‫دگرگونی!
‫دگلگونی
‫بوم!
‫ستا، دوستش داری، نه؟
‫ستا دوستش داره!
‫دگلگونی.
دقیقه
بعد
‫دگرگونی!
‫دگلگونی
ساعت
بعد
‫دگرگونی!
‫دگلگونی
‫مامان، شام چی داریم؟
‫دگرگونی!
‫دگلگونی
‫چی شده؟
‫از این که یه کار رو هی پشتِ سر هم انجام بده خسته نمی‌شه؟
‫دگلگونی.
‫آه، تو هم زیاد این کار رو می‌کردی.
‫مامان! دوباره!
‫دیگه بسه ستا، خیلی ‫تلویزیون تماشا کردی.
‫جدی ولی.
‫منم اینو خیلی زیاد تماشا می‌کردم، حالا دیگه ‫این صحنه‌ی دگرگونی رو از حفظم.
‫مامان! دوباره، دوباره!
‫هی، جونتا.
‫ستا رو برای بازی می‌بری بیرون؟
‫عــــه!
‫اگه ببری، امشب شام همبرگر می‌خوریم.
‫باشه.
‫دگلگونی.
‫دگلگونی!
‫حتی با اینکه اومدیم بیرون، ‫بازم انجامش می‌ده.
‫دگلگونی.
‫اما خیلی هم درستش انجامش نمی‌ده.
‫دگلگونی.
‫کسی الان این اطراف نیست.
‫دگلگونی.
‫ستا ستا، ببین.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دگرگونی!
‫چه باحال.
‫اینطوری دگرگون می‌شه، فهمیدی؟
‫نی‌نی، باحاله.
‫دوباره!
‫چاره‌ای ندارم.
‫دگرگونی!
‫دگلگونی.
‫آفرین.
‫دگرگونی!
‫دگلگونی.
‫دگرگونی!
‫دگلگونی.
‫اوه، ببخشید ببخشید، ادامه بدین.
‫نی‌نی، یه‌بار دیگه.
‫یه بار دیگه.
‫عمراً.
.‫دگلگونی
‫دگرگونی!
قسمت چهار: قلب قرمز و عاشق مخفی
‫فکر کنم صبح نیمه خواب بودم،
‫چون تصادفاً جورابایی رو پوشیدم که ‫اندازه‌ی ساقشون یکی نیست.
‫زنگ دوم کلاس ورزش بود، اما ‫هیچ کسی اصلاً متوجه نشد.
‫خب، در مورد من که عادیه.
‫ولنتاین نزدیکه!
‫خیلی ذوق دارم.
‫تاما، تو چرا همیشه شکلات می‌گیری ‫اما به کسی چیزی نمی‌دی؟
‫کوبوچی هم بهم یکمی می‌ده.
‫هومم، می‌دم؟
‫ها، بهم نمی‌دی؟
‫احتمالش کمه که یکی مثل کوبو-سان همچین ‫اشتباهی که من کردم رو بکنه.
.امروز کوبو-سان... یه‌طوریه
‫چی شده؟
‫ها؟
‫چرا الان بهم زل زده بودی؟
.دید که داشتم نگاش می‌کردم
‫نه، چیزی نبود.
عـــه؟
‫و برای همین، امروز بهتون ‫یه عالمه تکلیف می‌دم.
‫همگی حواستون باشه، ‫خوب تلاش کنید.
‫اما واقعاً...
‫امروز مثل همیشه نیست.
‫دقیقاً چش شده؟
‫همین که درگیر این موضوع بودم، ‫مدرسه تموم شد.
‫کوبو، می‌شه پرینت‌های جدید رو بزنی؟
‫بله!
‫بدون اینکه کسی متوجه جورابام ‫بشه، امروز رو از سر گذروندم.
‫شیرایشی-کون، کمکم کن.
‫ها؟ باشه، حتماً.
‫به سختی بهش می‌رسم.
‫شیرایشی-کون، تو می‌تونی انجامش بدی؟
‫اما من خیلی ازش بلندتر نیستم.
‫آره، حتماً.
‫اگه نوک‌پا وایسم، بهش می‌رسم.
‫اما اگه جورابام رو ببینه...
‫حتماً دستم میندازه.
‫مثل اینکه منم نمی‌تونم بهش برسم.
‫می‌رم صندلی بیارم.
‫نیازی نیست خیلی بابتش خجالت بکشی.
‫بابت چی؟
‫جورابات.
‫مـ-متوجه شد؟
‫عه؟
‫این پرینته کج شده؟
‫نه، نیست. گمونم.
‫واقعاً؟
‫شاید چیزی که باعث شد ‫صبح یه جوری به نظر بیاد.
‫جوراب‌شلواری؟
.گند زدم
‫شیرایشی-کون، فهمیدی امروز جوراب‌شلواری پوشیدم؟
‫اوه، آره.
‫جورابام امروز خشک نشده بودن، ‫برای همین ساپورت پوشیدم.
‫فکرش رو نمی‌کنی، اما ‫خیلی طول می‌کشه جورابا خشک بشن.
‫اذیتم نمی‌کنه...حالش خوبه؟
‫خب، شیرایشی-کون...
‫به پاهام زل زده بودی.
‫پسر بد.
‫نه، اینطور نیست.... فقط الان به چشمم خورد.
‫کل روز حس کردم یه چیزیت فرق داره.
‫هومم، فهمیدم.
‫کل روز زل زده بودی پس؟
‫عه، خب...
‫شیرایشی-کون.
‫ادامه‌ی پرینتا رو بچسبونیم؟
‫آره.
‫اوه، آره.
‫شیرایشی-کون، تا حالا از این نوشیدنی‌های سوپرمارکتا خوردی که خودت لیوان می‌گیری؟
‫لیوان؟
‫مثلاً برای هات چاکلت و قهوه.
‫خب... لیوان رو می‌گیری و خودت پرش می‌کنی.
‫اوه.
‫از اونا.
‫آره، گرفتم. چرا می‌پرسی؟
‫شیرایشی-کون.
‫بیا با هم بریم خونه!
‫ها؟
‫من همه‌ش دلم می‌خواست امتحانش کنم.
‫من مشکلی ندارم.
‫عالیه!
‫چیز خیلی فوق‌العاده یا خاصی نیستن ولی.
‫انتخابای زیادی داره.
‫آره.
‫چی انتخاب کنم؟
‫کاکائو، یا ماچا لاته... هوممم.
‫تصمیم‌گیری واسه‌ش سخته، ‫اگه من و ستا بودیم...
‫خیلی‌خب، نظرت چیه دوتا بگیریم و ‫از هر کدوم نصفش رو بخوریم.
‫‫آره! نصف!
‫بعد می‌تونستیم همین کار رو بکنیم.
شیرایشی-کون تو چی می‌خوری؟
‫به‌نظرم نوشیدنی گرم الان خیلی جوابه.
‫نمی‌دونم، هرکدومش باشه خوبه.
‫پس...
‫نظرت چیه تو یه کاکائو بگیری، ‫و من یه ماچه لاته؟
‫ها؟
‫بعد هرکدوممون می‌تونیم نصف ‫جفتش رو بخوریم.
‫کاملاً داره بازیم می‌ده.
‫من اصلاً نوشیدنی نمی‌خوام. ‫یه نون گوشت می‌خرم.
‫خیلی بد شد. خب، پس ‫من ماچه لاته می‌گیرم.
‫پس فقط باید ازشون یه ماچه لاته ‫بخوای، من می‌رم نون...
کوبو-سان؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫باهام بیا.
‫تو نامرئی هستی، پس هر اتفاقی بیفته، ‫می‌دویی میای و مثل فرشته‌ی محافظ، نجاتم می‌دی.
‫دقیقاً منو چی فرض کردی؟
‫یه ماچه لاته می‌خواستم لطفاً.
‫چه اندازه‌ای می‌خواین؟
‫ها؟
‫کوبو-سان متوجه نشد اندازه‌هاشون متفاوته؟
‫داره فرشته‌ی محافظش رو احضار می‌کنه.
‫اندازه‌هاش معمولی و بزرگه، ‫معمولی عموماً متوسطه.
‫ممنونم فرشته‌ی محافظ.
‫یه معمولی لطفاً! اوه، و یه ‫نون گوشت هم لطفاً بدین.
‫بله خانوم.
‫خوبه، متوجه‌ت نشد!
‫آره نشد.
‫کوبو-سان.
‫فـ-فقط باید دکمه رو فشار بدم، نه؟
‫داره برق می‌زنه.
‫درسته.
‫اوه، اول لیوان رو بذار.
.‫اوه راست می‌گی
تکرار
لطفاً لیوان خود را بردارید
‫تموم شد؟
‫آره.
‫مأموریت انجام شد.
‫عالیه!
‫واقعاً تا حالا نخورده.
‫عجیبه. به‌نظر از اون آدما میاد که ‫هرکاری ازش برمیاد.
‫یکمی می‌خوای؟ ‫واقعاً خوبه.
‫نه مرسی.
‫واقعاً؟
‫نون دارم.
‫توی تله‌ش نمی‌افتم.
‫هی، بذار از نونت امتحان کنم.
‫نونم؟
‫پس، فقط نصفش می‌کنم و نصفش ‫رو می‌دم بهش.
‫اوکیه، الان نصفش-
‫اوه، نیازی به اون کار نیست.
‫یه گاز می‌زنم.
‫هومم، خوشمزه‌ست.ممنونم.
‫شیرایشی-کون، نمی‌خوریش؟
‫باید تا گرمه بخوریش.
‫خب، من این طرفی می‌رم. ‫برای امروز ممنون.
‫اوه باشه.
‫خب، فردا می‌بینمت!
‫فردا می‌بینمت!
‫هرچی نباشه نون خودمه.
‫ها؟ الان به کسی خوردیم؟
‫عه؟ توهم زدم؟
گرمه
لاته
روز ولنتاین
‫روز ولنتاین.
‫روزی که دخترا به پسرها شکلات می‌دن،
‫و گاهی اوقات، حتی عشقشون رو اعتراف می‌کنن.
‫در نگاه اول، به‌نظر میاد روز دختراست.
‫نه! ولنتاین یه فستیوال برای پسراست.
‫و، طبیعتاً، بلیط ورود به این ‫فستیوال، شکلاته.
‫برای دریافت شکلات، بعضی پسرها ‫با دخترا با مهربونی رفتار می‌کنن.
‫من برات میارمشون.
‫ممنونم.
‫بعضی‌ها وحشت زده می‌شن.
‫بعضی‌ها به درگاه خدا دعا می‌کنن.
‫و بعضی‌ها از همون اول هیچ شانسی ندارن.
‫امروز ولنتاینه، نه؟ می‌گم ‫همه انگار هیجانی‌ان.
‫برای من، روز ولنتاین مثل هر ‫روز عادیِ دیگه‌ایه.
‫توی ابتدایی، معلممون گفت به همه‌ی ‫دانش آموز‌ها شکلات می‌ده، اما...
‫امروز به همه‌تون شکلات می‌دم.
‫معلم‌هام توی فراموش کردن وجود من ‫و چیزی بهم ندادن، سابقه دارن.
‫عموماً وقتی بقیه منو می‌بینن چندبار چک می‌کنن ببینن، کسی بود یا نه؟
‫اما این دفعه منم که چندبار چک کردم...
‫یه نفر شیرینیش رو گذاشته توی میز من.
شیرایشی جونتا، 16 ساله، فکر نمی‌کنه این شیرینی مال خودشه
‫از بین این همه میز...
‫یا نکنه فکر کردن اینجا میز ‫یه نفر دیگه‌ست؟
‫یا نکنه کسی باشه که به اجبار بهم شکلات داده؟
‫کسی که من عموماً باهاش حرف می‌زنم...
‫کـ-کوبو-سان.
‫عمراً.
‫آه، ترسوندیم.
‫پیشونیت درد می‌کنه؟
‫قرمزه؟
‫هووو
‫از کی اینجاست؟
‫ها؟
‫پاورچین.
‫اوه، برگشت.
‫درسته، چرا از خودش نمی‌پرسم.
‫«تو اینو دادی به من»؟ ‫فقط چندتا کلمه‌ست.
‫کوبو-سان...
...چیزه
‫هوا امروز خوبه، نه؟
‫آره، واقعاً هست.
‫خب، واقعاً نیازی نیست ازش بپرسم.
‫عمراً امروز به من شکلات نمی‌دن.
‫اما ممکنه یکی مال خودشو برای الان گذاشته ‫باشه تو میز من، پس می‌ذارم بمونه.
‫شیرایشی-کون.
‫امروز روز ولنتاینه.
‫آره.
‫تا حالا کسی روز ولنتاین بهت شکلات داده.
‫نه.
‫اوه، واقعاً.
‫که اینطور.
‫کوبو-سان به طور عجیبی خوشحاله.
...نکنه
‫اوه، راستی...
‫فکر کنم یکی گذاشته توی میزت.
‫کوبو-سات، تو در موردش چیزی می‌دونی؟
‫آره.
‫با کلی زحمت درستش کرده.
‫پس...
‫حتماً ازش لذت ببر.
‫ولی دست خودم نیست حس می‌کنم ‫واقعاً برای من نیستش.
‫اوه، برای توـه، خیلی‌خب. ‫دیگه فعلاً.
‫چـ-چی؟ کوبو-سان؟
‫رفت.
‫خب از طرف کی‌ان؟
‫دقیقاً کی؟
‫من که نمی‌گم.
‫من برگشتم.
‫ناگیسا، اون همه پلاستیک برای چیه؟
‫فردا روز ولنتاینه، ‫می‌خوام شیرینی درست کنم.
‫اوه، آره هست! آخی یادش بخیر! ‫آه، روز ولنتاین.
‫صبر کن. می‌خوای خودت درستشون کنی؟
‫همون دختری که هر سال شکلاتا و کوکی‌های متنوع فروشگاهی رو...
‫میندازه توی یه پلاستیکو ‫روز رو همینطوری سر می‌کنه؟
‫همون دختری که یه بار پنکیک رو سوزوند.
‫همون دختری که فرق بین کاهو و کلم رو نمی‌دونه.
‫می‌خواد بپزه؟
‫خواهر، می‌شه ساکت شی؟
‫خب، بعدش...
‫همون ناگیسا...
‫تمومه!
‫اوه، بذار ببینم.
‫این چیز قهوه‌ای چیه؟
‫تا وقتی مزه‌ش خوب باشه اوکیه.
‫کار سختیه.
‫ناگیسا، به عنوان خواهرت توصیه ‫می‌کنم اینو به کسی ندی.
‫باید چیزای فروشگاهی بهشون بدی.
‫نه. بازم امتحان می‌کنم.
‫کسی هست که انقدر دلت می‌خواد ‫بهش شیرینی خونگی بدی؟
!ای وای
‫من فقط می‌خوام به دوستام شکلات بدم.
‫خیلی ضایع‌ست... ‫همه‌ی جای صورتش نوشته.
‫خب، شاید منم یکمی شیرینی بپزم.
‫کمک نمی‌خوام.
‫اما من می‌خوام واسه‌ی خودم بسازم.
‫شاید یکمی کوکی درست کنم.
‫من می‌خوام اونو بپزم.
‫اوه، جدی؟
‫برای پختن کوکی، اندازه‌ی گیری دقیق ‫مواد اولیه‌ت خیلی مهمه.
‫چیزه، اولش کره رو هم می‌زنی تا ‫خمیری شکل بشه.
‫نظرت چیه با هم شیرینی‌هامون رو بپزیم؟
‫اگه منو نگاه کنی و پشت سرم انجامش بدی، ‫فکر کنم نتیجه‌ی کارت خوب بشه.
‫هرچی نباشه من یه نابغه‌م.
‫خواهر.
‫می‌شه کره رو بدی؟
‫بفرمایید.
‫تموم شد.
‫کاملاً مشخصه! من یه نابغه‌م. باهوشم.
‫مال من یکمی بدشکل شد.
‫اوممم.
‫حتی با اینکه با چیزای ‫یکسانی درست کردیمشون...
‫کوکی‌های تو خوشمزه‌تره ‫چون با عشق پختیشون.
‫هرکسی باشه خیلی خوشحال می‌شه ‫چیزی رو بگیره که انقدر براش زحمت کشیدی.
‫جدای اون، همه‌شونم بدشکل نشدن.
‫ببین، اون کوکی وسطیه خیلی خوشگله.
‫خب. حالا برای ولنتاین فردا آماده‌م.
‫خواهر، بابت اون‌موقع ممنونم.
‫هومم؟ کاری نکردم.
‫اون-
‫هه.
‫عه...
‫از همینت بدم میاد.
‫من عاشق دیدن این قیافه‌ی نازتم.
‫راستی، اون که از همه قشنگ‌تر بود رو می‌خوای به کی بدی؟
‫اون...
‫به خودم ربط داره.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کی اینو داد به من؟
‫خوشمزه‌ست.