‫آهنگ «Zilo Shel Yom Ka'itz» از «Izhar Ashdot»
‫وای، هیچوقت این «جحنون» رو ‫فراموش نمی‌کنم. ‫[نوعی غذای یهودی]
‫به نظرم که اصلا ‫نمی‌تونی هضمش کنی.
‫نه داش، هضمش می‌کنم.
‫- نه بابا؟ ‫- امروز هضمش می‌کنم.
‫- در اصل یه جور نونه. ‫- نه... اون...
‫[اورشلیم، سال 1994]
‫تا همین الان طول کشید تا...
‫نفرین از اینجا شروع شد.
‫تو که اصلا نمی‌تونی نون هم هضم کنی.
‫ها؟ خب بله حتما.
‫متوجه شدم.
‫ها؟
‫چی داره بهت می‌گه؟
‫- وای لعنتی. ‫- چی گفت؟
‫الان... دختر متولد نشده‌ام ‫رو نفرین کرد.
‫چیزی نیست. ببینید، ‫من دیگه پول نقد ندارم.
‫نمی‌دونم... شما چیزی دارید؟
‫- بدیم بهش... که بره پی کارش. ‫- واقعا؟
‫فقط برای اینکه تمومش کنه.
‫خیله‌خب، خیله‌خب. ‫خیله‌خب، من یکمی دارم.
‫یه چیزهایی... یه چیزهایی دارم.
‫هی بابت ایشون معذرت می‌خوایم. ‫شرمنده، بفرمایید، ما...
‫آره، بذارش اون داخل.
‫ممنونم. ‫شرمنده.
‫به نظر نمیاد... ‫ظاهرا...
‫- نه. ‫- دعای خیر نیست.
‫چیز خوبی نیست.
‫وای.
‫خیله‌خب. خیله‌خب.
‫- «سوزاک» گفت؟ ‫- آره ‫[از بیماری‌های آمیزشی شایع]
‫گفتی «سوزاک»؟
‫گوش کن، بیا بریم. ‫من ازش می‌ترسم.
‫نباید چنین حرفی به بقیه بزنید.
‫- این کار... ‫- می‌تونی بری.
‫می‌دونم اما منم جزوی از این گروهم، ‫پس اگه همه قراره...
‫- خب پس کارت رو انجام بده، بیا بریم. ‫- آره شرمنده.
‫می‌شه بریم دیگه؟
‫بله. بفرمایید. سلام.
‫من عذرخواهی می‌کنم.
‫این...
‫اوه. اوه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بهش گفت که قراره دنیا رو ‫با خوش‌قلبیش درمان کنه،
‫که مسیر راستین توی سرنوشتش مقدّر شده،
‫و آیندۀ نویدبخشی داره،
‫که هیچ بلایی سرش نمیاد.
‫«دردسرهای فلایشمن» ‫[این قسمت؛ به «پنیکوئیل» خوش آمدید.]
‫می‌تونی... ‫البته که صدات رو می‌شنوم.
‫داری داد می‌زنی‌ها.
‫بله.
‫آم... نه.
‫نه هانا. مونا نمی‌تونه تا «همپتون» ببردت. [شهری در ایالت ویرجینی]
‫از همون اولم قرار بود ‫تعطیلات بره.
‫می‌شه لطفا... لطفا گوشیش ‫رو بهش برگردونی؟
‫آره، می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫درسته. ‫خیلی متاسفم مونا.
‫نه نظر لطفته. آره.
‫می‌دونم اما پسرت تا امشب ‫که نمی‌رسه، درسته؟
‫بله، خیلی ممنونم. ‫واقعا می‌گم. می‌دونم.
‫خیله‌خب. واقعا که فرشته‌ای.
‫دوشنبه از راه رسید و ‫همچنان خبری از ریچل نشد.
‫می‌دونم که فکر می‌کنی ‫شغلم یه سرگرمیه
‫اما من هم یه سری وظایفی دارم،
‫و بچه‌ها منتظر بودن که باهات به همپتون برن،
‫و مونا این هفته مرخصی بود.
‫این زندگی‌ای نبود که ‫اون زنِ درویش
‫وعده‌ش رو داده بود.
‫پس خانم شالومی باید دوباره ‫سونوگرافی بشه.
‫شایع‌ترین بیماری کبدی
‫مرتبط با بیماری کرون چیه؟
‫دکتر بارتاک مایلن در اولین فرصت
‫- همدیگه رو ببینید. ‫- بله حتما، حتما.
‫- عه دکتر فلایشمن. ‫- دکتر بارتاک.
‫آیدا گفت با من کاری داشتید.
‫بفرما بشین.
‫- خب... ‫- بله.
‫می‌خواستم که از زبون خودم بشنوی.
‫سمتِ «ریاست پزشکی»
‫رو به عهده گرفتم.
‫وای مبارکه.
‫خیلی... عالی شد.
‫حالا مسئولیتِ این قسمت ‫به دست جنیس خواهد بود،
‫که یعنی یکی باید جایگزین سمت قبلیش بشه،
‫و من مایلم که تو جایگزینش بشی.
‫خب نمی‌دونم چی باید بگم.
‫ممنونم.
‫خب رابطه‌ات با بیمارها خوبه.
‫دقیق هستی ‫و اهمیت می‌دی.
‫حالا اجباری نیست. ‫جنیس روند کاری خودش رو داره،
‫اما شخص موردنظر تویی.
‫اگه نمی‌خوای ردش کن.
‫ترفیع.
‫می‌بینی ریچل؟
‫توبی زمانی‌که فقط یه ‫کارآموز بود رو به خاطر آورد
‫زمانی‌که بارتاک یه دکتر واقعی بود،
‫قبل از اینکه به طرز مشکوکی ‫به بخش جمع‌آوری کمک‌های مالی وارد بشه.
‫و اون... صبر کن، وایسا، وایسا.
‫چی گفت؟
‫«پدرم به چیزهای زیادی مبتلا شده.»
‫درسته، درسته.
‫«پدرم به چیزهای زیادی مبتلا شده،
‫دکتر بارتاک،
‫اما سرطان رحم جزوشون نیست!»
‫اون سال، دکتر لو،
‫سرپرست بخش گوارشی،
‫به علت ابتلا به ‫بیماری سرطان پانکراس فعال و
‫بی‌رحم توی بیمارستان بستری شد.
‫اوه.
‫بعدش سرآخر یک ماه بعد، ‫وقتش رسیده بود.
‫خیله‌خب ما می‌ریم.
‫نه بمونید.
‫شما هم به اندازۀ من ‫نقش بزرگی توی زندگیش داشتید.
‫- خیلی غم‌انگیزه. ‫- می‌دونم.
‫چیزی که ذهنم رو مشغول کرده
‫افتخار آشنایی باهاشه، می‌دونی؟
‫منظورم شناختنشون و ‫بخشی از این ماجرا بودنه.
‫که تونستم کنارشون باشم، می‌دونی؟
‫اینکه توی اتاقش بودی خیلی محشره.
‫- منظورم اینه که... ‫- آره.
‫این یعنی وارد شدی توبی.
‫وقتی توی اداره پست بتونید ‫شاهد مرگ یه مامور ارشد باشید
‫چنین جمله‌ای رو می‌گید؟
‫نه منظورم این نیست.
‫نه، متوجه منظورت شدم.
‫گمونم منظور من رو نفهمیدی.
‫یعنی همین که دارم این کار رو انجام می‌دم، ‫خودش خیلی باارزشه.
‫نمیای بخوابیم؟
‫باید هزارتا ایمیل بزنم.
‫باشه.
‫بعدش، دو سال پیش، ‫فلایشمن و خونواده‌اش برای سال نو
‫به خونۀ دوم میریام و سام راثبرگ
‫توی ساراتوگا دعوت شدن.
‫اگه چهار تا خونه داشته باشی، ‫چطوری تصمیم می‌گیری
‫که کدومش دومی محسوب می‌شه؟
‫خب همونی که دوم خریدی.
‫همم منطقیه.
‫خوش اومدید فلایشمن‌های عزیز!
‫اینجارو نگاه کن، محشره.
‫به پنیکوئیل خوش اومدید.
‫عه پنیکوئیل.
‫یعنی اسم این خونه رو ‫از روی یه داروی ضدافسردگی
‫انتخاب کردی که با ‫برانگیختگی جنسی تداخلی نداره؟
‫نه، نه، نه.
‫اسمش رو از روی یه داروی ضدافسردگی‌
‫انتخاب کردم که با برانگیختگی ‫جنسی تداخلی نداره
‫و پولدارم کرده.
‫- عه خب پس... ‫- بیا اطراف رو بهت نشون بدم.
‫اوه.
‫- خوردی؟ ‫- آره خوردم.
‫می‌دونی... ‫خیلی... خوردمش.
‫هنوزم توی بیمارستان کار می‌کنی؟
‫خب می‌دونی که هنوز هم آدم‌ها مریض می‌شن ‫و به ما نیاز دارن.
‫ببین ما دنبال یکی هستیم ‫که سرپرست شعبۀ جدیدمون
‫برای پرورش ماریجوانا بشه.
‫متاسفم، فندانت شده ماریجوانا؟ [نوعی شراب سفید]
‫نه بابا خدا نکنه. ‫ما دنبال یکی هستیم
‫که بتونه کمک کنه شعبۀ جدید رو ‫با از بین بردن خرافات درمورد
‫درمان‌های دیگه مدیریت کنه.
‫آها متوجه‌ام.
‫اطلاعات اشتباه زیادی بین مردم می‌چرخه ‫مطمئنم خودت خبر داری.
‫نه، خبری ندارم.
‫آخه خودم بیمارهای مبتلا به سرطان زیادی ‫رو دیدم که به نفعشون بوده این
‫- درمان‌های... ‫- نه... نگو... نگو...
‫نگو که تو کار طب سوزنی هستی.
‫نه. نه. خب حرفم اینه که، ‫چیزی رو درمان نمی‌کنه
‫اما واقعا درد رو کمتر می‌کنه.
‫مطمئنم. آره.
‫خب ببین، قراره شعبۀ بزرگی رو بچرخونی،
‫جدای از پاداش‌ها، ‫درآمدت یک میلیونیه.
‫خودت آقای تیم خودتی.
‫ساعت کاری عالی. ‫خیلی خوبه.
‫نمی‌دونم. به نظرم توی ‫همین شغلم ادامه بدم،
‫گمونم. آره. ‫ممنون.
‫باشه. ریچل... ‫ریچل گفت که مقاومت می‌کنی.
‫- عه؟ ‫- اوهوم.
‫چیزی از خونۀ توی «ویل» گفتم؟
‫کلیدش می‌رسه به مدیرهامون.
‫«چی شده؟» ‫چرا از سم نمی‌ری بپرسی؟
‫همین یارویی که باهاش تبانی کردی ‫و هماهنگ شدی.
‫«تبانی کردی»؟
‫پیشنهاده کاریه توبی. ‫یه فرصته.
‫صحبت کردن درموردش که ضرری نداره، خب؟
‫دقیقا... برعکس یه فرصته، خب؟
‫دقیقا نقطۀ مقابل کاریه که می‌کنم.
‫از من می‌خواد بخشی رو سرپرستی کنم ‫که بقیه رو ترغیب می‌کنه
‫به اینکه از راه‌های مشروع ‫برای کاهش درد بیمارها
‫استفاده نکنن.
‫می‌خوام که احساس ارزشمند بودن ‫داشته باشی.
‫بهتره یکم از اون کار یکنواخت دور بشی.
‫اما یکنواخت نیست خب؟
‫می‌فهمی چقدر برام آزاردهنده‌ست
‫که چنین چیزی برات اهمیت داره؟
‫داری داد می‌زنی.
‫من بخاطر پولدار شدن ‫سمت دکتری نرفتم، خب؟
‫دکتر شدم تا زندگی هدفمندی داشته باشم.
‫آره خب من دوست دارم ‫که یه روزی خونه‌دار بشم.
‫ببخشیدها ولی من تقریبا سالانه دارم ‫سیصد هزار دلار پول درمیارم.
‫توی تک تک فرهنگ‌ها ‫من آدم پولداری به حساب میام
‫به جز اون محلۀ مسخره‌ای
‫که اصرار داری اونجا زندگی کنیم.
‫جوری رفتار می‌کنی که همیشه ‫باید بری سرکار
‫انگار که من فقط دارم می‌خورم و می‌خوابم.
‫اگه شغلی داشتی که مردم برای امرار معاششون روت
‫حساب می‌کردن، ‫شاید می‌تونستی درکش کنی.
‫اوه.
‫جدی هستی الان؟
‫بابا؟ بابا؟
‫اصلا نمی‌دونم چرا باید ‫همچین بحث‌هایی داشته باشیم.
‫من همیشه روراست بودم.
‫خب منم همینطور.
‫خیله‌خب.
‫بلافاصله توی همون هفته،
‫ریچل بدون اینکه باهاش صحبتی بکنه
‫آپارتمان‌های بهتری رو بررسی کرد.
‫سم سازنده‌اش رو می‌شناسه.
‫گواهی پایان کار ساختمون ندارن،
‫برای همینم فعلا نمی‌تونن برای فروش بذارنش،
‫- یعنی هیچکس قبل ما ندیدتش. ‫- به به.
‫گمونم واقعا پارتی بازی کردن‌ها، نه؟
‫- دقیقا. ‫- آره.
‫اسمش رو گذاشتن «آپارتمان طلایی».
‫وای، طلایی.
‫فقط محض اینکه مشخص بشه چجور آپارتمانیه.
‫گچبُریش بی‌نظیره.
‫آره، تازه ساخته.
‫همه‌چیزش بی‌نظیره.
‫خب ازش خوشم میاد.
‫واقعا؟ بیخیال.
‫مثل تموم چیزهاییه ‫که توی نیوریورک
‫ازشون متنفرم.
‫بیخیال. «طلایی».
‫آره، خودت گفته بودی.
‫خب آره.
‫سم می‌گه الان می‌تونیم ‫قیمت پیشنهادیمون رو بدیم
‫قبل از اینکه برای فروش بذارنش.
‫- بالاخره خونه‌دار می‌شیم. ‫- اوهوم.
‫تا ابد همینجا زندگی می‌کنیم ‫و بچه‌هامون
‫میان به دیدنمون وقتی‌که ‫ازدواج کردن و بچه‌دار شدن.
‫یه جوری رفتار می‌کنی ‫که انگار لازمه من موافقت کنم
‫اما همینجوریش تصمیمت رو گرفتی دیگه.
‫و شد آنچه که نباید می‌شد.
‫و حالا نگاهش کنید... ‫ترفیع شغلی گرفته...
‫نه بخاطر اعمال نفوذ یا براندازی،
‫نه بخاطر ایجاد اختلال،
‫بلکه فقط بخاطر اینکه خودش رو وقف ‫شغلش کرده و کارش حرف نداره.
‫می‌خواست بهش بگه ‫«دیدی ریچل؟»
‫«موفقیت می‌تونه ساخته بشه.
‫نیازی نیست مثل یه حیوون ‫دنبالش بیفتی.»
‫سلام مونا ‫خیلی شرمنده‌ام.
‫واقعا فکر می‌کردم تا الان برگرده.
‫هی شام که درست نکردی، کردی؟
‫می‌خوام برم که پیش پسرم باشم.
‫باشه. ممنون بابت همه‌چیز.
‫واقعا... ازت ممنونم.
‫خیله‌خب. ‫سلام بچه‌ها، من برگشتم.
‫می‌خوام شام درست کنم خب؟
‫اذیت شده بود.
‫خدا می‌دونه ریچل همیشۀ خدا ‫دیر به خونه می‌اومد
‫و نارضایتیِ مونا رو نمی‌دید.
‫- مامان اومده؟ ‫- سلام
‫باید تا قبل شام می‌رفتیم اونجا.
‫قرار بود شام پیش لکسی باشم.
‫آره شرمنده عزیزم. ‫مامان دیر کرده.
‫تا آخرشب حتما میاد، ‫دیگه تهش تا فردا.
‫خدای من، چرا اینجا انقدر گرمه؟
‫نه، بهم قول داد که شام به همپتون بریم.
‫آره خب، مامان دیر کرده دیگه، باشه؟
‫مامان همیشه دیر می‌کنه.
‫هوف، خدای من. ‫کولر روشنه؟
‫خراب شده؟ ‫می‌خوام...
‫یه چیزی واسه پختن پیدا می‌کنم. ‫نگران نباش.
‫پارسال مجبور شد بره ایتالیا
‫بخاطر اینکه با الخاندارا به کنسرت‌های دور دنیاش رفت و امسال،
‫قول داد که یه هفته کامل ‫با همدیگه باشیم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫حق با توئه.
‫یه تابستون بهت بدهکاره.
‫همه بدون من دارن ‫خوش می‌گذرونن!
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫ببینید بچه‌ها، خبر خیلی خوبی براتون دارم.
‫ممه‌هام رو بیشتر بمال. وای خدایا.
‫- اوه محکمتر. ‫- خیلی جذابه.
‫- خیلی خیس شدم. ‫- نه، نه، نه.
‫- بجنب، هنوز راست نکردی؟ ‫- بسه.
‫خیله‌خب.
‫[تاریخچۀ مرورگر]
‫وای خدای من.
‫توبی اولش فکر کرد که ‫این کارِ موناست...
‫که وقتی عصبانی شده بود، ‫نشست
‫و کل بعد از ظهرش رو با
‫پورن سر کرد.
‫اما وقتی متوجه شد که ‫احتمالا مونا بلده «واژن» بنویسه [به جای واژن نوشته باژن]
‫دیگه کل این نظریه از هم پاشید.
‫اوه.
‫بچه‌ها؟
‫مامان اومده؟
‫بذار با سالی صحبت کنم.
‫کار من نبود.
‫سالی.
‫نمی‌دونم چطوری باز شدن.
‫یهویی بالا اومدن.
‫باشه. بیا.
‫چیزی نیست. ‫یه لحظه بیا بشین.
‫گوش کن چیزی نه برای ‫خجالت وجود داره و نه ترسیدن.
‫درمورد دخترها کنجکاوی؟
‫فقط می‌خواستم بدونم ‫زیر لباس‌هاشون چیه.
‫آره، نه می‌فهمم.
‫می‌خوای برات... ‫یه کتاب مناسب سنت بگیرم؟
‫- کتابی که عکس هم داشته باشه؟ ‫- نه.
‫دیگه هیچوقت نمی‌خوام ببینمش.
‫آها باشه، کاملا منطقیه.
‫معلومه که نه. ‫معلومه که نه.
‫- هی چیزی نیست عزیزم. ‫- بدم میاد.
‫ازش متنفرم.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫گوش بده، فقط می‌خوام بدونی
‫که واقعا اینطوری نیست، خب؟
‫توهمات دیگرانه برای ‫اینکه ممکنه بعضی‌ها خوششون بیاد.
‫واقعا رابطه جنسی دو نفر
‫اصلا اینطوری نیست، خب؟
‫- دیگه چیزی نگو! ‫- آره.
‫خیله‌خب. چیزی نمی‌گم دیگه. باشه.
‫مامانه؟
‫بهش چیزی نگو.
‫نه، نه چیزی نمی‌گم. نمی‌گم.
‫مطمئن بود که ریچله.
‫پرتوی از انرژی بهش رسیده بود
‫که ذرات باقی مونده از غریزۀ ‫مادریش رو برانگیخته بود.
‫دارم بهت فکر می‌کنم جذاب.
‫ایموجی سمّی. ایموجی انگشت و تفنگ.
‫بیمارستان بود.
‫رسما بزرگ شدن حال به هم زن بود.
‫سرشار از این لحظاتِ وحشتناکِ ‫پُر از نفرت بود.
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫می‌خوام برم فیلم «پسر کاراته‌باز» رو ببینم.
‫- می‌شه برم؟ ‫- برو.
‫معلومه که آره.
‫امروز پیش تو پسر 9 ساله‌ام ساعت‌ها
‫نشست و پورن تماشا کرد.
‫دیگه نیازی به زحماتتون نیست.
‫موفق باشید.
‫لعنتی.
‫چیکار کرده بود؟
‫توبی کل شب رو بیخودی سعی داشت ‫راهی پیدا کنه که بتونه
‫حرفی که به مونا زده بود ‫رو پس بگیره.
‫خدای من. باثبات‌ترین فرد ‫زندگیِ بچه‌هاش
‫رو اخراج کرده بود.
‫نه می‌دونم سیمون. ‫می‌شه....
‫می‌شه فقط بهم بگی ‫کِی برمی‌گرده؟
‫خیله‌خب. رفته «اورگلیدز»، درسته؟
‫آره خب، می‌تونی بگی چقدر می‌مونه؟
‫می‌تونی بهم بگی؟ ‫می‌تونی... نه.
‫نکن. نکن.
‫- نه، تو نه. ببخشید. ‫- من گشنمه.
‫آره می‌دونم. ‫نه می‌تونی بهم بگی...
‫هنوز اونجاست یا نه؟ ‫چیزی می‌تونی بهم بگی؟
‫نه؟ خیله‌خب، عالیه. ‫آره می‌دونم. می‌دونم.
‫می‌شه توی خونه منتظر مامان بمونیم ‫تا ما رو به همپتون ببره؟
‫ای کاش می‌شد. فقط نمی‌دونم ‫کِی قراره برگرده.
‫اما ببین، چرا دلتون می‌خواد ‫از اینجا برید؟
‫می‌دونی عجیبه. ‫همه تا گرم می‌شه می‌خوان از
‫شهر برن، ‫اما این کار واقعا اشتباهه.
‫هیچ چیزی بهتر از تابستون ‫این شهر نیست.
‫آخه همه‌جا سرسبز می‌شه، ‫همه دور همدیگه جمع می‌شن.
‫بوی آشغال می‌ده.
‫آره. آره.
‫قبلا که اینجا اومدن رو دوست داشتی.
‫- آره، وقتی که بچه بودم. ‫- می‌دونم.
‫جبران می‌کنم، باشه؟
‫می‌شه بریم پارک؟ ‫می‌تونیم بامیه بخریم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫خیلی باحال به نظر میاد،
‫و مطمئنم که مامان تا امشب برمی‌گرده.
‫دیشب هم همین رو گفتی.
‫می‌دونم. ‫بچه‌های خوبی باشید.
‫ساعت زود می‌گذره، خب؟
‫اما اینطور نبود.
‫نمی‌دونید که چقدر ‫قبلش شکسته بود.
‫نمی‌دونید که چقدر توبی ‫همیشه عاشق تابستون بود.
‫[سالن یوگا اورگلید]
‫سلام، روز قشنگی
‫با اورگلید تماس گرفتید، ‫هتل سلامتی منحصر به فردی
‫واقع در کوهستان کتسکیل است.
‫من سیج هستم. ‫چطور می‌تونم به شما کمک...
‫بله شرمنده، سلام. ‫شرمنده که وسط حرفتون پریدم،
‫اما من... سرکارمم.
‫می‌شه لطفا بهم بگید ریچل فلایشمن
‫به هتل رسیده؟
‫خیلی متاسفم.
‫نمی‌تونم درمورد وضعیت ‫مهمون‌هامون چیزی بگم.
‫نه، فقط می‌خوام بدونم ‫اونجا هست... یا نه.
‫ببخشید، من همسرشون هستم.
‫فقط یه پیغومی از طرف من بهش برسونید.
‫می‌تونید پیغامم رو بهش برسونید؟
‫شرمنده آقا.
‫نمی‌تونم اطلاعاتی درمورد ‫وضعیت مهمون‌هامون بهتون بدم.
‫نیازی نیست اطلاعاتی بدید،
‫فقط بگید هست یا نه.
‫شرمنده... بله. ‫شرمنده آقا.
‫نمی‌تونم اطلاعاتی درمورد ‫وضعیت مهمون‌هامون بدم.
‫خیله‌خب. ‫شرمنده مزاحمتون شدم.
‫بسیارخب.
‫سلام. فقط... خواهش می‌کنم. ‫من دیوونه نیستم.
‫من مثل همۀ آدم‌هام.
‫حتی وقتی‌که وجودم رو نادیده می‌گیری ‫هم وجود دارم.
‫می‌شه بگی حدودا کِی برمی‌گردی ریچل؟
‫وای، سرپرست بخش. ‫حتما خیلی خوشحال شدی جنیس.
‫می‌دونم، چالش جدیدیه.
‫به همۀ چیزهایی که الان باید ‫به جای ویزیت بیمارها انجام بدم
‫فکر می‌کنم.
‫وای، مثلا جمع‌آوری کمک‌های مالی.
‫جمع‌آوری کمک‌های مالی رو مسخره نکن.
‫از صدقۀ سریِ همینه که یه شغلی داریم.
‫نمی‌دونم. گمونم دلم برای ‫بیمارهام تنگ بشه.
‫گاهی‌اوقات پیشرفت به معنای از دست دادنِ ‫چیزیه که دوستش داری.
‫هرچند من فکر می‌کنم ‫که ازش خوشم میاد.
‫- ای بابا. ‫- هی، اونا بچه‌هات نیستن؟
‫دکتر وانگ به بخش مربوطه.
‫وای آندوسکوپی دارم. ‫[ورود یک لوله نازک بلند بطور مستقیم داخل برای مشاهده اندام‌های داخلی]
‫بچه‌هاش لایق تابستون بهتری بودن.
‫همه‌شون لایق چیزهای بهتری ‫تا این وضعیت بودن.
‫هی یه لحظه وقت دارید؟
‫یکی دو روز مرخصی می‌خوام.
‫خب، دو، دو روز.
‫- همه‌چیز مرتبه؟ ‫- آره، م... خب،
‫ریچل مجبور شد به یه مسافرتِ ‫کاری طولانی مدت بره.
‫و پرستار بچه‌هامم رفته تعطیلات.
‫ای خدا. ‫مونا رو اخراج کرده بود.
‫خب خوشایند نیست.
‫به دیوید کوپر گفتم ‫دست رو بهترین گذاشته.
‫بله، اگه نیازی بهم بود ‫حتما میام.
‫باهاشون در تماس می‌مونم.
‫شماره‌ام رو به آقای کوپر دادم.
‫بچه‌ها می‌دونن که ایشون اولویته.
‫خیله‌خب، دو روز. ‫اما باید باهامون در ارتباط باشی.
‫باشه، ممنون.
‫اینجا کسی دلش می‌خواد بره همپتون؟
‫آره! آره!
‫خیله‌خب، بچه‌ها آماده‌اید؟
‫مامان اصلا خبر داره ‫ماشینش رو برداشتی؟
‫آره، گفتم آماده‌اید؟
‫بیخیال.
‫خیله‌خب.
‫واسه خودت ماشین نمی‌خری؟
‫- هوم؟ ‫- اصلا... پول داری بخری؟
‫چی... بله. ‫بله که می‌تونم بخرم.
‫متوجه هستید که من دکترم و...
‫یه آدم بی‌خانمان نیستم، درسته؟
‫- بابا. ‫- بله؟
‫نباید بگی «آدم بی‌خانمان».
‫- هی بابا؟ ‫- هوم؟
‫نظریۀ «جهان بلوکی» یعنی چی؟
‫آم... یه فرضیه‌ست.
‫بر اساس این نظریه، ‫تمامی بخش‌های زندگی در آن واحد
‫در حال اتفاق افتادنه.
‫یعنی تمامیِ لحظاتِ زندگی...
‫نمی‌دونم، ‫به طور همزمان رخ می‌دن.
‫فقط سعی کن نفس بکشی خب؟ ‫وای عزیزم متاسفم.
‫قراره بالا بیاره؟ ‫اه چندش.
‫پس یعنی مثلا...
‫یعنی گذشته و حال و آینده‌ات...
‫♪ ...عنکبوت رو بُرد ♪
‫همگی باهم در حال حاضر،
‫اتفاق میفتن.
‫♪ می‌چرخن و می‌چرخن، ‫می‌چرخن و می‌چرخن ♪
‫♪ چرخ‌های اتوبوس می‌چرخن و می‌چرخن ♪
‫با چشم‌های کوچولوم، ‫یه چیز آبی رنگ می‌بینم.
‫توی زندگیم نقش مهمی داره.
‫
‫می‌خوای اینجا بشینم ‫و دست رو دست بذارم
‫بخاطر اینکه به ملت نشون بدم ‫بخاطر رضایت تو کار نمی‌کنم؟
‫ببین اگه بتونم انجامش بدم، ‫بالاخره می‌تونم آروم بگیرم.
‫- برنامۀ تو نیست... ‫- اوه پس یهویی شد برنامۀ من...
‫مشکل همینه؟ ‫باشه.
‫با هم؟
‫خیلی شلوغ می‌شه.
‫اوهوم. یعنی دیگه نیازی نیست الان
‫نگرانِ خودت باشی.
‫اگه توی یه زمان دیگه ‫روی خودم نشسته باشم چی؟
‫خب می‌دونی، فقط... ‫فقط یه فرضیه‌ست، خب؟
‫بهتر بود که درمورد جهان بلوکی فکر نکنیم.
‫توبی نمی‌خواست درمورد ‫هیچ نظریه‌ای فکر کنه
‫که درش چیزی که باهاش ‫سروکار داشتی
‫یه واقعیت مطلق بود.
‫نمی‌تونست این حجم از حسرت و فرصت‌های
‫از دست رفته و گزینه‌های دیگه ‫رو تحمل کنه.
‫دیگه نمی‌خواست درمورد ‫احتمالات فکر کنه.
‫احتمال یه تله بود.
‫هی کسی می‌خواد غذا بخوره؟
‫می‌دونید دیگه چی تله‌ست؟
‫همپتون.
‫می‌دونید بچه‌ها، ‫خوبه...
‫که یه خونه توی همپتون داشته باشی، نه؟
‫راستش واقعا خوبه که می‌تونید ‫بتونید به این موضوع عادت کنید.
‫اما همچنین... همچنین ‫مهمه که درمورد
‫نابرابریِ اقتصادی فکر کنید.
‫مهمه که بچه‌های خاصی مثل شما
‫یکمی به همچین چیزی ‫فکر کنن، خب؟
‫به این خونه‌ها نگاه کنید.
‫منظورم اینه که، به نظرتون ‫توی این خونه‌ها آدم‌هایی
‫هستن که بخاطر لطف‌های بزرگ ‫و کارهای خوبی که کردن
‫پاداش گرفتن؟
‫نه. نه. نه، توی این خونه‌ها، ‫دزدهای دریایی زندگی می‌کنن.
‫- دزدهای دریایی؟ ‫- آره.
‫منظورم یه مدلی از دزدهای دریاییه.
‫از اون دسته دزدهایی که ‫به دزدیدن ادامه می‌ده
‫با اینکه به اندازۀ کافی داره، ‫متوجه‌اید؟
‫گوش بدید، شما قراره بزرگ بشید
‫و توی زندگیتون کارهای ‫خارق‌العاده‌ای انجام بدید،
‫اما باید بدونید ‫هیچوقت توی زندگی قبول نمی‌کنید...
‫که همه‌چیز دارید.
‫باشه.
‫باشه همین که می‌گی بابا.
‫خیله‌خب.
‫غروب خورشید رو نگاه کنید. ‫خیلی خوشگله، مگه نه؟
‫می‌دونید، ولی باید یادتون باشه،
‫که غروب‌خورشید مشکل‌ساز هم هست،
‫چون فقط برای آدم پولدارهاست.
‫توی شهرها، از بس ساختمون‌های بلند وجود داره ‫که اصلا غروب خورشید دیده نمی‌شه.
‫آخه برای نگاه انداختن به یکی از
‫لذت‌های واقعی و مفتیِ زندگی،
‫باید به چنین جایی بیای، درسته؟
‫خیله‌خب، عالیه. ‫می‌شه کلیدها رو بهم بدی؟
‫بله.
‫از اینجا متنفر بود.
‫- اتاق بزرگه مال منه! ‫- نخیرم.
‫سری قبل اونجا خوابیدی.
‫- مال منه! ‫- نوبتِ منه.
‫نخیرم نیست.
‫واقعا ازش متنفر بود.
‫از منظره‌های خوشگلش متنفر بود،
‫از توی اون هوا بیدار شدن متنفر بود...
‫از تختی که احساس آغوش مادرش ‫رو بهش القا می‌کرد، متنفر بود.
‫بخاطر خیلی چیزها، ‫مثلا نابرابریِ اقتصادی،
‫توزیع ثروت و غیره و غیره.
‫شب بخیر سال.
‫شب بخیر بابا.
‫اما اونقدری که وقتی این خونه ‫مال خودش بود، ازش متنفر بود
‫نمی‌دونید حالا که دیگه مال خودش نیست، ‫چقدر ازش متنفره.
‫آخرین نفری بود که توی زمستون اونجا بود.
‫برای مهمونی سالگرد خونوادۀ لفر ‫به اونجا رفته بودن.
‫چند ماهی می‌شد که ‫درخواست طلاق کرده بود،
‫و هر دفعه که ازش حرفی می‌زد، ‫ریچل قاطی می‌کرد.
‫اما اونجا ساکت بود، دقیقا برعکسِ تابستون،
‫و ریچل تغییر کرده بود.
‫به نظرم باید طلاق بگیریم.
‫اون موقع، سرشار از ‫درد عشقی شده بود
‫تا مدتی می‌شد احساسش نمی‌کرد.
‫درست می‌شه.
‫احسنت.
‫باید برم.
‫باشه. خدافظ.
‫خیله‌خب، تموم که شدی ‫زنگ بزن بیام دنبالت، خب؟
‫آخه چطوری؟ من که گوشی ندارم.
‫خیله‌خب. ‫مطمئنم یه راهی پیدا می‌کنی.
‫بفرما.
‫با این آب هم نمی‌شه خرید.
‫خیله‌خب، بیا.
‫خیله‌خب، خدافظ.
‫خوش بگذره.
‫خدافظ هانا.
‫صبر کن، هانا...
‫با کی داره صحبت می‌کنه؟
‫نمی‌دونم سال.
‫خیلی گرمه؟
‫از دیدنت خوشحال شدم روکسان.
‫روکسان سخنگوی گروچو مارکس بود
‫وقتی حرفی می‌زد که ناراحت‌کننده، ‫انتقادی و یا حتی
‫کمی بحث‌برانگیز بود.
‫باورت می‌شه نامزد شده؟
‫خیلی خنده‌داره.
‫خب حداقل می‌بَره، درسته؟
‫خب نمی‌دونم می‌بره یا نه.
‫اصلا حتی اونقدرهام ازش خوشم نمیاد، ‫اما حداقل اگه اون بشه،
‫ما می‌تونیم پولمون رو نگه داریم، می‌دونی؟
‫تازه، حرف‌هاش... ‫پولدارها رو دیوونه می‌کنه.
‫بگذریم، می‌خواستم بگم ‫دخترها رو جمع کنم
‫و برای شام ببرم بیرون.
‫آره، می‌دونی چیه، احتمالا ‫هانا ترجیح می‌ده
‫باهم شام بخوریم، پس...
‫- وای سالی. ‫- بله.
‫می‌خوای با مکس بازی کنی سالی؟
‫توی ماشینه.
‫- اوه. ‫- می‌خوای بری رفیق؟
‫اوه، معلومه... که می‌خواد.
‫- می‌خواد؟ ‫- آره.
‫- خیله‌خب. ‫- خیله‌خب.
‫واسه... شام میام دنبالت خب؟
‫اوه بذار بمونن. ‫تموم که شدن به هانا می‌گم
‫بهتون زنگ بزنه.
‫راستش می‌دونید چیه؟
‫آخه هانا هنوز گوشی نداره.
‫- هنوز نداره؟ ‫- آره.
‫توبی واسش گوشی بخر دیگه.
‫اوه خیلی خوب به نظر میای توبی.
‫می‌دونی، همش می‌خوام بگم،
‫ما دوست تو هم هستیم، ‫و آره...
‫- ماشینم روشنه. ‫- عه، باشه.
‫باید برم.
‫توبی بخاطر اینکه روکسان هرتز
‫وقتی دید توبی با بچه‌ها تنهاست ‫و ریچل نبود
‫اصلا تعجبی نکرد، ناراحت شد.
‫خدافظ! خدافظ توبی!
‫خبری از ریچل داشت؟
‫چیزی می‌دونست که توبی خبر نداشت؟
‫دارم فکر می‌کنم احتمالا...
‫فقط منم که از چیزی خبر ندارم، خب؟
‫- خب چیزی گفت؟ ‫- دست‌هاتون رو حلقه کنید.
‫نه. نه. نه. نه. ‫فقط همین بود.
‫بخاطر همینه که می‌گم عجیبه.
‫نه، یعنی احتمالا فرض ‫رو بر این گذاشته که
‫حتما یه دلیل خوبی وجود داشته... ‫دو دوتا چهارتا کرد و فهمید.
‫خانمی که چنین حرفی بهم زد ‫اونقدرهام تیز نیست.
‫خیله‌خب، من باید...
‫باید برم، اما اگه...
‫اگه دنبال جواب بودم، ‫از حساب بانکی اقدام می‌کردم.
‫منظورت چیه؟
‫واقعا این یعنی چی؟
‫شما حساب بانکیِ مشترک داشتید درسته؟
‫فقط ببین پولش رو کجا داره ‫خرج می‌کنه، خب؟
‫خیله‌خب، باید... من... ‫باید برم توبی.
‫- باشه، باشه خدافظ. ‫- بسیارخب، خدافظ.
‫کسی اینجاست؟
‫شما؟
‫اینجا خونۀ منه.
‫شما... شما کی هستید؟
‫خانم فلایشمن چیزی درمورد مهمون نگفت.
‫خب ببخشید... ‫ببخشید، شما کی هستید؟
‫من به خونه سر می‌زنم.
‫اوه. نه مشکلی نیست. ‫من همسرشونم.
‫باور کنید... مشکلی وجود نداره.
‫- خیله‌خب. ‫- آره، باشه.
‫- باز برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫ما دیگه تا آخرهفته می‌ریم.
‫ممنون.
‫عالیه.
‫خیله‌خب، ممنون.
‫خب پس رد حساب بانکی رو می‌خواست بزنه.
‫سه ماه پیش، ‫حساب‌های مشترکشون
‫رو واگذار کرده بود، ‫و به ریچل تحویل داده بود.
‫واسطه‌شون گفته بود که ‫پسوردهای مشترکشون رو تغییر بدن،
‫که این حرکت درواقع بخش مهمی ‫از فراموش کردنه.
‫توبی باورش نمی‌شد که ‫واقعا چنین کاری کرده باشه.
‫گه توش، خورشید دعوا داره که انقدر گرمه؟
‫هنوزم پسورد گوشیش ‫تاریخ سالگردشون بود،
‫و پسورد ریچل چی بود؟
‫چیزی که اصلا حتی نمی‌تونست تصور کنه.
‫خودشه.
‫و با این ماجرا، وقتِ خارج شدن از خونه بود،
‫که با این تفاسیر تازه
‫معنیِ دزدکی وارد شدن ‫رو فهمیده بود.
‫بله شرمنده.
‫خدافظ توبی.
‫- خدافظ. ‫- ممنون که ازشون پذیرایی کردید.
‫- خدافظ! ‫- خدافظ فلایشمن‌ها!
‫خیلی ممنونم.
‫قرار بود ببرنمون شام.
‫- خیلی نامردیه. ‫- باشه ولی مریض دارم.
‫بشینید توی ماشین. یالا.
‫به اینجا تعلقی نداشت.
‫ریچل همه‌چیز رو پشت‌سر گذاشته بود، ‫و این آقا هنوز داشت از استخر
‫به عنوان مهمون استفاده می‌کرد.
‫گندش بزنن، اگه ریچل می‌تونست همه‌چیز ‫رو پشت‌سر بذاره، پس خودشم می‌تونست.
‫- کی می‌خواد بریم «ایجی»؟ ‫- صبحونه واسه شام!
‫خیله‌خب. ‫قبلش باید یه کاری انجام بدم.
‫توبی می‌خواست که کنترل رو بدست بگیره.
‫ممنون!
‫خیلی ممنونم!
‫در پیچش این پیروزی،
‫تصمیم گرفت مشکل بزرگترش ‫رو برطرف کنه.
‫هی هانا، خیلی واسه اردو هیجان‌زده‌ای؟
‫اوهوم.
‫وای پسر، حسودیم می‌شه.
‫می‌دونی، من همۀ دوست‌های صمیمیم ‫رو توی اردو پیدا کردم.
‫سث رو می‌شناسید؟ ‫توی اردو با همدیگه آشنا شدیم.
‫به نظرت می‌تونیم یه ‫قطر دو متری ایجاد کنیم؟
‫یا که زیادی بزرگ می‌شه؟
‫آره، دو متر... آره، ‫احتمالا زیادی بزرگ بشه.
‫مخصوصا توی چنین آپارتمان کوچکی.
‫می‌دونی، اولین بار اونجا درمورد ‫نجوم یاد گرفتم،
‫چون توی اردو تلسکوپ‌های خفنی دارن.
‫آره، چراغ‌های شهری ندارن که
‫مانع دیدن ستاره‌ها بشه.
‫راستش، شاید... خوشت بیاد سال.
‫نوچ، یادت نره، من اردویی نیستم.
‫آره، اردویی نیست ریچل.
‫کی هست آخه؟
‫تو اردویی هستی چون خونواده‌ت ‫فرستادنت بری.
‫همۀ دوستاش پارسال شروع کردن.
‫نه، اصلا هیچ دوستی نداره.
‫بخاطر اینه که اردو نمی‌ره.
‫خب اگه الان نره،
‫دیگه دیرتر براش ترسناک می‌شه.
‫وایسا، می‌خواست بره...
‫به اون اسکی روی یخی که توی ‫کویینز برگزار شد، یادته؟
‫آخه توی اردوی اسکی روی یخ ‫با کی قراره آشنا بشه؟
‫نمی‌دونم. ‫ملت که واسه فرصت‌هایی
‫مثل شبکه و این چیزها ‫اردو نمی‌رن ریچل.
‫چرا دلش نمی‌خواد یه کار ‫مناسبتری انجام بده،
‫مثلا... تنیس؟
‫وایسا ببینم، موضوع همینه؟ ‫تو فقط...
‫نگران مردونگیشی؟
‫نه.
‫نمی‌شه با یه چیز کاربردی‌تر پیش بریم؟
‫مثلا قرار نیست شغل آینده‌اش ‫اسکی روی یخ باشه.
‫و... باید نگران این موضوع باشیم
‫که اصلا دلش نمی‌خواد ‫پاش رو از خونه بذاره بیرون.
‫چرا انقدر مشتاقی که از شرشون خلاص بشی؟
‫مگه... مگه ما ‫همین رو نمی‌خواستیم؟
‫به زودی کلا از پیشمون می‌رن.
‫نه، من پولی بخاطر اردوی ‫اسکی رو یخ نمی‌دم.
‫خیله‌خب. همینه. ‫بالاخره راستش رو گفتی.
‫پول توئه.
‫چی؟ نه. ‫من که اصلا چنین حرفی نزدم.
‫همینطوری ادامه پیدا کرد.
‫توبی بحث دخالت نکردنش توی زندگیِ
‫بچه‌ها رو پیش کشید.
‫ریچل هم مستقیم بحث مردونگی ‫رو کشید وسط
‫انگار که موضوع خیلی مهمی بود.
‫- طرز فکرت اینطوریه؟ ‫- خیله‌خب، ممنون.
‫می‌دونستم یه راهی پیدا می‌کنی ‫که بزنیش تو صورتم.
‫نه والا، فقط دارم سوال می‌پرسم توبی.
‫یه سوالِ واقعیه.
‫می‌شه اینستاگرام نصب کنم؟ ‫همه دارن.
‫نه، قبلا درموردش صحبت کردیم.
‫تا 13 سالت نشه، ‫نمی‌تونی توی فضای مجازی باشی.
‫همه دارن.
‫نه... تو اصلا گوشی هم نداری.
‫این چیزها برای بچه‌ها خوب نیست ‫و اضطراب‌آوره.
‫مغزت هنوز داره رشد می‌کنه، خب؟
‫- من و بابا با همدیگه صحبت می‌کنیم. ‫- ببخشید.
‫ولی ما قبلا درموردش حرف زدیم خب؟
‫حالا که من همیشه مضطربم ‫چون همه سرشون تو اینستاگرامه
‫- و من رو یادشون می‌ره؟ ‫- حرفش منطقیه.
‫عه؟
‫حیوون.
‫توبی به اتفاقاتی که توی زندگیِ ‫متاهلیش پیش اومده بود
‫افتخار نمی‌کرد.
‫اما حالا دیگه داشت ‫اهمیت اردو رو می‌فهمید...
‫اسلحه‌ای نبود توی جنگ سردی که ‫با ریچل داشت، بلکه راه حل بود.
‫هی سال، باید باهات صحبت کنم رفیق.
‫- تو دردسر افتادم؟ ‫- نه، نه، البته که نه.
‫نه. من فقط...
‫می‌خوام به اردو رفتن فکر کنی.
‫اما من که اردویی نیستم.
‫آره. آره.
‫موضوع اینه که مامانت چند وقتی نیست ‫و منم باید برم سرکار، خب؟
‫شرایط قراره همینطوری پیش بره.
‫گزینه‌هایی که داری اینه که توی اتاق ‫کنفرانس بیمارستان بشینی
‫یا توی بخش ریکاوری باشی و من فقط...
‫من فقط می‌خوام که ‫تابستون بهتری پشت سر بذاری.
‫آخه واقعا لایق یه تابستون بهتری هستی.
‫اگه ازش خوشم نیاد چی؟
‫خب پس منم میام دنبالت،
‫اما گمون نکنم که ازش خوشت نیاد.
‫پروژه‌ام چی می‌شه؟
‫چی؟ پروژه؟ ‫کلی وقت داری
‫پروژه‌ات رو انجام بدی ‫وقتی‌که به خونه برگردی.
‫می‌تونم بهش فکر کنم.
‫فکر کنم حرفم اینه که ‫قراره بری.
‫اما هیچ مشکلی برات پیش نمیاد.
‫امکان نداره جایی بفرستمت که ‫بد باشه یا خطرناک، خب؟
‫بیا اینجا رفیق.
‫بچه‌ها رو خوابوند ‫و به قراری که با ناهید داشت
‫رفت، همون خانمی که ‫چند هفته‌ای می‌شد توی نرم‌افزارش
‫باهاش ارتباط داشت.
‫سث گفته بود، هرچقدر بیشتر مشتاق ملاقات با
‫با دختری که آنلاین باهاش دوست شدی، باشی
‫احتمالش بالاست که اصلا نبینیش.
‫حد و حدودهای شرم انسان‌ها ‫نمی‌تونه تاب بیاردش.
‫و خیلی مشتاق به دیدنِ ناهید بود
‫که عجیب شده بود.
‫خیله‌خب، من عالی‌ام، ‫اما هزینه‌‌ای
‫که برای عوض کردن لامپ می‌خوام
‫اینه که وقتی دارم نصبش می‌کنم ‫برام بخوریش.
‫اما حالا بچه‌هام دارن در رو می‌شکنن ‫از بس در زدن
‫و من داد می‌زنم، ‫«دارم میام! دارم میام!» ‫(آبم اومد! آبم اومد!)
‫تو یه خلبانِ جنگنده هستی ‫که زیادی حشری شدی و نمی‌تونی بجنگی،
‫واسه همینم وقتی‌که داری با دیوهای روسی ‫می‌جنگی، من رو روی شومبولت می‌نشونی.
‫من یه آدم فضایی‌ام که ‫شیشه پاک‌کن دستشه
‫و داره شیشه‌هات رو تمیز می‌کنه، ‫تو میای می‌گی
‫«نمی‌تونم وارد بشم ‫مگر اینکه اسمت رو روی شیشه
‫بنویسم.» اما من وسیله‌ای ‫برای نوشتن ندارم
‫به جز آلت تناسلیِ فضاییم.
‫بله، توبی به عنوان یک دانشمند، ‫نمی‌تونست احتمال اینکه
‫ناهید برای واقعی بودن ‫زیادی خوب بود رو رد کنه.
‫وای!
‫اما دانشمندها همیشه باید ‫آزمایشاتشون رو به پایان برسونن،
‫بدون در نظر گرفتن اینکه چقدر ‫پیش‌بینی شکستِ آزمایشاتشون بالاست.
‫سلام
‫بله. ممنون.
‫توبی همیشه عاشق تابستون بود.
‫هوف.
‫هی، هی چه خبر شده؟
‫چیزی شده؟
‫مامان مُرده؟
‫وای خدای من. ‫مع... معلومه که نه.
‫چطور؟ چطور؟ ‫چی... شده؟
‫سعی کردم بهش زنگ بزنم.
‫خب شاید شماره‌ات رو نداره.
‫بهش پیام دادم و گفتم که هانا هستم.
‫آها. ‫من... می‌دونی چیه؟
‫چند وقت پیش باهاش صحبت کردم.
‫فکر کنم واقعا سرش شلوغه، شایدم...
‫شایدم اصلا الان خواب باشه.
‫بیا اینجا کوچولو.
‫چیزی نیست.
‫چیزی نیست عزیزدلم.
‫می‌دونی چیه، الان اینجا بود
‫اگه انقدر ازت متنفر نمی‌بود.
‫و چند روز گذشت،
‫و توبی فکر می‌کرد دقیقا داری کاری رو می‌کنه
‫که ریچل حاضر بود انجام بده.
‫مشکلات رو با پول حل می‌کرد.
‫تابستون رو داشت می‌خرید.
‫- خیله‌خب بریم. ‫- وایسا، وایسا.
‫نه، نه صبر کنید. ‫صبر کنید.
‫هی.
‫می‌خوام بدونی توی جهان بلوکی،
‫تو اردو رفتی،
‫و حیرت‌انگیزترین تابستون ‫عمرت رو گذروندی خب؟
‫احمقانه‌ست.
‫و می‌خوام بدونی که بازم ‫توی جهان بلوکی،
‫دیگه از اردو برگشتی خونه پیشم،
‫و داری درمورد ماجراجویی‌های ‫محشرت واسم تعریف می‌کنی، خب؟
‫دوست دارم بابا.
‫خیله‌خب جوجه‌ها، وقتِ رفتنه! ‫منم دوستت دارم.
‫خیله‌خب. گوش کن، اگه چیزی خواستی ‫بهشون بگو خب؟
‫همیشه بهت فکر می‌کنم.
‫هی، تو بمون.
‫می‌دونم که فکر می‌کنی ازم متنفری، ‫اما اینم می‌دونم که اینطور نیست.
‫خیلی دلم برات تنگ می‌شه. خب؟
‫- خدافظ ‫- خدافظ!
‫- خدافظ عزیزم. ‫- دوستت دارم.
‫دیگه رفتن. ‫همه رفتن.
‫تحملش براش سخت و دردناک بود.
‫اما خب رفته بودن دیگه.
‫و بالاخره رفتن.
‫هستید بچه‌ها؟
‫دیگه می‌تونست یکم فکر کنه.
‫می‌تونست خودش رو جمع و جور کنه
‫و یادش بیاد که قبل از اتفاق افتادن ‫همۀ این ماجراها
‫سعی داشت چه زندگی‌ای ‫برای خودش فراهم کنه.
‫می‌تونست دیگه ‫تمرکزش روی بچه‌هاش نباشه
‫و شاید هم به اون گروه ‫از مردمی بپیونده
‫که با دو سه نفر از دوستانشون ‫توی پارک دورهم جمع می‌شن
‫و شراب می‌نوشن.
‫می‌خواست نوشیدنی «نگرونی» رو امتحان کنه! ‫[یک کوکتل محبوب ایتالیایی]
‫خودش هم می‌خواست ‫تابستون خوبی پشت سر بذاره.
‫اسمش شبِ خانم‌هاست؟
‫نه، اسمش شب خانم‌ها نیست.
‫اسمش شبِ مادرانه‌ست.
‫آره، مثل شب...
‫نمی... اصلا نمی‌دونم.
‫چرا... اصلا چرا باید ‫یه شب مادرونه داشت؟
‫چرا اصلا به یه شب مادرونه نیاز داریم؟
‫مشکل اصلیِ ... سلام.
‫- سلام. ‫- ...وجود چنین شب مادرونه‌ای نیست؟
‫که مثلا قابل قبوله که ‫اعتراف می‌کنیم توی یه قفسیم
‫و باید آزاد بشیم ‫و توی خیابون‌ها پرسه بزنیم،
‫و نوشیدنی «آپرول اسپریتز» بخوریم.
‫خدایا، می‌دونید چیش رازه؟
‫رازش چیه؟
‫رازش اینه که هیچکس ‫دلش نمی‌خواد اونجا باشه.
‫فقط دلمون می‌خواد تنها باشیم خب؟
‫می‌خوایم که تنها باشیم فقط.
‫نیازی به این برنامه نداریم.
‫ولم کنید بذارید تلویزیونم رو تماشا کنم.
‫اما اون خانم‌ها باید از ‫قفس رها بشن.
‫آره، نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم.
‫شاید باهاشون فرق می‌کنم.
‫نیاز دارن که با نوشیدنی‌هاشون ‫توی خیابون‌ها پرسه بزنن.
‫منظورم رو می‌فهمی؟ ‫واقعا دارم رازی که بینمون
‫مشترک هست و کسی ازش حرفی نمی‌زنه ‫رو برملا می‌کنم
‫یا اینکه واقعا باهاشون فرق می‌کنم؟
‫خیلی سخته‌ها.
‫این اتفاقاتی که برای خانم‌ها میفته. ‫شرم‌آوره.
‫چت شده تو؟
‫هوم؟ اوه.
‫شرمنده...
‫خیلی مشتاق بودم بیام اینجا و بعدش...
‫آخه همین الان بچه‌هام رو فرستادم اردو
‫بخاطر اینکه نمی‌خواستم بهشون بگم
‫مادرشون تصمیم گرفته ‫به یوگا بیشتر نیاز داره
‫تا اینکه مادری کنه براشون.
‫شرمنده. حواسم پرت شده. ‫شرمنده.
‫- هنوز نیومده؟ ‫- آره.
‫یعنی ببین، از این کارهای می‌کنه خب؟
‫اما کم کم دارم فکر می‌کنم ‫که واقعا انقدر
‫پیش نرفته، می‌دونید؟
‫معمولا وقتی بهش پیام می‌دم ‫و غر می‌زنم، با خرسندی برام ایموجیِ
‫چشم غرّه می‌فرسته.
‫اما دیگه وارد مرحلۀ جدیدی شدیم ‫و خیلی عجیب شده.
‫اداره یا همون سالن یوگا رفتی؟
‫به سالن یوگا یا ‫دستیارش زنگ زدی؟
‫منظورم اینه که می‌تونم ورود کنم.
‫مجبور نیستم به دستیارش زنگ بزنم خب؟
‫می‌خوام که مثل بقیه آدم‌ها باشه.
‫و بله به دستیارش زنگ زدم ‫و بازم بله،
‫به سالن یوگا هم زنگ زدم.
‫آره، چیزی گیرم نیومد.
‫خب پسر، به نظرم وقتی که ‫دیگه با کسی رابطه جنسی نداشته باشی
‫دیگه معلوم نیست تهش چیه.
‫خب راستش با همدیگه ‫رابطه جنسی داشتیم.
‫عشق خودمی.
‫- چیه؟ ‫- عشق خودمی.
‫- نه، از اون جور... ‫- عشق خودمی.
‫چیز خوشحال کننده‌ای نیست.
‫- عشق خودمی. عشق خودمی. ‫- آره.
‫عجیبه. بچه‌ها رو که می‌رسوندم و...
‫می‌گفت که باید باهام صحبت کنه
‫درمورد یه موضوع خصوصی، ‫بخاطر همینم به اتاق خوابمون می‌رفتیم،
‫یا گمونم اتاق خواب خودش باید بگم. ‫نمی‌دونم.
‫اصلا برق‌ها رو هم روشن نمی‌کرد.
‫فقط... کارمون رو شروع می‌کردیم.
‫- و بعدش چی می‌شد؟ ‫- نکن.
‫می‌دونی چطوریه دیگه؟
‫- آها. ‫- درسته.
‫و بعدش نمی‌دونم، تموم که می‌شد
‫روش رو اونوری می‌کرد ‫و تظاهر می‌کرد که خوابیده
‫و منم یواشکی می‌رفتم.
‫عجیبه.
‫برام مهم نیست.
‫مثل صد تا خداحافظی باهمه.
‫متاسفم. متاسفم.
‫می‌دونید، فکر می‌کردم تموم که بشه...
‫دیگه درموردش فکر نمی‌کنم،
‫اما ذهنم همه‌چیز رو بخاطر میاره.
‫انگار سعی دارم بفهمم
‫می‌تونستم این پایان رو ‫پیش‌بینی کنم یا نه.
‫به معنای واقعی کلمه ‫نمی‌تونم بهش فکر نکنم.
‫اما نگرانش که نیستی؟
‫- نه. آخه از این کارها همیشه می‌کنه. ‫- واقعا؟
‫آره، مدلش همینطوریه، ‫مثلا سه روز اضافی
‫توی مسافرت کاریش می‌مونه، ‫یا بیدار که می‌شیم
‫و می‌بینیم خبری ازش نیست ‫و کل روز رو داره کار می‌کنه
‫اما خب فردا صبح سروکله‌ش پیدا می‌شه. ‫هزار دفعه از اینکارها کرده.
‫- واقعا می‌گم. ‫- اینو واقعا درک می‌کنم.
‫قبلا همیشه دوست داشتم سرکار بمونم
‫و یه روز اضافه کار کنم.
‫آره اما الان دیگه بیشتر از ‫یکی دو روز شده.
‫آره. نه، تا حالا همچین ‫چیزی رو ندیده بودم،
‫و همیشه هم خبر می‌دم، یعنی...
‫درسته. تو آدم نرمالی هستی.
‫- ممنونم. ‫- بخاطر اینکه خبر بدی بلایی سرت نیومده دیگه؟
‫خب آره دقیقا.
‫اگه بلایی سرش اومده باشه چی؟
‫نه...
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫- اون... ‫- چیه؟
‫چند سال پیش، که سرکار می‌رفت.
‫خیلی دیر اومده بود خونه، ‫ساعت سه صبح بود،
‫و منم بهش زنگ زده بودم خب؟
‫و مثل همیشه جوابم نداده بود،
‫چون از این کارها زیاد می‌کرد،
‫و منم نگرانش نشده بودم.
‫وقتی دیر می‌کرد ‫دیگه اعلام حضور نمی‌کرد.
‫منظورم اینه که ‫من هیچوقت اولویتش نبودم،
‫و این موضوعم واسه وقتی بود ‫که هنوز زنم بود.
‫حالا، وارد می‌شه و نه که ‫مستی چیزی هم باشه،
‫میاد و روی مبل بیهوش می‌شه،
‫و فهمیدم که... ‫قرص مصرف می‌کرده.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- نه. ‫- آره.
‫نه، منظورم اینه که... نه، اتفاقی ‫براش نیفتاده که.
‫نه، فکر می‌کنم بعضی از کارمندهاش ‫دیدنش که...
‫ناراحته و بلافاصله به خونه آوردنش،
‫اما من فقط... من...
‫همش این فکر وحشتناک میاد تو ذهنم
‫که واقعا هم از اقرار کردنش ‫خجالت می‌کشم،
‫اما بعد از اینکه می‌فهمم ‫اتفاقی براش نیفتاده،
‫وقتی می‌فهمم هیچ بلایی سرش نیومده،
‫واقعا برای یک ثانیه هم که شده
‫احساس می‌کنم که
‫خیالم راحت شده، می‌دونید، ‫که واقعا یادش نرفته که...
‫بهم زنگ بزنه، خب؟
‫یادش نرفته که من وجود دارم.
‫یادش نرفته که بهم زنگ بزنه. ‫فقط نتونسته.
‫می‌دونی، خیالم راحت می‌شه که می‌بینم ‫یکی از اون وقت‌هایی نیست که
‫باهام خیلی بد رفتار می‌کنه خب؟
‫- وای. ‫- آره.
‫ببینید به این موضوع افتخار نمی‌کنم‌ها.
‫اما همش بهش فکر می‌کنم.
‫آره اما خب مدلش اینطوریه دیگه.
‫درسته؟
‫آخه واقعا مدلش اینطوریه.
‫مگر اینکه واقعا بلایی سرش اومده باشه.
‫آره اما نه، چیزیش نشده.
‫نه. چیزیش نشده.
‫حالت خوبه توبی؟
‫- آره؟ ‫- آره خوبم.
‫لعنتی. ببخشید.
‫ببخشید. لعنتی.
‫دکتر فلایشمن هستم.
‫توبی ببخشید مزاحمت شدم.
‫یه مریض 22 ساله اومده ‫که دچار نارسایی شدید کبدی شده.
‫- خب. ‫- کاری از دستمون برنمیاد.
‫خیله‌خب. ‫نه، الان...
‫ای وای، الان میام. ‫ببخشید باید برم.
‫بچه‌ها بهم نیاز دارن. ‫یه مریض جوون دارم.
‫- مطمئنی حالت خوبه؟ ‫- آره، آره.
‫ببخشید. ‫فقط... باید برم.
‫وای!
‫مراقب باش!
‫- هی! ‫- ببخشید!
‫مراقب باش دیگه!
‫ناگهان، خطر رو در همه جا می‌دید.
‫یهویی دیگه نمی‌تونست حالتی که ‫ده دقیقه پیش داشت
‫رو درک کنه،
‫که اصلا به فکرشم نرسیده بود ‫سوال‌های دیگه‌ای
‫درمورد غیب شدنِ همسر سابقش بپرسه.
‫انقدر درگیرِ جهان بلوکیِ
‫زندگیِ زناشوییش شده بود
‫که فراموش کرده بود ‫در لحظه بمونه،
‫که یه مورد اورژانسی پیش اومده بود.
‫حالش خوب نبود. ‫نگران شده بود.
‫یهویی احساس حماقت بهش دست داده بود ‫بخاطر اینکه به ذهنش نرسیده بود
‫که خب بله درسته، ‫همسرش آدم وحشتناکیه،
‫اما خب اتفاقات بد هم ‫برای آدم‌های وحشتناک میفته.
‫- الو؟ ‫- خیلی شرمنده‌ام.
‫مسمومیت دارویی بوده.
‫گزارش استامینوفن به دستمون نرسیده بود.
‫وایسا، وایسا، ببخشید، هنوزم ‫نیاز دارید که من بیام؟
‫نه، نه، نه. ‫مشکلی نیست.
‫خیلی متاسفم که مزاحمت شدم. ‫واقعا شرمنده‌ام.
‫خیله‌خب. نه، نه مشکلی نیست.
‫احتمالا مشکلی پیش نیومده.
‫احتمالا حالش خوبه و ‫داره مثل همیشه بی‌ملاحظه
‫رفتار می‌کنه.
‫نیاز داشت که خودش رو جمع و جور کنه.
‫به میوه نیاز داشت.
‫به یه محصول نیاز داشت.
‫تابستون چنین چیزی رو با خودش آورده بود...
‫گرما، وحشت و میوه‌های فاسد.
‫واقعا گور سر تابستون.
‫تابستون بازاریابی بود. ‫تابستون کلاهبرداری بود.
‫سیمون، آره سیمون. ‫سلام توبی‌ام.
‫شرمن... آره، ریچل... کجاست؟
‫خیله‌خب. نه، می... می‌دونم ‫یه هفته رفته مرخصی.
‫آره اما حتما... حتما باهاش صحبت کردی.
‫باشه. باشه. ‫نه، مشکلی نیست... من...
‫من... به اونجا زنگ می‌زنم.
‫- سلام ‫- سلام
‫نگاهش کن.
‫دو تا فلایشمن تو یه روز دیدیم. ‫سلام علیکم.
‫از شوهری که وسط روز میاد خریدِ میوه
‫خوشم میاد.
‫هنوزم یوگا دوست داری توبی؟
‫- سم هم به یوگا علاقمند شده. ‫- تاد می‌خواد امتحانش کنه.
‫قسم خورده اما می‌گه ‫بعدِ سفر رم این کار رو می‌کنه.
‫هانا بهت گفته می‌خوایم بریم رم؟
‫باور کن لکسی و هانا...
‫شرمنده صبر کنید، ‫دو تا فلایشمن دیدید؟
‫من... بچه‌ها تازه رفتن اردو.
‫همین الان ریچل رو دیدیم.
‫چی؟
‫توی پارک داشت چُرت می‌زد.
‫آره، آره. ‫خیلی عجیب بود.
‫اونجا دراز کشیده بود ‫و داشت چرت می‌زد.
‫فقط... ‫میریام یه چیزی گفت،
‫و سیندی هم به صحبت کردن ادامه داد
‫اما توبی دیگه بعدش چیزی نشنید
‫چون خونش یخ زده بود ‫و گوش داخلیش...
‫خونریزی کرد ‫و مغزش تبدیل به بتونه شد
‫و شروع کرد به بیرون ریختن از دماغش ‫و همون لحظه بود که می‌دونست،
‫دیگه هیچوقت هیچ چیزی ‫رو نمی‌تونه درک کنه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫خدایا چه بلایی سرم اومده؟ ‫واقعا چیکار کردم من؟
‫حیرت‌آوره.
‫خونه قدیمیمون کولر نداشت.
‫داشت. واحد داشتیم دیگه.
‫منظور منم همین بود.
‫آنچه در «دردسرهای فلایشمن» خواهید دید...
‫ریچل... نمی‌دونم. از اون مدل‌ها نیست ‫که بخواد خودکشی بکنه.
‫شاید بهتر باشه دوباره درمورد اینکه ‫چه نوع شخصیتی داره، صحبت کنیم.
‫من احساس ناراحتی ندارم. ‫فقط دیوونه شدم.
‫آره، روانشناس‌ها با دیوونه‌ها ‫سر و کله می‌زنن.
‫نباید با کسی اینطوری رفتار کنی!
‫تو چیزی از زندگیِ من نمی‌دونی.
‫هر تصمیم اشتباهی که یه آدم ‫می‌تونه بگیره رو تو گرفتی.
‫من دوست دارم خونه داشته باشم ‫و متعلق به کسی باشم.
‫من یه چیز واقعی می‌خوام.
‫ما همه‌چیز رو می‌خوایم.
‫اصلا روحتم خبر نداره چه احساسی داره وقتی ‫چیزی که می‌خواستی رو بدست بیاری.