دیدنش.
‫اگر می‌خوای غش کنی، غش کن.
‫اوه خدا!
‫روحیه!
‫چت شده؟ چرا پنجره رو شکستی؟
‫کار من نبود، یاسین.
‫محض رضای خدا و پیغمبر، ‫ایکاش فقط یکیتون عاقل بود!
‫فکر کردی احمقم؟ می‌تونی گولم بزنی؟
‫تو نبودی؟
‫یکی سنگ پرت کرده توی پنجره؟
‫آره، دقیقا.
‫داری دیوونه‌ام می‌کنی!
‫بخدا قسم همین اتفاق افتاد!
‫نشسته بودم اینجا.
‫می‌خواستم برات گردو بشکنم.
‫- گردو؟ ‫- آره، گردو.
‫برای ما؟
‫می‌خواستم از گردو تازه‌ای که خریدی برات بیارم.
‫امیدوارم خدا ختم بخیر کنه.
‫چیزی روش نوشته؟
‫این دیگه چیه؟
‫چی روش نوشته برادر؟
‫دیدی کی اینو انداخت؟
‫نه، من همینجا نشسته بودم. ‫یهو شیشه شکست.
‫یعنی چی آخه؟
‫- خب چی نوشته؟ بگو دیگه! ‫- نمی‌فهمم والا.
‫نوشته "حالا وایسا و ببین" ‫یعنی چی آخه؟ ببین.
‫حالا وایسا و ببین.
‫این چه وضعشه!
‫چطور می‌تونن تو روز روشن اینکارو بکنن؟
‫- بچه‌ها پیش همسایه‌ان؟ ‫- آره.
‫کجا می‌خوای بری؟
‫میرم دنبالشون. بیرون نرید.
‫درو قفل کنید و برید طبقه بالا.
‫بهتر نیست جای اینجا موندن بریم خونه همسایه؟
‫مجبوریم اینجا بمونیم؟
‫وایسا!
‫ببخشید خاله. ‫کسی که داشت می‌دوید کجا رفت؟
‫داشت می‌جوید؟
‫هیچی ولش کن. شما برو.
‫بجنب! بیا داخل! بیا داخل! عجله کن!
‫خب برید دست و صورتتون رو بشورید.
‫نمی‌خواد. ببرشون طبقه بالا.
‫چیکار کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫- چیکار قراره بکنیم؟ ‫- روحیه کجاست؟
‫- طبقه بالاست. همونطور که گفتی. ‫- خیلی‌خب، توام برو بالا.
‫تو چی؟
‫یکی داشت فرار می‌کرد.
‫کی بود؟
‫- وقتی داشتم می‌رفتم بیرون دیدمش. ‫- خب؟
‫توله سگ منو دید و فرار کرد.
‫ای توله سگ!
‫- فکر کنم خونه رو اشتباه گرفته. ‫- چطور مگه؟
‫حتما اشتباه شده دیگه. ‫آخه کی با ما مشکل داره؟
‫با کسی دعوا کردی؟
‫یعنی چی؟
‫با کسی بحثی چیزی کردی؟
‫چه بحثی آخه؟ هیچی نبوده.
‫خونه رو اشتباه گرفت.
‫وقتیم منو دید فرار کرد.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫آره.
‫کیه؟ چی داری می‌نویسی؟
‫آروم باش بابا! ملّاست.
‫ملّا؟
‫پرسیده به دوستم زنگ زدم یا نه. ‫برق‌کار لازم داشت، یادته؟
‫تا استان قوجاایلی رفته
‫اونوقت تو باید براش برق‌کار پیدا کنی؟
‫مریم!
‫به یاسین زنگ زدم. ‫پسر دوست قدیمیم مصطفی.
‫یه دوست داره برق‌کاره.
‫قرار بود همون‌موقع زنگش بزنه ‫ولی خبری نشده.
‫مصطفی رو یادته؟
‫مال مبل‌فروشی دانجی؟
‫ها؟ مسعوده؟
‫مسعوده؟
‫مسعوده! مسعوده؟
‫مسعوده؟ پاشو! مسعوده؟
‫پاشو! مسعوده؟
‫مسعوده؟ اینکارو با من نکن! مسعوده؟
‫مسعوده؟
‫هی! بچه‌ها! بیاین اینجا!
‫لطفا کمک کنین! ‫زنم غش کرده! یه اتفاقی براش افتاده!
‫نمی‌دونم چیکار کنم. ‫مسعوده؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.