..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫- دختر! ‫- اوه خدای من! بسم‌الله!
‫آروم باش دختر. نترس.
‫خواهر؟
‫اسما کجاست؟
‫روحیه، کجا بودی؟
‫من همینجام، مریم.
‫پسرم گرسنشه.
‫چیزی توی یخچال هست؟ خودم بهش غذا میدم.
‫یه لحظه وایسا.
‫اینو برای تو گرفتم، مریم.
‫برای من؟
‫آره بازش کن.
‫می‌دونم چقدر گل‌دوزی دوست داری.
‫آره، ولی...
‫میشه بپرسم کجا بودی، خواهر؟
‫همینطوری ول کرد و رفت، خواهر.
‫بدون اینکه یک کلمه حرف بزنه.
‫بخدا دیوونه‌ست.
‫مشخصه حالش عادی نیست.
‫آدم خوبیه، آدم بدی نیست
‫ولی حالش عادی نیست.
‫نه، نیست. هرچی بهش فکر می‌کنم نیست.
‫کارهایی که این دو سال کرده...
‫من و برادرم که هیچ ‫کارایی که با خودش کرده چی؟
‫اونم هیچ، کارایی که با بچه ها کرده چی؟
‫اسماعیل رو با خودش برد.
‫با هم تنها توی جاده بودن.
‫این عادی نیست.
‫ولی حالش بهتره؟
‫عالیه.
‫اول اینکه داره حرف می‌زنه. ‫هر اتفاقی که توی اون روستا افتاده
‫حالشو حسابی عوض کرده.
‫قبلا وقتی اسمشو صدا می‌زدم
‫یک کلمه جواب نمی‌گرفتم.
‫حالا حرف می‌زنه، میاد وسط حرف ‫کارای خونه رو انجام میده.
‫برادرمم خیالش راحت‌تر شده. ‫بچه‌ها بنظر شادتر میان.
‫اسماعیل حالا راحت حرف می‌زنه.
‫ظاهرا فسقلی فقط جلوی ما خجالت می‌کشیده.
‫پس شاید خوب بوده که همچین سفری رفته.
‫برای خودش و خانواده
‫برای تو و بچه‌‌ها
‫شجاعتش جای تشویق داره.
‫بنظر شما شجاعه، بنظر من دیوونه‌ست. ‫جفتش یکیه.
‫بنظر تو هر حرکت شجاعانه‌ای دیوانگیه؟
‫می‌دونی، یه اصطلاحی هست. ‫شجاعت احمقانه.
‫اینم همونه، خواهر.
‫همچین شجاعتی به چه دردی می‌خوره؟
‫مریم، ما همه احساساتی داریم ‫که پنهان و سرکوب می‌کنیم.
‫احساساتی که با عزیزانمون ‫و حتی خودمون درمیون نمی‌گذاریم
‫و تجربه نمی‌کنیم
‫هممون همینطور هستیم.
‫ولی، گاهی...
‫این می‌تونه...
‫منجر به مشکلاتی در سلامتمون بشه.
‫احساساتی که در خودمون می‌ریزیم...
‫چطور بگم...
‫همونطور که آب همیشه
‫ یه ترک توی سنگ پیدا می‌کنه
‫این احساسات ترک‌های ‫زندگیمون رو پیدا می‌کنن...
‫گفتین آب چیکار می‌کنه؟
‫میگن آب همیشه ترک‌ها رو پیدا می‌کنه.
‫می‌دونم.
‫به عنوان مثال گفتم.
‫اینو فهمیدم.
‫صحیح.
‫داشتین راجع به احساسات ‫سرکوب شده حرف می‌زدین.
‫طی دوره‌های خاصی از زندگیمون، مریم
‫ممکنه از لحاظ احساسی ‫احساس زندانی بودن بکنیم.
‫ممکنه ندونیم این احساسات رو چطوری بروز بدیم.
‫ما همه به دلایل مختلف
‫در زمان‌های مختلف ‫احساساتمون رو سرکوب می‌کنیم.
‫انگار که احساساتمون توی یک قفس هستن
‫و دلشون نمی‌خواد رها بشن.
‫احساس اضطراب عمیقی می‌کنیم
‫و این نه فقط روی ‫روابطمون با دیگران تاثیر می‌ذاره
‫بلکه روی سلامتمون هم اثر می‌ذاره.
‫احساسات ضروری و مفید هستن، مریم.
‫باید به خودمون اجازه بدیم
‫که تمام احساساتمون رو تجربه کنیم.
‫احساسات پل‌هایی هستن
‫که به من و تو این امکان رو میده
‫که بفهمیم واقعا کی هستیم ‫و بفهمیم چی می‌خوایم.
‫چه زیبا بیانش کردین، خواهر.
‫سرکوب احساساتمون، باعث ‫ بوجود اومدن باری روی دوشمون میشه.
‫گاهی اوقات این بار احساسی ‫اونقدر سنگینه که نمی‌تونیم تحملش کنیم.
‫و ممکنه قبل از اینکه
‫ متوجه تاثیرات منفیش بشیم ‫ سلامتون رو از دست بدیم.
‫مثل وقتی من غش می‌کنم.
‫دانشمندی به اسم یونگ وجود داره، خواهر؟
‫- بگو. بگو بابا. ‫- بابا.
‫- بازم بگو. ‫- بابا.
‫- بگو. ‫- بابا.
‫- دوباره. ‫- بابا.
‫- ماشاالله.
‫آفرین پسر خودم.
‫- بس کن قلقلک میاد. ‫- خدا.
‫حالا قلقلکت میدم.
‫بذار یکم قلقلکت بدم.
‫یه لحظه وایسا.
‫اسماعیل
‫پاشو عزیزم. ‫برو ببین خواهرت داره چیکار می‌کنه.
‫بذار بوست کنم.
‫برو.
‫درد داری؟ داشتی بچه رو بلند می‌کردی. ‫نباید به خودت فشار بیاری.
‫خوبم. اولین باری نیست ضربه می‌خورم.
‫نتونستن دختره رو پیدا کنن؟
‫پلیس چی گفت؟
‫قراره دوربین‌های مداربسته رو چک کنن. ‫قراره دنبالش بگردن.
‫مطمئناً پیداش می‌کنن.
‫می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم
‫بپرس.
‫ولی عصبانی نشو.
‫چیزیه که بابتش عصبانی بشم؟
‫واقعا؟
‫خب بپرس.
‫تو...
‫چرا بهم گفتی مُرده؟
‫وقتی رفتی روستا...
‫که زمین رو بفروشی...
‫برگشتی...
‫و گفتی مُرده.
‫عصبانی هستی؟
‫چی باید می‌گفتم؟
‫می‌خواستم دیگه راجع بهش فکر نکنم.
‫گفتی تا من ناراحت نباشم؟
‫طرفو دیدی؟ آره؟
‫این چیزیه که باید بابتش عصبانی بشم، روحیه؟
‫با اینکه اونطوری بودم ‫باهام ازدواج کردی، یاسین.
‫راجع به وضعیتم بهت گفتم.
‫یادته چی بهم گفتی؟
‫توی بالکن زن برادرم بودیم.
‫داشتیم سیگار می‌کشیدیم ‫منتظر مراسم نامزدی بودیم.
‫فقط خودم و خودت بودیم.
‫پرسیدی سیگار می‌کشم یا نه ‫و بسته سیگارو دادی بهم.
‫منم گفتم وقتی استرس دارم می‌کشم.
‫توام گفتی معمولا ‫بسته‌ای سیگار نمی‌خری، ولی...
‫منم وقتی استرس دارم سیگار می‌کشم.
‫یادته، نه؟
‫با وحشت بهت گفتم ‫قلبم اومده بود توی دهنم.
‫یه نگاهی بهم کردی...
‫نگاهی که بهم کردی...
‫هیچوقت فراموشش نمی‌کنم.
‫وقتی یه مدت نیستی...
‫با مرحوم مصطفی می‌رفتی نمایشگاه.
‫یه بار رفته بودی قاضی آنتپ.
‫که غرفه درست کنی.
‫اسماعیل هنوز دنیا نیومده بود، یادته؟
‫هروقت دلم برات تنگ میشد...
‫یاد نگاهت میافتادم...
‫که گفتی "تا وقتی دلت پاکه مهم نیست".
‫تو گفتی قلبمو دوست داری.
‫گفتی به قلبم نیاز داری.
‫- گریه نکن. بی گریه حرفتو بزن. ‫- از ناراحتی گریه نمی‌کنم.
‫- محض رضای خدا گریه نکن. ‫- واقعا میگم.
‫بدون گریه بگو. ‫دیگه گریه لازم نیست.
‫مگه من دارم گریه می‌کنم؟
‫اگه مشکلی باشه، با هم گریه می‌کنیم.
‫وقتی کارم از دست رفت گریه کردم؟
‫وقتی هرچی داشتیم فروختم گریه کردم؟
‫یا وقتی زن خوشگلم دیوونه شد گریه کردم؟
‫اگه مشکلی باشه دو نفری گریه می‌کنیم.
‫تو این زندگی نمیشه آرامش داشته باشیم؟ ‫توی این زندگی کوتاهی که داریم؟
‫همونطور که بابا می‌گفت ‫فقط تو قبر آرامش داریم؟
‫اگر اینطوره پس گور پدر این زندگی.
‫خب، دلیلی واسه گریه هست؟ ‫اگر هست به منم بگو.
‫دیگه تحمل دیدن اون اشک‌ها ‫رو توی چشم‌هات ندارم.
‫دیگه اشک برات نمونده دختر.
‫ماشاالله دو تا بچه سالم و باهوش داریم.
‫پسرمونم داره حرف می‌زنه.
‫برای این کار شبانه‌ام هم خوب پول میدن.
‫موقتیه، قرار نیست تا ابد ‫نگهبان این عوضیا باشم.
‫وقتی اوضاع بهتر شد...
‫کارگاه رو باز می‌کنم.
‫تابلوی پدر مرحومم رو ‫ بالای در آویزون می‌کنم.
‫بخدا همه چی درست میشه.
‫- مریم یه شوهر خوب پیدا می‌کنه. ‫- انشاالله.
‫خداروشکر مشکلی نداریم.
‫- آره. ‫- ولی اگر مشکلی هست توروخدا به من بگو.
‫نداریم، تا وقتی کنارمی مشکلی نداریم.
‫دختر الان هفت ساله باهاتم.
‫توی بالکن زن برادرت تصمیمم رو گرفتم.
‫اشکاتو پاک کردم، سیگارمو خاموش کردم ‫عهد بستیم و حلقه‌هامونو دست کردیم.
‫و از اون زمان باهات بودم.
‫خودتو توی ذهنت زندانی کردی
‫و دردتو توی سینه نگه داشتی.
‫نمی‌تونستی ازش بیای بیرون.
‫کی پشت سر می‌ذاریش؟ دیگه وقتشه.
‫داری بهمون صدمه می‌زنی ‫به بچه‌ها، ولی بیشتر از همه به خودت.
‫لطفا بس کن. ‫دختر چشم خوشگل من.
‫می‌خوای ماساژت بدم؟
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫بیا اینجا.
‫بیا.
‫- همین خوبه؟ ‫- آره ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫میشه با ما هم یکی بگیرید؟
‫باشه.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫چه خبرا؟
‫سلامتی، تو چی؟
‫تعجب کردم زنگ زدی.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫دفعه آخری یکم تنش بینمون بود. ‫فکر کردم باهام قطع ارتباط کردی.
‫نه بابا.
‫- اون دختره چی شد؟ ‫- کدوم دختره؟
‫مریضی که داشتی.
‫آها، مریم.
‫اسمش مریمه؟ تاحالا اسمشو نگفته بودی.
‫برات شیرینی آورد، درسته؟
‫نباید اسمشو می‌گفتم.
‫کاری که دارم می‌کنم درست نیست.
‫ولش کن بابا.
‫وقتایی که بزرگ‌ترین اشتباهاتمو انجام میدم
‫وقتیه که می‌خوام کار درست رو انجام بدم.
‫"بی ادبیه، اشتباهه، ناراحتش می‌کنم..."
‫گور بابای اینطوری زندگی کردن.
‫اگر باهاش رابطه خوبی پیدا کردی ‫اگر داره خوب پیش میره، پس عالیه.
‫مگه نگرانیت از همین نبود؟
‫آره ارتباطمون با هم خوب شده.
‫باید یکم رو خودم کار می‌کردم، ولی درست شد.
‫و حرفی که اون شب زدی...
‫می‌خوام ازت تشکر کنم.
‫راستش، وقتی اون پیامو ‫ برات فرستادم یکم می‌ترسیدم.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونستم چه واکنشی نشون میدی.
‫چه واکنشی نشون بدم؟ دیوونه شدیا.
‫حالت چطوره؟ همه چی مرتبه؟
‫خوبه، فقط منتظرم سریال تموم بشه.
‫بیننده‌ها خیلی کم شده ‫ شاید بزودی تمومش کنن.
‫- بعدش میرم. ‫- کجا؟
‫شاید هتل برادر تونجل توی کوه‌ ایدا.
‫اونجا می‌تونم استراحت کنم.
‫شایدم برم کاش، هنوز تصمیم نگرفتم.
‫می‌خوای تنها بری؟
‫آره.
‫اگه برم کاش، به یه آشنایی برمی‌خورم. ‫شایدم برم گوموشلوک.
‫دوستم نجات توی گوموشلوک‌ـه.
‫هم دوستمه هم... می‌دونی...
‫شاید برم دیدن اون.
‫تا سریال تموم شه ببینیم چی میشه.
‫قدیما سریال‌های خوب طرفدار داشتن
‫حالا فقط بدها طرفدار پیدا می‌کنن.
‫با خودم گفتم داستانش آشغاله
‫پس باهاش مشهور و پولدار میشم.
‫داشت خوب پیش می‌رفت...
‫ولی بعد آمار بیننده‌ها سقوط کرد.
‫- سلام؟ حواست هست؟ ‫- شرمنده.
‫فقط چون خودت پرسیدی بهت گفتم.
‫شرمنده. راستی سریالتو نگاه کردم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫همونطور که گفتی، سریال یخورده...
‫ولی تو خوب بودی، واقعا.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم. ‫و بنظر میاد همه خوششون اومده.
‫آره، وقتی بدتر میشه پرطرفدارتر میشه.
‫نه منظورم تویی، نه سریال.
‫بازیگر فوق‌العاده‌ای هستی
‫ مردم ازت خوششون میاد.
‫وقتی به مردم میگم تو رو می‌شناسم ‫بنظر خیلی باکلاس میام.
‫واقعا؟
‫آره، جدی میگم.
‫راست میگم.
‫بازم براتون چایی بریزم بابا؟
‫نه عزیزم، همین کافیه.
‫آماده‌ای؟
‫وسایلت رو جمع کردی؟
‫آماده‌ام، بابا.
‫خوبه.
‫یادم رفت، اتوبوست کی حرکت می‌کنه؟
‫هنوز وقت دارم. ساعت 11 حرکت می‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫وقتی رسیدی...
‫حتما بهتون زنگ می‌زنم، بابا.
‫بهم زنگ بزن عزیزم.
‫زنگ بزن.
‫خیلی‌خب.
‫بسم‌الله.
‫هایرونیسا، آماده‌ای؟
‫بجنب، دیرمون میشه.
‫احتمالا توی تقاطع ترافیکه.
‫چی شده هایرونیسا؟ ‫بجنب، برو آماده شو.
‫آماده‌ام، بابا.
‫قراره بریم بیرون. ‫برو آماده شو از خونه بریم.
‫من آماده‌ام از خونه برم، بابا.
‫توریسم جوانان قونیه.
‫ملّا اینجا نیست؟
‫مریم؟
‫خوش اومدی.
‫ممنون.
‫ملّا رفته.
‫چرا؟
‫خونه‌اش رو هم قفل و بست کرد.
‫محض احتیاط کلیدو داد به من.
‫پرسیدم "ملّا، انشاالله کی برمی‌گردین؟"
‫خب؟
‫بخدا اگه بفهمم.
‫گفت "منو ببخشید برای اشتباهاتم."
‫- اینو گفت؟ ‫- آره.
‫- ملّا علی سعدی؟ ‫- آره ملّا علی سعدی.
‫امروز صبح.
‫انشاالله هرچی هست ختم‌بخیر بشه.
‫دنبال ملّا می‌گشتین؟
‫نه، همینطوری پرسیدم.
‫بابت اون روز معذرت می‌خوام، مریم.
‫کدوم روز؟
‫اون روز که با هم قدم زدیم.
‫خب؟
‫زیادی راجع به مسیر اتوبوس حرف زدم.
‫منظورم وقتیه که می‌خواستی ‫ بری و سوار اتوبوس بشی...
‫همینطور وراجی کردم.
‫شرمنده، همش تو فکرش بودم.
‫این همه حرف می‌زنی ولی ‫راجع به این یکی فکر می‌کردی؟
‫آره راست میگی.
‫تازه هم هدیمو بهت داده بودم.
‫بعدش خیلی از دست خودم عصبانی شدم.
‫باید بعدش می‌رفتم، مگه نه؟
‫هرموقع توی دردسر میافتم ‫دلیلش حرف زدن زیادیمه.
‫می‌خواستم راجع به همین باهات حرف بزنم.
‫راجع به چی؟
‫بهم هدیه دادی.
‫اوه، مریم.
‫اگر باعث ناراحتیت شدم...
‫- اینطور درست نیست. ‫- معذرت می‌خوام، باور کن، من هرگز...
‫باور کن قصدم ناراحت کردنت نبود...
‫اوه، نه مریم.
‫لطفا بهم پسش نده. ‫مریم، خواهش می‌کنم.
‫بیا.
‫یه هدیه برای توئه.
‫تعجب می‌کنم صدات درنمیاد.
‫سلام علیکم.
‫علیکم سلام.
‫دنبال پارک می‌گردم.
‫پارک عقب‌تره.
‫گمونم گم شدم، نمی‌دونم.
‫باید از جاده خاکی می‌رفتی. ازش رد شدی.
‫عجب. از اینجا چطور می‌تونم برم اونجا؟
‫برگرد و از اول جاده علامت رو دنبال کن.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون و نوش جونت.
‫بیا با هم بخوریم، اگر عجله‌ای نداری.
‫نه، ممنون، من سیرم.
‫چایی تازه‌دم می‌خوری؟
‫به چایی نه نمی‌گم.
‫یادم رفت آب بیارم و بدجوری تشنه‌ام.
‫خب پس بیا بریم برادر. ‫ماشینتو بذار همینجا.
‫شکر می‌خوری؟
‫نه.
‫چه ون قشنگی.
‫سال 1992 توی آلمان خریدمش.
‫بیشتر از خودم مراقبشم.
‫خیلی خوشگله.
‫- پررنگ باشه؟ ‫- معمولی باشه.
‫- ممنون، تا حالا سیگار نکشیدم. ‫- پس منم نمی‌کشم.
‫کار درستی می‌کنی.
‫بچه‌هام همیشه بهم میگن ترک کن...
‫ولی خب چطوری ترک کنم؟
‫حتما بچه داری، آره؟
‫- یه دختر دارم. ‫- خدا حفظش کنه.
‫آمین. خدا همشونو حفظ کنه.
‫توی قونیه اقتصاد می‌‌خونه. ‫یه عکس ازش دارم.
‫این مادرشه کنارش.
‫چه خوب.
‫پارسال همین موقع‌‌ها از دنیا رفت.
‫تسلیت میگم.
‫ممنون.
‫بقای عمر شما و دخترت.
‫من زنمو ده سال پیش از دست دادم.
‫رگ‌هاش یه مشکلی داشت...
‫رفت عمل کنه.
‫مشکل رو حل کردن
‫ولی یهو رگش انسداد ‫پیدا کرد و از دستش دادیم.
‫خدا بیامرزتش.
‫چشمای دخترت به مادرش رفته.
‫نه، چشماش...
‫آره.
‫قدیما، یه خانم دکتری ‫این فکر رو به سرمون انداخت.
‫زنم حامله نمیشد.
‫وضعیت سلامتیش خوب نبود.
‫برای همین به فرزندخوندگی گرفتیم.
‫دکتر گفت ‫چشمای زنت آبیه
‫پس شاید آسون‌تر باشه ‫اگه یه بچه با چشم آبی انتخاب کنی.
‫اینطوری بچه به چیزی شک نمی‌کنه.
‫چند سالشه؟
‫مارس 23 سالش میشه.
‫خودش می‌دونه؟
‫نه نمی‌دونه.
‫وقتی 18 سالش شد
‫من و مادرش راجع به ‫ گفتن بهش حرف زدیم.
‫ولی دلم نیومد. دلم سوخت.
‫تصمیم گرفتم بهش نگم.
‫برای همین هیچوقت بهش نگفتیم.
‫ولی دختر خودمه. فرزندخونده‌ست...
‫ولی ما به این چشم نمی‌دیدیمش.
‫من...
‫شاید اگر بچه خودم بود ‫ اینقدر دوستش نمی‌داشتم.
‫مریم؟
‫مریم.
‫مریم!
‫مریم؟
‫مریم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.