..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫حالا، باهات چیکار کنیم؟
‫آ ـ آلن-سان...
‫خاطرت جمع.
‫تو فقط بسپرش به من.
‫جان؟
‫تو احیاناً، مِگاث نیستی؟
‫اسم من چه ربطی به تو داره؟
‫اوه! پس واقعاً مگاثی!
‫عجب بابا، یادش به‌خیر!
‫یه هفت سالی می‌شه، نه؟
- ‫حرومزاده‌ی گستاخ! - عصبانی
‫من آدمی مثل تو رو نمی‌شناسم!
‫عجب...
‫گمونم حافظه‌ت ضعیفه.
‫منم.
‫آلن کرافورد از مدرسه جادوگری آثنا.
‫چـــــــی؟!
‫ج‍ ـ جسارتم رو ببخشید، نمی‌دونستم ‫ارباب شیاطین بزرگین!
- لرزه لرزه - لرزه لرزه - لرزه لرزه - لرزه لرزه - لرزه لرزه - لرزه لرزه - لرزه لرزه - لرزه لرزه - لرزه لرزه - لرزه لرزه - ‫لطفاً عذرخواهی بنده رو بپذیرید!
‫خواهش می‌کنم... تمنا دارم!
‫بذار فکر کنم...
‫چ‍ ـ چتون شده، رئیس؟!
‫حق با اونه!
‫رئیس، شما این باتری قلمی رو ‫می‌تونین با یه ضربه ناکار کنین!
‫دهنتون رو ببندین!
‫از اینی که هست جری‌ترش نکنین!
‫چه خبر شده؟
‫جونم برات بگه که بابای ما...
‫رئیس بزرگ‌ترین مدرسه جادوگری این کشوره.
‫اروکا-سان؟
‫داداش تو دوازده‌سالگی از اون مدرسه ‫فارغ‌التحصیل شد که اون رو جوون‌ترین فرد در تاریخ می‌کنه.
‫و بلافاصله بعدش مربی شد، ‫پس یه نابغه به حساب میاد.
‫چـــــی؟!؟!
‫ل‍ ـ لطفاً من رو ببخشید،‌ ارباب شیاطین بزرگ!
‫قصد ایجاد مزاحمت نداشتم!
‫«ارباب شیاطین بزرگ؟»
‫این لقب واسه موقعی‌ـه که مربی بود.
‫«ارباب شیاطین بزرگ،» ها؟
‫خیلی وقته که کسی به این اسم صدام نزده.
‫من رو یاد جوونیام میندازه.
‫لطفاً سرت رو بالا بگیر، مگاث.
‫تو باعث هیچ مزاحمتی نشدی.
‫پ‍ ـ پس...
‫البته، فقط واسه من.
‫زیردست‌هات قصد آسیب زدن به زنی رو داشتن که واسه من...
‫واسه من...؟
‫شارلوت واسه من چیه؟
‫یه مستأجر ساده؟
‫یه خواهر کوچولوی دیگه؟
‫یا...
‫واسه من...
‫خیلی باارزشه.
شیطنت‌آمیز گردش
‫صبح به‌خیر!
‫سلام، داداش!
هان،‌ چی؟
افسرده
‫میاها، این دیگه چیه؟
‫من از کجا بدونم، میو؟
‫چه خبر شده، داداش؟
‫روبه‌راهی، ارباب شیاطین؟
‫نمی‌دونستم انقدر باهم صمیمی شدین.
‫چی شده، میو؟
‫هوم... بگو ببینم، داداش.
‫بین تو و شارلوت اتفاقی افتاده! مگه نه؟!
‫هـــا! ا ـ از کجا فهمیدی؟
‫خب آخه، بذار بپرسم.
‫هیچ مسئله‌ی دیگه‌ای هم هست که ‫بتونه انقدر دَمَغت کنه؟
‫باهم دعوا کردین؟
‫کاش به همین سادگی بود...
‫دستمزد؟
‫فکر نکنم بتونم بپذیرمش!
‫تعجبت واسه چی بود؟
‫تو الان یه ماه می‌شه که اینجا ساکنی.
‫بهت گفتم که استخدامت می‌کنم، ‫پس طبیعتاً بهت دستمزد می‌دم.
‫ولی جز نظافت کار دیگه‌ای از دستم برنمیاد،
‫و حس می‌کنم اونقدری مفید ‫نیستم که لایق دستمزد گرفتن باشم.
‫علاوه بر نظافت خونه، به باغچه هم ‫حسابی رسیدگی می‌کنی.
‫از وقتی اومدی، سکونت تو این خونه ‫تبدیل به تجربه‌ای صرفاً لذت‌بخش و دلنشین شده.
‫پس، در جبران زحماتی که کشیدی این دستمزد حق مسلمته.
‫از این بابت... مطمئنین؟
‫البته، لطفاً قبولش کن.
‫چشم.
‫خیلی ممنونم.
‫می‌‌‌‌‌‌تونی این پول رو پس‌‌انداز کنی،‌ ولی ‫توصیه‌ی من اینه که خرجش کنی.
‫چیزی نیست که بخوای ‫بخری یا انجام بدی؟
‫چیز به‌خصوصی نیست...
‫اوه!
‫دراین‌صورت، خب...
‫اگه خواسته زیادی نیست...
‫اوه، چی می‌خوای. بهم بگو.
‫می‌خوام تنهایی به شهر برم.
‫تنهایی به شهر فرستادنش...
‫مثل انداختن گوسفند وسط یه گله گرگه!
‫چه خاکی باید به سرم بریزم؟!
‫عــــه؟ یعنی اون کافه پنکیک در‌این‌حد داغونه؟
‫ولی آخه هروقت می‌بینی کلی آدم جلوش به صف وایسادن.
‫اکثرشون مشتری‌های الکی‌ان، میو!
‫شما دوتا، گوش‌تون با من باشه!
‫ولی انتظار همچین چیزی رو از شارلوت نداشتم.
‫فکر می‌کردم از اینکه درصورت بو بردن مردم ‫به هویتش به دردسر بیفتی، نگران باشه.
‫آره. درخواستش رو فوراً پس گرفت.
‫م‍ ـ متأسفم، لطفاً چیزی که خواستم رو فراموش کنین.
‫نگران نباش!
‫با جادوی من عین آب خوردنه!
‫خیلی ممنونم!
‫ها؟
‫پس گفتی اشکال نداره؟
‫بعد از شنیدن صدای ناراحتش... ‫چطور می‌تونستم دست رد به سینه‌ش بزنم؟!
‫راه سخت رو انتخاب کردی، میو.
‫با اینکه اولین خواسته‌ش ـه، شدیداً مضطربم.
‫ولی آخه...
‫حل کردن مشکلت که کاری نداره، مگه نه؟
‫آره، میو.
‫واقعنی اینجام...
‫کی فکرشو می‌کرد بتونیم دست به همچین کاری بزنیم؟
‫باورم نمی‌شه به ذهن خودت نرسید.
‫آه، راستی.
‫اول، باید برم سراغ این.
‫همینه!
‫خودشه، شارلوت!
‫از نقشه کمک گرفتی، ‫درست همون‌طور که بهت یاد دادم!
‫راستی، شارلوت واسه چی می‌خواست به شهر بیاد؟
‫گفت باید یه‌چیزی بخره.
‫تو نمی‌دونی چی می‌خواد؟
‫سعی کردم بپرسم، ولی...
‫خ‍ ـ‌ خب، راستش... یه رازه!
‫بهت نگفت.
‫باید حسابی جا خورده باشی،‌ میو.
‫الان دیگه راز هم داره،‌ که یعنی ‫داره یاد می‌گیره واسه خودش زندگی کنه!
‫احسنت، شارلوت!
‫وقتشه که خودی نشون بدی و ‫من رو تو دردسر بندازی.
‫شور چندش بودن رو درآورده، دیگه ‫دارم نگرانش می‌شم.
‫فکر نمی‌کنید به مشکل خورده باشه؟
‫اوه... شاید راه رو گم کرده؟
‫چی؟! ا ـ اینکه مشکل خیلی بزرگیه!
‫این خودی نشون دادنی که می‌گی ‫به‌نظر دیگه خیلی بعید به‌نظر نمیاد.
‫ها؟ منظورت از این حرف چیه؟
‫اگه مستقیم بره جلو،
‫ممکنه سر از محله‌ی مِعارد دربیاره که ‫منطقه‌ی چندان امنی نیست.
‫چـــی؟!
‫یه گروه به اسم سرپنت فنگ منطقه‌ی ‫منتهی به مِعارد رو تحت کنترل داره،
‫و رهبرش، یه مرد افسونگر افعی‌ـه که اسمش گرُه ـه.
‫حالا باید چیکار کنیم،‌ داداش؟
‫می‌تونم وانمود کنم که اتفاقی داشتم ‫از اون‌جا می‌گذشتم و جلوشو بگیرم.
‫نه.
‫این اولین ماجراجوییِ شارلوته.
‫ترجیح می‌دم بهش ضدحال نزنم.
‫آخه...
‫یادم افتاد که باید به یه‌چیزی رسیدگی کنم.
‫این مشکل رو به شما می‌سپرم.
‫هــه؟!
‫کجا داری می‌ری؟!
‫به سلامت، میو!
‫یه‌راست رفت جایی که امنیت نداره، میو.
‫موندم داره از چه نقشه‌ای کمک می‌گیره...
‫اگه یه‌بار دیگه بپیچه دست چپ، سر از محله‌ی معارد درمیاره، میو.
‫داداشم کدوم گوریه؟
‫یعنی کجام...؟
‫هـــی، اوضاع واقعاً خیطه!
- اشرافی بدنام که نجات دادم بانوی برای - می‌ذارم شیطونی دوره‌ی آموزشی فشرده از
‫بیشتر از این نمی‌تونیم وقت تلف کنیم!
‫خوش اومدین، علیاحضرت!
‫شارلوت-ساما بودید دیگه، درست می‌گم؟
‫بنده گرُه هستم.
‫ممنون از اینکه قدم رنجه فرموده و ‫به این محله تشریف آوردین.
‫به خونه‌ی ما خوش اومدین!
‫قدمتون روی چشم!
‫ها؟ ها؟ ها؟
- ‫یعنی چی؟ - ‫چه می‌دونم؟
‫قشنگ واضحه که.
‫داداش! کجا بودی؟!
‫من جلوتر از شما به اینجا رسیدم و ‫بهشون یه درس حسابی دادم.
‫بهشون هم گفتم که وقتی شارلوت ‫از راه رسید، باهاش مؤدبانه برخورد کنن.
‫دست شیطون رو از پشت بستی، داداش!
‫آه، پس واسه همینه که ‫همه‌شون حسابی آش‌ولاشن، میو.
‫دوستان، حال‌تون خوبه؟
‫هــه؟
‫خب، آخه، چون به‌نظر میاد صدمه دیدین...
‫این یه معجون جادویی‌ـه.
‫لطفاً اگه خواستید ازش استفاده کنید.
‫می‌تونید به مارتون هم بدین.
‫خیلی ممنونم!
‫خواهش می‌کنم، قابل‌تون رو نداره.
‫الهه-ساما!
‫می‌خوام راه درست رو پیش بگیرم و ‫و زندگی شرافتمندانه‌ای داشته باشم!
- ‫منم همینطور! - ‫منم!
‫آ‌ ـ‌ آ‌ ـ آه، شماها چتون شده؟
‫لطفاً سرهاتون رو بالا بگیرین!
‫هوم، امان از این شارلوت.
‫توی جلب اعتماد دیگران رودست نداره.
‫انگار که داریم یه بخش از یه داستان اساطیری رو می‌خونیم، میو.
‫راستی، رابطه‌ی شما با ارباب شیاطین بزرگ چیه؟
‫هان؟
‫شما همه آشناهای آلن-سان هستین؟
‫نمی‌شه «آشنا» درنظر گرفتش...
‫بیشتر می‌شه گفت، مجبور شدیم...
‫اگه از جونت سیر شدی بهش بگو...
‫هوی!
‫انگاری پاشون یه جا گیره.
‫بهشون نشون دادم این به چه دردی می‌خوره.
‫میو میو...
‫رابطه‌م با آلن-سان...؟
‫خب، راستش... من خونه‌ای ندارم که بهش برگردم.
‫ولی آلن-سان بهم لطف داشتن و استخدامم کردن.
‫پس گمونم آلن-سان، واسه من...
‫ا ـ اربابمه؟
‫قشنگ فساد و بی‌بندوباری رو داد می‌زنه!
‫هی، داداش؟ حالت خوبه؟
‫الانه که سوزش معده بگیرم، میو.
‫الهه-ساما، نکنه سرتون کلاه رفته باشه...؟
‫نه، بیشتر انگار تهدید شده؟
‫کنار هم بودنِ شما و ارباب شیاطین بزرگ، ‫چیزی جز «جرم» نمی‌تونه باشه.
‫پست‌فطرتا...!
‫ولی خوب می‌فهمم چی می‌گن.
‫من ارباب شیاطین بزرگی‌ام که حتی اراذل هم ‫ با شنیدن اسمش شلوارشونو خیس می‌کنن،
‫و اون الهه‌ای‌ـه که مهرومحبتش کل دنیا رو دربرمی‌گیره...
‫هرطور که بهش نگاه کنی، از سرم زیادی‌ـه.
‫ولی آلن-سان مرد خیلی موقری‌ـه.
‫حتماً سوءتفاهمی پیش اومده.
‫راست می‌گین؟
‫از ارباب شیاطین بزرگ انتظار نداشتم.
‫بعدشم، آلن-سان انواع‌واقسام شیطنت‌ها یادم می‌ده.
‫شیطنت‌ها...؟!
‫هوم؟
رنگ‌پریده
‫همین چندروز پیش، من و آلن-سان ‫کل شب رو بیدار بودیم و داشتیم شیطنت می‌کردیم.
‫می‌دونستم کار زشتی‌ـه، ‫ولی اون شب خیلی خوش گذشت.
- ‫داداش... - ‫ارباب شیاطین...
‫کل شب داشتیم ویدئوگیم می‌زدیم و هله‌هوله می‌خوردیم.
‫ولی بهش تذکر می‌دم که تو جمع حرفی ازش نزنه...
‫خب دیگه دوستان، ممنون از اینکه وقت گذاشتید.
- ‫خدانگهدار! - ‫به سلامت!
‫خوبه. تا الان که به خیر گذشته.
‫ولی ارباب شیاطین، شارلوت-چان ‫جلوتر از قبل رفته، میو...
‫که اینطور. جلوتر دارودسته‌های ‫خیلی خطرناک‌تری هست...
‫خیال‌تون تخت باشه بابا.
‫داداش، نکنه...
‫آره.
‫به‌راحتی می‌شه ترتیبش رو داد.
‫فقط کافیه کل این منطقه رو تحت کنترل دربیارم!
‫می‌دونستم یه تخته‌ش کمه.
- خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - خانواده عروسکی - ‫اگه بتونم انگشت‌های عروسک‌گردان رو ببینم ‫حمله‌ی یه عروسک راه به ‌جایی نمی‌بره!
- گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده - گرگ‌های بهت‌زده
‫بفرما،‌ علی‌الخصوص روی گرگینه‌ها جوابه!
‫یه عطر با ترکیب خاصه!
‫آه! اینا بدترین مشتری‌هامونن که ‫یه طومار شکایت بهمون فرستادن!
- تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ - تکه‌های بزرگ
‫چی گفتی؟!
‫دشمن میاها دشمن منه!
‫هوف.
‫خوب گرم کردم.
‫با این حساب پوزه‌ی همه دارودسته‌های ‫خطرناک این شهر رو به خاک مالیدی، میو!
‫به عبارتی هیچ خطری شارلوت رو تهدید نمی‌کنه،
‫پس دیگه نیازی نیست بیشتر از این بپاییمش، درست می‌گم؟
‫خب، حرفت منطقیه،‌ ولی...
‫مطمئنم شارلوت نمی‌خواد بدونی چی می‌خواد بخره.
‫ولی آخه...!
‫پس من خودم تنهایی حواسم بهش هست، میو!
‫حالا لطفاً، تا تموم شدن خریدش دندون رو جیگر بذار، میو!
‫عالیه!
‫میاها، ممنون!
‫به‌نظرت شارلوت به‌زودی برمی‌گرده...؟
‫آلن-سان، اروکا-سان!
‫شارلوت-چان خریدش رو بدون ‫کوچک‌ترین مشکلی تموم کرد، میو.
‫خسته نباشی.
‫ولی الان که حواست بهش نیست ‫مطمئنی حالش خوبه؟
‫بله. انگار توی راه به یکی از آشناهاش برخورد، ‫و الان با اونه، میو.
‫گمونم خیلی زود برسن اینجا، میو.
‫ر ـ راستی، می‌خوام یه‌چیزی ازت بپرسم.
‫چی؟
‫دقیقاً چی خرید؟
‫داداش...
‫راستش، ندیدم چی خرید، میو.
‫به‌نظر کار به دور از ادبی میومد،‌ میو.
‫که اینطور.
‫آه، ایناهاشن.
‫آلن-سان، اروکا-سان، میاها-سان، همه‌تون اینجائین.
‫مشتاق دیدار.
‫آه، ببین کی اینجاست! صاحب مغازه‌ی اکسسوری مو.
‫ولی واقعاً احسنت دارین،‌ قربان.
‫چطور... مگه؟
‫از خیابون که داشتیم می‌گذشتیم، ‫همه‌جا ذکر خیر شما بود،‌ آلن-سان.
‫اینکه چطور ارباب شیاطین بزرگ ‫امنیت رو در خیابون‌ها برقرار کرده.
‫آخه چطوری؟
‫چطوری؟!
‫چون اون شرخرهای گردن‌کلفت ‫زندگی رو به کام اهالی شهر تلخ کرده بودن.
‫بعد شما اومدین و بهشون گوشمالی دادین، ‫واسه همین ما همه بهتون مدیونیم.
‫هـــه، دست‌مریزاد،‌ داداش.
‫بدون اینکه قصدشو داشته باشی به داد مردم رسیدی.
‫درسته.
‫از طرف این شهر، ازتون متشکریم.
‫خیلی ممنونم.
‫من این‌کارو صرفاً به‌خاطر شارلوت انجام دادم.
‫کی فکرشو می‌کرد بابتش ازم قدردانی شه؟
‫زندگی چیز عجیبی‌ـه.
‫نه، نیازی به تشکر نیست.
‫انگیزه‌ی من از انجام این‌کار یه‌چیز شخصی بود...
‫کم پیش میاد مردی مثل شما ببینیم.
‫عزیزم،‌ شانس آوردی که همچین ‫دوست‌پسری گیرت اومده.
‫ها؟
‫چیزه...
‫نه، ما...
‫آه، که اینطور.
‫خب دیگه، موفق باشید.
‫اگه اجازه هست،‌ من دیگه باید برم.
‫بله. ممنون که همراهم اومدین.
‫ر ـ‌ راستی...
‫خب، چیزه...
‫جانم؟
‫خریدت... چطور بود؟
‫عالی پیش رفت!
‫ها! اونا مال اون مغازه که تازه افتتاح شده نیستن؟
‫خفن‌ترین جای شهر،‌ میو.
‫ا ـ اینا هدیه از طرف من ‫برای اروکا-سان و میاها-سانن!
- ‫هــا؟! - ‫میـــو؟!
‫چ‍ ـ چی...؟!
‫تو امروز به شهر اومدی ‫تا واسه ما کادو بخری؟!
‫شنیدم اولین دستمزدت بوده.
‫مطمئنی می‌خوای بهم بدیش؟
‫ا ـ البته. شما دوتا همیشه بهم محبت دارین، واسه همین...
‫وااای! یه عروسک پیشی فوق بامزه!
‫من یه کلاه جدید گرفتم، میو!
‫خیلی ممنونم، میو!
‫خوشحالم که خوش‌تون اومده.
- ‫شارلوت! - ‫بله؟
‫واسه من... چیزی نخریدی؟
- ‫داداش... - ‫ارباب شیاطین...
‫خیلی دنبال چیزی که خوشحال‌تون کنه، گشتم.
‫ولی اصلاً نمی‌دونستم از چی خوش‌تون میاد...
‫اگه از طرف تو بود، تمبر،‌ کارت‌پستال، پرچم، عکس قطار،
‫حتی یه گل از کنار جاده، سنگ‌ریزه، کرم‌خاکی، ‫جیرجیرک کاوگر، آب شلنگ و
‫هرچیز دیگه‌ای که فکرشو بکنی خوشحالم می‌کرد!
‫م‍ ـ متأسفم!
‫زیاد بهش فکر نکردم، حتی با اینکه بهتون مدیونم.
‫آه، ن‍ ـ نه،‌ نمی‌خواستم سرزنشت کنم...
‫همیشه من بودم که مورد ‫لطف و محبت‌تون قرار گرفتم،
‫و متوجه شدم که اصلاً نمی‌دونستم از چی خوش‌تون میاد.
‫پس برای شروع،‌ فکر کردم...
‫شنل‌تون.
‫ایناها،‌ حاشیه‌ش یه‌کوچولو ساییده شده...
‫راست می‌گی.
‫اجازه می‌دین بدوزمش؟
‫و لطفاً حین انجام این‌کار، همه‌ی چیزهایی ‫رو که دوست دارین بهم بگین.
‫تا دفعه بعدی بتونم براتون یه هدیه انتخاب کنم.
‫ا ـ البته.
‫احساسی توی قلبم شکوفا شده.
‫اوقاتی که باهم می‌گذرونیم، برام ‫از هرچیز دیگه‌ای باارزش‌تر می‌شن.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫آلن-سان، قسمت بعدی قراره چه‌جور داستانی داشته باشیم؟
‫قسمت بعدی سفر چشمه‌ی آب‌گرم شیطنت‌آمیزه!
- قسمت بعدی - شیطنت‌آمیز سفر چشمه‌ی آب‌گرم
‫سفر چشمه‌ی آب‌گرم؟!
‫شارلوت؟! حالت خوبه؟!