..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫[بر اساس رمانی به قلم هارلن کوبن]
‫لطفا اگه پیداش شد، ‫بهمون خبر بدین.
‫باز هم شرمنده که بیدارتون کردم.
‫خداحافظ.
‫خونه خانواده وژزینوسکی نبود.
‫- با مادر تعمیدیش تماس گرفتی؟ ‫- آره.
‫درست می‌شه.
‫پیداش می‌کنیم. قول می‌دم.
‫الو؟
‫خودم هستم.
‫کجا؟
‫خیلی‌خب. الان میایم.
‫پلیس‌ها کیف پولش رو پیدا کردن.
‫آخرین باری که همسرتون رو دیدین کی بود؟
‫دیروز بود.
‫امروز حوالی عصر رفته بود خرید.
‫پسر بزرگ‌ترمون کلاس تنیس داشت.
‫باهام تماس گرفتن ‫که بگن نرفته دنبالش.
‫بعدش فهمیدم یه جای کار می‌لنگه.
‫- قبلا هم چنین کاری کرده؟ ‫- اصلا.
‫- ممکنه با کسی سر و سری داشته باشه؟ ‫- جانم؟
‫راستش، دلم می‌خواد بگم نه، ولی...
‫چند نفر چنین جوابی می‌دن؟
‫با فامیل‌هاتون تماس گرفتین؟
‫ببینین قربان.
‫کبد همسر من به شدت مشکل داره.
‫حتی پارسال تو فکرش بودن ‫کبدش رو پیوند بزنن.
‫داروی گرونی مصرف می‌کنه، ‫ولی داروش رو تو خونه جا گذاشته.
‫حتی اگه بخوایم ‫افکار شما رو قبول کنیم...
‫که خانواده‌اش براش مهم نیست،
‫به فکر خودش که می‌بود، مگه نه؟
‫- ازش عکسی دارین؟ ‫- معلومه که دارم.
‫خیلی‌خب. مدل و شماره پلاک ‫ماشین همسرتون رو لازم داریم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫خون آدامه؟
‫هنوز نمی‌دونیم. ‫باید ازتون دی‌ان‌ای بگیریم که بررسی کنیم.
‫چیز دیگه‌ای پیدا نکردین؟
‫چیزی پیدا نکردیم که حاکی ‫از صدمه دیدن بچه‌تون باشه.
‫چرا ناپدید شدن پسرتون رو ‫بهمون خبر نداده بودین؟
‫سعی کردم بدم.
‫همکارانتون گفتن حتما خونه دوست‌دخترشه.
‫ببینین. چهل و هشت ساعت می‌شه ‫که پسرمون رو ندیدیم.
‫می‌شه بالاخره گزارش ‫مفقودی ثبت کنیم؟
‫[گم‌شده ‫آدام بارسیک، هجده ساله]
‫صبح به خیر. کاغذهای جاپگرمون کجاست؟
‫همون جای همیشگیه.
‫پس تموم شده.
‫- می‌خوای خودت پخششون کنی؟ ‫- باید کاری بکنم دیگه.
‫پیام می‌دم. زنگ می‌زنم. ولی جواب نمی‌ده. ‫انگار آب شده و رفته تو زمین.
‫نگران نباش. پیداش می‌کنیم.
‫از کجا می‌دونی؟ مگه پیشگویی؟
‫می‌دونم چقدر برات مهمه.
‫عذر می‌خوام.
‫آخه من آدام رو می‌شناسم. ‫بدون توضیح نمی‌ذاره بره.
‫حتما اتفاقی افتاده.
‫من دارم می‌رم.
‫می‌خوای برسونمت؟
‫- می‌شه؟ ‫- چرا که نه؟
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫بجنب. پنج دقیقه دیگه راه می‌افتیم‌ها.
‫[هانا: یادت باشه! ‫قبل از مدرسه رفتن ریشت رو بزن]
‫ای خدا. آخه از کجاش خوشت نمیاد؟
‫[کاسیا: سلام. تو مهمونی تولدم دعوت نیستی]
‫بابا؟
‫گوشیم رو ندیدی؟
‫کمکت می‌کنم پیداش کنی.
‫ناهارت رو برداشتی؟
‫- هنوز برنداشتم. ‫- پس منتظر چی هستی؟
‫آشغال عوضی.
‫این‌قدر دم خونه من نپلک آشغال مریض.
‫- حتما اشتباه می‌کنین خانم. ‫- اشتباه می‌کنم؟
‫اصلا اشتباه نمی‌کنم!
‫چیه؟ تازه داری می‌ری بزدل خان؟
‫شوهرتون دخترم رو اذیت کرده.
‫حرفش رو پیچونده بودن.
‫خودش هم بارها عذرخواهی کرده!
‫خیلی‌خب. بیا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام کایا.
‫شرمنده که اول اجازه نگرفتیم،
‫ولی با خودمون گفتیم...
‫خیلی دلمون می‌خواد کمک کنیم.
‫- چیزیم نیست. ‫- چی آوردین؟
‫یه سریشون رو حوالی مدرسه ‫و این اطراف چسبوندیم.
‫ولی شاید شما بدونین ‫بهتره دیگه کجاها بچسـ...
‫واقعا خیلی لطف می‌کنین.
‫من شماره شرکت حقوقی بابام رو نوشتم ‫که خط شما اشغال نشه.
‫عزیزم، برو استراحت کن.
‫- حتما شوخیت گرفته. ‫- خواهش می‌کنم. برو کمی دراز بکش.
‫خیلی‌خب. یه کوچولو استراحت می‌کنم.
‫ممنون.
‫خب، دیگه بهتره کجا بریم؟
‫[بعدش گفت:]
‫[«باید تمومش کنیم. ‫همه‌اش تقصیر گوروئه.»]
‫از یه سال پیش ‫این‌ها رو می‌کشید.
‫باید بهم بگی جسد ایگور رو ‫کجا پیدا کرده بودن.
‫واسه چی می‌خوای بدونی؟
‫به نظرم ممکنه آدام اونجا باشه.
‫گم شده. ‫دو روزه که گم شده.
‫من دوشنبه بعد از تمرینشون ‫باهاش صحبت کرده بودم.
‫تو مرگ ایگور نقش داشته.
‫دیوانه‌ای‌ها.
‫معلومه که عذاب وجدان داره.
‫حتی نمی‌تونست تو چشمم نگاه کنه.
‫خب، چرا بهمون نگفتی؟
‫می‌خواستم خودش ‫حقیقت رو بهتون بگه.
‫کدوم حقیقت؟ سانحه بود دیگه.
‫آنیا، خواهش می‌کنم.
‫عکس‌هایی رو که تو مدرسه ‫نمایش داده بودن یادته؟
‫یکیشون مال همون شب بود.
‫هودی پسرت تو عکسه هست.
‫- شاید بهش قرض داده بوده. ‫- آدام مسئله‌ای رو مخفی کرده.
‫اون شب اتفاقی بینشون افتاده بود.
‫همون اتفاق رو ایگور...
‫و تصمیمش تأثیر داشت.
‫فقط در صورتی که با هم بریم، ‫بهت می‌گم کجا پیداش کرده بودن.
‫سوار شو.
‫از هتل اروپا تماس می‌گیرم.
‫می‌خواستم بگم یه ماشین بدون پلاک ‫تو پارکینگمون پارک کرده.
‫خب، دو روزی می‌شه.
‫آدام؟
‫آدام!
‫کجا بود؟
‫ای خدا...
‫غیرممکنه.
‫یه مشت بی‌خانمان ‫جسد ایگور رو پیدا کرده بودن،
‫بعدش هم فقط خودم ‫و پلیس‌ها اومده بودیم اینجا.
‫خودم شاهد بودم ‫که جسدش رو بردن.
‫منظورت چیه؟
‫این شمع‌ها دقیقا ‫جای جسدش رو نشون می‌دن.
‫به نظرت کار آدام بوده؟
‫آدام بلایی سر ایگور نیاورده بوده.
‫پس واسه چی فرار کرد؟
‫نمی‌دونم بیاتا.
‫صرفا می‌خوام بچه‌ام رو سالم پیدا کنم.
‫حداقل تو هنوز توانش رو داری...
‫دست به کار شو.
‫برو دیگه.
‫[خرید، فروش، معاوضه، امانت‌فروشی]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چیزی مد نظرتونه؟
‫می‌خوام یه تبلت بخرم.
‫برندش رو بلدم و می‌دونم چه تاریخی ‫آوردنش مغازه‌تون.
‫خب که چی؟
‫خب، می‌خوام بهم بگین ‫هنوز دستتون هست یا نه.
‫اگه هم نیست، بهم بگین ‫چه تاریخی به کی فروختینش.
‫من حریم خصوصی مشتریانم رو رعایت می‌کنم.
‫حتما همین‌طوره.
‫[باز است]
‫[تعطیل است]
‫آهای، مگه زده به سرت؟
‫بس کن.
‫اون به کارمون نمیاد، مگه نه؟
‫گیرش آوردم.
‫فرستادش به یه صندوق پستی. ‫ولی اسم، آدرس و ایمیل طرف رو گرفتم.
‫بهم افتخار می‌کنی؟
‫فکرش هم به سرت نزنه.
‫«نیکولا رسکه.»
‫- کمی تو چشم نیست؟ ‫- چیه؟ حسودیت می‌شه؟
‫مامان‌بزرگم بهم داده بودش.
‫- چندتا دیگه باید ببریم؟ ‫- خیلی زیاد.
‫دفعه پیش که کم آوردیم.
‫اگه متوجه نشدی، ‫باید بگم رفیقت گم شده.
‫گم نشده. دو روز دیگه برمی‌گرده، ‫پای من هم خیلی درد گرفته.
‫خودت پیشنهاد بهتری داری؟
‫بارسیک! بیا بیرون!
‫خوش گذشت! دیگه بسه!
‫دیدی؟ اثر نکرد.
‫اگه خوشت نمیاد، بزن به چاک.
‫روانی.
‫بابت رفتار همسرم عذر می‌خوام.
‫باور کن نمی‌خوام کشمکشمون رو تشدید کنم.
‫من با همسرت مشکلی ندارم.
‫- ولی بلایی که سر دخترم آوردی... ‫- من که عذرخواهی کردم.
‫می‌تونم هزار بار دیگه هم عذرخواهی کنم.
‫ولی سابقه بیست ساله تدریسم ‫باید به خاطر اون سانحه جزئی نابود بشه؟
‫«سانحه»؟ از نظر خودت سانحه بوده؟
‫- بچه‌ها حرفم رو پیچوندن. ‫- واقعا؟
‫خیلی‌خب. با همسرم صحبت می‌کنم. ‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫اگه باز هم دخترم رو اذیت کنی،
‫نمی‌دونم چیکار می‌کنم.
‫شاید کس دیگه‌ای هم ‫به جز بیاتا و پلیس‌ها اونجا بوده.
‫شاید قبل از بردن جسدش ‫اونجا حضور داشته.
‫بیاتا چنین فکری نمی‌کنه.
‫شاید خودش شمع‌ها رو چیده باشه.
‫حتی اگه کار آدام بوده باشه، ‫تفاوتی حاصل می‌کنه؟
‫ما می‌خوایم پیداش کنیم دیگه، مگه نه؟
‫ما که سعی نداریم ‫معمای مرگ ایگور رو حل کنیم.
‫طبق گزارش پزشکی قانونی، ‫معمای خاصی هم در کار نبوده.
‫اگه بیاتا درست بگه چی؟
‫اگه اتفاقی اوردوز نکرده بوده باشه ‫و آدام خبر داشته باشه چی؟
‫اگه کسی تهدیدش کرده بوده ‫و واسه همین فرار کرده باشه چی؟
‫می‌خوام ببینم جسد ایگور ‫واقعا همون‌جا بوده یا نه.
‫من که دیگه دادستان نیستم. ‫دسترسی ندارم...
‫پاول.
‫گاهی اوقات بهتره آدم ‫برخی سوالات رو مطرح نکنه.
‫ازت می‌خوام باهام بیای.
‫اونجا بهم حمله کرده بودن.
‫پلیس‌ها کیف پول آدام رو ‫اونجا پیدا کرده بودن.
‫می‌خوای باز هم اینجا رو بگردی؟
‫- شاید چیزی رو از قلم انداخته باشن. ‫- شاید.
‫وایستا.
‫چیه؟
‫- اونی رو که باند بسته می‌بینی؟ ‫- آره.
‫اون شب زده بودمش.
‫داری چیکار می‌کنی؟ آنکا!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫- غیبش زد. ‫- بذار پلیس‌ها رسیدگی کنن.
‫تو اینجا پلیسی می‌بینی؟
‫سلام.
‫از بخش جنایی ورشو اومدیم.
‫اینجا تنها کار می‌کنین؟
‫نه. خودم و همکارم هستیم، ‫ولی شیفتمون بیست و چهار ساعته است.
‫اگه شبی کم‌کار باشیم، ‫تو اتاق پشتی چرت می‌زنم.
‫حتما همون موقع اومده. ‫من قبلا ندیدمش.
‫دوربین امنیتی ندارین؟
‫- نه. ‫- اصلا؟ هیچ دوربینی ندارین؟
‫قربان، ما اتاق‌هامون رو ساعتی اجاره می‌دیم.
‫افرادی که میان اینجا ‫از دوربین خوششون نمیاد، متوجهین؟
‫برین با افرادمون که اونجا هستن صحبت کنین. ‫استشهادیه‌تون رو ثبت می‌کنن.
‫برین دیگه!
‫سوابق کارت اعتباری کوردوسکا تازه رسیده.
‫من بررسیش می‌کنم. ‫تو برو خونه‌اش.
‫شاید چیزی دستگیرت شد.
‫سلام!
‫می‌شه این برگه‌ها رو اینجا بچسبونم؟
‫راحت باش. فقط رو فهرست قیمتمون نزن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خدمات ترکیبیمون رو می‌خواین؟
‫ایشون دیروز اینجا بوده؟
‫خیلی‌ها میان اینجا.
‫من چهره آدم‌ها رو به خاطر نمی‌سپارم. ‫حتی چهره مامانم هم یادم نمیاد.
‫- با کارتش صد و پنجاه زلوتی کشیده بود. ‫- پس طرح ویژه‌مون رو خواسته بود.
‫هم بدنه رو تمیز می‌کنیم، ‫هم داخل ماشین رو.
‫مرسی.
‫بعد از مرگ ایگور، ‫با کل همکلاسی‌هاش صحبت کرده بودم.
‫با گرژه گایویچ، بلاژه میشکوسکی،
‫کایا و آدام صحبت کرده بودم.
‫اون موقع نمی‌خواست باهام صحبت کنه.
‫پاسخ‌های مبهمی می‌داد.
‫حدس می‌زدم پاسخ‌هاش رو...
‫از قبل آماده کرده بوده باشه.
‫یهو سفره دلش رو باز کرد ‫و گفت احساس خشم زیادی بهش چیره شده.
‫گفت حس می‌کنه آسیب دیده ‫و تک و تنها مونده.
‫ازش پرسیدم والدینش حمایتش می‌کنن یا نه.
‫گفت: «نمی‌خوام حمایتم کنن، ‫آخه به بزرگسالان اعتماد ندارم.»
‫ولی ما که همیشه ازش حمایت می‌کنیم.
‫گفته بود بهمون اعتماد نداره؟
‫نه، گفته بود به بزرگسالان اعتماد نداره. ‫فرق می‌کنه.
‫بعدش هم گفت: «باید تموم بشه.»
‫«همه‌اش تقصیر گوروئه.»
‫حتما اتفاقی رخ داده بوده. ‫حتما به قدری از اون اتفاق زخم خورده...
‫که دیگه به بزرگسالان اعتماد نمی‌کنه.
‫سلام آنتک.
‫باز هم دنبال دردسر می‌گردی؟
‫گورو.
‫اسمش برات آشناست؟
‫باید باشه؟
‫شخصی به نام «گورو» ‫اینجا کار نمی‌کنه؟
‫مثلا متصدی بارتون ‫یا یکی از نگهبانانتون نیست؟
‫اذیت نکن دیگه، جدی باش.
‫به جز یه جا، چیز دیگه‌ای ‫به ذهنم نمی‌رسه.
‫کجا رو می‌گی؟
‫اونجا واسه بدبخت‌ها جلسه تراپی می‌ذارن ‫و از این‌جور کارها می‌کنن.
‫خیلی‌خب، کجاست؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫دنبال پسرمون می‌گردیم. ‫گمون می‌کنیم همین حوالی گم شده باشه.
‫این که آدامه.
‫می‌شناسینش؟
‫من بیست سال تو پناهگاه کودکان ‫مشغول به کار بودم.
‫الان هم واسه حل مشکلات نوجوانان ‫کارگاه‌های تراپی برگزار می‌کنم.
‫آدام واسه چی اومده بود اینجا؟
‫تقریبا یه سال پیش با دوستانش اومده بود.
‫نمی‌تونم همه‌چی رو بهتون بگم.
‫آدام بهم اعتماد کرده بود ‫و یه سری مسائل رو بهم گفته بود.
‫گوشیت رو بده.
‫«اگه صدات درنیاد، چیزی نمی‌شه.»
‫«لزومی نداره کسی بفهمه ‫تقصیر تو بوده. طاقت بیار.»
‫«از طرف گورو.»
‫شما این پیام رو نوشتین؟
‫گورو من نیستم.
‫من جوانا ماکوسکا هستم.
‫اسم اینجا رو به یاد سگ مرحومم گذاشتم.
‫ما از دوشنبه پسرمون رو ندیدیم.
‫خودتون بچه ندارین؟ ‫خودتون رو جای ما بذارین.
‫آدام حس می‌کرد ‫تو خونه درست درکش نمی‌کنن.
‫اولین بار واسه همین فرار کرده بود.
‫می‌خواست توجهتون رو جلب کنه.
‫اکثر نوجوانان همسن و سالش ‫همین‌طور هستن.
‫ظاهرا داشتین مکالمات خصوصیش رو می‌خوندین.
‫- شما از کجا می‌دونین؟ ‫- کارمون همینه دیگه.
‫با همدیگه صحبت می‌کنیم.
‫داشت از این بابت که مادرش ‫می‌خواد کنترلش کنه، داغون می‌شد.
‫خیلی ناراحت بود که بهش اعتماد نداره.
‫تو هم موافقی که تقصیر منه؟ ‫که مادر بدی هستم؟
‫آنکا، بس کن...
‫کل بچه‌ها خیال می‌کنن ‫والدینشون ریدن تو زندگیشون.
‫پس کجاست؟
‫یعنی به خاطر من این شکلی شده؟
‫ببخشید. دوربینتون فیلم هم می‌گیره؟
‫به شما چه ربطی داره؟
‫فیلم می‌گیره.
‫ولی اوباش دیروز سیمش رو بریدن. ‫فردا تعمیر می‌شه.
‫سیم کل دوربین‌هاتون رو بریدن؟
‫سیم کلشون رو بریدن.
‫یعنی هیچ فیلمی از دیروز ندارین؟
‫دانشکده افسری رو باش ‫که صلاحیت من رو تأیید نکرده بود.
‫- چی شده؟ ‫- سلام. یه دقیقه وقت داری؟
‫باورت نمی‌شه چی شده.
‫فرد ناشناسی رو که بین آشغال‌ها ‫پیدا کرده بودیم یادته؟
‫کایا؟
‫اگه بخوای، برات کتاب می‌خونم.
‫تو که کتابی نداری.
‫من که داستان «بدخواه» رو از برم.
‫یه روزی، «بدخواه» داشت ‫تنهایی قدم می‌زد.
‫از چمنزار محبوبش رد شد ‫و به جنگل وارونه رسید.
‫انگار اونجا کل دنیا برعکس شده بود.
‫هیچی با عقل جور درنمی‌اومد.
‫یهو صدای بالی به گوشش رسید.
‫صدای جغد دانا بود. ‫جغده هم گفت: «می‌دونم.»
‫«باید شاهزاده دلربای ‫گم‌شده‌ات رو پیدا کنیم.»
‫«باید از این جنگل انبوه عبور کنیم.»
‫«وسط محوطه بازی، به پادشاه درختان می‌رسیم. ‫اون کمکمون می‌کنه.»
‫بگیر بخواب. خواهش می‌کنم.
‫ظاهرا زنه دوست داشت ‫تک‌تک لحظات زندگیش رو ثبت کنه.
‫خونه‌اش پر از عکس بود. نگاهی بنداز.
‫- کل این‌ها تو خونه‌اش بود؟ ‫- این‌ها صرفا رو یخچالش بودن.
‫بفرما، یکی از دوستانش خال‌کوبی داره.
‫صمیمی بودن.
‫با همدیگه کلی عکس دارن.
‫خیلی‌خب، خیلی زود معلوم می‌شه.
‫لطفا دنبالم بیاین.
‫ای خدا...
‫می‌شناسینش؟
‫معلومه.
‫ماریانا نواکه.
‫شرمنده، من باید برم.
‫مرسی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫گایوس، من می‌رم. ‫به حد کافی خوردم.
‫بمون. خودم می‌رسونمت خونه.
‫دیوانه شده؟ تو که نشئه‌ای. ‫نمی‌تونی من رو برسونی.
‫خداحافظ.
‫سر کلاس ریاضی می‌بینمت.
‫باشه. خداحافظ.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫چی شده؟
‫آدامه.