‫بیا همه‌چیو از اول مرور کنیم.
‫اول از همه، وقتی ناپدید شدی کجا رفتی؟
‫شاید باورت نشه.
‫حس کردم وارد زمان و مکانِ این عکس شدم.
‫منظورت اینه که به گذشته سفر کردی؟
‫یه‌کم متفاوته.
‫انگار یه خارجی بودم.
‫یا...
‫این حسو داشتم که اونو تسخیر کردم.
‫راستش، قبلاً هم احساس شبیه به اینو داشتم.
‫وقتی که عکس پدرمو پیدا کردم،
‫حس کردم توی خیابون‌های یینگ‌دو اَم.
‫چیز خاصی راجع به عکس‌ها هست؟
‫قبلاً یکی بهم گفت که خیلی‌ها،
‫عین ما، خاص به‌دنیا میان.
‫خاص؟
‫مثل بعضیا که از بدو تولد ورزششون خوبه،
‫و بعضیا هم موسیقیشون.
‫وقتی 7 سالم بود، پدرم متوجه توانایی پیش‌گوییِ من با عکس‌ها شد.
‫فهمیدم.
‫لو گوانگ،
‫منظورت اینه...
‫منظورت اینه!
‫که ما...
‫قهرمان‌های انیمه‌ایم؟
‫سؤال بعدی.
‫هوی!
‫چرا نادیده‌م می‌گیری؟
‫مگه وقت شوخی دارم من؟
‫حوصله‌سربر!
‫واردشدن به عکس، تسخیر عکاس و سفر به گذشته.
‫خیلی خفنه!
‫به‌خدا که من برگزیده‌ام!
‫سؤال دوم.
‫توی عکس برات چه اتفاقی افتاد؟
‫شنیدم که یکی با گریه درخواست کمک می‌کرد.
‫پس منم سریع رفتم توی آتیش.
‫مؤسسه تقریباً توی آتیش نابود شده بود.
‫جسدها همه‌جا بودن،
‫و بعدش...
‫بعدش صدای یه زنی رو شنیدم!
‫یه زن؟
‫اسم پدرمو فریاد زد و گفت که ‫آتیش‌سوزی از قبل برنامه‌ریزی شده بود.
‫من اون صدا رو دنبال کردم،
‫و دو نفر رو دیدم.
‫ولی...
‫اونا رو واضح ندیدم.
‫بعدش برگشتم.
‫لو گوانگ...
‫اگه... اگه پدرم واقعاً توی اون آتیش‌سوزی بوده...
‫می‌دونی که هنوز برنگشته.
‫واسه اینه که اون الانش هم...
‫این‌قدر سریع نتیجه‌گیری نکن.
‫عمو فنگ گفت یه نفر از آتیش‌سوزی نجات پیدا کرده.
‫شاید اون بدونه پدرت کجاست.
‫طبق ایدۀ قبلیت،
‫من درمورد این بازمونده توی شبکه‌های اجتماعی سرچ کردم.
‫اون، دانش‌آموز مؤسسه زبان بوده،
‫و با فاصلۀ کمی بعد از نجات پیداکردنش، گم شده.
‫فقط کارت دانش‌آموزیش توی صحنه مونده بود.
‫هرچند، آسیب بهش اون‌قدر زیاد بود ‫که فقط شمارۀ دانش‌آموزیش مشخصه.
‫تمام مدارک دانش‌آموزها توی آتیش سوختن.
‫خوشبختانه، عکس بقیۀ دانش‌آموزها توی گزارش بود.
‫شاید بتونیم از تواناییت استفاده کنیم که بری به گذشته،
‫و هویتش رو از بقیۀ عکس‌ها پیدا کنی.
‫بیا همین الان بریم!
‫صبر کن، سؤال آخر مونده.
‫می‌دونی چطوری قدرت رو فعال کنی؟
‫چطوری؟
‫حرف‌ها و کارهامون قبل از ورودت به اون عکس رو تکرار کن.
‫.3
‫.2
‫صبـ...
‫1.
‫برو.
‫«‫الان یه سرنخ جدید داریم!»
‫«‫قسمت بعدیش دست تو رو می‌بوسه!»
‫«‫روت حساب می‌کنم ارباب لو!»
‫صبر کن.
‫این همون لحظه‌ایه که ناپدید شدی.
‫پس...
‫دست‌زدن، توانایی رو فعال می‌کنه؟
‫ولی وقتی یه‌کم پیش از جلوی اون اجرای خیابونی رد شدیم،
‫من خیلی دست زدم و توی زمان هم سفر نکردم.
‫گویا دوتا شرط برای فعال‌شدن تواناییت هست.
‫دست‌هاتو بزنی به‌هم؛
‫و عکس، توی میدان دیدت باشه.
‫تا وقتی که این دوتا شرایط مهیا شه،
‫می‌تونی به‌عنوان عکاسِ اون عکس برگردی به گذشته.
‫که این‌طور...
‫اگه این‌جوریه؛ چطوره برگردم به زمانِ قبل از آتیش‌سوزی و به پلیس بگم...
‫که قراره آتیش‌سوزی شه؟
‫این‌جوری همه نجات پیدا می‌کنن.
‫نه.
‫چرا نه؟
‫پستی که فردای آتیش‌سوزی گذاشته رو ببین.
‫این پست یه‌کم بعد از ناپدیدشدنت گذاشته شد.
‫نمی‌دونم دقیقاً چیکار کردی،
‫ولی مشخصاً آدم‌های بی‌گناه هم به‌خاطر تو درگیر اون آتیش‌سوزی شدن.
‫من تو رو سرزنش نمی‌کنم.
‫البته این تغییر، باعث عواقب برگشت‌ناپذیری نشده.
‫باید متوجه شی که...
‫تو فقط داری بدن یکی رو برای افشای حقایق قرض می‌گیری،
‫نه اینکه باهاش گذشته رو تغییر بدی یا روش تأثیر بذاری.
‫وگرنه نمی‌تونیم از پسِ اون عواقب بربیایم.
‫که این‌طور.
‫قبل از اینکه وارد عمل شیم، بیا 3تا قانون اصلی بذاریم.
‫اولاً؛ فقط 12 ساعت وقت داری.
‫چرا 12 ساعت؟
‫من فقط می‌تونم تا 12 ساعت بعد از گرفته‌شدن عکس رو ببینم،
‫و بهت طبق چیزهایی که توی این مدت می‌بینم، راهکار بدم.
‫به‌عبارتی، فقط همون برهه تحت کنترل منه.
‫بعد از 12 ساعت، همه‌چیز از کنترل خارج می‌شه.
‫حله، دومی چیه؟
‫دوماً؛ همون‌طور که قبلاً گفتم،
‫هر تغییر کوچیکی که توی عکس ایجاد کنی،
‫ممکنه اثر بزرگی روی آینده بذاره.
‫بنابراین، هر اتفاقی هم که بیفته،
‫از دستورات من پیروی کن و هیچ تغییری توی چیزی نده.
‫سوماً؛ توی گذشته خللی ایجاد نکن.
‫درمورد آینده هم نپرس.
‫منظورت چیه؟
‫بهتره بچسبی به زمان حال که شناخته‌شده‌ست،
‫تا بچسبی به متغیرهایی که ناشناخته‌ان.
‫به‌علاوه، برای اینکه چیزهایی که در آینده می‌بینم رو بهت بگم؛
‫باهات وارد عکس می‌شم.
‫تو می‌شی فردِ توی عکس،
‫درحالی که من می‌شم هدایت‌کننده،
‫و تو رو توی عکس راهنمایی می‌کنم.
‫از اونجایی که با دست‌زدن وارد عکس می‌شی،
‫پس اگه ما بزنیم قدش، ممکنه بتونم باهات توی عکس ارتباط بگیرم.
‫چطوری این‌قدر می‌دونی؟
‫انگاری واسه همه‌ش آماده بودی.
‫گفتم که؛ قبلاً یه نفر کلی درمورد توانایی‌ها باهام حرف زده.
‫آها. گرفتم.
‫خیلی حرص و جوشِ کنترل‌کردن رو می‌زنی.
‫به‌خاطر توئه.
‫جنابعالی خیلی ساده‌لوح، حواس‌پرت و زیادی دل‌رحمی،
‫و همیشه سرخود عمل می‌کنی.
‫البته باید قولی که به خودم دادم رو هم نگه دارم.
‫چون گفتم هرجایی که بری،
‫کنارت می‌مونم،
‫منم اینجام.
‫به این می‌گن «یار»‌ هم بودن،
‫مگه نه؟
‫خیلی رومخی.
‫بریم.
‫آماده.
‫جهش.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫17!
‫18!
‫19!
‫20!
‫جرئت کردی قایم شی؟
‫بهت گفتم ازم عکس بگیری ولی ببین چیکار کردی؟!
‫به‌اندازۀ کافی مهربونیم که باهات دوستیم،
‫ولی قدر همینم نمی‌دونی؟
‫این چه قیافه‌ایه؟
‫هیچی.
‫حالا هرچی، کارم باهات تمومه.
‫عجب اسکلی، حتی بلد نیست یه عکس درست بگیره!
‫آروم باش.
‫من برات عکسو می‌گیرم، حله؟
‫این رسماً قلدریه.
‫این قلدرها هرچی هستن الّا دوست!
‫اگه جلومو نگرفته بودی،
‫اینو ببین. خیلی خوب شده، نه؟
‫تیپا می‌زدم در کونشون!
‫شرمنده، یادم رفت قبلش بگم.
‫دانش‌آموزی که جاشو گرفتی، ‌اسمش «وانگ شینگ»ـه.
‫شاگرد ممتازه ولی خب تنها هم هست،
‫واسه همین بعضی‌ها ازش متنفرن.
‫انگاری این دوتا خیلی براش قلدری می‌کنن.
‫دیگه قشنگ خبرم کن.
‫فرصت اینکه بزنم جرشون بدم رو دارم؟
‫شرمنده. حداقل توی 12 ساعت آینده فرصتشو نداری.
‫ایش.
‫خیلی‌خب، بریم سر کارمون.
‫می‌دونی که باید موقع امتحان کلاسی چیکار بکنی دیگه؟
‫منـ ــ منظورت چیه؟
‫ادای خنگا رو درنیار!
‫قبلاً بهت گفتم.
‫صندلی امتحانی من دقیقا کنار توئه.
‫یادت نره به دوستات کمک کنی.
‫منظورت اینه...
‫بهت تقلب برسونم؟
‫خداوکیلی این‌همه باهات گشتم،
‫بعد تو نمی‌تونی این لطفو بهم بکنی؟
‫نه، این کار خوبی نیست.
‫زر زر نکن!
‫نظرتو واسه خودت نگه دار!
‫بابت هر سؤالی که اشتباه بنویسم، تو مجازات می‌شی!
‫آروم باش.
‫کاری که می‌گم رو بکن.
‫حالت خوبه؟
‫کتک‌خوردن یه چیزی باز!
‫کمکشون کنم تقلب کنن آخه؟
‫بعداً که مدرسه‌شون تموم بشه،
‫تازه می‌فهمن زندگی واقعی چه شکلیه!
‫اونا آینده‌ای ندارن.
‫بعدش چه اتفاقی افتاد...
‫نمی‌دونم.
‫وقتی به بقیه ظلم می‌کنن،
‫احتمالاً متوجه نبودن که داشته به خودشون هم ظلم می‌شده.
‫بعدش باید چیکار کنم؟
‫وانگ شینگ شاگرد ممتاز مدرسه‌س.
‫باید همۀ سؤال‌ها رو...
‫توی امتحان درست جواب بدی.
‫چی؟
‫نمی‌تونی؟
‫منـ ــ منو دست‌کم نگیر!
‫بالأخره من می‌رم کالج ها.
‫می‌تونم از پس سؤال‌های دبیرستان بربیام... مگه نه؟
‫این **** دیگه چیه؟
‫از وقتی توی CET-4 و CET-6 پاس ‫شدم دیگه سمت کتاب‌های زبان نرفتم.
‫آزمون کالج انگلیسی که بیشتر با نام CET شناخته می‌شود، ‫یک آزمون ملیِ زبان انگلیسی در چین است
‫شرمنده‌اتم دختر جون.
‫شانس دیگه‌ای ندارم.
‫بیا باهم بدبخت شیم.
‫حرکت خفن در امتحان‌ها...
‫همه رو بزن C بره!
‫اسکل، اولی می‌شه B.
‫لو گوانگ!
‫بالا رو نگاه نکن. معلم پشت سرت نشسته.
‫لو نری.
‫حالا روی امتحان تمرکز کن.
‫من جواب‌ها رو بهت می‌گم.
‫گند نزنی ها،
‫وگرنه عواقبش خیلی فاجعه‌باره.
‫گوش کن، جواب سؤال دوم می‌شه...
‫بنابرین X می‌شه 2/78.
‫عجب امتحان ظالمانه‌ای.
‫حتی کپی‌کردن جواب‌ها هم خسته‌کننده‌س.
‫یه سؤال چندگزینه‌ای مونده.
‫خوبه.
‫لو گوانگ،‌ جواب سؤال آخر چیه؟
‫لو گوانگ؟
‫جواب سؤال آخر می‌شه D.
‫وقتی تموم شدی خبرم کن.
‫صدامو می‌شنوی؟
‫لو گوانگ؟
‫کجایی، لو گوانگ؟
‫ای وای.
‫ارتبط فوق خفنمون قطع شده؟
‫اونم الان؟
‫اشکالی نداره.
‫یه سؤال چندگزینه‌ایه بابا.
‫هنوز حرکت خفن موقع امتحان رو نزدم.
‫اگه سه‌تا گزینه طولانیه و یکیش کوتاه، کوتاهه رو انتخاب کن!
‫نمودار تابع؟
‫لعنت بهش. لو گوانگ گفت نباید گند بزنم...
‫پنج دقیقه وقت دارید.
‫انگاری فقط می‌تونم...
‫از حرکت نهاییم استفاده کنم.
‫فقط یه‌کم دیگه...
‫دیدمش.
‫حله!
‫چنگ ژیاعوشی،‌ صدامو می‌شنوی؟
‫لو گوانگ، بالأخره برگشتی!
‫ابرقدرت‌ها چطوری ارتباطشون قطع می‌شه آخه؟
‫مهم نیست.
‫آماده شو.
‫آماده شم؟
‫واسه چی؟
‫که گیر بیفتی.
‫خودکارت رو بذار زمین.
‫می‌دونم چیکار کردی.
‫باهام بیا.
‫باید حرف بزنیم.
‫بیا، یه‌کم چای بخور.
‫مشکل چیه، وانگ شینگ؟
‫توی دردسر افتادی؟
‫صداقت مهمه و منم می‌دونم که تو بااستعدادی.
‫حتماً‌ یه اتفاقی برات افتاده که این‌کارو کردی.
‫چیزی شده،‌ مگه نه؟
‫هردفعه که ازت می‌پرسم، فقط سکوت می‌کنی.
‫وانگ شینگ، یادته قبلاً بهت درمورد پسرم گفتم؟
‫همیشه دردسر درست می‌کرد، ‫‌هرجا که می‌رفت هرج‌ومرج بپا می‌کرد،
‫ولی قلبش خیلی پاکه.
‫با راهنمایی‌های مادرش،
‫می‌دونم تبدیل به یه آدم با حس عدالت‌خواهی قوی می‌شه.
‫من باید بیشتر هواشو می‌داشتم،
‫ولی پدر خوبی نبودم.
‫به‌عنوان پدر و مادر، ما باید بچه‌هامون رو راهنمایی کنیم.
‫شاید سرنوشت منو سر راه تو گذاشته تا بتونم...
‫اشتباهاتم رو جبران کنم.
‫الان بهت...
‫درمورد صداقت...
‫و بقیۀ چیزهای باارزشی...
‫که برای تبدیل‌شدن به یه آدم مسئولیت‌پذیر احتیاج داری رو می‌گم.
‫ولی نمی‌خوام معلم سختگیری باشم.
‫ترجیح می‌دم دوستت باشم، حتی یه فرد بزرگ‌تر توی خانواده‌ت.
‫ما همدیگه رو اینجا دیدیم.
‫واسه این نیست که همه‌مون به یه خونه احتیاج داریم؟
‫وانگ شینگ، بهم اعتماد کن، باشه؟
‫دروغگو.
‫بهت اعتماد کنم؟
‫بهم بگو چه‌جوری به کسی اعتماد کنم که بهم اهمیت نمی‌ده؟
‫بهت اهمیت می‌دم، من...
‫اگه واقعاً‌ اهمیت می‌دادی،
‫منو این‌جوری از سر جلسه نمی‌آوردی بیرون که همه ببینن.
‫اگه واقعاً اهمیت می‌دادی،
‫قبل از اینکه این‌همه زخمی بشم جلوشونو می‌گرفتی.
‫دوست؟
‫خانواده؟
‫وقتایی که بهت احتیاج داشتم کجا بودی؟
‫تو یه آدم ریاکاری.
‫یه آدم ریاکار که ترجیح می‌ده با غریبه‌ها ‫مهربون باشه تا اینکه بره پسر خودشو ببینه!
‫چرا باید بهت اعتماد کنم؟
‫تو اصلاً نمی‌دونی من چیا کشیدم...
‫فقط به‌خاطر یه‌سری تفاوت‌ها،
‫قضاوت شدم،
‫نادیده گرفته شدم و همۀ اطرافیانم برام قلدری کردن.
‫همیشه منتظر این بودم...
‫که این کابوس تموم شه.
‫ولی...
‫هیچ‌کس برنگشت.
‫اگه اون‌همه صبرکردن سر هیچ‌وپوچ بود،
‫چرا منو امیدوار کردی؟
‫چرا؟
‫چنگ ژیاعوشی.
‫بس کن.
‫آقای چنگ،
‫وقتشه.
‫وانگ شینگ، همین‌جا بمون.
‫زود برمی‌گردم.
‫همیشه منتظرم می‌ذاری.
‫باید می‌فهمیدی...
‫که اون کیه.
‫بعد از این‌همه وقت، دیدار توی همچین شرایطی؛
‫باعث می‌شه هرکسی به‌هم بریزه.
‫ادامه بدیم؟
‫آره.
‫پس سریع‌تر پیش بریم.
‫وقت زیادی برامون نمونده.
‫اون خیلی زود برمی‌گرده.
‫مدارک دانش‌آموزها رو چک کن،
‫و با اون شمارۀ دانش‌آموزی تطبیق بده.
‫شمارۀ دانش‌آموزی،
‫.‫54274636454943ـه
‫زود باش!
‫داره برمی‌گرده!
‫چنگ ژیاعوشی!
‫ببخشید که معطل شدی.
‫وانگ شینگ؟
‫چی شده؟
‫همۀ اطلاعات شخصی رو نوشتم.
‫توقع نداشتم وانگ شینگ همون...
‫بازمونده‌ای باشه که دنبالش می‌گشتیم.
‫حالا...
‫چطوری پیداش کنیم؟
‫پلیس یینگ‌دو بهمون کمک نمی‌کنه.
‫باید دنبال یه راه خاص بگردیم.
‫راه خاص؟
‫رئیسِ شیا فِی احتمالاً روابط خوبی داره.
‫اون یارو کله‌قرمزه؟
‫مطمئنی؟
‫دفعه قبلی انگاری خیلی باهم حال نمی‌کردید.
‫واسه اینه که به اخلاقش عادت ندارم.
‫اون یارو زیادی...
‫مشتاقه.
‫منطقیه.
‫تو خیلی ساکتی.
‫شاید...
‫وقتشه یه تغییراتی بکنم.
‫نگران نباش،‌ تو منو داری!
‫توی این چند روز اخیر حس می‌کنم ‫خیلی از دانش انگلیسیم رو یادم اومده!
‫صبحت‌کردن‌ها با من.
‫نگرانش نباش!
‫سلام!
‫خوشمزه به‌نظر میای!
‫تو هم خوشمزه به‌نظر میای!
‫لو گوانگ، دیدی؟
‫من سلام احوال‌پرسی درست رو یاد گرفتم!
‫شما اینجا مهمون‌اید.
‫از غذا لذت ببرید.
‫این خون اردک رو ببینید،
‫مثل گوشت شما تُرده.
‫حتماً خوشتون میاد.
‫تعجبی نداره که رئیست خوشش نمیاد چینی حرف بزنه.
‫این قیاسش...
‫یه‌کم منحصربه‌فرده.
‫اوه راستی،
‫می‌خواید چیزی ازش بپرسید؟
‫چی هست؟
‫خب،
‫ما دنبال یکی می‌گردیم.
‫اسمش وانگ شینگه.
‫وانگ شینگ؟
‫هوم، احتمالاً همون بازمونده‌ای هست که عمو فنگ گفت.
‫اطلاعاتش رو پیدا کردیم.
‫می‌تونی کمکمون کنی تا پیداش کنیم؟
‫که این‌طور.
‫شما بچه‌ها...
‫احیاناً توی این قضیه «دخیل» نیستید که؟
‫ما درمورد داستان آتیش‌سوزی شنیدیم،
‫و گفتیم می‌شه ازش یه ویدئو ساخت.
‫و اون اطلاعات رو،
‫از شبکه‌های اجتماعی پیدا کردیم.
‫همه‌ش همین.
‫آروم باش، داداش.
‫صرفاً پرسیدم!
‫معلومه که می‌تونم کمک کنم.
‫دوست‌های فلیکس، دوست‌های منم هستن.
‫ولی همون‌طور که قدیمی‌ها می‌گن:
‫هیچ گربه‌ای محض رضای خدا موش نمی‌گیره.
‫اولش باید برام یه کاری انجام بدید.
‫چی هست؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بهم خدمت کن.
‫قسمت پنجم
‫تجدید دیدار