..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫پس درباره‌اش باهام صحبت کن ‫تا بتونم اون رو متوجه بشم.
‫- باشه تو یه ورزشکار بودی. ‫- آره.
‫اما بعد تبدیل به کریس بازیگر شدی.
‫تو دبیرستان، میدونی، موج سواری میکردم
‫دو میدانی انجام میدادم، فوتبال بازی میکردم. ‫از هر نظر تناسب اندام داشتم.
‫و وقتی به عنوان بازیگر ثور انتخاب داشتم ‫یه کار خیلی خاص داشتم
‫این بود که شبیه یه شخصیت کارتونی باشم ‫شبیه یه قهرمان کمیک بوکی.
‫درسته
‫برای ماموریت افزایش طول عمرم، ‫برگشتم تو جاده
‫همراه با دانشمند ورزشی، راس اجلی.
‫قبل از این که فیلمبرداری قسمت ‫بعدی ثور شروع بشه
‫اون میخواد کمتر به این فکر کنم ‫که عضله‌هام چه شکلی باشن
‫و بیشتر به این فکر کنم که چطوری ‫خرابی‌های زمان از دست رفته رو جبران کنم.
‫راس، داریم چی کار میکنیم؟ ‫داریم کجا میریم؟
‫کاری که الان داریم سعی میکنیم ‫برای نسخه دوم کریس انجام بدیم
‫اینه که مطمئن شیم ‫ تو میتونی پا به پای پیری پیش بری
‫و، میدونی، چند دور رو ببری.
‫ممکنه مبارزه رو نبری ‫اما چند دور رو میبری.
‫به نظر کار سختی میاد. ‫برای من چه برنامه‌ای داری؟
‫- قراره چند مرحله بالا ببریمش. ‫- البته.
‫یه نگاه به این بنداز.
‫ریچارد
‫این یه طناب 100 فوتیه ‫که تو ارتفاع 1000 فوتی آویزونه
‫مستقیم سمت دره.
‫پیشنهادم اینه که پایینش رو بگیری ‫و خودت رو بالا بکشی.
‫ترسیدم
‫پس، قبلا کارهای زیادی مثل این انجام دادی؟
‫- تو همچین اندازه‌ای یا... ‫- آویزون بودن از یه ماشین کابلی روی یه طناب
‫- آره ‫- ...تو ارتفاع 1000 فوتی؟ نه.
‫- نه ‫- عجیبه
‫تو برنامه هفتگیم نیست.
‫قبل از این که این کار رو ‫بکنیم چقدر وقت داریم؟
‫- تا فیلمبرداری ثور چقدر وقت داریم؟ ‫- پنج ماه، فکر کنم، آره.
‫- دوست دارم این کار رو تو سه ماه و... ‫- سه ماه تمرین.
‫- اما میخوام سنگین انجامش بدم. ‫- چقدر بزرگ؟ چقدر... چقدر سنگین؟
‫نمیدونم. ‫سنگین‌تر از چیزی که الان هستم.
‫این به نفعمونه یا به ضررمون؟
‫یا شاید جفتش، درسته؟
‫کاملا به ضررمونه. ‫کاملا صادقانه میگم.
‫- نقطه ضعف... ‫- کاملا به ضررمونه.
‫آدم‌هایی که اندازه تو هستن ‫از یه طناب آویزون تو کوهستان بالا نمیرن.
‫اشتباه برداشت نکن. ‫این خیلی سخته.
‫پس چی شد که به یه طناب صد فوتی که
‫از یه پرتگاه آویزونه زل زدم؟
‫بازی کردن نقش‌های اکشن مثل ثور یعنی من
‫یه دهه صرف حفظ ماهیچه‌های ابرقهرمانی کردم.
‫اما چند ماه پیش ‫تصمیم گرفتم بفهمم
‫که بدنم برای آینده ‫تو یه مسیر سالم هست یا نه.
‫- سلام کریس، از دیدنت خوشحالم پسر. ‫- از دیدنت خوشحالم.
‫پس با متخصص طول عمر، ‫دکتر پیتر آتیا ملاقات کردم.
‫پس کریس، مشخصه که تو وقت زیادی
‫روی تمرینات قدرتی گذاشتی. ‫روی چه برنامه‌ای هستی؟
‫منظورم اینه من... طی سال‌ها، ‫برای نقش‌های... متفاوت تمرین کردم.
‫میدونی، مخصوصا برای ثور، ‫باید عضله‌های بزرگی داشته باشم.
‫یه روز شونه‌ها رو انجام میدم، ‫روز بعد دست. پشت، سینه، پا.
‫فهمیدم. باشه.
‫خوبی؟
‫مشخصه که اون رو فرم شگفت انگیزیه.
‫بیشتر ما به کریس نگاه میکنیم و ‫حاضریم هر کاری کنیم تا شبیه اون باشیم.
‫اما همیشه جایی برای پیشرفت هست.
‫بیش از 600 عضله تو بدن انسان وجود داره.
‫و برای طول عمر، باید تا جایی که میتونی
‫از بیشترشون خوب استفاده کنی.
‫پس، وقتی قدرت و کارایی ‫ عضلانی کریس، انعطاف پذیری
‫و چابکیش رو ارزیابی کردم، متوجه شدم ‫ میتونه از طیف وسیع‌تری از اون‌ها استفاده کنه.
‫خودشه. ‫خب، دو... یک، خودشه. تمومه.
‫و اون میتونه استقامتش رو بهبود ببخشه.
‫خب کریس، خبر خوب اینه که ‫در کل نتایج تو عالی به نظر میان.
‫اما معلوم شد که ‫تو چندتا چیز خیلی مهم
‫نتایج آزمایشت با کسی که میخواد
‫بهترین و قوی‌ترین آدم 90 ساله باشه ‫مطابقت نداره.
‫حس میکنم دارم ‫ کارنامه دبیرستانم رو میگیرم پس...
‫پس باید چی کار کنم تا ‫به اون اعداد برسم؟
‫خب، خیلی از این‌ها رو میتونیم تغییر بدیم.
‫و با هدف گرفتن گروه‌های عضلانی بیشترت
‫و بهبود استقامتت
‫میتونیم کاری کنیم که بیشتر زندگی کنی ‫و زندگی بهتری داشته باشی.
‫باشه. خب...
‫بیا شروع کنیم.
‫نبوغ چالش راس در واقع دو گانه ست.
‫تمرین برای طناب
‫قدرت ابر قهرمانی کریس رو ‫حتی بیشتر هم میکنه.
‫و اون رو تو مسیر زندگی طولانی و ‫سالم‌تر قرار میده.
‫اما برای شروع، توقع دارم ‫که کریس واقعا درگیری داشته باشه.
‫برای تبدیل من به دستگاه صعود از طناب ‫راس من رو با بهترین‌های
‫این کار آشنا کرده.
‫آکروبات‌های تحسین شده ‫الکس فریث و مویرا کمپبل
‫ترفندهای هوایی رو برای صحنه‌های ‫نمایشی و سینمایی آموزش میدن.
‫پس میخوام که پات رو بذاری رو دست من ‫اون یکی پات رو بذاری اونجا.
‫با پاهات فشار بده، و خودشه.
‫خودشه، و برو بالا ‫با پاهات فشار بده، فشار بده.
‫باید پام رو...
‫- بالا رفتن از این طناب... ‫- نه
‫...شاید سخت‌ترین کارشون تا الان باشه.
‫بازوهات رو بکش بالا ‫حالا دستت رو بلغزون.
‫خودشه. و فشار بده.
‫خوبه. زودباش. ‫آره، بکش. آره، بازش کن.
‫دست‌های من انگار...
‫عضله‌هام میگن ‫"واو، واو، واو"
‫میدونی منظورم چیه؟ ‫تو فقط یه جورایی...
‫- آره آره ‫- این فقط... یه جورایی عجیبه.
‫یه عضله عجیبه ‫میدونی منظورم چیه؟
‫انگار، نه انگار... ‫"باشه، من میکشمش."
‫- نه ‫- ...با اون عضله‌ها
‫فقط چیزهایی هستن که... ‫قبلا ازشون استفاده نکردم.
‫پس، این واقعا سخته.
‫میتونم کل روز شنا برم، اما طناب
‫نگه‌داشتنش داره بازو ‫ و دستم رو از بین میبره.
‫و فشار بده.
‫راستش الان یه جورایی دارم نگران میشم.
‫یه چالشی شروع شده ‫و من مشکل دارم و
‫نمیتونم چند متر برم بالا. ‫و اگه این کار رو بکنم، خیلی دردناکه.
‫حالا یه دفعه‌ای، کریس دوباره ‫یه تازه کار شده
‫و قبول کردنش سخته ‫اما لازمه که بهم اعتماد کنه
‫وقتی که میگم همه این دردها ‫ارزشش رو دارن.
‫چون بالا رفتن از طناب ‫مزایای زیادی رو همراه خودش داره
‫که تا پیری اون رو سالم نگه میداره.
‫معلوم شد که عضله‌مون کار بیشتری ‫نسبت به، به حرکت دراوردن ما انجام میدن.
‫تو اعماق، هر رشته ‫ یه عالمه نیروگاه کوچیک داره
‫که اجازه میده جلو زوال فیزیکی رو بگیریم.
‫و با هر خم شدن ‫ماده شیمیایی‌ای رو آزاد میکنن
‫که با هر نوع مریضی‌ای مبارزه میکنه.
‫اگه کلی نگاه کنیم ‫عضله‌ها از اعضای حیاتی بدن
‫برای مبارزه ما مقابل پیری هستن. ‫و صعود از طناب اینجا به درد میخوره.
‫برای این کار نه تنها ‫به عضله بزرگ نیاز دارم
‫بلکه به همه عضله‌هام نیاز دارم.
‫برای بالا بردن شانسم تو بالا رفتن از طناب
‫و آینده من تو دوران پیری ‫راس میخواد دامنه تمریناتم رو افزایش بده.
‫افسارم رو بگیر.
‫خوشحالم که یه روز خوب و خنک رو ‫برای این کار انتخاب کردیم.
‫الان حدودا 45 درجه ست.
‫پس اون چندتا روال جدید جالب رو آورده.
‫عالیه
‫خودشه. خودشه. ‫آره. خوبه گنده بک.
‫خوبه. خودشه. ‫کارایی رو پیدا کن.
‫و وقتی سخت شد قدم‌های کوچیک. ‫قدم‌های کوچیک.
‫قدم‌های کوچیک، ‫همین سرعت رو حفظ کن.
‫برون، برون،برون،برون،برون، ‫برون،برون،برون.
‫خوبه
‫ممکنه روش‌های اون غیر معمول ‫ به نظر بیان، ولی به اون اجازه میدن
‫که تا مرز توانایی انسان پیش بره.
‫اون تونست یه ماراتن کامل یه ماشین رو بکشه
‫رکورد پنج ماه شنا تو دریا. ‫و ورزش سه گانه همراه یه کنده درخت.
‫تو یه چالش 24 ساعته ‫اون 29000 فوت از طناب بالا رفت.
‫اون ارتفاع اورسته.
‫و من این یارو رو دعوت کردم تا، تا جایی که ‫ به خودش فشار میاره، به من هم بیاره.
‫بیا اینجا.
‫- خودشه. ‫- بیا اینجا.
‫بریم. نفس بکش. بریم.
‫خوبه، اون، اون.
‫برای اینکه کریس روی طناب موفق بشه ‫همه چیز باید کنار همدیگه قرار بگیره.
‫بریم سراغش.
‫قدرت گرفتن، عضله دوسر، پاها، شانه ها و پشت.
‫اون به تحرک، انعطاف پذیری ‫ و استقامت نیاز داره.
‫خوبه. بریم.
‫پس نقشه اینه که تمرکز رو ‫از روتین‌های باشگاهی دور کنیم
‫که فقط یه سری محدوده خاص رو هدف میگیره.
‫برای ورزش‌های دنیای واقعی، یه دامنه ‫ بزرگ‌تری از عضلات رو به چالش میکشه.
‫منم میتونم صعود کنم بابایی؟ ‫منم میتونم صعود کنم؟
‫اوه خدای من. ‫اوه خدای من.
‫اما این نوع قدرت همه جانبه ‫دقیقا همون چیزیه که ما براش ساخته شدیم.
‫- اون شگفت انگیزه. ‫- برو تریستان.
‫- یه رکورد جهانی جدید.
‫بدن انسان کامل با یه زندگی ‫پر از تحرک مطابقت داره.
‫اون بزرگ بود.
‫و یه سری جاها ‫اون تنها راه زنده موندنه.
‫آدم‌هایی که برای ورزش تو باشگاه پول میدن
‫فکر کنم دیوونه هستن.
‫مراقب باش. ‫فقط پرتش نکن.
‫ما هر روز کار میکنیم.
‫کار سختیه.
‫این طوری قوی میشیم.
‫کاتالینا موتوچی با بچه‌هاش
‫جیمنا و سوفی و مادرش و آنجلینا زندگی میکنه.
‫اون‌ها متعلق به یه قوم مردم بومی آمریکا ‫به اسم رارموری هستن.
‫این که هر روز از عضله‌های ‫مختلف استفاده کنی، کار سختیه.
‫مامان، تبر شکست.
‫اینجا بهشت راسه.
‫همین الان بگیرش.
‫دام‌ها رو با پای پیاده میبرن
‫و تا نزدیک‌ترین شهر ‫یه روز با پای پیاده راهه.
‫اما چرا یه روز رو ‫هدر بدی، وقتی میتونی بدوئی؟
‫اسم ما رارموریه.
‫یعنی آدم‌هایی که میدون.
‫وقتی تو کوهستان میدوئم
‫حس میکنم میتونم هر کاری بکنم.
‫به لطف سبک زندگیشون
‫رارموری‌ها استقامت باور نکردنی‌ای دارن.
‫دویدن تو فرهنگ اون‌ها جای ویژه‌ای داره
‫و همه نسل‌ها برای ‫ مسابقات آیینی کنار همدیگه جمع میشن
‫که گاهی وقت‌ها چند روز طول میکشه.
‫چی شد؟
‫تقریبا ردشون کردیم.
‫و تحقیقات نشون میدن
‫پدر بزرگ و مادر بزرگ‌های ‫ رارموری همون فشار خون
‫نه تنها بچه‌هاشون، بلکه نوه‌هاشون رو دارن.
‫اگه تو دوران پیریم به همچین چیزی برسم ‫یه آدم خوشحال میشم.
‫باشه، پس اون طرف رو بکش...
‫- آره، پس از این طرف میریم. ‫- آره
‫برای اینکه آموزش طناب رو ‫یه مرحله ببریم جلوتر
‫الکس و مویرا طناب‌ها رو به خونه من آوردن.
‫این بدترین انتخابه.
‫دوست و مربی قدیمیم لوک زوکینی
‫برای امتحان کردن اینجاست.
‫داره آماده میشه.
‫- باشه، بیا یه امتحانی بکنیم ‫- باشه
‫از سیستم قرقره استفاده میکنیم ‫تا بتونیم از طناب بیشتری استفاده کنیم.
‫من بالا میرم...
‫طناب میاد پایین.
‫تردمیل عمودی من.
‫دست‌هام از بین رفتن.
‫- کارت تمومه؟ ‫- آره
‫پس اون حدودا... ده متر بود.
‫پس... یه دور دیگه.
‫باشه
‫- آره، بزن بریم. ‫- این شکنجه ست.
‫پشت سر همدیگه از این عضله‌ها کار میکشم.
‫و کاملا دارم خسته میشم.
‫چهار از ده. دوباره.
‫باید استقامتم رو بیشتر کنم.
‫پس راس حقه‌های تمرینیش رو، رو کرده.
‫اینجا چی کار میکنیم رفیق؟ ‫طنابی برای بالا رفتن نمیبینم.
‫آره، طنابی نیست.
‫کاملا برازنده به نظر میان، نه؟ ‫مثل... مثل یه ماشین روغن کاری شده.
‫شبیه بالا رفتن از طناب، قایقرانی ‫ قدرت‌های زیادی رو باهمدیگه ترکیب میکنه
‫سرعت، اما همچنان استقامت خالص.
‫امروز پیشرفت از اینجا میاد.
‫من میتونم خوب حرف بزنم اما راستش ‫بلد نیستم پارو بزنم.
‫پس اینم یه متخصص درست، دارنده مدال ‫برنز المپیک، روونا مردیت..
‫چند درصد احتمال داره که خیس بشیم؟
‫چهل درصد. ‫امروز باهاتون خوب کنار میام.
‫راس، اول میذارم تو بشینی تا یه جورایی...
‫خدایا
‫... انجامش بده... نه نه نه نه، ‫پات رو بذار ته قایق.
‫خوبه. باشه.
‫برو سمت قایق ‫و با یه حرکت بشین.
‫فکر کردم من خیلی برازنده‌تر از راسم.
‫اون‌ها رو ببین.
‫بعدا میبینمت.
‫و برو.
‫- آره ‫- داریم میریم.
‫پاروهاتون رو ول نکنید.
‫آره، گرفتمش، ‫گرفتمش، گرفتمش.
‫نجاتمون بده. ‫نجاتمون بده.
‫هی راس، دستت رو خوب بلند و شل کن ‫و صاف روی آب نگه‌شون دار.
‫آره، بزن بریم.
‫آره، عالیه، خودشه.
‫متوجه‌ام که منظورت چیه از... ‫من فقط میتونم کل چیز رو ثابت نگه دارم.
‫- آره آره. ‫- آره
‫پس کریس میخوام بیشتر ‫از پاهات استفاده کنی و کمتر از دست‌هات.
‫- باشه ‫- ببین برای شروع اون چه حسی داره.
‫حرکت رو قشنگ و ساده نگه‌اش دار ‫پاروها رو بیرون نگه دار.
‫اون‌ها رو ببر جلو. پاهات رو بکوب. ‫خودشه. خوبه.
‫حالا میدونم که خیلی... ‫عاشق استقامت نیستی
‫میتونم این رو بگم؟
‫نه. منظورم اینه ‫یه باک بنزین بزرگ ندارم.
‫منظورم اینه همیشه دوی سرعت رو ‫به مسافت طولانی ترجیح میدم. میدونی.
‫باشه. باشه.
‫وقتی اون آزمایش داد
‫بیزاری کریس از تمرینات استقامتی ‫تو نتیجه خودش رو نشون داد.
‫جایی که اون تو عملکردش نمره‌اش پایین بود
‫کلید اصلی ما برای ‫ مبارزه با پیریه، میتوکندری.
‫عضله‌های ما خونه ‫تریلیون‌ها تا از این میتوکندری هستن.
‫اون‌ها مثل نیروگاه‌های کوچیکی هستن ‫که انرژی بدن ما برای
‫انجام حرکات آروم رو مهیا میکنن.
‫وقتی پیر میشیم، میتوکندری‌ها از کار میوفتن
‫و تجزیه میشن و روند پیری تسریع پیدا میکنه.
‫اما ورزش و مخصوصا ورزش استقامتی
‫عضلات ما رو تحریک میکنه تا میتوکندری‌های ‫ تجزیه شده‌اش رو ترمیم کنه
‫و حتی چندتا جدیدش رو بسازه ‫تا انرژی ما رو تامین کنه
‫و پیری رو به تعویق بندازه.
‫برای صد متر آخر به سمت شناور قرمز بیاید.
‫میتونی پارو بزنی، دوچرخه سواری کنی، ‫بدویی یا هر کاری انجام بدی.
‫کلید این نوع تمرینات تقویت کننده میتوکندری
‫اینه که تا جایی که میتونی سخت ‫کار کنی بدون اینکه نفس کم بیاری.
‫فقط دو ساعت در هفته ‫میتونه دو سال به عمرت اضافه کنه.
‫بفرما روونا. ‫رکوردی شکسته شد؟
‫فکر کنم خیلی بهش نزدیک بودیم.
‫فکر کنم جای بیشتری برای پیشرفت داریم
‫- قبل از اینکه به المپیک پاریس بریم. ‫- آره
‫- نظرتون چی بود؟ ‫- من بیشتر نقش مدیریتی داشتم.
‫آره اون چطور بود؟ ‫حتما راحت بوده.
‫فکر نکنم من و تو بازیکن تیمی باشیم.
‫دوست‌های خوب. ‫هم تیمی‌های افتضاح.
‫نه. ما... اگه تو دریا ببازیم ‫مسابقه دیدنی‌ای میشه
‫که ببینی کی اول میتونه اون یکی رو بخوره.
‫انجام این جور تمرین‌ها ‫میتوکندری من رو تقویت میکنه
‫و استقامتم رو بیشتر میکنه. ‫اما فقط این کار رو نمیکنه.
‫جونی
‫منظورم اینه، این رو سال‌هاست که ‫ندیدم، خدای من.
‫پروفسور نورمن لازاروس حرفه‌ای طولانی ‫ هبه عنوان یه دانشمند پزشکی داشت.
‫تو دوران فراغتشون اون و همسرش جون ‫از خوشی‌های زندگی استفاده کردن.
‫- اون اورینت اکسپرسه. ‫- خدای من
‫اون اورینت اکسپرسه.
‫وقتی تو پنجاه سالگیمون بودیم ‫من و نورمن عاشق غذا خوردن بودیم.
‫دوست داشتنیه.
‫اون چاق‌تر و چاق‌تر میشد.
‫کی اونجا چاقه؟
‫تصمیم گرفتم که وقت لاغر شدن و ورزش کردنه.
‫داشتیم گاراژ رو تمیز میکردیم
‫و دوچرخه پسرم رو پیدا کردم.
‫سوار دوچرخه شدم، یه دور تو محله زدم.
‫از نتیجه‌اش... شگفت زده شدم
‫و مجبور شدم دراز بکشم و نفس بگیرم.
‫و به تدریج مسافت‌های طولانی‌تری رو رفتم
‫تا اینکه یه روز 200 کیلومتر با دوچرخه رفتم.
‫این فکر به سرم رسید که ‫"چرا مسافت رو زیاد نمیکنم؟"
‫400 کیلومتر. ‫600 کیلومتر.
‫1400 کیلومتر.
‫تو سنی که بیشتر مردم ‫شروع به استراحت کردن میکنن
‫من خودم رو به چالش کشیدم.
‫تو 60 سالگی و 70 سالگیش
‫نورمن به سادگی ‫ اون پدال‌ها رو به حرکت درمیاورد.
‫اما دانشمند درونش ‫یه چیز دیگه رو کشف کرد.
‫مریضی و بیماری‌های ناشی از پیری
‫نه برای من و نه برای دوستانم که باهاشون ‫ دوچرخه سواری میکردم، به وجود نیومدن.
‫بعد با خودم گفتم "چرا؟ ‫من و بقیه چه چیز خاصی داریم؟
‫ما یه سری آدم معمولی هستیم." ‫ما چیز خاصی نداشتیم.
‫نورمن یه مطالعه گسترده ‫با دانشگاه لندن انجام داد
‫و خودش و دوستان دوچرخه سوارش ‫موش‌های آزمایشگاهی شدن.
‫توانایی مبارزه با عفونت ‫معمولا با افزایش سن، کاهش پیدا میکنه.
‫اما نتایج نشون داد که گروه نورمن
‫سیستم ایمنی آدم‌های بیست ساله رو دارن.
‫یه کشف باورنکردنی.
‫و این رو ثابت میکنه که عضلات ما ‫چیزهای بیشتری نسبت به حرکت رو کنترل میکنن.
‫تو اعماق عضلاتمون، میتوکندری ‫انرژیمون رو تامین میکنه.
‫اما عضلات ما یه حقه دیگه هم ‫ تو آستینشون دارن.
‫وقتی خم میشن یه سری ‫ پیام شیمیایی
‫به اسم میوکین ارسال میکنن ‫که تو کل بدن حرکت میکنن
‫و باعث ایجاد طیف وسیعی از فواید میشن
‫و باعث جلوگیری از تجمع چربی‌ها، ‫سرطان‌های ناخواسته میشن
‫و مطالعه پیشگامانه نورمن تایید کرد
‫که سیستم ایمنی بدن رو برای ‫عملکرد طولانی بهتر تحریک میکنن.
‫من دارم پیر میشم، از این مطمئنم.
‫اما عاشق دوچرخه سواریم.
‫و ورزش بهم اجازه میده ‫که زندگی خوبی داشته باشم
‫که تا جایی که میشه توش دارو جایی نداره.
‫باعث افتخارت میشه.
‫اون شوهر منه. ‫اون شوهر منه.
‫یه عضله عالی میتونه ‫ با بقیه بدن ارتباط برقرار کنه
‫که برای همین استفاده منظم ‫ازشون برای کاهش خطر
‫بیماری‌های ناشی از پیری خوبه.
‫ما چون پیر میشیم ‫دست از حرکت نمیکشیم.
‫پیر میشیم چون دست از حرکت میکشیم.
‫همراه با تمرین برای صعود از طناب ‫برای ثور هم تمرین میکنم.
‫یه کم برنج.
‫هدف اینه که بیش‌تر از 40 پوند ‫برای فیلم بعدی اضافه کنم.
‫بوفالو
‫پس آره، همه‌اش برای منه.
‫اما وزن اضافه یه مشکل ‫ بزرگ رو به وجود میاره.
‫پس تو اینجایی...
‫آره. حالا تا جایی که میتونی برو بالا.
‫عرق پشتت رو ببین.
‫انگار 200 کیلو داره از طناب بالا میره.
‫نمیبینی که ثور از ‫ طناب‌های زیادی بالا بره، نه؟
‫حالا، میدونی چرا.
‫باید عضله‌ات رو کم کنی. ‫باید وزنت رو کم کنی.
‫این طوری راحت‌تره.
‫عالیه
‫بدون تمرین، همسر ریزه میزه‌ام ‫تو چشم بهم زدن میتونه از طناب بالا بره.
‫ببین
‫- شاید به السا بگیرم از طناب بالا بره. ‫- آره، میتونه جای من انجامش بده.
‫و یه مشکل دیگه هم علیه من هست.
‫باشه
‫نفس بکش.
‫ته طناب از پاهام آوزیزونه ‫و وقتی بالا میرم...
‫خودشه
‫...انتهاش درازتر و سنگین‌تر میشه.
‫پس یکی از عوامل بزرگ ‫قراره وزن انتهای طناب باشه.
‫و وقتی داری یه صعود بزرگ ‫انجام میدی این رو درک میکنی.
‫- وزن انتهای طناب قراره... ‫- آره
‫...از تو آویزون بشه، ‫ پس هر بالا رفتن قراره...
‫پس... پس... هر چی بالاتر برم ‫اون وزن رو میکشم.
‫درسته. حسش کن. ‫ببین چه حسی داره.
‫- اوه نه. ‫- آره، یه مسئله ست.
‫مسئله اینه که تو باشگاه ‫اون طناب هیچوقت آزاد نیست.
‫تمرین با یه طناب 30 متری ‫واقعا خوب میشه
‫چون اینجا... اینجا یه مشکلی هست. ‫حتی یه بار هم تو کل این مدت
‫نمیدونیم که روزمون قراره چه شکلی باشه.
‫کریس باید مراقب باشه که ‫چه آرزویی میکنه.
‫با سریع نزدیک شدن یه صعود صد فوتی
‫میخوام ببینم میتونه وزن طناب رو تحمل کنه
‫و نزدیک به وزن واقعی بشه یا نه.
‫پس یه طناب 80 فوتی رو همین جا ‫تو پارکینگ بالا میبریم
‫تا ببینیم اون چه کاری ازش بر میاد.
‫من مضطربم. مضطرب. مضطرب.
‫فقط ول کن راس.
‫خب راس، من... ‫من جرثقیل رو دیدم. من مضطربم.
‫خیلی بلنده. و اون چی میخوره> ‫داره قهوه میخوره.
‫- و هنوز داغه. ‫- خیلی داغه.
‫واقعا؟ خوب به نظر میاد. ‫یکی از اون‌ها برام درست میکنی؟
‫آماده‌ای راس؟ آماده؟
‫- آماده ‫- آماده؟ آماده؟ یک. دو.
‫اوه پسر، به من مربوطه.
‫باشه رفیق، برام یه پنکیک درست کن. ‫تو راه اونجام.
‫به زودی میبینمت.
‫پس من این طناب رو دیدم...
‫و این خیلی خیلی ‫ بزرگ‌تر از چیزیه که تصور کردم.
‫من از ارتفاع خوشم نمیاد. ‫نمیدونم
‫الان وقت خوبیه یا بدیه که بهت بگم.
‫خیلی دیره.
‫یه طناب ایمنی برای گرفتن من هست
‫اگه بیوفتم، اما برای بالا رفتن کمکم نمیکنه.
‫باشه
‫آفرین گنده بک.
‫شروع به بالا رفتن از این کردم
‫و اولش حالم خوب بود ‫یه کم اعتماد به نفس داشتم.
‫هوشمندانه‌تر برو بالا، نه سخت‌تر. برو.
‫و بعد خیلی سریع ‫پاهام شروع به سوختن کردن.
‫لاکتیک اسید و خستگی رو حس کردم.
‫عجله نکن.
‫تو این نقطه درد زیادی رو دارم تحمل میکنم.
‫حالا از پاهات استفاده کن.
‫فشار بده. فشار بده. فشار بده.
‫و با خودم میگم "امکان نداره ‫از اون چیز بالا برم."
‫باشه، دارم میام پایین.
‫الان که حرف میزنم حس میکنم ‫ته طناب هستم.
‫این فقط... طناب... ‫رفیق، وقتی پات رو بالا میبری
‫و طناب رو بالا میکشی. ‫اون طناب سنگینه.
‫مطمئنم که میتونم از یه طناب صد متری ‫تا اون ماشین کابلی بالا برم؟
‫نه. فکر کنم بهتره بهش ادامه بدم.
‫پس داشتی میرفتی بالا؟
‫آره. پس داشتم از یه طناب ‫چهار پنج متری بالا میرفتم.
‫و بعد یهو ولش کردم و افتادم رو تشک ‫و مچ پام پیچ خورد
‫و... یه صدای تق شنیدم، یه تق حس کردم.
‫و اون موقع خیلی دردناک بود.
‫کی حسش کردی رفیق؟
‫فقط کل... ‫این، میدونی، مچ، این طرف.
‫داره باد میکنه رفیق.
‫- معلومه که مچ تو نیست. ‫- آره آره آره.
‫معمولا این شکلی نیست.
‫نه. مطمئنی؟
‫وقتی اونجا رو فشار میدی ‫واقعا حس خوبی داره.
‫آره، خیلی نگرانم چون این پایی هستش که
‫هر بار بهش تکیه میکنم ‫و خودم رو از طناب میکشم بالا پس...
‫پس اگه تصمیم بگیرم بدون پا انجامش بدم، ‫شاید، شاید اون وقت بشه...
‫یه کم بالا رفت.
‫اما آره، نمیدونم ‫فکر نکنم کار کنه.
‫حالم برای کریس خیلی بده.
‫با رباط پاره شده مچ پا نمیتونی صعود کنی.
‫پس، نمیتونه تا بعد از تموم شدن ‫فیلمبرداری ثور از طناب بالا بره.
‫و وزن اضافی فقط بالا رفتن رو سخت‌تر میکنه.
‫تو این سال‌ها جراحت‌های زیادی داشتم ‫و به نظرم این خیلی سخت بود.
‫عاشق ادامه دادن هستم. ‫من... یه عالمه انرژی دارم
‫و... و میخوام سرم شلوغ باشه
‫و پس وقتی مجبورم میکنن که ‫بشینم و کاری نکنم...
‫برام خیلی چالش برانگیزه.
‫نمیشه آسیب ندید.
‫و وقتی سنت بالا میره ‫بیشتر آسیب میبینی.
‫اما میتونی یه بدن انعطاف پذیر بسازی ‫تا شروع شکنندگی رو به تعویق بندازه
‫و خطر جراحت رو کم کنه. ‫و هیچوقت برای شروع دیر نیست.
‫یک، خوب به نظر میاد. دو...
‫سه، چهار...
‫اوه خدای من.
‫من عاشق بیرون رفتن ‫و ورزش کردن هستم.
‫یک، دو
‫سه، چهار. ‫همگی چه حسی دارید؟
‫- عالی ‫- باشه
‫بعد به خودم میگم ‫"این یه چیز به درد نخوره."
‫میگم "خودت رو ببین دختر.
‫85 سالته و این شلوارهای تنگ رو میپوشی."
‫- همه اون چیزها باعث خوشحالی من میشه. ‫- قراره 25 دور انجامش بدم.
‫حس خیلی خوبی داری.
‫به عنوان یه زن جوون
‫ارنستین شپرد علاقه‌ای به ورزش نداشت.
‫اما تو پنجاه سالگیش
‫خواهرش، ولوت، بالاخره اون رو ‫به باشگاه کشوند.
‫اون میخواست بدنساز بشه.
‫باشگاه خیلی ترسناک بود
‫چون وزنه میزدن و میپریدن.
‫من نمیتونستم بپرم.
‫واقعا نمیخواستم انجامش بدم...
‫اما میخواستم اون رو خوشحال کنم.
‫خواهرها کنار همدیگه تمرین کردن.
‫اما بعد ولوت مریض شد.
‫اون آنوریسم مغزی داشت. ‫تو بیمارستان گفت
‫"میخوام بهم قول بدی که ‫چیزی که شروع کردیم رو ادامه میدی."
‫ولوت مرد.
‫و همون لحظه و همون جا میدونستم...
‫که قراره رویای خواهرم رو براورده کنم.
‫حالا ارنستین تو یه ماموریت بود.
‫و اون رو به آقای سابق جهان، ‫ یونی شامبورگر رسوند.
‫باشه، بریم. زودباش.
‫- چهار. داری انجامش میدی. ‫- باشه
‫- خدایا. اون واقعا من رو تمرین داد. ‫- زودباش، زودباش.
‫- اون عضله رو به کار بگیر. ‫- دارمش. دارمش.
‫اون عضله رو به کار بگیر.
‫گفتم "نمیدونی من پیرم؟"
‫- هلش بده. هلش بده. هلش بده. هلش بده. ‫- باشه. دارم انجامش میدم. دارم انجامش میدم.
‫گفت "تو پیر نیستی. ‫میتونی انجامش بدی."
‫یه ورزشکار درون همه ما هست.
‫حالا آروم، آروم. ‫آروم ببرش بالا.
‫تا وقتی که اون میل رو داشته باشی...
‫سه، دو، یک، تموم شد. بذارش.
‫اون موفق شد.
‫این خانم جوون رو تشویق کنید. ‫اون سال 1963 به دنیا اومده.
‫تو 70 سالگی، ارنستین ‫رقیب بدنسازی شد.
‫رفتم رو اون صحنه.
‫و موسیقی شروع شد.
‫و همه فقط دست زدن.
‫من تو بهشت بودم.
‫اون برنده شد. باورت میشه؟
‫و به برنده شدن ادامه داد.
‫حس خیلی شگفت انگیزی داشت. ‫خیلی خوشحال بودم.
‫و من گریه کردم. و گفتم ‫"ولوت، این کار رو برای تو کردم."
‫اما اون فقط شروع بود.
‫بعد از فشار زیاد تو کاردیو
‫ارنستین 9 تا ماراتن انجام داده.
‫حالا تعادل و تحرک رو هدف قرار داده
‫و حتی کلاس خودش رو داره.
‫کشیدگی رو تو عضلات عقب رانتون حس کنید.
‫اون الهام بخش همه ست. ‫و یه نقشه ست.
‫اون بهتون نشون میده که ‫اگه به ورزش ادامه بدید
‫احتمالا قراره چه شکلی باشید.
‫خوب به نظر میاد. خوب به نظر میاد. ‫بیاریدشون پیش من.
‫پیری معمولا باعث افت عضلات ‫و خطر افتادن میشه.
‫به لطف تنوع زیاد ورزش‌های روزانه
‫ارنستین و دوستانش دارن همه ‫احتمالات رو به نفع خودشون تغییر میدن.
‫من میخوام همین رو ببینم. ‫خانم‌های من رو ببین.
‫اگه بذاری یه ماشین یه گوشه ‫بشینه و تکون نخوره، میپوسه.
‫بشین، خوب و مستقیم.
‫ارنستین به من فهموند که فقط ‫چون سنت زیاده
‫به این معنی نیست که ‫نمیتونی رو فرم باشی.
‫اون طور که به نظر میاد و حرکت میکنه ‫من میخوام اون شکلی باشم.
‫سن غیر از یه عدد هیچی نیست.
‫وقتی به مردم میگم 85 سالمه ‫اون‌ها به من میگن
‫"نه. من فکر میکردم 65 سالته."
‫کارتون خوب بود خانم‌ها.
‫میخندم اما به خودم میگم ‫"چرا نمیگن 50؟"
‫اگه بخوام این صعود رو مدیریت کنم ‫الان نمیتونم دست از تمرین بکشم.
‫سه، دو، سه، بالا.
‫زودباش
‫خوبه
‫در حالی که مچ پام داره خوب میشه ‫من هم سعی میکنم به برنامه راس برسم.
‫دو، سه، چهار.
‫آره
‫همه این عضلات جدید رو حفظ میکنم ‫و به تقویت استقامتم ادامه میدم.
‫یک. دو، سه، و بالا. خوبه.
‫خوبه رفیق. اون رو ببین. ‫قدرت، مهارت.
‫بپیچش دور خودت.
‫قبل از اینکه اون طناب رو بگیرم
‫یه مانع بزرگ دیگه هم پیش اومد.
‫سال 10:30. کریس اولین وعده غذاییش رو ساعت ‫ 8:30 خورد و الان آماده دومین وعده‌اش میشه.
‫اون یه وعده ست. ‫اون... وعده شماره دو از ده وعده ست.
‫و یه نکته بزرگ، اون همیشه ‫سس تندش رو نیاز داره.
‫این یه روتین قبل از صحنه بدون لباسه.
‫فقط یه عالمه وزنه برداری ‫ورزش‌های مختلف.
‫الان رو ترازو وزنم بیشتر از 230 پونده.
‫و رسیدن به اون یه کار تمام وقته.
‫اما روی طناب، همه اون وزن اضافه ‫فقط من رو پایین میکشه.
‫باید همین هیکل رو برای بقیه فیلم داشته باشم
‫اما بعد سعی میکنم یه کم از وزنم رو کم کنم
‫برای اون... برای اون صعود طناب.
‫چون فکر میکنم اون موقع ‫هر چقدر سنگین‌تر باشم
‫وزن بیشتری رو باید روی طناب تحمل کنم، قطعا.
‫پس... الان رو یه کم ‫استقامت و سرعت کار میکنم
‫و یه کم... یه کم تمرین وزنه برداری رو ‫عقب میندازم.
‫تمرین راس فقط درباره ساختن یه بدن قوی
‫سالم و متحرک برای یه مدت طولانی بود.
‫چالش طناب فقط یه آزمون برای اینه که ‫ببینم چقدر اون پایه‌ها رو درست انجام دادم.
‫- اوه پسر ‫- اوه رفیق.
‫دارم دلهره زیادی رو حس میکنم. ‫چه...
‫نه، من خوبم. ‫فقط دارم جو گیر میشم.
‫چندتا شکست و یه جراحت داشتم.
‫و حالا اینجاییم ‫بالاخره قراره انجامش بدم.
‫از چیزی که یادم بود بلندتره.
‫تا الان تو باشگاه ‫ و حتی با یه جرثقیل تمرین کردیم
‫که تو خونه‌اش بود، که خوبه ‫اما باز هم تمرینه.
‫حالا بیرون از اون محیط کنترل شده هستیم
‫و یهویی متغیرهایی مثل باد، ارتفاع، ‫ حتی آدرنالین رو گرفتیم.
‫بالاخره تمرین تموم شد. ‫امروز روز بازیه.
‫حالا کمر رو میبندم.
‫آماده شروع سفرمون به موقعیتمون هستیم.
‫و باید اندازه دفعه قبل باشه.
‫عقب باش تا در باز شه.
‫طناب رو انداختیم.
‫اون بیرون رو نگاه نکن.
‫این همه‌اش... من رو گرفت.
‫و یه صدای کوچیک شکاک ‫که داشتم سعی میکردم عقب بزنمش
‫داشتم بلندتر و بلندتر میشد.
‫به پایین نگاه میکنم و به این فکر میکنم ‫"این چیزی نیست که دلم میخواد انجامش بدم."
‫اما اصلا نمیتونم بذارم کریس ‫لحظه‌ای شک رو تو من ببینه.
‫نه نه نه نه نه نه.
‫روشن، روشن، روشن، روشن.
‫آره. من خوبم. آماده رفتنم.
‫آماده‌ای؟
‫پس من رو میکشن پایین.
‫و به نظر بیشتر از صد فوت میاد.
‫نمیخوام پشت سرم رو نگاه کنم ‫چون حس میکنم
‫"این خیلی بیشتر از چیزیه که ‫من ازش بالا رفتم."
‫اون داره میگیرتش و ‫حالا داره میبینه تا پاش رو ول کنه.
‫میدونم هر چقدر بیشتر اون بیرون باشم ‫انرژی بیشتری ازم میره.
‫پس فقط رفتم سراغش.
‫همون طور که انتظار میرفت ‫یهو شروع کرد.
‫تکنیک خوبیه. برو. ‫آره آره آره آره آره.
‫و هر بار یه تیکه از طناب رو ول میکنه.
‫اما هر چقدر بالاتر میرم ‫هر بار که سعی میکنم طناب رو بکشم بالا
‫با پام، حالا وزن طناب رو کامل گرفتم.
‫پس سخت‌تر و سنگین‌تر میشه.
‫تو اون مرحله، شروع به خسته شدن کردنم. ‫پام شروع به سوختن کرد. بازوهام.
‫همه چیز داره میسوزه.
‫پس خودم رو کشیدم بالا... به شکل
‫یه کوالا کوچیک در اومدم ‫و یه جوری نفس کشیدم.
‫نفس بکش.
‫کریس، نمیتونی ول کنی. ‫ول نکن.
‫بریم. بریم.
‫توقف کردن بدترین کاریه که میتونی بکنی.
‫به نظر میاد که داری استراحت میکنی، ‫اما این طور نیست.
‫خستگی در حال زیاد شدنه.
‫و داری با جاذبه میجنگی.
‫انرژیت واقعا پایینه.
‫و تو اون موقعیت یه جورایی دارم فکر میکنم
‫"تو از پس این برنمیای."
‫- اما بعد صدای راس رو میشنوم. ‫- کریس ادامه بده.
‫حالا تمومش میکنیم. ‫حالا تمومش میکنیم.
‫اون واقعا لحظه نیرو بخشی برای من بود.
‫و دندون‌هام رو بهم فشار دادم ‫و شروع به بالا رفتن کردم.
‫زودباش. زودباش.
‫خوبه، خوبه، خوبه، خوبه. ‫از پسش برمیای. از پسش برمیای.
‫آره. خوبه. ‫آره آره آره آره آره آره.
‫خوبه. خوبه. ‫آره آره آره آره آره آره.
‫سه تای دیگه. ‫سه تای دیگه.
‫زودباش. ‫بیا بیا بیا بیا بیا. زودباش.
‫خوبه گنده بک. زودباش. ‫ بالا. آره آره آره آره آره.
‫دوتا دیگه. بیا، بیا، بیا.
‫بیشتر، بیشتر، بیشتر، بیشتر، ‫بیشتر، بیشتر، بیشتر،بیشتر،بیشتر.
‫تمومش کردی. آره.
‫تو کاملا...
‫انجامش دادی. ‫و حس عالی‌ای داره.
‫- قشنگ بود. ‫- خسته کننده بود.
‫راستش فقط میتونم به این فکر کنم ‫که چقدر دستم درد میکرد.
‫و این که نمیتونستم نفس بکشم. ‫پام داشت میترکید.
‫و نمیتونستم صحبت کنم.
‫- عاشقشم. ‫- پسر
‫همه تکنیک‌های که اون ماه‌ها ‫تمرین کردیم رو انجام دادی.
‫آره. فقط کاردیو بود.
‫انگار همه... همه قطعات پازل ‫کنار همدیگه قرار گرفتن.
‫وقتی این رو شروع کردم فکر میکردم
‫همه چیز رو درباره سلامتی و تمرین میدونم
‫و تمرین استقامتی، و بقیه. ‫و... شگفت انگیز بود که
‫درها رو باز کنی و...
‫و بفهمی اطلاعات خیلی بیشتری اونجا هست.
‫- سخت بود. ‫- فکر کنم کریس همسورث 80 ساله
‫قراره به این فکر کنه و ‫حسابی بهش افتخار کنه.
‫کریس همسورث سی و هشت ساله
‫حسابی... حسابی به اون افتخار میکنه.
‫استقامت واقعی واقعا درباره این نیست ‫که چقدر تو باشگاه میتونم وزنه بزنم.
‫درباره تحرک داشتن و صدمه ندیدن هم هست.
‫دارم میتوکندری رو تقویت میکنم ‫تا سیستم ایمنیم رو جوون نگه دارم.
‫پس قراره از کل بدنم کار بکشم
‫قدرت و استقامت رو ‫تو همه عضله‌هام به وجود بیارم.
‫و پیری رو عقب بندازم.
‫- آره. آره. ‫- آره
‫- خوبه ‫- شکی نداشتم رفیق.
‫- شکی نداشتم. ‫- عالیه
‫و بعد شاید وقتی به 90 سالگی رسیدم
‫به نوه‌هام یکی دوتا چیز ‫درباره طناب زدن یاد دادم.
‫برای اینکه از عضلاتش بیشترین ‫کار رو بکشه کریس برنامه این رو داره که
‫من خوبم. بیا انجامش بدیم.
‫دو ساعت در هفته تمرین استقامتی انجام بده
‫بیشتر صعود انجام بده تا از ‫عضله‌های بیشتری کار بکشه
‫ورزش روزانه، به دور از باشگاه
‫برو
‫دوباره بریم. زودباش.
‫بدن همه متفاوته. لطفا قبل از تغییر سبک زندگی ‫که میتونه رو سلامتتون تاثیر بذاره با دکتر مشورت کنید.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.