..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫رئیس!
‫بالأخره اومدی!
‫فکر کردم کارمون تمومه.
‫یو لوک تِیستی.
‫خوشمزه به‌نظر میای.
‫ها؟
‫معنیش چیه؟
‫لو گوانگ، چی گفت؟
‫گفت...
‫سلام.
‫واو!
‫از دیدنت خوشوقتم!
‫اسمم چنگ ژیاعوشیه!
‫من خوبم، مرسی. اسم تو چیه؟
‫من وین‌ام.
‫منم از دیدنت خوشوقتم.
‫ژیاعوشی،
‫راستش رئیسم...
‫انگار بچه‌های این دوره‌زمونه اخلاق مخلاق حالیشون نیست.
‫اگه صورتشو زخمی کرده بودید چی؟
‫شماها خوبید؟
‫کجا رفتن؟
‫رئیس، ترسوندیشون.
‫ترسوندمشون؟
‫فقط داشتم می‌گفتم واسه بیزینس ما مناسبه.
‫تعریف کردم ازش.
‫بازم نباید به کسی بگی «خوشمزه».
‫به اون آدمایی فکر کن که...
‫توی مصاحبه به‌خاطر این حرفت فرار کردن.
‫بهم می‌گی گندکاریتو جمع کنم و بعدش برام می‌ری رو منبر؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب!
‫می‌دونم گند زدم!
‫اوضاع مراسم فرعی چطوره؟
‫فکر کنم...
‫داره خوب پیش می‌ره...
‫لو گوانگ!
‫درست نیست بدون اینکه چیزی بگیم، بریم.
‫بهمون کمک کردن.
‫چت شده؟
‫اگه حرفی داری، خب بزن!
‫چرا همیشه عجیب رفتار می‌کنی؟
‫نمی‌تونم اینجا بمونم...
‫هنوز...
‫وقت مناسبش نیست...
‫لو گوانگ؟
‫لو گوانگ! چت شده؟
‫بیدار شو! لو گوانگ!
‫لو گوانگ!
‫بالأخره بیدار شدی!
‫وقت خوابیدن نیست.
‫بلند شو دیگه!
‫زود باش!
‫مشتریمون داره می‌رسه.
‫چه مشتری‌ای؟
‫توقع داری چه مشتری‌ای باشه؟
‫معلومه که واسه عکسه.
‫چطوری...
‫درمورد قدرتت می‌دونی؟
‫داداش، این‌قدر خوابیدی که مغزت سوت کشیده؟
‫اِما، رستوران اویانگ، دو دو؛
‫این‌همه مسئله رو حل کردیم،
‫چطوری ندونم؟
‫فکر کنم واقعاً مغزم سوت کشیده.
‫یه کابوس دیدم...
‫بهتره خودتو جمع‌وجور کنی.
‫تو تنها آدم توی این استودیویی.
‫اگه تو کاری نکنی،
‫چطوری روح ما در آرامش باشه؟
‫تنها آدم؟
‫چرا بهم نگفتی حالت خوب نیست؟
‫دیشب تبت 40 درجه بود! داشتم سکته می‌زدم!
‫بیا،
‫بخورش.
‫یه قطره‌ش هم نمونه.
‫امروز باید بریم رستوران دیگه؟
‫عمراً.
‫تو حالت خوب نیست. نمی‌تونم تنهات بذارم.
‫به شیا فِی گفتم برنامه رو جابه‌جا کنه.
‫تو توی اتاق بمون و امروز رو استراحت کن.
‫رئیس چنگِ گرامی اینجاست تا ازت مراقبت کنه.
‫زود سرِ پا می‌شی.
‫لازم نیست. خوبم.
‫از دست تو!
‫رستوران که فرار نمی‌کنه.
‫یه روز دیگه می‌ریم.
‫گفتم که خوبم.
‫بعضی‌وقت‌ها اصلاً حرفمو گوش نمی‌دی.
‫دراز بکش.
‫ اگه قرار باشه کسی بره، من می‌رم.
‫تو توی تخت بمون.
‫وای...
‫دراز بکش!
‫کاری نکن ببندمت به تخت.
‫بهم زل نزن.
‫باشه. من رفتم.
‫قرص‌هاتو بخوری ها.
‫اگه دیدی هنوز حالت بده، بهم زنگ بزن.
‫حله.
‫عجب پسر رومخی.
‫حتماً از مدیر بپرس که 10 سال پیش چی شده.
‫ژیاعوشی،
‫چنگ ژیاعوشی!
‫اینجا،‌ اینجا.
‫عجب تیپ خفنی. خیلی باکلاس شدی.
‫مگه 007ای؟
‫اشاره به جیمز باند
‫می‌ترسم باز بخورم به پست اون آدمای دیشبی.
‫اگه هوچی‌گرای فوتبال تشریف دارن،
‫واقعاً سخت می‌شه باهاشون سروکله زد.
‫چیه؟
‫اوه،
‫هیچی.
‫این‌طرفی.
‫مدیر مغازه منتظرمونه.
‫عمو!
‫این همون دوستمه که بهت گفتم.
‫بفرما، بشین.
‫شنیدم شما بچه‌ها دیشب دردسر درست کردید.
‫شرمنده‌ایم.
‫امیدواریم که اذیت نشده باشید.
‫مهم نیست.
‫طبیعیه که مردهای جوون،
‫پرانرژی باشن.
‫فلیکس.
‫بله.
‫هزینه تعمیرات،
‫15 هزارتاست.
‫اینو فعلاً ول کنیم!
‫چنگ ژیاعوشی! مگه نیومدی یکی رو پیدا کنی؟
‫بپرس!
‫آقا...
‫شما...
‫کسی به اسم «چنگ وی‌مین» رو می‌شناسید؟
‫نه والا.
‫چی؟
‫فکر می‌کردم اسم رستوران شما یه سرنخ مهمه.
‫فکر می‌کردم یه رابطه‌ای هست...
‫«باهاتی» یه کلمۀ سواحلیه،
‫برای معجزه‌ها و موقعیت‌های خوبِ غیرمترقبه که توی زندگی پیش اومدن؛
‫یا می‌شه گفت مربوط به سرنوشته.
‫این معنی به نیت اصلیم واسه تأسیس این رستوران ربط داشت،
‫واسه همین انتخابش کردم.
‫انتخابش کردید؟
‫ایده‌ش رو از جای دیگه گرفتم.
‫اینجا قبلاً یه آموزشگاه زبان به اسم باهاتی بود.
‫توی آتیش سوخت.
‫سال‌ها طول کشید تا این ملک رو ارزون به حراج بذارن،
‫پس منم خریدمش و کردمش رستوران.
‫با اینکه 10 سال گذشته،
‫آتیش‌سوزی هنوز تن و بدنمو می‌لرزونه.
‫یه‌عالمه بچه توی اون آتیش سوختن...
‫این «چنگ وی‌مین» که گفتی،
‫به این آموزشگاه زبان ربطی داره؟
‫من... نمی‌دونم.
‫اومدم به یینگ‌دو...
‫تا صرفاً پیداش کنم.
‫مدیر، چیز دیگه‌ای درمورد آتیش‌سوزی یادتون هست؟
‫راستی!
‫فقط یه نفر زنده مونده،
‫که گویا دانش‌آموزِ اونجا بود.
‫می‌دونید اون دانش‌آموز الان کجاست؟
‫شرمنده، اینو نمی‌دونم.
‫اخبار، این اتفاق رو کم پوشش داد.
‫بیشتر چیزایی که می‌دونیم حرف مردمه.
‫حرف مردم...
‫چی شده؟
‫سریع... برگرد اینجا...
‫چی؟
‫بلند حرف بزن! صداتو نمی‌شنوم.
‫لو گوانگ!
‫لو گوانگ حالش خیلی بده!
‫باید سریع برگردم!
‫بابت امروز خیلی ممنونم!
‫بعداً می‌بینمت!
‫سریع‌تر برید.
‫لو گوانگ!
‫ای خدا!
‫چرا این‌قدر رنگت پریده، عرق کردی...
‫و نفس‌نفس می‌زنی؟
‫ببخشید که دیر رسیدم!
‫دووم بیار! لطفاً بیهوش نشو!
‫هوم. الان بیرونم.
‫همین گوشه‌ام.
‫تو کجایی؟
‫شرمنده که معطل شدی.
‫اوضاع چطوره؟
‫همه‌چی رواله؟
‫درست عین پیش‌بینیت.
‫چنگ ژیاعوشی حرف عمو فنگ رو شنید،
‫و رفت که دنبال بازمانده بگرده.
‫خوبه.
‫حواست بهش باشه،
‫و هرروز بهم گزارش بده.
‫اوه، راستی...
‫وین گفت چند روز دیگه تولدته.
‫این هدیه رو پیش‌پیش قبول کن.
‫نه مرسی!
‫من حرفه‌ایم.
‫رشوه قبول نمی‌کنم!
‫قضیه رو جدیش نکن.
‫فقط می‌خوام دوست شیم.
‫دوست؟
‫وین قبلاً بهم گفت که...
‫تو از اون آدمایی هستی که افکارتو قایم نمی‌کنی.
‫راست گفته.
‫این ویژگیتو دوست دارم.
‫ولی انگاری تو خیلی از من خوشت نیومده.
‫معلومه!
‫استخدامم کردی تا جاسوسی یکی رو بکنم.
‫رفتار آدمای عادی این‌جوری نیست.
‫دوست داری بدونی چرا دارم این‌کارا رو می‌کنم؟
‫نه.
‫من پول گرفتم که کارمو بکنم.
‫به جزئیاتِ قاطی‌پاتی ماجرا نیازی ندارم.
‫آها.
‫اینم دستمزد امروزت.
‫یه نگاهی بنداز.
‫چرا این‌قدر اضافه توشه؟
‫یه مأموریت دیگه داری.
‫دیگه فقط دنبال چنگ ژیاعوشی نیستی.
‫می‌خوام حواست به لو گوانگ هم باشه.
‫منظورت اینه که...
‫مشکل چیه؟
‫مگه نگفتی پول گرفتی که کارتو بکنی؟
‫آروم باش،
‫قصد بدی ندارم.
‫فقط دارم کنجکاو می‌شم.
‫دارم به این فکر می‌کنم،
‫که اگه می‌خوام بابامو پیدا کنم، باید ‫تمرکزمون رو بذاریم روی اون آتیش‌سوزی.
‫اگه بتونیم یه عکس از اون زمان پیدا کنیم،
‫می‌تونم بهت کمک کنم.
‫خوب فهمیدی چی می‌گم.
‫ژو شون رو یادته؟
‫پرونده‌ش الهام‌بخش بود.
‫با وجود اینکه اخبار پوشش‌اش نداد،
‫ولی می‌شه توی فضای مجازی ازش سرنخ پیدا کرد.
‫واسه همین یه‌کم تحقیق کردم و کلی اطلاعات مفید پیدا کردم!
‫یه نگاه بنداز!
‫مثلاً این یارو.
‫یه عکس از خودش موقع ردشدن از کنار آتیش‌سوزی گذاشته توی صفحه‌ش!
‫این چطوره؟
‫باهوشم نه؟
‫الان یه سرنخ جدید داریم!
‫از اینا بگذریم،
‫قسمت بعدیش دست تو رو می‌بوسه!
‫روت حساب می‌کنم ارباب لو!
‫عکس رو ول کن! زنگ بزن 911!
‫ببخشید؟
‫داری چی می‌گی؟
‫گوشی رو بده بهم!
‫روانی.
‫الو.
‫چی...
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫کمک!
‫کمکم کنید!
‫کمک!
‫کمکم کنید!
‫صبر کن!
‫کجا می‌ری؟
‫لطفاً!
‫کمکم کنید!
‫لطفاً!
‫نترس! دارم میام!
‫کمک!
‫چنگ وی‌مین!
‫کمک!
‫اینجا!
‫زود باش!
‫زود باش! دنبالم بیا!
‫وقت توضیح‌دادن ندارم!
‫آتیش‌سوزی... برنامه‌ریزی شده بود!
‫اونا قراره...
‫بابا!
‫چنگ ژیاعوشی؟
‫اونجا چی شد؟
‫اونجا چیکار کردی؟
‫من...
‫نتونستم هیچ‌کاری بکنم.
‫چرا این‌جوری بهم زل زده؟
‫ماها مردیم،
‫یادته که؟
‫الان بار سومه.
‫اولین بار قبل از رسیدنمون به یینگ‌دو بود.
‫چنگ ژیاعوشی تا اون عکس رو پیدا می‌کرد، باید می‌دادش به من،
‫و بعدش ما تحقیقاتمون رو شروع می‌کردیم.
‫ولی یه خبر، اون‌جوری پرید وسط کار.
‫دومین بار توی فرودگاه بود.
‫اولاً که پوستر شیا فِی عوض شده بود،
‫و به‌طرز تعجب‌آوری لیو شیائو رو توی یینگ‌دو دیدیم.
‫سومین بار دیروز بود.
‫باید از کوچه بغلی فرار می‌کردیم،
‫و اونجا به پست اون آدم نخوریم.
‫با اینکه،
‫من خیلی سعی کردم اتفاقات گذشته رو بازسازی کنم،
‫هنوز تغییرات نامحسوسی...
‫توی مردم یا وقایع مربوط بهش اتفاق می‌افتن.
‫نکنه...
‫تصمیم من...
‫نقطۀ کلیدی مرگ اون که قطعی بوده رو،
‫توی هاله‌ای از ابهام فرو برده باشه؟
‫منظورش چیه؟
‫این‌ریختی ضایع‌تر نیستی؟
‫واکنشش،
‫نکنه؟
‫حتماً از مدیر بپرس که 10 سال پیش چی شده.
‫گرفتم!
‫اگه هیچ اخباری پوشش‌اش نداده، پس شاید...
‫الو؟ لو گوانگ؟
‫نمی‌تونم... تحمل کنم...
‫حالت خوبه؟
‫انگاری نفس کم آوردی!
‫کمکم... کن...
‫لو گوانگ! تحمل کن!
‫ما امروز حتماً عمو فنگ رو می‌بینیم،
‫و من حتماً باید موقعی که توی هتل عکس رو پیدا می‌کنه پیشش باشم.
‫می‌خوام این عدم قطعیت رو کم کنم تا بتونم بفهمم...
‫چطوری می‌تونم جلوی اون مسیر قطعی رو بگیرم!
‫من چنگ ژیاعوشی‌ام،
‫اینم لو گوانگ.
‫حالا همه‌چی برگشت سرجاش.
‫واسه قدم بعدی...
‫باید...
‫اینجا چی شده؟
‫بابا؟
‫چرا؟!
‫چرا اینجاست؟
‫قسمت چهارم
‫و سپس هیچ‌کدام باقی نماندند
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.