..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫میبینی، انگار... ‫انگار بلدش نیستم.
‫مردم از گشنگی.
‫تو این ماشین غذا نگه نمیداری؟ ‫مثلا همبرگر.
‫تو ماشینم همبرگر دارم؟
‫نه. ‫و قرار نیست وایسیم، پارکر. فهمیدی؟
‫هشت ساعته دارم رانندگی میکنم، خب؟ ‫فقط میخوام برسم خونه.
‫میخوام برم تو تختم یه چرتی بزنم.
‫قرار گذاشتنه دیگه، سوفی. ‫مگه چیه که بلد نیستی؟
‫من کل زندگی بزرگسالیم رو ‫در مورد اینکه کی هستم دروغ گفتم.
‫و الان نمیدونم به کی میتونم اعتماد کنم،
‫یا اصلاً میتونم ‫به یه غریبه اعتماد کنم یا نه.
‫این اپ جدیدی که عضوش شدم،
‫انگار... انگار هر کی که باش ‫چت میکنم داره یه جوری دروغ میگه.
‫اوه، شک نکن، واقعاً همشون دارن دروغ میگن.
‫آره، ولی این دروغا ‫از اون دروغ مصلحتیای کوچولوئه
‫یا از اون زنگ خطرای گندست؟
‫آره، مثل اینکه: «نه، من تو زیرزمینم ‫اتاق شکنجه ندارم.
‫اون بست کمربندیا هم ‫مال کارای ساختمونیه.»
‫یا: «هنوز طلاقم قطعی نشده،
‫ولی قطعاً دیگه ‫قرار نیست به هم برگردیم.»
‫یا مثل اینکه: «من هیچ وقت ‫از هوش مصنوعی برای
‫ساختن یه آدم کاملاً ‫فیک استفاده نمیکنم.»
‫آره، خب شاید منم نگفته باشم ‫که...
‫خب، راستش، ده‌ها پروفایل ‫دوست یابی آنلاین دارم.
‫صبر کن ببینم. برای خودت؟
‫یا برای... میدونی چیه، ‫اصلاً نمیخوام وارد این بحث بشم.
‫فقط میخوام برم یه کم بخوابم.
‫نه بابا. پروفایلای پوششین، رباتن.
‫آره، ازشون استفاده میشه تا برای ‫هویتای جعلی آینده، پیشینه درست بشه.
‫معمولاً فقط دارن ‫بهمدیگه پیام میدن
‫که اگه کسی نفوذ کرد، ‫ببینه ماهاست دارن با هم حرف میزنن.
‫آهان.
‫ولی بعضی وقتا هم یه سر به پروفایلای الکی ‫میزنم و با آدمای واقعی کل کل میکنم.
‫بریانا!
‫چیه؟ منظورم اینه که «همه دروغ میگن» دیگه.
‫من همینجوری هم به کسی اعتماد ندارم. ‫تو دیگه بدترش نکن.
‫- الیوت؟ ‫- لعنت بهش.
‫تو در مورد چه چیزایی ‫به زنا دروغ میگی؟
‫من...
‫فقط میخوام برم خونه و یه کم بخوابم.
‫بریانا، پلیس نگهمون داشت.
‫خیلی خب، ‫یه اطلاعیه‌ی سریع.
‫ممکنه چند تا وسیله ‫از کلاهبرداری دیشب
‫تو محفظه‌ی مخفی صندوق عقب باشه
‫که یه پلیس عادی ببینه، ‫بهش گیر بده.
‫خب باشه، ‫محفظه‌ی مخفیه دیگه.
‫مثلاً چسب نواری ‫و کلاه گیسای سوفی.
‫یه کیسه آهک، چاقوهای من.
‫چه عجب یادی هم از اتاق شکنجه کردی.
‫گواهینامه.
‫یالا بجنب، مو دراز.
‫لوک نیومن، هان؟
‫- آره. ‫- صندوق رو بزن بالا ببینم، لوک.
‫صندوق رو بزنم؟
‫همین الانشم به خاطر سرعت غیر مجاز تو ‫منطقه‌ی عمرانی، یه جریمه‌ی ۳۰۰ دلاری داری.
‫یه صد دلار دیگه هم به خاطر اون ‫قیافه‌ای که برام گرفتی بهش اضافه میکنم.
‫هی، مرد، آروم باش.
‫چی گفتی؟ ‫مشروب خوردی، مو دراز؟
‫همین الان از ماشین بیا بیرون.
‫بیا اینجا.
‫چشمات بسته، سرت عقب.
‫با انگشت اشاره‌ی دست چپت، ‫نوک دماغت رو لمس کن.
‫بعد با دست راستت.
‫میخوای الفبا رو هم ‫برعکس برات بگم؟
‫مسخره بازیمون تموم شد؟
‫همینو میخواستم، زبون دراز.
‫خودت و ماشینت رو میبریم اداره.
‫اونوقت میبینیم چقدر زبون درازی. ‫بازداشتی.
‫گیلون؟ جمعیتش حدود ۱۱۰۰ نفره.
‫دیپ وب میگه درآمد سرانشون پایینه و...
‫هی، هی. صبر کن ببینم.
‫این شهر سالی ۲.۵ میلیون دلار ‫از جریمه کردن راننده‌ها در میاره؟
‫تو اون شهر چه خبره؟
‫انگار قراره بفهمیم.
‫خوراکی چیزی داری؟
‫شرمنده. من اسنپ نیستم.
‫باشه. ممنون که رسوندیمون.
‫حداقل کاری بود که میتونستم بکنم.
‫شهر ما روش خوبی ‫برای استقبال از مهمونا نداره.
‫متوجه شدیم.
‫سلام، جک!
‫ما خیلی بهتر از اینا هستیم.
‫این کتاب شعر شماست؟
‫لو رفتم.
‫من عاشق «ییتس»م. ‫به نظرم خیلی...
‫صادقانه. خب، درد و رنجش صادقانست.
‫درد و رنجش؟
‫پس شما کارای اولیه‌ی عاشقانش رو دوست ‫دارید. و چقدر هم باکلاس به نظر می‌رسیدید.
‫خب... این... این فقط به خاطر لهجمه.
‫لهجتون برام جالبه.
‫چرا این آقای ییتس درد می‌کشیده؟
‫عاشق زنی بود که نمیتونست به دستش بیاره.
‫عاشق زنی بود که اون رو نمیخواست.
‫- این دو تا با هم فرق دارن. ‫- همینطوره.
‫تا حالا ایرلند بودین؟
‫نه. اونقدری که دلم میخواست ‫سفر نکردم... هنوز.
‫ببخشید.
‫فرانک.
‫آره، داروهام پیشمه.
‫باشه، آروم نگهش دار، ‫تا پنج دقیقه دیگه اونجام.
‫بچه گربه‌ی بمبئیِ (یه نژاد گربه) خانواده‌ی ‫گوستافسونه. شاید پاش شکسته باشه.
‫شما دامپزشک شهر هم هستید؟
‫ترجیح میدم بگم من دامپزشکی هستم ‫که راننده‌ی یدک کش شهر هم هست.
‫بذارید شما خانما رو یه جای خوب پیاده کنم
‫که منتظر دوستتون بمونید ‫تا بره پیش قاضی، خوبه؟
‫- به همون چیزی فکر ‫میکنی که من فکر میکنم؟
‫- آره.
‫یه پسر به این خوش تیپی که شعر میخونه، ‫و در یک اتفاق خیلی بعید،
‫به بچه گربه‌ها هم کمک میکنه، ‫ولی وسط ناکجا آباد زندگی میکنه...
‫- من میتونم یه عالمه پنکیک بخورم. ‫- اوه، آره. اونم هست.
‫صبح بخیر. پنکیکا رو امتحان کردین؟
‫نه؟ شما پنکیکا رو پیشنهاد میکنید؟
‫هوم، شما پنکیک دوست دارید. ‫هی، پنکیکاش خوبه؟
‫اداره کردن بانک ساده‌ترین کاری بود ‫که تونستم برات پیدا کنم، کلاید.
‫ولی تو داری به هر کی که یه داستان ‫غم انگیز تعریف میکنه، وام میدی.
‫اگه اون بانک ورشکست بشه، فقط تقصیر تو ‫نیست، پای منم گیره. این قضیه رو جمعش کن.
‫برو.
‫اِتِل، این املت رو یه نگاه بنداز.
‫به جای اینکه فقط فلفل قرمز داشته باشه، ‫فلفل سبز و قرمز داره.
‫اگه سبز میخواستم، ‫سبز سفارش میدادم.
‫و تو بهتر از هر کسی باید بدونی که هیچ کس ‫تو این شهر بالاتر از دستورات من نیست.
« دادگاه »
‫همگی گوش کنید.
‫تا ده دقیقه‌ی دیگه میرید پیش قاضی.
‫چی داری میگی؟
‫تو حتی بهم نگفتی ‫چه اتهاماتی علیه منه.
‫دهنت رو ببند ‫تا وقتی که نوبت حرف زدنت بشه.
‫بعدش یا اعتراف میکنی یا عدم مخالفت.
‫جریمت رو پرداخت میکنی و شاید ‫با یه توبیخ ساده ولت کنیم.
‫نگران اون نباش.
‫هری رو پیدا کن.
‫ممکنه این دفعه به یه ‫وکیل خوب احتیاج پیدا کنم.
‫اون کل هفته دادگاهه.
‫بریانا، ببین میتونی ‫یه پیامی بهش برسونی.
‫- شما اِتِل هستید؟ غذاتون خیلی خوشمزست. ‫- هوم. این پنکیکا خیلی خوبن.
‫اوه، لطف دارید.
‫غذاتون خیلی خوبتر از اونیه که ‫تو شلوغی صبحونه، اینجا اینقدر خلوت باشه.
‫خب، پس اون دوستتون اونقدر مهمه ‫که یه املت بی نقص سفارش بده،
‫ولی هیچ کاری به اون دار و دسته‌ی موتورسوار ‫که مشتریاتون رو میپرونن، نداره.
‫اون کیه؟
‫اون آرمین بروستر هست، ‫شهردار گیلون برای ۱۵ سال.
‫شهردار. درسته.
‫و منم قبلاً روزنامه‌ی شهر رو اداره ‫میکردم، اون موقع که هنوز روزنامه داشتیم.
‫حدس میزنم چیزای خوبی ‫در موردش نمینوشتید.
‫اعتراف میکنم، چیز خوبی بعدی که در مورد ‫شهردارمون بنویسم، شاید اولین چیز خوب باشه.
‫خانما، همیشه از دیدن چهره‌های جدید ‫تو شهرکوچیک و زیبامون خوشحال میشم.
‫چی شما رو به اینجا کشونده؟
‫اوه، ما فقط رهگذریم.
‫شهر دوست داشتنی‌ای دارید.
‫ولی حیف،
‫که هر کی مسئول اینجاست، هیچ کاری ‫به این اراذل و اوباش بیرون نمیکنه.
‫این یه کم بی عرضگیه.
‫خب...
‫خب، میدونید، شاید ‫دوباره به زودی شما آدمای خوب رو ببینم.
‫آدما معمولاً تو گیلون یه کم بیشتر ‫از چیزی که انتظار میره، میمونن.
‫کیف پولم رو جا گذاشتم.
‫نصیحت منو میخوای، اینجا آخرین کاری ‫که باید بکنی اینه که رو مخ شهردار بری.
‫باشه، الیوت، هری پیام داد.
‫گفت اگه بهت اجازه میدن ‫که عدم مخالفت رو انتخاب کنی،
‫فقط جریمه‌هات رو پرداخت کن و برو خونه.
‫میتونم یه سوال بپرسم؟ ‫اگه اعلام بی گناهی کنیم چی میشه؟
‫فقط معنیش اینه که یه عالمه وقت ‫تو تنها سلول خیلی کوچیک زندان ما میگذرونی
‫تا ما به یه قاضی زنگ بزنیم و اونا ‫این همه راه رو از مرکز استان بیان اینجا.
‫مطمئن نیستم به دردسرش بیارزه.
‫به علاوه، اینجا آخرین کاری که باید بکنی ‫اینه که رو مخ قاضی بری.
‫همه برای ورود قاضی قیام کنید.
‫بروستره. شهرداره.
‫صبر کن ببینم، اون هم شهرداره ‫و هم قاضی؟
‫هی، سوفی، مطمئنی؟
‫شایدم با یه مورد دوقلویی ‫طرفیم.
‫یا کلون. ‫بیاین سریع نتیجه گیری نکنیم.
‫امکان نداره این قانونی باشه.
‫معلومه که نه. اجازه نداری ‫یه انسان دیگه رو شبیه سازی کنی.
‫باشه. با هری حرف زدم. ‫میگه تو چند تا ایالت قانونیه.
‫بهش میگن «دادگاه شهردار».
‫خب، پس شهردار میتونه به عنوان قاضی ‫تو اون دادگاه خدمت کنه،
‫و حتی برای اداره کردنش ‫نیازی به مدرک حقوق هم نداره.
‫این مسخرست.
‫داره میلیون‌ها دلار پول در میاره ‫تو شهری که خودش اداره میکنه
‫با جریمه‌هایی که خودش تعیین میکنه ‫و هیچ نظارت خارجی‌ای هم روش نیست؟
‫آره خب، پلیسای محلی هم ‫باهاش دستشون تو یه کاسست.
‫رسماً دارن تلکشون میکنن. ‫احتمالاً جیب خودشون رو هم پر میکنن.
‫- هوم. ‫- آره.
‫برام سواله که آیا همه‌ی پلیسا ‫فقط کلونای کلانتر هستن.
‫- پارکر. ‫- چیه؟
‫چیزی میخواستی بگی، آقای...
‫نیومن هستش، قربان.
‫«۲۰۰ دلار برای پررویی. ‫تخلفات متفرقه.»
‫و چطوره که ۲۰۰ دلار هم ‫برای مقاومت اضافه کنیم؟
‫اوه، شما هنوز مقاومت واقعی رو ندیدید.
‫و ۲۰۰ دلار دیگه برای اخلال در نظم.
‫باشه، دیگه فایده‌ای نداره که بخوایم...
‫۲۰۰ دلار؟ میتونی بهتر از این باشی.
‫اوه، بیشتر میخوای؟ پس ۴۰۰ دلار چطوره؟
‫اوه، دیدی؟ میدونستم.
‫اینا تو این شهر میتونن ‫هر چیزی رو دو برابر کنن.
‫آه. فقط رهگذر بودین، هان؟
‫خب، چطوره که یه هزار ‫دلار نا قابل هم اضافه
‫کنیم تا ماشینتون رو ‫از توقیف در بیارید.
‫اونوقت میبینیم چقدر سریع ‫راهتون رو میکشید و میرید.
‫- چی؟ ‫- هوم هوم. ‫- هزار دلار؟ ‫- هی.
‫کی قراره پول اینو بده؟
‫این آقا توجه منو به خودش جلب کرده.
‫انگار قراره یه شهردار دیگه ‫به کلکسیونمون اضافه کنیم.
‫و باید کلون قاضیش رو هم از کار بندازیم.
‫پس بریم یه شهر رو بدزدیم.
‫جشنواره‌ی هلوی ما مردم رو از سراسر منطقه ‫به اینجا میکشوند،
‫از وقتی که همه یادشون میاد.
‫و بعد کارخونه تعطیل شد.
‫آره. کل کار و بارشون رو ‫فرستادن اونور آب.
‫بانک مجبور شد دخالت کنه، و شهر ‫یه شبه از رونق افتاد.
‫و اون موقع بود که بروستر پیداش شد؟
‫گفت ازمون در برابر طمع شرکت‌ها مثل اونایی ‫که کارخونه رو تعطیل کردن، محافظت میکنه.
‫پس، گیلون الان فقط یه تله‌ی سرعته.
‫اون به هر غریبه‌ای که از اینجا رد میشه، ‫فشار میاره.
‫اگه نتونه به اندازه‌ی کافی ‫پول در بیاره، میاد سراغ ما.
‫بیشتر مردم مجبور شدن ماشیناشون رو بفروشن ‫تا جریمه‌های بروستر رو پرداخت کنن.
‫- پس دوچرخه‌ها برای همینه. ‫- هوم.
‫چند تا یدکی هم اون پشت داریم ‫اگه بخواید.
‫خب، چطور بروستر ‫هی دوباره انتخاب میشه؟
‫حدود ۷۵ هزار دلار تو ‫صندوق تبلیغات انتخاباتیش داره.
‫هر کی رو که رقیبش بشه، له میکنه.
‫اگه رقیبش بشی، ‫معمولاً عواقبی در پی داره.
‫مثلاً چی؟
‫آه.
‫ولی حتماً یه شورای شهر هست ‫که بتونه جلوش رو بگیره.
‫شورای شهر فقط سه نفره:
‫کلاید بروستر، برادر کوچیکتر آرمین، ‫بعدش کلانتر پینکوس...
‫پس، بروستر هر جوری حساب کنی ‫دو تا رأی رو تو جیبش داره.
‫نفر سوم کیه؟ و لطفاً، ‫لطفاً بگو یه آدم خوبه.
‫اِتی، تازه کمپرسور ‫یخچال رو تعمیر کردم.
‫همیشه کار نمیکنه ‫ولی هنوزم سالمه.
‫چه به موقع. ‫داشتیم در مورد شما حرف میزدیم.
‫ما... داشتیم حرف میزدیم؟ هوم؟
‫رأی سوم شورای شهر گیلون: برادر ‫بزرگتر به طرز آزاردهنده‌ای بی نقصِ من.
‫جک.
‫سوفی. اینا هم پارکر و الیوت هستن.
‫ولی خواهرتون،
‫داشت میگفت که اینجا ‫آدم خوبی بودن کار آسونی نیست.
‫ولی ما تلاشمون رو میکنیم. ‫به خاطر شهر. به خاطر اون.
‫اِتِل! سلام، اِتِل!
‫ببخشید.
‫ببین، میفهمم، باشه.
‫ولی ما نمیتونیم یه کلاهبرداری ‫مثل این رو بدون نقشه اجرا کنیم.
‫خودت که میدونی. منم ماشین غذام رو ندارم.
‫وقت آماده سازی نداریم. ‫سوژه ما رو دیده.
‫ولی اون نمیدونه ما کی هستیم.
‫خب، تنها کاری که باید بکنیم اینه که ‫حساب تبلیغاتی بروستر رو خالی کنیم
‫و میتونیم شرایط رو برای ‫انتخابات بعدی برابر کنیم.
‫باشه. هفته‌ی بعد برمیگردیم، هان؟
‫بذار برم یه کم بخوابم. ‫یه کم باتریام رو شارژ کنم...
‫نه، حتی طول هم نمیکشه.
‫- از نقشه‌ی «کشتزار ‫رویاها» استفاده میکنیم. ‫- هوم.
‫اگه ما بسازیمش، اون خودش میاد.
‫طبق درخواستت، سوفی، ‫تقدیم میکنم: لوک نیومن.
‫زمانی یه راننده‌ی معروف ‫و تا حدی گستاخ بود،
‫که حالا تبدیل به یه ‫طراح پیست آینده نگر شده.
‫تو که عاشق ماشین سواری هستی.
‫نمیگم که جواب نمیده.
‫دارم بهت میگم اگه این «ای پکس۳۰۰» ‫یه رقیب برای فرمول یک بود،
‫تو وگاس یا میامی یا مونت کارلو ‫برگزارش میکردن.
‫آره، و منم میگم که اونا از ‫کاغذ بازیای اداری شهر خسته شدن.
‫اینجا، میتونن یه مرکز جدید مسابقات رو ‫از بالا تا پایین کنترل کنن
‫و اسم گیلون رو مترادف ‫با برندشون کنن.
‫باشه. خیلی خب. فقط... ‫من... فقط انجامش بده.
‫بریانا، جهت شفاف سازی، زمانی یه ‫راننده‌ی معروف، و هنوز هم خیلی گستاخ.
‫بعد، تقدیم میکنم: هلنا فون استروم ‫که اصالتاً سوئدیه.
‫اون یه بدلکار نترسه ‫و از یه خانواده‌ی سلطنتی تو مسابقات میاد،
‫و چهره‌ی آینده‌ی ‫کل برند ای پکس۳۰۰ هست.
‫- و البته... ‫- تیا سالابیانکی.
‫یه کار چاق کن بی نظیر.
‫با چند تا مقاله‌ی حساب شده
‫که تو گوش هیئت مدیره‌ی ‫ای پکس زمزمه میکنه.
‫و اینجوریه که ماهی ‫کوچیکه رو به قلاب میندازی.
‫خانم سالابی... بیانچ... بیانسه؟
‫سالابیانکی. ولی تیا صدام کنید کافیه.
‫و اینجا اولین بانک گیلون هست، درسته؟
‫بله. کلاید هستم.
‫حالا، دقیقاً چرا شما میخواید ‫زمینای کارخونه‌ی قدیمی رو بخرید؟
‫و یه قطعه زمین خاص
‫که از بزرگراه تا دم در کارخونه ‫کشیده شده،
‫که... فکر میکنم ‫سندش دست بانکه.
‫میتونم بپرسم کی دنبال خریدشه؟
‫کلاید، این چندشرکتی که ‫من خودم آوردمشون اینجا،
‫و چشمشون این تیکه‌ی ‫بکر حومه‌ی شهر رو گرفته،
‫از اوناش نیستن که دوست داشته ‫باشن اسمشون دهن به دهن بچرخه.
‫قبل از اینکه قرارداد نهایی بشه، ‫اگه منظورم رو بفهمی.
‫البته، خانم سالابا... تیا.
‫ولی نمیتونید فقط ‫یه استثنای کوچیک قائل بشید؟
‫- تا کارا رو راه بندازیم، آره؟ ‫- بله. بله.
‫نه. خب، من آخرین، بهترین و نهایی‌ترین ‫پیشنهادم رو پشت اون کارت نوشتم.
‫حالا، کلاید، کار من سرعته.
‫تا سه ساعت دیگه برمیگردم اینجا،
‫با آمادگی کامل برای امضا و با جزئیات ‫برای واریز پیش پرداخت.
‫اوه. نگاه کن.
‫من باید این تماس رو جواب بدم. ‫شریکام تو این معامله هستن.
‫چائو. سی.
‫آره، برای این تور عالیه.
‫نه، لوک الان با هلنا اونجاست ‫و عاشقش شدن.
‫اوه، ۳۵۰ هزار تماشاچی
‫و میتونیم یه خروجی مستقیم ‫از بزرگراه به پیست مسابقه بسازیم.
‫آرمین، دارم بهت میگم،
‫جلوی خود من با این ‫آدمای ای پکس۳۰۰ تلفنی حرف زد.
‫آروم باش، کلاید.
‫معلومه یه جایی ‫قضیه رو اشتباه فهمیدی.
‫خب، هنوز در موردش تحقیق کردی؟ ‫آدماش همین الان اون بیرونن.
‫باشه. باشه، این میتونه واقعی باشه.
‫هی، کار درستی کردی که منو ‫در جریان این قضیه گذاشتی، داداش کوچیکه.
‫کارت خوب بود. از اینجا به بعدش با من.
‫ممنون. یه چیز دیگه، آرمین. ‫الو؟ آر...
‫خودت رو برسون به کارخونه.
‫این تازه واردا رو پیدا کن و بفهم ‫چه غلطی دارن میکنن.
‫و اینجوریه که ماهی ‫بزرگتره رو به قلاب میندازی.
‫چیزی هست که نتونی تعمیرش کنی؟
‫دست به آچارم خوبه.
‫«وقتی آدم ساکت میشه، ‫یه چیزی درونش بیدار میشه.»
‫«یه چیز شاد ‫و آروم مثل ستاره‌ها.»
‫شما ییتس رو خوب میشناسید.
‫شما چطور؟ حالتون چطوره؟
‫«گاهی پاهام خستست ‫و دستام ساکته،
‫ولی تو قلبم هیچ آرامشی نیست.»
‫متاسفم که اینو میشنوم.
‫اگه دنبال آرامش بودید، ‫من یه تخت خالی دارم.
‫من... منظورم تو مسافرخونمه.
‫- اوه. ‫- شش تا اتاق. منوی غذای سالم و محلی.
‫خب، وسوسه انگیزه،
‫ولی ما امشب از شهر میریم.
‫خب، اگه نظرتون عوض شد، ‫میدونید کجا منو پیدا کنید.
‫محموله‌ی بعدی پنجشنبست.
‫کلاید. آماده‌ای کارمون رو تموم کنیم؟ ‫پیشرفت منتظر کسی نمیمونه.
‫هی، خب، راستش، یکی اینجا هست ‫که اول باید باهاش صحبت کنی.
‫میبرمت پیششون. آره.
‫آه. خانم سالابیانکی. ‫خواهش میکنم، بفرمایید بنشینید.
‫حالا، میخوام یه کم بیشتر ‫در مورد این پروژه‌ی پیچیده
‫و احتمالاً گرون قیمتِ ای پکس۳۰۰ ‫که برای شهر من در نظر گرفتید، بشنوم.
‫ای پکس۳۰۰؟ نه، متاسفم.
‫آقای بروستر، ‫اصلاً نمیدونم در مورد چی حرف میزنید.
‫اوه، نه؟ خب.
‫حتی اگه حق با شما باشه،
‫چرخ دنده‌های هر معامله‌ای ‫تا الان به حرکت در اومده.
‫ما فرماندار رو هم در جریان گذاشتیم.
‫چند تا سناتور ایالتی هم
‫- یواشکی پاش رو امضا کردن. ‫- درسته.
‫اگه ما، فرض کنیم، داشتیم برای ‫یه پیست برنامه ریزی میکردیم،
‫الان دیگه خیلی دیر شده که بخوایم ‫شریکای جدیدی رو وارد کنیم.
‫ولی اگه من، فرض کنیم، ‫کاربری زمینای کارخونه رو تغییر بدم
‫و به یه مدرسه‌ی ابتدایی تبدیلش کنم،
‫هیچ کدوم از اینا دیگه اهمیتی نداره.
‫و وقتی رأی دهنده‌هاتون بفهمن که شما ‫یه فرصت رو برای اونا رد کردید،
‫که شهر و خودشون یه پول ‫درست و حسابی به جیب بزنن؟
‫مردم من دیگه خسته شدن از اینکه ‫برده‌ی این شرکت‌های گردن‌ کلفت باشن.
‫مگر اینکه خودتون یه سهمی ‫از این معامله گیرتون بیاد؟
‫سوفی، ‫این یارو باید تا الان به قلاب افتاده باشه.
‫یه جای کار میلنگه.
‫من به زودی میام اونجا. پارکر ماشینم ‫رو برده تا کلانتر رو دنبال خودش بکشونه.
‫شما یه چالش غیر منتظره هستید، ‫آقای شهردار.
‫فکر کنم بتونم یه جایی برای سرمایه گذاری ‫کوچیک از طرف مقامات محلی باز کنم،
‫اگه باعث ایجاد حسن نیت تو جامعه بشه.
‫اون... اون همین الان از بانک رفت.
‫بدون هیچ سرمایه گذاری‌ای. ‫هیچ پولی بهم نداد.
‫یه تیکه‌ای از این پازل هست که من نمیبینم.
‫سوفی، فکر کنم من یکی دو تا ‫از اون تیکه‌های گمشده رو همینجا میبینم.
‫یه پیام کوچیک از طرف شهردار.
‫رفیقای اروپایی آشغالت ‫و پیست مسابقت رو بردار و از اینجا گمشو.
‫باشه. گرفتم. گرفتم.
‫میشه لطفاً ‫جواب من رو هم بهش برسونی؟
‫قطعاً یه کاسه‌ای زیر نیم کاسه هست.
‫من یه کیلو پیدا کردم.
‫بوی پودر لباسشویی میده.
‫این یه راه ارزون برای ‫قاطی کردن با کوکائینه.
‫- بندازش تو. ‫- هان؟
‫الانه که دوباره دستگیر بشی.
‫خب، انگار امشب هم قرار نیست ‫تو تخت خودم بخوابم. باشه.
‫پارکر، جلوبندی ماشین رو داغون نکنی!
‫خب، خب، خب. ‫یه مو دراز گیر آوردم.
‫بالاخره تصمیم گرفتی بهم اعتماد کنی؟
‫فقط میخواستم یه سرکی ‫به پشت اون نمای دلربا بکشم.
‫نمای خونه.
‫از کجا یاد گرفتی ‫یه چای درست و حسابی دم کنی؟
‫در مورد فرهنگ بریتانیا زیاد خوندم.
‫بعضی‌هاش رو همین دیروز خوندم.
‫چرا تو و اِتِل میمونید؟
‫یعنی، تو... ‫تو گفتی که میخوای سفر کنی،
‫و شما دو تا هر جایی ‫میتونید هر کاری بکنید.
‫اینجا زادگاهمونه.
‫من به این آدما اعتماد دارم.
‫اگه بتونیم یه راهی پیدا کنیم ‫که بهشون یه فرصت بدیم،
‫اونا میتونن دوباره این شهر رو ‫از نو بسازن. ‫«اعتماد»؟
‫تو زیاد اهل اعتماد کردن نیستی، نه؟
‫همونطور که یکی از دوستام میگفت، ‫«امیدوار بودن، نقشه حساب نمیشه.»
‫با تمام احترام، بدون امید، ‫نقشه داشتن چه فایده‌ای داره؟
‫ولی شاید این دیوونگی باشه.
‫تنها باری که ما واقعاً تونستیم ‫اینجا چیزی رو تغییر بدیم
‫وقتی بود که بروستر رفت مرخصی،
‫و شورای شهر یه شهردار موقت ‫انتخاب کرد.
‫اکثریت شورای شهر ‫میتونن شهردار رو عوض کنن؟
‫احتمال اینکه برادر بروستر
‫یا کلانتر به این رأی بدن ‫زیاد بالا نیست.
‫ببخشید. من باید برم.
‫بهم زنگ بزن. یعنی، اگه چیزی لازم داشتی.
‫فوق العادست.
‫چی کار میکنی؟ چی کار میکنی؟ ‫من دیشب رو تو یه سلول گذروندم
‫و داشتم سعی میکردم نذارم یه دائم الخمر ‫ازم به عنوان بالش استفاده کنه
‫و تو اینجا تو بغل جک جا خوش کردی.
‫آه، به نظر آدم خوبی میاد.
‫مخصوصاً اون کلونش ‫که این کلوچه‌های کوچولو رو درست کرده.
‫گونه‌هات گل انداخته؟
‫گل انداخته؟
‫- نه بابا، گل ننداخته. ‫- هوم.
‫این فقط... فقط به خاطر هوای تازست. ‫میشه لطفاً برگردیم سر کارمون؟
‫شنیدم این موتورسوارا دارن ‫تو ایستگاه کامیونا مواد میفروشن.
‫- از کجا فهمیدی؟ ‫- هم سلولیش بهش گفته. رفیق فابریک جدیدش.
‫خب، پس حتماً دارن به بروستر پول میدن ‫که خودش رو به اون راه بزنه.
‫پس، یه پیست مسابقه‌ی پر سر و صدا ‫توجه‌های ناخواسته رو جلب میکنه،
‫و کاسه کوزه‌هاشون رو به هم میریزه.
‫الیوت، میتونیم از این استفاده کنیم.
‫لازم نیست منو متقاعد کنی.
‫قلدرای شهر کوچیک؟ شما...
‫تو هر منطقه‌ی جنگی‌ای که بودم،
‫تو هر کشور شکست خورده‌ای که بودم،
‫ارتش‌ها بدن، دولت‌ها بدن.
‫میدونی چی دیدم؟ ‫میدونی بدترین چیزی که دیدم چیه؟
‫همین مسائل محلیه.
‫همسایه علیه همسایه. ‫همیشه یه آدمی مثل این کلانتر هست.
‫میفهمی چی میگم؟ یکی که دنبال قدرته، ‫یکی که دنبال یه فرصته،
‫یکی که از زور بازوی ‫امثال این موتورسوارا استفاده
‫میکنه و بعد دستاش ‫رو بالا میبره و میگه،
‫«نه، آره، من... من کاری نمیتونم بکنم. ‫نمیتونم جلوی آسیب دیدن مردم رو بگیرم.»
‫و فکر میکنی تو جاهایی مثل اینجا ‫این اتفاقا نمیافته.
‫این آدما، این کلانتر، ‫این شهردار، اینا بذر این فسادن.
‫پس، ما از هم جداشون میکنیم. ‫موتورسوارا رو علیه شهردار میشورونیم.
‫این یه بخششه.
‫باشه، خب، باید مراقب باشیم.
‫اگه این موتورسوارا قاطی کنن، ‫ممکنه کل شهر رو با خاک یکسان کنن.
‫موافقم. هی، اینو امتحان کن. ‫یه نقشه‌ی اولیه تو ذهنمه.
‫هوم؟ خب؟ یالا.
‫- دستپختش به خوبی تو هست؟ ‫- نه.
‫باید زنگ بزنم کلانتر پینکوس ‫و بگم به جرم ولگردی دستگیرت کنه.
‫ولگردی کاریه که اون رفیقای ‫نا باب شما بیرون دارن انجام میدن.
‫من از اِتِل اجازه‌ی ‫کامل دارم که اینجا باشم.
‫پس به جرم بی خانمانی.
‫طبق این مدارک،
‫من الان اینجا تو این غذاخوری یه شغل دارم.
‫خانم سالابیانکی.
‫میدونید، شما... شما و ‫اون دوستای کلاهبردار
‫دوزاریتون، تقریباً ‫داشتید گولم میزدید.
‫ولی سوژتون رو کاملاً اشتباه شناختید.
‫ببینید، پول اصل مطلب نیست. ‫پول فقط یه راه برای به دست آوردن قدرته.
‫من هر چی که میخوام رو دارم.
‫ببینید، قدرت تو یه شهر کوچیک ‫یعنی اینکه فقط یه کم بیشتر
‫از اونایی که زیر دستت هستن، داشته باشی.
‫اگه خیلی کم داشته باشی، ازت نمیترسن.
‫اگه خیلی زیاد داشته باشی... ‫...کلت رو میخوان.
‫نه بابا.
‫اینکه مطمئن بشم تمام این آدما تو این ‫شهر دقیقاً کاری رو میکنن که بهشون میگم.
‫خب، این تمام چیزیه که یه مرد مثل من ‫میتونه بخواد.
‫و من همین الانشم دارمش.
‫من احمق رو بگو. من جاه طلبی ‫حقیرانه‌ی شما رو دست کم گرفته بودم.
‫خب، شما میتونید هر چقدر که دوست دارید ‫اینجا بمونید.
‫منم فقط به راه‌های جدیدی فکر میکنم که ‫شما رو مجبور کنم به خزانه‌ی شهر کمک کنید.
‫انتظار دارم تا آخر امروز، ‫چراغ عقبای ماشین
‫کوچولوتون رو ببینم ‫که داره از گیلون میره.
‫هوم.
‫امشب چراغ عقبایی از گیلون میرن، ‫آقای بروستر.
‫ولی مال من نخواهند بود.
‫سوفی، گیرشون آوردم.
‫هی، وینس، ببین کی اینجاست.
‫کوکائینمون رو پس میخوایم.
‫چرا مزاحم من میشید؟ ‫من اونی بودم که باهاش دستگیر شدم.
‫باشه؟ اگه کوکائینتون رو میخواید، ‫برید با اون رفیقتون، شهردار، حرف بزنید.
‫اوه، درسته. شما که نمیدونید.
‫بروستر داره با کارتلا یه عملیات ‫بزرگ مواد مخدر رو میچرخونه.
‫احتمالاً مکزیکی.
‫دیشب که فکر میکرد تو زندان خوابم، ‫شنیدم داشت در موردش حرف میزد.
‫امکان نداره. اینا چرت و پرته.
‫اون داره میلیون‌ها دلار پول مواد رو ‫درست جلوی چشم شما جابجا میکنه
‫و شماها هیچ وقت یه قرونش رو هم نمیبینید.
‫میخوای دعوا کنی؟
‫هان؟ میخوای دوباره دعوا کنیم؟
‫یا میتونی با سرعت بری ‫به ایستگاه کامیونا، باشه،
‫جایی که شنیدم محموله همین الان اونجاست.
‫و من میدونم کجاست.
‫بازش کن.
‫باید همین الان بریم پیش بروستر.
‫خب، قلق کار اینه که ترکیب ‫پودر لباسشویی و کوکائین رو درست در بیاری
‫روی لایه‌ی آرد.
‫باورشون شد. الیوت، فاز دوم شروع میکنیم.
‫ق... قربان. قربان، ‫شما... شما اینجا چی کار میکنید؟
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- من... من باید ازتون بخوام که برید.
‫من به دلایل مذهبی ‫ماسکم رو برنمیدارم.
‫حالا، من اومدم اینجا تا ‫یه حساب جاری باز کنم.
‫دلایل مذهبی؟
‫اوه, ببخشید، مگه قانونی هست ‫که ماسک زدن تو بانک رو ممنوع کرده باشه؟
‫اوه، سلام، خوشگله.
‫پارکر، بهم قول بده که فقط قراره ‫پول اون دار و دسته‌ی موتورسوار رو بدزدی.
‫هی! دستا. دستات رو نشونم بده!
‫سلاحی همراهته؟ اسلحه چی؟
‫زانو بزن.
‫چه نقشه‌ای تو سرته، مو دراز؟
‫دارم سعی میکنم یه حساب جاری باز کنم.
‫به خاطر اون سود ۴.۹ درصدی اولیش.
‫شرایطش رو ندارم؟ ‫فقط برای مدت محدوده.
‫کلاید، تو یه احمقی.
‫این یارو فقط اومده اینجا ‫که دردسر درست کنه.
‫نمیتونم بذارم چرت و پرتایی مثل این ‫وقتم رو بگیره و این همه آدم رو بترسونه.
‫زودباش.
‫بیا بریم، مو دراز.
‫چی؟ نه. ‫نه، نه، نه، نه، نه. نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه. نه.
‫نه. نه، نه، نه. ‫یالا، یالا. اوه، نه.
‫اوه، خواهش میکنم. الان نمیتونم باهات ‫در مورد خریدن کارخونه‌ی قدیمی حرف بزنم.
‫باید از اینجا برم.
‫بدون این یه کم سخته.
‫اوه، کلاید.
‫بدجوری تو هچل افتادی.
‫تقریباً ۲۰۰ هزار دلار که متعلق به ‫رفقای موتورسوار برادرته
‫موقع نگهبانی تو دزدیده شده.
‫- این خیلی پول زیادیه. ‫- خیلی پول زیادیه.
‫درسته یا غلط؟
‫برادر خودت تو رو لو میده ‫تا چرخه‌ی پولش بچرخه.
‫میتونی تصور کنی ‫قراره چه بلایی سرت بیارن؟
‫احتمالاً یه چکش هم تو کاره.
‫اوه، کلاید.
‫تو این دنیا هیچ دوستی نداری ‫جز من،
‫و من میتونم ‫تمام مشکلاتت رو ناپدید کنم.
‫اوه، ممنونم، ممنونم، ممنونم.
‫- من اصلاً هیچ وقت ‫نمیخواستم بانک رو اداره کنم.
‫- نه.
‫- من باغبانی خوندم. ‫- اوه.
‫قبل از اینکه بتونم کمکت کنم،
‫باید برام یه لطف ‫خیلی خیلی کوچیک انجام بدی.
‫هوم.
‫انگار برای جلسه‌ی بعدی صدور حکممون ‫اینجا جمعیت جمع شده.
‫راستش، قبل از اینکه این ‫کار رو بکنیم، آقای شهردار؟
‫شروع شد.
‫خب... بفرمایید.
‫این آدما اینجا هستن چون من یه جلسه‌ی ‫اضطراری شورای شهر تشکیل دادم
‫تا یه شهردار موقت جدید انتخاب کنیم.
‫میدونم، میدونم که از پرسیدن ‫این سوال پشیمون میشم.
‫کی... کی رو تو ذهنت داری ‫که جای من رو بگیره؟
‫اون.
‫مو دراز؟
‫مردی که فقط چند دقیقه مونده
‫تا دومین شب متوالیش رو ‫تو زندان ما بگذرونه؟
‫اون روزنامه‌ی درپیت خواهرت هم دیگه ‫وجود نداره که این مسخره بازی رو پوشش بده.
‫کلاید، تو که اینجایی. ‫بیا این قضیه رو تمومش کنیم.
‫این توهین به آزادیای دموکراتیک ‫رو رسماً آغاز میکنم.
‫کلانتر پینکوس، شما چی میگید؟
‫امکان نداره. مخالفم.
‫موافقم.
‫جک، یه مرد پستتر از من ‫ممکن بود از این تلاش تو ناراحت بشه.
‫من موافقم.
‫نه، کلای... کلاید،
‫موافق بودن یعنی ‫میخوای این ولگرد شهردار بشه.
‫تو با این طرح مخالفی.
‫گفتم که موافقم.
‫فکر کنم هممون حرفش رو شنیدیم بروستر، ‫بلند و واضح.
‫دو رأی موافق در برابر یک رأی مخالف.
‫جک، چه خبره؟
‫کلاید.
‫کلاید. کلاید!
‫کدوم گوری داری میری؟
‫خب، تو نمیتونی...
‫ازم عکس نگیر.
‫کلاید! کلاید، یادت نره از کجا اومدی.
‫برو کنار ببینم.
‫کلاید.
‫کلاید!
‫کی میخواستی در مورد ‫این معامله‌ی مواد جدید به ما بگی...
‫- هی... ‫- ...که راه انداختی، بروستر؟
‫- کدوم معامله‌ی مواد؟ ‫- هان؟
‫- آره، حدس میزدم همینو بگی. ‫- چی... هی...
‫هی، هی، هی، هی. وینس، وینس...
‫- آروم باش، پلیس. ‫- یالا، مرد.
‫دستت رو بکش، پینکوس.
‫خشونت هیچ وقت راه حل نیست، ‫آقایون. خودتون که میدونید.
‫و بروستر هم رفت.
‫ولی این باعث میشه ‫این موتورسوارا تو شهر
‫بمونن. کوکائینشون رو ‫بفروشن، مردم رو بترسونن.
‫شهردار جدید چطور میخواد ‫همه‌ی اینا رو تنهایی درست کنه؟
‫ما به کمک واقعی احتیاج داریم.
‫نیروی کمکی کجاست؟
‫در لحظه‌ی مناسب، اونا اینجا خواهند بود.
‫احتمالاً.
‫شاید.
‫من اعتماد دارم.
‫برای پاکسازی این شهر، ‫ما به اعتماد مردم احتیاج داریم.
‫بریانا، وضعیت مشارکت تو کمپین ‫شبکه‌های اجتماعی چطوره؟
‫خب، مجبور شدم رباتای ‫دوست یابیم رو تغییر کاربری
‫بدم و اونا رو تو اپ ‫«واچ پارتی» گیلون ثبت نام کنم.
‫من این رباتا رو وادار کردم ‫که هی برای هم کامنت بذارن
‫و مردم رو برای الیوت... ‫ببخشید، شهردار نیومن، هیجان زده کنن.
‫هوم. یه مقاله‌ی دیگه؟
‫باید به مردم یادآوری کنم که چی باعث ‫شده بود اینجا از اول یه جای خاص باشه.
« روزنامه‌ی گیلون | چهره‌ی جدید، حال و هوای جدید »
‫بالاخره میتونم بدون سانسور بنویسم.
‫- هی، شما... اوه. ‫- ببخشید.
‫خب...
‫پیش نویس مقاله‌ی اِتِل رو ‫تو روزنامه‌ی آنلاین جدید خوندی؟
‫«نیومن شاید اون تغییری نباشه ‫که انتظارش رو داشتیم،
‫ولی همون تغییریه که بهش احتیاج داشتیم.»
‫من که قبولش دارم. ‫لینکش رو تو شبکه‌های
‫اجتماعی گذاشتم، و دارم ‫میام پیشتون تو گیلون.
‫حدود یه ساعت دیگه اونجام.
‫و اون چهره‌ی انقلابی تغییرات ما ‫الان حالش چطوره؟
‫من اون مدارک رو برای نصب ‫یه تابلوی نئونی پر کردم.
‫ولی وقتی روشنه، ‫همه‌ی حشره‌ها دورش جمع میشن.
‫من از حشره خوشم نمیاد، آقای شهردار.
‫چطوره پنجرت رو ببندی، هان؟ ‫اونوقت حشره‌ها نیشت نمیزنن.
‫حشره‌ها نیش نمیزنن.
‫پس چرا برات مهمه که حشره‌ها ‫دارن دور تابلوی نئونی اون پرواز میکنن؟
‫خب، فقط بهم یادآوری میکنه که ‫حشره‌ها اون بیرون هستن.
‫برو بشین.
‫لعنت بهش.
‫الیوت، این آدما فقط امیدوارن ‫که بهشون گوش بدی.
‫امیدوارن که بتونی کمکشون کنی.
‫اونا خیلی وقته منتظر کسی هستن
‫که بفهمه چه سختیایی کشیدن.
‫اونا به یه شهردار احتیاج دارن که حداقل،
‫به نظر بیاد که حاضره با مشکلاتشون ‫کنار اونا مبارزه کنه.
‫چی رو نگاه میکنی؟
‫که با تهدیدا روبرو بشه ‫حتی اگه فقط برای یه لحظه باشه.
‫اونا به یه شهردار احتیاج دارن.
« اولین بانک گیلون »
‫سوفی، موتورسوارا ‫همین الان رفتن تو صندوق امانات،
‫و وقتی اومدن تو، ‫اصلاً قیافه‌ی خوشحالی نداشتن.
‫گم کردن ۲۰۰ هزار دلار ‫معمولاً همین اثرو داره.
‫فقط کافیه یه کم هولشون بدی.
‫- پول ما کدوم گوریه؟ ‫- کجا رفته؟
‫هی! هی، من دارم حرف میزنم.
‫- هی! ‫- آره. ‫کلاید کجاست؟
‫خب... اون مریضه. ‫پس... من دستیارشم.
‫قرار بود کلاید اینجا باشه.
‫صندوقای امانات ما خالیه. ‫تمام پولمون غیب شده. چه خبره؟
‫من خیلی متاسفم. این... ‫این واقعاً... افتضاحه.
‫من اتفاقاً اینجا تو بانک تازه کارم،
‫ولی شنیدم که اخیراً ‫یه دزدی کوچولو ازتون شده؟
‫خب، دفعه‌ی بعد، ‫پیشنهاد میکنم پولتون رو بذارید
‫- تو یه حساب جاری. ‫- وینس، بریم. ‫بیا بریم، مرد. زودباش.
‫ما یه سود ۴.۹ درصدی اولیه هم داریم ‫اگه علاقه مند باشید.
‫- میتونید همه چیز رو ‫از ته سالن تحویل بگیرید.
‫- هی، الدنگ.
‫گمشو از اینجا!
‫چه خبره، بچه‌ها؟
‫من وسط یه معاملم تا سعی کنم ‫برای بچه‌های این محله یه زمین بازی بگیرم.
‫همون که زیپ لاین داره...
‫اینجا کنترل دست تو نیست، شهردار. ‫تو فقط فکر میکنی که هست.
‫همون معامله‌ای رو میگیری ‫که با بروستر داشتیم.
‫سهمت رو برمیداری و خودت رو به اون راه ‫میزنی وقتی ما داریم کارمون رو میکنیم.
‫نه بابا.
‫نه، ببین، فکر نکنم دیگه بخوام ‫معامله‌ای کنم که به این شهر آسیب بزنه.
‫ما همین الان طوفان رو راه انداختیم، سوفی. ‫فکر کنم تو راهه.
‫الیوت، اون طوفان همین الان رسید.
‫شهردار جدید خیلی به ‫مردم این شهر اهمیت میده؟
‫بهش بگو،
‫یا امشب برای همیشه میره، ‫یا تو میری.
‫من کل این شهر لعنتی ‫و هر کی توشه رو آتیش میزنم.
‫هوم. این مقدار بنزین ‫کافی به نظر میرسه.
‫و بهم اعتماد کن، من آتیش رو خوب میشناسم.
‫چی کار قراره بکنیم؟ ‫این شهر تا صبح از بین میره.
‫این غذاخوری مثل انبار باروت میسوزه.
‫همه چیز درست میشه. ‫چطوری؟
‫اِتِل، نقشه هیچ وقت این نبود که ‫یه شهردار فاسد رو از کار بندازیم.
‫نقشه این بود که سعی کنیم مردم ‫این شهر رو متقاعد کنیم که قیام کنن
‫و خودشون شهرشون رو نجات بدن.
‫اونا فقط به یه جرقه احتیاج داشتن.
‫تو اون جرقه هستی. ‫شجاع‌ترین قهرمان گیلون.
‫و حالا من اعتماد دارم ‫که مردمی که دوستت دارن و میشناسنت،
‫حرفای تو رو خوندن، ‫و دعوت تو به اقدام رو شنیدن.
‫هی، صبر کن!
‫هی، داداش، صبر کن!
‫هی، هی! وایسا!
‫اگه شماها دنبال دعوا هستید،
‫باید با تک تک آدمای ‫گیلون در بیفتید.
‫خوب فکر کن، وینس. بی خیال شو.
‫این شهر دیگه مال تو نیست.
‫- بندازش. ‫- آره، بندازش!
‫بندازش! بندازش! ‫بندازش! بندازش!
‫بیاین بریم.
‫بیا بریم.
‫اوه، جک!
‫اون رئیس آتش نشانی هم هست؟
‫- بله، هست. ‫- معلومه که هست.
‫ولی موتورسوارا بودن ‫که شهردار بروستر رو فراری دادن.
‫با رفتن اونا، ‫چطور جلوی برگشتنش رو بگیریم؟
‫نگران اونش نباش.
‫صادقانه بگو. ‫چند تا کلون داری؟
‫پارکر. پارکر، یالا.
‫- چیه؟ ‫- گوش کن.
‫باید بغلت کنم! ممنونم.
‫بذار یه چیزی بهت بگم. اونا با خلاص شدن از ‫شر اون باشگاه موتورسواری، به ما لطف کردن.
‫حالا، من میرم کلاید رو پیدا میکنم، ‫و سر جاش میشونمش.
‫تو هم مطمئن شو که برای یه رأی گیری دیگه ‫فراخوان میدی.
‫قبل از اینکه... برمیگردم تو شهرداری.
‫اوه، حالا دیگه چی شده، لعنتی؟ ‫چقدر سرعت داشتی؟
‫شاید ۱۰۹ تا تو یه جاده‌ی ۹۰ تایی. ‫چیز خاصی نبود.
‫تو اینجا رو کردی ‫منطقه‌ی عمرانی.
‫- سرعت مجاز الان ۵۵ تاس. ‫- عمرانی؟
‫تا کیلومترها این اطراف هیچ وسیله‌ی ‫صنعتی دیگه‌ای نیست.
‫- خب، تو... ‫- داری چه زری میزنی؟
‫- ولی تو... ‫- خفه شو. فقط بذار من حرف بزنم.
‫تو. تو پلیس نیستی.
‫اگه تو میتونی خودت رو به ‫عنوان قاضی منصوب کنی،
‫فکر کنم شهردار جدید ‫هم میتونه منو پلیس کنه.
‫حالا اینم ۲۰۰ دلار ‫برای بی احترامی به مقامات!
‫راننده، صندوق رو بزن بالا، ‫و از ماشین بیا بیرون.
‫تو هم همینطور، اسکل.
‫- اسکل؟ ‫- آره، تو یه اسکلی.
‫- من اسکل نیستم. ‫- تو از همه‌ی اسکلا اسکل‌تری.
‫این چه...
‫صبر کن ببینم. این چه کوفتیه؟
‫شاید همون پولی باشه که اخیراً ‫از اولین بانک گیلون دزدیده شده.
‫چه خبره؟
‫دارم هر دوتون رو بازداشت میکنم.
‫سرقت بزرگ، حماقت بی پروا، ‫و رانندگی مثل آدمای عوضی.
‫- این مسخرست. ‫- سوار...
‫سوار شو!
‫سلام، سلام. سلام به همگی.
‫یه کم نزدیکتر بیاین ‫چون قراره پرده برداری کنیم
‫از دیدگاه الهام بخش شهردار آیندتون ‫برای کارخونه‌ی قدیمی و تاریخی و زمیناش،
‫پس بیاین جمع بشیم.
‫بیاین جمع بشین، بیاید نزدیک چادر جمع بشین.
‫من اینا رو روشن میکنم.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خب، تا یه دقیقه‌ی دیگه میفهمیم
‫که آیا شهردار میتونه دست از بازی کردن ‫با سالن کنسرت برداره یا نه.
‫باید یه ترکیب بی نقص از ‫مقیاس و صمیمیت داشته باشی
‫اگه میخوای هنرمندای بزرگ قرارداد ببندن.
‫خیلی ممنونم که منو ‫وارد این پروژه کردید، خانم سالابیانکی.
‫کلاید، تو بخش خیلی بزرگی از این کار بودی.
‫و مردم این شهر، هیچ وقت ‫فداکاری‌ای که کردی رو فراموش نمیکنن.
‫همه منتظرن. ‫فکر کنم آمادست.
‫من میرم اِتِل رو بیارم.
‫دختر ما تو مشارکت ‫شبکه‌های اجتماعی چطوره؟
‫داره میترکونه. ‫و من حتی از رباتام هم استفاده نمیکنم.
‫من فکر میکنم اِتِل این انتخابات ‫رو دیگه تو مشتش داره.
‫و آینده‌ی گیلون رو هم همینطور.
‫از گذشته‌ی اخیرش چه خبر؟
‫فقط دفعه‌ی بعد حواست باشه کجا میشینی. ‫لازم نیست تو توالت گریه کنی.
‫شما ما رو دو روز اون تو نگه داشتید.
‫این بیرون چه خبر مهمی بود ‫که اینقدر طولش دادید...
‫خیلی متاسفم که منتظرتون گذاشتم.
‫یه کم طول کشید تا از مرکز استان ‫برسم اینجا.
‫من قاضی جدیدم.
‫نیومن چی کار کرده؟
‫یه اشتباه رو اصلاح کرده.
‫اون وظایف شهرداری رو از وظایف ‫این دادگاه، از الان تا ابد، جدا کرده.
‫ولی حالا که صحبت از ‫اصلاحات شد،
‫من مدارک قانع کننده‌ای دیدم ‫که شما دو تا در فروش کوکائین دست داشتید
‫تو یه ایستگاه کامیون تو جاده ۱۷۵ ‫برای تقریباً ده سال گذشته.
‫خوشبختانه، من وکیل شما نیستم،
‫ولی پیشنهاد میکنم یکی از دو راهی ‫رو انتخاب کنید که شاید باهاش آشنا باشید.
‫اعتراف یا عدم مخالفت.
‫میتونی از ما دفاع کنی، نه؟
‫تو برای ۱۵ سال گذشته قاضی بودی. ‫باید یه چیزی از قانون بدونی.
‫آرمین. آرمین! آرمین!
‫بیا بریم، آقای شهردار.
‫- آقای شهردار. ‫- بس کن.
‫فکر کردم گفتی میخوای ‫تو تخت خودت بخوابی.
‫هیچ وقت نمیتونم به خاطر تمام کارایی ‫که برام کردی، ازت تشکر کنم. برای ما.
‫آره خب، تقریباً داشت ‫خود به خود اتفاق می‌افتاد.
‫ما فقط بهش سرعت دادیم.
‫اینجا همیشه ازتون استقبال میشه. ‫ممنونم.
‫هی، سوفی. آماده‌ای بریم؟
‫خب، راستش من... شماها ‫احتمالاً باید بدون من برید.
‫من...
‫فکر کنم ‫قراره چند روزی اینجا بمونم.
‫- حتماً خیلی از... ‫- کلوچه‌هاش خوشش اومده.
‫آره، پارکر، ‫دقیقاً به خاطر همینه که داره میمونه.
‫- من رانندگی میکنم. ‫- نه، تو... نه.
‫تو شهر بعدی دوباره ‫پلیس نگهمون میداره.
‫اوه، من جلو میشینم! ‫قرار نیست بهت شلیک... ‫برو عقب بشین.
‫من همیشه باید ‫صندلی عقب بشینم.
‫- سوار شو! ‫- برای همبرگر وایمیسیم.
‫من دستشویی دارم.
‫پارکر!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.