..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
اینو بخورش
تو در مقابل ضدحمله م بی دفاعی
اره درسته دیدی گفتم! اف.اف.!
چرا اون تو سلول انضباطه؟
یه دیسکه.
مار رنگ پریده همینجاست!
لعنتی! اون کجاس؟
اصلا!
اونه که اون رو انداختش.
هیولا!
میخوای بهم بگی که مار رنگ پریده واقعاً…
می دونستم!
تو واقعا پدر بی مسئولیتی هستی .
اف.اف بیشتر از این میترسم که بدنش محو نشه.
بجاش، همشون ترسناک تر شدن.
خود به خود کاملا هوششون رو از دست میدادن و نمیتونن پس بگیرنش.
از وقتی که جولین رو تو مزرعه دیدم همه چیز یادمه.
فعلا خیلی واضحه برام، شایدم همین دیروز بوده باشه.
خط خطی های عجیب و غریب رو تلفنهای عمومی.
پتو پف شده روی تخت، بوی بد سطل اشغال.
نگهبان ها دادو فریاد میکردن.
صدای باز و بسته شدن در.
شنیدن صدای سیفون توالت توی کل روز.
حتی تموم اون حرفای احمقانه ی با جولین و بقیه یادم میاد ،
هیستریک میخندید
ولی هنوزم، با اینکه سالهاس دارم تو مزرعه زندگی می کنم،
من چیزی از قدیمام یادم نمیاد .
تنها چیزی که یادمه فکرای رباتیکیه، یه چیز شبیه ضبط.
من به راحتی دستورا پیروی میکردم . و وظیفه منم محافظت از دیسک مار‌رنگی بودش
بدون اینکه بدونم یا حتی بپرسم چرا.
حالا الان میگیرم که زندگی چیزی بیشتر از زنده موندنه .
خاطره ساختن علت زندگیه.
اگه اون رو از دست بدم، همه چیزم از دست میدم.
جولین تموم این کارا رو بخاطر باباش انجام میده،
و جون خودشو به خطر میندازه تا ارامش و چند نفر دیگه که بهش اعتماد دارن کمک بکنه .
چون خاطرات خوبی از زندگیش داره.
این نکته قابل توجه در مورد ادماس.
خاطراتشون
به سلول هاشون شجاعت میده.
دونستن اینکه من اف.اف م و تا حالا همچنین چیزی نداشتم .
همینا.
اون رو میدنم.
اون... ذهن همینه.
قرار چی بشه؟ هامن اولویت اولتم ؟
یا مهم تر از اینکه دی جی رو خفه کنیم
و سعی کنیم جولین رو نجات بدیم؟
معتل کردیم دیگه خیلی دیر شده!
اون لحظه به قیمت جونت تموم میشه.
اصلا میدونی براچی فکر و قدرت داری؟
چون اونا رو به تو دادم.
و حالا اونا رو پس می گیرم.
وقتی باید قدرتم رو زیاد کنم، به جولین فکر می کنم.
همین چیزها خاطرس.
و این… این ذهنه.
چی؟ چیکار داری میکنی؟
نمیشه…
روی زمین چی شد فقط انجام بده؟
رنگش پریده…
اون مایعات بدنش رو به اون تزریق کرده.
نه! من نمی تونم باورش بکنم!
من یه…
خوب، خوب، به نظر می رسه اف.اف. اون رو کشید.
اونا کاربر رو همینطوری که گفته بودن کشتن.
داخل غلافش چیزی نیس!
این دیگه چه کوفتیه؟
این یعنی که اون چیز بدنیا امده؟
این همون چیزیه که مار رنگ پریده اینهمه مدت بوده؟
خدای من! چیه؟
کل هدف این موضوع چی بود؟
و چرا باید به نحوه خاصی اینجا باشه؟
زندونی ها رو به گیاه تبدیل کردن که الا همچین چیزی دنیا بیاد؟
و چیزی که عجیب تره اینکه من دیگه نمیخوام تبدیل به گیاه بشم چون که این گیاه بدنیا امده .
ولی فک نکنم دیگه مهم باشه
جرات نداری از اف.اف. دور شو!
دیسکش رو پیدا کنین و تموم خاطرها روش رو بخونین.
مخفیگاش رو پیدا کنین
از استخوان دیو "به دنیا اومده بعدش دنبالش برید.
لو رفتم ، حتی ممکنه که سی ثانیه ام دیگه دوم نیارم.
به آب نیاز دارم. باید یه راهی برای برگشتن پیش جولین پیدا بکنم
و بهش بگم که واقعاً مار رنگ پریده کیه.
لعنتی!
اون باید بدونه که اون . بابای ازخودراضی همون کشیش اخمو ِ!
بذار حدس بزنم! تو تشنته و سعی میکنی جلوی شیر آب بری.
خوب قبل از اینکه عجله کنی
صبر کن ازت ی سوال مهم دارم.
ببخشید باید برم ولی جواب من اینجاس!
حالا در مورد سوالی که می خواستم ازت بپرسم، اف.اف
به من گوش میدی؟
راستشو بگو کنجکاوم
اتفاقا خوب نگاه کردی
معجزه ای که جدیدا تو سلول های انضباط وجود امده ؟
چه نوع ارگانیسمی بودش؟
حیوان بودش یا گیاه؟
و خوشگل بودش؟
یه چیزی به من بگو کشیشی مثل تو تو زندون چی میگه؟
مطمئنم برای چیزی پاک نیستش.
ساکت! من کسیم که سوال میپرسِ ممنونم!
می بینی! اگه به راحتی خاطراتت رو بگیرم و بخونم،
من واقعیت چیزی رو که به دنیا امده بودش رو می دونستم.
با این حال، ترجیح میدم دیگاهت رو در این باره بشنوم.
چون گفتن چیزهایی مثل "نرم".
یا "رنگش عجیب بود" یا "دوست داشتنیه"
ایده خودت بود
و نه خاطراتی که در واقع تو دیسکت جاسازی شده.
من درک می‌کنم ولی تو نگران یه چیزی هستی که یا داره فرار میکنه یا ناپدید میشه، مگه نه؟
و تو برای همیشه قراره از دستش بدی
ها؟ چی میگی؟ قبلا منتقلش کردن؟
شاید! کی میدونه؟
راستشو بگم، تو باید باشی
بیشتر نگران کشته شدنش ام، خیلی کم حرکت می کنه.
حرفمو پس می گیرم، ممکنه قبلاً مرده باشه.
منظورم اینکه مردی که جولین باهاشه یه جورایی عوضیه .
میدونم اگه فکر می کردش که خطرناکه اون رو میکشه.
کشتنش نه تنها سخته ، یجورایی کاملاً غیرممکنه. هیچ راهی نیست!
اینهمه قدرت داره که طعمه بشه.
فنا ناپذیره..
نگرانی من اینکه جولین منحرف بشه
انجام کارای عجولانه و از دست دادنش
فقط خاطرات جوتارو می تونه هرچی رو که بدنیا امده رو کنترل کنه. این چیزیه که اهمیت داره.
و من اون خاطره ها رو الان تو دستام دارم.
بالاخره به نقطه ای رسیدیم که یک قدم با همدیگه فاصله داریم.
فرم بدنش چشکلی بود؟
به سرعت بزرگ شدش ؟ یت به محرک ها واکنش داد؟
فکر کردم اگه به آب بخوره غرق میشه.
اوه، دیگه چی؟ اوم دقیقا یادم نیستش
اوه، باشه، خب... اینه...
اون برای این زمان منتظر بودش! سریع! پشت سرت!
اوه
هه، من این کار رو کردم!
اوه، اف.اف حال، عقل ، برج مراقبت به اینجا نزدیک نیست.
این طوریه!
حتی بهتر اینکه ، من الان آب دارم!
یعنی می تونم برم و همه چیز رو به جولین بگم.
، تو میگی؟
تو نیستی که تصمیم میگیری عقلت کجا باشه.
این قدرت ها متعلق به یکی دیگه اس.
در واقع، این کسیه با مهربانی قدرت ایستاده خودش رو با یدونه دیسک بهت داد.
من!
ای کیسه پلانکتون حساس!
داری با بردن و غرور نابه جات چیزا رو برام توضیح میدی؟
چه جراتی داری!
چی داره میشه؟ کل بدنم داره میسوزه.
اینجا یه چیزی اشتباهه این اصلا آبه؟
چی از اونجا داره بیرون میاد؟
پسر…
، معلومه که آبه. ولی در حال جوشیدنه.
بالاترین درجه حرارت تو‌تموم آبزیان روی زمین
می تونه با خیال راحت تحمل کنه حدودا هشتادو نه درجه فارنهایتو.
من یه پایه متفاوت گذاشتم که می تونه آب رو بجوشونه…
... به سادگی تو این یکی.
پس دوباره میگم ، من تنها کسیم که می تونم تصمیم بگیرم عقلت کجا باشه.
از این به بعد به هر آبی که دست بزنی
فوراًو حتما با قدرتت به جوش میاد.
جولین!
اسم استند: سبز، سبز، سبز خانه استند استاد: بچه سبز
نمی بینمش! کجا افتادش؟
آه، لعنتی! ممکنه غرق شده باشه؟
بدون نگاه!
یه دقیقه صبر کن! اون چیز قدرت اراده داره؟
اگه داره فرار میکنه، یعنی که…
نه!
ممکنه فقط غریزه احساسیش حرکت بکنه.
نمی دونم گیاه یا چیه، ولی الان باید جلوشو بگیرم.
چون اگه مار رنگ پریده دستش بهش برسه ، بدبخت میشیم.
نه جولین!
بس کن جولین! صبر کن! حرکت نکن!
به صخره ای که کنار پاته نگاه کن.
گوش کن! قدم دیگه ای برندار.
برگرد ، به من نگاه کن.
غل خورد و تخته سنگ شد.
به هر حال ، تو، جولین. اندازه تو …
نه وایسا بهت گفتم نمی تونی خیلی بهش نزدیک بشی، یادته؟
ها؟ آناستازیا، نگاه کن!
چی شد؟ الان خیلی کوچولو شدیی
اوه…
-آناستازیا، با من حرف بزن! -سعی کن آروم باشی جولین.
به هر حال، همه چیز از دید تو چقدر بزرگه؟
اوه طبیعیه همون قبلیه.
از گفتنش متنفرم، ولی فقط تو کوچولو شدی، فقط تو ، آناستازیا.
چه خبره؟
از جایی که منم همه چیز طبیعی به نظر میرسه.
ولی فقط سنگی که خرد شدش کوچیک شد.
گوش کن! تکون نخور ازاونجا.
همون جایی که هستی بمون
هوم، تو به سایز عادیت برگشتی.
فکنم این یعنی همون کاریه که این بچه می‌تونه انجام بده.
یه جورایی ، وقتی خیلی به بچه نزدیک میشیم،
و بوم، ما به نصف سایز عادیمون کوچیک می شیم.
من دیگه هیچ حرفی ندارم.
جواب دادن به اینا خیله سخته .
نگاه اگه نصفه این فاصله رو به بچه برسونم،
پس قد منم نصف میشه.
بعدش باید دوبرابر پیاده روی بکنم.
اوهوم
علاوه بر این، اگه من یک چهارم راه رک به اون برسم،
پس مسافت پیاده روی در چهار ضرب میشه.
به همین ترتیب، یک هشتم راه رو هشت برابر دورتر میکنه.
یک سی و دوم
یک شصت و چهارم.
یکصد و بیست و هشتم.
اگر بدن من مدام کوچکتر بشه، اون موقع فاصله چند برابر میشه.
مسئله اینکه…
با این شرایط اصلا پ می توانیم به بچه برسیم؟
من فکر کنم با توجه به طراحیش، پاسخ منفیه.
خوب نیست! فقط یک راه وجود داره که بتوانم خاطرات بابامو برگردونم.
این یعنی دور نگه داشتن بچه از اون احمق.
- جولین، نه! -ببخشید ولی من میرم
بعد از اینکه تا جایی که بتونیم بهش فکر کردیم.
تمرکز! همینه!
توانایی جولین برای تمرکز تک یک چیز.
من احتمالاً اینجام چون جذب اون کیفیت شدم.
چنین تمرکزی اونو قشنگتر می کنه.
آن چشم ها…
بعضی روزها، کلمات منو علامت گذاری بکن، من می خوام اون چشما به من نگاه کنن
با همان شدت
آهان…
هوم
اقیانوس سنگی!
فقط یکم بیشتر. من میدونم که میتونم اون رو بگیرم.
نه، نمی‌تونی، جولین! موضوع رو همین حالا تموم کنید!
هیچوقت قرار نیست به بچه برسید، پس باید اونو ولش کنید.
نمیخوام قبول کنم. باید یه پایانی وجود داشته باشه. بیا دیگه!
همین جاست!
هی، اگه به جاش از همین جا بپرم چی؟ شاید جواب بده.
اگه بپرم، این قطعاً یه اخر راهه .
و اون زمینه. پایان‌داستان.
نگاه کن. می خوامش اونو به خوبی زمین!
جولین، بهت التماس می کنم! نکن!
تقریبا رسیدم. زمین خیلی نزدیکه گرفتمش.
خیلی نزدیکه. آره!
چی؟
تاپیک من!
اوه، حالا چی؟ این چه کوفتیه ؟
مطمئن نیستم ولی…
میتونه پای بچه سبز باشه؟
لعنتی! کی بیفتم رو زمین؟
لعنتی! داره بزرگترو قوی تر میشه.
و الان دو برابر بزرگتر شدش.
اوه، نه! فکر کنم این پایه فقط برای اینکه بتونه منو به داخل بکشه بیرون امدش،
برای اینکه نذارم دنیایی که داره سقوط میکنه فرار بکنم.
چطوری از این وضع خارج بشم؟
اقیانوس سنگی!
خوب، این واقعاً قدرت بچه اس،
پس من باید پایه رو بگیرم. یعنی که من کاربر رو گرفته ام.
هورا !
نه! لعنتی! دارم کوچکتر میشم دارم هیچ چیز می شم.
پایان زمین نبود، تموم این مدت وایستاد بودش.
ها؟
درایو غواص.
پس، الان میدونیم که هر چی به بچه نزدیک تر میشی،
کوچکتر میشی
و خیلی زود، در نهایت، پوچ میشید.
هعی، به نظر میاد که این بچه جایگاه شکست ناپذیری داره.
ما هنوز نمی دونیم که چرا اون به دنیا امده.
ولی یه روزی دشمنمون میشه.
در واقع، این بچه، جولین، دشمن مستقیمت میشه.
ولی، یه لحظه صبر کن!
اگه شکست ناپذیره ، نباید به این معنی باشه که…
از همه بیشترام، نمی تونم اجازه بدم مار رنگی اون رو داشته باشه!
اه لعنتی! آناستازیا، صبر کن!
اون سنگ رو به سمتمون پرتاب کردش.
یعنی که فکر می کنه…
... و میدونه چطوری دلیل بیاره ؟
شروع به تشخیص قدرت خودش کرده و نحوه استفاده از شونو پیدا کرده ؟
داره میادش. بالا رفتش!
باید به سرعت از اینجا بیرون بریم. انجامش بده!
ما می تونستیم اون بچه رو تا اخر عمرمون دنبالش کنیم،
ولی مهم نیستش چون ما نمی تونیم بهش برسیم.
ولی حداقلش، با این انحراف سریع، محل رو کامل گرفتیم.
جولین، هنوز ندیدیش؟
می فهمی من و تو فقط به سمت چه چیزی بالا میریم؟
میدونم ریسک کردم
ولی اون بچه فکر میکنه و کنجکاویهایی داره . واضحه.
بطری رو که سمتش پرت کردم دست زد.
من دیدم که به هر چیزی دست میزنه اندازش تغییر نمی کنه.
پس این بطری دقیقاً هیمنطوری که الان هستش می مونه.
اگه با تعقیبش نتونیم اون رو بگیریم، مجبورش می کنیم که ما رو تعقیب بکنه.
به بطری رسیدیم.
و جایگاش الان داخله .
الانم، تنها کاری که باید انجام بدیم اینکه مطمئن بشیم نمی تونه بیرون بره
عالیه! یه چیزی، تو هیچ ایده ای نداری ؟
قراره که از اینجا بریم؟ به این فکر کردی؟
دایور رو دارم که تو بطری مخفی شده ، م خصوصاً تو دیوارهاش.
دار دهانه رو برامون تغییر میده. این شانس ماست
شارژ مستقیم!
ما اون گرفتیم . دیگه تو امانیم!
پایه بچه نمیتونه از اونجا بیرون بیاد.
با غل خوردن داره دور میشه
انجامش بده! دارا بطریو تکون میده .
آناستازیا!
دریای سنگی!
اورا!
نه! مواظب باشین وگرنه بطریو نابود میکنین .
بدترِ که موقع فرار اسیر بشین!
یه جورایی حساب کرده
که قراره تواین وضع بیفتیم و بطریی بچرخونیم؟
لعنتی! چطوری ممکنه ؟
-گفتم اون بطری رو نشکونش! -بیا دیگه!
اگه همینجوری بمونه میخوای…
آق.
آناستازیا، چی شده ؟
چرا بچه تو بغلمه ؟
واقعاً چه خبره؟
انگاری این دوست داره
اون خال مادرزادی شکل ستاره روی شونت چپت.
بهش ثابت میگم.
درم مورد اینکه قراره بهت دست بزنه و باعث میشه برگردیم سایز عادیمون
و اگه دقت میکردی همون خال مادرزادی رو روی شونه خودش داره.
این چیه؟
ظاهراً از قبل جولین رو شناخته .
هی، پس، اوه، فکر کنم این جن کوچولو ممکنه به من وابسته بشه
هوم، چیکار کنم؟
وابسته کنندس. خوب نیست!
شکی نیس که یه زمانی بچه دشمنش میشه.
همه چیزی که از قدرت این بچه حس می کنم تهدید و تاریکی بینهایته.
ممکنه که برای پس گرفتن دیسک بابات از مار رنگی به این چیزا نیاز داشته باشیم،
و میدونم که چقدر مهمه،
ولی بخوام روراست باشم، ممکنه مجبور بشیم بکشیمش
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.