‫کیکورو مادان.
‫درسته که این شکلی شدم، ‫اما بازم خود کیکورو مادان هستم.
‫و الان.....
‫من به یه دلیلی لباس دکتری پوشیدم.
‫152 سانتی متر....
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫همش از چک آپ پزشکی اعضای گیلد شروع شد....
‫....در اول سال.
‫به نظر میاد که من آخرین نفر تو لیست بودم...
‫...و دکتر واسه دور بعدی چک آپ زود رفت.
‫امکان نداره!
‫دکتر!
‫نمیتونم دکتر رو پیدا کنم...
‫حالا-حالا چیکار کنم...؟
‫استاد کیکورو، لطفاً کمکم کنید!
‫لطفاً به جای دکتر شما چک آپ رو انجام بدید!
‫چی؟
‫خ.خببب.....
‫به نظر میاد اسامی‌ای که داشتیم....
‫....به‌روز نبودن...
‫ما هنوز چهارتا دیگه داریم....
‫....منتظر معاینه....
‫پس چرا به دکتر نمیگی که برگرده؟
‫دکتر نلفن نداره!
‫پس فقط تو کار دکتری رو انجام بده، ‫چون تو خودت یه پرستاری.
‫و از من بیشتر میدونی.
‫روپوش سفیدی نداریم که ‫اندازه یه کوتوله بشه.
‫حتی اگه هم داشتیم، ‫میترسم که همه خبردار بشن.
‫منم همینو راجب خودم میگم!
‫التماستون میکنم! اگه گندی به بار بیارم، ‫گفتن که اخراجم میکنن.
‫اولین بار هم نبوده که گند زدی؟
‫اما کسایی که برای معاینه اومدن، محافظان هستن، درسته؟
‫و این یعنی که اونا منو میشناسن.
‫میتونیم با یه ماسک صورتتون رو بپوشونیم.
‫اونا از موهام هم منو میشناسن.
‫پس صورتتون رو بانداژ میکنیم.
‫نظرتون چیه؟ ‫حتی اگه حالت چهره رو هم تغییر بدید اونا نمیفهمن.
‫بیشتر شبیه یه بیمار شدم.
‫حتی اگه دکترم باشم، ‫ظاهرم مسخره شده.
‫من واقعاً با مسائل فناوری ‫داخل پزشکی آشنا نیستما.
‫اوه، نگران نباش.
‫اونا همشون جوون هستن ‫که تو دوران نوجوونی هستن.
‫میشه گفت که، ‫بیماری خطرناکی ندارن.
‫امان از دست این زن.....
‫لیست اسامی به‌روز نبود....
‫و بقیه مراجعه‌کننده‌ها ‫نوجوون هستن.
‫بیاید داخل!
‫آممم... ما برای چک آپ پزشکی اومدیم.
‫ب..بله....
‫- من نمیتونم...
‫- هی! ‫- من نمیتونم...
‫اصلاً نباید بذارم که راجب من بفهمن.
‫در آخر چک آپ پزشکی ‫توسط کیکورو مادان شروع شد.
‫ملقب به دکتر ماردار.
‫آز-آز- آزمایش ادرار.....ادرار؟
‫- با-با اینا چیکار کنم؟ ‫- لطفاً آروم باشید!
‫- این دیگه خیلی سخته! ‫- اونا رو تو دستت نمیذارم!
‫قدبلندی کردن نتایج رو تغییر نمیده.
‫اولش یکم هول شده بودم.
‫اما بلاخره وزن و قدشون،
‫بینایی و شنوایی و ‫فشار خونشون رو بدون اتفاقی اندازه گرفتم.
‫بعدی هم....
‫نگران نباش.
‫من که پرستارم باید این کار رو انجام بدم.
‫خانم رسومیسو این کارو کرد، ‫پس تونستم از مشکلات بیشتر جلوگیری کنم.
‫خب، سایز هاناباتا.....(خودتون میدونید چه نوع سایزی)
‫میشه 110!؟
‫ه-هی انقدر بلند نگو!
‫K75... 110...!
‫عملاً میشه اندازه قد من.
‫110...
‫دکتر....
‫دکتر ماردار.
‫وقت معاینه با گوشیه.
‫دیگه آخرش باید این کارو میکردیم.
‫دردسر میشه اگه سوتی بدم، ‫و بهم مشکوک بشن.
‫وا کن بینیم.
‫دکتر، به جاش بگید "لطفاً جلوی ‫پیرهنتون رو باز کنید".
‫لطفاً جلوی پیرهنتون رو باز کنید.
‫چقدر بدجور گفتم....
‫اما هرچی بیشتر بهش فکر میکنم،
‫بیشتر دارم به ‫اینکه اینکار رو قبول کردم شک میکنم.
‫چیکار دارم میکنم.....
‫ارزش ریسک کردن نداره!؟
‫110...
‫دکتر، لطفاً اونو معاینه کنید.
‫اگه خدمتکاراش بفهمن که ‫چی شده، کارم دیگه کلاً تمومه......
‫آم...دکتر....
‫شنیدن صدای ضربان قلب ‫از اونجا یکم سخت نیست؟
‫- لطفاً اگه میشه گوشی رو بذارید روی قاعده سینه! ‫- ببخشید!
‫مطمئنم که سایزش خیلی ‫بیشتر از خانم انومه است....
‫اصلاً فک نکنم که چیزی بهتر ‫از این تو زندگیم پیدا کنم.
‫اما میدونی هاناباتا، هرموقع که ‫تو رو معاینه میکنم...
‫چیزی بیشتر از نگاه ‫ضایع بیزاری تو چشات میبینم....
‫-... کسی که بهم میگه"آقا" و
‫- آقا! ‫ -... کسی که بهم میگه"آقا" و
‫-... کسی که بهم میگه"آقا" و
‫....و برجستگی در سطح جهانی، ‫که مجبورم لمسش کنم.
‫تمومه.
‫بعدی، لطفاً.
‫توکیشیکو؟
‫لطفاً جلوی پیرهنتون رو باز کنید.
‫فک کردم که برام عادی شده...
‫فکرشو نمیکردم که به این راحتیا هول بشم....
‫...بعد از دیدن تن و بدن فوق‌العاده هیتاموکی، ‫خانم انومه، و هاناباتا.
‫اما قضیه سایز نیست.
‫سایز اصلاً ربطی به این قضیه نداره.
‫راستش، حس میکنم که ‫همیشه منتظر این لحظه بودم.
‫پوست سفید خیلی شفاف....
‫خط بدن کاملاً متناسب....
‫خبر نداشتم که احساس شکست کردم از اینکه ‫اونو مثل یه زن دیدم، بدون توجه به تنبل بودنش.
‫تازه، چه دوشیزه خوشگلی هم هست!
‫چی شده، دکتر؟
‫موهاش خیلی هم براقه....
‫خانم توکیشیکو، شما خیلی فوق‌العاده‌ای!
‫باورم نمیشه که، ‫تا حالا یه بارم مریض نشدید.
‫یه جورایی به خودم افتخار میکنم.
‫چی.... عجیبه چون که شما ‫به نظر میاد حواست به سلامتی خودتون نیست.
‫تمومه.
‫نفر بعد، لطفاً!
‫خیلی خب، تمومه.
‫آخرش.... ‫من میدنا رو از پشت معاینه کردم.
‫حالا میخواید رو نرده بشینید؟
‫نمیتونم از جلو معاینه کنم.....
‫پس چیکار میخواید بکنید، ‫بهتون مشکوک میشه ها.
‫خ-خب...باشه.
‫بیشتر از ریه‌های شما...
‫من از اون بیشتر نگران ‫کبودی رو لگن شما هستم.
‫ستیغ مقدس من....
‫ارباب فوئنیزاسک اینو بهم داده ‫تا بتونم از جادوی سفید استفاده کنم.
‫درسته که مال من با ‫بقیه جادوگرای سفید فرق داره، اما....
‫ب-باشه.
‫لطفاً هرگونه ناهمسانی رو چک کنید.
‫آه، اگه نمیخوای، ‫لازم نیست این کارو بکنی....
‫دکتر!
‫درسته.... در مقایسه با سینه معاینه ‫لگن آسونتره.
‫بازم،....
‫وقتی که میتونه ‫پوستش رو اینجوری به آسونی نشون بده.....
‫یکم غیر احساسیه، ‫یا بهتر بگم انگار باهام آشنایی داره.
‫پوست نرم و بچه گونه اون ‫اصلاً برام جالب نیست....
‫ما تحت کوچولوش هم برام جالب نیست.....
‫....اما یه نرمی خاصی رو حس میکنم.
‫چی!؟ هی!
‫دستای این دکتر داره می‌لرزه.
‫حرفام رو پس میگیرم. ‫حالا دیگه حس میکنم کلاً از نو متولد شدم.
‫دکتر! لطفاً آروم باشید!
‫ل-لطفاً آروم، باشه؟
‫لطفاً جلوی پیرهنتون رو باز کنید.
‫آخریش.
‫خب، اگه هیتاموکیه....
‫من به دیدنش تو موانع مختلف عادت دارم، ‫پس قرار نیست چیزی جدیدی حس کنم.
‫چی شده؟
‫ن-نه....
‫آم....
‫باید ضربان قلبت رو معاینه کنم، پس....
‫مشکل چیه، هیتاموکی؟
‫چرا تو از بین همه، ‫خیلی خجالت میکشی؟
‫چرا داری پیرهنو ‫یکم عاشقونه باز میکنی؟
‫هیچوقت فکرشو نمیکردم که ‫اینقدر جلوی هیتاموکی بلرزم-
‫قلبش عملاً داره میکوبه به قفسه سینه!
‫چرا انقدر عصبی هستی دیگه لعنتی!؟
‫انقدر تو گوشی پزشکی ناله نکن دیگه!
‫هیتاموکی، میدونم که حساسی! ‫اما امروز روزش نیست.
‫ت-تمومه....
‫ممنونم، دکتر قتل.
‫چک آپ تموم شد.
‫آم....
‫نمیدونم چرا اینکارو کردی ‫اما....فک نکنم این کار درست باشه.
‫کی.
‫صبر کن....
‫چطور تونست....
‫منو از بوی بدنم شناخت!!!
‫دکتر! دکتر، لطفاً به خودتون بیاید.
‫او-اون مرده!؟
‫گیلد غیراخلاقی.
‫شما دوتا حتی...
‫... مقدمات رو هم بلد نیستید.
‫پس من تصمیم گرفتم تا شماها رو ‫به دو گروه فیزیکی و جادوگری تقسیم کنم.
‫و یه برنامه تمرینی بهتون بدم.
‫که اینطور. پس امروز ‫نوبت تمرین گروه لاغر مردنیه؟
‫لاغر نه، جادوگری.
‫نمیتونم بهتون یاد بدم که ورد بخونید.
‫شما دوتا قراره یه برنامه آمادگی جسمانی داشته باشید.
‫آمادگی جسمانی؟
‫وقتی که توکیشیکو دیگه بهش امیدی نیست، ‫اون میخواد خودشو مخفی کنه.
‫میدنا، تو هم خیلی تو ‫تمرینات فیزیکی خوب نیستی، درسته؟
‫درسته، اما...
‫چرا داریم این کارا رو با ‫این اعضا انجام میدیم؟
‫چیه، میخوای همراه ‫هاناباتا و هیتاموکی تمرین کنی؟
‫اگه قراره تمرین کنم، ترجیح میدم که ‫هاناباتا مربی من باشه، به جای کیکورو.
‫اون خیلی قوی، زیبا، ‫و تحصیل کرده هست....
‫اگه قراره یه مربی انتخاب کنم، اونو انتخاب میکنم.
‫با قدرت تمام میام سراغتون!
‫اون قدبلنده و تیپش هم خوبه...
‫داری یه مشکل بزرگش ‫رو نادیده می‌گیری.
‫د-درسته که هیتاموکی یکم دردسرسازه،
‫اما من به قلب پاکش احترام میذارم، باشه؟
‫اون دختر، خیلی مصممه.
‫اما شما دوتا...خب....
‫وقتی روح انسان و راه زندگی....
‫...قراره جز یکی از "خیر یا شر" باشه....
‫حس میکنم شما دوتا میرید تو دسته شر.
‫گفتی شر.....
‫اه، ولی....
‫درسته، گرفتم چی میگی.
‫یه جمله کاملاً دقیق.
‫اون واقعاً از ما متنفره، نه؟
‫اما من تو رو دوست دارم، میدنا.
‫چی!؟
‫چرا یه همچین ‫حرف شرم‌آوری میزنی؟
‫خب، چی منو دوست داری؟
‫جالبه که تو به نظر پررو هستی!
‫اما در واقع تو یه کوچولوی خجالتی و ‫ناز نازی هستی که اذیت کردنت حال میده.
‫- هیچکدوم از اونا تعریف و تمجید نبود.
‫- آخ، آخ، آخ، آخ، ‫ - هیچکدوم از اونا تعریف و تمجید نبود.
‫از این متنفرم که تو ‫همیشه بقیه رو مسخره میکنی.
‫ها دیگه! من نمیخوام چاپلوسی کسی رو کنم ‫که برام فایده‌ای نداره.
‫لعنتی، من از تو بزرگترم! ‫پس یکم احترام بزار بچه!
‫هرروز این کارو میکنم، ‫برای کسی که محترمه.
‫چقدر بد! تو چیزی نداری که ‫ارزش احترام منو داشته باشه.
‫آروم باش.
‫هنوز گرم کردن تموم نشده، ‫شما به نفس نفس افتادید؟
‫آخخخخخ.....
‫درسته.... در این جور مواقع من ‫تو رو میبخشم چون که بزرگترم.
‫چ-چی؟
‫دیگه دعوا بسه، ‫بیا به نرمش ادامه بدیم.
‫اگه نرمش نکنیم، ‫بدنمون درد میگیره.
‫حالا گرفتمت!
‫راند دوم!؟
‫همین الان بگو معذرت! ‫وگرنه نمیذارم بری!
‫- هرگز! چیکار میکنی؟ خل شدی!؟
‫- هی، توکیشیکو بسه ‫- هرگز! چیکار میکنی؟ خل شدی!؟
‫- هی، توکیشیکو بسه ‫- بنال و خودتو دار بزن!
‫الان رو پشتتم!
‫اگه نگی که ‫"خانم، به خاطر کاری که کردم معذرت میخوام"...
‫چرا شرط میذاری!
‫همینجوری میبرمت شهر!
‫تا همه ظاهر جذابت رو ببینن.
‫نه!
‫چطور...
‫بدجنس....
‫مطمئنی؟
‫وایسا--- ‫ مطمئنی؟
‫کل راه رو تا شهر میریم.
‫زور کافی واسه این کارو ندارم....
‫حدسشو میزدم.
‫به چه کوفتی دارم نگاه میکنم!؟
‫چرا شماها روحیه‌تون رو باختید، ‫اونم قبل از شروع تمرینات؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫کلی عرق ریختم.
‫جوری رفتار نکن که انگار شق القمر کردی. ‫هنوز شروع هم نکردیم.
‫استاد!
‫خسته شدم! ‫بهتره دیگه برگردیم!
‫اگه هنوز حال صحبت کردن رو داری، ‫پس حالت خیلی هم خوبه.
‫همین الانشم برای ادامه دادن حالم بده...
‫تازه اونجا هیولا هم هست، ‫خیلی خطرناکه.
‫هیولاهای داخل دشت رام شدن، ‫اونا خطری ندارن.
‫حالا که گفتی، حتماً یه راه برای یواشکی وارد شدن ‫به داخل شهر هست اگه خوب نگاه کنی.
‫اما هیولاهای جنگلی هیچوقت ‫ازش استفاده نکردن، درسته؟
‫هیولاها از آدما دور میشن، به همین خاطر.
‫تا وقتی که برای پیدا کردن ‫آب و غذا تو جنگل مشکلی نداشه باشن بیرون نمیان.
‫حداقل وقتی که تعدادشون ‫از ما کمتره.
‫پس فک کنم مشکلی نباشه که توکیشیکو رو همینجا ول کنیم.
‫فکر کردم که داره میدوه، ‫اما نفسش تموم شد دیگه حرفم نمیزنه....
‫وایسید.....
‫خب، وقت دراز و نشسته.....
‫سه ست، چهار تا.
‫یک.
‫به پهلو خودتو ننداز. ‫بدون حرکت بیارش بالا.
‫دو.
‫دو طرفت باز باشه و کمرت هم صاف ‫چونه رو پایین ننداز.
‫سه.
‫خیلی سخته.
‫صب کن، اونجا من افتادم دیگه، نه؟
‫قرار نیست که تمومش کنیم، ‫وقتی که این اتفاق می‌افته.
‫انقدر سوسول نباش!
‫از سن ده سالگی تمریناتم رو شروع کردم. ‫اون موقع حتی موقع استفراغ هم اجازه نداشتم بشینم.
‫اون دیگه خیلی زیادیه....
‫درباره شما،
‫من میخوام بیارمش، ‫تو رده متوسط...
‫...تو گروه سنی شما، ‫حتی اگه مجبور باشم بهتون فشار بیارم.
‫ب-برای من استقامت بیشتر... ‫به خاطر کمبود شخصیته.
‫اون شخصیت رو بنداز دور.
‫زود باشید، سه.
‫نمیتونم!
‫فقط رو دوتا موندیم....
‫دیگه نمیکشم....
‫ما نمیتونیم سه بار پشت سر هم انجامش بدیم....
‫انقدر مبهم حرف نزن!
‫این یعنی قدرت و استقامت شما ‫حتی از متوسط هم کلی پایین‌تره.
‫همش میگی متوسط....
‫انقدر منو با کسایی که نمیشناسم مقایسه نکن. ‫منو باید با خود روز قبلم مقایسه کنی!
‫خود دیروزت....
‫با امروز هیچ فرقی نداره!
‫پس خودم تمرین میکنم.
‫دوباره زنده شدم!
‫داز و نشست، شنا ‫بشین پاشو، نرم دوی....
‫باورم نمیشه هنوز زنده‌ایم.
‫البته، برای شما تعداد تمرینات رو کم کردما.
‫من تمام تمریناتی که کیکورو بهم گفت رو انجام دادم، باشه!
‫پس من برنده‌ام!
‫ما اصلاً اینجا مسابقه نمیدیم...
‫تو هم باید یاد بگیری که ‫آروم بشی، وگرنه می‌افتی.
‫متاسفانه، برخلاف تو،
‫برای من کلمه ‫تنبل معنی نداره!
‫امروز کارمون خوب بود.
‫پس تمومش کنیم بریم خونه!
‫تازه یه تمرین دیگه هم داریم.
‫ها، چه بازنده بی‌عرضه‌ای.
‫تا اینجاش اومدم...
‫پس تا وقتی که از خودم راضی نیستم...
‫من...
‫...به این کار ادامه میدم...
‫ممنون.
‫خب.... شگفت انگیزه که من ‫بهتون زیادی سخت گرفتم.
‫ببخشید. ‫هنوز به مربی بودن عادت ندارم.
‫هی، من فقط یکم هول شدم.
‫مچ پات پیچ خورده؟
‫حالت خوبه؟
‫پس اینم از امروز. بهتره فقط تمرینی رو ‫با بدن صحیح و سالم انجام بدم.
‫خب، تو میتونی با یه جادوی سفید درستش کنی...
‫نمیکنم.
‫به خاطر بی‌احتیاطی خودم ‫این بلا سرم اومد.
‫نمیشه که همش به جادو وابسته باشم.
‫اگه این کارو کنم، هیچوقت ‫نمیتونم به قدرت خودم تکیه کنم.
‫اما، جادو قدرت خودته، نه؟
‫هیچ کس تو رو مقصر نمیدونه ‫اگه ازش استفاده کنی، اما خیلی فوق‌العاده‌ای.
‫به هرحال بهتره بریم خونه. ‫تو رو کوله میکنم.
‫ن-نه.
‫چی؟
‫اگه کوله تو بشم، تن و بدن ما ‫خیلی نزدیک هم میشه،
‫و خیلی چیزا....لمس میشه....
‫کیکورو حتماً درباره چیزی ‫بیشتر از کمک فکر میکنه!
‫چی لمس بشه، درسته؟
‫میدنا، تو شاید فوق‌العاده باشی،
‫اما تن و بدنت نه.
‫دهنتو ببند!
‫عجبا، تو خیلی رو مخی....
‫بیا.
‫چیکار میکنی؟
‫سوار کول من شو.
‫- لازم نیست این کارو کنی. خودم میتونم راه برم. ‫- به خودت فشار نیار.
‫مشکلی نداری که من به جای کیکورو ‫تو رو کوله کنم دیگه، درسته؟
‫امروز تو کلی این ور و اونور میرفتی، ‫ و منم خیلی خسته شدم،
‫اما اگه ثابت بشینی، ‫میتونیم که به شهر برسیم.
‫قرار نیست که مسخره بازی دربیاری که، مگه نه؟
‫ب-باشه پس.....
‫تو کار گروهی، خیلی مهمه که ‫فقط توانایی شخصی نباشه.
‫اما راستش اعتماد به ‫هم گروهیات هم خیلی مهمه.
‫فکر کردم که اونا هم این مشکل رو دارن.
‫چی؟ تو میتونی یه ورد به اون قدرتمندی رو بخونی؟
‫میدونی که من به عنوان یه ‫جادوگر سیاه خیلی چیزا بلدم.
‫تازه به منم گفتن که ‫بهترین تمام دوران‌ها هستم.
‫باشه، باشه.
‫شاید توانایی اونا اونقدرها هم ‫که فکرشو میکردم نگران کننده نیست.
‫مینا....
‫ببخشید.... بازم خیلی خسته شدم....
‫سرم درد گرفت!
‫چه فکری میکرده، وقتی که به پشت افتادی ‫وقتی که یکی کوله تو شده بود؟
‫خیلی منو ترسوندی!
‫جدی میگما، چرا اصلاً به عقب افتادی ‫خنگ خدا!؟
‫خب.... تو رو کوله کردم ‫پس مرکز ثقلم پشت سر تو بود.
‫شرمنده ‫خب حالا چی....
‫بعد از ده دقیقه استراحت، فک کنم ‫بتون به اندازه مسافت قبلی راه برم.
‫نمیشه!
‫هر ده دقیقه به سرعت حلزون!؟
‫ا-احیا!
‫جادو چیز خوبیه، نه؟
‫آخ! این قسمت ادامه دارد.
‫شهر میبوکی
‫دکتر ماردار
‫کلینیک گیلد
‫پرستار - رسومیسو کایر
‫دکتر بدون گواهی - دکتر ماردار
‫وزن -سایز سینه - سایز لگن - دور کمر
‫استشمام - بوی کیکوروی باکره رو حس میکنم.
‫دشت آوبا ‫(فاصله کوچیکی بین شهر میبوکی و جنگل میبوکی)
‫سیاه و سفید
‫تحمل کن، فقط با سرعتی که دوست داری پیش برو.
‫اگه خسته شدی بهم بگو
‫تو رو کوله میکنم
‫خیر
‫شر
‫یک ساعت بعد
‫صاف
‫ادامه
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعد: ‫راز کیوکا، جشن گوشت