‫شماها متوجه شدید،
‫که چقدر هیکلم توی این ‫یونیفرمای جدید گنده به نظر میاد؟
‫خب، خوبه که می‌دونیم.
‫حالا، فقط بیاید یادمون نره که ‫مراقب زمین اطراف باشیم.
‫اما چطوری فقط این ساختمون ‫مسکن مهر تخریب‌نشده مونده؟
‫مگه مردم اینجا زندگی نمی‌کنن؟
‫مهاجرینِ طوفان کاترینا.
‫هیچ‌وقت بلند نمی‌شن.
‫چی؟ داری چی می‌گی؟
‫نه، فقط سربه‌سرت گذاشتم، رفیق.
‫تنها ساکنینِ اونجا، شبح‌هان.
‫اینجا تسخیرشده‌ست.
‫سعی کردن تخریبش کنن، ولی انگار همیشه ‫اتفاقای عجیب اون ساختمونو سرپا نگه می‌دارن.
‫یه‌جورایی انگار این چندوقته ‫پرت به پر دخترم خورده.
‫اونقدرا نگران شبح‌ها نیستم،
‫بیشتر اینکه چقدر گروهت وسط کار ‫مست می‌کنه؛ کمتر بزنید.
‫روی چشم.
‫باورم نمی‌شه مردم به چیز احمقانه‌ای مثل-
‫مراقب باش، تد!
‫هی، حالت خوبه، مرد؟
‫من خوبم.
‫وکیل
‫می‌دونم جیم ادلر برادر ناتنی‌ته، ‫اما چرا تکون نخوردی؟ ها؟
‫دیدیش؟ اون دختر.
‫ها؟ داری چی می‌گی؟
‫اونجا هیچی جز میله نیست، ‫و منظورم مردمِ میلان نیست.
‫ولی یکی اونجا بود؛ ‫بهم لبخند زده بود.
‫اوه، تمومش کن؛ تمومش کن!
‫دیدی منظورم چیه؟ الکل.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بابات دوباره توی بیمارستانه؟
‫تا حالا از مرکز ترک‌اعتیاد نشنیدی؟
‫خفه شو.
‫خدای بزرگ، براش دعا می‌کنم.
‫بابا بالأخره یه کار زیردست دولت پیدا کرد
‫تخریب مسکن مهرها و ‫ساختن نمایندگی‌های هایپراستار.
‫بابا!
‫یه تب خیلی شدید داشت، ‫و بردیمش اتاق اورژانس.
‫ولی هنوز بیمه نداشت، ‫پس باید می‌رفت شهرستان.
‫و بعد این کارآموز بهمون گفت...
‫من تازه اومدم اینجا.
‫نمی‌تونم این جدول رو بخونم، ‫ولی هرچی که هست، خیلی نوشتن.
‫خب، حداقل باعث شدم اون پخمه اخراج بشه،
‫و بالأخره یکی رو پیدا کردم که ‫بگه چه بلایی سر بابام اومده.
‫انگار هرکسی توی اون مکان کار کرده
‫دچار یه تب شدید مرموز و مرگبار شدن.
‫پروژه‌های محله تسخیرشده.
‫ما محقق‌های روح‌شناس خوب ‫درباره اون ساختمون می‌دونیم.
‫مردم زیادی رو توی شهر رو کشته.
‫پدرت احتمالاً یکی‌شونه.
‫من که فکر نکنم از این قسمت زنده بیرون بیاد.
‫اوه خسته نباشی، لئو.
‫چیه؟ توی فیلمنامه‌ست.
‫اوه نه.
‫اوه، احتمالاً فقط مسمومیت الکل گرفته.
‫سه‌سوته مست برمی‌گرده خونه.
‫اول باید نجاتش بدیم.
‫اگه روح‌های پروژه‌های تسخیرشده رو نابود کنیم،
‫اون حشیشی... منظور، بابات، ‫شاید بتونه به پرده آخر برسه.
‫آره! این ایده عالی‌ایه.
‫فکر کنم همچین کم بارم نیست.
‫از همتون ممنونم.
‫فقط بسپارش به ما.
‫پس اقلیت مردم اونجا زندگی می‌کنن.
‫قراره دخلم بیاد، مگه نه؟
‫احتمالاً بیشتر خِفت و تجاوز بشی.
‫عجب آشغال‌دونی‌ای.
‫دلم برای آدمای فقیر می‌سوزه.
‫مثل جوادیه می‌مونه.
‫قراره چیکار کنیم؟ نمی‌تونیم بریم تو.
‫«وارد نشوید»؟ جلوی مردم منو که نگرفت.
‫اینم از این.
‫چی؟ اینم از چی؟
‫هیچ‌وقت نذار یه تابلو جلوی ‫فعالیت غیرقانونی‌ت رو بگیرن.
‫فقط از بالای نرده می‌ریم.
‫هی!
‫خطرناکه؛ نمی‌تونید برید اون تو.
‫بخونید؛ همین‌جا می‌گه.
‫وارد... نوشید.
‫شرمنده؛ نمی‌تونم.
‫باید بذارید بریم داخل، آقا.
‫وگرنه بابام می‌میره.
‫الانشم یه مادر از دست دادم؛ ‫می‌دونی هزینه‌های درمانیم چقدرن؟
‫راست‌گراییِ مسیحیت کجا رفته؟ ‫باید کمکمون کنی.
‫محض رضای خدا!
‫خب، اگه شما بچه‌ها این‌طوری ‫می‌گید... برای رونالد.
‫اما یه ساختمون قدیمی‌ـه، ‫و خطرناکه.
‫بازیگر (زمانی اسکیت رو یخ کار می‌کرده)
‫معتادای کراک، فاحشه‌ها، ‫شاید تاد بریجیز... روی اسکیت.
‫دارم چی می‌گم؟ نمی‌تونید برید اون تو.
‫گمشید؛ وارد... نوشید.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫خدا، عجب لاشی‌ای.
‫و دیدید چطوری به ساتسکی نگاه می‌کرد؟
‫یه‌لحظه فکر کردم قراره پایه باشه.
‫«مرد نیکوکار از مشکل نجات می‌یابد.» ‫به گفته، حکایتنامه 11:8.
‫انگار پدر الکلیِ بدبختت ‫قرار بمیره، شرمنده ساتسکی.
‫اگه اون یارو داخل راهمون نده چیکار کنیم؟
‫نگران نباش، لئو؛ یه نقشه‌ی بی‌نقص دارم.
‫همه امشب برمی‌گردیم دزدکی می‌ریم اونجا.
‫امشب؟
‫چرا داریم این‌کارو می‌کنیم؟
‫اوه، آخه می‌خواد چی بشه؟
‫اوه، یه‌دقه وایسا؛ ‫یادم رفت تو کدوم انیمه‌ایم.
‫آره.
‫چی شده؟
‫هی، یه‌لحظه وایسید.
‫مگه نباید بتونیم ساختمون ‫تسخیرشده رو از اینجا ببینیم؟
‫این خوب نیست.
‫گمونم باید بابات رو مرده فرض کنیم.
‫آره، منم همینو گرفتم.
‫ممکنه راه اشتباهی اومده باشیم؟
‫ممکنه بیشتر از این یه اسکل باشی؟
‫این مردم فقیرن؛ تیر چراغ‌برق ندارن.
‫خدا به نیکوکار پاداش می‌ده.
‫برای همین من و خانواده‌م پولداریم.
‫چی-
‫واقعاً پای گنده‌ای داره.
‫اینجا حداقل خوب لباس می‌پوشن.
‫آبجی، اونجا رو ببین!
‫دافه.
‫اوه نه! می‌خواد خودکشی کنه!
‫خب، فقیره دیگه.
‫آره!
‫آسنسور لعنتی!
‫یالا، مجبوریم از پله‌ها بریم.
‫حالا می‌فهمم فقیرها چرا هی غر می‌زنن.
‫از بغل‌کردن اون‌همه بچه متنفرم.
‫اگه مجبورن هرروز این‌همه پله ‫رو برن بالا، چرا همه‌شون چاقن؟
‫مستند درباره غذا
‫«Super Size Me» رو دیدم، ‫به‌خاطر سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌ست.
‫باید یکی رو پیدا کنیم که به پلیس زنگ بزنه.
‫البته احتمالاً عادت دارن ‫که از اینجا بهشون زنگ بزنن.
‫اونجا! اونی که قبض خونه‌شو داده.
‫یالا دیگه، بابابزرگ.
‫گمشید، چی می‌خواید؟
‫ببین، عمو، یکی می‌خواد خودشو بکشه.
‫هی، قبض تلفن‌تو دادی؟
‫آره، ولی سیمشو دزدی استفاده می‌کنم.
‫می‌خوایم جلوی خودکشی یکی از همسایه‌های ‫بدبختت رو بگیری؛ لطفاً کمکمون کن!
‫که چی؟
‫اونایی که می‌خوان بمیرن ‫بهتره زودتر کلک خودشونو بِکنن.
‫اما این زنه دافه.
‫اگه من جات بودم، پسر جون،
‫کمتر نگران اون، و بیشتر نگران خودت می‌بودم.
‫عالیه، گِی‌ـه.
‫متوجه شدم خیلی فریبنده بهم نگاه می‌کرد.
‫شهری در واشنگتن
‫احتمالاً شهردار جمهوری‌خواه اسپوکین‌ـه.
‫یالا، اگه نجاتش بدم، ‫امکان نداره باهام نخوابه.
‫همین‌جا باش، موموکو، ‫نذار شهردار منزوی بگیرتش.
‫زن فقیر پرید، بهم نگاه کرد تو ‫چشام و قشنگ بهم لبخند زد!
‫چرا تو باید همیشه باید مرکز توجهات باشی؟
‫من نقش‌اصلی ام!
‫شاید فقط پرت شد بالا.
‫اونقدرا هم چاق نبود.
‫انگار اوضاع این‌اطرف داره بالا می‌گیره.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫کسی دعوتت نکرد.
‫وقت شامه و سرکار خانم ‫غذامو ندادی؛ و من گشنه‌مه.
‫خواستم از کابینت بردارم، ولی دستگیره‌درو ‫به‌اندازه فضایی‌ها و علائم می‌شناسم.
‫ولی این، دیدن این ‫ممکنه حتی خوشمزه‌تر باشه.
‫منظورت چیه؟
‫گوش بده بینم، گربه سیاه.
‫اگه می‌دونی اینجا چه‌خبره، بهتره مُقر بیای.
‫خیلی باهوش نیستی، مگه نه، هاجی؟
‫توسط این پروژه مسکن مهر ‫خوشگل گرفتار شدید.
‫هیچ‌وقت پروژه مسکن‌مهر ‫تسخیرشده رو پیدا نکردیم.
‫آره، اینجا تسخیرشده نیست؛ فقط فقیره.
‫جدی؟ پس دوباره اونجا رو ببینید.
‫برقا قطعه!
‫مطمئن بودم در خونه‌شو قفل کرده.
‫چی شده؟
‫می‌دونید که یه خدمتکار نداره.
‫خوشحالم که نجات‌یافته و خوشبختم؛ ‫آدمای فقیر چندش‌آورن.
‫گفتم که.
‫اینا آپارتمان‌های معمولی‌تون نیستن، جغله‌ها.
‫اینا پروژه‌های محله تسخیرشده‌ن.
‫شیرفهم شدید، گوساله‌ها؟
‫آره شنیدم، گربه مشنگ.
‫اون زن فقط یه طعمه بود به‌دام بندازتتون.
‫باید از اینجا بزنیم به‌چاک!
‫جمله معروف سریال Dyn-O-Mite
‫داینومایت!
‫چه‌خبر شده؟
‫این پله‌ها تموم بشو نیستن، چی شده؟
‫اعتقاد کجاست؟
‫آبجی، نگاه، اعداد.
‫ما از طبقه 11م اومدیم،
‫و اینو می‌تونم بفهمم؛ ‫تازه من نارساخوانی دارم.
‫راست می‌گی کیچیرو.
‫یکم باید نفس بگیرم.
‫خیلی خسته شدم.
‫احتمالاً از دم‌به‌ساعت غر زدن خسته شدی.
‫نمی‌تونیم از آسانسور هم استفاده کنیم.
‫کمک پروردگار کجاست؟
‫کیچیرو برای یه اسنک اسکوبی انجامش می‌دی؟
‫می‌تونم چیزی رو با کلاس در میون بذارم؟
‫چیه؟
‫شما یکم حس یکم متفاوتی ندارید؟
‫شاید یکم کمتر یهودی؟
‫فقط یکم خسته.
‫لئو!
‫وضعیت اونو به زانو در آورده.
‫داره مسیح رو قبول می‌کنه!
‫الحمدالله.
‫هی، پاشو، احمق عوضی؛ ‫بیا از اینجا بزنیم بیرون.
‫یالا!
‫لئو؟
‫نفس دهان به دهان نمی‌دم؛ بلند شو.
‫روحش کشته شده.
‫اون یکم چوبی شده، و لئو نیست.
‫اوه خدا جون، لئو مانکن شده!
‫همگی، تکون نخورید.
‫نقشه عوض شد.
‫بازیگر کانادایی
‫هی، اون‌یکی شبیه کیم کاترل‌ـه.
‫می‌شه همه‌تون الان مسیح رو قبول کنید؟
‫باشه، روم حساب کن!
‫هاجیمه!
‫شماها منتظر چی موندید؟
‫کیچیرو!
‫نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫لعنتی، همیشه مثل فیلم‌ها.
‫خب، عجله کن.
‫هاجیمه! کیچیرو!
‫ساتسکی!
‫هاجیمه! کیچیرو!
‫کیچیرو!
‫هاجیمه؟ کیچیرو؟
‫تو خوبی؟
‫چیکار کنم؟
‫مادرم نیست، پدرم، کیچیرو.
‫توی برنامه خونه خانواده‌های نیازمند رو نوسازی می‌کردن
‫دیگه... برای بازسازی ‫خونه رؤیایی انتخاب نمی‌شیم.
‫گریه نکن، ساتسکی.
‫شاید قبل اینکه کشته بشن،
‫لحظه‌ای برای متوسل‌شدن ‫به مسیح داشته باشن.
‫برو به درک.
‫اونو شنیدی؟
‫چی رو؟
‫کیچیرو، هاجیمه؟
‫شمردن هم بلد نیستی؟ ‫اون فقط دوتا پائه.
‫بخدا خودم همش باید ‫جور شما بچه‌های نفهم رو بِکشم.
‫یعنی ممکنه...
‫تو می‌تونی!
‫رسیدم.
‫می‌گی باورمون می‌کنی؟
‫متأسفانه آره، بچه.
‫باور می‌کنی که این مکان ‫توسط بدبخت‌ها تسخیر شده؟
‫گمونم درست می‌گی؛ اما اول فکر کردم ‫ فقط یه‌سری طبیعت‌دوست عصبانی‌ان.
‫چی؟
‫انرژی زمین، رگ‌های زمین،
‫هی، بیا این‌طوری بگیم؛ ‫اون خشم زمین کـ*ن پاره کنه.
‫تا به‌حال شبکه آموزش نگاه نکردی؟
‫فک کردی می‌تونم تلویزیون بگیرم؟
‫نمی‌دونستم دارم چه گهی می‌خورم؛ تازه‌کار بودم.
‫شما بچه‌ها باید بزنید به‌چاک، اونم سریع.
‫این کار تو بود؟ خب پس بقیه کجان؟
‫برادر جقی من کجاست؟
‫همین‌جاست، گیر افتاده، ‫با چهارتا بدبخت دیگه.
‫من ترتیب‌شو می‌دم.
‫برخلاف میل باطنی‌م، منم باهات میام.
‫نه، خودتو نجات بده!
‫و من یکم تنها بودم، ‫خیلی نباید نزدیک شی.
‫باش.
‫نظرت عوض شد می‌تونی بیای ها.
‫فقط یه‌لحظه، لطفاً.
‫اگه اسم شبحو می‌دونی، می‌شه ‫لطف کنی و بهمون بگی چیه؟
‫سوما.
‫خب، ممنون.
‫ساتسکی، منتظر چی هستی؟ ‫دفتر رو بردار.
‫درست می‌گی.
‫دهم آگوست، سوما تو خونه‌ی بریجیت ظاهر شد.
‫ظاهراً این یک شبح فنگ شوییِ نادره.
‫و زمین رگ‌های پف‌کرده داره، ‫مثل بریجیت، چندش!
‫به منظور اینکه سوما به خواب روحی بره،
‫نیاز دارید تا عروسکی رو ‫به حامل روحی تبدیل کنید.
‫و بعد طلسمی رو ‫در وسط رگ پف‌کرده‌ی زمین بخون.
‫اما زمانی که مشکل رو حل کردید، ‫یک سومای جدید جاش رو می‌گیره.
‫شوخیت گرفته.
‫یعنی این فقط یه چاره‌ی موقتیه؟
‫شرمنده‌تم، اما ریدم دهن مامانت.
‫بجنب، گربه احمق.
‫اون‌وقت چرا من باید با تو برم؟ ‫چرا به من نگاه می‌کنی؟
‫تو حتی بهم غذا ندادی، ‫چرا من باید بهت لطفی کنم؟
‫این پیشی کوچولوی سیاه همین‌جا می‌مونه.
‫خدافظ.
‫آره، گور گربه‌‌نره.
‫خیر پیش، عنتر.
‫بیا دنبال عروسکی باشیم که ‫برای حامل روحی استفاده‌ش کنیم.
‫باشه؛ اما اینا فقیرن.
‫دنبال کیسه آرد بگرد، ‫یا چیزی که روش پارچه داره.
‫بیا بازی؛ بیا بازی.
‫هی.
‫هی تو که اونجایی.
‫یکی پیدا کردم! بی‌ریخته اما پیداش کردم.
‫کجا رفتی؟ یوهو!
‫هی، موموکو!
‫موموکو!
‫اوه، نه؛ کوشته شده.
‫عالی شد؛ حالا می‌خوای کار کنی.
‫طبقه دهم، دختر جذاب دبستانی، ساتسکی.
‫با تخفیف.
‫کیانو؟
‫انگار فقط منم و خودت، سمندون.
‫بگو باربی، بی‌شرف!
‫خیلی‌خب، باشه.
‫انگار فقط منم و خودت، باربی.
‫دیگه دارم رد می‌دم.
‫آخ!
‫اگه یه سوتین بهتر و یکم مهات داشتم،
‫الان یه قیصربازی پشم‌ریزون درمیاودم.
‫مگه پاییزه؟
‫اون آسانسور لعنتی کجاست؟
‫دالی کوجا میلی؟
‫از النگ و دولنگ، گرفتید؟ ‫قلچ، یا قلوچ، قاچ!
‫هی، من به جوک‌های شما می‌خندما!
‫دارید کدوم گوری می‌رید؟
‫بیا سمندون، باید اون شاسگولا رو نجات بدیم.
‫منتظرم باشید-
‫هی، سمی جون، برگرد!
‫خارکسه، موهامو نکش!
‫آی!
‫خیلی لفتش دادی!
‫بجنب، بچه؛ هنوز می‌تونی انجامش بدی!
‫باید به ریشه ماجرا برسی، اونم سریع.
‫عروسکم کجاست؟
‫سمـــی! اوه، حتماً درد داشت.
‫ساتسکی، بپا!
‫ای شیطون.
‫بهت اخطار داده بودم.
‫اما اینو بعداً ادامه می‌دیم.
‫می‌دونی چطوری این چیزو ‫به خواب روحی ببری؟
‫آره، برای درسای باغبونی اینجا نیومدم، منگل.
‫خوبه، روبه‌روی خطر ‫وایسادی، طلسم رو بزن.
‫جنابعالی می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوام فقط نگاهت کنم.
‫به تو ربطی نداره می‌خوام چیکار کنم!
‫هیکلو تکون بده، خوشگله.
‫چه زورگو... باشه.
‫دوست ندارم مزاحم شوگرددی بازی‌تون بشم،
‫ولی می‌شه اون تن‌لشو تکون بدید؟ برو!
‫دابل، دابل، خاک و دردسر.
‫تنهام بذار، ای درخت زنده‌ی خاک‌توسر!
‫به نام رستم دستان!
‫نمی‌تونم ببینم؛ چطور پیش می‌رم؟
‫اون بالا رو نگاه.
‫اون کجا؟
‫تو کجا می‌ری؟
‫فک کنم جفتمون می‌دونیم من کجا می‌رم.
‫تو قراره حامل روحی باشی؟
‫خب، این همش تقصیر خودم بود؛ ‫پس بهتره تاوانش رو بدم.
‫و من تنها و حشری‌ ام ‫و خیلی پول در نمیارم.
‫اصلاً باید برا چی زندگی کنم؟
‫خوشحال باش که جوونی.
‫این لطفتو می‌رسونه.
‫ممنون! جدی می‌گم!
‫از این محله متنفرم.
‫خفه شو، نژادپرست.
‫اوه، بچه‌ها!
‫یکی لطفاً قرص‌های مرض‌قندمو بده.
‫ممنون بابت کمک، پشمک.
‫یه‌اشتباه کوچیک تو تصمیم‌گیری بود، عزیزم.
‫این منو یاد هدرز میندازه.
‫یادته وقتی کریستن اسلتر هنو روی دور بود؟
‫ما آماده انفجاریم، قربان!
‫خیلی‌خب، همه عقب‌نشینی بکنن.
‫بله قربان!
‫صدام معمولاً انقدر کلفت نیست، ‫اما باعث می‌شه افراد بهم بیشتر احترام بذارن.
‫آره خب، اونم هست.
‫و اینکه تهدید کردی روشون می‌شاشی.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حالا آدمای سیاه‌پوستِ فقیر میان محله‌ی من.