..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت 31
‫تو کی هستی؟
‫مثل سگی میمونی که واسه استخوان التماس میکنه.
‫چطوری روت میشه که خودتو نشون بدی؟
‫پس تویی!
‫- ولی اون شخص تازه... ‫- گُم شو!
‫از جلوی چشمام دور شو!
‫شما آدمای لونگ یین تو این شهر تنها نیستین.
‫شاگردان فرقه لینگ این شهر رو محاصره کردن.
‫اگه عجولانه رفتار کنی، مطمئن باش ‫که از اینجا زنده بیرون نمیری!
‫خیال میکردم رئیس لینگ شیو اونقدر ‫نسبت به دشمنانش نفرت داره که
‫به محض دیدن من، مستقیم منو میکشه ‫و مرگِ بدون دردی خواهم داشت.
‫چیه؟
‫نالان یو نمیذاره منو بکشی؟
‫تو لایقش نیستی که توسط من بمیری.
‫تازه خیلی از درد و عذاب های ‫دنیا، خیلی بدتر از مرگ هستن.
‫تو هنوز بدترین درد دنیا رو نچشیدی.
‫نمیتونم بذارم به راحتی بری به جهنم.
‫متأسفانه قبل از اینکه بمیرم،
‫اربابت دیگه طاقت اش تموم میشه.
‫گفتم بری گُم شی!
‫یو.
‫خوبی؟
‫چیزیم نیست.
‫هنوز میتونم در برابر این نیرو مقاومت کنم.
‫ولی فعلاً میترسم که داخل ‫کاروانسرا از بیرون اش خطرناک تر باشه.
‫باید زودی برگردم اونجا.
‫نگران نباش.
‫سانگ چی اونجا نگهبانی میده.
‫چیزی‌شون نمیشه.
‫ولی من نگران تو ام.
‫نقشه مون برای گول زدن لونگ یین، جواب داده.
‫رونگ جینگ فنگ جرئت نمیکنه پا از اونجا بذاره بیرون.
‫حتماً از ما ترسیده.
‫نقشه ی عدالت خواهی ما ‫یه نقشه ی طولانی مدته.
‫فردا هرچه زودتر با من برمیگردین به بی خوانگ.
‫سم چی خوا چیزی نیست که بخواید نادیده اش بگیرید.
‫به هرحال باید با من برگردین.
‫یو.
‫میشه جلوی خوا رو بگیری؟
‫نمیخوام منو اینجوری ببینه.
‫یو کجایی؟
‫یو.
‫قول میدم که باهات برمیگردم.
‫علکی مقاومت نکن، فقط خودتو عذاب میدی.
‫من فقط میخوام خاله ام رو ببینم.
‫تعدادتون زیاده. نمیتونم فرار کنم.
‫ارباب لو بهم گفت که حواسم بهت باشه.
‫اگه همینطور مقاومت کنی ‫مجبورم کار دیگه ای بکنم.
‫فکر میکنید میتونید جلومو بگیرید؟
‫آدم شو!
‫اگه بخاطر دستور ارباب جوان نبود، تا حالا بخاطر ‫انتقام رئیس مون، تیکه تیکه ات کرده بودم.
‫ارباب جوانت که الآن اینجا نیست.
‫خب پس بفرما انتقامت رو بگیر!
‫زودباش بلند شو.
‫میخوام زی یان رو ببینم!
‫انتظار اینو نداشتم.
‫می یینگ؟
‫انتظار نداشتم که نالان یو و رونگ خوا ‫اینقدر سهل انگار باشن.
‫تو این اتاق بزرگ، هیچکس نیست که نگهبانی بده.
‫تو...
‫تو سخت تلاش کردی تا در ‫لونگ یین جایگاهتو پیدا کنی.
‫حالا که شهر در خطره ‫نشستی و هیچ کاری نمیکنی!
‫با این همه دسیسه و دوز و کلک
‫میخوای به چی برسی و چی میخوای؟
‫چی میخوام؟
‫خانواده ی مِی اونقدر بدبخت و فرومایه شدن که
‫هیچکس در دنیای رزمی‌کاران ‫حتی منو پشیزی حساب نمیکنن.
‫بهم بگو، چجوری باید اینو تحمل کنم؟
‫به هرقیمتی که شده،
‫باید خانواده ی مِی رو احیاء کنم.
‫ولی فعلاً دست و بالم خالیه.
‫برای همین یه راه میانبر پیدا کردم ‫اونم اینکه لونگ یین رو جایگزین کنم و به جاش بشم.
‫تو خیلی پَستی!
‫پَست؟
‫بعید میدونم.
‫تو یه زمانی...
‫جونمو نجات دادی.
‫تو فکر بودم که از جونت بگذرم.
‫ولی تو زیادی میدونی.
‫فقط یه مُرده،
‫میتونه راز رو با خودش به گور ببره.
‫بانو؟
‫چی شده؟
‫جناب بای کجاست؟
‫چی شده؟ بانو؟
‫زی یان!
‫- زی یان ‫- خاله
‫برو کنار!
‫چی شده؟
‫خاله!
‫این چطور ممکنه؟
‫خاله چی شده؟
‫خاله!
‫زی یان!
‫زی یان با ما بمون.
‫من نمیذارم بمیری.
‫خاله!
‫قرصِ استاد قطعاً میتونه نجاتش بده.
‫با ما بمون.
‫خاله!
‫چی شده؟
‫خاله!
‫زی یان!
‫خاله!
‫- خاله! ‫- زی یان!
‫خاله چی شد؟
‫خاله!
‫نالان یو!
‫با زی یان چیکار کردی؟
‫مگه قول و قرار مون رو یادت رفت؟
‫لونگ یین به تو صدمه زد، نه زی یان.
‫اون دلایل خودشو داشته ‫مجبور شد اون کارا رو بکنه.
‫چطور میتونی زیر حرفت بزنی؟
‫یو.
‫خاله ام اینجا چیکار میکنه؟
‫حتماً سوءتفاهم شده.
‫من فقط یه توضیح ازت میخوام.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫چطور میتونی بهش شک کنی؟
‫جوابمو بده.
‫جوابمو بده!
‫نالان یو!
‫جوابمو بده!
‫استاد گفت که..
‫خاله زی یان به این خاطر کشته شد چون سینه اش ‫توسط نیروی رزمی درونی یه شخصی، ضربه خورده.
‫قاتل هیچ شانسی برای زنده موندن بهش نداده.
‫چرا این اتفاق افتاد؟
‫قلبِ استاد شکسته.
‫هیچ حرفی برای تسلی دادنش فایده نداشت.
‫خیلی بهش فکر کردم.
‫ولی تصمیم گرفتم ازت یه سؤال بپرسم.
‫توی کاروانسرا چه اتفاقی افتاد؟
‫من و تو از جاهای دوری از همدیگه ‫هستیم ولی با هم ازدواج کردیم.
‫در طی این مسیر، چقدر بخاطر همدیگه فداکاری ‫کردیم و چقدر تقاص دادیم تا بتونیم با هم باشیم؟
‫واقعاً خوب بهش فکر کردی؟
‫از لحظه ای که این سؤال رو پرسیدی،
‫رابطه ی بینِ ما دیگه مثل سابق نیست.
‫نمیخوام باور کنم که چیزی که دیدم، حقیقته.
‫تا وقتی انکارش کنی، من حاضرم ‫باورت کنم و شکی نداشته باشم.
‫حاضری باورم کنی؟
‫وقتی همه ی رزمی‌کاران گفتن من بودم که
‫رهبران فرقه های بزرگ رو کشتم ‫تو بی معطلی طرفِ منو گرفتی.
‫ولی این دفعه بهم شک کردی.
‫اگه تو باور کردی که من کشتمش،
‫دیگه هرچی هم بگم، چه فایده داره؟
‫من همیشه باورت داشتم.
‫ولی اونموقع توی گُل ها ‫تو دلیلی برای کشتن اونا نداشتی.
‫ولی قضیه ی خاله ام فرق میکنه.
‫وقتی به لینگ شیو حمله شد ‫اون اونجا بود.
‫برای همین تو دلیل داری...
‫قضیه ی خاله ات فرق داره.
‫من ازش کینه داشتم بخاطر همین ‫انگیزه ی کشتنش رو هم داشتم.
‫همینو میخوای بگی؟
‫وقتی...
‫همه ی رزمی‌کاران، لونگ یین رو محاصره کردن ‫تا راز قرص چی خوا رو به زور به دست بیارن،
‫من برای برگشتن به شهر، همراهیت کردم.
‫وقتی رونگ جینگ فنگ ‫رو دیدم، شکی هم داشتم؟
‫وقتی لینگ شیو نابود شد
‫و افراد لونگ یین تو رو گرفتن ‫من به هرقیمتی اومدم نجاتت بدم.
‫اونموقع یه لحظه هم شک کردم؟
‫و مادرم.
‫مادرم از قرص چی خوای خودش برای نجاتم استفاده ‫کرد و اون مُرد، فقط چون خواستم نجاتت بدم.
‫بعد از اون هزاران بار از خودم پرسیدم،
‫که اگه بازم همچین اتفاقی بیوفته ‫چیکار میکنم؟
‫ولی قلبم همیشه تو رو انتخاب میکنه.
‫هرچند بار که لازم باشه انتخاب ‫کنم، همیشه تو رو انتخاب میکنم.
‫عشقم به تو تا ابد عوض نمیشه.
‫ولی تو چی؟
‫متأسفم.
‫میدونم هرچقدر هم که احساس گناه بکنم،
‫این حقیقت که لینگ شیو نابود شده، عوض نمیشه.
‫ولی حالا فقط امیدوارم که تو درامان باشی.
‫تا وقتی تو در امان باشی، مادرت میتونه در آرامش باشه.
‫اگه خونریزی و کشتار کمتری در دنیای رزمی‌کاران ‫صورت بگیره، نفرت کمتری هم خواهیم داشت.
‫به غیر از کشتن دشمنانت ‫راه های دیگری برای از بین بردن نفرت هست.
‫حق با توئه.
‫راه های زیادی برای دفع نفرت ‫و عدالت خواهی هست.
‫ولی دراین لحظه تو در قلبت به من شک کردی.
‫وگرنه تویِ روم نمیومدی ازم بخوای که انکار کنم.
‫متأسفانه، من آدمی نیستم که فقط به ‫خصومت شخصی خودش اهمیت بده.
‫من برای کل دنیای رزمی‌کاران، خواستار عدالت هستم.
‫تو و کل لونگ یین با این جوابم، راضی شدین؟
‫یو.
‫من همیشه باورت کردم.
‫فقط میترسیدم که...
‫دیگه اون آدمی نباشی که میشناختم.
‫سانگ چی.
‫یه تابوت درجه یک آماده کنید.
‫چند تا از شاگردان رو همراهِ من کنید ‫تا جسد بانو زی یان رو به لونگ یین برگردونیم.
‫چشم.
‫نالان یو، وایستا ببینم!
‫اینقدر دورو نباش و تظاهر نکن.
‫من زی یان رو برمیگردونم به لونگ یین.
‫دیگه نمیذارم کسی ازش سوءاستفاده بکنه.
‫چیکار میکنین؟ ولم کنین!
‫حرومزاده! حرومی!
‫همه چی ردیفه؟
‫بله همونطور که خواسته بودین.
‫خوبه.
‫یو.
‫اینو بگیر.
‫ما قرار داشتیم که بانو زی یان ‫رو بیارم اینجا تا درمانش کنید.
‫حالا ایشون مُرده.
‫نمیتونم این خبرو به ارباب رونگ بدم.
‫بهتره همین حالا منو بکشید.
‫مراقبش باشید و نذارید اتفاقی براش بیوفته.
‫اون سَگِ لونگ یین ـه.
‫باید به اربابش پَسش بدیم تا سگ اش رو ادب کنه.
‫استاد.
‫نالان یو ـه حرومی!
‫همیشه فکر میکردم مرد صادقیه.
‫کی فکرشو میکرد که یه شرور پَست باشه!
‫چطور جرئت میکنه زی یان رو ببره؟
‫من میکشمش!
‫استاد.
‫لطفاً آروم باشید.
‫حالا یی جو بخاطر من، دیگه اذیت مون نمیکنه ‫ولی شما باید دست از این مزخرفات بردارین.
‫حالا من باید کار خیلی مهمی انجام بدم.
‫و به کمک تون نیاز دارم.
‫من مزخرف میگم؟
‫منظورت اینه که نمیتونم بکشمش؟
‫بیاین تا حقیقت رو پیدا نکردیم ‫یه راست نریم سمت قاضی.
‫منظورت چیه خوا؟
‫تو چیزی فهمیدی؟
‫من به اتاق خاله زی یان رفتم.
‫اثری از مبارزه یا ضرب و شتم نیست.
‫اگه یو، خاله رو کشته باشه، چون اثری از ‫مبارزه نیست، پس حتماً یواشکی بهش حمله کرده.
‫ولی اونوقت چرا خاله باید بخواد از اتاقش بره بیرون؟
‫منطقیه.
‫چون زی یان از کاروانسرا فرار کرده، ‫حتماً در بیرون با مهاجم درگیر شده.
‫از اونجایی که با حال بد اش تونسته فرار کنه،
‫پس یعنی مهاجم هم صدمه دیده.
‫این خیلی عجیبه.
‫باید حقیقتو پیدا کنیم و بفهمیم کی واقعاً اونو کشته.
‫پس داری میگی که...
‫حقیقت، به این سادگی که فکر میکنیم نیست.
‫یا اینکه فقط میخوای نالان یو ‫رو تبرئه کنی؟
‫استاد! چطور این حرفو میزنین؟
‫خاله زی یان از بچگی منو دوست ‫داشته و بهم اهمیت داده.
‫اون مثل مادرم بود.
‫به علاوه، هم اون و هم یو، خیلی برام مهم ان.
‫بخاطر هردوشون من باید قاتل واقعی رو پیدا کنم.
‫به نظرمیرسه که عشق خاله ات به تو، ارزششو داشته.
‫راستی، تازه گفتی به کمکم نیاز داری.
‫چی شده؟
‫میخوام برگردم به لونگ یین.
‫به لونگ یین برمیگردی؟
‫پس بابات چی؟
‫اونو یه کاریش میکنم.
‫قبلش خیلی بی ملاحظه بودم ‫برای همین به یو شک کردم.
‫حتماً احساساتشو جریحه‌دار کردم.
‫باید مدرک اثباتِ بی‌گناهی شو پیدا کنم.
‫فقط با برگشتن به لونگ یین ‫میتونیم اینکارو بکنیم.
‫استاد حالا فقط شما میتونید بهم کمک کنید.
‫نقشه ات چیه؟
‫اولویت اول مون، نجات دادن خواهر سو ــه.
‫خوا تو مطمئنی؟
‫پدرت مثل قبل دیگه رفتار خوبی باهات نداره.
‫حالا که زی یان هم مُرده، دیگه توی ‫شهر هیشکی حمایتت نمیکنه.
‫آینده ات در شهر، سخت تر خواهد شد.
‫استاد نگران نباشید.
‫میدونم دارم چیکار میکنم.
‫مرگِ خاله باعث حتی بازم ‫ارزش داشتن خانواده رو درک کنم.
‫شهر لونگ یین حالا درخطره.
‫دیگه نمیخوام کسی صدمه ببینه.
‫این سفر هرچقدرم خطرناک باشه،
‫باید برگردم.
‫باشه.
‫خوا، حالا که تصمیمتو گرفتی، ‫منم باهات میام.
‫حالا به سرنوشت(کارما) ایمان آوردی؟
‫بانو لین که بهش احترام ‫میذاشتی و خاله ی من.
‫هیچکدومشون آدمای بدی نبودن ولی ‫هردوشون در جوانی و بدبختانه مُردن.
‫نمیدونم تو رو خوب نمیشناسم یا اینکه ‫از اولش راجع بهت اشتباه میکردم.
‫معلوم شد تو درواقع قلب هم داری ‫و به زی یان اهمیت میدادی.
‫اگرچه رفتارش با من، به اندازه ی رونگ خوا ‫مهربانانه نبود، ولی بهم اهمیت میداد.
‫من فقط میخواستم وجدان پاک داشته باشم.
‫من با رونگ خوا فرق دارم.
‫کاملاً درک میکنم نالان یو چیکار کرد.
‫چشم در مقابل چشم.
‫کاری که باید، رو انجام میدی ‫و بعد میذاری سرنوشت، عاقبتت رو مشخص کنه.
‫چیز که امروز رُخ داد، به سادگی ‫چیزی که دیدی، نبود.
‫ولی یو بخاطر غرورش، خودشو توجیه نکرد.
‫اگه نالان یو ـه سابق بود، باور میکردم که اونو نکشته.
‫ولی اگه سَم بدن اش تشدید بشه و به شکل شیطان ‫دربیاد، اونوقت ما نمیدونیم اون چیکار میکنه،
‫کبوتر با کبوتر، باز با باز
‫کند هم جنس با هم جنس پرواز.
‫اون حتی اگه به جهنم بره، بازم یک انسانه.
‫ولی در رابطه با رونگ جینگ فنگ، اینو نمیتونم بگم.
‫شیطان، اونه.
‫اون یه شیطان خالصِ سنگدله.
‫برادر یی.
‫استاد رو آوردم که خواهرم رو درمان کنه.
‫اگه زخم دستش خوب نشه ‫ممکنه عفونت کنه و تک دست بشه.
‫بانو، من هرچی شما بگین، انجام میدم.
‫بفرمایید.
‫من دَم در میمونم.
‫اگه چیزی خواستین، بهم بگین.
‫ممنونم استاد.
‫تحمل کن.
‫یکخورده درد میاد.
‫خواهر.
‫اگه من و استاد از اینجا بریم ‫حاضری باهامون بیای؟
‫منظورت چیه؟
‫من به لونگ یین برمیگردم.
‫برای شروع، من و تو میتونیم ‫باهم بشیم و شَر می یینگ رو کم کنیم.
‫این دفعه که برمیگردیم، استاد میشه ‫رئیس انجمن(لائو زی تانگ).
‫شنگ زی تانگ میشه مالِ من
‫و تو هم همچنان رئیس کونگ زی تانگ خواهی بود.
‫نمیخوام لونگ یین بیوفته دستِ یه غریبه.
‫چرا میخوای اینکارو بکنی؟
‫اگه به فرارِ من کمک کنی، یعنی به نالان یو خیانت کردی.
‫نالان یو، دیگه اون لین جینگی نیست که میشناختیم.
‫حالا خوا تنها و بی‌کَس مونده.
‫به علاوه، حتی اگه بذاریم خودت برگردی به لونگ یین ‫تنهایی نمیتونی می یینگ رو شکست بدی.
‫صرفنظر از همه ی اتفاقاتی که افتاد ‫لونگ یین متعلق به خانواده ی رونگِ شماست.
‫حالا وقتشه شما دو خواهر برعلیه یه دشمن مشترک بجنگید.
‫می یینگ خیلی حیله گره.
‫پدر با چاپلوسی هاش، کور شده.
‫ایندفعه نمیتونیم بذاریم قسر در بره.
‫تصورشو نمیکردم که روزی من و تو، با هم بشیم.
‫تو خیلی شجاعی...
‫که با همین تعداد کم سعی کردی وارد لونگ یین بشی.
‫فکر نمیکنم جرئت داشته باشی امروز جنگ راه بندازی.
‫من رئیس لونگ یین هستم.
‫چرا نه؟
‫همش بلوفه.
‫درحال حاضر جسد بانو زی یان دست منه.
‫اگه دوست داری همه ی شاگردان ‫شهر رو برعلیه خودت کنی، خب بفرما بجنگ.
‫باشه.
‫تو دقیقاً چی میخوای؟
‫به احترام متوفی ها، اینبار هم کاری نمیکنم.
‫ولی دفعه بعد شخصاً یه تابوت ‫آماده میکنم و میارمش برات.
‫الآن کسی بیرون نگهبانی نمیده.
‫من و خوا بعداً میایم.
‫توی راه مراقب باش.
‫توی لونگ یین می بینمت.
‫بایست!
‫داری چیکار میکنی؟
‫بگیریدش!
‫لعنتی!
‫بایست!
‫وایستا!
‫به نظر میاد این دفعه مصمم هستی که منو بکشی.
‫جوری میگی انگار داری با اعتماد به نفس "گو" بازی میکنی.
‫فکر کردی چون کسی دم در نگهبانی نمیداد ‫من حواسم بهت نیست؟
‫الآن فقط من نیستم که بخوای ازش برحذر باشی.
‫خواهر! بیا بریم.
‫صبرکنید.
‫گوش کن...
‫فرقه لینگ چی شد؟
‫پس درنهایت بازم لونگ یین رو انتخاب کردی، نه؟
‫شاگردان فرقه لینگ!
‫در تینگ فنگ حکومت نظامی برقرار کنید! ‫تا قبل از غروب، هیچکس از اینجا خارج نمیشه!
‫بسپریدش به من.
‫من به کسی که لازم نباشه، صدمه نمیزنم.
‫شما کارای مهم تری دارید، اینجا وقت تلف نکنید.
‫در پایان امروز،
‫من مقابل فرقه لینگ می ایستم.
‫یو.
‫تو حاضر نشدی بهم توضیح بدی.
‫حتماً تصمیمت رو گرفتی و
‫دیگه هرگز برنمیگردی.
‫عمداً کاری کردی که براش سوءتفاهم ‫بشه و ظالمانه از خودت دورش کردی.
‫ترجیح دادی دلشو بشکونی تا ‫اینکه توضیح بدی واقعاً چی شده.
‫بخاطر خودش اینکارو کردی یا برای مجازاتِ خودت؟
‫اگه تو بودی، چیکار میکردی؟
‫وقتشه برگردم به فرقه لینگ.
‫نمیدونم دیگه چقدر زنده هستم.
‫ولی واقعاً از کاری که کردی، پشیمون نیستی؟
‫لینگ شیو از بین رفته.
‫هرکاری هم بکنی، نمیتونی زنده برشون گردونی.
‫این تلاش مداومت، ارزششو داره؟
‫قبل از نابود شدن لینگ شیو ‫همیشه فکر میکردم نفرت، تهش فایده ای نداره.
‫حتی سعی کردم مادرم رو قانع ‫کنم تا دست از انتقام گرفتنش برداره.
‫ولی آخرش چی گیرم اومد؟
‫حالا ما هیچی نداریم.
‫به جای اینکه کاری کنم خوا هر روز نگرانم باشه،
‫بهتر اینه که رابطه مون رو تموم کنیم.
‫بالاخره،
‫آدمای زیادی بخاطر خصومت بین خانواده هامون ‫کشته شدن.
‫نمیتونیم تظاهر کنیم که هیچی نشده.
‫حتماً برات تصمیم خیلی سختی بوده.
‫برای تو نبوده؟
‫تو خیلی وقت پیش دست از رابطه ات باهاش، برنداشتی؟
‫درسته.
‫اونا...
‫تا الآن باید به لونگ یین برگشته باشن.
‫حالا که حرفش شد،
‫تو میدونستی که از شوان یه خواسته تا ببرتش.
‫پس چرا عمداً معطل شون کردی؟
‫چرا مستقیم نذاشتی برن؟
‫مجبور شدی از جناب گوان ‫بخوای نقش بازی کنه.
‫اگه اینکارو نمیکردم، اون بی خیالش نمیشد.
‫انتظار نداشتم همچین نقشه ی دقیقی بکشه.
‫رو این قضیه خیلی فکر کرده بود.
‫به گمونم از خیلی وقت پیش ‫برای این موقعیت آماده بوده.
‫میترسم روز های آینده برای همه مون خیلی سخت تر باشه.
‫کی میدونه...
‫وقتی دوباره همدیگه رو ملاقات کنیم ‫اوضاع چجوری باشه؟
‫بیا باهم تلاش کنیم.
‫برادر.
‫فردا هم روز خداست.
‫بریم.
‫سو ار.
‫اینبار خیلی عذاب کشیدی.
‫بیا.
‫بیا بریم خونه.
‫ممنونم ارباب.
‫رونگ جینگ فنگ!
‫آلزایمری چیزی گرفتی؟
‫اینم دخترته ناسلامتی!
‫اگه این خائن حتی یک قدم به جلو برداره ‫شما مجاز هستید که بکشیدش. بدون معطلی.
‫ارباب خواهش میکنم!
‫از این به بعد تو تنها دخترِ منی.
‫و خوا ـه من خیلی وقت پیش مُرده.
‫خوا.
‫پدر.
‫میتونی منو طرد کنی،
‫ولی خاله زی یان چی؟
‫کی مقصر مرگشه؟
‫اونقدر گستاخی که حرف از خاله ات میزنی!
‫تو به طور واضح میدونی که نالان یو اونو کشت!
‫- ولی هنوزم... ‫- الآن برگشتم چون،
‫میخوام حقیقت رو بفهمم و قاتل واقعی رو پیدا کنم.
‫ارباب.
‫خوا با نالان یو به هم زده ‫چون میخواست منو نجات بده.
‫هردومون انتقام مرگ خاله رو میگیریم!
‫پس لطفاً بخاطر خاله هم که شده ‫اجازه بدین وارد شهر بشه.
‫خوا، باید بفهمی که چی میخوای.
‫چون وقتی از این دروازه رد بشی ‫دیگه برگشتن، راحت نیست.
‫دیگه جایی برای رفتن ندارم.
‫به لطف تو، مراسم به خوبی انجام شد.
‫اگه مسئولیتش با من بود ‫به خوبی انجامش نمیدادم.
‫یادم میاد قدیما
‫تو و پدر مسئولیت امور خارجی دنیای رزمی‌کاران ‫رو برعهده داشتین درحالیکه خاله زی یان و من
‫ترتیب امور شهر رو میدادیم.
‫با اینکه ما خواهر هستیم،
‫ولی هرگز به هم نزدیک نبودیم.
‫سَرهمه چی دعوا داشتیم.
‫من و تو در جاهای مختلفی بزرگ شدیم، طرز فکرمون ‫فرق داشت و آینده های متفاوتی پیش رومون بوده.
‫بخاطر همین به مرور زمان نسبت به هم، غریبه شدیم.
‫به هرحال،
‫خاله زی یان، ما رو به هم نزدیک کرد.
‫اون مثل مادر واقعی مون بود.
‫بالاخره لونگ یین متعلق به خانواده ی رونگه.
‫تو کی هستی؟
‫چطور جرئت کردی به شنگ زی تانگ بیای؟
‫ادبت کجا رفته؟
‫ازت یه سؤال پرسیدم!
‫شما نمیدونی من کی هستم؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.