..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫داداش.
‫داداش بلند شو.
‫- چی شده؟ ‫- روحیه...
‫چی شده؟
‫- نیستش. ‫- چی؟
‫همه جا رو گشتم.
‫طبقه بالا، باغ... ولی نیستش.
‫شوخیت گرفته؟
‫- بخدا راست میگم. ‫- مریم، چی داری میگی؟
‫داداش، رفته، نیستش.
‫بچه‌ها چی؟
‫اسما؟
‫اسماعیل؟
‫نمی‌دونی کجا ممکنه رفته باشه؟
‫کجا می‌تونه رفته باشه؟ ‫جایی نداره که بره.
‫رفتین پیش پلیس؟
‫برادرم گفت می‌خواد بره. ‫ولی نمی‌دونم هنوز رفته یا نه.
‫منم بهش گفتم میرم بیمارستان‌ها رو چک کنم.
‫چک کردی؟ بیمارستان‌ها رو گشتی؟
‫نه، اینو گفتم که برادرم عصبانی نشه.
‫نمی‌دونه اومدم اینجا.
‫دیگه بهم اجازه نمیده بیام.
‫چرا؟
‫بخدا می‌‌ترسم بگی من درمان شدم ‫ و دیگه لازم نیست بیام، خواهر.
‫چرا؟
‫اینجا اومدن حس خوبی بهم میده.
‫می‌دونی، آروم و قشنگ با همدیگه حرف می‌زنیم.
‫و شما خیلی خوب به حرفا گوش میدی.
‫بعضی اوقات به خودم میگم
‫دیگه خیلی داری حرف می‌زنی. ‫داری مخ خانم پری رو می‌خوری.
‫اینطوری نگو مریم. ‫شغل منه که به حرفت گوش بدم.
‫آره، اینم درسته.
‫شغلتونه که به حرفم گوش بدید.
‫مردم میان و میرن.
‫میشه امروز زودتر برم، خواهر؟
‫چیزی شده، مریم؟
‫یکم حس موذب بودن دارم.
‫اگر می‌خوای می‌تونیم راجع بهش صحبت کنیم.
‫واقعا که صحبت نمی‌کنیم. ‫من مدام حرف می‌زنم و شما...
‫- مریم، من... ‫- روحیه رفته.
‫برادرم حالش خرابه.
‫و من پاشدم اومدم اینجا، ببخشید.
‫روز خوبی داشته باشید، خدا حفظتون کنه. ‫ روز کاری خوبی داشته باشید.
‫مریم.
‫اوه، ببخشید.
‫مریم؟
‫بله خواهر؟
‫دیدم اینجایی، گفتم بیام ‫یه حرفی هست می‌خوام بهت بزنم.
‫چیه خواهر؟
‫اگر می‌خوای بازم شیرینی بیاری...
‫شیرینی؟
‫یادته شیرینی آوردی
‫و من بخاطر قوانین نتونستم قبول کنم؟
‫آره یادمه.
‫خب، اگر بازم خواستی درست کنی ‫و با خودت بیاری اینجا...
‫البته فقط یکم... ‫خوشحال میشم امتحانشون کنم.
‫ولی اگر امکانش هست بدون گوشت باشه.
‫پس پنیر.
‫آره این خوبه.
‫خواهر، من... ‫شما قضیه برادرمو می‌دونی.
‫باور کنین، نه به ملّا ‫نه برادرم نگفتم که میام اینجا.
‫قضیه زن برادرم رو می‌دونین.
‫یکی باید از بچه‌ها مراقبت کنه.
‫نمی‌تونم قول بدم که ‫هفته بعد بتونم بیام.
‫اگر بتونم میام، ولی بعید میدونم.
‫امیدوارم بتونی بیای، هازال.
‫هازال؟
‫هازال... نمی‌دونم چرا گفتم هازال، مریم.
‫مریم، معذرت می‌خوام.
‫- یه لحظه گیج شدم. ‫- نه مشکلی نیست.
‫خیلی‌خب، روز خوبی داشته باشید.
‫دیگه خسته شدم
‫خسته‌ام از این حس‌هایی که درونم دارم.
‫دیگه تحملشو ندارم.
‫دیگه خسته شدم.
‫از اینکه تمام روز توی اون اتاق می‌شینم خسته‌ام.
‫از اینکه بعدالظهر خسته ‫و کوفته برمی‌گردم خونه خسته‌ام.
‫خسته‌ام از اینکه مدام میرم باشگاه و کلاس یوگا.
‫و مراقب خودم هستم که پیر نشم.
‫خسته‌ام.
‫جلوی اون دختر جوون احساس خجالت می‌کنم.
‫یهویی از دهنم پرید.
‫چی شد یهو؟ چرا این حرفو زدم؟
‫اسمش مریمه، اینو می‌دونم.
‫فراموش نکردم، با هم قاطیشون نکردم. ‫پس چرا اینو گفتم؟ چرا؟
‫دست خودم نیست.
‫انگار یکی داره با مشت‌هاش ‫ توی صورتم فشار میده.
‫خسته‌ام از بس تظاهر می‌کنم ‫کس دیگه‌ای هستم.
‫خسته‌ام از بس تظاهر می‌کنم ‫احساساتی دارم که واقعا ندارم.
‫خسته‌ام از رفتن به جاهای مسخره
‫واسه دیدن یه مرد درست‌و‌حسابی
‫و با بوی گند به خونه برگشتن
‫و هر روز تنها توی خونه بیدار شدن.
‫بسه!
‫خسته شدم.
‫بسه، گور بابای این شغل و گور بابای گلوتن.
‫معذرت می‌خوام.
‫پری؟
‫بله؟
‫عزیزم، من...
‫با این حال اومدی داخل ‫و منم نتونستم حرفشو پیش بکشم.
‫ولی باید یه صحبتی با هم داشته باشیم.
‫راجع به چی؟
‫اون روز...
‫کدوم روز؟
‫که خواهرم اومد اینجا.
‫روزی که تو دیدیش.
‫یادته که وقتی شروع کردیم
‫گفتیم آشنا بودنمون، ممکنه ‫با نظارتم روی تو تداخل پیدا کنه؟
‫از آخرین جلسمون تا الان داشتم فکر می‌کردم.
‫بخصوص بعد از اتفاق اون روز...
‫پس باید جلسات رو متوقف کنیم؟
‫فکر کنم کار درست همینه.
‫واقعا الان داری اینو بهم میگی، گولبین؟
‫ما که با هم راجع بهش صحبت کرده بودیم، یادته؟
‫می‌خواستم قبل از اینکه ‫شروع کنیم اینو بهت بگم.
‫راجع بهش فکر کردم و بنظرم اینطوری برات بهتره.
‫می‌تونیم بریم جایی و مثل دوتا ‫دوست راجع به این مسائل صحبت کنیم.
‫مشخصه، ولی...
‫دو سال پیش.
‫- چی؟ ‫- اون‌موقع صحبت کردیم.
‫آره.
‫قبل از اینکه شروع کنیم.
‫و حالا می‌خوای ادامه ندیم؟
‫همین الان؟
‫می‌دونی چیه؟
‫بیا جلسمون رو تموم کنیم.
‫بعد، این آخر هفته ‫نمی‌دونم برنامه‌ای داری یا نه...
‫اگر مشکلی نداری
‫می‌تونیم بریم یه قهوه‌ای
‫یا غذایی چیزی بخوریم.
‫چطوره؟
‫باشه، فهمیدم.
‫پری، خواهش می‌کنم.
‫مشکلی نیست عزیزم.
‫فقط باید...
‫برم بیرون یه هوایی بخورم.
‫- میشه یه لحظه همینجا بمونی؟ ‫- نه نمیشه.
‫داداش؟
‫چیزی پیدا نکردی؟
‫نه؟
‫انگار زمین دهن باز کرده ‫زنیکه روانی رفته توش.
‫عه، مراقب باش چی میگی.
‫محله رو گشتم،
‫جاده رو گشتم،
‫مسجد رو گشتم،
‫از مغازه‌دارها پرسیدم.
‫ولی هیچکس ندیدتش.
‫پس چطور ناپدید شده؟
‫پلیس چی گفت؟
‫اثر انگشت گرفتن.
‫واقعا؟ چرا؟
‫نمی‌دونم، می‌خواستن ببینن
‫کس دیگه‌ای وارد خونه شده یا نه.
‫داداش؟
‫می‌ترسم اینو بپرسم ‫چون ممکنه عصبانی بشی.
‫چی بپرسی؟
‫با کسی که بحث نکردی، مگه نه؟
‫یه سنگ انداختن سمت شیشه که نوشته بود
‫حالا وایسا و تماشا کن.
‫فکر می‌کردیم خونه رو اشتباه گرفته
‫ولی حالا با قضیه روحیه...
‫پلیس اون کاغذ رو بررسی می‌کنه.
‫اوه خدا، برگشته.
‫وقتی هیلمی بهم گفت چی شده
‫به دخترم گفتم بهم کمک کنه ‫بیام اینجا که بپرسم قضیه چیه
‫خدا خیرت بده، ملّا.
‫هایرونیسا توی قونیه درس می‌خوند.
‫ولی حدود شش ماه پیش ‫ برگشت پیش ما، درسته؟
‫تسلیت میگم، خواهر.
‫ممنون.
‫ملّا، خیلی ممنون که تشریف آوردید.
‫می‌دونم دوران خیلی سختیه براتون.
‫به زحمت انداختیمتون، ملّا.
‫زحمتی نیست، یاسین.
‫توی راه یه هوایی هم خوردیم.
‫ملّا، قهوه میل دارید؟
‫گرسنه نیستین، ملّا؟
‫می‌تونم تنور رو روشن کنم.
‫لازم نیست. چایی کافیه. ممنون.
‫خب، بگو ببینم، چطور این اتفاق افتاد؟
‫- دیشب رفت؟ ‫- بله ملّا.
‫و پسر کوچیکتم برد؟
‫پسرمم نیست.
‫- مطمئنی همراه خانمته؟ ‫- آره مطمئنم.
‫انشاالله.
‫آره، انشاالله.
‫انشاالله.
‫بچه داشتن بهت میاد.
‫اسم روستا عوض شده؟
‫حالت چطوره، سمیحا؟
‫شوخیت گرفته؟
‫بعد از این همه سال اومدی خونه... ‫شوخیت گرفته؟
‫سمیحا.
‫شوخیت گرفته؟
‫این بچه توئه؟
‫معلومه.
‫چی می‌خوای، روحیه؟
‫هیچی، فقط اومدم روستا.
‫- گفتی بیای سر به من بزنی؟ ‫- حالا چرا از دستم عصبانی هستی؟
‫من میرم معدن سنگ. ‫بچه بودیم می‌رفتیم اونجا.
‫می‌خوای باهام بیای؟
‫مسخرم می‌کنی؟
‫نه بابا مسخرت نمی‌کنم. ‫چرا باید اینکارو بکنم؟
‫نمی‌خوای دعوتم کنی داخل؟
‫این همه راه با پسرم اومدم. ‫واقعا نمی‌خوای، سمیحا؟
‫حتی یه لیوان آب تعارف نمی‌کنی؟
‫سمیحا؟
‫چرا می‌خوای بری معدن سنگ؟
‫من نمیام.
‫توام بهتره نری.
‫چی باعث شد اینکارو بکنی؟
‫بعد از این همه سال.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫منو ببین.
‫من حالم خوب نیست، سمیحا.
‫از چه نظر؟
‫می‌ترسم.
‫- مریض شدی؟ ‫- نه، قضیه این نیست.
‫پس چیه؟
‫دارم عقلمو از دست میدم، سمیحا.
‫منظورت چیه؟
‫وقتی شنیدم مرده...
‫کی؟
‫کی مرده؟
‫خودت می‌دونی کیو میگم.
‫دو سال پیش
‫وقتی یاسین برگشت زمین رو بفروشه.
‫اونموقع فهمیدم.
‫- یاسین کیه؟ ‫- شوهرم.
‫شغلشو از دست داد.
‫برای همین هرچی داشت می‌فروخت.
‫وقتی پیشنهاد داد زمینمو بفروشیم
‫گفتم باشه.
‫برو قرض‌هاتو بده.
‫هیچی مهم‌تر از خودت نیست.
‫اونم اومد اینجا. ‫زمین زیتون بابا رو یادته؟
‫فروختش.
‫خب؟
‫راجع بهش بهش گفتم.
‫اولا که آشنا شدیم.
‫- ساکت، روحیه. ‫- آخه، می‌دونی...
‫- آخه باکره نبودم. ‫- خفه‌شو.
‫و یاسین راجع بهش پرسید.
‫گفت وقتی اومد اینجا ‫می‌خواد بره کتکش بزنه.
‫ولی روستایی‌ها گفتن مرده.
‫روحیه، از من چی می‌خوای؟
‫ازت چیزی نمی‌خوام، سمیحا.
‫دارم میگم حالم خوب نیست.
‫نمی‌‌تونم باهاش کنار بیام.
‫نمی‌تونم از ذهنم بیرونش کنم.
‫از وقتی شنیدم مرده
‫اولش خیالم راحت شد.
‫با خودم گفتم ‫ "کثافت مرده، امیدوارم تو جهنم بسوزه."
‫ولی بعد از یکی دو هفته
‫یه حس غمی وجودمو گرفت.
‫اون ستون‌های سنگی بزرگ ‫ رو روی سینه‌ام حس کردم.
‫نمی‌تونم تحمل کنم.
‫وقتی بهش فکر می‌کنم
‫تبدیل به یه آدم دیگه میشم، سمیحا.
‫حتی بچه‌هام متوجهش میشن.
‫تمام روز رو خوابم.
‫برای... برای همین اومدم.
‫ولی به هیچکس توی خونه نگفتم کجا میرم.
‫فقط به دخترم اسما گفتم ‫که نگران نشه.
‫ولی ازش قول گرفتم که به باباش نگه
‫تا نیاد دنبال من.
‫با یکی رابطه داره، مطمئنم.
‫رفتار یاسین عوض شده.
‫عاشق یکی دیگه‌ست.
‫اون شب، بعد از سال‌ها ‫که ترک کرده بود سیگار کشید.
‫اوضاعم خوب بنظر نمیاد.
‫یا دیوونه میشم یا منو می‌ندازن بیرون.
‫اصرار کرد بیایم اینجا. ‫بعد قاطی کرد و برگشت.
‫اولش فکر کردم می‌خواد منو همینجا ول کنه.
‫باید این قضیه رو حل کنم، سمیحا.
‫عقلم سرجاش نیست. ‫خانواده‌ام از هم می‌پاشه.
‫به زحمت جرات پیدا کردم که بیام اینجا.
‫التماست می‌کنم، باهام بیا.
‫- کجا؟ ‫- معدن سنگ.
‫اونجا می‌خوای چیکار کنی، روحیه؟
‫نمی‌دونم، سمیحا.
‫نمی‌دونم.
‫- گفتم شاید اگر برم اونجا... ‫- چی میشه؟
‫بعدش چی؟
‫گفتم شاید از ذهنم بیرونش کنم.
‫ شاید اگر الان توی این سن بریم اونجا...
‫نمی‌دونم.
‫فقط نذار تنها برم اونجا، خواهش می‌کنم.
‫بیا دستمو بگیر
‫مثل اون روز که دستمو گرفتی. ‫خواهش می‌کنم، سمیحا؟
‫گمونم همینجوری مردم دیوونه میشن.
‫این همه سال ریختیم توی خودمون.
‫تابحال شده به کسی بگی؟
‫اون پیرمرد دیوونه یادته که اهل بایرامیچ بود؟
‫با یه تشت روی سرش ‫دور میدون می‌گشت؟
‫آخرش مثل همون میشم، سمیحا.
‫اون نمرده.
‫زنده‌ست.
‫واقعا؟
‫چطور ممکنه؟
‫همون زمان هم حدودا 80 سالش بود.
‫اونو نمیگم.
‫برو خونه، روحیه.
‫نرو معدن.
‫اصلا چه فایده‌ای داره؟
‫دارم ازت می‌خوام ‫اگر ذره‌ای برات اهمیت دارم...
‫بردار برو.
‫فراموشش کن.
‫وقتی بچه بودیم هم ‫مدام دنبال دردسر بودی.
‫بس کن.
‫اگر بخوای باور داشته باشی ‫ همیشه یه راه پیدا می‌کنی.
‫درست مثل آب.
‫شاید سعی کنی جلوشو بگیری ‫و این احساسات رو سرکوب کنی
‫ولی دوباره برمی‌گردن
‫و به شکل بدتری بروز می‌کنن.
‫شخصا باور دارم باید اجازه داد ‫ مردم احساساتشون رو تجربه کنن
‫هرچی که می‌خواد باشه ‫تا از همچین اتفاقی جلوگیری بشه.
‫به بیان دیگه، دنیای معنوی ما ‫بشدت عظیم و پرباره.
‫ما تقدیر عظیمی داریم. ‫چیز خیلی فوق‌العاده‌ایه.
‫ببخشید.
‫نمی‌خواستم الان هیچ موضوع پیچیده‌ای رو
‫ پیش بکشم و راجع بهش صحبت کنم.
‫ولی خب این چیزا
‫باید راجع بهشون فکر کنیم.
‫مجبوریم راجع بهشون فکر کنیم.
‫الان سال 2018 هستیم...
‫2019
‫خب الان توی سال 2019 هستیم.
‫می‌تونیم همینطوری به زندگی ادامه بدیم.
‫ولی می‌تونیم دلیلی برای زندگی پیدا کنیم.
‫در زندگی، نیاز به
‫دلیلی داریم که به انسان‌ها، ‫ دولت‌ها و ادیان وابسته نباشه...
‫نه تنها از خیلی جهات مفیده
‫بلکه لذت‌بخش هم هست.
‫چطور بگم... از خیلی جهات
‫زندگی مثل یک جشنه.
‫برای کسانی که اینطور به دنیا نگاه می‌کنن
‫زندگی مثل یک جشنه.
‫انگاری داری روی ابرا راه میری.
‫بگذریم...
‫داشتیم راجع به چی حرف می‌زدیم؟
‫آها، داشتم راجع به قهوه حرف می‌‌زدم.
‫ممنون، خیلی خوشمزه بود.
‫وقتی میرم خونه کسی مهمونی یا وقتی بچه‌ها
‫توی مسجد درست می‌کنن، خیلی می‌خورم.
‫ولی هیچوقت اینقدر خوشمزه نبوده.
‫- خوشحالم خوشتون اومده. ‫- ممنونم.
‫خب، حالا چترتونم برداشتید.
‫آها، آره، جاش گذاشته بودم.
‫- انسان جایزالخطاست. ‫- گل گفتین، مریم... خانم.
‫خب...
‫پس...
‫خب دیگه...
‫من دیگه برم.
‫لطفا به برادرتون یاسین بگید
‫به گفتگوهامون دعوتشون کردیم.
‫- و اسم من... ‫- هیلمی.
‫هیلمی، درسته.
‫بازم ممنون بابت قهوه.
‫خیلی زحمت کشیدین.
‫نه، این چه حرفیه.
‫خدا بهتون صبر بده.
‫- انشاالله به هممون... ‫- و خانم برادرتون.
‫براش دعا می‌کنیم.
‫- انشاالله. ‫- مطمئنم شما هم دعا می‌کنید.
‫ممنون.
‫ولی دعا یادتون نره.
‫دوبار صبح و دوبار شب.
‫
‫خیلی‌خب، پس...
‫هنوزم از این شکلات‌‌ها می‌فروشن؟
‫شما هم اینکارو می‌کنین؟
‫وقتی بچه بودیم، همیشه...
‫خب، پس...
‫بفرمایید.
‫- پاشنه‌کش دارید؟ ‫- بذارید ببینم.
‫نه، نیازی نیست، درست شد.
‫خب...
‫- بعدالظهر خوبی داشته باشید. ‫- شما هم همینطور.
‫- بذارید برای حفاظت بچه‌ها دعا کنم. ‫- نیازی نیست، ممنون. شب خوش.
‫حتی نمی‌دونه چه سالی هستیم ‫ولی یک‌سر حرف می‌زنه.
‫احمق که نیستم ‫می‌دونم چشه.
‫نمی‌تونه اعتراف کنه ازم خوشش میاد.
‫مرتیکه بی‌ریخت.
‫مریم؟
‫داداش، اصلا کار درستی نیست.
‫بهش پیام بده بگو مریضی و بمون خونه
‫که شاید روحیه اومد خونه. من میرم پیش پلیس.
‫این شغل منه، داداش. ‫همینطور بیکار که نمی‌چرخم.
‫مگه من گفتم بیکار می‌چرخی؟
‫ها مریم؟ من همچین حرفی زدم؟
‫- جواب منو بده. ‫- باشه داداش.
‫بسه دیگه خفه‌ام کردی.
‫اسما!
‫چرا داری آب جوش میاری؟
‫می‌خوام توی روشویی حموم کنم!
‫ای بابا، خب می‌خوام چایی درست کنم.
‫ملّا خیلی فوق‌العادست.
‫چی؟
‫دیروز...
‫این همه راه اومد دیدن ما.
‫چه شخصیت والایی داره.
‫البته که همینطوره. ‫خدا حفظش کنه.
‫ما بندگان خوش‌شانس خداییم، مریم.
‫خدای من...
‫این همه راه...
‫اومد که قضیه روحیه رو بپرسه.
‫با اینکه کمتر از یک ‫هفته پیش زنشو از دست داد.
‫دیروز، وقتی داشت می‌رفت
‫دستشو گذاشت روی شونه‌ام...
‫بخدا شونه‌ام به لرزش افتاد.
‫بخدا قسم.
‫نمی‌دونم چی بود ‫ یه نیرویی حس کردم...
‫حس تازگی کردم. حس آرامش کردم.
‫فقط یه دست بهم زد.
‫گفت نگران نباش و به دعا کردن ادامه بده.
‫می‌خواستم بهش بگم حاضرم براش بمیرم.
‫صندوق صدقات
‫ملّا، بچه‌ها می‌خوان ‫ پیتزا ترکی سفارش بدن
‫شما هم میل دارید؟
‫آمین.
‫ببخشید، از پشت ندیدم دارید دعا می‌کنید.
‫همچین غذایی واسه من سنگینه، هیلمی.
‫از سوپی که یکی از دخترا برام آورد خوردم.
‫حالم خوب نیست. ‫تا بعدالظهر چیز دیگه‌ای نمی‌خورم.
‫میرم یه قدمی بزنم.
‫اگر می‌خواین می‌تونم باهاتون بیام.
‫نه بمون کبابتو بخور. میرم زودی میام.
‫کباب می‌خورید، ملّا؟
‫غذا خوردم، پسرم.
‫فعلا.
‫- باهاش بهم زدی؟ ‫- معلومه.
‫این رابطه به جایی نمیرفت.
‫- یخورده احمق نبود؟ ‫- یه احمق به تمام معنا بود.
‫بیخیال، اینطور نگید.
‫خب، حقیقت داره دیگه، نه؟
‫می‌دونم یه مدت با هم بودین ‫شرمنده، ولی خب...
‫نه، اصلا برام مهم نیست ‫ولی خوب نیست پشت سر یارو حرف بزنیم.
‫می‌تونیم یکم غیبت کنیم.
‫- اسمش سینان بود، درسته؟ ‫- آره، سینان.
‫- زیاد حرف نمیزد؟ ‫- به زحمت حرف میزد.
‫راجع به همه چیز باهاش حرف میزدم
‫و مثل یه احمق می‌نشست نگاه می‌کرد.
‫و سکس...
‫بدک نبود.
‫حس خوبی نداشت ‫که بخاطر تنبلی اونجا می‌موندم.
‫هر روز صبح بیدار میشدم و با خودم ‫می‌گفتم "من چرا با همچین کسیم؟"
‫این احمق هیچ حرفی هم برای گفتن نداره.
‫یکی دو کلمه حرف میزنه و حرفاش ته میکشه.
‫چه رقت‌انگیز.
‫و زودی با نگاهش میگه می‌خوام باهات بخوابم.
‫- نگاهش چطوریه؟ انجامش بده. ‫- نمی‌تونم.
‫خب، بذار...
‫نمی‌تونم.
‫چه افتضاحه.
‫و بعد با دستاش اینطوری می‌کنه. ‫آدمو دعوت می‌کنه به سکس.
‫بابا؟
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫- تو چی؟ ‫- خوبم.
‫وقتی پیامتو دیدم اومدم بیرون.
‫خوب کاری کردی.
‫- حرومزاده. ‫- دختر، روحیه کجاست؟
‫راجع به چی داری حرف میزنی؟
‫- حرومزاده! ولم کن! ‫- با روحیه چیکار کردی؟ کجاست؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.