..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫آدام؟
‫آدام، صدام رو داری؟
‫آدام! حالت خوبه؟ آدام!
‫[بر اساس رمانی به قلم هارلن کوبن]
‫تماسش رو ضبط نکردین؟
‫غافلگیر شده بودم.
‫اصلا نتونست چیزی جز «بابا» بگه.
‫بعدش صدای ترق اومد، ‫انگار گوشی از دستش افتاده بود.
‫شما که شماره‌اش رو دارین. ‫سعی کنین ردیابیش کنین.
‫بهتون که گفتم، ‫پسره باهامون تماس گرفته.
‫- اون تماسش رو ضبط کرده بودین؟ ‫- گفته بود همه‌چی مرتبه.
‫از من بشنوین، نیست.
‫پسره به سن قانونی رسیده. ‫خودش می‌تونه تصمیم بگیره.
‫شاید هجده ساله باشه، ‫ولی هنوز بچه است.
‫دو سه روز طول می‌کشه.
‫از پسش برنمیام.
‫می‌تونیم شماره‌های داخلی رو ‫سریع ردیابی کنیم.
‫- ولی پیش‌شماره‌اش مال جمهوری چکه. ‫- داریم وقتمون رو تلف می‌کنیم.
‫پس بهتره دست به کار بشین.
‫چیزی نمونده بود باز هم ‫صبحانه‌ات رو جا بذاری.
‫- چترمون رو بردار. قراره بارون بیاد. ‫- مرسی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫باز هم برام فرستادنش.
‫تو که گفته بودی کمکم می‌کنی.
‫هنوز خونه‌ای؟
‫حالا نظر پلیس‌ها رو می‌پرسیم...
‫ببین، باید اسپری فلفل بخریم.
‫بیا ببین چه خبر شده.
‫نمی‌دونیم قربانیان بیشتری ‫هم در کار هستن یا نه.
‫فعلا تونستیم جسد دو نفر از ساکنین...
‫منطقه شهری ورشو رو شناسایی کنیم.
‫فکر می‌کنیم جفتشون رو ‫یه نفر به قتل رسونده باشه.
‫اولین قربانی، بازاریابی چهل ساله ‫به نام ماریانا نون بوده.
‫دومین قربانی هم خانم خانه‌داری ‫به نام رناتا کاف بوده.
‫ایشون هم چهل ساله بودن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫بگو دروغه.
‫بگو کار شما نبوده. ای بابا!
‫تادوز...
‫خودت از من کمک خواسته بودی.
‫من هم دارم تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫پشم‌هام.
‫- زنده است؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نبض گردنش رو بگیر.
‫پشم‌هام. چیزی حس نمی‌کنم.
‫پشم‌هام.
‫- کشتیش. ‫- گور بابات.
‫خودت که شاهد بودی. ‫گوشی رو گرفتم، مقاومت کرد،
‫من هم با اون فلزیه زدمش.
‫سانحه بود.
‫بابت این کارمون زندانی می‌شیم.
‫پشم‌هام.
‫- اوضاع خراب شد. ‫- پارچه رو بگیر.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫این‌قدر عین دخترهای ترسو ‫نلرز و سرش رو بگیر.
‫زود باش!
‫- حالا چیکار کنیم گایوس؟ پشم‌هام! ‫- می‌اندازمش تو رودخونه.
‫ممکنه یکی ببیندمون.
‫شبانه می‌ریم. ای بابا، چه بدونم.
‫بلاژه.
‫پشم‌هام.
‫می‌خواست کدها رو ازش بگیره، ‫پس گیرشون میاره.
‫از اون طرف گیرشون میاره. پشم‌هام.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫با والدینش تماس گرفته بود، درسته؟
‫بیا تا پلیس‌ها نرسیدن اینجا، ‫سیم‌کارتش رو داغون کنیم.
‫وایستا.
‫یه فکری دارم.
‫- سلام. ‫- کایا خونه است؟
‫- چی شده؟ ‫- آدام تماس گرفته بود.
‫کایا!
‫پیش‌شماره جمهوری چک بود، یه سری کارت چکی ‫هم خونه خانواده هال بود.
‫- تصادفی بوده؟ ‫- خب که چی؟
‫می‌خوایم ببینیم با همون خط ‫بهش زنگ زده بود یا نه.
‫دیگه نمی‌خواد باهام کاری داشته باشه.
‫همین الان بهم پیام داد، ‫ولی یه جای کار می‌لنگه.
‫دقیقا چی گفته بود؟
‫«کایا، دروغ گفته بودم. من عاشق شدم. ‫واسه همین فرار کردم.»
‫«قراره باهاش دور اروپا سفر کنم.»
‫- می‌کشمش. ‫- باورم نمی‌شه.
‫اجازه هست؟ بده ببینم.
‫[تماس‌های دریافتی]
‫همون خطه.
‫قبلا هم با همین خط پیام می‌داد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌تونی ببینی؟
‫فرق می‌کنه، ولی پیش‌شماره ‫اون هم مال جمهوری چکه.
‫با شماره‌های متفاوتی پیام می‌ده.
‫این‌جوری نمی‌تونن ‫راحت ردیابیش کنن.
‫فیلم جدیدی برات فرستادن؟
‫اون زن‌ها... کار تو بودن؟
‫ازت سوال کردم‌ها.
‫زدی کشتیشون. ‫من که چنین خواسته‌ای نداشتم.
‫پای ویرا رو هم به این کثافت‌کاری باز کردی؟
‫موقع آشناییتون چندساله بود؟ ‫پونزده ساله؟ شونزده ساله؟
‫تادوز، ازت سوال کردم‌ها.
‫پشیمونم که ازت کمک خواستم.
‫هر روز چهره‌اش رو می‌بینم.
‫هر روز خدا می‌بینم.
‫همون سرباز طالبان رو می‌گم.
‫می‌بینم سمتم نشونه رفته.
‫داره بهم نزدیک‌تر می‌شه.
‫می‌خوام شلیک کنم، ولی نمی‌تونم.
‫تفنگم داره تو دستم می‌سوزه.
‫نمی‌تونم تکون بخورم.
‫و می‌دونم به آخر خط رسیدم.
‫پونزده سال از اون ماجرا گذشته.
‫تو نجاتم دادی.
‫الان هم من نجاتت می‌دم.
‫دیگه باهام تماس نگیر. ای بابا.
‫باز هم دارن براش فیلم می‌فرستن.
‫یکی می‌خواد نابودش کنه.
‫یعنی کدوم خریه.
‫کی رو از قلم انداختیم ویرا؟
‫ها؟ چی رو از قلم انداختیم؟
‫نمی‌دونم ناتان.
‫امیدوار بودم تموم شده باشه ‫و بالاخره بتونیم از اینجا بریم.
‫ویرا.
‫من کاری رو نیمه‌تموم ول نمی‌کنم.
‫اصلا کاری رو نیمه‌تموم ول نمی‌کنم.
‫وایستا ببینم!
‫قرار نبود مزاحمم بشین.
‫از بارسیک خبر دارن.
‫کدها رو گیر آوردین؟
‫نه، ولی خیلی بهش فشار آوردیم...
‫و بهمون گفت.
‫کدها کجان؟
‫به یه شرط بهتون می‌گم.
‫باید کمکمون کنین ‫جسدش رو سر به نیست کنیم.
‫چی؟
‫سلام.
‫نمی‌دونم ایمیلم چش شده.
‫باز هم نمی‌تونم واردش بشم.
‫رمز عبورت رو درست می‌زنی؟
‫همونی رو که تو دیروز وارد کردی ‫و برام نوشتی، وارد می‌کنم.
‫جدیده تو اتاقمه.
‫[ورود]
‫[از طرف: یه کسی ‫موضوع: بازی‌های شبانه]
‫نمی‌شه برام رمز عبور ساده‌ای بذاری؟
‫الان دیگه کار کرد.
‫[پسرم، باهام تماس بگیر]
‫امان از پیغام‌گیرهای جمهوری چک.
‫شماره لهستانیش هم خاموشه.
‫پاول درست می‌گه. ‫نمی‌شه راحت ردیابیش کرد.
‫باید تو اداره تحقیقات آشنا داشته باشیم.
‫یا شاید...
‫سانحه آروتل رو به خاطر داری؟
‫آتش‌سوزی برج‌های مخابرات رو می‌گی؟
‫خود به خود آتش نگرفته بودن.
‫قرار بود مدیر عاملشون سه سال حبس بشه. ‫شرکت بیمه‌شون هم نمی‌خواست پولی بده.
‫من کمکش کرده بودم.
‫هنوز مدیر عامله. ‫تازه، چند میلیون هم به جیب زدن.
‫باهاش تماس می‌گیرم.
‫روی من رو زمین نمی‌اندازه.
‫- اومدیم آقای تارچینسکی رو ببینیم. ‫- لطفا دنبالم بیاین.
‫خبر بد از این قراره که نمی‌تونیم بفهمیم ‫این شماره‌ها مال کی هستن.
‫لزومی نداره سیم‌کارت‌های خریداری‌شده رو ‫تو جمهوری چک ثبت کنن.
‫می‌شه ردیابیشون کرد؟
‫آره، اگه به شبکه وصل بشن، می‌شه.
‫یعنی بعدش می‌تونین ‫جاشون رو پیدا کنین؟
‫اگه سیگنالشون رو ردیابی کنیم، ‫با تقریب چند متری درمیاد.
‫سلام.
‫میاین داخل؟
‫جانم؟
‫می‌خواین بیاین داخل؟
‫آره.
‫لطفا اینجا منتظر بمونین.
‫- بازرس تریبالا زود میان داخل. ‫- خیلی‌خب.
‫- ببخشید رئیس. ‫- یه دقیقه وایستا.
‫یکی اومده دیدنتون. ‫گفتم پشت میزتون بشینه.
‫می‌گه خبر داره کی نواک ‫و کوردوسکا رو کشته...
‫و نیکا رشکه رو ربوده بوده.
‫- واقعا چنین حرفی زده؟ ‫- واقعا.
‫- الان کجاست؟ ‫- تو دفترتونه.
‫کجاست؟ اینجا که کسی نیست.
‫- الان همین‌جا بود. ‫- پس برو دیگه.
‫جلوش رو بگیر. ای بابا!
‫جریان چیه؟
‫شاهدی واسه پرونده‌های قتل پیدا کرده بودیم.
‫ولی الان دیگه نیست؟
‫این احمق‌ها قبل از این که چیزی بگه، ‫ولش کردن بره.
‫بعد از کنفرانسمون، ‫کلی شاهد پیدا شد.
‫ولی این یکی فامیلی قربانیان رو بلد بود. ‫از کجا بلد بود؟
‫ما که فامیلیشون رو اعلام نکردیم.
‫باید سریعا کل فیلم‌های ‫دوربین‌ها رو دربیاریم.
‫- زود باش. ‫- باشه.
‫شاید آدام خبر داشته ‫من پدرش نیستم.
‫شاید واسه همین فرار کرده.
‫امکان نداشت بدونه.
‫به نظرم آدم خودش حس می‌کنه ‫فرزند کسی هست یا نه.
‫خودم شک نداشتم آدام بچه توئه.
‫که این‌طور.
‫آره، یادمه. ‫«چشم و دماغتون عین همه.»
‫مایکل...
‫شرمنده آنکا، ولی حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫شاید داشتی خودت رو گول می‌زدی؛ ‫ولی در اعماق وجودت می‌دونستی.
‫احتمالش هست ‫که خودش هم می‌دونسته.
‫خودت که اصلا شک نداشتی.
‫وقتی نوزاد بود، فقط تو بغل ‫خودت خوابش می‌برد.
‫خودت دوچرخه‌سواری یادش داده بودی.
‫باهات دریانوردی می‌کرد. ‫سلیقه موسیقی جفتتون یکسان و افتضاحه.
‫به‌علاوه... اصلا جواب تماس من رو نمی‌داد.
‫ولی همیشه به تو زنگ می‌زد.
‫این‌ها که کم ارزشمند نیستن.
‫وقتی برگشت، اول خودم باهاش صحبت می‌کنم.
‫سلام عسلم.
‫سلام.
‫بریم؟
‫- چیکار می‌کنین؟ ‫- عین همیشه می‌دیم سگ‌ها بخورنش.
‫دیوانه شدین؟
‫آروم باش بابا. شوخی کردم.
‫پشم‌هام.
‫کجاست؟
‫- همین‌جا بود. ‫- ولی الان که نیست.
‫زنده است یا...
‫وای، پشم‌هام!
‫باز کنین!
‫می‌خوام برم خونه جاسمینا.
‫عزیزم، ما که صحبت کرده بودیم.
‫خواهش می‌کنم. وقتی تنهام، ‫همه‌اش به فکر آدامم.
‫اولا، تو که تنها نیستی.
‫ما رو داری.
‫به فکر همین باش، خب؟
‫الو؟
‫خب؟
‫کجا؟
‫معلومه که بلدم.
‫یکی از گوشی‌های آدام رو ردیابی کردن.
‫کجاست؟
‫مایکل!
‫کدوم گوریه؟
‫- بارسیک کدوم گوریه؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫حتی گوشی‌هاشون رو هم نگرفتیم.
‫اگه با رفقاشون تماس بگیرن چی؟
‫گوشیشون رو نگرفتیم، ‫ولی گوشی ما دست اون‌هاست.
‫وقتی رفته بودیم پیش ماکوسکا، ‫گوشی یه بار مصرفم رو که بارسیک...
‫باهاش با والدینش تماس گرفته بود، ‫اونجا جاساز کردم.
‫- به نظرت ردیابیش می‌کنن؟ ‫- قطعا.
‫حتما والدینش به پلیس‌ها گفتن.
‫خیلی‌خب. دو احمقی که حبسشون کردیم چی می‌شن؟
‫بلاژه، ما از اولش دستکش داشتیم.
‫اون‌ها نداشتن.
‫- خون بارسیک کف اونجا ریخته. ‫- اثر انگشت اون‌ها هم همه‌جا مونده.
‫پشم‌هام.
‫این همه مدت روشن بود.
‫با همون به کایا پیام نداده بودی؟
‫پشم‌هام. قیچی رو بده من.
‫گوشی‌ای که پیش ماکوسکا جاساز کردی روشن بود؟
‫ژیژک.
‫- بابای آدام کارت داره. ‫- ژیژک!
‫ژیژک؟
‫- زنگ می‌زنم پلیس بیاد. ‫- وایستا.
‫پشم‌هام.
‫سلام الیویا. شرمنده که مزاحمت می‌شم، ‫ولی مسئله‌ای فوری پیش اومده.
‫خون کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫خون اون‌هاست ‫یا خون بارسیکه؟
‫گمون کنم خون بارسیک باشه.
‫پس این اطراف رو بگردین.
‫زود باشین.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫نمی‌شه بیاین تو.
‫آدام؟
‫چیزی که می‌خواستی رو آوردم.
‫کد نسخه‌های اینترنتی رو آوردم.
‫ممکنه مامانم به خاطر تو زندانی بشه.
‫به خاطر من یا به خاطر خودت؟
‫آدام... خودم ردیفش می‌کنم.
‫تو که من رو می‌شناسی.
‫من کل عمرم مشغول کمک ‫به بچه‌هایی عین خودت بودم.
‫بهم اعتماد کن.
‫ولی...
‫نه، متوجه نمی‌شم.
‫خداحافظ.
‫خب؟
‫پرونده دست اداره تحقیقات مرکزی افتاده.
‫چون من نقشی در پرونده ندارم، ‫باهام صحبت نمی‌کنن.
‫نقشی نداری؟
‫وقتی یکی داره نقش بچه‌مون رو ‫بازی می‌کنه، نقشی نداری؟
‫امان از دست بوریس و آشناهاش.
‫داره از پسرش محافظت می‌کنه. تابلوئه.
‫خیلی‌خب، درک می‌کنم.
‫من هم فقط می‌خوام ‫بچه خودم رو پیدا کنم.
‫[مدیر عامل آروتل]
‫الو؟
‫من به عمرم، نه تو انجمن تو، ‫نه جای دیگه‌ای داروی غیرقانونی مصرف نکردم.
‫خودت نکردی.
‫ولی بقیه کردن.
‫می‌دونی اگه من براشون ‫پناهگاه امنی نمی‌ساختم،
‫چه آشغال‌هایی رو مصرف می‌کردن؟
‫- ولی هر چیزی بهایی داره. ‫- مامانم چی می‌شه؟
‫روحش هم خبر نداره ‫پاش رو به چه جریانی باز کردی.
‫خودم می‌دونم. خیلی هم شرمنده‌ام.
‫ولی دنیا همین شکلیه دیگه.
‫اگه نخوری، می‌خورنت. ‫تو کدوم رو انتخاب می‌کنی آدام؟
‫- من ترجیح می‌دم صادق باشم. ‫- ببین چی می‌گم.
‫من مشتریان مختلفی دارم.
‫اگه ازشون کمک بخوام، ‫روم رو زمین نمی‌اندازن.
‫مرگ ایگور تقصیر توئه.
‫چرت نگو.
‫گفتی جسدش رو جابه‌جا کنن ‫که کسی تو کسب و کار...
‫کثافتت سرک نکشه.
‫می‌رم پیش پلیس‌ها. ‫باید خیلی وقت پیش می‌رفتم.
‫آدام.
‫لای بوته‌های کنار مدرسه پیداشون کرده.
‫اشتباه کرد آوردشون خونه. ‫بهتر بود می‌بردشون پیش پلیس‌ها.
‫چرا نابودشون کردی؟
‫حال می‌داد.
‫به نظر من که پرونده مختومه است.
‫دقیقا کجا پیداشون کردی؟
‫فرقی می‌کنه؟
‫بوریس، دارم از ژیژک می‌پرسم. ‫از تو که نپرسیدم.
‫خب، چی شده بود؟
‫خبر دارین چنین مدرکی ‫جرم‌انگارانه محسوب می‌شه؟
‫الیویا...
‫نمی‌خواستم این‌طوری بشه.
‫- واقعا نمی‌خواستم. اِم... ‫- چیزی نگو.
‫اونجا نگه داشته بودیمش ‫که ما رو نکشن. خب؟
‫تنها دلیلمون همین بود.
‫کی رو کجا نگه داشته بودین؟
‫لزومی نداره جوابش رو بدی.
‫نمی‌دونم الان کجاست. فرار کرد.
‫کی رو می‌گی؟
‫آدام بارسیک رو می‌گم.
‫بدش به من.
‫نه!
‫شلیک نکن عوضی!
‫خفه شو جوزیا!
‫سوار شو. سرت رو بگیر پایین.
‫از کجا می‌دونستین؟
‫که اینجایی؟ نمی‌دونستیم.
‫یکی از آشناهام سیگنال ‫گوشیت رو ردیابی کرده بود.
‫من کاری نکرده بودم.
‫من کد یا نسخه‌ای ندزدیده بودم.
‫ولی دو ماهه که از همه‌چی خبر دارم.
‫چرا بهمون نگفته بودی؟
‫خیال می‌کردم خودم می‌تونم حلش کنم.
‫خیلی احمقم.
‫عذر می‌خوام مامان.
‫کاش بهمون اعتماد کرده بودی.
‫خودمون حلش می‌کردیم.
‫با همدیگه، خانوادگی حلش می‌کردیم.
‫خودت بهم اعتماد داشتی؟
‫می‌دونی اگه من براشون ‫پناهگاه امنی نمی‌ساختم،
‫چه آشغال‌هایی رو مصرف می‌کردن؟
‫ولی هرچیزی بهایی داره.
‫مامانم چی؟ ‫روحش هم خبر نداره پاش رو...
‫با همین ضبطش کردی؟
‫باید از خودم محافظت می‌کردم.
‫رئیس این کسب و کار ماکوسکا بود.
‫داروهای نسخه‌ای عادی می‌فروخت.
‫مواد سنگین نمی‌فروخت، ولی...
‫اگه دوز بالایی مصرف کنن، ‫تأثیرشون یکسانه.
‫قبول می‌کنی شهادت بدی؟
‫خب، واسه چی زودتر بهمون نگفته بودی؟
‫می‌خواستم بگم،
‫ولی خبردار شدن، ‫گرفتنم و حبسم کردن.
‫ولی تو که با خودمون ‫و والدینت تماس گرفته بودی.
‫پیام داده بودی، درسته؟
‫نه. خودم نبودم.
‫کلا داشتن ادام رو درمیاوردن.
‫«درمیاوردن»؟
‫کی‌ها رو می‌گی؟
‫می‌دونی کی دزدیده بودت؟
‫اصلا چهره‌شون رو ندیدم.
‫اومد.
‫می‌خوای الان باهاش صحبت کنی؟
‫بیا بریم خونه پسرم.
‫ایگور هال یه سال پیش ‫با اسکوتر تصادف کرد.
‫بهش اکسی‌کدون، فنتانیل ‫و یه مشت مزخرفات دیگه داده بودن.
‫خیلی مصرف می‌کرد.
‫خیلی زیاد.
‫فهمیده بود می‌تونه از «گورو» ‫داروهای نسخه‌ای تهیه کنه.
‫ماکوسکا هم فهمیده بود ‫ایگور استاد فناوری اطلاعاته.
‫آنتنی ساخته بود و سمت ‫خونه ما کار گذاشته بود.
‫کسی خبر نداشت ‫شبکه‌مون رو هک کرده.
‫حتی خودم هم خبر نداشتم.
‫ایگور بالاخره بهم گفت ‫با شبکه‌مون کار می‌کنه...
‫و داره کدهات رو می‌دزده.
‫راستش این یکی تقصیر من بود.
‫خیالم از امنیت شبکه‌مون راحت بود.
‫آخه واقعا هم امنه.
‫قبل از هک کردن شبکه‌مون، ‫دفترچه نسخه رو دزدیده بود.
‫اون شب همه‌چی رو بهم گفت،
‫بحثمون شد.
‫خیلی عصبانی بودم و...
‫کنترلم رو از دست دادم.
‫آخرین باری که دیدمش ‫همون موقع بود.
‫آدام، مرگ ایگور تقصیر تو نیست.
‫سانحه بوده.
‫اون دوستم بود مامان.
‫خودم می‌دونم.
‫ولی من اصلا متوجه نشده بودم.
‫گاهی اوقات این شکلی می‌شه دیگه.
‫آدم متوجه وقایعی که جلوی چشمش ‫رخ می‌دن نمی‌شه.
‫- مامانه. ‫- چی؟
‫الو؟ سلام مامان.
‫- چی شده؟ ‫- آدام برگشته.
‫چی؟
‫خیلی‌خب، چه عالی. می‌بینمتون.
‫آدام برگشته. سالم و سلامته.
‫بهت که گفته همه‌چی درست می‌شه.
‫خنگول خانم.
‫احتمال می‌خوای بری خونه، نه؟
‫بیا. بابام می‌رسوندت.
‫- داری واسه ملت فیلم می‌فرستی؟ ‫- فیلم کجا بود؟
‫فیلم‌هات کجان؟
‫قایم شو.
‫نمی‌دونم جریان از چه قراره.
‫لپتاپت کجاست؟ تبلتت کجاست؟
‫- سر کارمه. ‫- سر کارته؟
‫اگه پیداش کنم، عین سگ می‌کشمت!
‫باقی جاهای خونه رو بگرد.
‫لپتاپت کدوم گوریه؟
‫از آشغال عوضی.
‫جای می‌ری عوضی؟
‫بیا اینجا ببینم عوضی!
‫بیا ببینم! فیلم‌ها کجاست؟
‫کجاست؟
‫ساکت باش!
‫اینجا چیزی نیست.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫به خوش‌گذرونیمون خاتمه بدیم؟
‫آروم باش.
‫شلیک نکن عزیزم. خب؟
‫آروم باش عزیزم.
‫آروم باش، شلیک نکن.
‫تفنگت رو آروم بده من.
‫خب؟
‫همه‌چی درست می‌شه. بهت قول می‌دم.
‫در امانی. می‌شنوی چی می‌گم؟
‫ناتان؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫باید بریم.
‫ناتان.
‫نه!
‫نمی‌شناسمش.
‫- مطمئنین؟ ‫- آره.
‫ایشون رو چی؟
‫بهتون که گفتم، با همدیگه ‫تو افغانستان خدمت کرده بودیم.
‫بعد از سانحه‌ای که واسه دختر ‫ماریانا نواک پیش اومد،
‫با ایشون رابطه نامشروع داشتین؟
‫آره. دقیقا بعدش بود.
‫اومده بود پیشم ‫راجع به دخترش صحبت کنه.
‫الان مطمئنم اغفالم کرده بود.
‫نقشه‌اش از همین قرار بود.
‫دو بار بیشتر همدیگه رو ندیده بودیم.
‫نمی‌دونستم داره فیلم‌برداری می‌کنه.
‫بعد از مرگش، دیگه فیلم‌ها رو ‫براتون ایمیل نکردن؟
‫چرا. دیروز هم کرده بودن.
‫یعنی واسه همسرم فرستاده بودن.
‫سعی کردم بفهمم ‫کی فیلم‌ها رو می‌فرسته.
‫متأسفانه، شانس باهام یار نبود.
‫حتما کار یانوز نواک بوده.
‫می‌خواست انتقام بگیره.
‫مدرکی در این راستا نداریم جناب لویچکی.
‫پس کی داره این فیلم‌های کثافت رو ‫برام می‌فرسته؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- می‌کشی؟ ‫- نه، مرسی.
‫مهمون داریم.
‫سلام.
‫گمون کنم باید ازتون تشکر کنم.
‫ما که کمک خاصی نکردیم. ‫پسرتون خودش برگشت.
‫کمکم کردین بیگناهیم رو ثابت کنم. ‫اداره تحقیقات مرکزی تحقیقاتش رو متوقف کرد.
‫چه خبر خوبی. خب، حال آدام چطوره؟
‫خوبه.
‫چیزی نمی‌شه.
‫امیدوارم دیگه همه‌چی تموم شده باشه.
‫من هم دو پسر دارم.
‫اسمشون فیلیپ و تیمکه. ‫هم بامزگیشون دو برابره، هم زحمتشون.
‫زمان عین برق و باد می‌گذره. ‫عین برق و باد.
‫از گذرش غافل نمونین.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ. خانم بارسیک؟
‫مواظب پسرتون باشین.
‫یه سری از همکلاسی‌هاش ‫تو فروش این داروها دست داشتن...
‫و اداره تحقیقات مرکزی ‫هنوز داره تحقیق می‌کنه.
‫باشه.
‫- ممنون. ‫- خداحافظ.
‫یکی به من هم بده.
‫سلام. گفته بودی یه سر میای اینجا.
‫می‌دونم. ولی یادم رفته بود ‫امروز سالگرد والدینمه.
‫شرمنده جاسمینا. ‫نمی‌تونم بیام.
‫خیلی‌خب. اشکالی نداره.
‫- صبح بهت زنگ می‌زنم. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫پاول...
‫ایول. احسنت!
‫- ببین تا کجا رفت. ‫- احسنت!
‫احسنت. زوج جوانمون همیشه ‫شاد و خوشحال باشن!
‫بریم تو کارش.
‫چه خوشگله.
‫- خودتون درستش کردین؟ ‫- معلومه.
‫- بفرمایین. ‫- ممنون.
‫- مرسی. ‫- آرزو کنین.
‫می‌شه بلند بگم؟
‫آرزو می‌کنم هر روز به خوبی امروز باشه.
‫با شماره سه فوت کنیم...
‫بچه‌ها خیلی سریع بزرگ می‌شن.
‫اولش، ما براشون حکم خدا رو داریم.
‫ولی بعدش...
‫یهو «اتفاقی» رخ می‌ده.
‫چطور ممکنه که ایگور تونسته باشه...
‫یواشکی وارد خونه‌مون بشه ‫و دفترچه نسخه‌هام رو بدزده؟
‫چطور ممکنه؟
‫من که همیشه تو گاوصندوق می‌ذارمشون.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫ازت محافظت می‌کنم آدام.
‫همیشه محافظت می‌کنم.
‫به هر قیمتی محافظت می‌کنم.