‫کرافورد-ساما، شما از چه کرافورد-ساما هستید؟
‫زین پس نام کرافورد را کنار خواهم نهاد.
‫لذا، بیا این شهر را وداع گوییم و یک با دگر عمر گزاریم.
‫بلی!
‫شارلوت.
‫آلن-سان.
‫کــــات!
‫فکر کردی می‌تونی با استفاده از جادو ‫سروته کار رو هم بیاری؟!
‫نه، قصدم این نبود...
‫پس چی بود؟
‫خب... آغوش براید استایل یکمی... خجالت‌آوره...
‫برو ببینم! مگه بچه شدی؟!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
شیطنت‌آمیز نمایش کوتاه
‫شما دوتا انگار صدسال سیاه نمی‌تونین ‫به اختیار خودتون لاس بزنید،
‫واسه همین من یه نمایشنامه آماده کردم.
‫دردتون چیه؟!
‫می‌دونستم نباید این پیشنهاد رو ‫با بی‌خیالی محض قبول کنم.
‫محض خاطر رمان جدید نویسنده‌ی ‫خارق‌العاده، دوروثیا گریم والنشتاین،
‫باید همین‌ الان همین‌جا لاو بترکونین!
‫حتی به بوسیدن هم مجبورتون نکردم!
‫ب‍ـ ــ بوسیدن؟!
‫فقط طبق نمایشنامه پیش برید و لاس بزنید.
‫بعدش عمارت مال جناب آلن می‌شه.
‫من هم واسه رمان بعدیم ایده می‌گیرم.
‫معامله دوسر برده!
‫به‌خاطر عمارته.
‫تنها راه چارمه.
‫ولی!
‫نه، باید پیشنهادت رو رد کنم.
‫شک ندارم شارلوت هم از این موضوع بدش میاد!
‫م‍ـ ــ من؟
‫محال ممکنه با مردی که ازش ‫حتی خوششم نمیاد لاس بزنه.
‫چیزه، محال ممکن نیست.
‫دیدی گفتم، شارلوت هم باهام موافقه...
‫هـــــا؟!
‫اگه با شما باشه اشکالی نداره،‌ آلن-سان...
‫آ ــ آلن-سان؟!
‫ح‍ـ ــ ح‍ـ ــ حالتون خوبه؟!
‫خوبم.
‫یه لحظه همچین تو حال خودم نبودم، ‫واسه همین سریع خودمو شفا دادم.
‫ا ــ ای وای، سروصورت‌تون خونی شده!
‫آ ــ آه،‌ نه، چیزی نیست.
‫این‌ها خودجوش لاس می‌زنن.
‫خودشه!
‫بیشترش کنین!
‫ولی اگه بخوایم با روندی که شما دارین پیش بریم، ‫حتی من هم از کهولت سن ریق رحمت رو سر می‌کشم.
‫پس ازتون می‌خوام بچسبید به نمایشنامه.
‫حالا که یه‌بار اجرا داشتم،‌ خوب می‌دونم؛
‫جزء به جزء پیش رفتن با نمایشنامه اون ‫بازی کردن با دم شیره.
‫ولی از طرفی اگه پیش نرم، ‫ممکنه از عمارت پرتم کنه بیرون!
‫آلن-سان، بیاید تمام تلاش‌مون رو بکنیم.
‫حالا که شارلوت پایه‌ست، مجبورم خودم رو آماده کنم!
- ‫خیلی‌خب! - ‫انجامش می‌دم!
‫ولی!
‫دست به کاری که مخالف افکار عمومی و ‫اخلاقیات باشه، نمی‌زنم!
‫دارم برات.
‫بنده هم برای کمک به این جوون‌های دلباخته ‫از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنم.
‫مامان فقط مال منه و بس!
‫کمک نمی‌کنم!
‫ولی یه‌جورایی سرگرم‌کننده به‌نظر میاد...
‫پس شاید بتونید منم وادار به کمک کنید؟
‫خب دیگه! حرفی نمی‌مونه!
‫این نمایشنامه‌ی جدیده.
‫شما فقط باید طبق این پیش برید!
‫چی! تازه عروس‌ودومادیم؟!
‫آماده، حرکت!
‫سلام و درود. بنده به خانه آمدم-
- ‫کـــــــات! - ‫مردک بدبازیگر!
‫این دیگه چه لهجه‌ای بود!
‫طبیعی‌تر باش!
‫ش‍ـ ــ شرمنده.
‫وقتی یادم میفته یکی داره تماشام ‫می‌کنه، استرس می‌گیرم.
‫و این دیگه چه سرووضعی‌ـه؟
‫اگه درخصوص صحنه‌ی برداشتی که طراحی ‫کردم اعتراضی داری، عمارتم رو پس می‌گیرم.
‫نه تروخدا!
‫دفعه بعدی درست انجامش می‌دم!
‫پس، دوباره امتحان می‌کنیم.
‫آماده، حرکت!
‫سلام. برگشتم خونه.
‫آه، عزیزم.
‫خوش اومدی.
‫باز دوباره...
‫مشکلی پیش اومده؟
‫آه، نه، هیچی.
‫دوست داری شام بخوری، یا یه دوش بگیری، یا...
‫من رو می‌خوای؟
‫کات بابا، کات!
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟!
‫توی دستورکارت همچین چیزی نبود!
‫آلن-سان، حالتون خوبه؟
‫فکر می‌کردم دیالوگ‌های خود نمایشنامه ‫رو گفتم، نکنه خراب کردم؟
‫نه، تو اصلاً خراب نکردی.
‫اونی که خرابه...
‫توئی، دوروثیا!
‫شارلوت رو مجبور به گفتن چه حرفایی می‌کنی؟!
‫هـــــه؟ چیز عجیبی نیست که.
‫خوب گوش کن، اجازه نداری از شارلوت ‫بخوای حرفای عجیب بزنه.
‫باشه بابا.
‫لعنتی!
‫اگه مسئله‌ی مالکیت عمارت مطرح نبود، ‫همچین نمایش مسخره‌ای رو...!
‫خب، بیاید ادامه بدیم!
‫آماده، حرکت!
‫امروز یه‌جور خوراک درست کردم.
‫هویج‌ها مثل خرگوش خرد شدن، می‌بینی؟
‫دست‌خوش شارلوت، نقشش رو خیلی طبیعی اجرا می‌کنه.
‫اگه بخواد می‌تونه بهترین بازیگر زن دنیا بشه!
‫لطفاً تا سرد نشده بخور.
‫باشه.
‫ایتاداکیماس.
‫بیا. عــــــا...
‫عــــــا...
‫نظاره کردی؟ منم اگه تمرکز داشته باشم از پسش برمیام!
‫خوشمزه‌ست، آ جون؟
‫آ... آ جون؟!
‫کات، کات!
‫داشت خیلی‌خوب پیش می‌رفت...
‫آلن-سان، حالتون خوبه؟
‫هوی، دوروثیا.
‫آ جون دیگه چه کوفتیه، هان؟!
‫قرار بر اینه که شما تازه عروس‌ودوماد باشید،
‫پس عادیه که واسه همدیگه صفت داشته باشید.
‫راستی، صفت شارلوت خانوم هم شی جون ـه.
‫شی جون؟!
‫خب حالا، هرچی.
‫اگه این واقعاً‌ قراره توی ‫کتاب بعدیت به دردت بخوره...
‫معلومه که می‌خوره!
‫انگار فقط داره با ایسگا کردن ما عشق می‌کنه...
‫واسه صحنه‌ی تازه عروس‌ودوماد همین‌قدر ‫بسه، پس بیاید بریم سراغ بعدی!
‫موقعیت بعدی زندگی دبیرستانی‌ـه!
‫هنوز تموم نشده؟
‫آه، ولی آخه غیر از شما دونفر ‫شخصیت‌های دیگه هم هستن.
‫چه کسایی رو واسه اجرای نقش انتخاب کنیم...؟
‫جسارت نباشه، من یه نقش رو اجرا می‌کنم.
‫این چطوره؟
‫حقیقتش، نمی‌دونستم زنی، گوستسو خانوم.
‫واکنشت فقط همین بود؟
‫ولی این نقش راست کار خودته!
- ‫منم می‌خوام! - ‫حـــلـــــه!
‫خب، آماده‌اید؟
‫آماده، حرکت!
‫یه لات تکرو، آلن کرافورد.
‫یه روز، اراذل‌واوباش دوست دوران ‫بچگیش، شارلوت، رو می‌دزدن.
‫آلن برای نجاتش تک‌وتنها پا تو قلمروی دشمن می‌ذاره.
‫حالت خوبه، شارلوت؟
‫آلن-سان!
‫پس اومدی.
‫شارلوت رو برگردونید.
‫اگه می‌خوای این زن رو پس بگیری، ‫جون بکن و به‌زور بگیرش!
‫پشیمون می‌شی.
‫رو کن ببینیم چی تو چنته داری!
‫بگیر که اومد!
‫انگار درست طبق شایعات پردل‌وجرئتی.
‫بیا به ما ملحق شو.
‫قبول نمی‌کنم!
‫مطمئنی؟
‫برات مهم نیست چه بلایی سر اون دختر میاد؟
‫چه زری زدی؟
‫نوک انگشتت بهش بخوره من می‌دونم و تو.
‫قیمه قیمه‌ات می‌کنم!
‫هــــــه؟
‫عجب قدرتی...
‫درود بهت آلن...
‫حالت خوبه، شارلوت؟
‫معذرت می‌خوام، همه‌ش تقصیر منه...
‫ببخشید، نمی‌خواستم دعوا کنم.
‫نه، شما به‌خاطر من این‌کارو انجام دادین.
.‫من هرگز ازتون نمی‌ترسم
‫برام...
‫برام خیلی باارزشه.
‫یادش بخیر.
‫وقتی با اون اراذل درگیر شده بود هم اتفاقی مشابه این افتاد.
‫میرم یه دستمال خیس کنم.
‫ای وای!
‫توی نمایشنامه قراره دنبالش برم.
‫صبر کن!
‫مشکلی هست؟
‫و اینجا، باید یه کابه-دون، بعد یه آگو-کوئی ‫و بعدش یه کاتا-زونی انجام بدم...
‫اینا اصلاً یعنی چی؟!
‫تاحالا به گوشم نخوردن!
‫«کابه» یعنی دیوار، پس گمونم باید ‫دست‌هامو روی دیوار بذارم؟
‫آه، نه، این فقط...
‫باز داره تکرار می‌شه.
‫بعضی‌وقتا که به شارلوت خیره می‌شم، قلبم می‌خواد از سینه‌ام بزنه بیرون.
‫هر حالت و رفتارش طوفانی توی قلبم به پا می‌کنه.
‫نکنه من شارلوت رو...؟
‫آلن... اون زن واسه تو چیه؟
‫به‌خاطرش تا قلمروی دشمن میای، عجب آدمی هستی!
‫شارلوت، برای من...
‫این یه اجراست.
‫احساسم رو بهش نمی‌گم.
‫پس...
‫من... من...
‫محافظ شارلوتم!
‫باید همیشه پیشش بمونم و مراقبش باشم!
‫کات، کات!
‫آقای محترم، من کی بهت اجازه دادم ‫از خودت دیالوگ به نمایشنامه اضافه کنی؟
‫اینجا باید می‌گفتی، «اون پاره‌ای از قلبمه»!
‫بداهه گفتم.
‫چون از نظرم این بهتر بود تغییرش دادم.
‫چرا حس می‌کنم داری چاخان می‌کنی...
‫خب حالا، بیخیالش!
‫شارلوت مهربون و خوش‌رفتاره.
‫اگه از احساسم باخبرش کنم، خودشو ‫موظف می‌بینه که بهم احساسات متقابل داشته باشه.
‫این ورای شیطونی‌ـه.
- می‌ذارم شیطونی دوره‌ی آموزشی فشرده از - اشرافی بدنام که نجات دادم بانوی برای
‫بعدی، داستان سیندرلا رو اجرا می‌کنید.
- ‫هنوز مونده؟ - ‫معلومه!
‫دارم از پا میفتم.
‫شارلوت، می‌شه تو هم به دوروثیا یه‌چیزی بگی؟
‫راستش به من داره خوش می‌گذره.
‫ولی اگه شما خسته‌اید، می‌تونیم فردا ادامه بدیم.
‫این واسه خسته کردن من کافی نیست!
‫هنوز می‌تونم ادامه بدم!
‫خیلی ممنون!
‫دوروثیا-سان، من درست انجامش می‌دم؟
‫این اولین‌باره که بازی می‌کنم.
‫شارلوت خانوم، تو حرف نداری!
‫خیلی ممنونم!
‫اینم از نمایشنامه بعدی‌تون.
‫جناب آلن نقش یه شاهزاده‌ی سوار بر اسب سفید رو داره،
‫و شارلوت خانوم نقش یه شاهدخت بداقبال ‫رو که باهاش بدرفتاری می‌شه، اجرا می‌کنه.
‫و نامادری بدجنس هم گوستسو می‌شه-
‫من چی؟ من چی؟
‫واسه تو یه نقش ایده‌آل دارم!
‫آخ‌جون!
‫حالا که مشخص شد، شروع می‌کنیم!
‫آماده، حرکت!
‫شارلوت دختر یه معشوقه‌ست،
‫و هر روز ازطرف نامادریش باهاش بدرفتاری می‌شه.
‫من رو یاد گذشته‌م میندازه.
‫قبل از اومدن به خونه‌ی آلن-سان،
‫هر روز کارم نظافت عمارت دوک بود...
‫هنوز کمی گردوخاک می‌بینم.
‫کارت رو از سر بگیر، شارلوت!
‫معذرت می‌خوام، مادر.
‫خب حالا، مهم نیست.
‫راستی، از پادشاهی برای یه مجلس رقص ‫دعوتنامه‌ای به‌ دستمون رسیده.
‫ولی من ازت انتظار دارم که تاوقتی به ‫خونه می‌رسم، نظافت اینجا رو تموم کرده باشی.
‫چشم، مادر.
‫نمی‌تونم به‌ این شکل زندگی کردن ادامه بدم.
‫چرا باید این‌جوری عذاب بکشم؟!
‫ش‍ـ ــ شما کی هستید؟
‫من یه جادوگرم.
‫طفلکی، من تو رو به مجلس رقص می‌برم.
‫ایناها!
‫وای، چه‌قدر خوشگله!
‫حالا، بزن بریم!
‫من با اومدن به اینجا از مادر سرپیچی کردم.
‫اشکالی نداره کسی مثل من توی مجلس رقص باشه؟
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟!
‫نکنه؛
‫اون... شاهزاده‌ست؟!
‫زیبا به‌نظر می‌رسید.
‫خ‍ـ ــ خیلی ممنونم.
‫آلن-سان با لباس شاهزاده خیلی جذاب شده.
‫آه... اگه مایل بودید، دوست دارید باهام برقصید؟
‫ولی آخه من تابه‌حال نرقصیدم...
- ‫چه تصادفی. - ‫منم همین‌طور.
‫بیا، باهم برقصیم.
‫ب‍ـ ــ بله.
‫سرتو بالا بگیر.
‫اون‌طوری راحت‌تر می‌تونیم موقع رقصیدن هماهنگ باشیم.
‫چ‍ـ ــ چشم...
‫یه‌جورایی...
‫قلبم محکم به سینه‌ام می‌کوبه.
‫وقتی با آلن-سانم، من...
‫کــــــــات!
‫شارلوت خانوم، شاهدخت معرکه‌ای بودی!
‫خیلی ممنونم.
‫جناب آلن،‌ تو هم قابل‌قبول بودی.
‫آخه چرا؟!
‫من نهایت تلاشمو کردم!
‫مامان،‌ کمی آب بخور.
‫خسته نباشید.
‫ممنونم.
‫شارلوت-ساما، همون‌طور که ازتون ‫انتظار می‌رفت نمایش شاهکاری اجرا کردید.
‫اغراق می‌کنید.
‫لو، به منم آب بده.
‫هوم!
‫عجبا...!
‫آلن-سان، اگه خواستید می‌تونید از مال من بخورید.
‫نه... نمی‌خواد.
‫خب دیگه، واسه صحنه‌ی آخر آماده‌اید؟
‫این‌طوری پیش می‌ره.
‫شارلوت خانوم زندگی عادیش رو از سر می‌گیره.
‫سعی می‌کنه فکر اون شب شیرین با شاهزاده رو از سرش بیرون کنه،
‫ولی شاهزاده میاد دنبالش می‌گرده.
‫مشکلی هست؟
‫خیر... هیچ مشکلی نیست.
‫چی توی فکرم می‌گذره...؟
‫ناخودآگاه با چشمام آلن-سان رو دنبال می‌کنم.
‫باید خودم رو جمع‌وجور کنم.
‫بیاید کلک صحنه‌ی آخرم بکنیم!
‫آماده،‌ حرکت!
‫اینجا کسی سنجاق موـش رو گم کرده؟
‫حتماً مال خودمه.
‫هــه، احمق جون!
‫من دنبال دختری می‌گردم که چشم‌هاش همرنگ این سنجاق موـه!
‫نکنه خودشه؟
‫همون رنگه.
‫ش‍ـ ــ شما...؟
‫من شاهزاده‌ی این پادشاهی‌ام.
‫اومدم تو رو با خودم برگردونم.
‫کسی مثل من به‌هیچ‌وجه لایق بودن با شما نیست.
‫چون من بچه‌ی یه معشوقه‌م و همه ازم متنفرن...
‫این هیچ اهمیتی نداره.
‫نه، مطمئنم براتون مایه‌ی دردسر می‌شم.
- ‫پس... - ‫اشکالی نداره.
‫من دستت رو ول نمی‌کنم.
‫قسم می‌خورم ازت محافظت کنم!
‫پس باهام بیا.
‫آلن-سان واقعاً همیشه ازم محافظت کرده.
‫ولی دلیلش چیه؟
‫چیزه... شما چه احساسی... نسبت بهم دارید؟
‫هـــا؟ داره بداهه می‌گه؟
‫باید... صادقانه جواب بدم!
‫چه احساسی نسبت به شارلوت دارم؟
‫شارلوت،‌ ر ــ راستش، من تو رو...
‫چ‍ـ ــ چی شد؟!
‫همین که متوجه حضور کسی شدم اومدم اینجا.
‫هــــا؟
‫لطفاً ببخشید که سرزده وارد شدم.
‫مشتاق دیدار، دوروثیا سنسه.
‫کــــــمــــــک!
‫راه فراری ندارید.
‫کی فکرشو می‌کرد درست فردای روزی ‫که ازتون پیش‌نویس خواستم، غیب بشید...؟
‫به‌عنوان ویراستارتون، این بدترین ‫اشتباهی بود که توی زندگیم مرتکب شدم.
‫ولی شما همۀ این مدت اینجا توی خونه‌تون بودید.
‫زیرزمینی که خودم رو توش ‫حبس کردم، سفت‌ومحکم مهروموم شده بود.
‫پس حتی یه متخصص کارکشته هم ‫نمی‌تونست حضورم رو احساس کنه!
‫معرکه‌ست، نه؟
‫اگه فقط می‌تونستید این انرژی ‫رو پای نویسندگی‌تون بذارید،
‫لازم نبود من 30 سال از زندگیم رو اتلاف کنم.
‫یه دنـــیــــا معذرت!
‫بابت دردسری که تراشیدیم ازتون پوزش می‌خوام.
‫این برای جبران هزینه‌ی تعمیر دیوارتونه.
- ‫لطفاً قبولش کنید. - وول - وول - وول - وول
‫آها...
‫با اجازه.
‫به دادم برس، جناب آلن!
‫قراره توی اقیانوس غرقم کنه!
‫درمورد چی حرف می‌زنید؟
‫چه دلیلی داره با نویسنده‌ی ارزشمندم همچین کاری کنم؟
‫عه، مطمئنی؟
‫اقیانوس برای تنبیه زیادی خفیفه.
‫بیاید با دهانه یه آتش‌فشان فعال شروع کنیم.
‫فاتحه‌م خونده‌ست!
‫حتی اگه الف باشم هم ماگما کارمو می‌سازه!
‫یه نویسنده نباید برای هرنوع تجربه‌ای ارزش قائل باشه؟
‫از یه تجربه‌ی قریب به مرگ توی دهانه آتش‌فشان، ‫چطوری می‌خوام واسه یه رمان عاشقانه استفاده کنم؟!
‫ب‍ـ ــ ببخشید...؟
‫آلن-سان، اگه می‌شه...
- هوف - هوف - ‫آه! ش‍ـ ــ شرمنده!
‫عیب نداره.
‫چیزه، آلن-سان؟ یکم پیش چی می‌خواستید بگید؟
‫هـا؟
‫لـ ــ لطفاً نشنیده بگیرید.
‫داداش،‌ گاومون زائید!
‫چی شده؟!
‫راستش، مشکلی برای خواهر کوچیک شارلوت پیش اومده!
‫ناتالیا...؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
- ‫آ جون؟ - ‫جانم، شی جون؟
‫قسمت بعدی، «ملاقاتی شیطنت‌آمیز با والدین.»
- قسمت بعدی - با والدین شیطنت‌آمیز ملاقاتی
‫دست‌پاچه‌م می‌کنه، شی جون.