‫اومدش.
‫فکر کنم منتظر یه فرصت بود...
‫یه کفه‌ی ترازو جادوگر سیاه رو داریم که قدرت آتیش داره...
‫و یه شکارچی که از زخم قبلیش رنج می بره.
‫صد البته که از این دو گزینه منو انتخاب می کنه.
‫ولی، طوری برنامه ریختم که توکیشیکو مجبور نباشه با هیولای دیگه‌ای ‫سر و کله بزنه.
‫هر جور که بود تونستم توجه دشمن رو جلب کنم.
‫حالا...
‫فقط سوال اینکه می تونم تا اون موقع دووم بیارم یا نه.
‫اونم با یه سوراخ تو شکمم...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دردسر ساز ترین چیز موقع سر و کله زدن ‫با یه عنکبوت سر سخت زهر و تارشه.
‫حتما به خاطر کمبود اطلاعات کافیه،
‫نه به خاطر اینکه قدرت فیزیکی یا حس خیلی قوی‌ای داره،
‫بلکه به خاطر کمبود اطلاعات درباره‌ی توانایی هاشه.
‫عنکبوت های مقاوم معلومی معمولا سی سانت ‫طول دارن و هیولاهای کوچیک رو شکار می کنن،
‫و حشرات نیمه مفیدین.
‫محافظین حتی فکر جنگیدن هم با اینا به سرشون ‫خطور نکرده بود.
‫و به خاطر همینم باید با آزمون و خطا اطلاعات رو بدست آورد.
‫ولی این یارو بحثش جداست.
‫یه خطا
‫احتمال اینکه آزمون دیگه‌ای نباشه رو بالا می بره.
‫امیدوارم چیز جدیدی نخواد رو کنه...
‫اگه یه ضربه دیگه بخورم مردم!
‫نه تنها به ضربه‌ی مستقیم به سمت بدنش ‫واکنش نشون نداد،
‫حتی حواسش هم به شعله‌های اطرافش بود.
‫در نگاه اول مهارت های بدون نقصی به نطر میان،
‫ولی من به این نتیجه رسیدم که دوتا چیز مشترک دارن.
‫خط دید.
‫هر دوشون لازمه‌ی گستره‌ی دید قوی‌ای هستن.
‫در حقیقت، من دارم می کشونمش به سمت تله.
‫ولی واکنشی نداره.
‫به وقتش،
‫قصد کشت خودم رو نشون دادم.
‫ولی هیچ سعی برای فرار کردن نداره.
‫شاید بتونم بدون نگاه کردن یه ضربه‌ای بهش بزنم...
‫ولی نمی تونم قشنگ هدف گیری کنم ‫مهارت هام رو این نقطه ضعف دارن.
‫به علاوه، خیلی بد می شه اگه،
‫احساس خطر بکنه و بخواد فرار بکنه.
‫اولین حمله‌ای که بهش می کنم باید ضعیف باشه.
‫فکر نمی کنم نیازی به اشاره کردن بهش باشه..
‫فکر کنم یه مهارت‌های تو پارکور هم دارما...
‫وقتی برگشتم اینجا،
‫چشات رو ببند و سحرت رو انجام بده.
‫یه چندتا طلسم هم می ذارم دورت پس نگران نباش.
‫اصلا نمی خواد نگران این باشی که به اینجا حمله کنه.
‫می گم اگه خواستم برم دستشویی چی؟
‫همینجا انجامش بده.
‫زودی برگردیا.
‫مثانه‌ آدم وقتایی که می دونی دستشویی درکار نیست ‫بیشتر کار می کنه.
‫اینم نگم که اسم هم در کردم.
‫اصلا خنده دار نیست اگه اینجا خودم رو خیس کنم.
‫استاد زودتر برگرد.
‫اومدش!
‫استاد، سریع تمومش کن!
‫خون زیادی از دست دادم و سرگیجه گرفتم...
‫نمی دونم شاید با تحت فشار قرار گرفتنم ‫حس حقیقت بینم بیشتر کار می کنه.
‫خب...حالا مرحله‌ی آخر ‫فقط یه ضربه‌ی دیگه...
‫اگه فقط یکی دیگه رو جاخالی بدم...
‫نمی تونیم بذاریم خط دید ما رو دنبال کنه.
‫راه پیروزی...
‫سایه‌ست!
‫بک درفت؟
‫ساده بخوام بگم، انفجاریه که منجر به آتش سوزی می شه.
‫سوزوندن آدم و خونه... ‫جادوی من واقعا برای چی به وجود اومده؟
‫تقصیر خودته.
‫به خودی خود چیز خفنی نیست.
‫ولی....
‫روزنه‌ای به وجود اومد که دیگه نمی تونه فرار کنه.
‫الان برتری برزگش رو از بین بردم.
‫حالا! بجنب!
‫شکستت می دم و بعدش می رم دستشویی!
‫ایگنیکا!
‫چـ..
‫لعنتی!
‫خودت هم!؟
‫بلاخره تموم شد....
‫استاد....
‫توکشیکو...
‫خوبی؟
‫خوبم....
‫ولی لباسام...
‫می گم الان چجوری برم خونه؟
‫روپوشم رو بهت می دم بپوشی.
‫بعدش ببخشید ولی داری می پوشیش کمک هم خبر کن.
‫توکشیکو!؟
‫دیگه جادو و جونی برام نمونده ‫پاهام وا دادن...
‫به حدم رسیدم...
‫بازم نباید رو من خودتو ول کنی که!
‫فکر کنم تا وقتی که من بتونم حرکت ‫کنم تو همین وضع موندیم.
‫تو خجالت نمی کشی؟
‫خب، اینم می شه گفت یه جور خدمات دهیه.
‫استاد امروز خیلی زحمت هم کشیدی.
‫خیلی خفن بودی.
‫استاد عزیز من.
‫ای وای الان چیکار کنم؟
‫ها؟ هوی چی شده؟
‫یادم رفته بود که نگهش داشته بودم...
‫وایستا ببینم.
‫استاد...
‫به کسی نگیا یه راز بین خودمون!
‫برو تو کوچه‌تون ببینم!
‫گیلد غیر اخلاقی....
‫هنوز کوفته‌ی کوفتم.
‫زخمی که از عنکبوته گرفتم...
‫با اینکه پادزهرسازی شد ولی زخمش به جا موند.
‫دیروزم مثل خبره‌های پارکور این ور اونور می پریدم.
‫وقت به خیر!
‫هیتاموکی چی شده؟
‫ام...شنیدم که دیروز خیلی زحمت کشیدی،
‫و امروزم به خاطر همین مریضی.
‫به خاطر همین اومدم کارات رو انجام بدم.
‫مثل همیشه خوشمزه‌ان.
‫ببخشید به زحمت افتادی.
‫تازه بیدار شده بودم هیچی نخورده بودم ‫سپاس.
‫نه بابا این کم ترین کاریه که می تونم بکنم.
‫خیلی خوبه که می تونی به این خوبی آشپزی کنی...
‫اگه به جاش یکی از اون سه تا بودن ‫بعدش می رفتم کما.
‫ام...زخمت چطوره
‫آره میدینا دیروز خوبش کرد.
‫هنوز از اون همه ورجه وورجه خستم ‫ولی زخمه دیگه جاش نیست.
‫سنیده بودم که بد زخمی شدی ‫خیالم راحت شد.
‫راستی، توکی هم داشت به این فکر می کرد ‫که کی باید افتخارش رو به دوش بکشه.
‫همش به این فکر بود که مشکلی نداره ‫فقط خودش کسی باشه که عنکبوت رو شکست داد.
‫مشکلی نیست.
‫آخرش هم اون کسی بود که کار رو تموم کرد.
‫هرچند، منم در شرف بازنشستگیم.
‫اگه الان مشهور بشم دیگه سخت تر می شه.
‫جایزه و افتخارات فقط دست و پا گیرن.
‫دست و پا گیرن....
‫کی !
‫چرا با من نمیای بریم خرید!؟
‫چیزی هست که می خوای بخری؟
‫ام...
‫خرید برای شام! ‫بذار امشب هم من برات شام درست کنم!
‫خب... اگه می کنی که ممنون می شم...
‫اوه واقعا؟
‫هیتاموکی خوش اومدی!
‫سلام عمو جان!
‫هیتاموکی داری برای شام خرید می کنی؟
‫یادت نره به قصابیمون هم سر بزنیا!
‫حتما
‫هیتاموکی، بابت خورشت دیروزی دستت درد نکنه.
‫نه نفرمایید.
‫این حد از آشنایی...
‫تو خیلی وقت نیست که اومدی میبوکی نه؟
‫درسته! یکم دیگه می شه یه ماه از وقتی که اومدم اینجا!
‫کدوی تلخ تازه ی تازه آوردیم.
‫یکم بهت اشانتیون می دم.
‫خیلی ممنونم!
‫حتی اشانتیون هم می گیره؟
‫من ده ساله که تو این شهر زندگی می کنم ‫تا حالا یه بار با شهرونداش حرف نزدم.
‫خب نظرت چیه هیتاموکی؟
‫هنوز فصلش نشده ولی ببین چه درشت شده؟
‫واقعا همینطوره!
‫هم می تونی برای آشپزی ازش استفاده کنی ‫هم مقاصد دیگه...
‫مطمئنم که خیلی به کار میاد...
‫عمو جان....
‫خیلی خوبه!
‫مقاصد دیگه؟
‫آره حتی کارت هم تموم شد می تونی برش گردونی.
‫تحت آزار جنسی هم قرار می گیره!
‫هوی هیتاموکی.
‫اونا که کار عجیب غریبی باهات نمی کنن که نه؟
‫عجیب؟
‫بعضی وقتا یه چیزایی می گن که من نمی فهمم،
‫ولی خیلی باهام مهربونن!
‫هیتاموکی باید یدونه از اون شرتای تک سایزت ‫برای گوشتای رو سینه‌ات هم پیدا کنی.
‫از قبل هم بزرگتر نشدن؟
‫می خوام گوشتاش رو با گوشتای خودم پرورش بدم!
‫می خوای گوشت اصغر آقا رو مزه کنی!؟
‫با یه نگاه می شه فهمید همشون منحرفن!
‫شاید تو هم باید....
‫سعی کنی بهتر بشناسیشون...
‫ها؟ امروز به طرز عجیبی تحمیل گر شدی.
‫ولی باشه...
‫زشته اگه هیچ سلام علیکی نکنم...
‫سلام عرض شد...
‫داداش.
‫به نظر میاد به هیتاموکی نزدیکی.
‫ها؟
‫داداش...
‫با هیتاموکی....
‫چه صنمی داری؟
‫بیخیال آشنایی،
‫آماده حمله شدن..
‫صبر کنید!
‫تک خال این شهره ‫و همیشه هم داره بهم کمک می کنه.
‫اوه... فکر کردم یه منحرف بی شرفی هستی که بهش چشم داری.
‫هوی.
‫شرمنده تقصیر من شد.
‫تا حالا تک خال شهر رو چه تو تلویزیون چه از نزدیک ندیده بودیم.
‫ببخشید که نشناختیمت.
‫مشکلی نیست.
‫بفرما هیتاموکی!
‫خیلی ممنونم!
‫اینم برای تو داداش.
‫ها؟
‫ممنون حواست به شهرمون هست.
‫ممنونم!
‫تنکیو!
‫خیلی ممنونم هیتاموکی.
‫بیا.
‫نه نیازی نیست.
‫برای اون آقا هم می خوای؟
‫خودشه نه؟
‫همونی که همیشه راجبش حرف می زنی.
‫آخرش هم یه عالمه خیرات گرفتیم.
‫و مردم ازم تشکر می کردن.
‫بلی! نمی تونم دست از فکر کردن بردارم که چی باید براشون ‫بپزم.
‫پس فقط خیرات نمی گیری ‫بلکه دست بده هم داری...
‫جای تعجب نیست چرای اینقدر محبوبی.
‫می تونم یه عالمه نظری درست کنم.
‫نظری؟
‫همیشه به معبد روباه محله‌مون سر می زنم.
‫اوه آبجی اومده!
‫آبجی هیتاموکی!
‫دو قلوهای افسانه‌ای!
‫بیا باهم بازی کنیم!
‫و...ولی...
‫من مشکلی ندارم یکم استراحت می کنم.
‫ببخشید.
‫بچه‌های همسایمن ‫بعضی وقتا قهرمان بازی می کنیم.
‫قهرمان بازی؟
‫بله! منم نقش زنرال بدجنس رو می گیرم!
‫نمی تونم تصور کنم که کارای شیطانی‌ انجام بدی.
‫ژنرال شیطانی خودت رو آماده کن!
‫خوبی!؟
‫فقط درده چیز دیگه‌ای نیست.
‫دیگه درد نمی کنه.
‫دیگه درد نمی کنه نه؟
‫اون بچه...نگو که...
‫ام...
‫نباید از این کارای منحرفانه بکنی...
‫منحرفانه چیه؟
‫ها؟
‫من معصوم به خاطر همین نمی دونم.
‫هیچ وقت هیچکی به خودش نمیاد بگه معصوم.
‫به هرحال دستت رو از رو سینه‌ام بردار.
‫وا...چی!؟
‫طناب!؟
‫ژنرال شیطانی رو دستگیر کردیم!
‫بیخیال!
‫عدالت برپا شد!
‫از راه شیطانی!
‫نمی خوام اعتراف کنم ولی انگار من باختم....
‫چرا؟
‫گفتم که تسلیمم....
‫کشور ما با خائنین خوب تا نمی کنه.
‫ما تصمیم می گیریم که زنده بمونی یا بمیری.
‫ها!؟
‫معمولا...
‫از این کارا نمی کنید...
‫منظورت از این کارا چیه؟
‫وقتی پاش برسه ادا معصوما رو در میارید؟
‫شما دوتا...
‫بس کنید سرده!
‫نمی تونم..
‫نه...
‫اونجا نه...
‫لطفا معنو بوبخشی...
‫خب چی می شه گفت که این....
‫واقعا ظالمانه‌ست.
‫از هیولاها بدترن چون نمی تونم روشون دست بلند کنم.
‫خیلی چیزا می خوام به اون بچه ها بگم،
‫ولی نباید خودت رو ببازی.
‫وقتی برای بار اولی که دیدمشون...
‫اینطوری نبودن....
‫چی باعث شده که اینطوری بشن؟
‫به احتمال زیاد خودت.
‫قبل از اینکه با تو آشنا بشن نرمال بودن دیگه نه؟
‫پس خودتی.
‫هنوزم برای شئونات جامعه جلوه‌ی خوبی نداری...
‫اه نه..
‫می خواستم اینو ازت بپرسم..
‫چرا منو تو شهر گردوندی؟
‫امروز یکم عجیب رفتار می کنی.
‫می خواستم بهت نشون بدم که از چه چیزایی ‫محافظت کردی.
‫چیزایی که محافظت کردم؟
‫می خواستی از محافظ بودن دست بکشی دیگه نه؟
‫فکر نمی کنم بخوام یا بتونم هم جلوت رو بگیرم.
‫ولی حداقل می خوام با خوشحالی بازنشست بشی.
‫زندگی مردم این شهر...
‫و لبخنداشون ‫حاصل زحمات توعه.
‫پس می خوام به دست آوردات ‫افتخار کنی.
‫اگه کاری رو که به قیمت جونت تموم می شه انجام بدی...
‫با یه عالمه خاطرات بد و صورتی نگران،
‫خیلی غمناک نیست؟
‫امروز اولین باری بود که مردم شهر ازم تشکر می کردن.
‫اینطور نیست که به خاطر اینجور چیزا محافظ شده باشم.
‫ولی من به خودم زحمت ندادم که باهاشون صحبت کنم.
‫هیچ تلاشی برای حرف زدن باهاشون نکردم،
‫و از تنهایی و بی کسی گله می کردم،
‫بعد این فکر رو داشتم که اگه جام رو عوض کنم شرایط بهتر می شه...
‫ولی آخر سر هیتاموکی منو سر عقل آورد...
‫کی ؟
‫یادم نمیاد تا حالا خوبیای این کار رو گفته باشم.
‫ببخشید که نگرانت کردم.
‫همچنین،
‫ممنونم...
‫حتما!
‫به علاوه، من بخوام هم نمی تونم بازنشسته بشم ‫چون شماها حالا حالاها کار دارید.
‫تا اون موقع مجبورم برای لبخند مردم گامباره کنم.
‫برای لبخند مردم...
‫برای...
‫ها؟ چی شد...
‫اصلا حس حفاظت بهم دست نمی ده....
‫منظورم بدون من هم می تونن به زندگیشون ادامه بدن...
‫کی!؟
‫به علاوه در کنار شام چیز خاصی هست که بخوای بخوری؟
‫خوک...
‫کی واقعا خوک دوست داریا!
‫ادامه دارهه‌ها.
‫دیروز با کی رفتم خرید دیگه حواسم پرت شد.
‫همه هم خیلی مهربون بودن!
‫این شهر پره از آدمای خوب!
‫واقعا خوشحالم که اومدم اینجا!
‫اشتعال کامل
‫نیم ساعت قبل
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تشکر