..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌گیرمت! چیزی نمونده بهت برسم!
‫الان می‌گیرمت!
‫این رو بگیر.
‫برگرد اینجا ببینم!
‫[آدام شش ساله شد]
‫♪ تولدت مبارک. ♪
‫♪ تولدت مبارک آدام جون. ♪
‫♪ تولدت مبارک. ♪
‫سلامتی کی؟ ‫سلامتی آدام!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫آهای سامورایی. آدام!
‫- حالا دیگه کی قهرمانه؟ ‫- خیلی لغزنده است.
‫باختی ایگور.
‫دوباره مسابقه بدیم؟
‫گاهی اوقات آدم عین کارتون‌ها ‫با سرعت از لبه پرتگاه رد می‌شه.
‫گرگ صحراییه می‌دوه ‫و با سرعت از لبه پرتگاه رد می‌شه.
‫پایین رو نگاه می‌کنه و می‌فهمه ‫کار از کار گذشته و دیگه نمی‌شه برگشت.
‫بچه‌ها خیلی سریع بزرگ می‌شن.
‫اولش خیلی با لبه پرتگاه فاصله دارن.
‫ما براشون حکم خدا رو داریم.
‫ولی بعدش، یهو «اتفاقی» رخ می‌ده.
‫بالاخره، ما صرفا مراقبشونیم دیگه.
‫در حد یه لحظه مراقب بچه‌هامون هستیم.
‫بعدش راه خودشون رو پیدا می‌کنن.
‫صرفا می‌خوام پسرم تا وقتی از پیشمون می‌ره، ‫سالم و سلامت باشه.
‫بقیه‌اش به عهده خودشه.
‫چرا نخوابیدی؟ ‫می‌دونی ساعت چنده؟
‫- بیا دیگه. ‫- نگران آدامم.
‫خب، داری چیکار می‌کنی؟
‫- گوشی خودشه؟ ‫- آره.
‫- داری جاسوس‌افزار نصب می‌کنی؟ ‫- موقتا نصب می‌کنم.
‫به خودش می‌گی؟
‫واسه چی بگم؟
‫که با گوشی دوستانش کار کنه؟
‫یعنی پیام‌ها، ایمیل‌ها و مکالماتش ‫با دوست‌دخترش رو می‌بینی؟
‫دیگه چی‌ها رو می‌بینی؟
‫آدام عوض شده.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫- ایگور چند هفته پیش از دنیا رفت. ‫- خودم می‌دونم.
‫اکثر افراد در چنین شرایطی عوض می‌شن دیگه.
‫تو دردسر افتاده. ‫خودم حس می‌کنم.
‫جاسوس‌افزاره رو حذف کن. خب؟
‫ببین. اگه مشکلی پیش اومده باشه،
‫خبر داشتن ازش حقمون و وظیفه‌مونه.
‫بچه‌مونه دیگه.
‫بچه‌مون که هست؛ ‫ولی جزو اموالمون نیست.
‫آنکا، ای بابا. التماست می‌کنم. ‫بیا چنین کاری باهاش نکنیم.
‫همگیمون رازهایی داریم دیگه، مگه نه؟
‫- من که رازی رو از تو مخفی نمی‌کنم. ‫- من هم همین‌طور.
‫ولی نمی‌خوام از تک‌تک افکارم باخبر باشی.
‫من هم همین‌طور.
‫- من فضول نیستم. ‫- خیلی‌خب. جاسوس‌افزاره رو پاک کن.
‫- این کارم از روی عشقه. ‫- حذفش کن.
‫من می‌رم بخوابم.
‫به نکات ظریفش دقت نمی‌کنی. ‫همه‌چی رو سیاه و سفید می‌بینی.
‫بس کن!
‫دیوانه‌ای‌ها.
‫- شاید روشن‌فکر باشم. ‫- حتما همین‌طوره.
‫دوتا آبجو لطف کنین.
‫اگه می‌خواین صحبت کنین، ‫می‌تونیم جامون رو عوض کنیم.
‫نه، همین‌جوری عالیه.
‫لزومی نداره.
‫به علاوه، شاید از مکالمه‌مون لذت بردین.
‫مثلا آدم و حوا رو در نظر بگیریم.
‫به این داستان‌های کتاب مقدس اعتقاد داری؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی اعتقاد دارم حوا اولین زن ‫و آدم اولین مرد روی زمین بودن؟
‫آره.
‫چه بدونم.
‫چطور مگه؟
‫دو پسر به نام‌های قابیل و هابیل داشتن.
‫ولی بعدش هابیل قابیل رو کشت.
‫منظورت اینه که قابیل هابیل رو کشت دیگه؟
‫- همین‌طوره؟ ‫- همین‌طوره؟
‫در هر صورت، فقط یکیشون باقی مونده بود.
‫حالا سوال مهمی مطرح می‌شه.
‫با کی سکس کرده بود ‫که بشریت بقا پیدا کنه؟
‫حواست باشه که تنها زن ‫روی زمین، مادرش بوده.
‫شاید بچه دیگه‌ای هم داشتن؟ ‫شاید دختری داشتن.
‫ولی اسمش رو تو کتاب مقدس نیاوردن. ‫یعنی...
‫با خواهر خودش سکس کرده بوده؟
‫- بس کن. ‫- واسه چی بس کنم؟
‫ملت کلی کارهای عجیب و غریب می‌کنن.
‫مدام کارهای عجیب و غریب می‌کنن.
‫داشتی گریه می‌کردی عزیز دلم؟
‫من عزیز دل شما نیستم.
‫به خاطر قرمزی چشمت پرسیدم.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫من فقط می‌خوام در آرامش ‫مشروبم رو بخورم.
‫باشه.
‫به تصمیمت احترام می‌ذارم.
‫حالت خوبه؟
‫- باید برم مستراح. ‫- من کمکت می‌کنم.
‫بریم.
‫آروم بیا.
‫سلام ماریانا.
‫نواره کجاست؟
‫بیا ببینم.
‫[بر اساس رمانی به قلم هارلن کوبن]
‫می‌خواین بدونین برنده امروز کیه؟ ‫همراهمون باشین.
‫ضمنا، اگه اطلاعاتی از وضعیت راه‌ها دارین...
‫آفرین.
‫[شهرک مسکونی ویوزنا]
‫[سوپرمارکت]
‫صبح به خیر.
‫- سلام. ‫- صبح به خیر آنیا.
‫هر روز ساعت شش صبح تمرین می‌کنی؟ ‫من که از پسش برنمی‌اومدم.
‫تا امتحان نکنی که نمی‌فهمی برمیای یا نه.
‫- اولا نمیاد شب پیشمون بمونه؟ ‫- خیلی مشتاقه بیاد.
‫ببخشید.
‫[آدام: رفیقم بود]
‫[باورم کن تقصیر خودم بود]
‫[کایا: ای بابا، این‌قدر خودت رو مقصر ندون]
‫[آدام: نمی‌دونم از پسش برمیام یا نه]
‫[کایا: مثبت‌اندیش باش. تو مدرسه می‌بینمت]
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫آدام! کارت چقدر دیگه طول می‌کشه؟
‫برو مستراح مامان و بابا.
‫ولی وسایلم اونجاست.
‫ای روانی!
‫بیا این رو ببین.
‫من هم از دیدنت خوشحالم. ‫کسی تو باشگاه شکستت داده؟
‫ما که قرار نبود چنین کاری بکنیم. ‫ما که قرار گذاشته بودیم.
‫نمی‌خوابه، فقط پیام می‌ده.
‫همه بچه‌ها همین کار رو می‌کنن.
‫راجع به مرگ ایگور پیام می‌ده.
‫چون باهاش رفیق بوده دیگه. ‫جای تعجبی نداره.
‫همین الانش هم یه بار فرار کرده. ‫نمی‌ذارم...
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫- یه چیزی بخور. ‫- گرسنه نیستم.
‫می‌خوای تا مدرسه برسونمت؟
‫- علاقه‌ای ندارم. ‫- آدام.
‫آدام!
‫تو مراسم یادبود می‌بینمت؟
‫عوض شده.
‫چندین روز غیبش می‌زنه. ‫کلاس‌هاش رو جیم می‌شه.
‫جواب گوشیش رو نمی‌ده.
‫- یه ماه از اون روز گذشته‌ها. ‫- نوجوانه‌ها.
‫والدین خودت از زیر و بم زندگیت باخبر بودن؟
‫آنیا...
‫همگیمون رازهایی داریم.
‫بیا نیکا. روز خوبی داشته باشی.
‫خیلی‌خب. اولین پادشاه لهستان کی بود؟
‫- استانیسلاو کبیر بود. ‫- بولسواو کبیر بود.
‫لهستان چه سالی مسیحی شد؟
‫- اولا. ‫- چیه؟
‫حواست رو جمع کن. ‫سال 966 بود.
‫عزیزم، امتحان میان‌ترم تاریخ داری‌ها.
‫یادویگا در چند سالگی ‫به سلطنت رسید؟
‫از جاسمینا خبری نشده.
‫شاید صدای گوشیش رو نمی‌شنوه. ‫در ده سالگی ملکه شد.
‫وقتی همسن تو بود، ازدواج کرد!
‫چه خفن!
‫[نوتیفیکیشن جدید]
‫جاسمینا!
‫دیر می‌رسیم مدرسه‌ها.
‫حالت خوبه؟
‫باز هم همون‌طوری شدم.
‫گوشیت رو بذار کنار.
‫ای خدا. آخه از کجاش...
‫- صبحتون به خیر. ‫- صبح به خیر. تو کلاس می‌بینمت.
‫ای خدا. آخه از کجاش خوشت نمیاد؟
‫ای خدا. واسه چی...
‫چند وقته که بچه‌ها دارن دست به دستش می‌کنن.
‫«خانم ریشو.»
‫شما این‌جوری خطابش کردین؟
‫معلومه که نه.
‫راجع به ریش شوخی کرده بودم. ‫بچه‌ها حرفم رو عوض کردن.
‫مطمئنین؟
‫من بارها جلوی بچه‌ها ‫از جاسمینا عذرخواهی کردم.
‫چه کار دیگه‌ای از دستم برمیاد؟
‫- صبح به خیر. ‫- صبح به خیر.
‫[مراسم یادبود: امروز، دوشنبه، ‫هفتم ژوئن، ساعت سه بعدازظهر]
‫تقصیر تو نبود.
‫واقعا نبود؟
‫آدام، سانحه بود دیگه.
‫ایگور یه سری قرص رو با شراب خورد ‫و قلبش وایستاد.
‫بدشانسی آورد. سانحه بود. ‫تو که اونجا حضور نداشتی.
‫کاری از دستت برنمی‌اومد.
‫از اون عکس متنفر بود.
‫خب؟ آماده‌ای؟
‫گایویچ.
‫انصافا؟
‫کشککت مصدوم شده.
‫ببخشید.
‫چه خبرها؟
‫ولم کن! شوخی کردم بابا.
‫بلایی سرت بیارم گایوس؟
‫استخونت رو خرد کنم؟
‫به خاطر مراسم یادبودش عصبانی هستی؟
‫- قصد داری سخنرانی کنی؟ ‫- خودت چی؟
‫راستش، من که خاطرات خاصی ازش ندارم.
‫فامیلی ایگور چی بود؟
‫- چرا مزخرف می‌گی بلاژه؟ ‫- به نفعته تو هم فراموشش کنی.
‫بحث رو تمومش کنیم. فهمیدین؟
‫- دکتر، امضا کنین. ‫- یه لحظه صبر کنین.
‫بیا.
‫زیاد فرصت ندارم. چی شده؟
‫گورو: «خب؟ خودت اونجا حضور داشتی؟» ‫آدام: «نه.»
‫گورو: «شکلک لایک. می‌ری پیش رنجر؟» ‫آدام: «آره.»
‫باز هم آدام: «پشم‌هام، خبردار می‌شن.»
‫گورو: «امکان نداره.»
‫- «اگه صدات درنیاد، چیزی نمی‌شه.» ‫- «صدات درنیاد»؟
‫«لزومی نداره کسی بفهمه ‫تقصیر تو بوده. طاقت بیار.»
‫بده ببینم.
‫«گورو» و «رنجر» کی هستن؟
‫نمی‌دونم.
‫«تقصیر تو بوده»؟
‫به نظرت یعنی چی؟
‫یعنی پسرمون خودش رو تو دردسر انداخته.
‫جایی تشریف می‌بری دختر سبیلو؟
‫[اولا: چه خبر؟]
‫[همه‌چی مرتبه؟]
‫[کجایی؟]
‫[الو...]
‫[جاسمینا: تو حیاط مدرسه‌ام]
‫اولا!
‫سلام.
‫علیک سلام.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫باز هم بدترین روز عمرم رو تجربه کردم.
‫- گندش بزنن. ‫- ای خدا. آخه از کجاش خوشت نمیاد؟
‫امشب ساعت هشت بیا ‫خیابون لزنا، پلاک سه.
‫اونجا می‌بینمت. ساعت هشت ‫بیا خیابون لزنا، پلاک سه. ردیفه؟
‫امشب بیا خیابون لزنا، پلاک سه.
‫- کل این نقاشی‌ها رو ایگور کشیده؟ ‫- آره.
‫اگه نیکای من می‌تونست...
‫اونجا رو، بیاتا اومده.
‫اول شوهرش از دنیا رفت، ‫الان هم که این‌جوری شد.
‫سلام.
‫ایگور تحت درمان افسردگی بود؟
‫نمی‌دونم. زیاد می‌اومد خونه‌مون، ‫ولی من متوجه رفتاری نشده بودم.
‫فیلمیه که دوستان ایگور درست کردن.
‫خیلی ممنون.
‫سلام.
‫از همگیتون ممنونم ‫که تو مراسممون شرکت کردین.
‫بنده لارا کوپینسکا هستم.
‫همون‌طور که احتمالا می‌دونین، ‫من روان‌شناس مدرسه هستم.
‫دوستمون، ایگور هال،
‫امروز هجده ساله می‌شد.
‫پسری استثنایی بود.
‫خلاق بود. حساس بود.
‫خیلی محبوب بود.
‫بیاین فیلمی رو که دوستانش ‫درست کردن تماشا کنیم.
‫ممنون.
‫خیلی قشنگه.
‫مطمئنم همین‌طوره.
‫می‌دونم به حرفم می‌خندین.
‫شاید کمی شاعرانه جلوه کنه،
‫ولی دلم براتون یه‌ذره شده.
‫یه هفته اینجا می‌مونم، ولی می‌خوام ‫به محض برگشتنم، ببینمتون.
‫مواظب خودتون باشین.
‫سوار شین.
‫بیاتا، خودت که می‌دونی ‫می‌تونی رومون حساب کـ...
‫شما که اصلا براتون مهم نیست!
‫جوری رفتار می‌کنن ‫انگار هیچی نشده.
‫خودشون چنین بلایی سرش آوردن!
‫چرا اون رو بدبخت کردین؟
‫دارم ازتون سوال می‌کنم! ‫چرا اون رو بدبخت کردین؟
‫چرا کس دیگه‌ای رو بدبخت نکردین؟
‫- سوار شو. ‫- شما ذهنش رو خراب کردین!
‫- خانم هال... ‫- چیه؟
‫فقدان دردناکیه. خیلی تسلیت می‌گم.
‫تو هم فرقی نداری. بهترین دوستش بودی.
‫ایگور تو رو می‌پرستید!
‫بگو ببینم، چرا چنین بلایی ‫سر بچه من اومد؟ چرا؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫بنداز ایگور!
‫بنداز!
‫- آهای! ‫- بنداز!
‫بجنب! ایگور!
‫ایول.
‫بازی خوبی بود.
‫من هوات رو دارم.
‫می‌تونی هر مسئله‌ای رو ‫باهام در میون بذاری.
‫... دزدی کردی!
‫خودم می‌دونم مرگ ایگور ‫برات دشوار بوده.
‫واسه همگیمون دشوار بوده.
‫ای خدا، مامان...
‫چرا این‌طوری باهام رفتار می‌کنی؟
‫خیلی‌خب. همین‌جا پیاده‌ام کن.
‫- مگه تمرین نداری؟ ‫- مامان، همین‌جا بزن کنار! خواهش می‌کنم.
‫خیلی‌خب. سرم داد نزن، خب؟
‫بعد از تمرین بیا خونه!
‫هم‌اکنون و زمان مرگمان ‫برای ما گناهکاران دعا کن...
‫ای مریم مقدس بخشنده ‫که خداوند یار و همراهت است.
‫تو متبرک‌ترینِ زنانی...
‫و ثمره زهدانت، حضرت مسیح، ‫متبرک‌ترینِ انسان‌هاست.
‫خواهش می‌کنم این خشم رو ‫از وجودم دور کن.
‫زوژا؟
‫یه دقیقه بیا اینجا.
‫هانیا، جعبه عکس‌های ایگور ‫که روشون عدد داره رو از اتاقش بیار.
‫روز فوت ایگور رو یادته؟ ‫سرش تو مستراح زخمی شده بود.
‫داشتی به چسب‌زخمش می‌خندیدی.
‫حتما قبلش عکس گرفته بوده.
‫این همون هودیه؟
‫خودشه؟
‫بیا هانکا. ببین.
‫- بگین دیگه، همون هودیه؟ ‫- آره.
‫پس تنها نبوده.
‫امروز دوشنبه است، درسته؟
‫دخترها، شما اینجا بمونین.
‫بیرون نرین. در رو باز نکنین. ‫زود برمی‌گردم.
‫- چی شده بارسیک؟ ‫- یه لحظه وایستین!
‫برگرد اینجا ببینم.
‫اذیت نکن دیگه آدام!
‫چی شده؟
‫می‌بینم که به همین زودی ‫پست ایگور رو پر کردی.
‫این تمرین تو برنامه کارهای ‫دوشنبه‌هام خیلی پررنگ بود.
‫من که نمی‌تونم جای ایگور رو بگیرم.
‫اون بهترین بازیکنمون بود.
‫دلت براش تنگ می‌شه؟
‫خیلی زیاد.
‫پس چرا هیچ‌کاری نکردی؟
‫آدام، خودم می‌دونم اونجا حضور داشتی.
‫- چرا گذاشتی بمیره؟ ‫- کی چنین حرفی بهتون زده؟
‫خودم عکسش رو دیدم.
‫کدوم عکس رو می‌گین؟
‫می‌خوام بدونم اون شب چه اتفاقی افتاده بود.
‫بهم بگو چی شده بود.
‫آدام.
‫می‌رم به پلیس‌ها می‌گم‌ها.
‫باید چه نکته‌ای رو تشخیص بدیم؟
‫این عکس پسرم ایگور ‫و دوستش آدامه.
‫همین هودیه تنش بوده.
‫ببینین، رو سر ایگور چسب‌زخمه.
‫- سرش به کابینت مستراح خورده بود. ‫- همون صبح خورده بود؟
‫آره. آخه همون روز از دنیا رفت. ‫دقیقا قبلش زخمی شده بود.
‫هودیه رو می‌بینین؟ ‫همون هودی تن آدام بارسیکه.
‫باید باهاش صحبت کنین. ‫تو مرگ پسرم نقش داشته.
‫پسرتون موقع مرگش تنها بوده.
‫جنایتی رخ نداده بود. ‫پرونده‌اش رو بستیم. شرمنده‌ام.
‫خودتون بچه ندارین؟
‫چرا، دو پسر دارم.
‫دوستشون دارین؟
‫خودم می‌دونم پسرم مست بود ‫و قرص خورده بود. صرفا...
‫ازتون می‌خوام لطفا ‫با آدام بارسیک صحبت کنین.
‫حداقل یه بار صحبت کنین.
‫به احترام پدر بودنتون صحبت کنین.
‫بی‌خیالش نمی‌شه.
‫به این زودی‌ها تموم نمی‌شه.
‫ببخشید. دنبال کسی می‌گردم.
‫مگه همگیمون دنبال کسی نمی‌گردیم؟
‫زیاد میاد اینجا.
‫بیاین. لطفا نگاهی بندازین.
‫تا حالا ندیدمش.
‫الان چی؟
‫نه.
‫- سلام. ‫- سلام عزیزم.
‫وایستا. بریم.
‫- سلام کن. ‫- فردا ریاضی داریم؟
‫- سلام اولا. ‫- سلام.
‫نمیای پیشمون؟
‫- مامانت رو امروز صبح دیده بودم. ‫- دیرتر میام. داریم می‌ریم استخر.
‫پائیا درست می‌کنم. ‫همه‌چیش رو خریدم. برنج، سبزیجات...
‫کپسول آتش‌نشانی.
‫چی؟
‫آخرین بار که آشپزی کرده بود، ‫آژیر آتش‌سوزی فعال شده بود. بهت نگفته بودم؟
‫حداقل کاری می‌کنم زندگیمون جالب باشه.
‫سلام رناتا.
‫هنوز شماره‌ام رو پاک نکردی؟
‫سلام. خودم می‌دونم ‫نباید باهات تماس بگیرم، ولی...
‫دنبال ماریانا می‌گردم. ‫چند روزه که سعی دارم باهاش صحبت کنم.
‫غیبش زده.
‫با هم ارتباطی نداریم.
‫- اصلا براش مهم نیستیم. ‫- ببین، این‌طور نیست.
‫دلش خیلی واسه جاسمینا تنگ شده.
‫فقط کمی گیج شده.
‫نگرانشم.
‫من هم نگران بچه‌ام هستم.
‫خیلی‌خب یانوز. ‫بیا بس کنیم. خب؟
‫دادخواست طلاقش هم همین شکلی بود.
‫دیگه بابت این مسائل ‫باهام تماس نگیر.
‫با این لباس خیلی قشنگ شدم، ‫ولی نفسم بالا نمیاد.
‫بهتر بود پیراهن تنگ‌تر...
‫و کوتاه‌ترین می‌پوشیدی.
‫- چی شده؟ ‫- خب، رفتار آدام غیرعادی شده.
‫بعد از تمرین، جواب پیام‌هام رو نمی‌ده.
‫آروم باش. خودش خونه گایوسه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام. با آدام بارسیک تماس گرفتیم. ‫پیغام بذارین.
‫بیا دیگه کایا. ‫بیا بریم.
‫- عه، ستاره‌هامون از راه رسیدن. ‫- سلام بلاژه.
‫چطوری؟
‫سلام.
‫ورودی رو...
‫پرداخت کنین.
‫- آدام کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- گفته بود میاد. ‫- ولی نیومده.
‫سلامتی.
‫آدام!
‫مگه دیوانه‌این؟
‫دیوانه‌این؟
‫معلومه همگیتون سوگوارین.
‫همگی خیلی نگرانین.
‫- ایگور براتون مهم نیست. ‫- ایگور؟ ایگور که مرده.
‫صحبتش رو نمی‌کنیم. ‫فهمیدی؟ نه الان می‌کنیم، نه بعدا.
‫گم شو بابا!
‫مامانش رفته پیش پلیس‌ها.
‫چه خوشت بیاد، چه نیاد، ‫دیگه تموم شد گایوس.
‫آدام.
‫همه رو تا ده شب بیرون کن.
‫وایستا. من هم باهات میام.
‫بهتره نیای.
‫شرمنده‌ام.
‫زیاد دیر نخوابین.
‫عه.
‫خداحافظ.
‫زود میام خونه. ‫امشب اولا رو آوردم خون جاسمینا.
‫همه‌چی مرتبه، ‫ولی گفتن برم شچچین.
‫بابت آتش‌سوزی کارخونه می‌ری؟ ‫خبرش رو شنیده بودم.
‫مسئولین شهرشون از پسش برنمیان. ‫سی دقیقه دیگه پرواز دارم.
‫- یکی دو روز دیگه برمی‌گردم. ‫- آدام اومده بود خونه؟
‫نمی‌دونم. موقع رفتن من که خونه نبود. ‫احتمالا پیش رفقاشه.
‫مواظب خودت باش.
‫تو هم همین‌طور. خداحافظ.
‫آدام؟
‫آدام!
‫[گورو: کجایی؟]
‫[اومدی مهمونی گایویچ؟]
‫آدام؟
‫سلام. با آدام بارسیک تماس گرفتیم. ‫پیغام بذارین.
‫کجایی آدام؟ ‫لطفا باهام تماس بگیر.
‫سلام بوریس.
‫ساعت نه شبه‌ها. مشکلی پیش اومده؟
‫- آدام اینجاست؟ ‫- نه.
‫مطمئنی؟ پسرت می‌خواست مهمونی بگیره؟
‫خودت صدای اهنگی می‌شنوی؟
‫داشتن به هم پیام می‌دادن.
‫از کجا می‌دونی؟
‫می‌شه بیام تو؟
‫- دیروقته‌ها. ‫- خودم می‌دونم. ولی مسئله مهمیه.
‫شاید بهتر باشه با پسرت تماس بگیری.
‫خیلی‌خب.
‫سلام. با آدام بارسیک تماس گرفتین. ‫پیغام بذارین.
‫خواهش می‌کنم باهام تماس بگیر. نگران شدم.
‫سلام کایا. شما کجایین؟
‫مهمونی‌ایم، ولی آدام رفت. ‫نمی‌دونم کجا رفت.
‫با گایوس هم دعوا کرده بود.
‫سر چی؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی ممکنه کجا رفته باشه؟
‫راستش، اصلا نمی‌دونم.
‫شاید رفته باشه پاتوقمون دم ساحل؟
‫خیلی‌خب کایا. برو به کارت برس. ‫خوش بگذره. خداحافظ.
‫شبتون به خیر.
‫سلام. واسه چی اومدین اینجا؟
‫دنبال پسرم می‌گردم.
‫- به خاطر میارینش؟ ‫- چی شده؟
‫بذارین برم تو. پسرم این توئه.
‫بقیه هم هستن.
‫ای بابا، راهم بده دیگه. ‫برات چه فرقی می‌کنه؟
‫برام هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫تا طاقتم طاق نشده، بزن به چاک.
‫ولش کن آنیا. برو خونه.
‫شما پسری با کلاه قرمز ندیدین؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫وای، پشم‌هام.