..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫افسانه فویائو
‫قسمت 65
‫فی یان ــه.
‫همش دو ساعته که واردِ ‫چیونگ سانگ شدیم.
‫"قصر خیال" کلی جاسوس فرستاده.
‫نمیشه قصد و نیتِ فی یان رو نادیده گرفت.
‫میرم دنبال استاد بزرگ.
‫منم باهات میام.
‫نه. استاد بزرگ میخواد تو رو بگیره. ‫نمیتونم بذارم وارد تله اش بشی.
‫اگه باهات نیام، استاد بزرگ میذاره بری؟
‫ووجی، هنوز منو نشناختی؟
‫من هرگز نمیپذیرم که بخاطر من ‫جونت رو فدا کنی.
‫امیدوارم از این به بعد، هر اتفاقی که بیوفته ‫با هم باهاش مواجه بشیم.
‫فقط همین یکبار ازت میخوام که بهم گوش کنی.
‫استاد بزرگ شاید سخت گیر باشه ولی ‫اون مهربانه و مردم رو دراولویت قرار میده.
‫اگه بتونه برای حلِ این بحران، راهی ‫پیدا کنه، مطمئناً به هیچ بی گناهی آسیب نمیزنه.
‫اگه راهی نباشه، چی؟
‫راهی پیدا میکنم.
‫اگه...
‫همینجوری میگم.
‫اگه اون روز برسه،
‫امیدوارم خودت منو بکشی.
‫و بعد از مرگم، باید مسئولیتِ حفاظت ‫از پنج سرزمین رو برعهده بگیری.
‫بذار یه چیز بهت بگم. فردا،
‫وقتی ستاره ی "ناهید" در غرب ظاهر بشه ‫منم برمیگردم.
‫دوباره بگو که منتظرم میمونی.
‫منتظرت میمونم.
‫منتظرم بمون.
‫صد ها ساله که قصر "چانگ چینگ" و قصر ‫خیال، تعاملی با هم نداشتن.
‫رئیس قصر، امروز اومدین درباره ی ‫امر مهمی باهامون صحبت کنید؟
‫اون ساحره ی شیطان، وارد چیونگ سانگ شده. ‫به نظرت این امر مهمی نیست؟
‫به نظرم، نباید لحظه ای در دستگیر ‫کردنش، تعلل کنیم.
‫هرچه زودتر باید وارد عمل بشیم.
‫قصر چانگ چینگ مدت طولانی ای به دنبال ‫ساحره میگشته تا از جهان محافظت کنه،
‫ولی ما هرگز اینو به قصر خیال، نگفته بودیم.
‫حالا که امروز وارد چیونگ سانگ شده،
‫گمون نکنم نیازی باشه که درباره اش سوال کنید.
‫درسته، در جنگ بزرگِ چیونگ سانگ
‫قصر خیال و دی فی تیان با همکاری هم ‫به جهان، آسیب زدن.
‫اگرچه قبل از اینکه دیر بشه، شما پشیمون شدید
‫ولی چیونگ سانگ، هرگز گناهانِ ‫شما رو فراموش نمیکنه.
‫با اینکه حرفِ ارشد، منطقیه اما فراموش نکنید
‫که این ما بودیم که پیشنهاد دادیم از "برگ روح عرفانی" ‫علیهِ موجود شرور استفاده کنیم
‫برای همین تونستیم سرنوشت جنگ ‫رو عوض کنیم. اگه بخوایم بگیم
‫که چه کسی خدمات بیشتری ارائه داده ‫اون ما هستیم. شما نمیتونید...
‫آدمای با مسیر های متفاوت، ‫نمیتونن با هم باشن. یه چیز عادیه.
‫اما الآن، لحظه ای هستش که ‫بقای پنج سرزمین بهش وابسته است.
‫بهتر نیست کینه های قدیمی رو ‫کنار بذاریم و جهان رو دراولویت قرار بدیم؟
‫تا جایی که میدونم، شما تو این چند سال ‫داشتید مخفیانه دنبال ساحره میگشتید.
‫ممکنه که شما قصد پنهانی ای داشته باشید؟
‫اگه چیونگ سانگ سالم و در آرامش باشه ‫قصر خیال هم همینطوره.
‫این قصد و هدف منه.
‫درگذشته، ما مسیر اشتباهی رو انتخاب ‫کردیم و اعتبارمون لکه دار شد.
‫البته، هرکاری که الآن میکنم ‫برای جبران اشتباهاتِ گذشته است.
‫دنیا درخطره. وقتشه که قصر خیال ‫مسئولیتِ نجاتش رو برعهده بگیره.
‫اگه اینطوره که خیلی عالیه.
‫مسئله اینجاست که این ساحره ی شیطان ‫خیلی مهمه.
‫قصر چانگ چینگ، مقدمات لازم رو فراهم کرده.
‫رئیس قصر نیازی نیست نگران باشن.
‫جانگسون ووجی، عضوِ قصر چانگ چینگه.
‫اون پنج سرزمین رو به خطر انداخته ‫تا جونِ ساحره رو نجات بده.
‫این مقدماتیه که چانگ چینگ فراهم کرده؟
‫شما مکرراً اجازه ندادید که ما دراین مورد دخالت کنیم.
‫فقط میتونم به این نتیجه برسم که شما ‫دارید از شاگردتون محافظت و براش لاپوشونی میکنید.
‫مسئله ی ساحره، مسئله ی کل جهانه. ‫من هرگز احساسات شخصی رو دراین مورد دخالت نمیدم.
‫اگه اینجوریه، پس چرا شاگرد شما، شب و روز ‫با اون ساحره است و ازش جدا نمیشه؟
‫اون از قوانین چیونگ سانگ تخطی کرده ‫و با استفاده از جادو، اونو پنهان کرده.
‫جانگسون ووجی خیلی وقته که ‫این ساحره رو میشناسه.
‫فرصت های زیادی برای نابود کردنش داشته.
‫اما الآن، نه تنها اون زنده است ‫بلکه به کمک قصر چانگ چینگ
‫تونسته مُهر و موم هاشو باز کنه. ‫حالا خطر قریب الوقوعه. فاجعه قراره به بار بیاد.
‫و شما همه ی اینارو میدونستید.
‫چرا چانگ چینگ، اینا رو به ما اطلاع نداده؟
‫شاگردِ سرکشم، مسحورِ اون شیطان شده.
‫من بهش دستور دادم که اونو بکشه.
‫حتی از فنِ مجازات چیونگ سانگ هم استفاده کردم.
‫حالا ووجی، اونو شخصاً به چیونگ سانگ آورده.
‫امیدوارم که بزرگان بهش فرصت دیگه ای ‫بدن و ببینیم چی میشه.
‫اون کلی سرکشی کرده، حالا ‫یکهو نظرش عوض بشه؟
‫نگران نیستی که دوباره ازش دفاع کنه؟
‫به هرحال اون وارثِ قصر چانگ چینگه ‫و مورد لطفِ رئیسه.
‫حتی اگه اون، نیت خودخواهانه نداشته باشه ‫کسی نمیتونه به طور قطع بگه.
‫مزخرفه! قصر چانگ چینگ ‫همیشه سرراست و صادق بوده.
‫از زمانی که استاد بزرگمون، چانگ چینگ زی این قصر رو ‫تاسیس کرد، ما فقط برای پنج سرزمین تلاش کردیم.
‫شما چطور میتونید این اتهامات رو بزنید؟
‫به نظرم سوءتفاهم شده. ‫قصدِ توهین نداشتم.
‫جانگسون ووجی مسحورِ اون شیطان شده.
‫شما دو تا هم رابطه ی استاد-شاگردی ‫عمیقی دارید.
‫نگران بودم که کسی از این رابطه ‫سوءاستفاده کنه و گولتون بزنه.
‫اگه از این شاگردِ سرکش، گذشت کنید
‫نه تنها تعلیم و تربیت شما به هدر رفته،
‫بلکه چیونگ سانگ و پنج سرزمین ‫هم بخاطرش، عذاب میکشن.
‫دراونصورت، وقتی دنیا هرج و مرج بشه،
‫اعتبارِ قصر چانگ چینگ برای همیشه خدشه دار خواهد شد.
‫اکنون زمانِ حساسیه که ‫بقای پنج سرزمین بهش وابسته است،
‫هیچکس نمیتونه خلافِ میل خدایان(بهشت) عمل کنه.
‫درسته که اون شاگردِ موردعلاقه ی منه،
‫اما اگه از اون ساحره دفاع کنه، یعنی ‫علیهِ قصر چانگ چینگ و جهان شده!
‫صدالبته که بهش اجازه نمیدم.
‫رئیس قصر، خیلی خوبه که اینقدر مصمم هستین.
‫این برای پنج سرزمین یک نعمته.
‫بزرگانِ چیونگ سانگ هم خیالشون راحت باشه.
‫متاسفانه اونا خواسته های شما رو درک نمیکنن ‫استاد بزرگ.
‫البته که درک نمیکنن.
‫من میخوام ساحره زنده بمونه ‫ولی اونا مُرده اش رو میخوان.
‫مسیر ما متفاوته.
‫قصر خیال، هزاران سال
‫منتظر موند تا بتونه دی فی تیان رو احیا کنه.
‫اون دانشمندانِ حقیرِ چانگ چینگ ‫چطور میتونن خواسته های منو درک کنن؟
‫ولی اگه اونا بهمون کمک نکنن ‫یعنی دیدارتون باهاشون بی فایده بوده.
‫قصر چانگ چینگ، فقط یه تالارِ قدیمی ـه گرون قیمت ‫با اعتماد به سقفِ بالاست.
‫برای اینکه یه ساحره رو تسلیم کنم ‫نیازی به کمک شون ندارم.
‫ولی...
‫جانگسون ووجی سَرِ راهمه.
‫اینکه از ساحره محافظت میکنه ‫مایه ی دردسره.
‫استاد میخوان به کمکِ چانگ چینگ ‫اونو نابود کنن؟
‫جانگسون ووجی، عاشقِ اون ساحره است.
‫این همه مدت ازش محافظت کرده.
‫البته که اجازه نمیده به راحتی به دستش بیارم.
‫خیلی تلاش کردم تا تیان جی به قولی ‫که باید عمل کنه، پایبند باشه.
‫قصر چانگ چینگ یه شاگرد سرکش داره،
‫پس اونا باید شدیداً مجازاتش کنن.
‫اینجوری، جانگسون ووجی به دست ‫دیگری از بین میره، بدون اینکه من کاری کنم.
‫برای سروکله زدن با یه ساحره ‫من روش های خودمو دارم.
‫به قولت عمل نکردی!
‫گفتی اگه بهت کمک کنم، میذاری ‫که باهات یه مبارزه ی واقعی داشته باشم.
‫همش بخاطر یه مبارزه ‫اینقدر اذیتم میکنی؟
‫تو واقعاً...
‫خیلی باهات مدارا کردم.
‫تموم شد؟
‫امیدوارم دفعه ی بعد که دیدمت ‫اینقدر لجباز نباشی.
‫تو دنبالِ اون فویائو هستی!
‫دیگه جلوش ظاهر نشو.
‫اگه به دستانِ خودش مُردی ‫نگو که نگفتم!
‫ین آر؟
‫بله.
‫ین آر، یادت باشه که در این دنیا، ‫احساسات، بی ارزش ترین چیزه.
‫بله.
‫شاگردِ قصر چانگ چینگ، جانگسون ووجی ‫قصدِ ملاقات با استاد بزرگ رو داره.
‫بالاخره برگشتی.
‫بله. برگشتم.
‫اون ساحره کجاست؟
‫فویائو یه ساحره ی شیطانی نیست.
‫تا کِی میخوای ازش محافظت کنی؟
‫ووجی، هویت و ماموریتت رو فراموش کردی؟
‫جرئت نمیکنم فراموش کنم. اما این ‫قضیه ی مرگ و زندگی ـه یه شخصه.
‫از استاد بزرگ میخوام که به فویائو یک فرصت بدن.
‫شاگردِ سرکش!
‫در همچین زمانی، بازم ازش دفاع میکنی؟
‫ووجی. واقعاً ناامیدم کردی.
‫طبق قوانین چیونگ سانگ، شاگردی که
‫از استادش سرکشی کنه، خیانتکار ‫تلقی میشه و باید اعدام بشه!
‫حالا که تو هویتت رو فراموش کردی،
‫منو بخاطر بی رحم بودنم، مقصر ندون.
‫متوجهم.
‫من مجازاتِ "دنیای مردگانِ سرزمین خیال" رو میپذیرم.
‫اما طبق قوانین چیونگ سانگ
‫کسی که در چهار حوزه زنده بمونه ‫میتونه معنوی بشه.
‫اگه شخصی که مجازات بشه، زنده بمونه ‫صرفنظر از هویت و سطحش،
‫جوری باهاش رفتار میشه انگار که ‫از "قصر بهشتی" اومده و کمکِ
‫قصر چانگ چینگ هم شامل حالش میشه. ‫امیدوارم استاد بزرگ
‫اینو فراموش نکنن.
‫تو جرئت میکنی حرف از قوانین چیونگ سانگ بزنی؟
‫باشه. باشه!
‫تو حقیقتاً شاگردِ خوبِ منی.
‫بذار ببینیم 10 سال تمرین کردن و مهارتت ‫میتونه تو رو از دنیای مردگان نجات بده یا نه.
‫استاد بزرگ،
‫منو ببخشید.
‫ستاره ی ناهید ظاهر شده...
‫فردا، وقتی ستاره ی ناهید در غرب ‫ظاهر بشه، من برمیگردم.
‫یوان باو... ووجی گفت وقتی ستاره ی ‫ناهید ظاهر بشه، اون برمیگرده.
‫ولی هنوز ازش خبری نیست.
‫میشه بذاری برم که پیداش کنم؟
‫یوان باو، اگه اتفاقی برای ووجی بیوفته ‫من نمیتونم زندگی کنم.
‫ازت خواهش میکنم... لطفاً منو ببر پیشش.
‫یوان باو...
‫استاد بزرگ.
‫نباید باهات اینجوری میکردم.
‫ولی هنگامِ سختی،
‫باید تصمیماتِ سخت گرفت.
‫ووجی، بهم بگو.
‫ساحره کجاست؟
‫استاد...
‫همیشه در چیونگ سانگ ‫میگیم که جهان برامون مهمه
‫ولی همین جهان باید با فداکاری ـه ‫یه زن بی گناه، نجات داده بشه.
‫بذارید ازتون بپرسم،
‫پس فایده ی این همه سال تمرین، ‫این همه شاگرد...
‫فایده ی چیونگ سانگ چیه؟
‫من راجع به این باهات بحث نمیکنم.
‫بهم بگو، اونو کجا قایم کردی؟
‫استاد، فویائو یه ساحره نیست.
‫اون درستکاره و به جهان اهمیت میده.
‫ولی بخاطر یه سنگ پنج رنگ باید بمیره. ‫این ناعادلانه است!
‫در این جهان، عدالتِ مطلقی وجود نداره.
‫ولی شاید...
‫کُشتنش، تنها راه حل نباشه!
‫در نوشته های قدیمی ـه چیونگ سانگ،
‫قدرت های الهی زیادی هستن ‫که مفقود شدن.
‫عاجزانه از استاد بزرگ میخوام که بهم اجازه بدن
‫دنبالشون بگردم. میتونم یه راهی ‫پیدا کنم که فویائو زنده بمونه!
‫همینطور یه راهی برای نجات چیونگ سانگ و جهان!
‫فکر میکنی من به این چیزا فکر نکردم؟
‫ولی به غیر از استفاده از جونش...
‫در یک مراسم قربانی برای نجات پنج سرزمین ‫راه دیگه ای وجود نداره!
‫باور نمیکنم.
‫باور نمیکنم!
‫شاگرد سرکش!
‫تو واقعاً فراموش کردی کی هستی؟
‫از همون لحظه ای که عاشقش شدم
‫تصمیم گرفتم همه چی رو بی خیال بشم.
‫افتخار و غروری که قبلاً داشتم...
‫هیچ اهمیتی ندارن!
‫من یه عهد بستم.
‫حتی اگه مجبور بشم جونم رو به خطر بندازم ‫اینکارو میکنم و ازش محافظت میکنم.
‫تو این زندگی یا در زندگی ـه بعدی، اگه او باشه،
‫منم خواهم بود.
‫حتی حاضری بخاطرش علیه قصر چانگ چینگ بشی.
‫استاد...
‫من... از فویائو محافظت میکنم.
‫تا آخر عمرش.
‫مهارت رزمی و قدرت هام ‫همگی از قصر چانگ چینگ هستن.
‫من خیلی به استاد مدیونم و اینو ‫هرگز فراموش نمیکنم.
‫اما امروز، بخاطر فویائو
‫باید از استاد سرپیچی کنم.
‫من... میدونم که جُرمم نابخشودنیه.
‫استاد بزرگ...
‫میتونن قدرت هام رو ازم بگیرن.
‫داری منو مجبور به این کار میکنی.
‫این فنِ محبوس کننده، میتونه همه ی ‫نیرو های درونی و خارجی رو از بین ببره.
‫هفتصد ساله که این فن توسطِ قصر ‫چانگ چینگ استفاده نشده. ووجی!
‫آخرین فرصت رو بهت میدم.
‫اون ساحره کجاست؟
‫میگی کجاست یا نه؟ بگو!
‫منو دوست داری؟
‫اینکه همیشه خوشحالی رو دوست دارم.
‫نمیخوام سختی های دنیا ‫باعث بشه انرژی مثبتت رو از دست بدی.
‫این تقصیر منه. نتونستم ازت محافظت کنم.
‫ازت در برابر بی رحمی و خونریزی های ‫این دنیا، محافظت نکردم. دختر،
‫میخوام دنیا رو بهت بدم. ‫میخوام پنج سرزمین رو بهت بدم.
‫میخوام تو بشی خوشبخترین زنِ این دنیا.
‫اگه میخوای پرواز کنی ‫من آسمون رو بهت میدم.
‫اگه میخوای بُدویی، من زمین رو بهت میدم.
‫چیونگ سانگ؟ مگه قرار نیست بریم به قصر چانگ چینگ؟
‫میگی اگه بریم اونجا، ووجی رو می بینیم؟
‫- فویائو ‫- خواهر فویائو
‫شماها اینجا چیکار میکنید؟
‫اینجا رو به سختی میشه پیدا کرد. ‫خوشبختانه، یوان باو ما رو راهنمایی کرد.
‫همتون میدونید؟
‫چرا همچین موضوعِ مهمی رو بهمون نگفتی؟
‫ووجی کجاست؟
‫فقط گفت که میره ملاقاتِ استاد بزرگ،
‫ولی سرِ موعد مقرر، برنگشت. ‫خیلی نگرانشم.
‫بریم با هم پیداش کنیم. ‫تو این سرزمینِ مقدسِ چیونگ سانگ،
‫یه جایی پیدا میشه که حرف بزنیم.
‫به هرحال، اول باید ووجی رو پیدا کنیم. ‫خواهر فویائو، بریم.
‫نه! حوزه ی خیالِ چیونگ سانگ، خیلی ‫پرخطره. نمیتونم بذارم صدمه ببینید.
‫ما دوست هستیم. این که چیزی نیست.
‫دقیقاً چون دوست هستیم که نمیتونم ‫بذارم باهام بیاید.
‫اگه این سرنوشتِ من و ووجی باشه،
‫باید باهاش تحمل کنم.
‫- منم هستم! ‫- شائو چی!
‫آهای...
‫تو اینجا چیکار میکنی؟ نه... تای ین، تای ین!
‫کافیه! کافیه!
‫این مجازاتِ استاد بزرگه. ‫نمیتونی بهم کمک کنی.
‫فقط این نیست. ممکنه بخاطرش، ‫جونت رو از دست بدی. نه، ارزشش رو نداره.
‫میدونستی که قصر چانگ چینگ ‫همه کار میکنن تا دستگیرت کنن.
‫میدونستی که بهت رحم نمیکنن.
‫چرا همچین موقعی اومدی اینجا ‫و افتادی توی تله شون؟
‫همه کار کردن تا منو بگیرن.
‫خوبه... اینجوری، فویائو...
‫کمتر...زجر میکشه.
‫حالا که... نمیتونم سرنوشتش رو عوض کنم،
‫اگه بتونم کمی از دردش رو کم کنم ‫اینکارو میکنم.
‫چقدر دیگه میخوای بخاطرش فداکاری کنی؟
‫تو فرصتِ حکومت بر این سرزمین رو رها کردی.
‫میخوای جونت رو هم بدی؟
‫برای بودنِ باهاش...
‫به جهنم هم میرم.
‫درهرصورت... میرم.
‫درسته که قدرت های زیادی داری،
‫ولی چطور میتونی به تنهایی ‫به مصافِ کل چیونگ سانگ بری؟
‫میدونم. خوب میدونم.
‫ولی اگه بخوام در اینجا شانسی داشته باشم،
‫این تنها راهه.
‫تو میخوای...
‫نه... نمیتونی... خیلی خطرناکه! نه!
‫از وقتی بچه بودیم، در چیونگ سانگ ‫فنون رزمی رو یاد گرفتیم.
‫قدرت های چیونگ سانگ، ما رو محدود کرده.
‫فقط با رها کردنِ خودم از این قدرت ها ‫میتونم شانسش رو داشته باشم...
‫نه، تو نمیتونی!
‫اگه بخاطر...
‫مجازاتِ استاد بزرگ نبود،
‫نمیتونستم...نمیتونستم...
‫که... به خواسته ام برسم.
‫این راهِ خطرناکیه. هزاران ساله ‫که هیچکس نتونسته انجامش بده.
‫اینجا قله ی 9 بهشته!
‫اگه قدرت هات رو از بین ببری ‫مثل خودکشی میمونه.
‫داری سَرِ زندگیت قمار میکنی!
‫سر زندگیم قمار میکنم؟ اول از هرچیز ‫تلاش در محافظت از فویائو، خلافِ فرمانِ بهشته.
‫اگه موفق بشم، میتونم در این زندگی ‫باهاش باشم.
‫اگه شکست بخورم،
‫میتونم همراهش بمیرم.
‫میشکنم و دوباره سرپا میشم.
‫تا وقتی که بمیرم، دست از تلاش برنمیدارم.
‫من... در این زندگی...
‫هیچ پشیمانی ای ندارم.
‫ظاهراً رئیس قصر خیلی عصبانیه. ‫اون حتی از "میخ شیشن" هم استفاده کرده. ‫(شیشن یعنی خداکُش یا روح کُش))
‫جانگسون ووجی به طور قطع ‫وارثِ قصر چانگ چینگ بود.
‫حالا بخاطر یه ساحره، از استادش سرپیچی ‫کرده و با چیونگ سانگ دشمن شده.
‫حتی اگه قصر چانگ چینگ اونو ببخشن، ‫بزرگانِ دیگه، اینکارو نمیکنن.
‫اونجا قله ی 9 بهشته.
‫از میخِ شیشن هم استفاده شده. حتی شخصی ‫با قدرت الهی هم نمیتونه از مرگ فرار کنه.
‫باید دردِ خیلی شدیدی، حتی بدتر از مرگ رو تحمل کنه.
‫قله ی 9 بهشت کجاست؟
‫قله ی 9 بهشت، قله ی کوهستانِ نیستی(پوچی) ــه.
‫در چیونگ سانگ، به قله ی 9 بهشت ‫میگن "مکانِ غرش الهی"
‫مکانی برای جاویدان های مجرمه ‫و پر از زجر و عذابِ غیرقابل تحمله.
‫- چطوری بریم اونجا؟ ‫- تو...
‫نمیتونی بری اونجا. گاردِ نخبه ی چیونگ سانگ ‫ازش محافظت میکنن.
‫بدون اجازه ی استاد بزرگ ‫ورود به اونجا، غیرممکنه.
‫تو زیادی حرف میزنی.
‫واقعاً از اینجا میخوای بری بالای کوهستان؟
‫ظاهراً این تنها راهه.
‫بایستید! اگه ساحره رو همینجا بذارید و برید،
‫- بقیه تون زنده میمونین. ‫- خواهر، تو برو.
‫برو به کوهستان نیستی. اینجا رو بسپر به ما.
‫چطور میتونم شما رو اینجا رها کنم؟
‫تو برو، ما بزودی بهت ملحق میشیم.
‫- زودباش برو ‫- بهمون اعتماد کن.
‫ممنونم! حتماً برمیگردم!
‫چیزی که میخواستی رو پیدا کردم.
‫وقتی اومدی به دروازه های کوهستان ‫و با همه در افتادی،
‫من مخفیانه رفتم به اتاقِ مخفی ـه ‫قصر چانگ چینگ و اینو پیدا کردم.
‫شاید بتونه بهت راهی رو نشون ‫بده که از دو طرف، موفق بشی. ‫(یعنی هم فویائو رو نجات بدی و هم دنیا رو)
‫فایده ای نداره. این با ارزش ترین شیء ـه ‫استاد بزرگ، چانگ چینگ زی ـه.
‫فقط توسط نوادگانش، باز میشه.
‫حالت خوبه؟
‫نوادگانش... نواده ی مستقیم قصر ‫چانگ چینگ... قصر چانگ چینگ...
‫خون...
‫- چی شده؟ ‫- از خونم استفاده کن...
‫آینه... چند قطره از خون ام رو بریز روی آینه.
‫بخاطر من شروع شد.
‫بخاطر من وجود داشت.
‫از من به وجود اومد و با من به پایان میرسه.
‫این یعنی چی؟
‫با...
‫با من شروع میشه. بخاطر من وجود داره.
‫هیچوقت فکرشو نمیکردم که نقشه ی بی نقصی ‫که دنبالش بودم، همین چند کلمه است.
‫اینا یعنی چی؟
‫اگه واقعاً راهی نمونده ‫پس از مسخره ترین راه بهره میگیریم!
‫تای ین... نکن! نکن! گوش کن!
‫حتی اگه از شَر این میخ ها هم خلاص بشی هم
‫بقیه رو توی دردسر میندازی.
‫من نمیذارم... نمیذارم اینکارو بکنی.
‫میفهمی؟
‫تو به جونِ من، فویائو و همه اهمیت میدی!
‫چرا هیچ وقت فکرِ خودت نیستی؟
‫چرا نگرانِ خودت نیستی؟
‫من هیچ وقت... هرگز آدم از خود گذشته ای نبودم.
‫من فویائو رو دوست دارم. هرکاری که ‫قبلاً کردم، از روی منفعتِ خودم بوده.
‫ولی... من همه تون رو به خطر انداختم.
‫زندگیم به یک تار مو بنده.
‫حالا که فکرشو میکنم... من هرکاری کردم...
‫فقط از روی خودخواهیم بوده.
‫دوست داشتن کسی هم خودخواهیه، نه؟
‫با من شروع شد. بخاطر من وجود داشت. ‫بخاطر من وجود داشت.
‫با من تموم میشه. بخاطر من وجود داشت.
‫با من تموم میشه.
‫تو میخوای... نه! نه!
‫اگه... از همون اول، این...
‫بازی ـه باخت بوده،
‫اگه خواسته ی خدایان رو نمیشه تغییر داد،
‫پس... منم باهاش میمیرم.
‫حال ووجی چطوره؟
‫با این نوع مجازات، یک شخص عادی ‫معمولاً بعد از نصفِ روز، به التماس میوفته.
‫فکرشو نمیکردم که ارشد، ‫با اراده ی خودش، مجازات رو تحمل کنه.
‫شاگرد سرکش.
‫خوب مراقبش باشید. اگه اتفاقی ‫افتاد، سریعاً خبر بدید.
‫چشم.
‫الآن اولویت اینه که تعدادی رو ‫بفرستیم تا ساحره رو بگیرن.
‫اصلاً خوب نیست که اون یکهو واردِ قصر چانگ چینگ بشه.
‫درسته. فعلاً که مهر و موم داره تکون میخوره.
‫اگه زودتر ساحره رو نگیریم ‫میترسم شرایط از کنترل خارج بشه.
‫کوهستان نیستی، هزاران کیلومتر وسعت داره.
‫چجوری میتونیم پیداش کنیم؟
‫اون مطمئناً داره به سمت قله میره
‫تا اون شاگرد سرکش رو پیدا کنه.
‫حالا که خودش داره میاد، دیگه ‫نمیتونه بگه که من بی رحم ام.
‫وقتی اون واردِ جهان فانی بشه،
‫باید بمیره.
‫چیکار کنیم؟ گروه دیگه ای داره میاد.
‫برید خواهر فویائو رو نجات بدید. ‫من حواسم به اینجا هست.
‫نه! خیلی خطرناکه که اینجا تنها بمونی.
‫میتونم مراقبِ پُل باشم. ‫اگه نتونستم شکست شون بدم،
‫پُل رو قطع میکنم و راهشون بسته میشه. ‫زودتر برید!
‫من پیشت میمونم.
‫خواهر فویائو بهتون نیاز داره. ‫شما همیشه ازم محافظت کردین.
‫این دفعه بذارید من اینکارو بکنم.
‫شائو چی!
‫زنده بمون!
‫برید!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.