‫[هیولای گیونگ‌سئون]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫با مدیر ایکیرو ‫ از بیمارستان اونگ‌سئونگ قرار گذاشتم.
‫بچه‌ای که تو رَحِم‌تونه، ‫معنای خاصی داره،
‫نه فقط برای آقای ایشی‌کاوا، ‫برای من هم همینطور.
‫پس با این وجود،
‫باید خیلی حواس‌تون جمع باشه، ‫خب؟
‫مواظب خودتون باشین.
‫خانم آکیکو.
‫شرمنده ‫ولی مغازه تعطیله خانم.
‫هاگ‌های هیولا یک ساعته که ‫ دیگه توی هوا معلق نیستن.
‫به هوش اومده؟
‫نه، ‫هیچ تکونی نخورده.
‫احتمال داره که ‫ نیتروژن بیش از حد زده باشیم؟
‫چی تو کَلَته سیشین؟
‫سرهنگ کاتو، ‫یه مهمون برجسته داریم.
‫بانو مائدا هستن.
‫همسر کمیسر ایشی‌کاوا
‫و دختر سپهبد سیجیرو مائدا.
‫اینجا یه منطقۀ ممنوعه‌اس. ‫متاسفانه غیرخودی‌ها اجازه ندارن اینجا باشن.
‫سرهنگ کاتو، بانو مائدا ‫ از بخشنده‌ترین حامیان مالی بیمارستانن.
‫هیولا اونه؟
‫توصیه می‌کنم خیلی نزدیک نشین.
‫سیشین.
‫خب استاد سیشین،
‫‫انگار هنوز زنده‌ای.
‫« هیولای گیونگ‌سئونگ » ‫« میان توجیه و بهانه »
‫« قسمت هشتم - هشیاری »
.انگار از هفت‌خوان گذشته
‫اصلاً نتونسته بخوابه ‫یا یه قاشق غذا بخوره!
‫جانگ ته سانگ چی؟
‫نتونستن برگردن.
‫تاجران توی شهر هم ‫همه دستگیر شدن.
‫بله، ‫سلام.
‫بله، ‫متوجهم.
‫بله قربان.
‫خبرتون می‌کنم...
‫ساکت شین! ‫بشینین سر جاهاتون!
‫هی آقای گو، ‫می‌دونین اینجا چه خبره؟
‫پس چرا از ارباب جانگ خبری نشد؟
کجاس ‫پس؟
‫یعنی نمیاد نجات‌مون بده؟
‫نمیاد؟
‫ای خدا.
‫[خانه گنجینۀ طلایی - گروفروشی]
‫[تعطیل]
‫ارباب جانگ.
‫پس کجایین؟
‫دیگه وقتش رسیده ‫که برگردین.
‫نفس می‌کشه؟
‫به زور قربان.
‫خب پس، ‫شما دونفر ببرینش واحد درمان.
‫- بجنبین. ‫- بله قربان!
‫بکشینش.
‫ردش رو بگیرین...
‫هرجا هست پیداش کنین
‫و اون حرومزاده رو بکشین.
‫وایسین سر جاهاتون. ‫جلو نیاین!
‫آزادین.
‫قربان! ‫یه اتفاقی افتاده.
‫کارت خیلی ضروریه؟
‫استوار دوم هاندا رو ‫تو سردخونۀ طبقه پایین پیدا کردیم،
‫تیر خوردن ‫ و شدیداً زخمی شدن.
‫پوزش می‌خوام بانو مائدا.
‫لطفاً منتظر بمونین ‫تا برگردم.
‫جانگ ته سانگ!
‫شما اینجا... ‫چی‌کار می‌کنین؟
‫باید به چندتا کار رسیدگی‌ می‌کردم.
‫اما نتونستم از اینجا برم بیرون.
‫باید کمکم کنین
‫تا بتونم از اینجا برم بیرون، ‫بانو مائدا.
‫منظورت چیه؟
‫هنوز یه چوسانی ‫ این طراف قایم شده؟
‫بله قربان، ‫همین دور و بره.
‫دکتر ایکیرو!
‫انگار چوسانیه رفته سمت آزمایشگاه.
‫چون یکی از نگهبان‌ها ‫لکه‌های خون تازه رو اون نزدیکی پیدا کرده.
‫بانو مائدا، ‫درحال‌حاضر...
‫فکر نمی‌کنم وقت خوبی باشه.
‫سربازها، ‫موقعیت اضطراری!
‫بانو مائدا رو بردن!
‫باید سریعاً بانو مائدا رو پیدا کنیم! ‫تو خطر بزرگی‌ان!
‫باید سریع پیداشون کنیم!
‫بانو مائدا؟
‫هیچ سوالی نکن. ‫فقط بشین پشت فرمون.
‫راه بیفت.
‫ممنون.
‫چی‌کار کنم خانم؟ ‫وایسم؟
‫برو هوماچی.
‫[گرو فروشی - تعطیل]
‫باز هم رفتی خانۀ گنجینۀ طلایی؟
‫خیلی وقته منتظری؟
‫چهار روز شده که ‫از اونجا اومدیم بیرون.
‫و هنوز خبری از ارباب جانگ نشده.
‫احتمال زنده بودنش خیلی کمه.
‫با این وجود، ‫وظیفۀ ما پیدا کردن میونگ‌جا بود،
‫که همین کار رو هم کردیم.
‫وقتش رسیده بریم خونه.
‫صبح زود باید راه بیفتیم، ‫پس آماده شو.
‫باید اونجا می‌موندم.
‫دست خودش بود. ‫کار درست هم بود.
‫قفط کافی بود میونگ‌جا رو نجات بده، ‫اما باز هم اونجا موند.
‫به‌خاطر ما اونجا موند.
‫من هم باید تو بیمارستان می‌موندم، ‫یه‌جوری مادر رو نجات می‌دادم.
‫حداقلش باید انتقامش رو
‫از کسایی که اون کار رو باهاش کردن ‫می‌گرفتم.
‫اگه مادر رو نجات می‌دادم، ‫ارباب جانگ اونجا نمی‌موند.
‫حالا به‌خاطر رفتن از بیمارستان ‫احساس گناه می‌کنم.
‫منظورت چیه؟
‫وقتی داخل بودیم ‫مادر رو پیدا کردم.
‫هنوز زنده‌‌اس.
‫تو هم احتمالاً اونجا دیدیش.
‫از وقتی بانو مائدا رو دیده ‫اینطوری شده.
‫انگار یه چیزی عصبانیش کرده قربان.
‫حتماً یه چیزی این هیولا رو تحریک کرده.
‫هان؟
‫فقط عصبانی نیست.
‫بیشتر بی‌تاب و قرار شده.
‫یه بار دیگه می‌پرسم.
‫اون زندانی‌هایی که کمک‌شون کردی ‫کجا فرار کردن؟
‫نمی... ‫نمی‌دونم.
‫جانگ ته سانگ کجا قایم شده؟
‫کاش...
‫کاش می‌دونستم کجا بود.
‫گوش‌هات مشکلی دارن؟
‫می‌‌خوای از اول شروع کنم؟
‫از اول... ‫از اول شروع کن.
‫یالا، از اول شروع کن. ‫ببین چی میشه.
‫یالا.
‫از اول شروع کن. ‫من از هیچی خبر ندارم.
‫تاحالا کسی
‫ناخن‌هاتون رو از دستاتون کَنده؟
‫تاحالا کسی ‫پوست‌تون رو سوزونده؟
‫تاحالا ‫بهتون برق وصل کردن؟
‫می‌دونیم چه بلایی سر کسی که
‫به زور تو دماغش پودر فلفل ‫و آب می‌ریزن میاد؟
‫اون هم وقتی که وارونه نگهش داشتن.
‫کار به جایی می‌رسه
‫که دیگه فراموش می‌کنین .آدمین
‫آقای گو، ‫اگه تو همچین وضعیتی بودین،
‫مثل یه قهرمان نباشین.
‫فقط اوضاع رو براتون بدتر می‌کنه. ‫به‌جاش باید همه‌چیز رو بگین.
‫اگه به این وضعی افتادین،
‫و بهمون خیانت کردین، ‫ازتون متنفر نمیشم.
‫خواستم یادتون بمونه.
‫یه بار دیگه می‌پرسم.
‫هدف واقعی خانۀ گنجینۀ طلایی چیه؟
‫شورش می‌کنین؟
‫اونجا یواشکی ‫از شورشی‌ها حمایت می‌کنین؟
‫جواب من رو بده!
‫چرا جواب نمیدی؟ هان؟! ‫جانگ ته سانگ کجاس؟!
‫خیلی‌خب...
‫خوب خوابیدین؟
‫بانو مائدا، ‫شمایین.
‫خب، ‫انگار تب‌تون قطع شده.
‫زخماتون هم دارن بهتر میشن.
‫چندوقته که...
‫...من اینجام؟
‫با امروز، ‫میشه چهار روز.
‫خب، باید بگم که... ‫آشوب بزرگی تو بیمارستان اونگ‌سئونگ راه انداختین.
‫انتظار نداشتم که ببینم شما ‫به‌خاطر کسی جون‌تون رو به خطر بندازین.
‫به شما نمی‌خوره، ‫درست نمیگم؟
‫می‌دونم.
‫اما اوضاع الان عوض شده.
‫تقصیر من نیست ‫که کشورم اینطوری شده.
‫به من هیچ ربطی نداره که ‫ خیلی‌ها اونجا زندانی شدن.
‫پس چرا کمک‌شون کردین؟
‫چون...
‫چون وقتی که ‫با چشم‌های خودم دیدم،
‫خیلی عصبانی شدم.
‫می‌خواستم کمک‌شون کنم.
‫جانگ ته سانگ، حرفاتون اصلاً با عقل جور در نمیاد. ‫به‌خاطر چوسانی بودن‌شون کمک‌شون کردین؟
‫نه به‌خاطر چوسانی بودن‌شون.
‫به‌خاطر انسان بودن‌شون.
‫به‌نظرتون تموم زندگی‌ها ‫ارزش دارن؟
‫به‌نظرتون تموم موجودات زنده برابرن؟
‫بله. ‫مگه شما چه عقیده‌ای دارین بانو مائدا؟
‫جانگ ته‌‌سانگ.
‫من و شما، ‫هنوز دوستیم؟
‫گفتین پروندۀ یه قاتل سریالی؟
‫بله قربان، فقط تو چهار روز گذشته ‫۱۱ قتل تو اون منطقه رخ داده.
‫از ارتش گزارش‌های کالبد‌شکافی‌شون رو خواستیم.
‫اما این تعداد جنازه خیلی عجیب بود.
‫منظورت چیه که عجیبه؟
‫مغز تمومی جسدها رو... ‫برداشته بودن قربان.
‫ایشون از منطقۀ نظامی‌ اومدن جناب کمیسر.
‫بله؟ ‫چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫ببخشید.
.مغازه فروشی نیست
‫نه، ‫از کجا شنیدین؟
‫کی مرده؟
‫دیگه کی‌ها این حرف رو درموردش می‌زنن؟
‫کجا با این عجله آقا؟
‫خیلی چرته. ‫فقط یه کودن همچین چیزی رو باور می‌‌کنه.
‫حرف دهنت رو بفهم! ‫فکر کردی کی هستی؟ ساکت شو!
‫یه کاری می‌کنم پشیمون شی. ‫آره، خودم دهنت رو می‌بندم.
‫این چه حرفاییه می‌زنن؟
‫چطور می‌تونن به این راحتی بگن ‫که یه نفر مرده.
‫خدایا، ‫دیگه عقلی برای مردم این شهر نمونده.
‫بله؟ ‫چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫در رابطه با اون باید بگم که...
‫همکارم قبلاً براتون توضیح داده.
‫می‌پرسین که من کی‌ام؟
‫ارباب خانۀ گنجینۀ طلایی.
‫جانگ ته‌سانگ.
‫بله.
‫نه، زنده‌ام. ‫درسته. حی و حاضر.
‫انگار همه چشم به این گروفروشی‌مون دوختن.
‫مگه نه؟
‫ارباب جانگ، ‫شما زنده‌این.
‫مگه نگفتم که
‫فقط دو سه روز نیستم ‫و لازم نیست مغازه رو ببندین؟
‫همینه که همه فکر می‌کنن ‫مغازه رو واسه فروش گذاشتیم.
‫خب...
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫شرمنده، ‫یه کاری پیش اومد.
‫یعنی اصلاً چیزی‌تون نشده؟ ‫سالمین؟
‫حالم خوبه.
‫احمق!
‫اگه آسیب ندیده بودین ‫پس چرا زودتر نیومدین خونه؟
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫داشتم از نگرانی سکته می‌کردم!
‫- اصلاً به فکر من بودین؟ ‫- شرمنده، معلومه که بودم.
‫کارم بی‌دلیل نبود.
‫از دستم ناراحت نباشین خانم ناول. ‫دیگه برگشتم.
‫گفتم که ببخشین. ‫گریه نکنین.
‫دیگه مهم نیست.
‫بعدش هم، ‫باید برین دنبال آقای گو.
‫آقای گو کجاس؟
‫نه!
‫وای نه.
‫بیا بیرون.
‫نه! ولم کنین! ‫نه! نمی‌خوام بیام!
‫برو بیرون!
‫ارباب جانگ، ‫شمایین.
‫ارباب جانگ؟
‫واقعاً ارباب جانگن؟
‫- امکان نداره! ‫- فکر کنم خودشونن!
‫همینجا وایسا، ‫خب؟
‫هی، ‫وایسا سر جات!
‫جانگ ته سانگ، ‫کجا داری میری؟
‫ایشون ارباب جانگ ‫از خانۀ گنجینۀ طلایی نیستن؟
‫باید با کمیسر ایشی‌کاوا صحبت کنم.
‫هی تو!
‫به من محل نمی‌ذاری؟
‫برو و بهشون بگو ‫که جانگ ته‌سانگ اومده.
‫حرومزاده! ‫مگه کری؟
‫چرا داری به من مشت می‌زنی؟
‫افسر پلیسی یا تبه‌کار؟ ‫کارت اصلاً حرفه‌ای نیست.
‫همه‌تون پلیسین.
‫خیلی سخته که عین پلیس‌ها رفتار کنین؟
‫تو بیمارستان غوغای بزرگی به پا کردی.
‫گفتین هرکاری لازمه انجام بدم، ‫مگه نه؟
‫بله، ‫درسته.
‫اما چی‌کار به زندانی‌های چوسانی داشتی ‫که فراری‌شون دادی؟
‫جزو قرارمون نبود.
‫راستش اصلاً نمی‌دونم ‫درمورد چی حرف می‌زنین.
‫من به نمایندگی
‫از تموم چوسانی‌هایی که ‫ به اشتباه اینجا زندانی شدن اومدم.
‫لطفاً هرچه سریع‌تر آزاد‌شون کنین
‫چون اتهامات واردۀ بهشون ‫کاملاً اشتباهن.
‫اما اون شب، ‫متاسفانه خیلی از قوانین‌مون زیر پا گذاشته شدن.
‫آهنگ خارجی گذاشتن، ‫خوردن الکل توی عموم،
‫نقض قوانین نظم و امنیت عمومی، ‫از بقیۀ تخطی‌های از قانون هم بگذریم.
‫نظرتون چیه با پرداخت جریمه ‫مشکل رو حل کنیم؟
‫فکر کردی با ولخرجی ‫میشه این مشکل رو حل کرد؟
‫به‌نظرم آسون‌ترین راه ‫برای جمع و جور کردن اوضاعه.
‫اگه قبول نکنم چی میشه؟
‫خب، ‫تمومی کسب و کارها تو ناحیۀ بون‌جئونگ
‫برای مدتی تعطیل میشن.
‫مطمئنم خبر دارین که مهمونی‌های جمع آوری سرمایه، ‫ دو روزه که توی گیونگ‌سئونگ برگزار میشه.
‫با تعطیلی کسب و کارها،
‫تامین الکل و غذا برای مهمون‌ها ‫ متوقف میشن.
‫فقط کافیه به تموم مقامات ‫ و همسران‌شون
‫که به این مناسب ‫ لباس مخصوص سفارش دادن فکر کنین.
‫می‌دونین که چه تاثیری ‫رو وجهۀ عمومی‌تون می‌ذاره.
‫از اونجایی که شما به همه‌چیز ناظرین،
‫تحقیقات سریعاً آغاز میشن.
‫بالادستی‌هاتون حتماً شما رو ‫مسئول می‌دونن.
‫داری تهدید می‌کنی؟
‫یه زمانی می‌رسه ‫که دوتا دشمن
‫موقتاً پیمان اتحاد می‌بندن.
‫این حرف‌ها رو فقط واسه این می‌زنیم ‫که به همدیگه کمک کنیم.
‫حد خودت رو بدون.
برای چیزایی که بهت ربطی ندارن ‫جونت رو به خطر ننداز.
‫ملاقات کوتاهی که توی بیمارستان اونگ‌سئونگ داشتم ‫ درس مهمی رو بهم یاد داد.
‫وقتی جونت رو تو خطر می‌ندازی
‫باید تا تهش بری.
‫اگه حتی واسه یه دقیقه تردید کنی،
‫دخلت اومده.
‫با اجازه شما جناب کمیسر...
‫فکر کنم بدونم مظنونین درجه یک ‫ چه کسایین.
جانگ ته‌سانگ ‫از خانۀ گنجینۀ طلایی.
‫اون اسلوثه، ‫یون چئوک هم همینطور.
‫همچنین یه فاحشه.
‫که چوسانیه ‫و اسمش آکیکوئه.
‫خانم آکیکو؟
‫حال‌تون خوبه؟
‫دلیل خاصی هست که این‌ها رو ‫ مظنونین درجه یک می‌دونی؟
‫چون هرسه‌نفر توی این بیمارستان بودن ‫جناب کمیسر.
‫دزدکی وارد این منطقۀ نظامی شدن... ‫بعدش هم با هم فرار کردن.
‫جناب ستوان... ‫می‌خوام بدونم دقیقاً تو اون بیمارستان چه خبره.
‫تمایلی ندارم که ‫ چنین اطلاعاتی رو افشا کنم.
‫اطلاعات محرمانه‌ایه.
‫آکیکو.
‫آکی...
‫خدایا!
‫بگو ببینم جانگ ته‌سانگ.
‫می‌خوام بدونم چی اونجا دیدی.
‫می‌خوام از تموم اتفاقایی که
‫که اون بیمارستان افتاده خبردار بشم!
‫همونطور که می‌دونین،
‫قیمت خدماتم خیلی بالان جناب کمیسر.
‫اطلاعاتی که دنبالش هستین، ‫مربوط به اسرار بیمارستان نظامی میشه.
‫و جزو اطلاعات سطح بالا به حساب میاد.
‫به همین راحتی به کسی نمیگم،
‫مخصوصاً اطلاعاتی به این مهمی رو.
‫می‌خوای ازم رشوه بگیری؟
‫کمیسر ایشی‌کاوا،
‫من فقط به دنبال اعتماد متقابلم.
‫این رو هم نگم که سر قولم موندم. ‫آکیکو رو صحیح و سالم برگردوندم.
‫حالا هم شما باید لطفم رو جبران کنین.
‫افرادم رو آزاد کنین جناب کمیسر.
‫برین بیرون!
‫همه‌تون آزادین!
‫آزاد شدیم! ‫بالاخره آزاد شدیم!
‫میریم بیرون!
‫باورم نمیشه داریم میریم بیرون!
‫وای خدا. ‫ممنون ارباب جانگ!
‫ارباب جانگ از اینجا آوردمون بیرون! ‫باورم نمیشه آزاد شدیم!
‫باورم نمیشه! ‫همه آزاد شدن.
‫همه آزاد شدن! ‫زنده از اینجا میریم بیرون!
‫باورم نمیشه! ‫بریم خونه!
‫ارباب جانگ، ‫شمایین.
‫واقعاً زنده‌این؟
‫آقای گو، ‫می‌تونین راه برین؟
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫باید از اینجا بریم بیرون.
‫خیلی‌خب، ‫بلند شو.
‫- بون‌جئونگ! ‫- بون‌جئونگ! بون‌جئونگ!
‫بون‌جئونگ! بون‌جئونگ! ‫بون‌جئونگ! بون‌جئونگ!
‫- بون‌جئونگ! بون‌جئونگ! ‫- هوس کردین اینجا بمیرین؟
‫پس صداتون رو ببُرین!
‫بون‌جئونگ! ‫بون‌جئونگ! بون‌جئونگ!
‫بون‌جئونگ! ‫بون‌جئونگ!
‫بون‌جئونگ! بون‌جئونگ!
‫بون‌جئونگ! ‫بون‌جئونگ!
‫- موری. ‫- بله قربان؟
‫جناب کمیسر.
‫باید حواست باشه که ‫ جانگ ته‌سانگ کجاها میره.
‫قربان؟ ‫واسه چی؟
‫خیلی‌خب... ‫هرچی شما بگین جناب کمیسر.
‫[بیمارستان اونگ‌سئونگ - آزمایشگاه زیرزمینی] ‫[آزمایش‌های انسانی - بانو مائدا]
‫[بانو مائدا]
‫اوه...
‫نگران نباشین. ‫چیزی‌شون نمیشه.
‫بهش مدیونم. ‫باید براش جبران کنم.
‫نه، ‫لازم نیست.
‫شما اینقدر جون آقای گو رو نجات دادین ‫که شمارش از دستم خارج شده.
‫راستش جون همه‌مون رو نجات دادین.
‫آسیب شکنجه،
‫تا مدتی با آدم می‌مونه، ‫درسته؟
‫بهتر نیست یکم بخوابین؟
‫نه، چیزی نیست. ‫همینجا می‌مونم.
‫راستش یکی دیگه هم منتظرتونه.
‫هرروز میومد اینجا.
‫همش میومد ‫ تا ببینه سالم رسیدین خونه یا نه.
‫من پیش آقای گو می‌مونم.
‫برین بهش سر بزنین ارباب جانگ.
‫امشب شام نمی‌‌خورین؟
‫گشنم نیست. ‫تو بخور.
‫لااقل یکم کوفته بخورین. ‫براتون می‌خرم.
‫می‌گیرم و زودی میام.
‫تو کی هستی؟
من رو بگو انتظار داشتم ‫استقبال گرمی ازم بشه.
‫حالا که صورتم رو دیدی... ‫میشه ولم کنی؟
‫واقعاً خودتی.
‫من هم همین احساس رو دارم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫بیشتر از چیزی که فکرش رو بکنی ‫دلم برات تنگ شده بود.
‫دقیقاً چی می‌خوای بدونی؟
‫می‌خوام بدونم...
‫...که تو بیمارستان اونگ‌سئونگ و... ‫آزمایشگاه زیریش چه خبره.
‫اصلاً نمی‌دونی که ‫ تو بیمارستان اونگ‌سئونگ چه خبره؟
‫اتفاقی نیست که توش بیفته ‫و من خبری نداشته باشم.
چه بلایی سر آکیکو آوردی؟
‫ازت سوال کردم. ‫چرا جواب نمیدی؟
‫بهت می‌خوره گیج شده باشی.
‫یادت رفته که حق نداری ‫همچین سوالاتی از من بپرسی.
‫لازم نیست هیچ توضیحی بهت بدم.
‫چرا. ‫لازمه.
‫از همون اولش، ‫هردو درک متقابلی داشتیم
‫که ازدواج‌مون به‌خاطر منافع مشترک بوده.
‫من یه شوهر وفادار می‌خواستم ‫که بتونم بیام چوسان.
‫تو هم به اسم و ‫ اصل و نسب قدرتمندم نیاز داشتی
‫تا پیشرفت کنی.
‫این که یهویی وانمود می‌کنی شوهرمی
‫معذبم می‌کنه،
‫کمیسر ایشی‌کاوا.
‫نباید حریم رو می‌شکوندی ‫و آکیکو رو اذیت می‌کردی.
‫تو هم نباید ارباب خانه گنجینۀ طلایی رو
‫واسه پیدا کردنش استخدام می‌کردی.
‫توافق کردیم که ‫تو زندگی همدیگه دخالت نکنیم، مگه نه؟
‫اما تو بودی که تصمیم گرفتی ‫قرارمون رو زیر پا بذاری.
‫این که تصمیم بگیری شب‌ها چی‌کار کنی ‫به من ربطی نداره.
‫اما اگه یکی دیگه رو حامله کنی،
‫اصل توافق‌مون رو بهم می‌ریزه.
‫راستی،
‫نمی‌دونم خبر داری یا نه... ‫اما جانگ ته‌سانگ برای خودش زن پیدا کرده.
‫اسمش یون چئوکه.
‫شنیدم یه زن چوسانیه.
‫ظاهراً جوون و قشنگ هم هست. ‫بیچاره تو.
‫گفتم شاید بخوای بدونی،
‫چون این همه وقت و تلاش گذاشتی ‫تا سلامتیش رو برگردونی.
‫همش هدر رفت.
‫همم...
‫این هم کوفته‌هاتون خانم.
‫همم...
‫بریم؟
‫دیدمش‌ها!
‫یکم غذات رو بده من.
‫نه!
‫غذا خودت رو بخور.
‫این مال منه.
‫نزدیک نشو!
‫برو... ‫برو گمشو. برو گمشو!
‫نزدیک من نشو!
‫مـ...
‫میونگ... ‫میونگ‌جا!
‫خودشه؟
‫انگل ناجینی که کشف کردین؟
‫درسته.
‫تو اعماق یخچال‌‌های کوه‌های موریونگ پیدا شدن.
‫پیدا کردن‌شون خیلی سخت بود.
‫یعنی این انگل وارد مغز میزبانش میشه
‫و اینطوری به هیولایی ‫ مثل سیشین جهش پیدا می‌کنه؟
‫دقیقاً نه.
‫اگه ناجینِ خالی باشه،
‫میزبان فقط تبدیل به شکارچی میشه.
‫اما ظاهر بیرونیش رو حفظ می‌کنه.
‫یعنی شکل انسانیش.
‫برای این که زنده بمونه،
‫ناجین از داخل کنترل‌شون می‌کنه،
‫و مغز آدم‌ها رو شکار می‌کنه.
‫ناجین شدیداً تهاجمیه
‫و نسبت به بیشتر شکارچیان راس هرم ‫خشن‌تره.
‫سریع موقعیت‌ها رو ارزیابی می‌کنه ‫و تقریباً همون لحظه زخم‌هاش رو درمان می‌کنه.
‫خب توضیح بدین.
‫پس چرا سیشین اینطوری تغییر ظاهر داده؟
‫چون دوتا تزریق به اون انجام شد. ‫یکی از سرم‌ها با سیاه‌زخم ترکیب شده بود.
‫به محض این که ‫ سرم تزریق بشه،
‫با انگل ناجین جهش پیدا می‌کنن
‫مثل مورد سیشین.
‫طبق مشاهدات‌تون، ‫نقطه ضعفی هم دارن؟
‫نیتروژن ضعیفش می‌کنه،
‫مثل نور خورشید و آتش.
‫خودت رو کنترل کن.
‫چت شده؟
‫میونگ‌جا!
‫چقدر ترسناکه
‫که وقتی تو این وضع گیر افتادی ‫یادت بیاد آدم بودن چه شکلی بود.
‫یه بلایی سرش اومده.
‫فکر کنم توی بیمارستان ‫روش آزمایش کردن.
‫جناب کمیسر، ‫یه منور قرمز به هوا شلیک شده.
‫اینجا! ‫بگیرینش!
‫وایسا سر جات!
‫گمش نکنین!
‫- پیداش کنین! ‫- بله قربان!
‫اولش چیزی به خاطر نیورد.
‫اما بعد سر و کله دخترش پیدا شد.
‫دختر؟
‫یعنی سیشین مادر بوده؟
‫از کجا می‌دونین؟
‫به زور وارد بیمارستان شد ‫تا مادرش که خیلی وقته گم شده رو پیدا کنه.
‫اون موقع بود که ‫به هم رسیدن.
‫سیشین دخترش رو شناخت ‫و اوضاع عوض شد.
‫تونست ناجین رو کنترل کنه.
‫میشه بپرسم اسم این دختر بیچاره چیه؟
‫اسمش یون چئوکه،
‫و یه اسلوثه.
‫نمی‌دونم خبر داری یا نه،
‫اما جانگ ته‌سانگ برای خودش زن پیدا کرده
‫اسمش یون چئوکه. ‫شنیدم یه زن چوسانیه.
‫- پیداش کنین! ‫- بله قربان!
‫این سمت رو هم بگردین!
‫- بجنبین! ‫- از این سمت!
‫- بدوین! ‫- پیداش کنین!
‫اونجاس! ‫برین دنبالش!
‫حالت خوبه؟
‫اگه میونگ‌جا رو بگیرن، ‫ممکنه بکشنش
‫یا بلای بدتری ‫سر خودش و بچه‌اش بیارن.
‫مثل اتفاقی که برای مادرم افتاد.
‫برین دنبالش!
‫بجنبین!
‫عجله کنین! ‫بگیرینش!
‫راه بیفت.
‫نمی‌خوام بمیرم!
‫لطفاً من رو نکشین!
‫بذارین زنده بمونم!
‫وایسا!
‫از این سمت!
‫پیداش کنین! ‫از این سمت!
‫- نذارین در بره! ‫- وایسا سر جات!
‫من رو نکشین! ‫تو رو خدا من رو نکشین! تو رو خدا!
‫نمی‌خوام بمیرم! ‫نمی‌خوام بمیرم!
‫من رو نکشین!
‫نمی‌خوام بمیرم!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.