‫من نسبت به بقیه حضور کمتری دارم.
‫اینو وقتی فهمیدم که عکسمو توی ‫کتاب سالانه‌ی کلاسمون اضافه کردن،
‫چون فکر کردن من توی عکس نبودم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
همه دوست دارن نهایت استفاده رو .از زندگی نوجونیشون ببرن
‫ولی غیرممکنه که من از پس ‫همچین چیزی بربیام.
‫شیرایشی، اینجایی؟
.نیستی انگار
‫کپی رو می‌ذارم روی میزش.
‫سنسی.
‫من این‌جام.
‫ممنون بابت کپی.
‫شیرایشی، کجا بودی؟
‫پشت سرتون.
‫من مثل هوا نامرئی‌ام، برای همین برای ‫بقیه سخته که متوجه حضورم بشن.
‫آره، سخنرانی بازگشایی خیلی...
‫شیرایشی اینجاست!
‫ها؟ کجا؟
‫پنج برابر.
‫شوکه شدم.
‫وای، عالیه.
‫ها؟ رفت؟
‫اما همینجا بود، جدی می‌گم.
‫حتی با اینکه دقیقاً همین‌جام، همچنان ‫دیده نمی‌شم، زندگی من اینطوریه.
‫من حتی نمی‌تونم برم روی صحنه، چه برسه به اینکه به ‫ عنوان شخصیت اصلیِ سالای نوجوونیم نقشم رو اجرا کنم.
شخصیت سیاهی‌لشگر
‫با این همه...
‫صبح بخیر، شیرایشی-کون.
‫کوبو-سان تنها کسی‌ـه که متوجه من می‌شه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
قسمت اول: شخصیت اول زن، و سیاهی‌لشگر
‫چیزی شده؟
‫کـ-کوبو-سان...
‫اوه، خب...
شخصیت سیاهی‌لشگر
چطور مثل سیاهی‌لشگر کلاس رو بپیچونیم؟
چطور نامرئی بشیم؟
چطور وقتی شخصیت سیاهی‌لشگریم یه ‌کاری کنیم دیده بشیم؟
‫من... دیدمـ... ـش.
‫کوبو-سان! پاکش کن! لطفاً.
‫نه، نمی‌شه.
‫کلاس 1-1، کوبو ناگیسا-سان.
‫درسش خوبه.
.تو ورزش خوبه
‫در برابر یکی مثل من، حضور ‫کوبو-سان یه دنیای کاملاً جداست.
‫یا من اینطور فکر می‌کنم.
‫هی، شیرایشی-کون.
‫دقیقاً چقدر در برابر بقیه نامرئی هستی؟
‫ها؟
‫یعنی، حتی اگه سر کلاس ‫وایسی هم کسی متوجه نمی‌شه؟
‫احتمالاً بشن.
‫هی-
‫انجامش نمی‌دم.
‫هرچقدر دلت می‌خواد لب‌ ورچین، ‫انجامش نمی‌دم.
‫نمی‌دی؟
‫درسته که دیده نمی‌شم، اما اگه ‫سر کلاس وایسم بقیه متوجه می‌شن.
‫شیرایشی-کون، به‌نظرت کار درستیه که منو رد کنی؟
‫نظرت چیه امتحانش کنی؟
‫شیطانه؟
‫باید این نکته رو در نظر داشته باشین.
دوزانو نشستن
‫داری از زیرش در میری.
‫خب من انقدر نامرئی‌ام دیگه.
روی زانو وایسادن
‫هنوز می‌تونی بیشتر بلند شی.
روی صندلی وایسادن
‫وای، کاملاً بلند شدی! عالیه.
‫شیرایشی، بشین.
‫سنسی کی فهمید؟
‫خیلی بامزه بود.
‫برای من خجالت‌آور بود.
‫عصبانی هستی؟
‫عصبانی نیستم.
‫واقعاً؟
‫واقعاً.
‫پس بیا دوباره انجامش بدیم.
‫لعنتی.
‫شیرایشی-کون.
‫امروز، تو شخصیت اصلی کلاس بودی.
‫پس تو هم شخصیت شرورش بودی.
‫پس یه‌کمی که شده عصبانی هستی.
‫اما بازم، بدجنسیه که به من بگی شرور.
‫بیا از اول شروع کنیم!
‫از اول؟
‫من شخصیت ضد تو نیستم...
‫من زن قهرمانِ تو‌ام.
‫خب، بگو خاله ببینه.
‫تو...
‫عمراً نمی‌گمش.
‫چه نامـــرد.
چیه؟
‫نه، چیزی نیست.
‫کوبوچی، وقت کلاس بعدیه.
‫دارم میام.
‫جات می‌ذاریما.
‫صبر کن!
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
.امروز خیلی عجیب و غریب بود
‫دوبار شیرایشی رو دیدم!
‫شاید قراره یه چیز خوب اتفاق بیفته.
‫چی داری می‌گی؟ شبدر چهاربرگ که نیست.
‫شبدر چهاربرگ نیست.
!!!یک موجود افسانه‌ای
‫تا حالا دیدینش؟
‫هرگونه اطلاعاتی مفیده
‫دنبال این پسر می‌گردیم
‫نیازمند شاهد‌های عینی هستیم!
‫لطفی فرازمینی!
‫هرکسی پیداش کنه، براش خوش‌شانسی میاره!!
‫یه نفر نبود که توی نیم سال تحصیلی ‫حتی یه‌بار هم شیرایشی رو ندیده بود؟
‫اونم مثل حیوونای افسانه‌ای مثل بچه چکش و کاپاست.
‫خیلی حق گفتی.
‫توی دوره‌ی اول دبیرستان همیشه ‫فکر می‌کردم کلاسا رو می‌پیچونه.
‫ولی بعدش که شنیدم حتی یه‌ بار ‫هم غیبت نکرده، تعجب کردم.
‫چی، واقعاً؟
‫پس یعنی، ابرقدرته.
‫دقیقاً، حتماً شغلایی هستن که فقط ‫به درد آدمایی مثل شیرایشی می‌خورن.
‫ولی من می‌تونم بدون هیچ مشکلی پیداش کنم.
‫من برگشتم.
‫خوش برگشتی.
‫حتی اگه نتونم نقش اصلی دوران نوجوونیم بشم، ‫هرکسی دلیل خودش رو برای زندگی کردن داره.
‫من مانگای مورد علاقه‌مو بارها و بارها خوندم.
‫عجیبه، ولی همچین زندگی‌ای چندانم بد نیست.
‫چیزه...
‫عصبانی هستی؟
‫من کاری کردم؟
‫هیچ حدسی نداری؟
‫راستش کوچکترین ایده‌ای هم ندارم.
‫اینو بخور.
‫کلسیوم برای عصبانیت خوبه.
‫اون برای چیه؟
‫متأسفم.
‫امروز صبح.
‫امروز صبح؟
‫آره. خوب فکر کن تا یادت بیاد.
‫چیزه، اگه درست یادم باشه، صبح...
‫امروز، به جای کافه‌تریا از بقالی ‫ناهار خریدم.
‫ببخشید خانم.
‫بله.
‫آقا؟
‫مثل اینکه از اون عوضی‌هایی‌ـه که توقع داره ‫به‌جاش چیزا رو برگردونی توی طبقه.
‫من اینجام.
‫متأسفم آقا. خیلی متأسفم.
‫مشکلی نیست، عادت دارم.
‫بعد از اینکه ناهار خوردم، اومدم مدرسه.
‫...گمونم اینطوری بود.
‫واقعاً؟
‫صبح بخیر.
‫کوبوچی، هازوکی، صبح بخیر!
‫صبح بخیر، دیر کردی تاما.
‫خب بریم بریم.
‫بعدم مستقیم اومدم توی کلاس.
‫و الانم که اینجاییم.
‫شیرایشی-کون، ببین.
‫چرا هنوز نفهمیدی؟
‫ولی باز خوردش.
‫الان باید تنبیه‌ت کنم.
‫زیاده‌رویه.
‫گفتی گاهی وقتا، وقتی جایی نشستی میان روت ‫می‌شینن، چون نمی‌بینن که تو اونجایی.
‫خب، اگه کسی که روت می‌شینه هم ساکت باشه، ‫احتمالاً دیگه هیچ‌کسی متوجه نشه.
‫نه، حتماً متوجه می‌شن.
‫نکنه.
‫چرا دقیقاً.
‫همون‌طور که فکرش رو می‌کردم، ‫کسی متوجه نشد.
‫الان موضوع این نیست!
‫ولی واسه‌م سواله اگه من الان ‫سروصدا کنم، چه اتفاقی می‌افته؟
‫الان معلوم نمی‌شه.
‫الان حتماً شبیه هوایی.
‫نرمه.
‫و بوی خوبی می‌ده.
‫خیلی نرمه.
‫هرکس دیگه‌ای بود احتمالاً ‫همین فکر رو می‌کرد.
‫اما من یه نوجوون بازنده‌م.
‫شیرایشی-کون؟
‫مغزم کاملاً اتصالی کرد.
‫تو خیلی بامزه‌ای!
‫درد داشت.
‫آره راستی.
.یکی که سلام می‌کنه، جواب سلامش رو بده
‫این دیگه از کجا اومد؟
‫فهمیدی؟
‫آره، فهمیدم.
‫خب! بابت امروز صبح می‌بخشمت.
‫اصلاً برای چی عصبانی بودی؟
‫خب، چیزه...
‫رازه.
اوه
فرار کرد
‫زیاده‌روی کردم؟
‫کاملاً داره بازیم می‌ده.
‫چرا داره از من برای بازی‌هاش استفاده می‌کنه؟
‫چرا به‌نظرت؟
‫برای وقت‌گذرونی؟
‫من به‌ چشمت یه حیوون خونگی یا اسباب‌بازی‌ام.
.که اینطور
‫خب چرا؟
‫هوممم، چرا؟
‫اگه بهت بگم که دیگه باحال نیست.
‫فازش چیه؟
تمومش نکردی؟ ...
بفرما
بقیه‌شو
بخور
.‫اوه، فهمیدم، فهمیدم! باشه باشه
‫ممنونم.
‫شیرایشی-کون، تو همیشه بعد از کلاس ‫از سنسی سوال می‌پرسی.
‫اوه. فقط می‌خوام سنسی حتماً حضوریم‌ رو بزنه.
‫اما تو که همه‌ش اینجا بودی!
‫بودم، اما موقع حضور و غیاب ‫باید داد بزنم تا متوجه‌م بشه.
‫حاضر!
‫نمی‌خوام بقیه با خودشون بگن ‫«مشکل این دیوونه چیه؟»
‫وای چه بد.
‫گویا زندگی منم اینطوریه.
‫فهمیدم، راستی...
‫تا حالا سر کلاس ازت سوال پرسیدن؟
‫نه.
‫چه خوب.
‫خب نقاط مثبتی هم داره.
‫شیرایشی-کون، نظرت چیه یه‌کاری ‫کنیم سر کلاس به سوال جواب بدی؟
‫نمی‌خوام. اذیت‌کننده‌ست. ‫و ممکنه برم رو مخ.
‫هومم، فهمیدم.
‫خب حالا، کسی جواب این سوال رو می‌دونه؟
‫من می‌دونم سنسی.
‫عالیه، بگو کوبو.
‫نمی‌دونم.
‫ولی فکر کنم شیرایشی-کون جواب رو می‌دونه.
‫اوه، شیرایشی اینجاست؟
‫خب تو می‌تونی به‌جای کوبو جواب بدی؟
‫کاملاً در اشتباهی کوبو-سان، ‫الان وقت لایک دادن نیست.
‫من ازت نخواستم همچین کاری بکنی، ‫الان منو گذاشتی لای منگنه.
‫شیرایشی-کون اومده سر کلاس.
‫یعنی شیرایشی-کون باهوشه؟
‫حتماً خیلی باهوشه، چون کوبو-سان ‫گفت، فکر کنه جواب رو بلده.
‫شیرایشی-کون رو دیدم.
‫امروز روز شانسمه.
‫کوبو-سان.
‫ولی من که جواب رو نمی‌دونم.
‫اشکالی نداره.
‫اشکال داره.
‫شیرایشی-کون.
استرالوپیتکوس
‫اون‌موقع که گفتم جواب رو ‫بلد نیستم، دروغ گفتم.
‫استرالوپیتکوس.
‫درسته! می‌تونی بشینی.
‫قلبم انقدر تند می‌زد که ‫فکر کردم الان می‌میرم.
‫اما بازم...
‫به‌نظر میاد یه‌ذره هم که شده خوشحالی.
‫صبر کن. تو که جواب رو بلد بودی، خودت ‫باید جواب می‌دادی.
‫گمونم تا حالا هیچ‌وقت از بغل‌دستیت ‫جواب رو نپرسیدی.
‫نپرسیدم، اما...
‫وقتی من جواب رو بلد نبودم، ‫هوام رو داشته باش، باشه؟
‫روت حساب می‌کنم.
‫رتبه‌ی کلاسی:
‫ سوم
‫رتبه‌ی کلاسی:
‫105 از 200
‫تو خودت باهوش نیستی؟
.‫منم همیشه جواب سوال رو نمی‌دونم
‫مثلا، الان جواب سوال پنج رو بلد نیستم.
‫خب کوبو، جواب سوال پنج رو بده.
‫ها؟
.توی یه روز دو بار صدات زدن، کوبو-سان خیلی خفنی
‫شیرایشی-کون.
‫یادته چی گفتم؟
‫جواب رو بهم بگو.
‫چیزه، نمی‌دونم درسته یا نه، اما...
‫مرسی که نجاتم دادی!
‫قابلی نداشت.
‫شیرایشی-کون، تو پاین داری؟
‫خب، آره.
‫واقعاً، پس بیا...
‫هی ناگیسا، میای با ما ‫چایی بخوری و تا بعد بریم خونه؟
‫آره حتماً.
‫امروز واسه‌تون شیرینی بخرم؟
‫بالأخره، روز موعود فرا رسید.
‫فردا تاریخ انتشار بازیه.
‫هی! شیرایشی-کون!
‫اوه.
‫خیلی عجیبه که همدیگه رو توی ‫روزای تعطیل ببینیم.
‫خرید بودی؟
‫نه، چیزه...
‫من امروز دقیقاً داشتم چیکار می‌کردم؟
‫ها؟
‫رفتم یه بازی بخرم، اما دیدم یه ‫نفر داره دستمال پخش می‌کنه.
‫یکی می‌خواستم، اما خب معلومه ‫نمی‌تونستم بگیرم.
‫واسه‌م سوال بود چقدر باید تلاش کنم، تا بتونم ‫یه بسته بگیرم، برای همین امتحان کردم، اما...
‫شیرایشی-کون به دوردست‌ها خیره شده!
‫سلام! بله، بفرمایید!
‫آخرش فهمیدم، سریع‌ترین راه برای ‫گرفتنش، اینه که حرف بزنم و یکی بخوام.
‫خسته نباشی.
‫چه بازی‌ای خریدی؟ ‫یکی از اونا که طرفدارشی؟
‫خب.
‫بعد از اینکه دستمال گرفتم انقدر احساس رضایت ‫کردم که بازی رو یادم رفت و برگشتم خونه.
‫شیرایشی-کون!
‫اوه راستی.
‫شیرایشی-کون، این‌جا رو ببین.
‫چی؟
‫ها. عجیبه ولی دوربین گوشیم ‫چهره‌ت رو تشخیص نمی‌ده.
‫یعنی چقدر باید بیام نزدیک‌تر تا ‫چهره‌ت رو تشخیص بده؟
‫فکر نکنم جواب بده.
‫من می‌گم می‌ده.
‫خب، به دوربین نگاه کن.
‫ها، داریم سلفی می‌گیریم؟
‫باید خودت ببینی چهره‌ت رو تشخیص ‫می‌ده یا نه.
‫هنوز تشخیص نداده.
‫باید یکم نزدیک‌تر شیم.
‫خیلی نزدیکه.
‫شاید یکم نزدیک‌تر.
‫آه.
‫من بردم!
‫خیلی‌خب، حالا تو واسه‌م چیکار می‌کنی؟
‫عه، باید کاری کنم؟
‫معلومه.
‫ها، فهمیدم! ‫اطلاعات تماس پاین‌ـت رو بهم بده.
‫چی؟
‫سلفی‌ای که انداختیم رو واسه‌ت می‌فرستم.
‫چیه؟ انتظار چیز دیگه‌ای رو داشتی؟
‫خب، نه راستش.
‫می‌گم، شیرایشی-کون.
.‫بیا بیشتر با هم بریم بیرون
‫ها؟
‫هومم؟
‫اوه، چیزه، خب...
‫اگه من پیشت باشم، شاید ‫بهت بسته‌ی دستمال کاغذی بدن.
‫اوه، منظورت این بود.
‫آره، منظورم این بود.
‫باشه.
‫خب؟
‫هوومم؟
‫ازم می‌خوای چیکار کنم؟
‫ایول شیرایشی-کون.
‫این دفعه، بهت رحم می‌کنم.
‫کوبو-سان رحم می‌کنه؟
‫آسمون قراره به زمین بیاد؟
‫امروز به‌اندازه‌ی کافی کیف کردم.
‫چی گفتی؟
‫هیچی.
‫با کوبو-سان اطلاعات پاین رد و بدل کردیم.
امروز
کوبو-سان
‫بعد برام سلفی‌ای رو که گرفتیم فرستاد.
‫این اولین‌باریه که من با یکی از ‫همکلاسی‌هام اکانت ردوبدل می‌کنیم.
‫ولی بازم شک دارم دیگه بهم پیامی بده.
کوبو-سان
.بیا بیشتر با هم بریم بیرون
خوانده شد
‫به محض اینکه فرستاد سین زدم.
خوانده شد
‫لعنتی.
‫هی، شیرایشی-کون.
‫بیا بیشتر با همدیگه بریم بیرون.
‫ها؟
‫اون‌موقع دستم نمی‌انداخت؟
کوبو-سان
.بیا بیشتر با هم بریم بیرون
‫نه، همینطوری محض ادب گفت.
‫هوممم... چی باید جواب بدم؟
بیا بیشتر با هم بریم بیرون
خوانده شد
‫سریع پیامم رو سین زد.
‫ناگیسا، حمومم تموم شد.
‫باشه.
‫چی؟
‫هیچی فقط می‌خواست بگم «با اون قیافه ‫نرو اینور اونور.»
‫خیلی خوشحالی.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چیزی شده؟
‫چیز خاصی نشده.
‫باشه.
‫چیز خاصی، ها؟
‫ولی با توجه به اون چهره‌ی نازت، شک دارم.
‫خواهر کوچولوم، خیلی نازه.
‫دفعه‌ی بعدی چطوری اذیتش کنم؟
بیا بیشتر با هم بریم بیرون
خوانده شد
باشه
‫خیلی ذوق دارم.