..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هربار که بهت توپو پاس می‌دم،
‫بهت اعتماد هم می‌کنم.
‫توی کل زندگی،
‫داشتن دوستی که بتونی بهش اعتماد کنی،
‫خیلی باارزشه.
‫چنگ ژیاعوشی!
‫لو گوانگ!
‫چنگ ژیاعوشی؟
‫چنگ ژیاعوشی!
‫چنگ ژیاعوشی! دووم بیار.
‫لو گوانگ...
‫شرمنده‌اتم...
‫نجاتشون...
‫بده...
‫بهم پاس بده!
‫مراقب توپ باش!
‫هی، مراقب باش داش!
‫از سر راه برو کنار!
‫هی، بیدار شو!
‫هی!
‫استعداد پاس‌دادنت خیلی شخمیه!
‫چی؟
‫تو توپو نگرفتی، تقصیر من نیست!
‫دعوا نکنید!
‫بیا اینجا و عذرخواهی کن!
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫اینجا منتظر بمون! می‌رم دکترو از بهداری میارم!
‫خوبم!
‫خوبم...
‫تو هم سال‌اولی دانشگاه گویدو هستی؟
‫من توی «استودیو عکاسی قهرمان» زندگی می‌کنم.
‫اگه دوربینت مشکلی چیزی داشت، بیا سراغم.
‫برات درستش می‌کنم.
‫اوه، راستی!
‫یه بازیکن،
‫واسه بازی دو به دوی الانمون کم داریم.
‫پایه‌ای؟
‫فکر می‌کردم حتی پر زدن یه پروانه، ممکنه بتونه...
‫طوفان قوی‌ای رو درست کنه که کل دنیا رو خراب کنه
‫اشتباه می‌کردم.
‫قدرت زمان هنوز خیلی فرای تصورات ماست.
‫آینده...
‫ممکنه به‌خاطر یه لغزش کوچیک توی گذشته تغییر نکنه.
‫شاید هیچ اثری نداشته باشه.
‫ولی اگه این حقیقت داشته باشه...
‫من چرا اینجام؟
‫به چی امید دارم آخه؟
‫بازی خوبی بود.
‫تو از الان رفیق منی!
‫بیا فردا باهم بسکتبال بازی کنیم!
‫قول بده که میای!
‫تا وقتی که بیای همین‌جا صبر می‌کنم.
‫این، مجازات تغییردادن گذشته‌ست.
‫لو گوانگ، تو همیشه درمورد محدودیت 12 ساعته حرف می‌زنی.
‫اگه بیشتر از 12 ساعت بمونیم چی؟
‫نمی‌دونم.
‫بیشتر از اونو نمی‌تونم ببینم.
‫ممکنه روحت...
‫تاابد توی بُعد زمان-مکانی‌ای گیر بیفته که به اونجا تعلق نداری.
‫ممکنه خودت رو توی اون زمان بی‌پایان گم کنی.
‫عواقبش هرچی هم که باشه،
‫اونایی که قانون رو می‌شکنن،
‫باید تاوان کاری که انجام دادن رو درنهایت پس بدن.
‫به‌سلامتی!
‫بالأخره همه‌چی تموم شد!
‫به‌لطف لو گوانگه.
‫خدا می‌دونه چنگ ژیاعوشی چقدر دیگه می‌خواد بیکار و علاف بچرخه.
‫هی،
‫منم سرم خیلی شلوغ بوده ها!
‫پس همین رویه رو ادامه بده.
‫حرف‌زدن کافیه!
‫راستش،
‫برات اولین مشتریت رو پیدا کردم!
‫به این زودی؟
‫اعتراضی داری؟
‫تو که می‌گفتی وقتی بزرگ بشی می‌تونی تنهایی و مستقل زندگی کنی.
‫الانم فرصت جا زدنو داری ها.
‫منم پیش بابام برات التماس می‌کنم.
‫نه، نه، نه!
‫جرئتشو ندارم.
‫بچه‌های کلوپ منهوای دانشگاهم،
‫می‌خوان واسه جذب دانشجوهای سال بعدشون،
‫از کاسپلیرهاشون عکس بگیرن.
‫مسئولشون خیلی سرش شلوغه،
‫واسه همین باید یه عکاس پیدا کنن؛
‫و من تو رو پیشنهاد کردم.
‫تو از کاسپلیر اصلی‌شون عکس می‌گیری.
‫اون خیلی معروفه و دیدنش هم تقریباً غیرممکنه!
‫کاسپلیر اصلی؟
‫ممکنه... یه دختر خوشگل باشه؟
‫حتماً بترکون،
‫و آبروی منم نبر.
‫چیائو لین، دمت گرم!
‫آبجی خودمی!
‫کارم توی عکس‌گرفتن از دخترای خوشگل خیلی خوبه!
‫چی شده لو گوانگ؟
‫پرید تو گلوت؟
‫لو گوانگ؛ وقتی درمورد دخترای خوشگل می‌شنوی، هیجان‌زده می‌شی؟
‫همه که عین تو نیستن!
‫هیچ‌کس نمی‌تونه به خوشگلی نه بگه!
‫شور نزن! تو رو هم با خودم می‌برم!
‫پس...
‫کاسپلیر خوشگل کلوپ منهوا تویی؟
‫هیچ‌کس بهت نگفته بود دختره.
‫ناراضی‌ای؟
‫منظورم این نبود.
‫من می‌تونم از پسر خوشگلی عین تو هم خوب عکس بگیرم.
‫فکرش هم نمی‌کردم عضو کلوپ منهوا باشی.
‫فکر می‌کردم فقط از آثار کلاسیک عین شکسپیر خوشت میاد.
‫توی خلاقیت هیچ سلسله‌مراتبی وجود نداره.
‫منهواها و دونگهواها هم پر از خلاقیت و فلسفه‌ان.
‫عالی شد!
‫جدی‌جدی واسه کلوپمون از بین سال‌اولی‌ها یه ستاره پیدا کردم.
‫تو اون عکاسی هستی که چیائو لین پیشنهاد داده؟
‫آره...
‫خوشوقتم.
‫گوانگ‌گوانگ‌مون رو به تو می‌سپارم!
‫جذابیت گوانگ‌گوانگ رو نشون بدی ها!
‫گوانگ‌گوانگ؟
‫باعث افتخاره...
‫ولی یه سؤال کوچیکی دارم...
‫کجای لو گوانگ برات جذابه؟
‫واضح نیست مگه؟
‫چهره‌شو نگاه کن!
‫موهای سفید طبیعی؛
‫چشم‌های مرموز و جذاب؛
‫اون ظاهر گوشه‌گیرش که عین ماه سرد و خشکه؛
‫شبیه اون شخصیت‌هاست که از انیمه اومدن بیرون!
‫اوه، گوانگ‌گوانگ!
‫لباس کاسپلی‌ات آماده‌ست!
‫وِی ران، قهرمانِ «سرگذشت ران‌شی».
‫می‌خوای الان بپوشیش؟
‫نه.
‫خجالت نکش!
‫قشنگ اندازه‌اته!
‫آه!
‫یه لباس دیگه هم آوردم!
‫داداش، می‌خوای اینو امتحان کنی؟
‫چی؟ منم می‌تونم بپوشم؟
‫عالیه!
‫داشتم به کاسپلی‌کردن فکر می‌کردم!
‫بالأخره خریدمش!
‫لو گوانگ، به دوربین نگاه کن...
‫هی، کجا می‌ری؟
‫عکس‌ها رو می‌ذارم توی وی‌چت.
‫مطمئن شو خوب بیفتم.
‫چیائو لین، کی اومدی؟
‫من باید حواسم بهتون باشه که یه‌وقت از زیر کار در نرید، گشادهای من!
‫به‌علاوه، می‌خوام عکس‌های بیشتری رو واسه کلوپ منهوا حاضر کنم!
‫راستشو بگو. تو فقط دلت می‌خواد پیش ما باشی.
‫خب که چی؟
‫راستی، چنگ ژیاعوشی.
‫چرا این‌قدر ساده لباس پوشیدی؟
‫فکر می‌کردم همراه لو گوانگ، لباس‌های کاسپلی بپوشی.
‫خب، ‌من امروز عکاسم.
‫پوشیدن لباس‌های خوب، روی سرعت عکاسیم تأثیر می‌ذاره.
‫تلاششو کرد،
‫ولی موفق نشد.
‫کی اون عکسو گرفتی؟
‫همین الان پاکش کن!
‫لو گوانگ،
‫وو دائو!
‫گوشی رو همین الان بده بهم!
‫کاری نکن بزنم لهت کنم.
‫نسخه گردآوری‌شدۀ «وو دائو 7» با تعداد محدود به فروش می‌رسد.
‫لو گوانگ.
‫اولین‌ها می‌خرنش!
‫با پکیجی که برای این‌دفعه در نظر گرفتیم،
‫می‌تونید از تخفیف خوبی استفاده کنید!
‫لو گوانگ،
‫وو دائو 7...
‫فرصت آخرته!
‫گوشی رو همین الان بده بهم!
‫ببین چنگ ژیاعوشی!
‫لو گوانگ،
‫وو دائوـه!
‫گیمی که توی بچگی بازی می‌کردیم؟
‫نسخه سیستمیش به سری هفتم رسیده!
‫هنوز یادمه کلی خوراکی بهم بدهکار شدی؛
‫چون همیشه بهم می‌باختی.
‫بالای 10 سال گذشته بابا.
‫عین اون‌موقع گیمر نوبی نیستم که.
‫گنده‌گوزی می‌کنی؟
‫باشه، همین‌جا وایسا.
‫می‌رم یکیشو بخرم.
‫بیا وقتی رسیدیم خونه؛
‫ببینیم واقعاً نوبی یا نه.
‫چرا که نه! و اگه بهت باختم، یک ماهِ ‫کامل خودم تمیزکاری‌ها رو انجام می‌دم!
‫قبوله! از تصمیمت خوشم اومد!
‫منم یک ماه بهش اضافه می‌کنم!
‫از خرید شما متشکریم!
‫امیدوارم خوش بگذره!
‫عجب صفی داشت! بالأخره گرفتمش!
‫می‌خوام برگردم و دوباره توی اون روزای درخشانم زندگی کنم!
‫وقتشه پوزۀ چنگ ژیاعوشی رو بمالم به خاک!
‫چه دختر گلیه.
‫عجب کاسپلیرهای خوبی اینجان.
‫سرگذشت ران‌شی...
‫لو گوانگ قراره یکی از شخصیت‌هاشو کاسپلی کنه؟
‫تقریباً‌ تمومه...
‫تو کی هستی؟
‫چطور جرئت کردی؟
‫زنگ می‌زنم به پلیس.
‫پس بزن.
‫ببینیم کی دستگیر می‌شه.
‫من الان ده ساله که دارم میام به این مراسم!
‫باورم نمی‌شه هنوزم همچین مردهای بی‌حیایی توی این ممکلت هستن.
‫چطور می‌تونید این‌جوری رفتار کنید؟
‫ولم کنید.
‫نگران نباش.
‫دیدم همۀ عکس‌هایی که مخفیانه گرفته بود رو پاک کرد.
‫دیگه نمی‌تونه اذیتت کنه.
‫خیلـ...
‫خیلی ممنونم.
‫خدا رو شکر که اینجا بودی.
‫فکرش هم نکن.
‫باعث افتخارمه.
‫قبل از اینکه آیدلمو ببینم افتادم توی دردسر.
‫اگه مامانم بفهمه، سریع منو برمی‌گردونه خونه.
‫آیدل؟
‫آره! منهواکای موردعلاقه‌م امروز میاد اینجا!
‫لباسمو ببین.
‫دختر نقش اصلی داستانو کاسپلی کردم.
‫شاید این آخرین فرصتم باشه.
‫باید تمام تلاشمو بکنم.
‫دیگه وقت رفتنه!
‫باید برم!
‫خیلی ممنونم!
‫خداحافظ!
‫منم باید برم.
‫چنگ ژیاعوشی و لو گوانگ منتظرمن.
‫آره آره.
‫زاویه سرتو 45 درجه کن.
‫یه نگاه کشنده بنداز.
‫عالی شد لو گوانگ، بالأخره یاد گرفتی.
‫همه‌جا رو دنبالتون می‌گشتم.
‫چی شد که اومدید همچین‌جایی؟
‫به‌خاطر کارمه.
‫لو گوانگ خیلی محبوبه.
‫همه می‌خوان ازش عکس بگیرن.
‫و این قضیه کارمو خراب می‌کنه.
‫لطفاً باهام عکس بگیر!
‫چه خوشتیپی!
‫عین خود شخصیتی!
‫هل ندید!
‫رفیقت خیلی محبوبه.
‫حسودیت شده؟
‫حسودیِ چی؟
‫فراموشش کن.
‫نسخه کلکسیونی رو گرفتی؟
‫معلومه. بفرما.
‫اینو هم برات خریدم.
‫تعظیم کن.
‫دمت گرم صاحب‌خونه!
‫طراحی‌های شن میائومیائو؟
‫وای، چه کُلفته.
‫چه جلدش خوشگله.
‫وو دائو رو نگرفتی؟
‫همون داخله...
‫صبر کن!
‫این مال من نیست!
‫خیلی ممنونم!
‫خداحافظ!
‫اشتباهی بستۀ اون دختره رو برداشتم.
‫باید همین الان پیداش کنم!
‫ولی اینجا خیلی آدم هست.
‫ظاهر خاصی داشت؟
‫یادمه اون...
‫لباسمو ببین.
‫دختر نقش اصلی داستانو کاسپلی کردم.
‫درسته!
‫ببخشید...
‫خاک بر سرم! شما رو با یکی دیگه اشتباه گرفتم!
‫هی، خوشگله.
‫چی شده داش گلم؟
‫رفیق منم کاسپلی کرده.
‫می‌خواد باهات عکس بگیره.
‫چه پسر خوشتیپی.
‫بیا با نن‌جون سلفی بگیر.
‫می‌دونی سلفی چیه...
‫بدک نشد.
‫این شخصیته خیلی معروفه!
‫همه‌جا هستش!
‫باید روشمون رو تغییر بدیم.
‫تیم اصلی واسه تبلیغات،
‫تعداد زیادی هدیه رایگان دادن.
‫تقریباً همه هدیه رو گرفتن.
‫تازه، منهواکا امروز مراسم امضا داره؛
‫که همه رو جذب اینجا می‌کنه.
‫هدیه‌ها زیادی زیادن.
‫سرگذشت ران‌شی این‌قدر خوبه؟
‫از لحاظ داستانی،
‫من کاملاً می‌فهممش.
‫ببین چه داستانی داره که آدم خشکی عین تو رو هم جذب کرده.
‫چرا تعریفش نمی‌کنی؟
‫زامبی‌ها به دنیا حمله‌ور شدن.
‫موقع این بحران،
‫دختر نقش اصلی، رونگ شی، تصادفاً چراغ اجدادیش ران‌شی رو بیدار می‌کنه..
‫گویا این چراغ به کسی که بیدارش کنه، قدرت خاصی می‌ده.
‫رونگ شی قدرت عقب‌گرد در زمان رو به‌دست آورد؛
‫برای همین بارها و بارها به گذشته برگشت،
‫ناامیدی و اندوه رو تحمل کرد؛
‫تا خانواده و دوست‌هاش که توی این چرخۀ بی‌پایان مرده بودن رو نجات بده.
‫پس بگو.
‫کی دلش نمی‌خواد به گذشته برگرده؟
‫حتی تو هم؟
‫ذات انسان همینه.
‫همه چندتا حسرت توی زندگیشون دارن.
‫چیائو لین رو نگاه کن.
‫الان پر از حسرته.
‫آره واقعاً...
‫اگه می‌شد برگردم به گذشته،
‫براش وو دائو رو پس می‌گرفتم؛
‫و حتی...
‫اگه قبیله‌های محلی تو و چیائو لین رو دستگیر می‌کردن،
‫با قدرت عقب‌گرد در زمان
‫قبل از اینکه بحران اتفاق بیفته سریع می‌اومدم اونجا؛
‫و عین قهرمان‌ها نجاتتون می‌دادم!
‫زیادی ناول می‌خونی.
‫خیلی حوصله‌مو سر می‌بری!
‫گذشته نباید تغییر کنه.
‫اوضاع...
‫شاید اون‌جوری که تو می‌خوای پیش نره.
‫داشتن همچین قدرتی،
‫شاید خوب نباشه.
‫دارم شوخی می‌کنم.
‫همچین قدرتی توی دنیا نیست.
‫این‌قدر جدیم نگیر.
‫دوباره دنبالش می‌گردم.
‫ما اینجا بمونیم؟
‫شاید رفته باشه خونه.
‫می‌تونیم سرچ کنیم،
‫و یکیشو خودمون بخریم.
‫مسئله‌م اون گیم نیست!
‫همچین کلکسیون طراحی ضخیمی.
‫نمی‌تونم تصور کنم چقدر وقت، تلاش و انرژی صرفش کرده.
‫اگه بفهمه که گمش کرده،
‫حتماً از ترس سکته می‌کنه.
‫لو گوانگ، تو برو به کارای کلوپ منهوا برس.
‫چنگ ژیاعوشی، تو هم باهاش برو.
‫من دوباره دنبالش می‌گردم.
‫صبر کن، چیائو لین!
‫کمکت می‌کنیم.
‫هرچی بیشتر باشیم بهتره.
‫طاقت ندارم تو و اون دختره بخواید حسرت بخورید.
‫چنگ ژیاعوشی...
‫بگذریم، بریم کل سالن‌ها رو بگردیم.
‫همچین مراسم بزرگی حتی یه سیستم اعلانات نداره.
‫آره والا.
‫چیائو لین.
‫می‌تونم یه نگاه به کلکسیون بندازم؟
‫آه، حتماً.
‫بیا.
‫ساعت 15:55، عکس رو پیدا کن.
‫همه‌چیز...
‫عین گذشته پیش می‌ره.
‫فکر کنم بدونم چه‌جوری می‌شه پیداش کرد..
‫چه‌جوری؟
‫غیب‌گویی.
‫غیب‌گویی؟
‫بگذریم،
‫کاری که می‌گم رو بکنید تا شن میائومیائو رو پیدا کنیم.
‫جدی می‌خوای از چیزهای عرفانی استفاده کنی؟
‫چشم‌هاتون رو ببندید.
‫وقت زیادی نداریم.
‫عمراً، خیلی مسخره‌ست!
‫حالا چطوره امتحانش کنیم؟
‫لو گوانگ انگار خیلی جدیه.
‫نگه‌اش دار.
‫به من نگاه کن، اینو هم نزدیک سینه‌ت نگه دار،
‫و ثابت وایسا.
‫چیائو لین،
‫روتو از چنگ ژیاعوشی برگردون و پشت سرش وایسا.
‫یه‌کم دیگه برو عقب،
‫سرتو به کمرش فشار بده،
‫و نذار تکون بخوره.
‫این‌جوری؟
‫لو گوانگ، حداقل می‌شه توضیح بدی؟
‫خیلی زود می‌فهمی.
‫چشم‌هاتو ببند.
‫بعدش از 3 می‌شمارم،
‫و این‌جوری دست می‌زنم.
‫از لحظه‌ای که صدای دست رو می‌شنوی؛
‫چشم‌هاتو باز نکن،
‫و حرف هم نزن،
‫تا من بگم «بسه».
‫فقط روی چیزی که می‌خوای پیداش کنی تمرکز کن.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫دیگه وقت رفتنه!
‫باید برم!
‫خیلی ممنونم!
‫خداحافظ!
‫«سرگذشت ران‌شی»...
‫اونجاست!
‫الو؟ مامان؟
‫قشنگم، کجایی؟
‫چرا جوابمو نمی‌دادی؟
‫شرمنده مامان، من...
‫وو دائو 7...
‫پیداش کردم،
‫ولی احتمالاً الان توی دردسر افتاده.
‫کسایی که برای «سرگذشت ران‌شی» اومدن، اینجا صف ببندن!
‫شرمنده.
‫هنوز توی نمایشگاهم.
‫هنوز؟
‫دیگه باید بیای خونه.
‫باید باهم شام بخوریم.
‫میائومیائو اینو بخور.
‫غذاها رو واسه تو سفارش دادیم!
‫کسایی که برای «سرگذشت ران‌شی» اومدن، اینجا صف ببندن!
‫میائومیائو خیلی باادبه.
‫تعجبی نداره که توی مدرسه به این خوبی قبول شده.
‫فقط یک جایگاه مونده!
‫خوش‌به‌حالت که همچین دختر خوب، باوقار و محجوبی داری.
‫از دختر کوچیکم که خیلی دلبرتره.
‫نظر لطفتونه.
‫راستش من ازش توقع خاصی ندارم.
‫امیدوارم فقط بتونه عین خودم،
‫کاری که دوست داره رو پیدا کنه،
‫و خوشحال باشه.
‫می‌خوام بفرستمش کلاس نقاشی.
‫نقاشی عالیه.
‫واسه آینده‌ش یه امتیاز مثبته.
‫یان، چقدر به فکری.
‫راستی، میائومیائو؛
‫واسه رشته‌ت تصمیم گرفتی؟
‫تا دخترعموت هم از تجربه‌ت استفاده کنه.
‫من...
‫نیازی به عجله نیست. اون هنوز جوونه.
‫سخته بخواد برنامه‌های قطعی بریزه.
‫پس وقتی که زمانش رسید به حرف مامانت گوش کن.
‫خوب نصیحتت می‌کنه.
‫چشم.
‫نسخه جدید مانگاهای پادشاه رو خوندی؟
‫یه شخصیت خیلی خفن با موهای سفید روی جلدشه!
‫اون قهرمان مانگای جدید «سرگذشت ران‌شی»ـه!
‫ولی راستش، من دختره رونگ شی رو بیشتر دوست دارم!
‫مدت‌ها بود همچین دختر نقش اصلی‌ای رو ندیده بودم!
‫جدی؟ پس بعداً بریم یه نگاهی بندازیم!
‫میائومیائو، تو هم می‌خوای...
‫وایسا.
‫مامانش خیلی گیر می‌ده.
‫دفعه پیش که باهامون اومد بیرون،‌ نتونست ‫جواب زنگ مامانشو بده؛ و اونم کلی دعواش کرد
‫سرگذشت ران‌شی...
‫به‌سلامتی میائومیائو که توی مسابقات اول شده!
‫فقط یک ساله که کلاس می‌ری و اول شدی!
‫یه روزی یه نقاش خیلی معروف می‌شی!
‫این‌جوری نگید،
‫نقاشی فقط سرگرمیه.
‫مامان.
‫من...
‫می‌خوام در آینده منهواکا بشم.
‫ژوان، اون دختره توی گروهمون رو یادته؟
‫سه سال توی رشته انیمیشن کار کرد،
‫و بعدش دیگه نتونست تحمل کنه.
‫الان با ما کار می‌کنه؛
‫و خیلیم خوشحال‌تره.
‫دخترها باید کارهای راحت‌تری بکنن،
‫درست عین ما.
‫ولی مامان، ‌من کشیدن منهوا رو دوست دارم.
‫«دوست‌داشتن» که نون و آب نمی‌شه.
‫ولی تو گفتی...
‫شن میائومیائو!
‫فکر کردی بزرگ شدی؛
‫و می‌تونی واسه خودت تصمیم بگیری؟
‫اصلاً می‌دونی دنیا چه سختی‌هایی داره؟
‫من تا حالا اشتباه راهنماییت کردم؟
‫به حرفم گوش کن،
‫وگرنه نمی‌فهمی از کجا این بلاها سرت میاد!
‫دیر یا زود پشیمون می‌شی!
‫شرمنده‌م،
‫خیال‌پردازی‌های بچه‌هاست دیگه.
‫بیاید غذامونو بخوریم.
‫آبجی،
‫آروم بگیر.
‫میائومیائو هم احتمالاً جدی نگفت.
‫امکان نداره سرگرمیشو به شغل تبدیل کنه.
‫مامان،
‫می‌دونی چیه؟
‫تو...
‫اولین کسی نیستی که اینو به من گفت
‫تنها چیزی که زندگی منو قشنگ می‌کرد،
‫برای بقیه هیچ معنایی نداشت.
‫ازش متنفر بودم،
‫ولی نمی‌تونستم کاری بکنم.
‫ولی چاره‌ای نداشتم جز اینکه...
‫بیفتم دنبال اون لحظات کوتاه خوشحالی.
‫اصلاً می‌دونی دنیا چه سختی‌هایی داره؟
‫دیر یا زود پشیمون می‌شی!
‫اینکه خودتو وقف چیزی کنی که برات مهمه،
‫هیچ حسرتی نداره.
‫می‌خوام دوباره امتحان کنم.
‫اگه این‌دفعه یه‌کم تشویقم کنن،
‫شاید...
‫شاید بالأخره بتونم یه تصمیمی بگیرم،
‫و یه قدمی رو به بیرون از...
‫شن میائومیائو!
‫منطقه امنم بردارم.
‫شن میائومیائو.
‫بگیرش!
‫نفر بعدی لطفاً!
‫سلام.
‫سلام!
‫می‌خوام طراحی‌هامو بدم به شما!
‫من،
‫از وقتی که اولین بار سرگذشت ران‌شی رو خوندم،
‫دارم طراحی می‌کنم!
‫دلم می‌خواد یه روزی،
‫عین شما منهواکا بشم!
‫می‌شه راهنماییم کنید؟
‫مطمئنم...
‫شنیدی که...
‫این حرفه راحت نیست.
‫آره، ولی...
‫نمی‌دونم باید تسلیم بشم یا نه.
‫یک سال پیش،
‫شنیدم که قراره نزدیک شهرمون،
‫برای اولین بار توی 24 سال گذشته، بارش شهابی بیاد.
‫واقعاً می‌خواستم ببینمش،
‫ولی به‌خاطر قدرتِ دید کمم،
‫نمی‌تونم شب‌ها خوب ببینم،
‫و اون شب هم خیلی تاریک بود.
‫واسه همین یه چراغ‌قوه کوچیک،
‫اندازه این خودکار خریدم.
‫ولی به‌زور،
‫نیم متر از اطراف منو روشن می‌کرد؛
‫و راستش خیلی بی‌فایده بود.
‫هیچ‌کس نمی‌خواست با من بیاد.
‫همه‌شون می‌گفتن خیلی مسخره‌ست که...
‫توی همچین شب تاریکی ریسک کنیم،
‫چون بازم فرصت دیدنش پیش میاد.
‫توی اون شب تاریک،
‫فقط ستاره‌ها همراه من بودن.
‫یادم نمیاد چندبار پام گیر کرد به اطراف و افتادم،
‫چندبار گم شدم،
‫یا چندبار اومدم برگردم.
‫ولی بعد از همۀ اونا، سر وقت رسیدم.
‫شگفت‌انگیزترین صحنه‌ای بود که تا حالا دیدم.
‫فردا صبحش،
‫ردپامو دنبال کردم،
‫و فهمیدم که من...
‫از آسون‌ترین راه نرفته بودم.
‫ولی بااین‌وجود،
‫خوشحالم از مسیری که طی کردم پشیمون نشدم،
‫و چیزی رو ننداختم گردن اون چراغ‌قوه با نور کمش.
‫واسه همین؛ از «چراغ‌قوه»ات دست نکش.
‫امیدوارم در آینده همدیگه رو ببینیم.
‫مراسم امضای امروز تموم شد!
‫ممنون از حضور گرم شما!
‫خسته شدم!
‫کمرم داره می‌ترکه!
‫غر نزن!
‫ناهار مهمون من، حله؟
‫مرسی که کل روز باهام دنبالش گشتی.
‫حداقلش داری یه‌کمی لطف می‌کنی.
‫منتظرم زودتر بریم خونه و گیم رو بزنیم.
‫چیائو لین،
‫یادت رفت بازی رو ازش بگیری.
‫ولش کن بابا.
‫فکرشم نمی‌کردم غیب‌گویی واقعی باشه.
‫دنیا عجب جای پشم‌ریزونیه.
‫اونو از خودم درآوردم.
‫از خودت درآوردی؟
‫پس،
‫چه‌جوری شن میائومیائو رو پیدا کردی؟
‫از یه روش دیگه استفاده کردم.
‫فقط نمی‌خواستم کسی ببینتش.
‫عجب بازیگر خوبی هستی!
‫فکر کردم ازم می‌پرسی چه‌جوری از خودم درآوردمش.
‫خودم به موقعش می‌فهمم،
‫که آماده‌ای بهم بگی یا نه. درسته؟
‫ولی جدی، داشتم فکر می‌کردم...
‫که اگه غیب‌گویی واقعیه؛
‫می‌تونیم اینو هم اضافه کنیم به خدمات استودیو.
‫ما؟
‫آره.
‫چیائو لین، من و تو.
‫خوبه به بقیه کمک کنیم تا چیزهای باارزششون رو پیدا کنن.
‫باید برم.
‫چی گفتی؟
‫چرا اونجا وایسادید؟
‫بیاید کمکم کنید!
‫اومدم!
‫عجله نکن!
‫چطوری تنهات بذارم؟
‫بیا.
‫خیلی کُندید!
‫ناهار چی بخوریم؟
‫چطوره سه‌تایی آبگوشت بخوریم؟
‫چی؟
‫کی توی همچین روز گرمی آبگوشت می‌خوره؟
‫چی بخوریم؟
‫پس... لو گوانگ، تو بگو!
‫لو گوانگ!
‫کمکم می‌کنی پایۀ دوربینو جابه‌جا کنم؟
‫لو گوانگ! عکس‌های چاپ‌شده رو برام میاری؟
‫لو گوانگ! بستۀ دم درو از پستچی می‌گیری؟
‫لو گوانگ!
‫چنگ ژیاعوشی، این‌قدر بهش امر و نهی نکن ببینم!
‫استودیو توئه خیر سرت!
‫چرا همه‌چیو میندازی گردن لو گوانگ؟
‫مهمونمونه بالأخره!
‫همه‌شونو که نمی‌تونم تنهایی انجام بدم.
‫منم کار دیگه‌ای ندارم.
‫دیدی؟ لو گوانگ هم مشکلی نداره...
‫چون داره لی‌لی به لالات می‌ذاره!
‫گوش بگیر ببینم!
‫دفعه بعدی،
‫باید بهش پول بدی!
‫وگرنه داری ازش سوءاستفاده می‌کنی!
‫چشم خانم.
‫خوش اومدید!
‫ژو شون؟
‫سلام، چیائو لین.
‫چی شده که ارباب ژو تشریف‌فرما شدن اینجا؟
‫چطوری می‌تونم کمکت کنم؟
‫مشتاق دیدار،
‫چنگ ژیاعوشی.
‫و لو گوانگ.
‫شما رو می‌شناسم؟
‫بازی بسکتبالتو دیدم.
‫خیلی خوب بازی کردی.
‫چه خبرا؟
‫مگه جلسه شورای دانشجویی بعدازظهر نیست؟
‫اومدم یه‌چیزی رو بذارم و برم.
‫چی!
‫اینکه گیم منه!
‫چطوری پیداش کردی؟
‫دخترعموم دو روز پیش یه پستی گذاشت،
‫که یه «دختر جادویی» سربه‌هوا توی مراسم منهوا،
‫کمکش کرده یه چیز مهمو پیدا کنه،
‫ولی وسایل خودشو جا گذاشته.
‫حرفاش به تو می‌خورد،
‫واسه همین اومدم چک کنم.
‫پشمام،
‫چه تیزبینی!
‫انگاری داستان صاحب‌خونه‌مون،
‫حسابی معروف شده.
‫خفه شو!
‫مرسی، ژو شون؛
‫که این‌همه راهو اومدی.
‫خواهش می‌کنم.
‫راستش...
‫راستش، یه درخواست کوچیک هم دارم.
‫اگه بتونم انجامش بدم که حتماً!
‫حتماً انجامش می‌دم!
‫آره،
‫واسه خدمت‌رسانی به مشتری حاضریم!
‫ممنون.
‫خب...
‫می‌شه...
‫بهم پونصد هزار یوآن قرض بدی؟
‫پونـ...
‫پونصد هزار؟!
‫الو؟
‫کجایی؟
‫من رسیدم داخل بیمارستان.
‫آه،
‫شماره اشتباه رو گرفتید.
‫اوه!
‫اشتباهی گرفتم!
‫ببخشید!
‫بعدش تقریباً نیم ساعتی حرف زدیم.
‫اشکالی نداره.
‫منم برام پیش اومده.
‫صداش خیلی شیرین و بامزه بود.
‫این‌جوری باهمدیگه دوست شدیم.
‫ویویان دختر یه خانواده پولدار کارآفرین بود،
‫ولی خانواده‌ش موقعیت سختی داشتن،
‫و خواهر بیمارش رسماً داشت توی بیمارستان زندگی می‌کرد.
‫برای پرداخت پول بیمارستان خواهرش،
‫پاره‌وقت کار می‌کرد و 10 سال درس خونده بود.
‫به‌لطف هوشش،
‫نه تنها پول بیمارستان رو درآورد،
‫بلکه تونست زندگی خوبی هم بسازه.
‫حتی مدرک ارشدش رو هم از آکادمی سلطنتی بریدون گرفت.
‫راستش بعد از طلاق والدینم،
‫هیچ‌کس بهم اهمیت نداد.
‫غرقش نشو.
‫حالا که همدیگه رو داریم،
‫می‌تونیم به‌هم کمک کنیم تا از این درد گذر کنیم.
‫و طولی نکشید...
‫که عاشقش شدم.
‫بعداً فهمیدم که منبع درآمد اصلیش از سرمایه‌گذاریه.
‫وقتی فهمید منم می‌خوام سرمایه‌گذاری کنم،
‫هرچی منبع و آشنا داشت رو...
‫بهم معرفی کرد.
‫اون 10 هزارتایی که گذاشتم، سریع شد 30 هزارتا
‫محو توانایی‌هاش شده بودم.
‫ولی متأسفانه، بدبختی ول‌کنش نبود.
‫چی؟ خواهرت دوباره مریض شده؟!
‫این‌دفعه خیلی گرون می‌شه.
‫اگه می‌شد به سرمایه‌گذاری این‌سری برسم،
‫کلی پول درمی‌آوردم،
‫ولی الان نمی‌تونم پولو از حسابم دربیارم.
‫پس...
‫من...
‫داشتم به نزول گرفتن فکر می‌کردم.
‫نزول غیرقانونیه!
‫ولی نمی‌تونم بشینم و هیچ کاری نکنم که!
‫خواهرم تنها عضو خانواده‌امه.
‫نمی‌خوام اونم از دست بدم.
‫آروم بگیر.
‫ببیا وضعیتو باهم بررسی کنیم!
‫من سریعاً‌ 100 هزارتا پول گذاشتم،
‫ولی اوضاع اقتصادی اخیراً بد بوده،
‫و منم پول زیادی ندارم.
‫قضیه از این قراره.
‫امیدوارم بتونید بهم پول رو قرض بدید!
‫هروقت که ورق سرمایه‌گذاری برگرده،
‫پولو با سودش بهتون پس می‌دم.
‫خیلی جوگیر شدم و زیاده‌روی کردم.
‫منظورت چی بود؟
‫اشکالی نداره اگه نمی‌خوای پولو قرض بدی.
‫لازم نبود منو بزنی...
‫نه تنها بهت قرض نمی‌دم،
‫بلکه به همه هم می‌سپارم تا بهت پول ندن.
‫چرا این‌قدر بدجنسی؟
‫تا حالا به هیچ‌کس همچین حسی نداشتم.
‫واقعاً می‌خوام کمکش کنم!
‫این... این چه قیافه‌ایه؟
‫بچه باهوشیه ها،
‫ولی چرا عاشق که شده خنگ شده؟
‫حیله‌های دختره هم خیلی کلاسیک‌ان.
‫چه آدم پولداریه.
‫.‫100 هزارتاشو زده به دم گاو ولی براش مهم نیست
‫اگه من باشم حتی جرئت نمی‌کنم 10 یوآن پول بدم.
‫شماها دارید چی می‌گید؟
‫متوجه نیستی؟
‫ویویان به احتمال زیاد دروغگوئه.
‫تو که حتی ندیدیش!
‫و تو دیدیش؟
‫من...
‫اون...
‫بذار این‌جوری بگم،
‫این...
‫ارباب!
‫من بهت 500 هزارتا رو می‌دم.
‫چنگ...
‫چنگ ژیاعوشی چی می‌گی واسه خودت؟
‫ممنونم چنـ...
‫وایسا، تشکر نکن.
‫بهت قرض می‌دم ولی نه الان.
‫اولش هرچی عکس که توی اکانت وی‌چت ویویان هست رو برامون بفرست.
‫باید چک کنیم که قابل اعتماد هست یا نه.
‫آه، این مربوط به حریم خصوصی نمی‌شه؟
‫نگران نباش،‌ ما خیلی حرفه‌ای هستیم.
‫قول می‌دیم هیچ‌کس دیگه‌ای اونا رو نبینه.
‫مگه نه صاحب‌خونه؟
‫معلومه.
‫خب، ژو شون؟
‫به دوست‌هات اعتماد نداری؟
‫یا نکنه به «دوست‌دختر» گرامیت شک داری؟
‫انگاری همچین هم دلتو بهش نباختی.
‫رواله، چک کنید!
‫من به ویویان اعتماد دارم.
‫ولی از عکس‌ها می‌تونیم چی بفهمیم؟
‫ما استودیو عکاسی داریم،
‫واسه همین خودمون حالیمونه.
‫به‌علاوه،
‫ما اینجا یه استاد غیب‌گویی هم داریم.
‫نه.
‫گوانگ‌گوانگ... تو رو خدا...
‫فقط همین یه بارو بهم کمک کن، باشه؟
‫پس استاد غیب‌گویی، لو گوانگه.
‫وقتی گفتی بهش 500 هزارتا رو قرض می‌دی، خودم ریختم پشمام موند.
‫بهش می‌گن تکنیک وقت‌خریدن.
‫ببین، الان سرنخ داریم!
‫خب، بعدش باید چیکار کنیم؟
‫نگران نباش.
‫لو گوانگ یه قدرت مخفیِ مرموز داره.
‫نگفتم کمکت می‌کنم که.
‫لطفاً! ارباب لو!
‫لطفاً دوباره قدرتتو بهمون نشون بده.
‫نه فقط اون،
‫ما هم باید بفهمیم ژو شون چه مرگش شده.
‫اگه چیائو لین مشکلی نداشته باشه...
‫یه شرطی دارم.
‫چیه؟
‫برید بیرون. دید هم نزنید.
‫حله بابا.
‫نوجوون‌ها حریم خصوصی می‌خوان.
‫طبیعیه بابا.
‫تو هم همین‌جوری بودی.
‫من نوجوون نیستم.
‫عکس دانشگاه رو از سایت‌های رایگان عکس منظره برداشته.
‫عکس غذا، ماشین‌های لوکس و جواهرات رو...
‫از بقیۀ بلاگرها دزدیده.
‫عکس بیمارستان رو،
‫از سایت رسمی خود بیمارستان برداشته.
‫به‌عبارتی؛
‫همۀ عکس‌های ویویان تقلبی‌ان.
‫نه...
‫امکان نداره...
‫آه...
‫زحمت‌هامون الکی بود.
‫حتی منم اینو فهمیده بودم!
‫اونو عاشق خودش کرده تا کلاهبرداری کنه!
‫همه توی فضای مجازی اینو می‌دونن.
‫شیادها ادای آدم‌های اجتماعی رو درمیارن،
‫و نزدیک آدم می‌شن تا پول بچاپن.
‫همه‌چی واضحه واقعاً.
‫چطوری هنوزم باور نمی‌کنی؟
‫آره ژو شون،
‫ما سعی داریم کمکت کنیم.
‫گوش کن.
‫برای اینکه پول بیشتری رو به فنا ندی،
‫بلاکش کن.
‫خیلی غرقش نشو.
‫غرقش نشو
‫سلام، ویویان.
‫منم.
‫500 هزارتا رو گیر آوردم.
‫زود می‌زنم به حسابت.
‫ولی خب،
‫فردا باید همو ببینیم.
‫ژو شون!
‫آره،
‫باید ببینمت.
‫باید یه چیزیو رو در رو بهت بگم.
‫باشه. پس قرارمون امشب ساعت 8،
‫توی رستوران بلوط.
‫منتظرت می‌مونم.
‫چه مرگت شده؟
‫این‌همه حرف زدیم.
‫چرا این‌قدر لجبازی؟
‫شاید یه چیزی هست که ما خبر نداریم!
‫ویویان تنها کسیه که توی بدترین لحظات،
‫کنارم بوده.
‫حتی اگه داره بهم دروغ می‌گه،
‫حتماً یه دلیلی داره.
‫بگذریم،
‫می‌خوام خودش شخصاً بهم توضیح بده!
‫ژو شون!
‫چه احمقیه!
‫شماها توی استودیو بمونید!
‫من اون اسکلو برمی‌گردونم!
‫تو معمولاً به حرف کسی گوش نمی‌دی.
‫گوشیتو بده.
‫واسه چی؟
‫لو گوانگ، تو...
‫اگه برات مهمه،
‫خودت برو و یه نگاهی بنداز.
‫تا الان که پیامی نداده.
‫فکر کنم باهمدیگه می‌رن سر اون قرار.
‫این هندزفری رو بذار.
‫موقعیتت رو توی دوربین بررسی می‌کنم.
‫اگه توی استودیو اتفاقی بیفته، سریع خبر می‌دم.
‫لو گوانگ! همیشه هوامو داری!
‫بذار واضح بگم. باید مسئولیت هر حادثه‌ای رو قبول کنی.
‫ممنون.
‫همیشه می‌گی نه.
‫ولی همیشه هم اولین نفر بهم کمک می‌کنی.
‫مراقب باش.
‫نگران نباش.
‫با کمک تو، چطوری گند بزنم آخه؟
‫تازه، چیائو لین هم اونجاست.
‫باورم نمی‌شه.
‫این‌همه راه دنبالم اومدی. ولم کن خب.
‫چرت‌وپرت نگو. توی راهنمایی عضو تیم دومیدانی بودم!
‫منم باید ویویانِ جنابعالی رو ببینم،
‫و حقیقت رو بفهمم!
‫به تو مربوط نیست.
‫به من مربوط نیست؟
‫اگه به من مربوط نبود،
‫کی وسایل دخترعموت رو پس می‌داد؟
‫و پارسال!
‫پارسال اشک دختر سال‌اولیه رو درآوردی.
‫اینا کاملاً باهم فرق دارن!
‫فکرشو بکنی می‌بینی خیلی مسخره‌ست!
‫دارم می‌رم سر قرار و یه دختر دیگه باهامه!
‫نمی‌دونم چه‌جوری توضیحش بدم.
‫مگه کوری؟
‫به‌طور خلاصه،
‫کسی آسیب ندیده،
‫ولی یه‌کم طول می‌کشه تا برسن.
‫صبر کن،
‫من چیکار کنم؟!
‫باید برم؟
‫ژو شون؟
‫تو... ژو شونی؟
‫من ویویانم.
‫منو نمی‌شناسی؟
‫دخالت نکن.
‫تظاهر کن نمی‌شناسیش،
‫و برو.
‫من...
‫اشتباه گرفتم؟
‫شرمنده‌ام.
‫ببخشید.
‫ویویان تنها کسیه که توی بدترین لحظات،
‫کنارم بوده.
‫حتی اگه داره بهم دروغ می‌گه،
‫حتماً یه دلیلی داره.
‫بگذریم،
‫می‌خوام خودش شخصاً بهم توضیح بده!
‫صبر کن!
‫من ژو شونم!
‫آره! گفتم باید ژو شون باشی ها!
‫احمق.
‫خودت گفتی بریم سر قرار،
‫و خودت هم مضطربی.
‫واسه اینه که توقع نداشتی این‌شکلی باشم،
‫و از من بدت اومده؟
‫معلومه که نه!
‫چطوری ازت بدم بیاد؟
‫زیادی بهش فکر می‌کنی.
‫زیادی بهش فکر می‌کنی عزیزم.
‫چندش. صداتو بیار پایین.
‫خوشم میاد عزیزم صدام کنی.
‫دیدی؟ خوشش میاد.
‫حالا که اینجاییم،
‫بهتره ادامه بدیم.
‫گوش کن،
‫راهنماییت می‌کنم بعدش چیکار کنی.
‫قبل از دستور من کاری نکن.
‫فکرشو نمی‌کردم بیای.
‫چطوری می‌تونم درخواست دوست‌پسرمو نادیده بگیرم؟
‫قبلش سرم خیلی شلوغ بود.
‫باید زودتر همو می‌دیدیم.
‫خب،
‫گفتی می‌خوای راجع به یه چیز مهم باهام حرف بزنی.
‫قضیه چیه؟
‫راسـ ــ راستش...
‫نمی‌دونی مگه؟
‫آها. پس می‌دونی...
‫می‌دونی،
‫اینجا جاییه که...
‫سه سال پیش با عشق اولم می‌اومدم.
‫اون‌موقع دختر جوونی بودم.
‫خانواده‌م رو از دست داده بودم واسه همین محتاج گرمای عشق بودم.
‫اون قلب شکستۀ منو درمان کرد.
‫هرچند،
‫بهم خیانت کرد.
‫قبل از اینکه بفهمم،
‫همه‌چیزمو ازم گرفت.
‫برای دووم آوردن،
‫باید تغییر کنم.
‫فکر کنم فهمیدی،
‫که من کلاهبردارم.
‫عکس‌های توی وی‌چتم،
‫صرفاً واسه نمایش بود،
‫تا زندگیم رو بی‌نقص جلوه بده.
‫منِ واقعی،
‫خیلی کمتر از اون چیزی که فکرشو بکنی دلش پاکه.
‫نمی‌خواستم بهت خیانت کنم،
‫ولی واقعیت، مجبورم کرد.
‫پس،
‫پس بهم دروغ گفتی؟
‫حتی اگه بگم نه،
‫تو باور نمی‌کنی.
‫ولی امیدوارم حداقل،
‫یه چیزو باور کنی.
‫ژو شون،
‫من عاشقت شدم.
‫اگه از اول باهم صادق می‌بودیم،
‫شاید اوضاع این‌جوری نمی‌شد.
‫عشقمون برام خیلی باارزشه،
‫و تو خیلی بهم کمک کردی.
‫دلم نمی‌خواد به‌خاطر من زجر بکشی.
‫بیا...
‫جدا بشیم.
‫جدا بشیم؟
‫چه‌جوری قبل از اینکه بخوام با کسی قرار بذارم دارم جدا می‌شم؟
‫آروم بگیر.
‫ژو شون ازش جدا شده،
‫نه تو.
‫راست می‌گی.
‫خب دیگه اینم از امروز.
‫خدانگهدار،
‫ژو شون.
‫صبر کن!
‫مگه نگفتم منتظر دستورات من بمون؟
‫فقط می‌خوام بفرستمش خونه.
‫دیر وقته،
‫و راهش هم خیلی دوره.
‫خطرناکه بخواد تنهایی بره خونه.
‫حتی اگه کلاهبردار باشه،
‫احتمالاً بین اون‌ها، خوبه‌اشونه.
‫احمق! وقتی یه نفر قوانین رو زیر پا بذاره،
‫دیگه جایی واسه دلسوزی نمی‌مونه!
‫عصبانی نشو حالا.
‫به‌نظرم در اصل آدم خوبیه.
‫شاید بعد از صحبت عمیق‌تر،
‫راهشو پیدا کنه.
‫حالا هرچی.
‫لو گوانگ، لو گوانگ؟
‫ممنون که صبر کردی.
‫بریم.
‫باشه.
‫لو گوانگ... یه چیزی بگو...
‫لو گوانگ؟ اونجایی؟
‫گوشی رو قطع کردم؟
‫خیلی عصبانی شد...
‫خونه‌ت خیلی دوره ها.
‫پیداکردن یه جای آروم و ساکت،
‫راحت نیست.
‫اگه خسته‌ای، هروقت که خواستی می‌تونی بری.
‫مشکلی ندارم. بگی نگی قوی‌ام.
‫راحته.
‫ولی خودت چی؟
‫پاهات آسیب دیدن.
‫صبر کن.
‫بیا.
‫قبلاً دعوا می‌کردم و زخمی می‌شدم،
‫واسه همین همیشه با خودم چسب‌زخم دارم.
‫می‌تونی کمکم کنی بذارمش رو پام؟
‫نمی‌خوام خم بشم. می‌ترسم لباسم خراب شه.
‫باشه، اشکالی نداره.
‫ببخشید.
‫چنگ ژیاعوشی!
‫جاخالی بده!
‫قرار بود یه پسر پولدار رو با خودت بیاری!
‫ببین کیو آوردی!
‫می‌خوای اوضاع رو واسه رئیس خراب کنی؟
‫من... من واقعاً متوجه نشدم!
‫چرت نگو!
‫اشکالی نداره.
‫جرئت این کارها رو نداره انگار.
‫ولی رئیس، اون...
‫اگه پسره پلیس بود،
‫ما الان اینجا نبودیم.
‫ولی،
‫اون چهره دخترِ اصلی ما رو دیده.
‫نمی‌تونیم ولش کنیم.
‫گوش کن.
‫بهت یه فرصت دیگه می‌دم.
‫اگه گند بزنی،
‫منم نمی‌تونم ازت محافظت کنم.
‫ولی اگه اون قبول نکنه...
‫پس لازم نیست بهش رحم کنی.
‫ببرش!
‫بیدار شدی؟
‫تو... کی هستی؟
‫چیه؟
‫حالا که لباس‌هامو عوض کردم نمی‌شناسیم؟
‫ویویان.
‫چنگ ژیاعوشی،
‫چه اسم نازی.
‫من کجام؟
‫از کجا اسم منو می‌دونی؟
‫ندونستنش عجیبه.
‫قبل از اینکه همه‌چیزتو خُرد و خاکشیر کنیم،
‫شنیدم یکی چند بار صدات کرد.
‫تو... کدوم خری هستی؟
‫به این زودی یادت رفته؟
‫سر قرارمون که بهت گفتم؛
‫من کلاهبردارم.
‫کلاهبردار.
‫بینگو!
‫حیف شد که این‌دفعه پایان بی‌نقصی نصیبم نشد.
‫فکر نمی‌کردم ژو شون از تصورات من باهوش‌تر باشه.
‫خوشبختانه، رئیسم یه‌کم از تو خوشش اومده،
‫و می‌خواد استخدامت کنه،
‫وگرنه من توی دردسر میفتم.
‫چرت‌وپرت نگو!
‫راه نداره من بیام قاطی شما کلاهبردارها.
‫قبل از حرف‌زدن، فکر کن.
‫دارن نگاهمون می‌کنن.
‫بذار اینجوری بهت بگم؛
‫تو نمی‌تونی تنهایی فرار کنی.
‫در اتاقو قفل کرده‌ان.
‫اگه می‌خوای بری بیرون،
‫یا وا بده یا بمیر.
‫توی همچین جای پَرتی،
‫تا چند کیلومتریت هیچ آدمی نیست.
‫امکان نداره بتونی از بقیه کمک بخوای.
‫خب،
‫اگه اصرار کنی،
‫جلوتو نمی‌گیرم.
‫کثافت از کار ما می‌باره،
‫و خوب بلدیم با ضعیف‌ترین جاهای دل مردم بازی کنیم.
‫خواهانِ احساسات بودن.
‫غم و اندوه خانواده.
‫دل سوزوندن برای ضعیف‌ها.
‫ترس از مرگ.
‫وقتی اون‌ها بفهمن می‌خوای از دستشون فرار کنی،
‫فقط می‌تونم...
‫یه چیزو تضمین کنم.
‫کسی که بهش اهمیت می‌دی، آسیب می‌بینه.
‫مثلاً؛
‫اونی که از پشت هندزفری اسمتو صدا کرد.
‫جرئت دارید؟
‫ازش دوری کنید!
‫وگرنه به خاک سیاه می‌شونمتون!
‫پس...
‫می‌خوای از نقشه B استفاده کنی و بزنی بیرون؟
‫ای وای! ر ــ رئیس؟
‫بهت گفتم سربه‌سرش بذار!
‫نه که اونو بکشی!
‫اون...
‫از خودش دفاع کرد، واسه همین...
‫الان کار درستو کردی یعنی؟
‫چیکار کنیم؟
‫آروم بگیر.
‫ما نکشتیمش.
‫نیازی نیست بترسی.
‫ما اول می‌ریم.
‫تو هم یه جایی رو پیدا کن تا جسدو سربه‌نیست کنی.
‫سربه‌نیست؟ تنهایی؟
‫مشکلی داری؟
‫خودت این گند رو بالا آوری، خودتم جمعش کن!
‫یادت باشه اگه گیر افتادی،
‫مراقب باشی چی از دهنت درمیاد.
‫رئیس، جسده انگار...
‫سلام. من مدیر ساختمونم.
‫یه نفر بابت سروصدا شکایت کرده.
‫می‌شه یه نگاهی بندازم؟
‫حتی این آشغال‌دونی هم مدیریت داره؟
‫برو یه نگاهی بنداز.
‫کسی بیرون نیست...
‫چنگ ژیاعوشی!
‫لعنت!
‫لو گوانگ!
‫تو با اون به من خیانت کردی!
‫چطور جرئت کردی بهم خیانت کنی؟
‫شرمنده،
‫ولی یه پسر جوونِ باهوش رو،
‫به یه گوزوی بوگندوی پیر عین تو،‌ ترجیح می‌دم.
‫برید! نگران من نباشید!
‫وقتی از اینجا فرار کردی،
‫همه‌چیزو به پلیس بگو.
‫نیازی نیست اینجا بمونی.
‫و،
‫به ژو شون بگو که متأسفم.
‫چرا می‌خوای جدا بشی؟
‫من خانواده‌ام رو از دست دادم!
‫نمی‌خوام عشقمو هم از دست بدم!
‫نمی‌خوام باری روی دوشت باشم.
‫اگه بهت کمک کنم پول دربیاری،
‫باهام می‌مونی؟
‫لطفاً!
‫لطفاً چند روز دیگه بهم زمان بدید!
‫چند روز دیگه؟
‫رئیس بهت به‌اندازه کافی زمان داده!
‫خوب خایه داری!
‫این‌قدر بد رفتار نکن
‫دخترۀ بیچاره.
‫چطوره بهت یه راهی بگم تا بدهیت رو پس بدی؟
‫بد نیست. واسه این شغل مناسبی.
‫آقای ژائو، دیگه دلم نمی‌خواد سر مردم کلاه بذارم.
‫وقتی قرضمو پس دادم...
‫ببخشید!
‫ببخشید! من...
‫دیگه همچین حرفی نمی‌زنم!
‫واسه خوبیِ خودته.
‫تو...
‫همین الانش هم تحت نظر پلیسی.
‫اگه فرار کنی، میفتی زندان.
‫هدف جدیدت،
‫یه بچه پولدار دانشجوئه.
‫گند نزنی ها،
‫ویویان.
‫تو خیلی قوی‌ای.
‫و خیلی هم مثبت‌اندیش.
‫بعد از فوت والدینم،
‫فقط خودمو دارم.
‫راستش...
‫بعد از طلاق والدینم،
‫هیچ‌کس بهم اهمیت نداد.
‫غرقش نشو.
‫حالا که همدیگه رو داریم،
‫می‌تونیم به‌هم کمک کنیم تا از این درد گذر کنیم.
‫ممنونم،
‫ویویان.
‫فقط 100 هزارتا آوردی،
‫و می‌خوای بس کنی؟
‫احتمالاً بهم شک کرده.
‫چطوره...
‫بچه پولداره‌ست؟
‫جواب بده.
‫الو؟ شون؟
‫باید منو ببینی؟
‫پس چطوره امشب ساعت 8 توی رستوران بلوط همو ببینیم؟
‫باهات میام.
‫یه فرصتی جور کنی،
‫تا بیاریش پیشم.
‫تو... نقشه‌ت چیه؟
‫می‌خوای تا می‌شه ازش پول بچاپم.
‫یه بچۀ یتیم، بهترین هدفه.
‫اگه می‌خوای بری بیرون،
‫یا وا بده،
‫یا بمیر.
‫ویویان.
‫منو با خودت ببر...
‫منو ببر به بریدون.
‫منو ببر تا از غذاهای خوشمزه لذت ببرم،
‫منو ببر به رابطه‌ای که هیچ دروغی توش نیست،
‫منو...
‫از این قفس ببر.
‫گزارشی از کلاهبرداری شرکت‌های هرمی:
‫مظنونین ژائو چیانگ، ما دونگ و سایر افراد،
‫به‌علت کلاهبرداری و قتل عمد،
‫بازداشت شده‌اند.
‫طبق اکانت قربانی، چنگ...
‫گذشته، گذشته است.
‫زیاد بهش پیله نکن.
‫قضیه ویویان...
‫اگه به حرفت گوش داده بودم،
‫و دخالت نمی‌کردم،
‫شاید الان...
‫مهربونی تو، مسئله‌مون نیست.
‫مسئله، کسایی‌ان که از مهربونی سوءاستفاده می‌کنن.
‫راستی؛ لو گوانگ،
‫می‌خوام ازت یه چیزی بپرسم.
‫قبل از اینکه منو بزنن،
‫شنیدم گفتی «جاخالی بده».
‫می‌دونم داشتی تماشام می‌کردی،
‫ولی دوربین مگه فقط چیزی که من می‌بینم رو ضبط نمی‌کنه؟
‫از کجا فهمیدی یکی پشت سرمه؟
‫این... دیروز گرفته شده؟
‫آره.
‫اگه عکس به‌فاصلۀ 12 ساعت قبل گرفته شده باشه،
‫می‌تونم ازش استفاده کنم تا بفهمم...
‫که توی 12 ساعت بعد از گرفتن عکس، چه اتفاقاتی میفته.
‫توی مواردی مثل دیروز،
‫می‌تونم با دقت حرکاتت رو زیر نظر بگیرم.
‫خوش‌شانس بودی.
‫اگه به جای دورتری می‌بردنت،
‫ممکن بود نتونم کمک کنم.
‫تعجبی نداره که پلیس...
‫وایسا ببینم! تو واقعاً ابرقدرت داری؟
‫حتی این قدرت هم،
‫جلوی آسیب‌دیدن تو رو نگرفت.
‫تو که پیامبر نیستی.
‫هیچ‌کس نمی‌فهمه توی همچون موقعیتی چیکار کنه.
‫تقصیر تو نیست.
‫ولی حالا می‌فهمم قضیه از چه قراره.
‫پس بگو چرا بار اولی که دیدمت،
‫حس کردم داری یه چیزی رو قایم می‌کنی.
‫راستش نگرانت بودم.
‫دو نفر رو می‌شناختم،
‫و چشم‌هات منو یاد اونا انداخت.
‫چه اتفاقی براشون افتاد؟
‫ناپدید شدن.
‫واسه همین بعضی‌وقت‌ها نگران تو هم می‌شم.
‫اگه یه‌روز یهو ناپدید شی چی؟
‫من طاقت تنهایی رو ندارم.
‫ناپدید نمی‌شم.
‫منم توی این استودیو عکاسی می‌مونم.
‫اگه نیاز شد،
‫از قدرتم برای تو استفاده می‌کنم.
‫اینو به‌عنوان...
‫معذرت‌خواهی در نظر بگیر.
‫معذرتِ چه خواهی؟
‫بهم توهین کردی؟
‫اگه به‌نظرت این‌جوری اومد که حرفمو فراموش کن.
‫عمراً! باهام بحث نکن!
‫نمی‌تونی حرفی که زدی رو پس بگیری!
‫ولی می‌دونی،
‫من خیلی فقیرم.
‫حقوق کمی می‌دم،
‫اوضاع خونه هم خرابه،
‫اگه خیلی کیفیت غذا برات مهم نیست، حداقل سیر می‌شی.
‫تو...
‫واقعاً می‌خوای اینجا بمونی؟
‫این واسه چیه؟
‫واسه جشن‌گرفتن.
‫می‌دونی؛ اگه این‌جوری بزنیم قدش،
‫یعنی تاابد رفیق جینگ همیم.
‫من نگفتم قراردادِ ابدیه.
‫نمی‌تونم قولِ تاابد رو بدم،
‫ولی تا وقتی که بتونم اینجا می‌مونم.
‫همینم خوبه.
‫یه‌لحظه صبر کن!
‫چیائو لین! چیائو لین!
‫چته؟ دارم ماسک می‌ذارم رو صورتم!
‫چه ماسکی؟
‫یه عضو جدید داریم!
‫عضو جدید!
‫می‌بینم بالأخره تونستی سر لو گوانگ رو شیره بمالی.
‫شیره چیه؟ باهم توافق کردیم!
‫کمکم کن بهترین دوربینی که داریم رو پیدا کنم!
‫بیا از این لحظه عکس بگیریم!
‫باشه.
‫زود میام.
‫عالیه.
‫لو گوانگ...
‫نجاتشون...
‫بده...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بعد از اندینگ ادامه داره
‫همه‌چیو جابه‌جا کردیم دیگه؟
‫چنگ ژیاعوشی؟
‫یه جعبه مشکی رو ندیدی؟
‫لباس‌های تابستونی لو گوانگ داخلشن.
‫جعبه مشکی؟
‫نه ندیدم.
‫پس انگاری واقعاً گم شده.
‫دیگه به پست هم نمی‌شه اعتماد کرد
‫از پس همچین تحویلی هم برنمیان.
‫اشکالی نداره. لباس تابستونی‌ان دیگه.
‫مال منو بپوشه.
‫پارسال کلی خریدم،
‫و از خیلی‌هاش استفاده نکردم.
‫چندتاشو برات میارم!
‫بیا! اینجاست!
‫یه نامه؟
‫آقای چنگ!
‫اون کی بود...؟
‫چنگ... وِی... مین...
‫بابا؟
‫بالأخره پیداش کردی؟
‫خوبه.
‫از اینجا به بعدش با من.
‫بالأخره می‌تونیم بازی رو شروع کنیم.
‫قسمت اول
‫زمان، مسیر خودش رو طی می‌کنه