..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫« هیولای گیونگ‌سئونگ »
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫میگما...
‫چرا به جنگیدن ادامه میدی؟
‫خودت می‌دونی که شانسی برای بُرد نداری
‫برای برنده‌شدن نمی‌جنگم
‫می‌جنگم تا فراموش نکنن
‫تا فراموش نکنن چه بلایی سرِ ما آوردن
‫تا بدونن کسانی که فراموش نکردن، هنوز زنده‌ن
‫تا احساسِ شرمندگی کنن
‫اگه احساسِ شرمندگی نکنن
‫حداقل عذاب وجدان بگیرن
‫اگه عذاب وجدان هم نگرفتن
‫حداقل مانعی براشون باشه، مزاحمتی ایجاد بشه
‫تا استرس بگیرن
‫این‌جوری اونا هم یادشون نمیره
‫نمی‌تونی ببخشی‌شون؟
‫وقتی حتی زحمتِ عذرخواهی هم ‫به خودشون نمیدن، نه
‫اصلاً حاضر نیستن قبول ‫کنن چنین اتفاقاتی افتاده
‫پس مسخره نیست ببخشم‌شون؟
‫بازم
‫دیگه گذشته‌ها گذشته
‫آدما اون موقع چاره‌ای نداشتن
‫البته
‫اون موقع اون‌جوری بود
‫بعضیا برای نجاتِ جون‌شون باید هر ‫کاری می‌کردن. هرچی باشه همه‌مون انسانیم
‫ولی
‫اینم از ویژگی‌های انسانـه ‫که کارهای بدش رو جبران کنه
‫اگه زحمتِ تلاشی رو به خودت ندی
‫دنیا جای وحشتناک‌تری میشه
‫چقدر بهم اعتماد داری؟
‫"چقدر" بی‌معنیه
‫صرفاً بهت اعتماد دارم
‫کاش
‫هیچ‌وقت تو رو ندیده بودم
‫اگه نمی‌دیدمت
‫هیچ مشکلی با هیولاشدن نداشتم
‫این کارها چیه؟
‫بهت که گفتم
‫دلم نمی‌خواد بمیرم
‫به لطفِ هو جائه، یه لحظه یه خوابی دیدم
‫خواب دیدم که می‌تونم مثل هو جائه باشم
‫که انسان باشم و مثل یه انسان عمل کنم
‫ولی...
‫نتونستم
‫من یه هیولا بودم
‫برام مهم نیست چه بلایی سر بقیه بیاد
‫احساس گناه نمی‌کنم
‫یا عذاب وجدانی ندارم
‫وقتی کسی تهدیدم کنه، می‌کشمش. ‫وقتی حوصله‌م سر بره شکار می‌کنم
‫وقتی گرسنه بشم، می‌خورم
‫تازه...
‫خیلی هم ازش لذت می‌برم
‫شنیدم آکیکو مادرت بوده
‫ولی می‌دونی...
‫چطوری مُرده؟
‫آره
‫چطور مگه؟
‫که چی؟ گذشته‌ها گذشته
‫بانو مائدا بزرگم کرد و ازم محافظت کرد
‫فکر نمی‌کنی داره ازت سوءاستفاده می‌کنه؟
‫یه پسر خوب "نـه" نمیاره
‫تو نمی‌فهمی
‫من اونی بودم که ازش سوءاستفاده کردم
‫تا زنده بمونم
‫پس...
‫فقط بمیر
‫یون چئوک. اون زن رو بیار پیشم
‫به خاطر هو جائه...
‫آقای جانگ باید اون رو بکشه
‫باید همین الان بمیری
‫تکون نخور! تکون بخوری شلیک می‌کنم
‫ارباب جانگ خیلی ناامید میشه بفهمه که...
‫تصمیم گرفتی یه هیولا بشی
‫وایسا، اون...
‫اونا کی هستن؟
‫باید فرار کنی وگرنه می‌میری
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫- آهای! ‫- سریع از اینجا دور شو. یالا
‫کی بود؟
‫کی فرستادتت؟!
‫عمراً بتونی برنده بشی
‫می‌خوای شرط ببندیم؟
‫که برنده میشی یا نه
‫در نهایت بانو مائدا همه‌ی ‫اطرافیانت رو می‌کشه
‫چون هدف نهاییش اینه که تنها بمونی
‫اگه می‌خوای بدونی موضعم ‫چیه، برام مهم نیست کی می‌بره
‫فقط می‌خوام این مبارزه زودتر تموم بشه
‫و برای این کار
‫این به دردمون می‌خوره
‫« هیولای گیونگ‌سئونگ » ‫« در میان خیرخواهی و بهره‌کشی »
‫« قسمت هفتم: مطرود »
‫خانم، بهش رحم کنین!
‫لطفاً این یه بار رو به هو جائه رحم کنین!
‫خواهش می‌کنم
‫خودم حواسم بهش هست
‫بانو مائدا، حواسم هست ‫دیگه دور و برتون پیداش نشه
‫هر طوری بتونم کنترلش می‌کنم...
‫لطفاً این بار ازش بگذرین
‫می‌تونی
‫جونت رو روش شرط ببندی؟
‫اگه هو جائه رو زنده بذارین...
‫بله.
‫سر جونم شرط می‌بندم
‫هو جائه
بیا بریم خونه
‫پاشو، هو جائه
‫بیا بریم خونه دیگه، خب؟
‫بیا بریم
‫باشه. الان میام
‫- نه. تو همین‌جا بمون. من تنهایی میرم ‫- چی؟ کجا میری؟
‫کوون یونگ‌گیل به‌هوش اومده و ‫سراغِ منو می‌گیره. زود برمی‌گردم
‫[کارآگاه نو جیسو]
‫سلام، تا الان چطور پیش رفته؟
‫سروان
‫سروان!
‫چی شده؟
‫انگار بانو مائدا از نقشه‌مون بو برده
‫خوش اومدی
‫منتظرت بودم
‫پس بگو چرا اینقدر همه‌جا ساکت بود
‫کمترین کاری بود که می‌تونستم ‫برای یه دوستِ قدیمی بکنم
‫هنوز هم دوستیم؟
‫زمانِ زیادی گذشته و خیلی چیزها عوض شده
‫با اینحال اینجا روبه‌روی هم وایسادیم
‫پس شاید باشیم
‫شاید برای همین...
‫فراموش شدن از خاطرت،
‫دلگیرتر از چیزی بود که فکر می‌کردم
‫اگه می‌دونستی چطور تو رو به یاد میارم
ترجیح می‌دادی خاطراتم پاک بشه
‫همیشه بهتره که
‫با خاطراتِ دردناکی که داریم زندگی کنیم
‫تا اینکه بخوایم فراموش کنیم
‫دیگه عذابم نمیدی
‫حالم ازت بهم می‌خوره
‫هنوزم فکر می‌کنی
جون همه‌ی انسان‌ها به یک اندازه باارزشه؟
‫هنوزم فکر می‌کنی نیست؟
‫یون چئوک چی؟
‫هنوزم نسبت به زندگیش همون حس رو داری؟
‫همیشه کنجکاو بودم
‫به نظرت چقدر زندگیِ آدم‌ها باهم برابره؟
‫مثلاً همون دوستت که توی ‫بیمارستانه رو در نظر بگیر
‫- منتقل میشی به بخش عمومی ‫- چی؟
‫یا...
‫اون دوستِ پلیست
‫و اون بچه‌ای که دنبالشی، شماره 71
‫اگه قرار بود بین جونِ این سه نفر
‫و یون چئوک انتخاب کنی چی؟
‫کدوم رو انتخاب می‌کردی؟
‫نه
‫امکان نداره
‫یون چئوک اون پایین نیست
‫به زودی ناجینش رو توی اتاق مخزن آب در میارن
‫دو حالت داره
‫آیا مثلِ پارسالِ تو حافظه‌ش رو ‫از دست میده و یه آدمِ دیگه میشه؟
‫یا نمی‌تونه از مخزن آب فرار کنه
‫و توش غرق میشه؟
‫حالا
‫اول کی رو نجات میدی؟
‫یون چئوک؟
‫بندازینش تو
‫یا...
‫دوست‌هات؟
‫آقای جانگ، تصمیمت رو بگیر
‫وقتِ زیادی برات نمونده
‫چرا باید کار رو به اینجا بکشونی؟
‫صرفاً می‌خوام با چشم‌های خودم ببینم
‫راستش رو میگی و اینکه حرفت ‫در این شرایط صدق می‌کنه یا نه
‫نظرت چیه؟
‫هنوزم فکر می‌کنی ارزش ‫جون تمام انسان‌ها یکسانه؟
‫هنوزم با هم برابرن؟
‫آقای جانگ!
‫سروان!
‫نه! نیا پایین
‫نه! نیا پایین!
‫نه!
‫آهای! مگه عقلت رو از دست دادی؟
‫این پایین چیکار می‌کنی؟ ‫چی پیش خودت فکر کردی؟
‫قبلاً هم با اینا جنگیدم
‫تسلیم شو
‫عمراً جون سالم از اینجا به در ببری
‫ارباب جانگ کجاست؟
‫فقط همین رو بهم بگو
‫هنوز زنده‌ست؟
‫زنده‌ست ولی دیگه نمی‌بینیش
‫جانگ ته سانگ تصمیم گرفته به جای تو بقیه رو نجات بده
‫و برای همین
‫تیکه‌تیکه و کشته میشه
‫و تو توی این مخزن آب می‌میری
‫اگه می‌خواستی ببری باید راه‌حل ‫ساده‌تری رو انتخاب می‌کردی
‫شما دوتا خیلی احساساتی هستین و ‫به چیزهای بی‌خود واکنش نشون میدین
‫همونطور که هر کدوم از ما دلایل ‫خودمون رو برای زندگی کردن داریم...
‫دلایل خودمون رو هم برای مُردن داریم
‫از مرگ نمی‌ترسی؟
‫چیزی که واقعاً باید ازش بترسیم مرگ نیست...
‫بلکه باید بترسیم تنها بمونیم ‫و مرگ هم سراغ‌مون نیاد
‫حیفِ اون چشم‌ها
‫واقعاً دوست‌شون دارم
‫یا خدا! این دیگه چیه؟
‫این چه موجودیه؟
‫محض رضای خدا اینقدر زر نزن!
‫هو جائه!
‫آهای هو جائه!
‫هو جائه، حالت خوبه؟
‫چی؟ وایسا
‫وایسا! برو گمشو!
‫فرار کنین!
‫بازشون کن
‫لعنتی!
‫پاهام!
‫- گندش بزنن ‫- ببرش
‫جونگ هیئوک اونجاست. ‫باید اونم با خودمون ببریم
‫باید عجله کنیم
‫ممنون
‫بازه
‫هو جائه!
‫اون پشت یه آسانسور هست. همین الان برین
‫لعنتی!
‫گفتم برین!
‫یالا! عجله کنین
‫- دما رو روی چند بذارم؟ ‫- بیارش روی 18 درجه
‫کافیه
‫می‌دونم تو هم داری درد می‌کشی
‫گاز نیتروژن شناسایی شد
‫لطفاً محل را ترک کنید
‫گاز نیتروژن شناسایی شد
‫اینجاست
‫گاز نیتروژن شناسایی شد
‫هو جائه، عجله کن!
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫وایسا! هو جائه
‫خوبین؟
‫هو جائه!
‫حالت خوبه؟
‫الان وقتِ حرف زدن نیست
‫طبقه بالا یه راهروی طولانی هست
‫مستقیم تا تهش برین
‫از درهای آهنی سمت راست برین بیرون ‫و یه مسیری هست که به بیرون راه داره
‫وایسا ببینم، خودت چی؟
‫یون چئوک هنوز اینجاست
‫نه، نکن! نکن رفیق!
‫به محض اینکه از اینجا رفتین ‫بیرون، نیروی پشتیبانی خبر کنین
‫باشه ‫وایسا رفیق
‫باهامون بیا، خب؟ ‫بیا باهم از اینجا بریم بیرون
‫حداقل باید جونِ خودتو نجات بدی!
‫شما بدونِ من برین
‫من میرم بیارمش بیرون
‫چطور پیش میره؟
‫دمای آب رسید به 20 درجه
‫سه دقیقه دیگه می‌رسه به 18
‫اون موقع ایست قلبی می‌کنه
‫ارباب جانگ
‫کاش پیشِ شما بودم
‫یه چیزی هست
‫که خیلی دلم می‌خواد بهتون بگم
‫خیلی کارها بود...
‫که می‌خواستم با شما انجام بدم
‫یعنی چی؟
‫ناجینش خواب نرفته؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫واقعاً...
‫قصدت اینه منو بکشی؟
‫باید همون یه سال پیش
‫که آقای جانگ رو به من ترجیح دادی
‫می‌کشتمت
‫هیچ‌وقت شد که...
‫منو پسر خودت بدونی؟
‫یه چیزهایی هست که انسان‌ها رو ضعیف می‌کنه
‫مثلاً مادر، فرزند، یار، معشوق و وطن
‫وقتی آدم‌ها خودشون رو
‫درگیرِ این روابطِ بیخود و بی‌اهمیت می‌کنن،
‫به موجوداتی بی‌مصرف
‫و حقیر تبدیل میشن
‫ازشون سوء استفاده میشه و دور ‫ریختنی میشن. به راحتی کنار گذاشته میشن
‫من تو رو این‌جوری بار نیاوردم، سئونگ‌جو
‫من تربیتت کردم و بهت آموزش دادم
‫تا مستقل بار بیای
‫تا بهترینِ خودت بشی
‫ولی همچنان یه مادر می‌خواستی
‫و به جانگ ته سانگ وابسته شدی
‫چقدر ناامیدکننده
‫منو ببخش
‫اینکه ازم ناامید شدی
‫نشون میده انتظاراتی ازم داشتی
‫باشه
‫از این به بعد بهتر عمل می‌کنم
‫دیگه کسی رو نمی‌خوام...
‫یا انتظاری از کسی ندارم
‫پس...
‫منو همون‌جوری که هستم بپذیر
‫دیگه بهت وابسته نیستم
‫تنهایی بهترینِ خودم میشم
‫چه زیبا
‫قلبش وایساد
‫من ناجین رو برمی‌دارم
‫به نظرت
ما هم یه روزی خوشبخت میشیم؟
‫چرا که نه
‫خیالت راحت
‫چی شده؟
‫حالا چی به سرم میاد؟
‫خب...
‫مسئولیت مرگ اون سه نفر با توئه
‫ولی
‫کمکت می‌کنم شرایطِ لازم برای ‫تخفیف در مجازات رو داشته باشی
‫نگران نباش
‫عجله کنین!
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫- خوبی؟ ‫- خوبم
‫- بدجوری صدمه دیدی؟ می‌تونی حرکت کنی؟ ‫- بجنبین!
‫- گمونم پام شکسته ‫- وای!
‫باید یه جستوجوی فوری در شرکت ‫زیست‌فناوریِ جئون‌سئونگ انجام بدیم
‫اول باید حکم بگیریم
‫- بله قربان ‫- گندش بزنن!
‫خوبین قربان؟
‫فقط شما دوتا بودین؟
‫چی گفتی؟
‫فقط شما دوتا بودین؟
‫آره
‫فقط ما دوتا ‫که اینطور
‫درها باز می‌شوند
‫[شرکت زیست‌فناوریِ جئون‌سئونگ ‫مورد بازرسی و تفتیش قرار گرفت]
‫[تحقیق درباره‌ی آزمایشات ‫غیرقانونی بر روی انسان]
‫[چندین نشانه از آزمایش روی انسان]
‫[دادستانی مدیرعامل را به دادگاه احضار کرد]
‫[هیچ آزمایشگاه انسانی پیدا نشد]
‫خوشمزه‌ست
‫بیا غذا بخور. دیرت میشه‌ها
‫باشه
‫اومدم
‫بازم دیر از دانشگاه برمی‌گردی؟
‫باشگاهم قراره یه جشنِ خیریه برگزار کنه
‫بعدشم میریم مشروب بزنیم ‫پس احتمالاً خیلی دیر برگردم
‫خیلی خوشمزه‌ست
‫- خوشمزه‌ست، نه؟ ‫- اوهوم
‫میگما هنوز دوست‌پسر پیدا نکردی؟
‫دوست‌پسر؟
‫در واقع....
‫به وقتش پیدا می‌کنم!
‫بیا، گوشت هم بخور
‫خیلی خوشمزه‌ست
‫چقدر آرایشت قشنگه
‫می‌خوام توی جشن خیریه یه پسر تور کنم
‫لباس‌هاتم خیلی قشنگه
‫یه وقتایی یه خوابی می‌بینم
‫خواب می‌بینم دارم یه نفر رو تعقیب می‌کنم
‫نمی‌دونم کیه
‫و چیز زیادی ازش یادم نمی‌مونه...
‫ولی قلبم درد می‌گیره و حس می‌کنم ‫قبل از بیدار شدن تیکه‌پاره میشه
‫به زودی بهار تموم میشه
‫و دوباره تابستون میشه
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫و ما دوباره زندگی خواهیم کرد
‫[بعد از تیتراژ ادامه دارد...]
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫[به یادِ همکاران‌مان ‫کیم هیون جونگ و اوه هیو جئونگ]
‫ادامه بدین