‫آلن-سان، این کوچولو می‌خواد باهامون بیاد.
‫مطمئنی می‌تونی از بچه‌ی عزیزت جدا بشی؟
‫دلت برای خانواده‌ات تنگ نمی‌شه؟
‫شما اهل منطقه‌ی گرُل هستید، درسته؟
‫یه فنریر می‌تونه تو کمتر از یه ساعت به اینجا برگرده.
‫عجب، پس صرفاً قراره واسه یه مدت باهامون زندگی کنه.
‫خیلی‌خب، پس بیا خونه‌ی من.
‫لطفاً با شارلوت خوب تا کن!
‫مطمئنید؟
‫نه تنها من، بلکه این کوچولو هم...
‫اشکالی نداره.
‫عمارت من بزرگه و محیط اطرافشم ‫کلی جا برای پیاده‌روی داره.
‫ضمناً، خانواده هرچی بزرگ‌تر بهتر، مگه نه؟
‫خ‍ـ ــ خانواده؟
‫منم هستم؟
‫چی داری می‌گی؟ معلومه!
‫تو عملاً خانواده‌ی منی.
‫چی شده؟
‫چیز عجیبی گفتم؟
‫ن‍ـ ــ نه، چیزی نیست...
‫داداشم درعین‌حال که رکه، خیلی خنگه.
‫ناخودآگاهش زن‌بازه...
‫ت‍ـ ــ تو اینجا چیکار می‌کنی؟!
‫برای عذرخواهی بابت ایجاد دردسر،
‫مایلم محافظ شخصی شارلوت-ساما بشم.
‫ببخشید، می‌خواستم ازتون بپرسم...
‫شما کی هستید؟
‫شوخی می‌کنید دیگه، نه؟
‫من خانواده‌تونم که دوستتون داره.
‫با اجازه کی به خودت خانواده می‌گی؟!
‫برگرد برو تو باغ‌وحش!
‫لطفاً برای ماه‌عسل واقعی‌تون مجدداً به هتل ما برگردید!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
شیطون ساکن
‫با اجازه، می‌رم با لو-چان قدم بزنم.
‫باشه.
‫لو، شارلوت رو به تو می‌سپارم!
‫هان؟
‫بیا بریم، لو-چان.
‫بعد از سفر به منطقه‌ی یونُها، لو، یه فنریر، ‫به خانواده‌مون اضافه شد.
‫و تو الان کمتر از قبل وقت می‌کنی ‫با شارلوت-ساما شیطونی کنی.
‫به‌نظر می‌رسه از اینکه لو شارلوت-ساما ‫رو ازت گرفته، ناراحتی.
‫گوستسو، تا کی می‌خوای اینجا بمونی؟
‫یعنی چی تا کی.
‫ناسلامتی من خانواده‌ی شارلوت-سامام.
‫من که قبول ندارم.
‫اذیت نکن.
‫قطعاً تو هم شارلوت-ساما رو به‌اندازه‌ی من دوست داری، درست می‌گم آلن-دونو؟
‫دو ـ‌ـ دوست؟!
‫خ‍ـ ــ خب، به‌عنوان عضوی از خانواده‌م دوستش دارم.
‫پوزخند.
‫درست همون‌طور که این کاپی‌بارای جهنمی بهش اشاره کرد،
‫من از اینکه کمتر از قبل با ‫شارلوت وقت می‌گذرونم، ناراحتم.
‫ولی خوشحالم که الان هدفی توی زندگی داره.
‫هدف مربی موجود جادویی شدن.
‫شبی که از منطقه‌ی یونُها برگشتیم...
‫آلن-سان، می‌خوام همه‌چیز رو درمورد ‫رام کردن موجودات جادویی یاد بگیرم.
‫چقدر مثبت‌اندیش شده.
‫اولین‌بار که به اینجا اومد،
‫برای ساعت‌ها فقط رگه‌های ‫کف چوبی رو شمرد...
‫که این‌طور.
‫خیلی‌خب، من هرچیزی که لازمه رو ‫بهت یاد می‌دم، از اصول پایه شروع می‌کنیم.
‫خیلی ممنونم!
‫از اون‌موقع، شارلوت یه شاگرد فوق‌العاده سخت‌کوش ‫و ممتاز بوده که همه‌ی مطالب رو خیلی سریع یاد می‌گیره.
‫به‌قدری خودش رو وقف یادگیری کرده که ‫هرشب مشغول مرور و پیش‌خوانی مطالب ـه.
‫یه شاگرد بااستعداده که به‌شدت مشتاقه ‫خودش درمورد انواع چیزها تحقیق کنه.
‫از وقتی که شارلوت برای مربی موجود جادویی شدن مطالعه رو شروع کرده،
‫هر روز ازش جنبه‌ی جدیدی رو کشف می‌کنم.
‫حالا، تو امتحان کن.
‫پس...
‫شروع می‌کنم.
‫با اجازه.
‫آفرین، لو-چان!
‫حرف نداشت.
‫فکر نکنم کسی تاحالا تونسته باشه مثل تو ‫با فنریرها ارتباط برقرار کنه.
‫بی‌شک یه نابغه‌ای.
‫از شاگرد عزیزم کمتر از این انتظار نمی‌ره.
‫اون رو بهونه کردی تا بهش بگی «عزیز»ته؟
‫معلومه که نه!
‫خدایی دیگه باید بری!
‫لطفاً برگرد به باغ‌وحش!
‫چندبار باید بهت بگم؟
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫بیا، لو-چان. اینم جایزه‌ت.
‫شارلوت حسابی گل کاشت، ولی تو هم عالی بودی.
‫لو-چان؟!
‫نباید دیگران رو گاز بگیری!
‫معذرت می‌خوام، آلن-سان.
‫نه، عیب نداره.
‫ولی همون‌طور که گفتم، این ثابت می‌کنه تو تنها کسی ‫هستی که می‌تونه اعتماد لو رو جلب کنه.
- ‫این‌طور نیست... - ‫قطعاً همین‌طوره.
‫از دید من، شارلوت-ساما
‫به سطح برقراری گفت‌وگوی جانوری رسیده.
‫گفت‌وگوی جانوری...
‫این جادوی جایگزینی خودکار زبان موجود جادویی‌ای که
‫باهاش ارتباط برقرار کردی با زبان ‫آدمیزاده، درست می‌گم؟
‫آفرین، معلومه چیزی رو جا ننداختی.
‫خیلی ممنونم.
‫توی کتابی که اون‌روز خوندم ‫درموردش توضیح داده بود.
‫حالا که فکرشو می‌کنم، چرا گوستسو-سان ‫می‌تونه با ما ارتباط برقرار کنه؟
‫راست می‌گی.
‫یه‌جور طلسمه؟
‫اگه کلکی داره، می‌خوام-
‫من خودآموخته‌م!
‫من به‌واسطه‌ی زندگی خیلی طولانی که داشتم، ‫خودم بدون کمک کسی زبون آدمیزادی رو یاد گرفتم.
‫ولی تاحالا نشنیدم گفت‌وگوی جانوری ‫روی یه فنریر جواب بده.
‫واسه امتحانش کردنش زیادی زود نیست؟
‫لطفاً اجازه بدید امتحان کنم!
‫گفت‌وگوی جانوری
- گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری - گفت‌وگوی جانوری
‫لو-چان... می‌تونی سعی کنی یه‌چیزی بگی؟
‫ناامید نشو.
‫کاملاً طبیعیه که نتونی طلسمی ‫در این سطح رو استفاده-
‫هی تو، واسه چی دست به مامانم می‌زنی؟
‫لو-چان! می‌تونی به زبون ما صحبت کنی!
‫هـــه؟
‫اوه، آره!
‫دارم با مامان حرف می‌زنم!
‫«مامان»؟!
‫از حرف زدن باهات خوشحالم!
‫آخ‌جون!
‫لو-چان! یه‌لحظه صبر کن!
‫من که گفتم، اون استثنائی‌ـه.
‫الحق که شاگرد عزیزمه.
‫ولی انگار لو واقعاً ازت بدش میاد.
‫این‌که حقیقت نداره... نه...؟
‫وای!
‫فکر کردم لو باید جای مخصوصی برای آب‌تنی داشته باشه.
‫این هدیه‌ی تبریک به لو بابت حرف زدن به زبون آدمیزادی‌ـه.
‫خ‍ـ ــ خیلی ممنونم!
‫این عالیه،‌ مگه نه لو-چان؟
‫آره!
‫بیا، لو-چان.
‫باید تشکر کنی.
‫مرسی...
‫لو-چان، فکر می‌کنی بتونی با صدای بلندتری بگی؟
‫همین که می‌تونه بگه کفایت می‌کنه.
‫برو، بازی کن و خوش بگذرون.
‫چرا تو اولین‌نفر ازش استفاده می‌کنی؟!
‫چون خانواده هستیم.
‫این فقط واسه فنریرها و آدم‌هاست!
‫قرار نیست کاپی‌باراها هم ازش استفاده کنن!
‫این تبعیض علیه کاپی‌باراها نیست؟
‫منم می‌رم تو!
- ‫روی منم آب پاشیدی، لو-چان! - ‫بیا! بیا!
‫اگه استفاده ازش برای کاپی‌باراها ‫قدغنه، پس چاره‌ی دیگه‌ای برام نمی‌مونه.
‫تکنیک سری سبک موش جنگلی جهنمی!
‫آب درخشان!
‫هــــــــــه؟!
‫این تکنیک تغییرشکل رو به‌دست آوردم ‫تا شاید توی چیزی که آدم‌ها «تست غذا» صداش می‌زنن
‫توی شهر شرکت کنم...
‫بهترین فرصت برای امتحان کردنشه.
‫نظرتون چیه؟
‫یعنی... تو...
‫زنی؟
‫عکس‌العملت فقط همینه؟
‫لو-چان، سرده!
‫چه آرامش‌بخش...
‫ای کاش می‌شد این روزها تا ابد ادامه داشته باشن.
‫از من بعیده آرزوی همچین چیزی رو کنم.
‫ولی ببین از وقتی که اول به اینجا رسیده بود، ‫چقدر فرق کرده...
‫لو-چان!
‫قلبم چشه؟!
‫گمونم بیش‌ازحد معمول از تپش انداختمش...
‫یا شاید...؟
‫آلن-سان، مشکلی پیش اومده؟
‫نه، هیچی.
‫گذشته از این، شارلوت، نمی‌خوای ‫به این‌ زودی‌ها بیرون بیای؟
‫هـــان؟ وای!
‫چرا.
‫لو-چان و گوستسو-سان، دوست دارید ‫کمی بیشتر بمونید و بازی کنید؟
- ‫آره! - ‫آره.
‫پس من اول بیرون می‌رم.
- ‫راحت باشید. - ‫باشه!
‫حتماً.
- ‫آلن-سان. - ‫هوم؟
‫بابت تمام کارهایی که برام انجام دادین، ازتون خیلی ممنونم.
‫چرا اینقدر رسمی؟
‫من که بهت گفته بودم هرچی شیطنت ‫توی دنیا هست رو بهت یاد می‌دم.
‫این که چیزی نیست.
‫می‌تونم حتی برات یه استخر بسازم.
‫باغ خیلی بزرگه، واقعاً ‫می‌شه اینجا یه استخر ساخت.
‫آره. از قرار معلوم صاحب قبلی ملک
‫نمی‌دونسته باهاش چیکار کنه، ‫برای همین دست‌نخورده باقی مونده.
‫اینجا قبل از شما کسی زندگی می‌کرد؟
‫آره.
‫باهاش ملاقات نداشتم، ولی ‫مثل اینکه ساکن قبلی...
‫ناپدید شده.
‫هــــه؟
‫ظاهراً، یه الف عجیب‌غریب ‫30 سال پیش اینجا زندگی می‌کرده.
خارج شهر می‌موند،‌ جامعه‌گریز بود؛
‫و همیشه طوری پشت میز مطالعه‌ش ‫می‌نشست که انگار تسخیر شده.
‫ولی یه‌روز ناگهانی ناپدید شد.
‫بعضیا می‌گن چون آزمایشاتش مدام شکست می‌خورد ‫خودش رو از بالای صخره پرت کرده.
‫یه‌سریای دیگه می‌گن هیولایی ‫که خودش خلق کرده بود، یه لقمه چپش کرده.
‫یا اینکه قارچ‌ها به‌خاطر ارتکاب یه عمل ممنوعه
‫تسخیرش کردن و هنوزم سرگردونه...
‫بگذریم، به‌خاطر این دسته شایعات،
‫تونستم این عمارت رو ‫مفت بخرم...
‫لعنتی، زیاده‌روی کردم؟!
‫شرمنده، شارلو-
- ‫اون... - ‫هـــا؟
‫نه بابا!
‫هوی، گوستسو!
‫حالت خوبه؟!
‫چه مشکلی هست؟
‫زنده‌ای!
‫ولی این‌ها دیگه چه کوفتی‌ان؟
‫اگه درمورد این پدیده سؤال می‌پرسی، ‫باید بگم توضیحی براش ندارم.
‫اگه می‌پرسی که این‌ها چین، ‫مشخصاً قارچن.
‫نه، می‌دونم قارچن-
‫هــــــــی!
‫شماها قارچ‌های عزیزم رو دزدیدین؟!
‫قارچ‌ها...؟
‫...روح؟!
- می‌ذارم شیطونی دوره‌ی آموزشی فشرده از - اشرافی بدنام که نجات دادم بانوی برای
‫ای وای، نمی‌خواستم اون‌طوری زهره ترکتون کنم.
‫شرمنده روی ماهتون!
‫آهان...
‫چیزه...
‫شما باید جناب آلن باشی، درسته؟
‫الان دیگه دست‌گیرم شد که نمی‌خواستی ‫قارچ‌هام رو هاپولی کنی.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫آه، راستی هنوز خودم رو معرفی نکردم.
‫من دوروثیا گریم والنشتاینم.
‫می‌تونید دوروثیا-سان صدام بزنید!
‫یه مسئله‌دارِ دیگه...
‫ولی نه، صبر کن، انگار این ‫چند وقتی می‌شه اینجا زندگی می‌کنه،
‫ولی هیچ‌وقت تاحالا متوجه حضورش نشده بودم.
‫نکنه... یه روحید؟!
‫می‌دونستم، می‌دونستم وجود داره!
‫روح؟
‫چی داری می‌گی؟
‫منظور، این منم که اینجا باید سؤال بپرسم!
‫شماها دقیقاً کی هستید؟
‫آلن-سان...؟
‫ما کی هستیم؟
‫ما طبقه‌ی بالا توی عمارت زندگی می‌کنیم.
‫هــــــــا؟!
‫عمارت طبقه‌ی بالا که مال منه!
‫حرفت با عقل جور درنمیاد.
‫ها، نکنه تو... الفی هستی که ‫30 سال پیش ناپدید شد!
‫چـــــــــی؟!
‫سی... سال...؟!
‫پسر، توی 30 سال همه‌چی از این‌رو به اون‌رو می‌شه،‌ ها؟
‫کی فکرشو می‌کرد موجودات جادویی کمیابی ‫مثل این‌ها اینجا زندگی کنن؟
‫آلن-دونو، احیاناً ایشون یه الف تیره‌پوست نیستن...؟
‫خودشه، برای منم عجیب میومد...
‫هـــا، تونستی تشخیص بدی؟
‫حقّا که یه کاپی‌بارای جهنمی‌ای!
‫این دیگه چیه؟
‫یه گونه‌ی الف نادر که بالاترین جایگاه رو داره.
‫تقریباً می‌شه گفت افسانه‌ای‌ان.
‫یه الف تیره‌پوست می‌تونه با استفاده از قدرت جادویی توی هوا
‫دست کم 100 سال بدون نیاز به خوردن و آشامیدن زندگی کنه.
‫حالا یه فنریر داریم و یه کاپی‌بارا و یه الف تیره‌پوست...
‫شرط می‌بندم هیچ‌کس تاحالا ‫سه‌تاشون رو باهم یه‌جا ندیده.
‫ولی چی می‌تونه یه الف تیره‌پوست رو ‫مجاب کنه که 30 سال خودش رو مخفی کنه...؟
‫پس من گمشده محسوب می‌شم، مگه نه؟
‫لعنتی.
‫گمونم...؟
‫عجب، فهمیدم قضیه از چه قراره.
‫اگه ساکن قبلی هنوز اینجا باشه، ‫حقوق مالکیت چی می‌شه؟
‫این قراره تبدیل به یه کابوس قضایی شه!
‫ولی شارلوت تحت تعقیبه،
‫و جای بهتری برای مخفی کردنش پیدا نمی‌شه.
‫این درخصوص لو و گوستسو هم صدق می‌کنه.
‫باید هرطور شده، قضیه رو ختم به خیر کنم.
‫دوروثیا، من یه پیشنهادی برات دارم.
‫چه پیشنهادی؟
‫برای پرسیدنش مرددم، ولی امکانش هست ‫درمورد فروختن این عمارت به من فکر کنی؟
‫هوم...
‫البته، چرا که نه!
‫راستش من زیرزمین رو ترجیح می‌دم، ‫پس شما تا هروقت که خواستین می‌تونین توی عمارت بمونین.
‫د ــ دمت گرم!
‫پس بیا یه وقت دیگه سر قیمت بحث کنیم...
‫نه، من به هیچ پولی نیاز ندارم.
‫هــــــا؟!
‫عوضش، می‌خوام یه شرط دیگه بذارم.
‫برای رهایی از این مخمصه ‫به کمکت نیاز دارم!
‫ترجیح می‌دم بهت پول بدم که راحت‌تره...
‫ببخشید...
‫به‌نظر میاد یه مشکلی داره، پس ‫شاید بتونیم تا آخر به حرف‌هاش گوش بدیم؟
‫ولی آخه...
‫ا ــ اگه کاری از دستم بربیاد، با کمال میل کمکتون می‌کنم!
‫اگه مامان کمک کنه،‌ پس می‌تونید روی منم حساب کنید!
‫منم یه دستی می‌رسونم.
‫آه، باشه بابا...
‫بهمون بگو چی لازم داری.
‫جدی می‌گید؟!
‫یه دنیا تشکر!
‫ولی این لطف رو فقط جناب آلن ‫و شارلوت خانوم می‌تونن در حقم بکنن،
‫پس فقط به شما دونفر نیاز دارم.
‫خب،‌ برای کمک به رها شدنت از مخمصه، ‫ازمون می‌خوای چیکار کنیم؟
‫قبلش می‌شه داستانم رو براتون تعریف کنم؟
‫من قبلاً نویسنده‌ی ژانرهای مختلفی بودم،
‫از ترسناک و معمایی گرفته، ‫تا عدالت اجتماعی و تاریخی.
‫توی صنعت نویسندگی مشهور بودم،
‫و از نظر خودم یه نابغه بودم.
‫ولی یه‌ روز، سعی کردم یه رمان عاشقانه بنویسم...
‫و بعدش دیدم پسرفت وحشتناکی کردم.
‫تا مهلت تحویل چیزی نمونده بود، ولی ‫من حتی یه خط هم نتونسته بودم بنویسم.
‫من که توی هچل افتاده بودم...
‫نگو که تو به مدت 30 سال...
‫از ترس مهلت تحویل به زیرزمین فرار کردی؟
‫آخه ویراستارم عین چی ترسناکه!
‫این یکی، بهتره بگم...
‫آشغاله.
‫آره، آره.
‫من هیچ‌گونه تعهدی در قبال کمک به کسی مثل تو ندارم...
‫کم کم دارم حس می‌کنم بهتره از عمارت دل نکنم.
‫ولی من که نمی‌تونم یه فرد گرفتارو تنها بذارم.
‫مخمصه‌ی 30 ساله‌م بالأخره تموم می‌شه!
‫نگاهتون که می‌کنم مو به تنم سیخ می‌شه!
‫شک ندارم این ترکیب می‌ترکونه!
‫که... این‌طور...؟
‫من فقط می‌خوام با نویسندگی بی‌نظیرم ‫لبخند روی لب همه‌ی دنیا بیارم!
‫می‌گیری که چی می‌گم، شارلوت خانوم؟!
‫ب‍ـ ــ بله...
‫خب؟ ازمون می‌خوای دقیقاً چیکار کنیم؟
‫هوم، هوم...
‫زوجِ یه پسر رئیس‌مآب و یه دختر نازک‌دل و تودل‌برو.
‫عجب بستری...
‫سنسورهام حسابی حال اومدن!
‫هوی، گوشت با منه؟
‫می‌خوای چیکار کنیم؟
‫معلوم نیست؟
‫هی، شما دوتا!
‫محض خاطر رمان جدید نویسنده‌ی ‫خارق‌العاده، دوروثیا گریم والنشتاین،
‫باید همین‌ الان همین‌جا لاو بترکونین!
‫هــــــــــــــــــــا؟!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫«لاو ترکوندن» یعنی چی؟
‫یعنی یه آقا و خانم که باهم لاس می‌زنن.
‫قسمت بعدی، «نمایش کوتاه شیطنت‌آمیز.»
- قسمت بعدی - شیطنت‌آمیز نمایش کوتاه
‫وادارشون می‌کنم این‌کار و اون‌کارو بکنن...
‫چندش.