..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫استاد...
‫می‌خوام اونو یاد بگیرم...
‫عالیجناب.
‫مربی امپراتوری!
‫دوباره خوابتون برد.
‫10 بار از روی کتاب مقدس اخلاق می‌نویسید!
‫کتاب مقدس اخلاق؟
‫ترجیح می‌دم 10 بار دور شهر امپراتوری بدوئم.
- ‫20 بار. - ‫و از الان شروع می‌شه،
‫حروف رو هم زیبا بنویسید.
- ‫چشم، - ‫استاد.
‫دارین چیکار می‌کنین؟
- ‫استاد! - ‫می‌خوام یه تکنیک‌ شمشیرزنی جدید یاد بگیرم!
- ‫توی همه‌ی تکنیک‌های قبلی استاد شدین؟ - ‫اوهوم!
‫بسیار خب!
‫دوست دارین چی یاد بگیرین؟
‫حرکتی که موقع نجاتم ازش استفاده کردین.
- ‫اون حرکت کاربردی نداره، - ‫حداقل می‌شه گفت...
‫حرکت مناسبی برای شما نیست تا یاد بگیرید.
به دردم نمی‌خوره؟
‫اون قدرتی بهت می‌ده تا یه‌دفعه دو حمله‌ی شمشیر رو دفاع کنی.
‫من به لطف اون نجات پیدا کردم.
- ‫عالیجناب. - ‫بذارین ازتون یه سوال بپرسم.
‫بپرسین!
‫اگه دو نفر جلوتون بودن،
‫و هر دو گرسنه بودن...
‫و با همدیگه سر غذا...
‫دعوا می‌کردن.
‫و توی اون لحظه، یه شخص سوم پیداش می‌شد...
‫و سعی می‌کرد جلوی دعوا رو بگیره...
‫به‌نظرتون...
آخر دعوا چطور می‌شد؟
‫خب از اون‌جایی که گرسنه‌ن....
‫نمی‌شه جلوشون رو گرفت!
‫دقیقاً!
‫نصیحت کردن برای کسی...
‫غذا نمی‌شه.
‫پس،
‫اگه می‌خواین به دعوایی پایان بدین،
‫شخص سوم فقط می‌تونه غذای خودش رو...
‫با اون دو نفر نقسیم کنه.
‫همین مسئله در مورد حرکت من هم صادقه.
‫شما می‌گین من به‌طور معجزه‌واری می‌تونیم همزمان از دو شمشیر استفاده کنم،
‫ولی نمی‌شه گفت این تمام حقیقته.
- ‫شما باید بدونین... - ‫وقتی یه شمشیر بُرنده از غلاف بیرون میاد،
‫نیروی توقف‌نشدنی تولید می‌شه،
‫ولی باید چیزی یا...
‫کسی برای دریافت اون نیرو وجود داشته باشه.
‫و وقتی دو شمشیر به هم برخورد می‌کنن،
‫نفر سوم...
‫کسیه که مورد هجوم هر دو شمشیر قرار می‌گیره،
‫به دعوا و خشونت پایان می‌ده، اما خودش آسیب می‌بینه.
‫به عنوان ولیعهد،
‫نیازی نیست شما همچین تکنیک احمقانه‌ای رو یاد بگیرید.
‫باشه.
‫سوال دیگه‌ای دارین؟
‫استاد،
‫اگه نفر سوم هم غذا به اندازه‌ی کافی نداشته باشه چی؟
‫اگه اون دو نفر غذا داشته باشن،
- ‫ولی از روی طمع، - ‫غذای بیشتری بخوان...
‫و بیشتر خشونت به‌خرج بدن...
‫و مدام از شخص سوم غذا بخوان،
‫باید چیکار کرد؟
‫عالیجناب،
نظر خودتون چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید،
‫از اول نباید دخالت می‌کرد.
‫مربی امپراتوری!
- ‫عالیجناب، - ‫عجله کنید!
- ‫دارم میام! - ‫چین‌چیو،
‫چین‌چیو!
‫مربی امپراتوری!
- ‫چی... - ‫چه...
‫اتفاقی...
‫افتاده!
- ‫اعلی‌حضرت! - ‫ملکه‌ی مادر!
چطور ممکنه؟
‫غیرممکنه!
- ‫اعلی‌حضرت! - ‫ملکه‌ی مادر.
‫استاد،
این چه کاری بود کردین؟
‫چیکار کردین؟
‫مربی امپراتوری!
‫پس، تأیید می‌کنی.
‫خوبه.
‫می‌خوام ببینم آخرش چی می‌شه؟
- ‫گفتنش سخته. - ‫اون روزا،
‫امپراتور خیلی بهش علاقه داشتن.
- ‫فقط اولش این‌طور بود. - ‫بعد از صعود دوم اوضاع عوض شد.
‫با هم دعوا کردن، نه؟
‫آره آره!
‫حتی شاهزاده شیان‌له چندین بار به امپراتور آسیب زدن!
‫حتماً ازش کینه‌ دارن.
‫ولی قصر شیان‌له‌ای که جدیداً ساخته شده رو ببین!
- ‫توی بهترین منطقه‌ی پایتخت آسمانیه. - ‫به نظر نمیاد کینه‌ای وجود داشته باشه، نه؟
‫اون به‌خاطر...
‫پارتی کلفت...
‫شاهزاده شیان‌له‌ست!
‫یه درخواست غیرمعمول دارم.
‫بگو.
‫لطفاً مقام آسمانی من رو ملغی کنید...
- ‫و من رو به قلمروی فانی برگردونید! - ‫چی؟
‫این...
- ‫این اولین‌باره که همچین درخواستی می‌شنوم. - ‫تو به‌خاطر توانایی‌هات صعود کردی!
- ‫نیازی ندارم خودتو تبعید کنی! - ‫من فقط ازت می‌خوام باهام مبارزه کنی!
- ‫اما... - ‫من نمی‌خوام. - ‫چرا؟
‫تو قبلاً باهام مبارزه کردی!
- ‫دلیلی نداره. - ‫اگه با هم مبارزه کنیم،
‫تو بدون شک شکست می‌خوری.
- ‫گفتم که! - ‫من که گفتم مرگ و زندگی اهمیتی نداره.
- ‫نیازی ندارم بهم رحم کنی!
‫اعلی‌حضرت لطفاً من رو به قلمروی فانی برگردونین.
- ‫تو! - ‫یه لحظه! - ‫اعلی‌حضرت!
‫یه چیزی هست که می‌خوام بگم.
‫مقامات آسمانی عزیز...
‫اگر عالیجناب شیان‌له واقعاً برای انتقام نام فانگ‌شین رو برگزیدن...
‫و قصدشون این بوده که خاندان امپراتوری یونگ‌آن رو قتل عام کنن.
‫پس چرا از جون شاهزاده تایهوا ‫که ولیعهد وقت یونگ‌آن بودن گذشتن؟
- ‫منطقی بخوایم صحبت کنیم، - ‫کسی که بیشتر از هرکسی باید مایل به کشتنش می‌بودن، ‫خودِ ولیعهد امپراتوری یونگ‌آن‌ـه، درسته؟
‫کسی که بیشتر از هرکسی باید مایل به کشتنش می‌بودن، ‫خودِ ولیعهد امپراتوری یونگ‌آن‌ـه، درسته؟
‫با اینکه من تعامل کوتاهی با عالیجناب شیان‌له داشتم،
‫با چشم‌های خودم دیدم که عالیجناب تایهوا رو نجات دادن.
‫و مستقیماً مورد اصابت با شمشیر مرگبار قرار گرفتن،
‫و آسیب خیلی بدی دیدن.
‫چین‌چیو،
‫اگه ایشون واقعاً کینه‌ای از خاندان امپراتوری یونگ‌آن داشتن،
‫برای چی اون لحظه زندگی خودشون رو برای نجات تو به خطر بندازن؟
- ‫این لزوماً درست نیست. - ‫شاید به‌خاطر اینه که احساس گناه داره.
- ‫درسته. - ‫اون یک شمشیر شوم و نفرین شده‌ست.
‫اون یک شمشیر شوم و نفرین شده‌ست.
- ‫بین ما، - ‫جز خود امپراتور،
‫کی جرئت داره بگه می‌تونه از چنین ضربه‌ای جون سالم به در ببره.
‫بنابراین!!
‫به نظر من توی این موضوع شک و شبهه وجود داره!
‫از اعلی‌حضرت می‌خوام که کاملاً درموردش تحقیق کنن.
‫به شاهزاده حسودیم می‌شه که...
‫ارباب باد رو دارن که ازشون حمایت کنن.
‫و از عدالت حرف بزنن.
‫پی کوچک ما همچین اقبالی نداشت.
‫ژنرال پی، لطفاً این دو مورد رو با همدیگه یکی نکنین.
‫می‌تونیم این موضوع رو با اتفاقی که برای پی کوچک افتاد مقایسه کنیم؟
‫من شخصاً شاهد اشتباه ایشون بودم...
‫و اعترافشون رو با جفت گوش‌های خودم شنیدم.
‫اما امروز، شاهزاده تایهوا...
‫هم با چشم‌های خودشون شاهد اشتباه شاهزاده شیان‌له بودن...
‫و اعترافشون رو شنیدن، نه؟
‫خب وقتی این‌طوری بهش نگاه می‌کنی منطقیه.
‫این با قضیه‌ی پی کوچک فرق نداره؟
- ‫خودش تأییدش کرد. - ‫تو!
‫ارباب باد،
- ‫ممنونم که درک می‌کنید! - ‫ممنونم که درک می‌کنید!
- ‫ولی الان دیگه نیازی نیست. - ‫همگی، آروم باشید.
‫تایهوا،
‫تو همیشه بی‌فکر عمل می‌کنی.
‫اما وقتی با شرایطی روبه‌رو می‌شی که باید با آرامش بهش رسیدگی کنی،
‫ماهیت واقعی اوضاع رو تشخیص بده،
‫و بعد تصمیم بگیر.
- ‫چشم، - ‫اعلی‌حضرت.
‫شیان‌له.
‫حالا که مایل نیستی کامل اعتراف کنی،
‫توی قصر شیان‌له تحت حبس خانگی در میای.
‫خودم بعداً شخصاً ازت بازجویی می‌کنم.
‫تا اون‌موقع،
‫شما دو نفر نباید همدیگه رو ملاقات کنید.
- ‫بله، - ‫اعلی‌حضرت.
‫تصمیم عاقلانه‌ای بود اعلی‌حضرت.
- ‫اعلی‌حضرت، شما می‌تونین در طی بازجویی... - ‫هرچیزی که می‌خواین رو بپرسین،
‫اما صرف نظر از نتیجه،
‫قسم می‌خورم که باهات یه مبارزه تا پای مرگ داشته باشم.
‫من مرخص می‌شم!
‫ارباب باد،
‫می‌شه دوتا زحمت بهتون بدم؟
‫بله.
‫پسر جوونی که از شهر اشباح آوردم.
‫می‌شه لطفاً ازش مراقبت کنید؟
- ‫ زحمتی نیست. - ‫و دومی؟
- ‫اگه ژنرال پی بعد از این جریان... - ‫خواستن از گذرگاه بان‌یو انتقام بگیرن،
- منظورش اون دختره‌ست - ‫از شما می‌خوایم که بهش کمک کنید.
‫نگران نباش،
‫نمی‌ذارم ژنرال پی به هدفش برسه.
- ‫اون کجاست؟ - ‫توی ظرف ترشی سبزیجات.
‫ظرف ترشی سبزیجات.
‫ظرف ترشی سبزیجات؟
‫بله،
‫توی معبد بلوطه.
‫اگه وقت داشتین،
‫لطفاً بیارینش بیرون تا یه هوایی بخوره.
- ‫عالیجناب، - ‫از این طرف لطفاً.
‫ممنون بابت کمکتون.
‫از همین اول کار این‌جا حبس شدم...
‫اصلاً خوش‌یمن نیست.
‫انتظارش می‌رفت.
‫داخلش هم دقیقاً شبیه کاخ قدیمی شیان‌له‌ست.
‫سان لانگ.
یعنی حالش چطوره؟
‫بعد از تبعید به قلمروی فانی،
‫باید از همه‌چیز... حتی از عمارت بهشتی عزیزم دست بکشم.
‫برای ده‌ها سال...
‫صدها سال.
‫برای اون از همه‌چیز دست می‌کشم، حتی کل عمرم.
‫تاس‌های سان‌ لانگ هنوز این‌جان!
‫معلومه.
‫شانسی که قرض گرفتم تا الان تموم شده.
- چیه؟ - ‫فکر کردی فنگ شین‌ـه؟
‫اون احتمالاً نمیاد.
‫تو چرا اومدی؟
‫امپراتور شما رو از رفتن منع کردن.
‫و شاهزاده تایهوا اجازه ندارن به این‌جا بیان،
‫ولی نگفتن من نمی‌تونم بیام.
‫دست راستت تمام مدت اون‌طوری خونی بود،
‫منظره‌‌ی قشنگی نیست.
‫اگه می‌خوای ازش استفاده کن...
‫در هر حال کسی چیز دیگه‌ای برات نمی فرسته.
‫درسته...
‫بخاطر درمان اضطراری امپراتور...
‫می‌تونم دستمو تکون بدم.
‫ولی دارو می‌تونه زودتر درمانش کنه.
- ‫واقعاً چیز خوبیه. - ‫ممنونم!
‫تو واقعاً...
‫اعضای خاندان امپراتوری یونگ‌آن رو قتل عام کردی؟
- ‫چطور... - ‫تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
چیه؟
‫این‌جا قصر تو نیست،
‫پس اگه تو می‌تونی بیای، چرا من نتونم؟
‫عالیجناب!
‫حرفایی که یکم‌پیش توی تالار شن‌وو زدی...
‫حقیقت دارن!
‫تک‌تک حرفایی که امروز توی تالار شن وو زدم...
‫حقیقت دارن.
- ‫جلوی ما... - ‫دیگه از این اداها در نیار.
الان دیگه واسه کی اون قیافه‌ی غمگینو به خودت گرفتی؟
- ‫مشخصاً واسه تو نیست. - ‫گم شو!
‫تو کی باشی که به من بگی گم شم؟
‫یه‌طوری حرف می‌زنی انگار وفاداری.
خودت چند سال دووم آوردی؟ مگه خودت هم فرار نکردی؟
- ‫کافیه. - ‫کافیه.
‫همه می‌گن تو به‌خاطر اینکه نمی‌تونستی شاهد سقوط ارباب قبلیت باشی فرار کردی،
‫ولی همه‌ی اینا صرفاً بهانه‌ست.
- ‫بیا صادق باشیم، - ‫تو!
‫تو فقط نمی‌خوای بیشتر از این...
- ‫وقتت رو صرف یه آدم بی‌فایده بکنی - ‫تو چی می‌دونی!
‫فنگ‌شین!
‫مو چینگ!
‫شماها...
‫تو کی باشی که فکر کنی همه مثل خودت پستن؟
هرچی اون بیشتر مرتکب اشتباه می‌شه خوشحال‌تر می‌شی؟
‫تو همیشه به من به دید تحقیر نگاه کردی،
‫ولی حالا خودت رو ببین!
‫تو هم به همون اندازه گناهکاری! ‫دیگ به دیگه می‌گه روت سیاه!
‫خب خب!
‫چی شد که واقعاً دعواتون شد؟
‫قبلاً این‌طوری نبودن.
‫مو چینگ هیچوقت انقدر صداشو بالا نمی‌بره.
- ‫امروز، ننه‌ت رو به عزات می‌شونم! - ‫هیچوقت سر مردم داد نمی‌زنه!
‫فنگ شین هم همین‌طور.
- ‫وقتی حلواتو خوردیم بعد، - ‫همیشه به حرفم گوش می‌کنه، - ‫هروقت من می‌گم دعوا می‌کنه و هروقت من می‌گم تمومش می‌کنه.
‫بعداً نیای جلوم زار بزنی که بی‌خیالت بشم.
‫بزرگ شدن و دیگه نمی‌شه کنترلشون کرد.
‫بهتره برم از بیرون کمک بیارم.
‫سپر!
- ‫عالیجناب! - ‫اون‌جا واینسین،
‫زود باشید بیاید پشت سپر.
- ‫نباید دستتون بهش بخوره. - ‫خیلی خطرناکه!
‫عالیجناب.
- ‫واقعاً؟ - ‫به‌نظر من که خیلی نازه.
‫عالیجناب!
‫سان لانگ.
‫چطور جرئت می‌کنی!؟
‫توی پایتخت آسمانی دردسر درست می‌کنی!
- ‫گستاخیت از حد گذشته. - ‫زود باش عالیجناب رو رها کن.
‫خب خب.
‫شما مقامات آسمانی که توی قلمروی من خوب جسور بودین، نبودین؟
- ‫بهت گفتم... - ‫بذارش زمین.
‫بذار ببینیم چند مرد حلاجین.
‫باران خونین محافظ گل!
‫عالیجناب!
- ‫سان لانگ، - ‫چرا اومدی... - ‫عالیجناب!
‫کجایین؟
‫فنگ شین.
- ‫چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟ - ‫چی شده؟
‫چه اتفاقی افتاده که این‌طور داد می‌زنی؟
- ‫پرده‌ی گوشم داشت پاره می‌شد. - ‫عالیجناب؟
‫کدوم عالیجناب؟
- ‫ژنرال نان یانگ. - ‫چی شده؟
- ‫یه اتفاقی افتاده. - ‫برید به امپراتور اطلاع بدین...
‫شیان‌له فرار کرده.
- ‫چی؟ - ‫می‌رم بررسی کنم.
‫مگه یه گروه از مقامات آسمانی جوان ‫بیرون از کاخ شیان‌له نگهبانی نمی‌دادن؟
- ‫اونا که نمی‌تونستن ترک پست کنن، - ‫پس اون چطوری تونسته فرار کنه؟
- ‫کی فرار کرده؟ - ‫انقدر دردسر درست نکن!
- ‫فرار کرد! - ‫با کسی فرار کرد!
- ‫مزخرفه! - ‫دزدیدنش.
- ‫دزدیدنش؟ - ‫این‌جا پایتخت آسمانیه،
- ‫کی جرئت می‌کنه همچین جسارتی بکنه! - ‫دقیقاً،
‫کی جرئت می‌کنه کسی رو جلوی چشم‌های امپراتور بدزده؟
‫درسته، ایشون واقعاً رفتن.
- ‫همین الان از مقام جوان تالار لینگ ون شیندم... - ‫که کاخ شیان‌له خالیه!
- ‫چی؟ - ‫چطور ممکنه؟
- ‫حقیقت داره. - ‫عالیجناب،
می‌تونید صحبت‌هامون رو بشنوین؟
- ‫الان کجایین؟ - ‫باورنکردنیه.
- ‫عالیجناب، عالیجناب! - ‫چطور می‌تونی با ما مقامات آسمانی مثل ‫یه مشت چیز دکوری رفتار کنی؟
- می‌تونی حرفامون رو بشنوی؟ - ‫کدوم طرفی فرار کرد؟ - ‫برید دنبالش.
‫همگی لطفاً آروم باشید.
- ‫خیلی وقته ندیدمتون. - ‫سلام...
‫به همگی؟
‫واسه‌م سواله...
‫دلتنگم شده بودین؟
‫من دلم برای هیچکدومتون تنگ نشده بود.
‫اما، می‌دونین،
‫این اواخر یکم بیکارم...
‫خیلی وقته که با هم هیچ مبارزه‌ای نداشتیم، نه؟
‫اگه کسی از شما هم بیکاره...
‫و می‌خواد منو به چالش بکشه،
‫با آغوش گرم پذیراش هستم.
‫من!
- ‫گه‌گه، - ‫بریم.
‫نادیده‌شون بگیر.
- ‫سان لانگ. - ‫دنبالم بیا.
‫سان لانگ به‌خاطر نجات دادن من...
‫اومد.
‫آره...
‫چرا باید خیال کنم برای نجات من اومده.
‫من عمارت بهشتی و اسلحه‌خونه رو سوزوندم.
‫طبیعتاً، باید برای این اومده باشه که ازم حساب پس بگیره.
‫سان لانگ،
‫متأسفم.
‫چرا متأسفی؟
‫تو همیشه باهام روراست بودی، ولی من...
‫ناپدید شدن ارباب زمین رو ازت مخفی کردم،
‫و فریبت دادم.
‫تو باهام مهربون بودی،
‫ولی من عمارت بهشتی و...
‫اسلحه‌خونه رو که پر از گنجینه‌های ارزشمند بود رو سوزوندم.
‫واقعاً احساس گناه می‌کنم.
‫ولی به زودی نزول می‌کنم، وقتی به قلمروی فانی رفتم،
‫یه راهی برای جبرانش پیدا می‌کنم!
- ‫بیا ببینیم چطور باید جبران خسارت کنم. - ‫چرا؟
چرا تو می‌خوای برای من جبران کنی؟
- ‫من بودم که بهت آسیب زدم، - ‫تو نبودی.
یادت رفته که من زدمت و باعث شدم دستت زخمی بشه؟
‫منظورت دست راستمه؟
- ‫اشکالی نداره، - ‫درد نمی‌کنه. - ‫ببین!
‫هنوز می‌تونم تکونش بدم.
‫من باعث شدم همچین آسیب بدی ببینی.
‫چطور می‌تونی همچنان بخندی و عذرخواهی کنی؟
و چرا حرف از جبران می‌زنی؟
- ‫چرا؟ - ‫این...
‫تصمیم خودم بود که مقابله کنم و آسیب ببنم.
‫تقصیر تو نیست.
‫سان لانگ؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.