‫تا جایی که یادمه، مردم همیشه درموردم همین‌چیزا رو می‌گفتن.
‫آشغال.
‫به‌دردنخور
‫بی‌فایده.
‫توی زاغه‌ها به‌دنیا اومدم و بزرگ شدم.
‫والدینم نه توان مالی و نه قصد غذادادن به منو داشتن.
‫وقتی گشنه می‌شدم، می‌دزدیدم و از این و اون می‌گرفتم.
‫به‌جز کشتن،‌ هرکاری می‌کردم.
‫هروقت دلم می‌خواست می‌خوابیدم،
‫و هروقت دلم می‌خواست بیدار می‌شدم.
‫آزاد بودم.
‫اوی، حواست باشه داری کجا می‌ری!
‫یه تخم جن خیابونی، ها؟
‫آشغال.
‫دیگه بهم رحم کن.
‫کافیه.
‫تو کی هستی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اگه بی‌هدف توی ساحل ول بچرخیم، ‫راه خروجی جزیره رو پیدا نمی‌کنیم.
‫خورشید و شن‌ها خسته‌مون می‌کنن.
‫کاش همیشه حق باهات نباشه!
‫این بهترین ایده‌ای بود که احمقی مثل من می‌تونست بده.
‫توی جنگل حشرات و هیولاها هستن.
‫با همکاری می‌تونیم شکست‌شون بدیم.
‫حالا که فهمیدم دختری،‌ ترجیح می‌دم از خطر دوری کنم.
‫جدی دلم می‌خواد باهات ازدواج کنم!
‫از خیلی لحاظ خیلی واسه‌ش زوده.
‫قبل از اینکه بخوایم به ازدواج فکر ‫کنیم، باید زنده از اینجا بریم بیرون.
‫حتی اگه خیلی طول بکشه بیا احتیاط کنیم.
‫در حد امکان از جنگیدن پرهیز می‌کنیم.
‫این ملاحظه‌کردن‌هات ازت شوهر خوبی می‌سازه.
‫ها؟
‫عه؟ کی بود؟
‫از آسمون افتاد...
‫جنگل... پرسروصدا بود. عجیب بود.
‫جسد خیلی از سوشین‌ها رو دیدم.
‫اینم عجیب بود.
‫کار تو بود؟
‫شد یه مرد.
‫هیولاست. باید فرار کنیم.
‫چرا در می‌ری؟
‫ها؟
‫بی‌فایده‌ست.
‫مهم هم نیست،
‫ولی وقتی همه‌چی عین حالت عادیش نباشه، اذیتت نمی‌کنه؟
‫خودم که خوشم نمیاد.
‫به‌عنوان یه انسان، حرکات خوبی داری.
‫به‌عنوان یه انسان، سریعی.
‫نوروگای-سان!
‫با علامت من فرار می‌کنی.
‫به شکست‌دادنش فکر نکن. فقط فرار کن!
‫باشه.
‫خیلی بنیه ندارم، ولی...
‫به سریع‌بودن شمشیرزنیم افتخار می‌کنم.
‫اوه؟
‫حالا!
‫لباس‌هامو پاره کردی.
‫چه بد.
‫ها؟
‫سنـ...
‫سنسه!
‫فرار کن، تنزا!
‫چشم سنسه!
‫اون کیه؟
‫یامادا آسائه‌مون شیون.
‫استادم.
‫نابیناست.
‫علی‌رغم این قضیه، داره توی جنگل می‌دوه.
‫احتمالاً با استفاده از بو و صداها «می‌بینه».
‫خیلی دور شدیم.
‫نوروگای-کونـ ـ نه یعنی، سان...
‫حالا که این مرد اینجاست، دیگه مشکلی نیست.
‫بالأخره من زندگیم رو به شیون-سان مدیونم ‫و بهم یاد داد چجوری از شمشیر استفاده کنم.
‫خیلی شگفت‌انگیزه - آخ!
‫زیادی روی سرعتت حساب باز کرده بودی و حرکاتت نامرتب بود.
‫مقابل همچین رقیبی اول باید بری سراغ سرش یا پاهاش.
‫می‌شنیدم که چقدر حمله‌هات کم‌شور بود.
‫هر ضربه رو باید بادقت بزنی.
‫حتی توی این شرایط هم عین همیشه‌ای، سنسه.
‫یه‌جورایی خیالم راحت شد.
‫عین همیشه یه پیروزی خفیف داری.
‫ای بابا، ولی خدا رو شکر که خوبی.
‫فکر می‌کردم آخرین باری که می‌بینمت،‌ روی کشتی باشه.
‫ازم می‌خوای چیزی بگم؟
‫راستی سنسه، این همه مدت اینجا چیکار می‌کردی؟
‫وظیفه‌م رو به انجام رسوندم و داشتم برمی‌گشتم خونه.
‫نتونستم جریان خروجی از جزیره رو پیدا کنم،
‫پس همین‌جوری می‌گشتم.
‫عین ما.
‫فقط یک جا تونستم جریانی رو پیدا کنم ‫که شبیه جریان خروجی بود، ولی...
‫یه صدایی رو شنیدم و حضور چیزی رو ‫حس کردم که تا حالا تجربه‌ش نکرده بودم.
‫باتوجه با اینکه یه فرد نابینا محدودیت‌هایی رو توی انجام تنهایی کارها داره؛
‫دنبال کسایی گشتم که می‌خواستن برگردن خونه.
‫لطفاً ما رو ببرید اونجا.
‫سه‌نفری می‌تونیم یه‌چیزایی بفهمیم!
‫آره، شاید...
‫ولی اولش...
‫چیکار می‌کنی، سنسه؟
‫الان نوبت توئه که توضیح بدی.
‫چرا از یه جنایت‌کار محافظت می‌کنی؟
‫بهت گفته شده اگه مجرم‌ها قوانین رو دور بزنن...
‫یا اگه چیز غیرمترقبه‌ای اتفاق بیفته، سریعاً مجرم رو اعدام کنی.
‫من همین‌کار رو کردم.
‫اون مجرم سعی کرد منو اغوا کنه.
‫پس منم بدون اینکه درد بکشه،
‫اونو اعدامش کردم.
‫به‌نظر می‌رسه داری با این مجرم همکاری می‌کنی. ‫توضیح بده.
‫بسته به جوابت، ممکنه خودم اعدامش کنم.
‫این بچه هیچ جرمی مرتکب نشده.
‫نتونستم فهرست مجرم‌ها رو دقیق مطالعه کنم.
‫سابقۀ مجرم‌ها رو به‌خوبی می‌دونم.
‫ولی وقتی پای جرم میاد وسط، دوره‌ای که ‫توش زندگی می‌کنیم تعیین‌کنندۀ اینه، تنزا.
‫ما یامادا آسائه‌مون‌ها چیزی جز شمشیر برای این دوره نیستیم.
‫منطقی نیست یه شمشیر انتخاب کنه که چه‌کسی رو ببُره.
...‫به‌علاوه، نقض قوانین می‌تونه
‫جوری تلقی شه که گویا کل قبلیۀ یامادا خیانت کردن.
‫اعمال یک نفر می‌تونه تهدیدی برای کل قبیله باشه.
‫ولی تو بهم یاد دادی از شمشیر استفاده کنم، سنسه.
‫وقتی یه آدم رذل بی‌خانمان بودم،
‫با وجود اینکه مجبور نبودی، منو بردی پیش خودت سنسه!
‫چون در تو پتانسیل و توانمندی رو حس کردم.
‫پس منم همینم!
‫حس می‌کنم این بچه پتانسیل ‫آزادانه زندگی‌کردن توی این دنیا رو داره!
‫سخنرانی بدی نبود، مثل یه بزرگ‌سال حرف زدی.
‫به‌خاطر توئه سنسه!
‫تازه، من می‌دونم چه آدم مهربونی هستی.
‫اگه از اعماق قلبم حرف بزنم،‌ بهم گوش می‌کنی.
‫نمی‌فهمم واسه چی به مردم کمک می‌کنی.
‫خب، اگه در این حد اصرار می‌کنی که...
‫ای جــــونم!
‫دیدی؟ آدم خوبیه.
‫آه، آره.
‫ولی این بحث رو فعلاً عقب انداختیم.
‫اگه محافظت‌کردن از این دختر تهدیدی برای تو یا قبیلۀ یامادا باشه...
‫بعدش...
‫چیه؟
‫دختر؟ خوب فهمیدیا.
‫معلومه که فهمیدم.
‫واسه این چیزا، چشم دارم.
‫خیلی خوشت میاد از این مدل جوک‌ها بگی.
‫خوشوقتم،‌ سنسه.
‫منم خوشوقتم، نوروگای.
‫ولی بهم نگو «سنسه.»
‫من بهت هیچی یاد ندادم.
‫بیاین وقتو تلف نکنیم و بریم سراغ بررسی‌کردن این جریانی که پیدا کردی.
‫صداتو بیار پایین.
‫حواسمونو جمع می‌کنیم و بدون عجله می‌ریم.
‫بزرگ‌ترین تهدیدی که الان باهاش مواجه‌ایم، اون هیولاست.
‫نمی‌تونه انسان باشه.
‫باید نحوۀ عملکردمون درمقابلش رو درنظر داشته باشیم.
‫اگه فقط قصد فرار داشته باشیم، پس می‌تونیم ‫کاری که یه‌کم پیش کردیم رو انجام بدیم.
‫منو دست‌کم گرفتین.
‫نجاتمون دادی، سنسه.
‫ممنون.
‫سنسه!
‫چی شد؟
‫فکر کردم سرشو زدم. بد نبود.
‫بهش عادت کردم.
‫باید زنده باشی تا تبدیل به تان بشی.
‫ولی چون خیلی رومخی، می‌کشمت.
‫چیکار باید بکنم؟ باید فرار کنم، ولی...
‫نه، باید همین الان بکشمش.
‫تامه‌شی-ایتو-ریوی نهایی...
‫صبر کن، تنـ...
‫آبتاخت کوبشی!
‫گفتم که، بهش عادت کردم.
‫تنزا!
‫می‌گم، سنسه.
‫چرا کسی مثل من رو انتخاب کردی؟
‫حواست به حرف‌زدنت باشه.
‫چرا منو پذیرفتین؟
‫گرفتن زندگی‌ها شغل ماست.
‫دوست دارم بقیۀ وقتم رو صرف کمک به مردم کنم.
‫درسته که یه‌کم خام و صیغل‌نیافته‌ای...
‫ولی یه پتانسیلی درونت حس می‌کنم.
‫خب، مگه از اون کله‌گنده‌هاش نیستی؟
‫نمی‌فهمم واسه چی به مردم کمک می‌کنی.
‫لعنتی.
‫با شمشیرت خیلی شل و ولی.
‫به احساساتت اجازه می‌دی کنترلت کنن.
‫خشمت، و تردیدت.
‫اینطور نیست که بخوام یه سامورایی بشم.
‫بیهوده‌ست.
‫ازت نمی‌خوام از اول از قوانین سامورایی پیروی کنی.
‫ولی یه روز، اگه چیزی پیدا کردی ‫که خواستی ازش محافظت کنی،
‫مهارت‌های شمشیرزنی که به‌دست ‫آوردی قطعاً بهت کمک می‌کنن.
‫چیزی که بخوام ازش محافظت کنم...
‫به اون درخت شکوفۀ گیلاس نگاه کن.
‫تنه‌ش لاغره، و گل‌هاش هم هنوز دارن جوونه می‌زنن.
‫ولی جوونه‌ها حاوی تموم پتانسیل‌ها هستن.
‫همون‌طور که تو هستی.
‫یه روزی می‌رسه که جوونه‌های پتانسیل تو هم شکوفه می‌دن.
‫آشغال.
‫به‌دردنخور.
‫بی‌فایده.
‫یه تخم جن خیابونی، ها؟
‫حالا، ادامه بده.
‫نمی‌دم.
‫من پتانسیل ندارم!
‫من نه مقامی دارم و نه پولی.
‫از روزی که به‌دنیا اومدم، هیچ‌وقت پتانسیل نداشتم!
‫این کارو می‌ذارم کنار.
‫چی؟
‫گفتم این کارو کنار می‌ذارم!
‫دیگه هرچقدر از این سبک زندگی سخت کشیدم بسمه.
‫می‌خوام هرطور دلم می‌خواد زندگی کنم.
‫درباره‌ش جدی هستی؟
‫آره.
‫پس یه شرط دارم.
‫شرط؟
‫فقط یه ضربه.
‫هر زمانی، هر جایی. یه ضربه به من وارد کن.
‫اگه بتونی این‌کارو کنی،
‫بهت اجازه می‌دم این کارو بذاری کنار.
‫من وقت واسه این‌کارا ندارم.
‫کجا داری می‌ری؟ دوجو از اون‌وره.
‫شیون درمورد معامله‌تون بهم گفت.
‫ضربه رو بهش وارد کردی؟
‫می‌خوای برم گردونی؟
‫هر کار دوست داری بکن.
‫ها؟
‫ولی قبل از رفتن، با من توی پیاده‌روی همراه شو.
‫خیلی زود بیدار شدم و کاری برای انجام‌دادن ندارم.
‫شاگرد ارشد قبلی شیون اینجا خوابیده.
‫اسمش تشّین بود.
‫شاگرد ارشدش؟
‫اونم مثل تو کله‌شق بود.
‫استعداد داشت، ولی انگیزه نه.
‫سنسه حتماً اونم مثل من شکنجه می‌داده.
‫اون زمان، شیون روی بهبود مهارت‌های خودش تمرکز داشت.
‫اون اصلاً مثل حالا نبود که ذره‌ای اشتیاق برای آموزش‌دادن داشته باشه.
‫در نهایت، تشّین گفت می‌خواد هر طور دلش ‫می‌خواد زندگی کنه و دوجو رو ترک کرد.
‫برای مدتی، همه‌چیز مثل سابق باقی موند.
‫اون روز، شیون رفت بیرون تا ‫شمشیرش رو مثل همیشه آزمایش کنه،
‫و پشت مجرم وایساد.
‫ولی شیون شمشیری که بالا برده بود رو پایین نمی‌آورد.
‫نکنه؟
‫بله.
‫شیون متوجه شد که مجرم جلوی اون تشّین بوده.
‫بعد از ترک دوجو،
‫تشّین در نهایت واسه سیرکردن شکمش ‫به تقلا افتاد و به جنایت روی آورد.
‫سنسه چیکار کرد؟
‫طبیعتاً، اون رو به‌عنوان یه یامادا آسائه‌مون کشت.
‫شیون به‌وضوح آخرین حرف‌های تشّین رو شنید.
‫ظاهراً، اینو گفته.
‫«سنسه، متأسفم.»
‫اون‌موقع زمانی بود که شیون نسبت به...
‫آموزش شاگرداش مشتاق شد ‫و شروع به کمک به مردم کرد.
‫اگه مثل آدمای رذل زندگی کنی، ‫شاید تو هم عاقبتت همچین‌چیزی بشه.
‫حتماً پیش خودش فکر کرده حیف می‌شه اگه تو هم بری.
‫همون‌طور که تو هستی.
‫یه روزی می‌رسه که جوونه‌های پتانسیل تو هم شکوفه می‌دن.
‫خب؟
‫بدون اینکه حتی ضربه‌ای بهش ‫وارد کنی از اینجا فرار می‌کنی؟
‫تنزایی که.
‫سنسه، لطفاً با من مبارزه کنین.
‫نسبت به قبل متفاوت به‌نظر می‌رسی.
‫تا حالا هیچ‌وقت به‌طور جدی ‫خودمو وقف کاری نکردم، ولی...
‫پهلوهات بی‌دفاعن.
‫دوباره.
‫می‌خوام بهش ضربه وارد کنم.
‫اون اولین کسیه که به پتانسیل من باور داره.
‫می‌گم، سنسه.
‫می‌تونم به پتانسیل خودم اعتقاد داشته باشم؟
‫و همون‌طور که گفتین، یه روزی...
‫یه روزی، کسی رو پیدا می‌کنم که بخوام ازش محافظت کنم؟
‫نوک انگشتام دارن سرد می‌شن.
‫ولی از سینه به بالام داره می‌سوزه.
‫که اینطور.
‫دارم می‌میرم.
‫همه‌مون توسط این هیولا کشته می‌شیم.
‫نمی‌ذارم همچین اتفاقی بیفته!
‫حتی اگه بمیرم، مطمئن می‌شم که فرار می‌کنن.
‫مهم نیست چطور این‌کارو می‌کنم.
‫هر کاری بتونم می‌کنم تا براشون وقت بخرم.
‫دور بمونین.
‫فرار کنین. لطفاً فرار کنین.
‫هردوتون، فرار کنین.
‫این کارو نکن، سنسه.
‫نمی‌تونی شکستش بدی.
‫خودتم می‌دونی.
‫گلوم اون‌قدر آسیب دیده که نمی‌تونم حرف بزنم.
‫سنسه، لطفاً فرار کنین.
‫فقط یه کلمه.
‫بذار صحبت کنم.
‫تنزا!
‫سنسه، متأسفم.
‫تو ازم محافظت کردی، ولی من...
‫نوروگای-سان، لطفاً زنده بمون...
‫تو پتانسیل داری.
‫پتانسیل...
‫موندم چه پتانسیلی داشتم.
‫خیلی سرسخت بود.
‫چرا ولش می‌کنیم؟ من برمی‌گردم!
‫نکن.
‫این چیزیه که تنزا می‌خواست.
‫ولی بازم... تو سنسه‌شی، درسته؟
‫مگه اون شاگردت نیست؟
‫بیشتر از این‌چیزا بود!
‫ما برادرایی بودیم که چیز یکسانی رو می‌خواستیم.
‫اون جونشو برای ما به‌خطر انداخت. ‫نمی‌تونم بذارم خونش پایمال شه.
‫ما فعلاً نمی‌تونیم اون هیولا رو شکست بدیم.
‫اگه فرار نمی‌کردیم، همه‌مون می‌مردیم.
‫مجبور بودیم عقب‌نشینی کنیم.
‫ولی قسم می‌خورم کاری می‌کنم تقاصشو پس بدن.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫ایــــول! زدمــــــت!
‫تحسین‌برانگیز بود.
‫حالا آزادی هر کاری که می‌خوای بکنی.
‫سنسه، به آموزش‌دادن من ادامه... نه، منظورم اینه...
‫سنسه، متواضعانه ازتون خواهشمندم ‫که نحوۀ استفاده از شمشیر رو بهم آموزش بدین.
‫با کمال میل.
‫استاد و شاگرد
تامه‌شی-ایتو-ریو رتبه 4 یامادا آسائه‌مون
شیون
بهشت جهنمی
‫طبیعتِ همیشه در حال تغییر رو نشون بده
‫تا وقتی که قطعیت نداشته باشه، به‌درد من نمی‌خوره
‫نام‌ها ماهیت همۀ شایعات رو افشا می‌کنن
‫می‌خوام ببینم بعد از تحقق رؤیاهام چه اتفاقی می‌افته
‫پنج پیکر معبد پوچ هستن، جشنی متبرک
‫یه اسم بهت می‌دم، قبولش می‌کنی؟
‫من حقه برای پیروزی نمی‌خوام؛ خوش‌شانسیه که مهمه
‫جواب رو هم بهت می‌دم. یه‌لحظه دنبالم میای؟
‫درست همین‌جا
‫دایره‌وار این‌سو و اون‌سو می‌رم
‫طبیعت این نژادِ موش همینه
‫بانک‌دارها بیدار شین
‫پول‌ها رو پس بدین!
‫امروزم یه روز کاری دیگه‌ست
‫یک مصراع یک مشت
‫پاسخ یه خیاله
‫آدمای موردعلاقه‌م دووم بیارین
‫منو ببخش، برای جنایاتی که زمانی مرتکب شدم
‫محکومم کن، بر طبق آخرین «حق و باطل»
نصیحتم کن، اگه به‌نحوی نجات یافتم
می‌خوام زیباترین مناظر دنیا رو از طریق کسی که عاشقشم ببینم
بی‌خیال، امروز امروزه، فردا رو به روز دیگه‌ای بسپار
بیا نگران زندگی‌های زودگذرمون باشیم
فرم پوچیه. همه‌چیز در یه چشم به‌هم‌زدن محو می‌شه
این ضربان قلب ده‌هزارساله که شجاعانه می‌تپه رو نگاه کن
‫به‌آرامی جمعشان کردم
‫ولی لبریز شدند
‫فقط لبه‌هایی که بیرون زده بودند را پاره کردم
‫ولی تو گفتی که اشکالی ندارد
‫دوباره تکه‌های پراکنده را به‌هم وصل کردی
‫و درستش کردی
‫قلب‌ها شکننده هستند
‫می‌خواهم آن قلب را حس کنم
‫منتظر فردایی که می‌آید می‌مانم
‫برای رؤیاهای زودگذر آرزو می‌کنم
‫امروز دوباره به کسی فکر می‌کنی
‫و به فرستادن آرزوهایت به اندرون قلبت ادامه می‌دهی
‫امیدوارم روزی صدایت به گوش او برسد
‫حتی اگر بارها آسیب ببینی
‫ممکن است عشقی که یک‌روز
‫به محافظت از آن ادامه می‌دادی، به دورت حلقه بزند