‫خب، الان به پلیس زنگ می‌زنیم دیگه؟
‫میشه اول مطمئن بشیم جرد جاش امنه؟
‫یعنی خب اگه یکی اونو هدف قرار داده
‫ممکنه هنوز دنبالش باشن
‫وقتی که بفهمن خودش نیست.
‫خب، اگه بفهمن جرد نیست
‫با اون پسره چی‌کار می‌کنن؟
‫اسمش رو می‌دونیم؟
‫دِرک گفت اسمش نیکی‌ـه.
‫میشه در مورد پسرمون صحبت کنیم؟
‫باید چی‌کار کنیم الان؟
‫قراره بفرستیمش هتل؟
‫ما هم باهاش می‌ریم هتل؟
‫جویی! تو یه خونه داشتی دیگه؟
‫آره، خونواده‌ام یه کمپ شکار دارن.
‫- کجا؟ ‫- وسط ناکجا آباد
‫آنتن هم نمیده. ‫حتی وای‌فای نداره.
‫- وای، خوبه. ‫- عالیه
‫ولی خب...
‫آره، هر روز صبح و عصر می‌ریم غذاخوری.
‫- درسته، صرفاً واسه این‌که بتونیم زنگ بزنیم. ‫- آره
‫خب، پلیس...
‫نه دیگه، اصلاً حرفشم نزن.
‫می‌دونی، ما جز پلیس گزینه‌های دیگه‌ای هم داریم.
‫- میشه با برادرت مشورت کنی. ‫- چی؟
‫نه... اون رو وارد این قضیه نمی‌کنیم، نه.
‫ضمناً، متوجه نیستم ماجرای ‫پلیس چطور قراره جواب بده.
‫باید همین الان بریم.
‫قرار بود که نصفه شب
‫با پول توی محوطهٔ پارکینگ حاضر باشیم.
‫خب، می‌دونیم جریان این ۱:۱۱ دقیقه چیه؟ خب...
‫و قضیه این ۳۰۰ هزار و نمی‌دونم چند تا چیه؟
‫بچه‌ها...
‫وقت واسه این چیزا نداریم.
‫شریس کیه؟
‫- چی؟ ‫- شریس
‫وقتی بابا اطلاعات بیشتری خواست، ‫اسم شریس رو آورد.
‫نمی‌دونم. شاید اسم مکانه.
‫شریس اسم مکانه؟
‫آره. نه. شایدم نه. ‫چه بدونم!
‫خیلی‌خب، من و جف الان می‌ریم.
‫به پیروی از دستوراتشون ادامه می‌دیم
‫و این بچه رو بر می‌گردونیم.
‫صبر کن. دِرک، الان تصمیمش رو گرفتیم؟
‫یعنی خب، می‌خوام کار درست رو بکنم، ولی...
‫سم، تصمیم درست همینه. ‫اون بچه الان اونجاست.
‫خدایی اصلاً جای سؤال داره؟
‫درسته. نه، حق با توئه.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫به جرد برنامه رو میگم.
‫ببین
‫آها، وای خدا.
‫می‌ریم بالأخره یا نه؟
‫مراقب خودت باش، لطفاً.
‫هستم. ‫هستیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫- عدد پی هستش راستش. ‫- چی؟
‫۳.۱۴۱۵۹...
‫عدد پی‌ـه، می‌دونی؟
‫یه دایره.
‫چی شده که این‌قدر فوریه؟
‫خانمِ ام...
‫یه چیزی رو پیدا کردیم... ‫جایی که اون پسرا خوابیده بودن.
‫توی یکی از تخت‌هاشون.
‫کارت یکی از مأمورین نظامی.
‫یکی از پسرا الان تو ماشینه.
‫خب، اقدامات مناسب رو انجام بده.
‫خیلی‌خب، پس... به پائول زنگ می‌زنم
‫و میگم همین الان عملیات رو لغو کنه.
‫نه، آقای ویلوبی دیگه ‫دایرهٔ گچی رو کاملاً کشیده.
‫دیگه وسط کاریم.
‫نه، یعنی هر مشکلی که ‫پیش اومده رو حل و فصل کن
‫و طبق برنامهٔ قبلی پیش برید.
‫خیلی‌خب.
‫قبل از اون...
‫بچه‌ها یه نگرانی‌ای دارن، از جمله خودم
‫آدمای مختلفی هستن...
‫در مورد بخش‌های مختلف نقشه خبر دارن
‫- ولی... ‫- کسی از نقشه و ایدهٔ اصلی خبر نداره؟
‫بله، دقیقاً.
‫گارمن، به من اعتماد نداری؟
‫بعد از این‌همه کسب و کاری که ساختیم؟
‫و موفقیت‌هایی که داشتیم؟
‫نه، بذار بگم.
‫کار امشب... واسه همه تازگی داره، ‫حداقل توصیفش همینه.
‫به زودی همه‌چی مشخص میشه، گارمن.
‫و آدمایی مثل آقای ادوارد چانگ
‫دیگه نمی‌تونن برامون مشکل‌ساز بشن.
‫نقشه و ایدهٔ کلی اینه.
‫پس، دقیقاً همون‌کاری رو می‌کنی که ‫بابتش بهت پول میدم
‫و دقیقاً‌ همون‌طوری که ‫بهت گفتم انجامش میدی.
‫و این گند داخل ون رو هم تمیز کن.
‫و آکِد...
‫مراقب آکد باش، چون یه وقتایی
‫بدترین دشمن خودشه، می‌دونی؟
‫آره، می‌دونم.
‫خیلی‌خب، بعدا توی مهمونی می‌بینمت.
‫وای خدا، ساعت رو ببین. وقتش...
‫آها. حله. الان میرم سراغش
‫چیزی نمونده، رانول. چیزی نمونده.
‫ویکتور، گارمان هری هستم. ‫این طرفایی؟
‫واسه یه کاری لازمت دارم.
‫امشب. همین الان یعنی!
‫کجایی؟ ‫میام دنبالت.
‫یکی دیگه از اون قرصای خواب‌آور بهش بده.
‫باشه.
‫چیزیت نمیشه دیگه، جرد؟
‫دهنت رو باز کن.
‫دهنت کیری‌ات رو وا کن!
‫هی. اون چیه؟
‫لویی، اون چیه؟ ‫گوشیته؟
‫بدش من.
‫همین الان بش، یالا.
‫ممنون.
‫- نه، تازه خریدمش! ‫- لامصب
‫گوشی شخصی‌ات آخه؟
‫عجب خری هستی.
‫اسید معده‌ام زد بالا.
‫مادر به خطا رو ببینا!
‫کیرم تو این وضعیت.
‫ژاو، باید به نات پیام بدی.
‫بهش بگو گوشیم خراب شده
‫میگما، یکی از مانکن‌های تمرین ‫طب سوزنی از اتاق کم شده.
‫ندیدیش؟
‫نه... نمی‌دونم.
‫اصلاً منطقی نیست که دنبالم باشن.
‫هزاران نفر رو استخدام کردم.
‫برنامه‌مون زمان خودش رونق داشت.
‫دفتر. بعد...
‫جایی که کنسرو می‌کردیم.
‫دیگه...
‫دیگه آشپزخونه‌های خدماتی رو نگم.
‫- توی ۱۱ تا شهر بود، ۱۱. ‫- جف
‫و به طرفدارام توی بیمارستان سر می‌زنم.
‫و میرم به آسایشگاه‌شون...
‫یا هر کوفتی که هست، سر می‌زنم.
‫همین امشب داشتم
‫- با یکی‌شون شطرنج بازی می‌کردم. ‫- می‌فهمیم
‫کارایی در حق غریبه‌ها می‌کنی. ‫تبریک میگم.
‫ولی یکی فکر کرده که لاشی هستی.
‫نیازی نیست لزوما لاشی باشی.
‫شب به‌خیر، آقای هری. ‫چه امری داشتین؟
‫می‌خوام با پائول و من بیای.
‫ردیفه.
‫خیلی‌خب، حالا باید صبر کنیم.
‫چرا؟
‫خب چون اولاً...
‫خونوادهٔ براون همچنان باید پول رو جور کنن.
‫و دوماً، رئیس ازمون می‌خواد که
‫اینجا بشینیم و منتظر دستورات باشیم، خب؟
‫وایسا ببینم، پس الان قرار نیست
‫بریم پارک واشینگتن اسکوئر؟
‫آخه چرا باید بریم پارک واشینگتن اسکوئر؟
‫اونم یه پارک مرکز شهر که ‫همیشه شلوغه؟ احمقانه‌ست.
‫چرا همچین چیزی می‌پرسی؟
‫خب، گارمن ازم خواست که ‫برم پارک واشینگتن اسکوئر
‫و دایره بکشم.
‫پس فکر کنم دلیلش این بود.
‫گا... گارمن خواست؟
‫چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫گفت خانم ماهابیر خواسته، پس...
‫و قصد نداشتی بهم بگی؟
‫خب، فکر نمی‌کردم لازم باشه.
‫خیلی‌خب، بذار ببینم
‫بالأخره یه نفر رو راضی کردم مُقر بیاد ‫که خودت می‌دونی هفته‌ها طول می‌کشه...
‫و تنها چیزی که به فکرت می‌رسه بهم بگی
‫اینه که ممکنه کسشر باشه؟
‫نگفتم که کسشره
‫- ولی قالت گذاشت، پس... ‫- آره
‫و واسه همین باورش می‌کنم.
‫پس افتادی دنبالش
‫که رئیسی رو تحت تأثیر قرار بدی ‫که اون‌قدری بهت احترام نمی‌ذاره
‫که حتی بهت زنگ بزنه؟
‫آره، چون می‌خواد شکست بخورم.
‫که بهت گفتم اصلاً منطقی نیست.
‫مگه این‌که فکر کنه به درد این کار نمی‌خورم؟
‫- که خب می‌خوری! ‫- بله، چون حقمه
‫مل، یه بارم شده
‫میشه لطفاً هر شنبه شب دقیقاً
‫یه صحبت رو نداشته باشیم؟
‫که به‌نظر کم اهمیت نمیاد.
‫خب، در مورد پائیا تصمیم‌مون چی بود؟
‫فکر کنم تصمیم این بود
‫که نمی‌تونی بگی «شاید پائیا درست کنم»
‫و بعد از دست من عصبانی بشی ‫که گفتم باید برم سر کار.
‫به‌خصوص وقتی کارم در خطر باشه.
‫یه جوری رفتار می‌کنی انگاری چاره‌ای دارم
‫- و واقعاً ندارم. ‫- اصلاً حقیقت نداره
‫و «مجبور نیستی» کار کنی. ‫داری انتخاب می‌کنی...
‫می‌دونی، خدایی... شاید حق با توئه.
‫شاید مهمه.
‫چطوره که تو...
‫هر کاری که دوست داری بکنی؟
‫چه می‌دونم
‫وقتی تموم شد بر می‌گردم و آت‌آشغال‌هام رو بر می‌دارم
‫و می‌برمش خونه‌ام.
‫چی؟
‫آره، می‌دونی، دیگه اخیراً...
‫دوباره به اولویت‌هام فکر کردم
‫و خب...
‫می‌دونی...
‫وایسا ببینم، الان داریم ‫در این مورد صحبت می‌کنیم؟
‫آره، در این مورد صحبت می‌کنیم.
‫مل، خدایا. ‫کمک لازم داری.
‫بله، سلام.
‫یه پیام دارم واسه دفتر آقای ویدمر.
‫دِرک براون هستم.
‫از مشتری‌هاشون بودم...
‫مطمئن نیستم چقدر رو بتونم ‫توی این پیام مطرح کنم.
‫خودش یادش میاد
‫چیز... در مورد...
‫یه موضوع خونوادگی چند سال پیش بود...
‫مطمئنم که یادش میاد، به گمونم.
‫بگذریم، می‌دونم آخر هفته‌ست.
‫اگه تونست بهم زنگ بزنه ‫همین شماره رو استفاده می‌کنم.
‫ببین، جویی اینو فرستاده. ببین.
‫چی داره آماده میشه؟ خودت. ‫توی جهنم، سرآشپز جف.
‫یه سری کیسه آوردم. ‫اندازه‌ش باید کافی باشه.
‫یالا. پرشون کن دیگه.
‫مردک گوساله، داریم چی‌کار می‌کنیم اصلا؟
‫اصلاً نمی‌دونیم کدوم گوری داریم می‌ریم.
‫آره، می‌دونم.
‫ولی خب بیا همین الان انجامش ‫بدیم که آماده باشیم، خب؟
‫منت سرم بذار و بندازش تو کیسه. ‫بندازش تو جعبه.
‫این‌قدر سؤال نپرس.
‫اگه به قول خودت رئيسی
‫چطور اصلاً نمی‌دونی کجا می‌ریم؟
‫جدی میگم خب، همه‌تون ‫مثل تازه‌کارا رفتار می‌کنید.
‫اگه گارمن می‌دید که
‫چطور واسه من طاقچه بالا میای ‫و زیر سؤالم می‌بری...
‫فکر می‌کنه جرئت اداره کردن رو ندارم.
‫بلدم اوضاع رو چطور اداره کنم.
‫واسه همین خاله من رو ‫مسئول کرده، نه گارمن رو.
‫یکی از اون سه جاها رو می‌ریم.
‫نقشه رو خودم چیدم.
‫باید یکی رو انتخاب کنن.
‫یکی از اون سه تا پارکه؟
‫گفتم بهت که، پارک ایدهٔ احمقانه‌ایه.
‫ببین، منظورم همینه. ‫هیچ‌کدوم‌تون گوش نمی‌کنه.
‫- وقتی صحبت می‌کنم... ‫- عجب مسخره‌بازی‌ایه
‫چون از جانب اون صحبت می‌کنم.
‫- می‌فهمی؟ ‫- ویکتور، صدا خفه کن
‫بهتره باور کنی، چون وقتی که تموم بشه همه چی
‫بهش یه گزارش کامل میدم.
‫آکد، باز کن.
‫گارمن، پائول، اون یکی.
‫این ویکتوره.
‫سلام.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫سرویس بازرسی پستی ایالات متحده.
‫این رو زیر یکی از تخت‌هاتون پیدا کردیم
‫مال بازرس هارمونیه.
‫می‌شناسیش؟ تو چی؟ ‫نه؟
‫زیر تخت کی بود؟
‫آکد، تو تیم رو جمع کردی دیگه؟
‫- بله قربان. ‫- بهم گفتن گلچین کردی
‫گارمن، مشکلی هست؟
‫خب، آقای گلچین، احتمالا.
‫این چی بود دیگه؟ لامصب
‫چی‌کار کردی؟
‫یه‌سری تغییرات داریم. اول این‌که ‫الان با ویکتور میره.
‫پائول با تو توی ون می‌مونه.
‫بچه کجاست؟
‫میکروفون بهش وصل نیست. شنود نشده.
‫فکر کردی همینه؟
‫فکر کردی شنود گذاشته؟
‫کارت رو نزدیک تخت اون پیدا کردیم.
‫ببین، به پدره بگو بره منهتن جنوبی. ‫بحث هم نباشه.
‫نه، نقشه این نبود.
‫سه تا انتخاب داشتم.
‫از اولشم نقشه همین بود
‫چی داری...
‫از اولشم نقشه همین بود، آکد.
‫نقشه‌ات این بود؟ ‫که بیای اینجا؟
‫این‌که ما این‌جوری وارد عمل شدیم...
‫فقط نقشهٔ پشتیبان بود.
‫خیلی‌خب، همین الان برید پارک واشنگتن اسکوئر
‫چی؟
‫اونجا یه پارک شلوغ توی منهتن جنوبیه.
‫چرا همچین کاری بکنیم؟
‫خاله‌ات همین رو به گارمن گفته.
‫نه، خاله‌ام نقشه‌ای نمی‌کشه
‫که این‌قدر احقانه باشه.
‫خاله‌ام همچین نقشه‌ای نمی‌کشه.
‫در مجموع یه‌کم بیشتر از ۵۰ پونده
‫با زانو زور بزنید، نه کمر.
‫موفق باشید، آقای براون.
‫- خب، فکر کنم بهتره که... ‫- آره، می‌دونم.
‫بله، لن؟
‫رفتن سمت پل.
‫عالی، خب. همین‌طور ادامه بده.
‫- ممنون. ‫- حله، خانوم
‫جویی، جویی
‫آقای مک‌کاسکر. ران کونیو هستم. ‫توی کازینو همدیگه رو دیدیم.
‫شرمنده، ولی خب...
‫- جویی، پشت خط باش. ‫- ماهیت کار می‌طلبه که...
‫البته... پول زیادیه.
‫ممنون که درک می‌کنید.
‫آره، با دومادم صحبت می‌کنم.
‫اون کارای...
‫مربوط به پول و اینا رو کنترل می‌کنه
‫و ترتیبات لازم رو میده.
‫یه چیزی می‌فروشه. ‫نمی‌دونم چی‌کار می‌خواد بکنه.
‫و اگه میشه اینم بگم، ‫همسرم عاشق برنامه‌تون بود.
‫پس اگه اشکال نداره
‫این رو از کادو فروشیِ...
‫کازینو خریدم، می‌دونید
‫کونیو، چه غلطی داری می‌کنی؟
‫شرمنده، آقای تاواری.
‫- شرمنده. ‫- اشکال نداره
‫کارم همینه.
‫نمی‌دونم شما آدم معروفا چطور دووم میارید.
‫کجا میرم؟
‫منهتن جنوبی.
‫کجای منهتن جنوبی؟
‫- گفتم منهتن جنوبی دیگه گوساله! ‫- باید دقیق‌تر بگی
‫همین رو می‌دونم. بهت زنگ می‌زنم.
‫وایسا... نه!
‫لامصب.
‫- سم ‫- بله؟
‫به‌نظرت دایی جین‌...
‫ربطی به این قضیه داره؟
‫- جین؟ چرا؟ ‫- آره، یعنی خب...
‫فکر اولی که به ذهنم رسید
‫این بود که جین یه‌جورایی نقش داره. ‫نمی‌دونم...
‫یه جورایی، نمی‌دونم. ‫ولی حسم همین رو میگه.
‫جی‍... بابات نامه‌هایی رو نوشت.
‫از خاله سیندی التماس کرد که
‫بهش فرصت بده که به جین توضیح بده ‫تقصیر بابات نبود که
‫اون رو اخراجش کردن.
‫آره... اصلاً نمی‌دونم.
‫وایسا، دِرک بر می‌گرده سمت خودمون. ‫عجیب نیست؟
‫جین و سیندی اون رو مقصر همه کارا می‌دونن.
‫مامان.
‫- منم. منم. ‫- سلام
‫همه‌چی خوبه. همه‌چی خوبه.
‫شوهرت رفت.
‫همه‌چی داره پیش میره.
‫- بچه‌ها می‌خواستن بیان. ‫- سلام سیمور، سلام.
‫- خوشحالم دوباره می‌بینمت، سم ‫- سلام
‫عذر می‌خوام بابت شرایط پیش اومده.
‫سای صدام کن، لطفاً.
‫سلام.
‫شارژ دارین؟ ‫واسه داخل ماشین
‫آره. عالیه.
‫چقدره؟
‫۹.۹۹ دلار میشه.
‫باقیش واسه خودت.
‫آره، کجا میریم الان؟ ‫هی، هی!
‫ببخشید، بگو.
‫خیلی‌خب، یه پارکینگ تو هاوستن هست
‫بین برادوی و غربِ برادوی. ‫سمت شمال.
‫خیلی‌خب، یه پارکینگ توی هاوستن و کجا؟
‫این شخصی که همکاری می‌کنه ‫و اجازه نداشتی به خدمتش بگیری
‫مشخصاً داره بازیت میده
‫اول بهت میگه که توی پارک
‫یه خبرایی هستش
‫- که باورش کردی. ‫- آره
‫پس چرا باور نمی‌کنی
‫وقتی میگه هیچ خبری نیست؟
‫چرا این قضیه که باورش نمی‌کنم کافی نیست؟
‫چون ملت توی کوچه پس کوچه‌ها
‫میرن سراغ اخاذی و کشتن آدما، نه پارک عمومی.
‫و تو مسئول پرونده نیستی.
‫چه رسماً چه جور دیگه‌ای.
‫و الان پیش دخترمم،
‫که فقط ماهی چند روز می‌تونم باشم.
‫عه، پس بالأخره رسیدیم به اصل مطلب
‫که قضیه واسه تو مشکل ایجاد کرده.
‫نمی‌تونیم این خطر رو کنیم که لو بری
‫و گیرت بندازن، و نیروی پشتیبانی هم نداری.
‫خب پس یه نیروی پشتیبان بفرست دیگه!
‫که واسه یه عملیات نظارت ‫بدون مجوز نمی‌تونم، پس...
‫نه، نه. باید بفهمم چرا این یارو
‫- یهویی داره نظرش... ‫- به حرفم گوش کن، برو خونه
‫- مانی، مانی، صبر کن، مانی. ‫- به زندگیت برس
‫- مانی، مانی. ‫- صبر کن، می لی. باید برم.
‫خدا بگم چی‌کارت کنه.
‫[مجوز پارک]
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫الان... گوش کن.
‫گوش کن... گوش کن خانم، خانم.
‫همه‌چی رو توی ون ردیف کردی.
‫- لطفاً اجازه بده صحبت کنم. ‫- حالا همه‌چی خوبه
‫به‌نظرم زمان بیشتری لازمه
‫اگه می‌خوایم درست و حسابی انجامش بدیم.
‫مشکل مدیره، کلارنس
‫در مورد زمان‌بندیش اصرار داشت.
‫ولی بهش فکر می‌کنم.
‫خانم، گوش نمی‌کنید.
‫- خانم، فقط گوش کنید. ‫- ممنون، گارمن
‫گوش کنید...
‫چرا نرفتی گاراژ؟
‫بهت گفتم کجاست.
‫الان دارم وارد میشم.
‫واقعاً می‌خوای بچه‌ات رو به کشتن بدی؟
‫چون همین میشه اگه رأس ساعت ۱:۱۱ دقیقه
‫اون پول دستمون نرسه.
‫می‌دونی دیگه؟
‫بچه‌ات می‌میره.
‫و تقصیر خودت میشه، فقطم خودت.
‫یعنی چی؟
‫هی، آهای. گوش میدی؟
‫خدای! لامصب...
‫الان با من صحبت می‌کنی؟
‫چون شوخی ندارم باهات. ‫الو.
‫گوشیم یه درصد شارژ داره. ‫باید بهم بگی کجا برم.
‫دقیقاً بگو.
‫ظاهراً، پارک واشینگتن اسکوئر.
‫ظاهراً؟
‫فقط قبل از این‌که گوشیت ‫خاموش بشه برو اونجا خبر مرگت.
‫سوئیچ داخله، شرمنده.
‫گفتن اینجا پارک کنم.
‫هی، داری گند می‌زنی به همه چی.
‫باید ده دقیقه پیش اونجا می‌بودی.
‫گوش کن، آروم بگیر.
‫عملاً دارم تک تک کارایی که گفتی رو می‌کنم.
‫جز این‌که قرار بود سر وقت بیای.
‫الان کجایی؟
‫سه بلوک مونده.
‫وقتی برسم اونجا کجا برم؟
‫خیلی‌خب، وقتی رسیدی اونجا
‫بهت میگم
‫چون باید بری به یه...
‫الو؟ برم کجا؟ برم...
‫- چی شد؟ ‫- فکر کنم گوشیش خاموش شد
‫یا اینه یا بچه‌اش به یه ورشه.
‫مل، بهم زنگ نزن که بگی
‫اتفاقی که افتاد الکی بوده.
‫که دور من و این رابطه رو خط کشیدی.
‫دیگه دارم بهت میگم که همه چی تمومه.
‫تمومش می‌کنم این چرخهٔ جدایی و آشتی رو.
‫پس فقط هر چی که تو پارک دنبالشی رو پیدا کن
‫و امیدوارم بکنی.
‫من نیستم که داستانش رو بشنوم.
‫بلاکت می‌کنم، بلاک شدی.
‫خانم ماهابیر، تصمیم چی شد؟
‫تصمیم گرفتم که مدیر
‫خودش مستقیم با ون صحبت کنه.
‫و تو دیگه بری استراحت کنی.
‫خیلی‌خب. گوش کن جدی که نمیگی...
‫خدا بگم... حرومی...
‫الو، پائول هستم.
‫سلام، پائول. کلارنس هستم.
‫- صدام رو داری؟ ‫- آره، دارم
‫متوجهم که سؤالاتی داری.
‫زمان بیشتری لازمه. ‫زمان بیشتری لازمه.
‫قربان، افرادم می‌خوان بدونن...
‫اگه میشه زمان بیشتری داشته باشیم.
‫پول تو راهه.
‫حتماً باید ساعت ۱:۱۱ شب تموم بشه ‫که نقشه جواب بده.
‫بله قربان، ممنون.
‫اگه میشه بپرسم، دلیلش چیه؟
‫چون زمانیه که باید حتماً انجام بشه.
‫هی، لویی. ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫گوشی جرده، واسه وقتی ‫که برگرده پیش خونواده‌ش.
‫در رو ببند.
‫گوشی به درک.
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- راه بیفت، پسر. راه بیفت
‫می‌دونی باید چی‌کار کنیم؟
‫۱:۱۱ شد تو جعبه شلیک کنم.
‫ولی اول، یه دور اطراف پارک می‌چرخیم
‫و اونجا کنار دایره سفید همدیگه رو می‌بینیم.
‫خب؟ برو، برو.
‫و تو... تو پیش من باش.
‫خب؟‌ همیشه حواست باشه.
‫یه بستنی قیفی کشمشی. ممنون.
‫ژاویر، یا فکر می‌کنی یه خبراییه امشب
‫یا همچین فکری نمی‌کنی.
‫ولی زندگی‌ام داره از هم می‌پاشه
‫و تو رو هم با خودم می‌کشم پایین.
‫پس دوباره تماس بگیر و سر قولت بمون.
‫و گرنه منم سر قولم نمی‌مونم،
‫و خواهیم دید چی سرت میاد.
‫جدی میگم، خداحافظ
‫- وای خدا، ببخشید. ‫- مشکلی نیست.
‫چیه، مانی؟
‫به عنوان یه دوست بهت میگم
‫تا نرفته باشی خونه خواب به چشمم نمیاد.
‫خب، دوستم نیستی، رئیسمی.
‫خیلی‌خب، پس به عنوان رئیست ‫بهت دستور میدم بری خونه.
‫شما شارژر...
‫کسی شارژ نداره؟
‫کجا موندی پس گوساله؟
‫- کجا بودی؟ ‫- گارمن کیسن رو کشت.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم. برو دیگه، برو.
‫کلارنس. کلارنس. بیا.
‫- کلارنس. ‫- لطفاً، لطفاً. ممنون
‫- یالا... ‫- یه یارویی توی پارک
‫یارو.. روانیه.
‫خیلی‌خب. برش می‌گردونم.
‫شرمنده، قول میدم. شرمنده
‫ببخشید
‫سرویس بازرسی پستی ایالات متحده
‫بازرس پستی هستم.
‫حداقل فعلا. ممنون.
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- چیه؟
‫بهت گفتم که یه دور سریع بزنی.
‫هر کاری که گفتی کردم خب.
‫بیا داخل. بیا.
‫- ویکتور. ‫- کسی تکون نخوره
‫ویکتور، چه خبره، مرد؟
‫- سه، چهار... ‫- یه چیزی بگو با عقل جور دراد، ویکتور
‫پنج
‫یالا.
‫ساعت ۱:۱۱ست. اینجام.
‫چی شد؟ ‫شوخیت گرفته؟
‫چی... چه خبره؟
‫گوشیش خاموش شد.
‫چی؟ حالش خوبه؟ ‫دِرک خوبه؟
‫سم!
‫تموم شد.
‫خیلی‌خب، بریم دیگه.
‫آروم.
‫آروم‌تر.
‫دِرک!
‫یه آدرس برات نوشتم، ‫واسه جایی که اجساد رو بندازین.
‫ژاویر وقتی دارین بر می‌گردین بهتون زنگ می‌زنه.
‫خیلی‌خب.
‫آره، ژاویر می‌زنه.
‫اگه واسه چیز دیگه‌ای کمک خواستین بگو.
‫آکد، بسه!
‫می‌دونی که نمی‌خواستم هیچ‌کدوم از این اتفاقا بیفته.
‫که چی؟ الان فکر می‌کنی از من بهتری؟
‫هی... کافیه. ‫بچه‌ها، یالا.
‫دِرک!
‫چی شد؟
‫یکی گفت شاید سکته کرده.
‫هی!
‫ببخشید
‫شارژمون پیشته؟
‫شارژرم
‫ممنون
‫دِرک! وای خدا! ‫وای خدا، سلام. سلام.
‫سلام
‫نمی‌دونم نشستم یا سر پام.
‫وای عزیزم. نشستی.
‫نشستی، عزیزم.
‫شارژر پیدا کردم، وصلش کردم.
‫وصلش کردم.
‫عزیزم، بیا اینجا یه لحظه.
‫همه‌چی رو حل می‌کنیم.
‫همه چی رو حل می‌کنیم، خب؟
‫ببخشید
‫عذر می‌خوام.
‫بله
‫بدک نیست، نه؟
‫که از همه چی دور بشی.
‫ببخشید، وای‌فای نداره.
‫بازی‌ای چیزی کنیم؟ ورق؟
‫آره
‫- شاید فردا. ‫- بیا اینجا
‫آره.
‫مدیر اینجاست؟ ‫حالا معنیش هر چی که هست.
‫- ظاهراً نه. ‫- باهاش صحبت کردی؟
‫گویانی به‌نظر میومد.
‫شاید حتی پرتغالی - گویانی
‫یه چیزی بگو. ‫نظرت در مورد ژاویر چیه؟
‫نمی‌دونم. نظر خودت چیه؟
‫پسرا
‫ممنون.
‫اول این‌که، خانم ماهابیر ‫ببخشید که زیر سؤالتون بردم.
‫اوضاع یه‌کم پیش به هم ریخت.
‫گارمن...
‫خیلی سال پیش تو رو دیدم
‫و یا خانم ام یا ساویتری، حتی ساوی می‌گفتی.
‫ولی امشب خانم ماهابیره
‫ساوی بگو دیگه.
‫- همه‌چی ردیفه، دوست من. ‫- خیلی‌خب
‫میگم، ساوی، وقت داری؟
‫یه چرخه هست.
‫اگه چرخه به هم بریزه...
‫پس فرصت ورود بدبختی و بیچارگیه.
‫- صحیح. ‫- ولی همهٔ شروط رو رعایت کردیم
‫پس، چرخه بالأخره کامل شده.
‫پس مشکلی نداریم.
‫و طلسمی که شوهرم، روحش شاد باشه،
‫باعث شد سال‌ها پیش دامن‌گیر ‫خونواده‌ام بشه الان دیگه برداشته شده.
‫اگه مرگ کوئینسیِ طفلی ‫در واقع یه موهبت باشه چی؟
‫وای، ببخشید.
‫ادوارد چان اساساً کوئینسی ساوی رو به قتل رسوند
‫فقط میگه «اگه»، گارمن!
‫بهش فکر کن.
‫اگه برادر شوهرم کشته نمی‌شد
‫من به طلسم شک نمی‌کردم.
‫و حالا همه‌چی تو جورج‌تاون
‫و کسب و کارمون ردیف شده.
‫و کارمون اینجا...
‫می‌تونه مثل قبل ادامه داشته باشه.
‫نگران نباش.
‫خوشحال باش.
‫آقای ویلوبی
‫- بیا. ‫- خیلی از دیدنت خوشحالم
‫- اشکال نداره؟ ‫- ابداً
‫آره، خیلی‌خب. بیا داخل.
‫فکر کنم اطلاعاتی که فعلا ‫داریم راضی کننده باشه.
‫با توجه به ماهیت این ماجرا و همچنین
‫به‌نظرم شرح حال پدرتون...
‫ممکنه یکی دو تا سازمان مربوطه هم وارد عمل بشن.
‫پس یکی احتمالاً تا فردا باهاتون تماس بگیره.
‫اگه اشکال نداره بگم...
‫نمی‌تونید خودتون رو ‫مقصر اعمال یه روانی بدونید.
‫اصلاً می‌دونید که...
‫- ببخشید. ‫- قربانی؟
‫آره، ذهنم اینجاست.
‫آره، البته. آره.
‫مطمئنم توی یکی دو روز آتی
‫یه تماس از پدر یا مادری ‫وحشت زده خواهیم داشت.
‫سخت میشه.
‫در این حین، بد نیست یه‌کم استراحت کنید
‫بچه‌تون رو بغل کنید.
‫ببخشید؟
‫گفتم برید بچه‌تون رو بغل کنید.
‫بیست و هشت هزار و چهارصد و بیست و پنج...
‫نفر
‫به برندا گفته که بره تحقیق کنه چند نفر
‫از آشپزخونه خدماتی و ‫طرح پناهگاه استفاده کردن.
‫حالت چطوره؟ خوبی؟
‫همیشه گفتم، «تو نیکی می‌کن و در دجله انداز
‫که ایزد در بیابانت دهد باز»
‫و از اون نقطه نظر...
‫این ماجرا اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫جویی، سلام. ‫برگشتیم.
‫گفتم ببینم بیداره.
‫مشکلی نیست. فقط وقتی که شنیدی زنگ بزن.
‫یا خب ما...
‫سر وقت با هم صحبت می‌کنیم.
‫ممنون.
‫یعنی، من چی‌کار می‌کنم؟
‫من مرد عملم.
‫نمونهٔ بارزش، همین یارو کلارنس
‫تا نیویورک میاد که فقط من رو ببینه.
‫با یه طرفدار شطرنج بازی کردی.
‫طرفدار نبود، دوستم بود.
‫یه دوست جدید.
‫باشه، بابا.
‫کجا میری؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫هی
‫به‌نظرت اون پسره مرده؟
‫نمی‌دونم. امیدوارم نمرده باشه.
‫ممکن بود جِرد باشه.
‫باید اون می‌بود.
‫نمی‌تونی خودت رو مقصر بدونی.
‫هر کاری ازت بر میومد واسه یه غریبه کردی.
‫بهت افتخار می‌کنم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.