!من میتامام
!خدای تو
ها؟
یه‌دفعه... چی شد؟
...چه خبره؟ مگه من
!اونه-چان؟
!آل
...ای بابا، فقط خیال داشتم یوکیتو رو سرپا کنم
!ولی گمونم قدرتم دیگه داشت سرریز میشد
منو از مرگ برگردوند؟
نکنه این جغله... واقعاً یه خداست؟
اونا چشونه؟
.انگار هیچ اتفاقی نیفتاده که گذاشتن رفتن
!عه؟
!و علیکم السلام
!زنــــده‌ای؟
چشم‌هام درست می‌بینن؟
...ولی مراسم پایان زندگی
...چی بگم والا، خودمونم خیال کردیم آفتابمون لب بومه
!ولی انگار زنده موندیم
!وقـ وقته شراب و خوشحالیه
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
خدمت کردن به
در دنیـــایـی بی‌خدا
خـــــدا
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
Mikazuki
Tenshi hunter
&
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
قسمت دوم
به زشتی کالبد و کراهت باطن خویش اقرار می‌کنیم؛ میتاما ساما
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
ما را شایسته آن نیست که مورد رحمتت واقع شویم
‫زیبایی و شکوه ‫در وجود تو بوده و هیچ ‫پس به رحمتت، ای ...
!سلامتی جمع
!سلامتی ساقی
...به هر طریقی که بود جون سالم به در بردیم
!ولی حالا شدیم موی دماغ پایتخت‌نشین‌های کله‌گنده
چه خاکی به سرم کنم؟
دست به دامن کی بشم تا روستامون امن بمونه؟
،من و این روستای درپیت دورافتاده
!چه از نقطه نظر مالی، چه تسلیحاتی در حد سرخاش شدن باهاشون نیستیم
...و تنها روزنه امیدمون شاید
واسه چی اخمات تو همه؟
!ولم کن
!من همین الان باید برم پیش یوکیتو
!اول لباس تنت کن
میتاما در حال فرار از آلورال
داری چکار می‌کنین؟
‫آلورال میتاما را گرفت!
...قبل از هرچیزی
میشه رابطه‌ت با یوکیتو-سان رو برامون روشن کنی؟
...چون
...در جا لخت گرفتی بغلش کردی
...من... برای یوکیتو
!خدا ام
اولش بهمون میشه بگی خدا چی چیه؟
خدا برای یوکیتو-سان چه موجودیتی حساب میشه؟
.تا ابد
.تا بمیره پاش می‌مونم
.یه همچین چیزی
جانم؟
...پس... یعنی عهد بستین زندگی‌تون رو با هم شریک
،شین؟ پس یوکیتو-سان نه تنها ازدواج کرده
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
!چنین دخترای خردسال و ریزه‌میزه‌ای باب میلشه؟ که اینطور
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
...دخترای ریزو
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
دخترای ریزه رو می‌پسنده؟
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
!چرا و چطور؟
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
پـچ و پـچ
مِن و مِن
...یا بهتره بگم
.خب، اینم از این
چون ریزن دوست داره کنارشون باشه و ازشون مراقبت کنه؟
میگم... کسی تو روستامون هست منو هم ریزه‌میزه کنه؟
.اون‌دختر... یوکیتو رو دوست داره
!اونه-چان
.عجب
...اونه-چان، گوش بگیر
...یوکیتو-سان از دخترای ریز خوشش میاد
...یکی مثل من خیلی
...پس یوکیتو
ها؟
.اینجا آدمایی رو پیدا کرده که دوسش دارن
.براش خوشحالم
عه؟
وقتی می‌بینم یوکیتو بین بقیه محبوبه، من هم خوشحال میشم؛
.پس ازت می‌خوام از این به بعد هم باهاش صمیمی بمونی
!البته که می‌مونم
حالا شد... مادرشوهرش؟
.میگم کلن
.کلی چیزا هست ازش بی‌خبرم
لطف می‌کنی درمورد این کشور بیشتر برام بگی؟
اولاً مراسم پایان زندگی چه صیغه‌ایه؟
مراسم اجباری برای پایان زندگی با عقلِ کی جور در میاد؟
‫سیستم پایان زندگی، چند صد سال پیش توسط ‫شخص امپراتور و شورای قانون‌گذارش تصویب شد.
چند سال پیش؟
!یوکیـتو
.میتاما-چان
!خطرناکه یکهو بپری پشت مردم
!یوکیتو
یوکیتو، اون بچه کیه دیگه؟
!یوکیتو، یوکیتو
.ها؟ آها. این بچه هم از همون کشوری اومده که من اومدم
.از قدیما می‌شناسمش
!چه زیبا
.منو به غلامی بپذیر
.ولم کن
.دستم بهم نخوره، انگل
!روی؟
...نه گذاشت، نه برداشت و در جا کشتی‌هامو غرق کرد
...حس می‌کنم
...یـ ـ یــ یـ یـ یـ یـ یه
!یه‌چیزی داره در من زنده میشه
...من
.تا به امروز به این‌حد ازش چندشم نشده بود
میتاما-ساما؟
جانم؟
قدرت‌های الهی شخص متعالی شما، قادر به انجام چه معجزه‌هایی هست؟
.هرچیزی که دلت بخواد
!اگه نمی‌دونستی، حالا بدون چه خدای محشری ام
حتی در تقابل با لشکر یک کشور هم، می‌تونی پیروز بشی؟
،یه سیل راه میندازم
!تا شِلِپی آب ببرشون
.می‌دونستم
.فرقه‌ای که من توش بودم، از اون یکتاپرست‌هاش بود
!و خداهای فرقه‌های یکتاپرست، اغلب بر هرکاری توانا ان
می‌دونستم یه جای کار می‌لنگه که بدون توانایی چیتی تو دنیای دیگع تناسخ پیدا کردم؛
!ولی اینم از چیتم
!چیت یکی یدونه‌ی خدای قادر
خــــب، حالا می‌خوای همون شِلِپی رو همینجا نشونت بدم؟
واستـ ـ
!واستا
!الان که جاش نیست
داری چه می‌کنی؟
.میزنم دخل‌تو میارم ها، روی
.سه سوته گندتو جمع کن
.چشم
میگم... همه‌ش که همین نبود؟
تعداد
پیروان
...نکنه
تعداد
پیروان
تعداد
پیروان
تعداد
پیروان
تعداد
.وا حسرتا
همه پیروهام... کجا رفتن؟
خدا
،هر چی پیروهای یک خدا بیشتر باشه
.قدرت اون خدا هم بیشتر میشه
.ولی اگه ‌پیرویی نداشته باشم، هیچ‌کاری ازم بر نمیاد
!اینجا یه دنیای دیگه‌ست ها
پیروهات رو از کدوم جهنم دره‌ای وردارم بیارم؟
چرا یکهو لحن تند شد؟
بعدشم چرا صفر؟ پس تو چی؟
!منو سر کار گذاشتی؟
!هرچی قدرت داشتم برای نجات تو استفاده کردم ها
!گاومون زایید
!شایعه شده آدمای پایتخت دارن ته و توی ماجرای اون روزو در میارن
پس یعنی دیر یا زود پاشون به روستامون باز میشه؟
!فاتحه‌مون خونده‌ست
...فکر نمی‌کنم وقت مست کردن باشه
!غم‌تون نباشه
!یوکیتو باز گره از کارمون باز می‌کنه
مگه نه؟
.آره... البته
!بفرما
!دمش گرم! هیچ‌وقت رومون رو زمین نمی‌زنه
!ایول! جرئت دارین پاشین بیاین
!بیاین ببینم حرف حساب‌تون چیه
!به آهی و به فوتی میرین هوا
.به گا رفتیم
.بدجوری به گا رفتیم
!حالا چه غلطی کنم؟
...همینطوری پیش بره
!خیلی نامردی منو میذاری تنها میای
جرئت می‌کنی دست روی خدات بلند کنی...؟
.شرمنده
!غیرارادی بـ ... نه خیرم
!چپ و راست دنبالم نیا
.آخه رفتارت خیلی عجیب شده بود
.بگو دردت چیه
.نه دردی دارم، نه درمون
...فقط بخاطر من
.این روستا شاید به دست ارتش نیست و نابود بشه
جدی؟
!پس فقط کافیه همین الان دوتایی در بریم
!چطور می‌تونم همچین کاری کنم؟
دوباره... بدون اینکه تلاشی کنم، بذارم و برم؟
...این دیگه خیلی
فرار کردن چیش بده؟
.من همیشه چشمم به تو بود
،که چقدر تلاش می‌کنی
...چقدر سختی‌ها رو تحمل می‌کردی
یعنی حالا می‌خوای همون کارا رو تکرار کنی؟
.نه
.اون موقع دست رو دست گذاشتم تا هر اتفاقی که می‌خواد بیفته
...چه جلوی پدرم... چی توی فرقه
...دست از مقاومت برداشته بودم و از فکر کردن فرار می‌کردم
!و در نتیجه هم دیدی کارم به کجا کشید
!خاک تو سرم
.میتاما
،اگه تعداد پیروهات بالا بره
دوباره می‌تونی از قدرت‌های الهیت استفاده کنی؟
.آره، فکر کنم بشه
.پس تو رو خدا می‌کنم
عه؟
.تو این دنیا، خدا و مذهب رو از پایه می‌سازم
!عین دنیای قبلیم، ساکت نمی‌شینم که هرچی خواست سرم بیاد
پس به هرچی بگم... گوش میدی؟
!الـ .... البته
!منِ حقیر... پیوی گوش به فرمان میتاما-ساما هستم
!حتی از جون و دل سانت به سانت‌تون رو لیس می‌زنم
.ماشالا پسر خوب
.چنین بردهٔ حرف‌گوش‌کنی، مستحق یه پاداشه
روی... گوشت با منه؟
.میشم. چه پیروای هم بشم
.ایول
تعداد
پیروان
!آها، رفت بالا
!صبر کن بینم، چطوریاست که تو هنوز پیرو من نیستی؟
با تو ام، یوکیتو؟ شنفتی چی گفتم؟
!اوی یوکیتو
چرا؟ چرا نیستی؟
!چون اینطور پاچه آدمو می‌گیری
!بسه دیگه، بیا پایین
!یوکیتو
چی شده، چیلچیل؟
.آخی نازی
،پس بدین ترتیب
پیشوای اعظم فعلی و سرپرست ارشد و راستی‌آزمای
«آئین رستگاری به طریقت میتاما»
اورابه یوکیتو
.از امروز دینی رو رواج می‌دیم که میتاما رو به خدایی می‌پرسته
.اگه ممکن باشه، به صلاح‌مونه تا قبل از رسیدن ارتش ۱۰ هزار پیرو جور کنیم
،با این تعداد از پیروها
‫یگانه‌خدای آئین «رستگاری به طریقت میتاما»
میتامای تبارک و تعالی منزلگاه ابدی
(به اختصار میتاما)
!شهرها رو می‌تونم به آتیش بکشم، یا دریایی رو دو نیم کنم
سرپرست دایره تبلیغ و ترویج‌های دینی برون‌مرزی
«آئین رستگاری به طریقت میتاما»
روی
!دوست دارم رواج بدم! چه خوشگلی میتاما-ساما رو، چه آب مقدسِ انگشت‌های پاش
...به نمایش گذاشتن معجزه‌ها مؤثرترین راه برای جمع کردن پیرو‌ئه
.ولی الان این کوفتی در حد سیب‌زمینی بی‌خط و خاله
.فعلاً بهتره فکر یه سخنرانی باشم
.بابای خیرندیده‌م راه و روش سرهم کردن سخنرانی‌ هیجان‌آور رو یادم دادم
...پس من متنش رو می‌نویسم
.نیازی نیست
،حتی با اینکه قدرت معجزه کردن ندارم
!خرد الهیم که حاصل سالیان دراز عمرمه، هنوز سرجاشه
با اون خرد، قدرت‌مو به رخ ملت می‌کشم؛
!و کاری می‌کنم جلوم به زانو بیفتن
!به درگاهم دعا کنین
!من از زمان پیدایش هستی زنده بوده و هستم
!پس مرا دعا کنید
!چون از هر چیزی آگاهم
...و اگه بگین مثلاً چی می‌دونم
!مرا دعا کنید تا بگویم
!در مورد گذشته یوکیتو که اینجاست
‫خوب می‌دونم که اولین کلمه‌ای که از دهنش در اومد «مامان» نبود؛
!‫بلکه «میتاما-ساما» بود
!بابی بابی بو
!‫یا اینکه به بروکی می‌گفت «بوکّورولی»
.بوکّورولی
یا خالی که روی کپل راستشه، در واقع یه خال نیست؛
!بلکه جای فرو رفتن سر مداده
!یوکیتو-سان، خیلی بانمک بودین
...بعدش چی بگم، آها یه روزی هم بود که یوکیتو
.سخنرانی‌تو نخواستیم
.الحق که خداها فقط به درد معجزه کردن می‌خورن و بس
...ولـ ولی من الان قدرت‌شو ندارم
.خودم می‌دونم
.پس دیگه روت حساب نمی‌کنم
.همه کارا رو خودم می‌کنم
!میتاما-ساما تقصیری نداره! حتی این رفتار مُنگلانه‌شون هم بانمکه
!مُنگل؟
مـ می‌بخشین، دارین چکار می‌کنین؟
!میتاما-سامایی که در محضرشان هستید، خدایی در بین شماست
!خدایان قادر به انجام انواع معجزات هستند
،زنده کردن مردگان
،قلع و قمع کردن ارتش‌ها
!و علم از نادانسته‌های گذشته و آینده
!موجودیتی که فراتر از تصورات بشریتیه
...اوه
.گرچه با حرف چیزی قابل باور نیست
که در نتیجه ما را بر این داشت که معجزه‌ای !از معجزات میتاما-ساما را به شما نشان دهیم
!عاه
!آلورال
!وااای
تو الان درگیر فکر و خیال‌هایی من باب روابط اجتماعیت شده‌ای، درست میگم؟
.بله... همینطوره
ولی چطور فهمیدین؟
نکنه یوکیتو-سان... فهمیده چه حسی بهش دارم؟
میتاما-ساما با قدرت باری‌تعالی خود، به درون قلبت نگاهی انداخت؛
!و از اسرارش به من گفت
میتاما-چان این‌کارو کرد؟
!آره ارواح عمه‌هاتون
.‫این همون ترفند «اثر بارنومه»
هر طالع‌بین خالی‌بندی همیشه ور می‌داره مبهم‌ترین و عام‌ترین چیز ممکن رو میگه؛
و مشتری شل‌مغزش هم خیال می‌کنه !که هرچیز دیگه‌ای از دهن در بیاد حرف حقه
.ولی بالاغیرتا که ترفند کارآمدیه
...با همین فرمون قدرت میتاما رو بهشون قالب می‌کنم
من بنظرت محشر نیستم؟
!پس بردن به اسرار دل آدما که کار هرروزمه
...آلورال
...چیزی که فکرتو درگیر کرده
!به عبارتی
!اضافه‌وزنیه که داری
!ها؟
!چون ممه‌هات زیادی بزرگ شدن
...نه، راستش
.محض اطلاعت، یوکیتو کوچیک‌شو دوست داره
...کوچیک‌شو دوست داره
...کـ کوچیک‌شو
...کوچیک‌شو دوست داره
.یکی لطف کنه یه تبری بهم برسونه
!بس کن، آل
!من با بزرگش حال می‌کنم
!این گوشت اضافی رو در جا باید قطع کنم
!چون شما کوچیک‌شو دوست داری
!هر‌حرفی که از دهن میتاما می‌پره بیرون رو باور نکن
!خودم دارم میگم بزرگشو دوست دارم
...آخه... میتاما-ساما می‌تونه به دل مردم پی ببره
...پس حتماً بهتر می‌دونه تو دل‌تون چی می‌گذره
...نه، اون... یه مسئله دیگه‌ست
!ای دهن‌تو
‫از شانس تخمی‌مون خدامون به حدی گاگوله، ‫که دیگه موندم چطور براش پیرو جمع کنم!
.خودم هم موندم چرا مردم این کوره‌دهات هنوز به عظمت من پی نبردن
!ولی هنوز واسه تسلیم شدن زوده
!کسی که تحت حفاظت خدایی باشد را از زخم شمشیر ابایی نیست
!شاهد تسخیر آسمان‌ها با قدرت الهی باشید
!میتاما! هی
!میتاما
.من یه خدای چرتم
...یه خدای ناتوان
...من دیگه بُریدم... هیچ‌جوره نمیشه کاریش کرد
!هیچکی نیومد! و هیچکی هم قرار نیست بیاد
.سر هم کردن یه فرقه چقدر سخته
دین
.پدر خیرندیده، خدا خیرت بده
.گوه خوردم هیچی نشده انگ شیادی بهت چسبوندم
!اونه-چان، به دادم برس
!نکنه ارتش پیداش شده؟
!چیلچیل
...فکر می‌کنم اتفاقی آفت‌کش‌هایی که توی مزرعه پاشیده بودیم رو خورده
.به همین حال بمونه وضعش وخیم میشه
.باید دوایی... یا بهتره اول یه دامپزشک حال‌شو ببینه
‫چه دولت امپراطوری چه شورای قانون‌گذاری، ‫حق دوا و درمونی جز برای انسان‌ها در نظر نگرفتن.
.واسه همین نه دوایی، نه علمی برای درمونش نداریم
...کاری از دست‌مون بر نمیاد
...چیلچیل
...شرمنده الکی بزرگش کردیم
.ولی این کوچولو، برای ما عین یکی از اعضای خانواده‌مونه
یوکیتو...؟
!با کمک میتاما... گیاهی پیدا کردیم که ممکنه کار پادزهر رو بکنه
!بیا باهاش یه دارویی سر هم کنیم
هه؟
.بیا، آروم بخور
...طاقت بیار
.آفرین، حالا باید منتظر بود و دید
...موندم چی بگم
.قبلنا از این کارا نمی‌کردی
.راس میگی
،ولی حالا اگه کاری ازم بر بیاد
.دوست دارم انجامش بدم
!لعنتی
!نه! لطفاً نمیر
!خواهش می‌کنم
!چیلچیل
میتاما؟
!چیلچیل؟
...فکر می‌کنم دیگه طوریش نشه
!میتاما
...چون دیدم دستپاچه شدی، خواستم کمکی کرده باشم
.قدرت اون پیروی منحرف تا همین‌حد قد می‌داد
...ولی دیگه رُسم کشیده شده
.ازت ممنونیم
!یوکیتو-سان، میتاما-چان
!بیشتر شد، تعداد پیروهام
!و حس می‌کنم خیلی بیشتر از قدرت‌هام می‌تونم استفاده کنم
فقط با سه‌تا پیرو، این همه قدرتت تراوش کرد؟
.در حالت عادی اینطور نمیشه
.احتمالاً این دوتا مشخصه بخصوصی دارن
پس یعنی، بسته به روش معتقد شدن کسی
روی قدرتی که به میتاما میده هم تأثیر میذاره؟
.آلورال و سیلوریل بعد از دیدن معجزه الهی میتاما، پیروش شدن
،و در مقابل روی
‫تحت تأثیر علاقه سوزانی که به میتاما داره، ‫پا توی مسیر بندگی از نوع بردگیش گذاشت.
!من دیگه نه خدای چرتی ام، نه ناتوان
،تمام ابله‌های از تحسین و بزرگداشت من سرپیچی کردن
!منتظر باشید
،برای شروع
!حد و اندازه قدرتم رو بهتون ثابت می‌کنم
...واستا! باز فکر نکرده چه آتیش می‌خوای
...می‌بخشین
.پس اگه ممکنه، درخواستی داشتم
.خب، شروع کردم ها
.اوهوم
مطمئنی؟
برگردوندن آدمای امپراطوری چه منفعتی داره؟
باز خواستن ما رو بکشن چی؟
پس چه دلیلی داری بخوای برشون گردونی؟
چون فکر نمی‌کنم به خواست خودشون زیر اون کار رفته باشن؛
.بلکه وظیفه‌ای بوده که بهشون محول شده
مشکلش چیه؟
.رفقای عرق‌خورمون بیشتر میشه
!و میتاما-چان هم در هر صورت هوامونو داره
،وقتی قصد داریم با ارتش امپراطوری سرشاخ بشیم
چه دلیلی داره تعدادشون رو بیشتر کنیم؟
.خصوصاً اون مرده برتراند زیادی خطرناکه
.این‌بار بعید نیست کلک‌مونو بکنه
!برگردین ببینــــم
.اینم از این
...تـ تصور اینکه من به دست بچه‌ای
!طعم ترس رو چشیده باشم
تو کی باشی؟
!شوالیه امپراطوری، برتراندم
چی فرمودی؟
.ای زرشک... انگار دکون‌دستگاشو عوضی در آوردم
!ولی از قبلش بهتره
!یکی منو خلاص کنه
.جالبه که باز آرزوی مرگ داری
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
قسمت سوم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم
‫کسی که بر کوهساران تاکاماهارا فرمانروایی کرد‫، تو را تسبیح باد
‫ما را شایسته ‫آن نیست که ‫مورد رحمتت ‫واقع شویم.
‫باشد که در سایه ‫منزلت و بخششت از گناه و کاستی به دور باشیم