- ‫«توی یه‌لحظه»... چطور بود؟ - ‫«توی یه‌لحظه»... چطور بود؟
‫باشه باشه.
‫این گردگیر پَرِت بیشتر داره خراب می‌کنه!
‫سان لانگ،
‫برمی‌گردی شهر اشباح؟
‫تو مگه نمی‌خواستی به دربار آسمونی بری؟
‫هرچند،
‫اگه بخوای با من به شهر اشباح برگردی،
‫من استقبال می‌کنم.
‫شاید یه دفعه‌ی دیگه.
‫اگه فرصتش پیش بیاد،
‫بهت کمک می‌کنم عمارت بهشتی رو بازسازی کنی.
‫نیازی به کار کردن نیست.
‫همین که بشینی و تماشا کنی هم خوبه.
‫در مورد چین‌چیو!
‫در هر صورت،
‫ازت ممنونم.
‫من نمی‌دونم چی درسته.
‫شاید...
- ‫اینم خیلی بد نباشه. - ‫خیلی فکر می‌کنی.
‫فقط روی کارایی که باید انجام بدی تمرکز کن.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫این پسر،
‫خیلی با حجب و حیاست، نه؟
‫چطوری باهاش دوست شدی؟
‫عالیجناب،
‫تو خیلی خوش‌شانسی‌ ها.
‫واقعاً؟
‫شاید،
‫منم اینطور فکر می‌کنم.
- ‫فنگ شین، - ‫شرمنده بخاطرش.
- ‫با قدرتای بزرگ نمی‌شه در افتاد. - ‫حرفی نمی‌مونه.
- ‫خب خب. - ‫شما دو تا!
‫برید داخل و ببینید کسی مونده یا نه،
‫بعدش به پایتخت آسمانی برمی‌گردیم!
- چطور پیش می‌ره؟ - ‫اینجا نیست.
‫باورت می‌شه هوا چنگ ورق رو برگردوند،
‫و ادعا کرد که دربار آسمانی توی شهر اشباح جاسوس گذاشته؟
‫واقعاً که مسخره‌ست!
‫ماها، افراد قلمروی آسمانی اصلاً نیاز داریم که ‫جاسوس‌هایی تحت فرمان اون بذاریم؟
‫قربان،
‫شاید بهتر باشه به این زودی همچین حرفی رو داد نزنی.
‫ارباب باد، برگشتین؟
‫ارباب باد، توی این سفر به شهر اشباح...
‫خیلی چیزا رو از سر گذروندین!
- ‫نه اصلاً مشکلی نبود! - ‫همه‌چیز طبیعی بود!
‫قبلاً ها،
‫ماهی یکی دو بار جلسه نمی‌گرفتیم.
‫این روزا، مدام اتفاقای مختلف می‌افته،
‫تقریباً جوری شده که باید روزی دوبار جلسه داشته باشیم.
‫تعجبی نداره که اعلی‌حضرت امپراتور خسته‌ان.
‫این باران خونین محافظ گل هم هر طور دلش می‌خواد...
- ‫میاد و میره. - ‫امروز خیلی راحت تونست شاهزاده‌ای رو که...
‫بهش توهین کرده بود رو بدزده.
‫بعید نیست فردا هم بیاد و پایتخت آسمانی رو بگیره!
‫این موضوع قابل تحمل نیست؛
‫باید هرچه سریع‌تر جلوش رو بگیریم!
‫وقتی هوا چنگ کل شهر اشباح رو تحت کنترل خودش داره...
‫و این همه هوادار داره،
‫واقعاً یه عمارت بهشتی براش اهمیتی داره؟
‫من می‌گم،
‫احتمالاً فقط به‌خاطر اینکه شاهزاده بهش اهانت کرده نبود که...
‫به پایتخت آسمانی حمله کرد.
‫ژنرال شوآن ژن،
‫شما اشتباه می‌کنید!
‫تمام حضار با گوش‌های خودشون شنیدن،
‫هوا چنگ خودش هم تأیید کرد.
‫راستی،
‫این ماه نوبت کیه که از دربار محافظت کنه؟
‫ورودی کاخ شیان‌له جادو شده،
‫و به جای دیگه متصل شده،
‫ولی بازم کسی متوجه چیزی نشده.
- ‫همین خودش... - ‫نادیده گرفتن وظیفه تلقی نمی‌شه؟
‫نوبت منه.
‫من این ماه باید نگهبانی بدم،
‫و درسته بنده وظیفه‌ی خودم رو نادیده گرفتم.
‫خب.
‫من فکر می‌کنم...
‫باید جدا جدا به موضوعات بپردازیم.
‫اول، بیاید به حادثه‌ی خونین جشن طلایی بپردازیم،
‫اعلی‌حضرت،
‫شاهزاده تایهوا یک پیام دارن.
‫چی گفتن؟
‫گفتن...
‫مسائل بیشتری حول موضوع حادثه‌ی خونین جشن طلایی وجود داره...
‫خودشون شخصاً بهش رسیدگی می‌کنن...
- ‫و خواستن بقیه دخالتی نکنن. - ‫چه مسائل دیگه‌ای؟
‫دقیقاً نگفتن،
‫اما گفتن...
‫اجازه ندید عالیجناب توی تنزل دادن خودشون موفق بشن.
- ‫یعنی چی؟ - ‫شاهزاده تایهوا چه قصدی دارن؟
‫حتی کسی که ضرر کرده برای انتقام نمی‌افته دنبال مجرم.
‫ما چرا باید کاسه‌ی داغ‌تر از آش بشیم؟
‫آره،
‫و گویا خود شاهزاده تایهوا هم قصد ندارن همه‌ی داستان رو برملا کنن.
‫مثل اینکه ما هم دیگه حق دخالتی نداریم.
- ‫شوان ژن، - ‫نان یانگ،
‫دستیار مینگ گوانگ،
‫گارد امنیتی رو توی سطح پایتخت آسمانی تقویت کنید.
‫بله!
- ‫بقیه‌ی شماها، - ‫به تحقیقات ادامه بدید.
‫بله!
‫این شاهزاده شیان‌له،
‫هر دفعه که یه بلوایی به‌پا می‌کنه،
- ‫عالیجناب می‌‌گن خودشون بهش رسیدگی می‌کنن، - ‫ولی آخرش هم هیچی نمی‌شه.
‫خیلی کله‌گنده‌ست، نه؟
‫دقیقاً،
- ‫مثل اینکه کور بودیم، - ‫از این به بعد باید حواسمون به حرفامون باشه.
‫اعلی‌حضرت،
‫دوباره براتون دردسر درست کردم.
‫این یکی واقعاً دردسری حساب نمی‌شه.
‫اگه واقعاً اصرار داری که تو مسئول حادثه‌ی خونین جشن طلایی بودی...
‫اونه که دردسرساز می‌شه.
‫راستش...
- ‫حقیقت امر... - ‫اینطوریه.
‫شیان له،
‫صرف نظر از روشی که برای مدیریت این موضوع به‌کار گرفتی،
‫برای هیچ و پوچ انقدر تلاش کردی و هیچکسی هم راضی نکردی.
‫می‌دونم.
‫بگذریم،
‫تو همیشه همینطوری بودی.
‫تایهوا در حال حاضر افتاده دنبال روح سبز،
- ‫ولی تا به حال به این فکر کردی... - ‫بعدش چطوری اوضاع رو مدیریت کنی؟
‫هنوز نه.
‫اما فعلاً.
‫دارم به چیز دیگه‌ای فکر می‌کنم.
‫اوه؟
‫اگه چیز جالبیه،
‫برای منم بگو، شاید خوشم اومد.
‫ارباب زمین.
‫شما ارباب زمین رو به شهر اشباح فرستاده بودین.
‫من فرستادم.
‫چرا؟
‫چون اولین کسی که توی قلمروی آسمانی جاسوس گذاشت...
‫هوا چنگ بود.
‫سال‌هاست که اخبار،
‫با دقت و سرعت بی‌نظیری به گوش هوا چنگ می‌رسن.
- ‫چه کارهایی می‌شه انجام داد، - ‫چه کارهای نمی‌شه،
‫حد و مرزشون کجان،
‫و چطور می‌شه این حد و مرز‌ها رو نقض کرد.
‫اون همه‌چیز رو می‌دونه.
‫نباید اینطور باشه.
‫ایندفعه، حتی یه مسیر مستقیم به کاخ شیان‌له‌ی تو باز کرد.
‫چطور می‌تونستیم بدون اینکه یه مأمور مخفی از قلمروی آسمانی بذاریم پیشش،
‫از همه‌ی اینا سر در بیاریم؟
‫مدرکی دارین؟
‫دقیقاً به همین خاطر که مدرک مشخصی نداشتم...
‫مینگ یی رو به قلمروی اشباح فرستادم.
‫فقط انتظار نداشتم...
‫که هویت خائن قلمروی آسمانی همچنان برملا نشه،
‫و برعکس مینگ یی توی دست اون بیفته.
‫خوشبختانه، ایندفعه تو تونستی نجاتش بدی،
‫ولی پیدا کردن جاسو‌س‌های هوا چنگ...
‫به احتمال زیاد، سخت‌تر از قبل می‌شه.
‫مشکل از قلمروی آسمانی شکل گرفت،
یا قلمروی میانی؟
‫نمی‌شه گفت.
‫جز تو،
‫از هرکسی بر میاد.
- ‫شاید، - ‫فقط یه‌نفر باشه.
- ‫شایدم، - ‫بیشتر باشن.
‫پس...
‫حتی فنگ شین و مو چینگ.
‫هرکسی می‌تونه باشه.
‫شیان‌له،
‫می‌دونم که الان برای هوا چنگ احترام قائلی...
‫اما بازم، محتاط باش...
‫و همه‌چیز رو پیشش نگو.
‫برای اینکه جز افراد برتر توی این دنیا بشی،
‫یک شخص باید درد و عذاب غیرقابل تحملی رو به‌دوش کشیده باشه.
‫اون شخص یا به آسمون صعود می‌کنه...
‫یا محکوم به اعماق جهنم می‌شه که بازگشتی نداره.
‫دو شاه اشباح برتری که از کوه تونگلو بیرون اومدن، آب سیاه و هوا چنگ...
‫هر دو وحشتناک‌تر از چیزی هستن که به ذهنت می‌رسه.
‫من از مقاصد و اعمال هوا چنگ خبر ندارم،
‫ولی اون کاملاً در جریان کارهای قلمروی آسمانیه.
‫و...
‫این خیلی آسیب‌زنه.
- ‫سان لانگ.. - ‫هوا چنگ،
‫اون زیاده‌روی نمی‌کنه...
- ‫آخه... - ‫می‌دونین...
- ‫با قدرتی که اون داره، - ‫اگر قصد داشت آشوبی به پا کنه،
‫خیلی وقت پیش می‌تونست همه‌چیز رو به‌هم بریزه.
‫اگه تا الان نکرده،
- ‫پس... - ‫احتمال اینکه...
‫الان بکنه هم نیست.
‫امیدوارم،
‫اما می‌دونی،
‫برای سه قلمرو،
‫نمی‌تونم هیچ خطری بکنم.
- ‫بچه‌ی من، - ‫بریم!
‫اوهوم!
- ‫من، - ‫آن‌له،
‫استادت،
- ‫ما سه نفر از اهالی شیان‌له، - ‫همگی توی این موضوع دست داشتیم!
‫ولی پدر و مادرم چی؟
‫یکی کردن یونگ آن و شیان‌له...
‫بزرگترین آرزوی اونها بود.
‫و حالا...
‫آرزوشون به حقیقت پیوسته.
‫ولی خودشون به چه سرنوشتی دچار شدن؟
‫آسون‌تر نیست به‌جای چندین نفر...
‫فقط از یه نفر متنفر باشی؟
‫من سزاوار هر مجازاتی که بشم، هستم.
‫و در هر صورت هم نمی‌میرم.
‫پس چرا همه‌ی تقصیرا رو نندازیم گردن من؟
- ‫اون میوه خوشمزه‌ست! - ‫واقعاً؟
- ‫دروغ نمی‌گم، - ‫شیرین و آبداره.
‫دفعه‌ی بعدی تو رو هم با خودم می‌برم.
‫باشه!
‫دستتون رو مشت کنید!
‫شروع!
‫دستا بالا.
‫پاهاتونو ثابت نگه دارید!
‫مشت!
‫اعمال زور!
‫یه بار دیگه!
‫مشت رو به جلو!
‫زود قدم‌هاتونو تغییر بدین.
‫ادامه بدین!
- ‫پدر، - ‫مادر،
‫متأسفم.
‫یادم رفت براتون پیشکش بیارم.
‫مادر،
‫من چی رونگ رو دیدم.
‫نمی‌دونم...
‫توی این همه سال، چی به سرش گذشته.
- ‫اون به یه روح تبدیل شده... - ‫و باعث مرگ خیلی‌ها شده.
‫الان یه نفر می‌خواد اون رو بکشه،
‫و احتمالاً قلمروی آسمانی هم ازش نگذرن.
‫من واقعاً نمی‌دونم با این آدم باید چیکار کنم.
‫صدای چیه؟
- ‫مادر، - ‫تویی؟
‫نه، صبر کن!
‫ملکه‌ی مادر هشتصد سال پیش از دریای عذاب عبور کردن...
‫و به یه روح کینه‌توز تبدیل شدن.
‫چطور ممکنه؟
‫چرا یه بچه اینجاست؟
- ‫پس مادر من کجاست؟ - مادرم کجاست؟
‫تو کی هستی؟
‫تو بدن مادر منو گرفتی؟
- ‫تو کی هستی؟ - ‫یه مهاجم مقبره؟
‫چطوری وارد شدی؟
‫بابایی؟
‫بابا.
- ‫چی رونگ! - ‫بیا بیرون!
- ‫می‌کشمت! - ‫نکن!
- ‫پسر عموی من، - ‫بازم همدیگه رو دیدیم!
‫بابا...
‫بیدار شو!
‫گوژی رو تنها نذار...
‫چرا انقدر عصبانی هستی، پسر عمو؟
‫من فقط یه ضربه بهت زدم، تو که نمی‌میری!
‫بعد از اون رفتاری که مادرم باهات داشت...
- ‫اینطوری جوابش رو می‌دی؟ - اینطوری با خاکسترش رفتار می‌کنی؟
‫بابا!
‫زن‌عموی من خیلی وقته مرده،
‫خاکسترش...
‫چه فرقی با...
‫یه مشت خاک داره؟
‫فقط شکل خاکسترش تغییر کرده،
‫هنوز که همینجاست.
‫گریه و ناله می‌کنه...
‫ولی با بی‌رحمی تمام آن‌له رو کشت!
‫پسرعموی خوب من، تو واقعاً دو چهره داری.
‫اوق!
چرا باهاش اینطوری رفتار کردم؟
‫همش تقصیر توـه!
‫تو، طاعون!
‫هنوزم جرئت می‌کنی برای گریه‌ و زاری به مقبره‌ی امپراتوری شیان‌له بیای؟
‫آره آره.
- ‫همینطوری، - ‫این تویی!
- ‫محکم‌تر بزن! - ‫منو با بی‌رحمی بکش!
- ‫انقدر تظاهر به باوقاری نکن، - ‫بابا،
- ‫قدیس بزرگ، - ‫چه اتفاقی برات افتاده!
- ‫دیدنشم حال به‌هم زنه! - ‫بابا!
- ‫چی رونگ، - ‫تو،
- ‫خودت از اون بیرون میای! - ‫اگه نری،
- ‫باور کن، - ‫روحت رو با زبونت بیرون می‌کشم!
- ‫بیرون نمیام! - ‫تو بیا بیرونم کن!
‫به هر حال، این جسم فقط یه تیکه آشغاله.
‫هرگز پاکی و تشعشع عالیجناب رو...
‫لکه‌دار نمی‌کنه!
‫ببین!
‫من همین الانش به خاکستر مادرت اهانت کردم،
- ‫نمی‌خوای منو بکشی؟ - ‫نمی‌خوای منو بکشی؟
‫خیلی دیره،
- ‫هیچوقت توی زندگیت خاکستر منو پیدا نمی‌کنی! - ‫بابامو نکش!
‫بابامو نکش!
‫خواهش می‌کنم،
‫پسر عمو،
‫تو یه بازنده‌ای.
‫الحق که یه بازنده‌ای!
‫همیشه می‌گی عاشق والدینتی.
‫خفه شو!
‫اما الان خاکسترشون پخش و پلا شده!
- ‫و تو... - ‫هنوزم نمی‌تونی کاری بکنی!
- ‫خفه شو! - ‫ببین!
‫چهره‌ی واقعیت داره برملا می‌شه!
‫پسرعموی من،
‫توی این دنیا، کی بهتر از من تو رو درک می‌کنه؟
‫هیچکس.
‫من تو رو خوب می‌شناسم،
‫با اینکه الان ادای سگای عزادار رو در میاری،
‫اما در واقعیت چی؟
‫هنوزم از درون مغروری،
‫و هیچ انتقادی رو قبول نمی‌کنی!
‫به نظر من که شکست خوردی،
حتماً با پوست و استخون ازم متنفری، نه؟
‫قلبت داره از نیش حرفام خونریزی می‌کنه؟
‫یالا!
‫منو بکش،
‫یا نکنه به‌خاطر این آدمه که...
‫نمی‌تونی؟
‫بذار ببینم چیکار می‌کنی.
‫ژنرال هوا،
‫من فکر می‌کردم کار درست رو کردم.
‫اما الان،
‫نمی‌تونم درست رو از غلط تشخیص بدم.
‫ژنرال هوا،
‫می‌شه بهم بگید...
‫کجا اشتباه کردم؟
واقعاً چرا؟
‫استاد،
‫اگه اون شخص سوم هم غذا به‌اندازه‌ی کافی نداشته باشه، چی؟
‫اگه اون دو نفر غذا داشته باشن،
- ‫آن‌له. - ‫اما از روی حرص،
- ‫می‌دونی چه اشتباه بزرگی کردی؟ - ‫بیشتر بخوان... - ‫و خشونت بیشتری نشون بدن...
- ‫پس تو مربی امپراتوری هستی؟ - ‫و مدام از اون شخص سوم غذا بخوان،
- ‫خیلی خوب مخفیش کردی! - ‫باید چیکار کرد؟
‫حالا،
‫می‌تونیم با همدیگه به چیزای بزرگی دست پیدا کنیم!
‫بعد از این جشن طلایی،
‫لانگ چین‌چیو رو می‌کشیم!
‫توی یونگ آن هرج و مرج به پا می کنیم.
‫همه‌جا رو به آشوب می‌کشیم!
- ‫بهم اعتماد کن، - ‫تقصیر تو نیست.
- ‫کشتن امپراتور یونگ آن، - ‫محافظت از بازمانده‌های شیان‌له.
‫کشتن شاهزاده آن‌له،
‫خاتمه دادن به دشمنی بین این دو قبیله.
‫و در نهایت،
‫مردن به دست لان چین‌چیو،
‫گرفته شدن انتقام از قاتل.
- ‫سه نفر قربانی شدن... - ‫تا صلح برقرار بمونه.
‫منم بودم همین کارو می‌کردم.
‫کسی نمی‌تونست بهتر از تو عمل کنه.
‫سان لانگ.
‫زیاد از آدما توی ذهنت بت نساز.
‫اگه یه عمر از دور کسی رو تماشا کنی، هیچ مشکلی وجود نداره.
‫اما به محض اینکه از نزدیک ببینیش،
‫می‌تونی بشناسیش.
‫تصورات بی‌نقص... درنهایت خرد می‌شن.
‫وقتی اون زمان برسه،
‫خیل ناامید می‌شی.
‫لعنت بهش شاهزاده شیان‌له.
‫لعنت به خودت و آبا اجدادت شاهزاده شیان‌له.
- ‫پروردگار طاعون! - ‫اون فقط پروردگار طاعونه!
‫زن و بچه‌هام رو بهم پس بده!
‫جونشون رو پس بده!
‫پس،
‫فراموشش کن.
‫در نهایت کسی به این زودی‌ها یادش نمیاد.
‫عالیجناب!
‫این اتفاق نمی‌افته!
‫من فراموش نمی‌کنم!
‫من هیچوقت شما رو فراموش نمی‌کنم!
‫گه‌گه،
‫ایندفعه...
‫من می‌خوام تا آخرش پیشت باشم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.