مامان
من و بابات امشب با ماشین میایم دنبالت
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ماگاری.
‫بیا بعد غذا خونه رو جمع و جور کنیم.
‫به اندازه کافی خوش شانس بودیم که تونستیم اینجا باشیم، ‫پس بهتره که قبل رفتن خونه رو تمیز کنیم.
‫هوم...
‫بعد از اون،
‫لطفاً بذار بدزدمت.
‫تا موقعی که هوا روشنه، تو رو با خودم میبرم ماواکی.
‫تموم شب رو مشغول عکس گرفتن میشیم
‫و منتظر اولین اتوبوس صبح می‌مونیم و بعدش به نانائو برمی‌گردیم..
‫قطعاً این کارم اشتباهه.
‫ولی...
‫حالا که باهم دیگه سفرمون رو شروع کردیم،
‫بهت تا آخر سفرمون نیاز دارم.
‫مهم نیست چی بشه.
‫یاهوو!
‫ایول! ایـــول!
‫می‌تونم برم به ناحیه‌ی ماواکی!
گانتا
یک عکس جدید ارسال شده
گانتا
یک عکس جدید ارسال شده
گانتا
یک عکس جدید ارسال شده
‫گانتا؟
گانتا
یک عکس جدید ارسال شده
گانتا
یک عکس جدید ارسال شده
گانتا
یک عکس جدید ارسال شده
گانتا
یک عکس جدید ارسال شده
گانتا
یک عکس جدید ارسال شده
گانتا
یک عکس جدید ارسال شده
الان داریم می‌ریم سمت ناحیه‌ی ماواکی
‫ممنون که منتظر موندی.
‫چیزی که به جا نذاشتیم، نه؟
‫همم.
برای مامان
ایستگاه آنامیزو
‫داری مضطرب می‌شی؟
‫حتماً خیلی سخته که نقش آدم بده رو بازی کنی.
‫مخصوصاً برای تو.
‫آره.
لطفا تا توقف کامل اتوبوس
‫در صندلی های خود بمانید.
‫ایستگاه
‫ بعدی:
‫ اورا
چشمه آب‌گرم جومون ماواکی
‫فردا...
‫بیا در کنار هم با همه چیز روبرو بشیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫بذار ببینم...
‫پیداش کردم.
‫ماگاری!
‫رسیدیم.
‫بالأخره رسیدیم!
‫ناحیۀ ماواکیه!
‫واقعاً فکر کردم که خودت تنها می‌خوای بری.
‫ منم از اینکه جا گذاشته شدم ناراحت بودم...
‫ولی حالا تا اینجا آوردیم.
‫ممنونم!
‫نه. برعکس گرفتی.
‫تو بودی که اول به سراغ من اومدی.
‫و اینطور بود که تونستم شروع کنم.
‫من به‌خاطر این تونستم تا اینجا بیام چون...
‫تو منو تا اینجا آوردی.
‫آخ!
‫باید علف‌هارو از هم برداریم!
‫ظاهراً آدمایی 6,000 سال پیش اینجا زندگی می‌کردن...
‫6,000 سال پیش، ها؟
‫هیچ خبر نداشتم.
‫اگه به این سفر نمی‌اومدیم هیچ‌وقت نمی‌فهمیدیم.
‫هوم! عالی به‌نظر میاد!
‫فکر کنم بهترین موقعیت‌ها برای عکس‌برداری رو پیدا کردیم.
‫همم!
‫حالا فقط باید صبرکنیم تا خورشید غروب کنه و ستاره‌ها بیان بیرون.
‫مثل اینکه واقعاً رسیدیم به خط آخر سفرمون.
‫هوم.
‫اوه! باید عکس بگیریم!
‫اوه، راست ‌می‌گی.
‫ISO 6400. F-stop 2.8.
‫زمان نوردهی 20 ثانیه.
‫شاتر از راه دور رو قفل می‌کنم، ‫ و می‌ذارمش برای یک‌ساعت پشت سرهم عکس بگیره.
‫زمان نوردهی 20 ثانیه...
‫و یک ساعت عکس مرکب... اینم از این.
‫عکس‌برداری رو... شروع می‌کنم.
‫چه آسمون پرستاره‌ی قشنگی!
‫هی، گانتا. به آسمون نگاه کن.
‫ببین چقدر ستاره هست!
‫موندم کدوم ستاره اسمش چیه...
‫وقتی خیلی جلو رومون باشه سخته که یکی رو بین‌شون پیدا کنیم.
‫اون‌یکی شاید... دنب‌ باشه؟
‫پس اون صورت فلکیِ دجاجه‌ست؟
‫دجاجه: صورت فلکی بارزی در نیمکره‌ی شمالی آسمان ‫ که به شکل قویی درحال پرواز تصور می شود.
‫همم.
‫دیوونگیه که فکر کنی یه‌نفر،
‫صورت‌های فلکی مختلف رو میون ‫این‌همه ستاره پیدا و بهم وصل کرده...
‫یعنی قدیمی‌ها فقط خیلی حوصله‌شون سر می‌رفت؟
‫شاید اینطور باشه.
‫گمونم مثل ما بودن، نه؟
‫می‌دونی،
‫شرط می‌بندم کسایی که صورت‌های فلکی ‫رو ساختن هم چشم رو هم نمی‌ذاشتن،
‫و فقط هر شب به ستاره‌ها خیره می‌شدن.
‫حتی از 6,000 سال پیش.
‫و این‌همه وقت تا به امروز!
‫وقتشه.
‫خیله‌خب.
‫بعدی از داخل ستون‌ها عکس می‌گیریم.
‫این دیگه می‌شه آخری.
‫واقعاً این پایان ماجراحویی‌مونه، نه؟
‫ماگاری.
‫ماگاری...
‫تو برای منم... چیزه... یه فرد خاصی...
‫امم...
‫منظورم یه چیز لحظه‌ای یا از رو دودلی نیست...
‫پس...
‫می‌تونم از اول یه‌بار دیگه امتحان کنم؟
‫اوهوم.
‫دوست دارم.
‫حالا... و تا ابد.
‫همیشه دوست دارم!
‫ماگاری؟
‫هی، یه عکس می‌گیری؟
‫توی کل زندگیم هیچ‌وقت بیشتر از الان خوشحال نبودم.
‫پس می‌خوام ازم عکس بگیری و به یادگار نگهش داری.
‫هوم.
‫اوه، وایسا!
‫نه راستش تنهایی خجالت می‌کشم.
‫بیا با هم عکس بگیریم! همزمان!
‫ولی چطور؟
‫آسونه. اینطوری.
‫هوم.
‫واقعاً وقتی که دوربین تو دستت می‌گیری خفن‌تر از همیشه‌ای، ناکامی.
‫چطور تو عکس افتادم؟
‫نشونم بدش.
‫نومو‌خوام!
‫کاش می‌تونستیم تا ابد به این نگاه کنیم.
‫آره.
‫تا وقتی که آسمون روشن بشه و آخرین ستاره‌ هم دیگه دیده نشه...
‫همینطوری فقط خیره به آسمون.
‫وقتی بچه بودم...
‫خانواده‌م زیاد به مسافرت نمی‌رفتن،
‫ولی یه‌ تابستون بود که یه سفر با همدیگه به بالای کوهستان رفتیم.
‫اون شب،
‫مامانم با دستاش هدایتم می‌کرد
‫وقتی به آسمون اشاره می‌کرد و می‌گفت «قشنگه، نه؟»
‫ولی من می‌ترسیدم.
‫انقدر ستاره توی آسمون بود که یه جورایی...
‫انگار حقیقت کهکشانی داشت بهم نشون داده می‌شد و خیلی به وحشتم انداخت.
‫نتونستم هیچ جوابی بدم.
‫و بعدش، اوضاع یه جورایی عجیب شد...
‫دیگه بعد از اون به هیچ مسافرت خانوادگی‌ای نرفتیم.
‫اه، شرمنده.
‫واقعاً گفتنش هیچ فایده‌ای نداشت.
‫اولین بار بود که شنیدم درباره‌ی مامانت حرفی می‌زنی.
‫معمولاً راجع بهش حرف نمیزنم.
‫پس این یکی از لحظات خاصه!
‫میدونی، وقتی بچه بودم،
‫فکر سیاه‌چاله‌ها باعث مور مورم می‌شد.
‫مدام فکر می‌کردم که یه چی هست ‫که هی بزرگ و بزرگ‌تر می‌شه.
‫تا موقعی که کل زمینو بخوره.
‫پس بهم بگو، این روزا بازم آسمون پرستاره تو رو می‌ترسونه؟
‫برای الان...
‫فوق العاده‌ست!
‫پسر، واقعاً تو کتم نمیره که برم سر کلاس جبرانی!
‫داداش خیلی از دستت عصبانی بود!
‫جدی؟
‫*
‫موقع خدافظی، با اسمه روی هایدا خدافظی کردم، ‫چون از الان به بعد اسمم روی طلاست.
‫طلاست (Goldie): اشاره به زیبا بودن
‫خدانگهدار! ‫می‌تونی جذاب هم اسمشو بذاری.
‫کلمه Gilded در اصل معنی طلاکاری/درخشان و جذاب ‫معنی میده که در اینجا دو کلمه Gilded و Goldie ‫باهمدیگه هم خانواده هستن
چراغ‌هایی برای دونفر که نمی‌تونن بخوابن
‫بهتره برگردم سرکارم...
‫باشگاه نجوم
و همچنین جادوی یک ندا
خط نقطه‌چینی که آرامشت رو وصل می‌کنه
‫باز تو؟
‫بیا.
با یه قصه‌ی پریونِ یه طرفه
حتی یه موشک توخالی هم می‌تونه از بارون مهیب دوری کنه
‫گربۀ تُخس.
‫بردنش خونه؟!
‫پدر و مادرش به سمت ماواکی رانندگی کردن
‫تا سر صبحی برشگردونن.
و به اتاقِ مخفی می‌رسه، حتماً
‫عــه!
‫و ظاهراً وقتی برشگردوندن حسابی تنبیه‌اش کردن.
‫بالاخره با دوست پسرش باهم فرار کرده بودن،
‫کدوم پدر و مادری عصبانی نمی شد؟
‫الان تو خونه حبس شده و نمی‌تونه بیرون بیاد.
جست و جو می‌کنم
‫خیلی بی رحمانه‌ست.
تا وقتی که تو خوابت ببره
‫به هر حال، جا خوردم که ناکامی-کون همچین کاری کرده!
‫آره، تازگی‌ها یکم تغییر کرده!
‫ها؟
با دوختن ستاره‌ها بهم
‫قبلاً نمی‌شد تحملش کرد، اما الان یکم بهتر شده.
‫مطمئن نیستم که اسمشو میشه گذاشت تغییر کردن.
‫چشمام رو می‌بندم و به... فکر می‌کنم.
‫خوش اومدین!
‫ببخشید، تمرین یکم طول کشید.
‫نخسته!
‫یه عالمه تکلیف داری، ها؟
‫هنوز یه صفحه‌اش رو حل نکردم.
‫خب، فکر کمک گرفتن ازمو از سرت بنداز بیرون!
‫سلام!
‫گان-چان داخله؟
‫امروز مرخصیه.
‫ای بابا، پس الکی اومدم.
‫گیمنت
‫هی، شورای دانش‌آموزی.
‫اسمم اوکگاوا‌ست.
‫به باشگاه نجوم بودجه ای میدن؟
‫عکساشون تو مسابقه برنده اعلام شد!
‫حالا مدرسه برای تأمین بودجه دلایل زیادی داره!
‫عا؟
‫عا، صدامو داری؟
‫از آخرین باری که این کارو کردم مدتی میشه، ‫یکم بابتش استرس دارم.
‫خیلی خب، به برنامۀ رادوییم خوش اومدی.
‫پخش رادیویی فقط برای ناکامی
‫#با_خودم_حرف_میزنم
‫پس تا موقعی که بیداری گوشش بده.
‫الان ساعت 2 صبحه.
‫نمیدونم که داری چی کار میکنی.
‫درگیر تکالیف تابستونیم.
‫معادلات و منحنی ها
‫چون تکالیف خودتو بهم نشون ندادی، منم نتونستم مال خودمو تموم کنم.
‫باز یه شب دیگه اومده و خوابم نمیاد.
‫اما میدونی چیه؟
‫این‌دفعه اوضاع فرق داره.
‫این‌دفعه هیجانه که بیدارم نگه میداره.
‫بعد اینکه اون روزی مامان و بابام منو بردن خونه،
‫تا دلت بخواد سرم غر زدن!
‫حالا تو خونه میمونم تا شروع شدن دوباره مدارس.
‫حتی نمیتونم باشگاه فعالیت کنم.
‫و تموم تماس‌هایی که با دوستام برقرار میکنم رو زیر نظر دارن.
‫خیلی والدین سختگیری دارم، نه؟
‫با وجود اون...
‫هیچ پشیمون نیستم.
‫اگرچه فکر کنم الان ناراحت باشی.
‫حالم خوبه، بابتش پشیمونی ندارم!
‫هی، ناکامی.
‫یادته؟
‫موقعی که همدیگه رو برای اولین بار تو رصدخونه دیدیم؟
‫آره.
‫فکر کردم با روح باشگاه نجوم که ‫همه راجع بهش حرف میزنن، برخورد کردم.
‫خیلی خنده دار بود! ‫روحت از بدنت جدا شد!
‫هنوز یادش میوفتم خندم میگیره.
‫خودت بیشتر از من جا خوردی.
‫اون موقع اینجا جز انبار چیز دیگه‌ای نبود.
‫یادته که چه با بدبختی این مبلو اوردیم اینجا؟
‫تمیزش کردیم و بعدش کوراشیکی-سنسه متوجه شد...
‫دو-چان پیشمون اومد.
‫و بعدش یجورایی عضو باشگاه نجوم شدیم.
‫خیلی خنده‌داره چون هیچ کدوم از ‫ما چیزی از ستاره‌ها حالیش نیست.
‫اما شیرومارو-سنپای خیلی ‫بهمون چیز میز یاد داد، دمش گرم.
‫با اینکه اولش فکر میکردم آدم ترسناکیه.
‫دقیقاً.
‫خاطرات زیادی هست باید مرورش کرد...
‫مثل شبِ اردوگاه ساحلی،
‫وقتی برای عکس گرفتن تو ساحلِ چیریهاما بیرون رفتیم.
‫و فستیوال.
‫همه با هم از بالا پشتمون نگاه میکردیم.
‫و جشن بارش شهاب‌سنگ که لغو شد.
‫اما بیا دوباره بعداً برگزارش کنیم، باشه؟
‫حتماً.
‫انگاری که اردوی تمرینی رو خیلی وقت پیشا رفتیم.
‫بالاخره خیلی جاها رفتیم.
‫میتسوکجیما.
‫ساحل کوجی.
‫برج نگهبانی سرتخت دریایی.
‫مزرعه آفتابگردانِ کاهوکگاتا.
‫فانوس دریایی روکوساکی.
‫خیلی طول کشید تا به فانوس دریایی برسیم.
‫خیلی دورشدیم و به سختی پیداش کردیم.
‫‫شب تو سرم نفس میکشه
‫یادمه موقع برگشتن از راه سنگ‌فرش برنجی با شیرویونه-سنپای،
*
‫آبلون: نوعی غذای دریایی
‫داشتم در مورد اینکه قراره شام آبلون بخورم حرف میزدیم.
‫امیدوارم که فردا اصلاً دنیام تغییری نکنه
‫و بعد صورتت مثل ملافه سفید شد!
‫عا آره، یادم رفته بود.
‫و بالاخره...
‫تا کی میتونم اینطوری باهات شوخی کنم
‫ماواکی ایسکی.
‫پایان مسافرتمون.
‫نگران متن بازنویسی شده نباش، پاکش میکنم.
‫روزی که هیچوقت فراموشش نمیکنم.
‫هفته بعد ترم جدیدمون شروع میشه، آره؟
‫از چشمای بسته ام نقاشی کشیدم
‫عا! باید تو رصدخونه جشن بگیریم.
‫برای برنده شدن عکسات تو مسابقه.
‫میتونیم شیرومارو-سنپای و شاید کوراشیکی-سنسه رو دعوت کنیم...
‫تو جایی که خوابم میگیره، فکر نمیکنم بتونم برگردم به همون جا
‫شب‌ها هنوز احساس بی‌خوابی میکنم.
‫میرم رو تختم و سعی میکنم خوابم ببره.
‫چون از کلمات دل گرم کننده میترسم
‫ولی خوابم نمیبره و زمان می‌گذره.
‫ساعت 5 صبح صدای دوچرخۀ روزنامه‌چی رو میشنوم...
‫فقط منو لمس کن و دستمو بگیر
‫و همسایه پیر روبرومون کرکرۀ خونه خودشو باز میکنه.
‫و هوا روشن میشه
‫و نور از لا به لای پرده‌ها میاد داخل،
‫و صبح رو با ناامیدی شروع میکنم.
‫اما...
‫کی میتونیم همدیگه رو ببینیم؟ کی میتونیم بخندیم؟
‫اوه، بر هر حال.
‫هیچوقت جواب درست و حسابی بهت ندادم، نه؟
‫کی برمیگردیم و بیخیالش بشیم؟
‫خب با تموم وجودم...
‫منم همینطور...
‫‫این تو بودی که قلبی رو که نگه داشتم رو دادی
‫بقیه‌ش رو وقتی بیدار شدم میتونی بشنوی.
‫وقتی با تو ام حس میکنم که...
‫امیدوارم از دیدن این انیمه زیبا با زیرنویس ما لذت برده باشین :)
‫شبای بی‌خوابیم چنان بد هم نیست.
مهم نیست که بغضتو قورت داده باشی
و مهم نیست که چه قدر این احساسات بهم ربط دارن
نمیتونم قبول کنم که اونا همیشگی هستن
به صورت ناخودآگاه میدونم که دیگه راه برگشتی نیست
جسم و روحم شبیه توست
ناگهان تو لحظه مهم ظاهر میشن
یه افسون آشکار و یه مزاحمت بشدت شیرین
مثل یه ستاره در حال پرواز دور نشو
لطفاً مارو از هم جدا نکن
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
کی میتونیم همو ملاقات کنیم؟ کی میتونیم بخندیم؟
کی برمیگردیم و بیخیالش بشیم؟
‫این تو بودی که قلبی رو که نگه داشتم رو دادی
‫‫این تو بودی که قلبی رو که نگه داشتم رو دادی