‫[آنچه گذشت]
‫شایعات تنظیم فهرست به گوشت خورده؟
‫آره، من فهرستی نمی‌نویسم.
‫تقصیر دیکی پوپه.
‫خیلی سرسخته.
‫توصیه‌نامه دخترم رو براش نوشتی؟
‫می‌نویسم.
‫توصیه‌نامه‌اش رو ننویس.
‫می‌رم نیویورک که واسه کار ‫تو مدرسه آرلایل مصاحبه بدم.
‫- بازنشستگی پدرم تعادل ظریفی رو... ‫- [شیر بزرگ می‌خوابد]
‫- که ایجاد کردیم خراب می‌کنه. ‫- [ویلیام هنری دیورو بازنشستگی‌اش را اعلام کرد]
‫رفت و دیگه صحبت نمی‌کنیم.
‫سلام، برات آوردمش...
‫وای، ممنون.
‫می‌ترکونی.
‫عاشقت می‌شن...
‫تو هم به خواسته‌ات می‌رسی...
‫تا تو پوز مدیرتون بزنی،
‫اون هم مجبور می‌شه ‫بیشتر جدیت بگیره.
‫آره.
‫خودم می‌دونم.
‫ذهنت درگیر مسئله دیگه‌ایه؟
‫گمون کنم نگرانتم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫اخیرا مقداری بیش از حد معمول...
‫هنک‌بازی درمیاری.
‫واقعا؟
‫آره.
‫چه بدونم.
‫من میارمش، من میارمش.
‫باشه.
‫خیلی‌خب. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫پسفردا می‌بینمت.
‫حس عجیبی بهم دست داده ‫که قراره سر از زندان در بیاری.
‫شاید هم تو بیمارستان بستری بشی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫[هنک خوش‌شانس]
‫می‌دونی از کجا می‌فهمن...
‫کدومشون رهبرشون بشه؟
‫نمی‌دونم.
‫از روی سنه؟
‫از روی تجربه است؟
‫رهبری کردن خیلی دشواره،
‫آخه کل مقاومت باد نصیب رهبرشون می‌شه،
‫ولی یه غاز همیشه بارش رو به دوش می‌کشه.
‫هر پرنده با بال زدنش،
‫پرنده‌های پشتیش رو بالا می‌کشه،
‫فقط رهبر جلویی رو بالا نمی‌کشن...
‫و کار رهبرشون از همه سخت‌تره.
‫اگه رهبرشون همه‌شون رو...
‫به موتور هواپیما بکوبه چی؟
‫گاهی پیش میاد.
‫حداقل معمولا مردم هم می‌میرن،
‫واسه همین بی‌حساب می‌شن.
‫[دانشکده ریلتون] ‫[ساختمان اداری]
‫[«میز بزدلان» به قلم ‫ویلیام هنری دیورو جونیور]
‫[میز بزدلان]
‫جناب دیورو؟
‫عذر می‌خوام.
‫چند دقیقه دیگه سرشون خلوت می‌شه.
‫آها، ممنون.
‫سلام هنک!
‫دیکی پوپ، رئیس دانشگاه هستم.
‫چهار بار همدیگه رو دیده بودیم.
‫یادمه.
‫من هم یادمه.
‫اگه می‌خوای...
‫بفرما بشین.
‫من که می‌شینم.
‫خب، گرسنه‌ای؟
‫چیزی میل نداری؟
‫اِم، نگاهی به منوتون می‌اندازم.
‫شوخی کردی.
‫خوبه.
‫هنک، طنازیت رو حفظ کن.
‫به کارت میاد.
‫هنک، تو تنها مدیرگروهی هستی...
‫که فهرست تعدیل نیروی اساتید رو ثبت نکرده.
‫پس از این نظر سرشناسم.
‫واقعا سرشناسی استاد.
‫استاد موفقی هستی،
‫نویسنده محبوبی هم هستی.
‫خودم کتابت رو دارم...
‫اینجا نیست.
‫آره، اخیرا چنین اتفاقی می‌افته.
‫چند وقته کتابم از کتابخونه‌های خصوصی...
‫سراسر کشور محو می‌شه...
‫و بعدش وسط زمین پیداش می‌شه،
‫می‌گن تجربه خارق‌العاده‌ایه.
‫واسه چی فهرست ثبت نکردی؟
‫دلیل خاصی نداره.
‫لطفا بیشتر توضیح بده.
‫نمی‌تونم.
‫هیچ دلیلی به ذهنم نمی‌رسه.
‫معلومه که بهش فکر کردم.
‫داری فرصتی رو از دست می‌دی.
‫پس اولین باره که فرصتی رو از دست می‌دم.
‫همون‌طور که خودت می‌دونی،
‫اخراج اساتید دائم...
‫با توجیه مناسب تقریبا غیرممکنه.
‫آره.
‫همین اساتید قراره برات بمونن،
‫هم خوب‌هاشون می‌مونن، ‫هم بدهاشون.
‫کاهش بودجه فرصتی ارائه می‌ده...
‫که اون‌هایی رو که نمی...
‫مطمئنم خودت همین الان هم می‌دونی...
‫بهتره چه افرادی اینجا نباشن.
‫شکل گروه اساتیدت رو تغییر می‌دی.
‫به صلاح همه می‌شه.
‫در آینده اساتید جدیدی میاری...
‫و انتخابشون با خودته.
‫باشه، ولی پولش رو از کجا میاریم؟
‫قرار نیست اکثر پول حاصله...
‫خرج این مجتمع کارهای فنی بشه؟
‫ظاهرا سوتفاهمی پیش اومده.
‫دانشگاهمون یه قرون هم...
‫خرج مرکز اپستین نمی‌کنه.
‫خود اپستین خرج می‌کنه.
‫هدیه محسوب می‌شه.
‫هزینه ساختمونش،
‫کارکنانش و تعمیر و نگهداریش رو...
‫تا ده سال پرداخت کرده.
‫فردا تو مراسم پی‌ریزیش شرکت می‌کنه...
‫مطمئنم ورود به کار خرید و فروش...
‫درختان کوچولو کار دشواریه.
‫آخه نمی‌ارزه واسه تولیدشون دستگاه بسازن.
‫یا باید دستی بسازنشون،
‫یا مثلا برن...
‫درختان جنگل کوچکی رو قطع کنن...
‫و تجمع قابل توجه...
‫اسمورف‌های معترض رو نادیده بگیرن.
‫آره.
‫ببینین، مرکز کارهای فنی...
‫جفری اپستین اصلا...
‫چشم‌انداز مثبتی نداره.
‫به خاطر اسمش می‌گی.
‫ملت خبر دارن که...
‫مرکز کارهای فنی به خصوصی...
‫به کلی زن حمله کرده بوده.
‫این یه جفری اپستین دیگه است.
‫این یکی با فروش هواپز ‫دو میلیارد دلار درآورده.
‫یه «کیو» وسطش می‌ذاریم.
‫یعنی کیوهواپز؟
‫اسمش مرکز جفری کیو اپستین می‌شه.
‫نام میانیش چیه؟
‫نداره.
‫از اضافه شدن «کیو» خوشش نمیاد.
‫هیئت قانون‌گذار دانشگاه ‫داره بیست و سه درصد از بودجه‌مون می‌کاهه.
‫لطفا فهرستی بنویس ‫که آماده باشیم.
‫من که تا الان فهرستی ننوشتم.
‫اگه تازه الان بخوام بنویسم، ‫حس می‌کنم جا زدم.
‫نه.
‫اِم، ببین دیکی، اِم...
‫تو تازه اومدی اینجا.
‫اون نوابغ هریسبورگ‌نشین هر سال...
‫تهدید می‌کنن که از بودجه می‌کاهن،
‫ولی هر سال نمی‌کاهن،
‫آخه همون‌طور که قبلا گفتیم،
‫خوششون نمیاد بد جلوه کنن.
‫امسال فرق می‌کنه.
‫به خاطر طرز کار زمان فرق می‌کنه؟
‫احتمالا درخواستمون رو قبول کنن،
‫ولی من درخواست نمی‌کنم.
‫کل رؤسای قبلی...
‫التماس می‌کردن که پول بیشتری بگیرن.
‫من چنین کاری نمی‌کنن.
‫دارم لابی‌گری می‌کنم ‫که کمتر پول بگیریم.
‫دانشگاهمون بیش از حد بزرگ شده.
‫لطفا در رو ببند.
‫با دیکی پوپ صحبت کردم.
‫چی؟ کی؟
‫همین امروز.
‫گفته بود برم دفترش.
‫می‌خواست باهام صحبت کنه.
‫می‌خواست از تعدیل نیرو بگه؟
‫تو هم رفتی؟
‫فهرست اسامی رو بهش دادی؟
‫به نظرت من حاضرم فهرستی بنویسم؟
‫بگو که فهرستی بهش ندادی.
‫اگه بهت بگم فهرستی بهش ندادم،
‫حرفم رو باور می‌کنی؟
‫نه.
‫پس بهت نمی‌گم.
‫رفتی پیش دیکی پوپ ‫و قبلش به ما نگفتی؟
‫تفاوتی حاصل نمی‌شد پُل.
‫تفاوتی حاصل نمی‌شد؟
‫گور بابات!
‫می‌تونستیم جلسه راهبردی برگزار کنیم...
‫و لزلی رو بیاریم.
‫آخیش! از جلسه راهبردی ‫با حضور لزلی...
‫جا موندم.
‫خودت حضورمون رو حس می‌کنی، مگه نه؟
‫خودت می‌فهمی که به نظرمون ‫می‌تونیم حرف خودمون رو بزنیم...
‫و باید بزنیم.
‫خودت حرفی نمی‌زنی.
‫یهو تصمیم گرفتی نظر ما مهم نیست.
‫ببین، دلیل شکست...
‫کارهای گروهی دقیقا همینه،
‫آخه داری با تضعیف صنفمون،
‫همه‌مون رو تضعیف می‌کنی!
‫♪ می‌خوام چیکار کنم؟ ♪
‫♪ هر کاری هم بکنم، فرقی نمی‌کنه ♪
‫♪ ولی تمام تلاشم رو کردم... ♪
‫[ایستگاه مترو خیابان نود و ششم]
‫[هتل آگیلرا وست]
‫[مدرسه آرلایل] ‫[تأسیس: ۱۹۱۹]
‫سلام لیلی!
‫سلام تام.
‫سلام!
‫شوخیت گرفته؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫خب، سلام.
‫- خیلی از دیدنت خوشحالم. ‫- همچنین.
‫یعنی دانش‌آموزان اصلا کتاب ندارن؟
‫نه، همه‌چی دیجیتالیه.
‫هر موقع بخوان، ‫به هر کتاب و منبعی...
‫دسترسی دارن.
‫این‌جوری روابط دانش‌آموزان ‫و روابطشون با دبیران...
‫خیلی صمیمی‌تر می‌شه.
‫دینا!
‫تو مسابقات منطقه‌ای ترکوندی.
‫کارت حرف نداشت.
‫مسابقات فیزیک منطقه‌ای رو می‌گم.
‫خیلی شگفت‌انگیزه.
‫بچه‌های بیش از حد خوشحال جلوه می‌کنن.
‫آره، خودم می‌دونم، ‫کمی طول می‌کشه عادت کنی،
‫ولی از من بشنو، اصلا نمایشی نیست.
‫تک‌تک تصمیماتمون...
‫بر اساس کلی تحقیقاته.
‫چیه؟
‫نه، صرفا...
‫صرفا دارم سعی می‌کنم این تام جدید رو...
‫با تامی که از کارش استعفا داده بود...
‫و به رئیسش گفته بود سرطان بگیره، ‫مقایسه می‌کنم.
‫آها.
‫خیلی وقت از اون جریان گذشته.
‫تازه، شنیدم واقعا سرطان گرفت و مرد...
‫وای!
‫واسه همین باید خیلی حواسم به قدرتم باشه.
‫نه...
‫رؤسای این مدرسه خیلی حمایت می‌کنن...
‫و روشن‌فکرن.
‫قراره وارد محیطی بشی ‫که خیلی قشنگ اداره می‌شه...
‫البته اگه کار رو بهم بدن.
‫آره خب، «اگه بدن».
‫تحت‌فشارت نمی‌ذارم،
‫ولی به نفعته مصاحبه رو بترکونی.
‫اصلا خبر داری مجبور شدم ‫چند بار واسه ملت جق بزنم...
‫که باهات قرار مصاحبه بذارن؟
‫سه بار.
‫هشت بار.
‫همه‌شون رو واسه خودم زدم ‫که سرحال بشم،
‫ولی باز هم خیلی خسته شدم.
‫بهتره همین الان از خودم فیلم بگیرم...
‫و واسه مدیرم بفرستم.
‫طرف شلوارش رو خراب می‌کنه.
‫واقعا؟
‫آماده‌ای باهاش قطع ارتباط کنی؟
‫وای، آماده‌ام که کل خواسته‌هام رو ‫برآورده کنه.
‫منظورت چیه؟ ‫چه خواسته‌هایی داری؟
‫خب، بالاخره اگه تو ریلتون موندگار شدم،
‫با این مصاحبه اهرم فشار خوبی گیرم میاد.
‫اهرم فشار؟
‫خب، مگه این کار رو نمی‌خوای؟
‫آها، خب، چرا.
‫یعنی چرا، ولی... اِم...
‫راستش رو بخوای،
‫نقل‌مکان الان برام خیلی دشوار می‌شه.
‫خب، وای خدایا.
‫وای خدایا.
‫- لیلی! ‫- عذر می‌خوام تام.
‫گمون نمی‌کردم...
‫اگه کار اینجات رو دیده بودم ‫و می‌فهمیدم چقدر برات مهمه،
‫اصلا...
‫می‌خوای برم؟
‫می‌تونی بگی مریض شدم ‫یا از دنیا رفتم...
‫یا...
‫موش‌های گنده شهر من رو ربودن.
‫الان که دیگه نباید جا بزنی!
‫اگه جا بزنی، ‫من احمق جلوه می‌کنم.
‫فقط برو تو و بترکون.
‫خب، نه، نه، نترکون.
‫یه کوچولو بترکون.
‫می‌تونی یه کوچولو بترکونی؟
‫باشه.
‫می‌دونم با این که خودت اصلا اعتراف نمی‌کنی،
‫به اون اساتید اهمیت می‌دی،
‫ولی همیشه ازشون شاکی هستی،
‫از بی‌کفایتیشون می‌نالی،
‫اما بالاخره...
‫نباید به فکر دانشجویان باشی؟
‫اونش مهم نیست.
‫وای، اخیرا اصلا...
‫نمی‌تونم بفهمم چی مهمه.
‫حس عجیبی بهم دست داده ‫که سر از زندان درمیاری.
‫شاید هم تو بیمارستان بستری بشی؟
‫بستری بشی؟
‫شاید هم زندانی بشم.
‫به نظرم خیلی با هم فرق می‌کنن.
‫آره، پس وجه اشتراکشون چیه؟
‫چه بدونم، اِم...
‫تو دردسر افتادن؟
‫از دست دادن کنترل؟
‫باشه، بصیرت چندانی نداری.
‫خیلی‌خب.
‫بذار فکر کنم. تو مشت بزن.
‫خیلی‌خب، بیا فلسفی فکر کنیم.
‫سوالت رو شیوا بیان کن.
‫باشه. ‫واسه چی لیلی از دستم ناراحته؟
‫خب، نمی‌تونم این مسئله رو ‫با فلسفه حل کنم.
‫ولی می‌تونیم این مسئله رو حل کنیم:
‫راه‌حل مناسب و اخلاقی...
‫کنار اومدن با بحران کاریت چیه؟
‫بهتره چیکار کنی؟
‫کاری نکنم.
‫نه، داری طبق امیالت پیش می‌ری،
‫مگه این که بودیست باشی...
‫و در اون صورت نباید میلی داشته باشی.
‫اون‌جوری عذاب از بین می‌ره.
‫ببین، مشکل بودیسم همینه.
‫عذاب کشیدن...
‫شرایط مطلوبم رو مهیا می‌کنه، خب؟
‫حداقل می‌فهمم زنده‌ام ‫و حسی بهم دست می‌ده.
‫عجب.
‫شاید لیلی می‌خواد حسی فراتر ‫از عذاب بهت دست بده.
‫واسه چی باید چنین خواسته‌ای داشته باشه؟
‫چه بدونم، خودت بهم بگو.
‫با هر مشت یه کلمه بگو. ‫خودت رو خالی کن.
‫چون!
‫حوصله...
‫سربره!
‫چون...
‫حوصله‌اش پیش من سر می‌ره.
‫فینی.
‫خوراک تعدیله.
‫تعداد دانشجویانش و نمراتشون از همه کمتره.
‫نرخ فرسایشش هم خیلی زیاده.
‫گریسی.
‫خوراک تعدیله.
‫خیلی رو اعصابه.
‫مدام شکایت می‌کنه.
‫البته درست می‌گه، ‫ولی مهم نیست.
‫اِما؟
‫کازش اصلا زبان انگلیسی ‫محسوب نمی‌شه.
‫خوراک تعدیله.
‫رورک.
‫بی‌جهت خودشیفته است.
‫خوراک تعدیله.
‫اسم اون زن و شوهره چی بود؟
‫اسمشون «خوراک» و «تعدیله».
‫هنری دیورو جونیور چی؟
‫خوراک تعدیله.
‫از همه خوراک‌تره.
‫اسم همه تو فهرستته؟
‫بیلی رو جا انداختی.
‫خیلی‌خب، بیلی کوئیگلی...
‫خوراک تعدیله.
‫خودم می‌دونم دقیقه نودی جمع شدیم،
‫ولی مراسم پی‌ریزی امروز ‫مرکز اپستین...
‫فرصت خیلی خوبی برامون رقم زده.
‫خب، رمز موفقیت اعتراضات سازمان‌دهی‌شده...
‫اتحاد هدف و عملمونه.
‫خب، هدفمون دقیقا از چه قراره؟
‫اگه بخوایم اهداف اصلیمون رو...
‫شرح بدیم، از چه قرارن؟
‫آره، صرفا بیان پیغاممون اهمیت داره، مگه نه؟
‫ما که نمی‌خوایم توجه همه رو ‫به خودمون جلب کنیم.
‫می‌شه گفت می‌خوایم ‫توجه همه رو به خودمون جلب کنیم.
‫باید اخبار نشونمون بده...
‫و به هریسبورگ‌نشین‌ها بگیم ‫شوخی نداریم...
‫و تعدیل نیرو رو برنمی‌تابیم.
‫درسته، ولی لزومی نداره ‫دیکی پوپ...
‫بفهمه کی هستیم، مگه نه؟
‫شنیدم آدم کینه‌جوییه.
‫می‌شه شما دو نفر بس کنین؟
‫پُل درست می‌گه.
‫باید رو شغل‌هامون تمرکز کنیم.
‫مطبوعات حضور پیدا می‌کنن.
‫امیدواریم پیغاممون به گوش ‫هریسبورگ‌نشین‌ها برسه.
‫یعنی می‌خواین همه‌مون ‫تو سرما بیرون باشیم؟
‫بیست و یک درجه است بیلی.
‫الان دیگه به اکثر گروه‌ها سر زدم...
‫و راستش رو بخواین،
‫امید خیلی‌هاشون به شماست...
‫که گروه زبان انگلیسی باشین.
‫عجب.
‫به خاطر رهبرمونه؟
‫خب، حس می‌کنن...
‫اگه شما بتونین متحد بشین،
‫همه از پسش برمیان.
‫یعنی چی؟
‫خودت متوجه شدی دیگه.
‫ما بیش از باقی گروه‌ها...
‫از همدیگه شکایت ثبت می‌کنیم.
‫البته من که اصلا از کسی شکایت نکردم.
‫خیلی دوستتون دارم.
‫اگه باقی اساتید گمون می‌کنن...
‫قبول می‌کنیم مایه تمسخرشون بشیم،
‫لطفا بهشون بگو اعتراضات ‫بدون ما خوش بگذره.
‫آروم باش فینی. ‫ای خدا.
‫همه نگرانن...
‫که حوصله‌سربر باشن؟
‫این‌قدر حواسم جمع...
‫اطرافیان حوصله‌سربرم بود...
‫که یادم رفته بود ‫حواسم به خودم باشه.
‫خیلی‌خب، بذار ببینم.
‫فکر جدیدی به ذهنم رسیده؟
‫ای وای.
‫سلام! با گوشی لیلی تماس گرفتین.
‫برام پیغام بذارین. خداحافظ!
‫سلام عزیز دلم.
‫خودم می‌دونم الان مشغول کاری.
‫داشتم به مکالمه‌مون قبل از رفتنت...
‫فکر می‌کردم و...
‫می‌دونی چیه؟ ‫وقتی فرصت کردی، بهم زنگ بزن.
‫خداحافظ.
‫[مرکز کارهای فنی جفری کیو اپستین]
‫واقعا قراره...
‫جفری اپستین رو ببینیم؟
‫ای بابا، این دیگه چه فونتیه؟
‫اسمش فونت هالوتیکای بیضویه؟
‫بریم سلامی بکنیم.
‫بیاین ساختار دقیق...
‫اعتراضمون رو بچینیم.
‫به نظرم هوشمندانه‌ترین روش...
‫از این قراره که بذاریم ‫مراسم به اتمام برسه،
‫بعدش با تمام قدرت حمله کنیم.
‫می‌خواد شعرش رو بخونه.
‫کدوم شعر؟
‫«کدوم شعر؟» ‫«کدوم یکی از اشعارم» درسته.
‫همون شعری رو می‌گه ‫که ازم خواستن بنویسم و بخونمش،
‫اسمش «پی‌ریزی»ـه.
‫دیگه نمی‌شه شعر مسخره‌ات رو بخونی.
‫این‌جوری انگار طرف خودشونی.
‫همین که می‌گی «طرف» فلانی‌ام،
‫نشون می‌ده آثارم رو نخوندی.
‫اشعار من مال همه‌ان.
‫عامل اتحادمونن.
‫شاید بهترین فرصتمون...
‫حل دوستانه این کشمکش باشه.
‫- استاد... ‫- فرصت‌طلبی.
‫این‌طور نیست.
‫اصلا این‌طور نیست.
‫فرصت‌طلبی.
‫کسی بیش از من حامی صنفمون نیست،
‫ولی من مدت‌ها پیش ‫از اعلام تعدیل نیرو،
‫این شعر رو به درخواست مدیر رز نوشته بودم.
‫نوشتمش، مایه افتخارمه...
‫و حقشه به گوش مردم برسه.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫مهم‌ترین بخش مراسم...
‫که تو اخبار پخش می‌شه،
‫پی‌ریزی و برخورد بیل با زمینه.
‫بیل رو آخرش می‌زنن،
‫پس می‌تونیم صبر کنیم شعرت رو بخونی ‫و بعدش شعار بدیم.
‫وای، من که شعار نمی‌دم.
‫ممنون. ‫لطف می‌کنی.
‫به نظرم واقعا ممکنه ‫مطبوعات با شنیدن شعرم،
‫پخشش کنن.
‫کنار ساختمونش آب‌پران می‌ذارن؟
‫من عاشق آب‌پرانم.
‫می‌خوای آب‌پران داشته باشه عزیزم؟
‫برات آب‌پران می‌ذارم.
‫خیلی خوشحالم که جفری کوئیکوئگ اپستین هست.
‫نه بابا، گمون کنم اسمش ‫جفری کوئیدیچ اپستین باشه.
‫- واقعا؟ ‫- آره. کوئیدیچه.
‫راستش، هیچ‌کدومشون درست نیست.
‫چی؟
‫کلا «کیو» نداره.
‫چرا، داره.
‫همون‌جا رو تابلو...
‫- بین «جفری» و... ‫- دوستان،
‫بنده جفری اپستین هستم.
‫همون جفری اپستین معروفین؟
‫خودِ خودشم.
‫من این ساختمون رو اهدا کردم.
‫وای، خیلی لطف کردین.
‫خیلی ممنون.
‫خب، جریان این «کیو»...
‫خیلی مسخره است.
‫«کیو» رو بی‌خیال...
‫من سوار ماشین می‌شم.
‫- باشه عزیز دلم. ‫- خب، جریان چی بود؟
‫اسمت رو اشتباه نوشتن؟
‫آخه اسم من رو همیشه اشتباه می‌نویسن.
‫نه، اگه والدینم ‫برام اسم میانی می‌ذاشتن،
‫این «کیو» اصلا مشکل‌ساز نمی‌شد،
‫ولی نذاشتن.
‫از والدینم فقط مغز درست و حسابی...
‫و میل سیری‌ناپذیر به اطلاعات...
‫فناوری غذا بهم رسیده.
‫نمی‌دونیم شنیدین یا نه،
‫ولی امسال قوانین مالیاتی رو تغییر دادن.
‫مجبور شدم یهو ‫پنجاه میلیون دلار...
‫از سرمایه‌ام بکاهم.
‫آره، تجربه‌اش رو داشتم.
‫اوهوم.
‫تو فکرشم کار ساده‌ای بکنم،
‫شاید یه تیم هاکی خریدم.
‫واسه همین دنبال بدترین تیم لیگم،
‫آخه این‌جوری می‌شه ‫درست و حسابی خریدش، خب؟
‫بعدش... باورتون نمی‌شه...
‫فصل بعدی رو می‌برن.
‫فصل بعدی رو می‌برن!
‫- آره. ‫- فصل بعدی رو می‌برن.
‫آره، خودمون طرفدار هاکی‌ایم.
‫حالا از قبلش براتون بگم.
‫راستش، نمی‌تونم راحت مهندسانی پیدا کنم...
‫که از کسب‌وکار هواپزم حمایت کنن.
‫داستانش پیچیده است.
‫دوباره از بعدش بگم،
‫فهمیدم چیکار کنم،
‫پناه میلیون دلار رو...
‫خرج ساخت مرکز کارهای فنی...
‫تو همین دانشگاه می‌کنم...
‫که می‌شه گفت حیاط پشتی خودم محسوب می‌شه.
‫آخه می‌شه بوی کارخونه‌ام رو ‫از اینجا حس کرد.
‫بوی مرغ می‌ده.
‫قبلا می‌داد. ‫بوی مرغ‌های آزمایشگاهیمون بود.
‫اخیرا خرگوش استفاده می‌کنیم.
‫بگذریم، می‌خوام بگم...
‫به کل خواسته‌هام رسیدم.
‫قراره مهندسان متخصصی ارائه بدن...
‫که می‌تونن واسه خودم کار کنن.
‫سرمایه‌ام رو هم واسه مالیات کم کردم.
‫خیالم راحتِ راحته.
‫حرف نداره،
‫البته...
‫اون عوضی هم‌اسمم،
‫اون یکی جفری اپستین رو می‌گم،
‫کلی بلای وحشتناک سر دخترها میاره...
‫و در همون حین،
‫دیکی پوپ باهام تماس می‌گیره...
‫و می‌گه: ‫«ببین، به خاطر شرایط،»
‫«یه «کیو» اضافه کردیم.»
‫البته باید بین خودمون بمونه، خب؟
‫باشه.
‫گفتم: «اگه می‌خواین «کیو» اضافه کنین، ‫بیشتر از چهل میلیون نمی‌دم»،
‫اون هم قبول کرد.
‫درجا قبول کرد.
‫گفت: «باشه، خیلی‌خب، ‫باشه، چرا که نه؟ مهم نیست.»
‫یعنی هزینه این ساختمون چهل میلیونه؟
‫نه، همینش قشنگه.
‫ساختمونه پنجاه میلیونیه.
‫دیکی ده میلیون...
‫از جایی جور کرد... نمی‌دونم.
‫ولی می‌دونم...
‫به کل خواسته‌هام رسیدم،
‫هم مالیاتم ردیف شد، ‫هم مهندس گیرم میاد.
‫تازه ده میلیون اضافه هم رو دستم مونده.
‫گفتم: «الان دیگه خوب جلوه می‌کنم...»
‫یعنی دیکی پوپ همین‌جوری ‫از جایی ده میلیون جور کرده؟
‫ممکنه خیر دیگه‌ای پیدا کرده باشه؟
‫خودت هم می‌دونی این‌طور نیست.
‫خیلی‌خب، عذر می‌خوام، ببخشید.
‫خب، من می‌خوام هواپز بخرم.
‫با هم فرقی ندارن، مگه نه؟
‫خیلی فرق دارن.
‫به طور کلی عرض می‌کنم...
‫سلام! ‫با گوشی لیلی تماس گرفتین،
‫برام پیغام بذارین. خداحافظ!
‫سلام عزیزم، خودم می‌دونم ‫گفتم بهتره بهم زنگ بزنی،
‫ولی الان خبری به گوشم رسید که خیلی...
‫امیدوار بودم بتونی منصرفم کنی.
‫می‌دونی چیه؟
‫چیزیم نمی‌شه.
‫خیلی‌خب، هر وقت تونستی بهم زنگ بزن.
‫مگه توافق نکرده بودیم ‫خیلی نترکونی؟
‫نمی‌تونم تواناییم رو خاموش کنم.
‫نه، نمی‌تونی.
‫ممنون تام.
‫عجب.
‫حتما باید زود برگردی؟
‫تو که تازه اومدی.
‫ولی یه سری وسایلم تو پنسیلوانیا مونده.
‫خب، ببین، امشب قراره اشلی رو ببینم ‫و مشروب بخوریم.
‫اشلی!
‫نفهمیده بودم برگشته نیویورک.
‫جنی هم میاد؟
‫خیلی وقته همسرت رو ندیدم.
‫نه، خودمون سه‌تاییم.
‫می‌خوام گروهمون رو دوباره جمع کنم.
‫بمون.
‫باشه.
‫گمون کنم خیلی خوب بشه.
‫خیلی‌خب.
‫خودت بگو.
‫باشه. خیلی‌خب،
‫با شمارش...
‫سه...
‫خیلی‌خب، ردیفه.
‫با شمارش سه، دو...
‫الان تو محل ساخت...
‫مرکز فناوری چندین میلیون دلاری جدیدی...
‫در دانشگاه...
‫ایالت پرندگان تخمی هستم...
‫کات کنین. ‫کات، کات، کات، کات.
‫می‌شه تمیزش کنی؟
‫تو اخبار شبانگاهی دیدمش.
‫باهاش جق زدم.
‫یعنی می‌شه فانتزیم رو...
‫به زنای واقعی تبدیل کنم؟
‫در حالت عادی می‌گفتم موفق باشی، ولی...
‫- ممنون. ‫- حالم خرابه.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، اینجا خیلی پرسروصداست.
‫باید مرغابی‌ها رو جمع کنیم. ‫می‌شه مرغابی‌ها رو جمع کنیم؟
‫- یکی... ‫- غازن.
‫مرغابی کوچک‌تره.
‫خیلی‌خب، می‌شه یکی ‫این حروم‌زاده‌های کوچولو رو...
‫برگردونه تو دریاچه؟
‫آبگیره.
‫دریاچه بزرگ‌تره.
‫خب...
‫در دانشکده شهری دورافتاده هستیم...
‫و ظاهرا داریم با یکی...
‫از مسئولینش راجع به همه‌چی...
‫صحبت می‌کنیم.
‫برو کنار.
‫همه‌شون رو تمیز کردی؟
‫خب، گفتم می‌کنم و می‌کنم دیگه.
‫کمی مضطربم.
‫- می‌ترکونی. ‫- خیلی‌خب.
‫«کف دستانمان را...»
‫از کجا بدونیم؟
‫گریسی بهمون علامت می‌ده؟
‫قراره کلمه خاصی رو ادا کنه...
‫که بعدش ترومپت‌زنان پیشروی کنیم؟
‫نه، کسی پیشروی نمی‌کنه.
‫استاد جماعت نباید پلاکارد درستش بگیره.
‫خودشون باید بفهمن در حدشون نیست.
‫اصلا چند درصد پلاکاردها ‫به تغییر ختم شدن؟
‫در طول زمان چندین میلیارد ‫پلاکارد دستشون گرفتن...
‫و شاید یه بار...
‫نظر یکی به خاطرشون عوض شده باشه؟
‫تنها تابلویی که خودم ازش خوشم میاد ‫«کارگران روی درختانند»ه،
‫آخه با دیدنش می‌فهمم بالا رو نگاه کنم...
‫و یکی رو روی درخت ببینم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، فقط...
‫حتما به قدری جلب توجه کنین...
‫که دوربین‌ها فیلممون رو بگیرن.
‫اگه اخبار نشونمون نده، ‫حضورمون به درد نمی‌خوره.
‫پسر...
‫هوم؟
‫«علوم انسانی» رو اشتباه نوشتی.
‫- چی؟ ‫- [انسان بدون علوم انسنی بی‌معناست]
‫املای لاتینش تو ذهنم بود.
‫نه‌خیر.
‫برو کنار!
‫پیشته!
‫می‌خوای دعوا کنیم؟ ها؟
‫می‌خوای دعوا کنیم؟
‫باشه، روز خوبی نیومدی.
‫تا عصر وقتم آزاده.
‫اون آدم مدیرگروه زبان انگلیسیه.
‫برو کنار غاز کوچولو!
‫بیا ببینم، می‌خوای به خدمتت برسم؟
‫- با لگد می‌زنم تو گردنش! ‫- برو از غازیه فیلم بگیر، برو.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫بیا دیگه، حمله کن!
‫داره مسخره‌مون می‌کنه.
‫عکس هم بگیر. ‫خوب فیلم بگیر.
‫در این سمت رینگ...
‫شاهد ویلیام هنری دیورو...
‫از گروه زبان انگلیسی...
‫دانشکده ریلتون هستیم...
‫و حریفم یه غازه!
‫الان تو مراسم پی‌ریزی ‫ساختمونی حضور داریم...
‫که هزینه‌اش رو با تعدیل اساتید...
‫تأمین کردن!
‫خود شخص شریف و معتمد جفری اپستین...
‫که خلافکار نیست، بهم گفته.
‫نه‌خیر! ‫من می‌گم نه‌خیر!
‫من قبول نمی‌کنم!
‫با یکی از غازهای...
‫محبوب ریلتون مسابقه بوکس می‌دم!
‫روزی با یه غاز مسابقه بوکس می‌دم...
‫تا بودجه کاملم رو دریافت کنم!
‫هم به بالای گردنش مشت می‌زنم،
‫هم به پایین گردنش مشت می‌زنم!
‫اکثر بدن غاز گردنه دیگه.
‫- چه احمقی. ‫- خیلی‌خب!
‫- باهاش مسابقه بوکس می‌دم و... ‫- لطفا به من توجه کنین!
‫لطفا به من توجه کنین!
‫تعدیل نیرو نکنین!
‫حضار گرامی،
‫می‌خوام...
‫تعدیل نیرو نکنین!
‫بیا رفیق.
‫بیا از اینجا بریم.
‫- خیلی‌خب. ‫- بیا، بیا، بیا.
‫می‌خوام مراسم امشب رو با شعری...
‫از گریسی دوبوا، استاد خودمون، ‫شروع کنم!
‫تعدیل نیرو نکنین!
‫بزنین به افتخار گریسی دوبوا.
‫تعدیل نیرو نکنین! ‫تعدیل نیرو نکنین!
‫گریس!
‫تعدیل نیرو نکنین! تعـ...
‫عاشق اینجا می‌شی.
‫به احتمال زیاد رسیده باشه.
‫بهش گفته بودم پنج می‌بینیمش.
‫- لیلی! ‫- یوهو!
‫آخی، ایول!
‫وای خدایا، خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫وای رفیق جانم.
‫خب؟ چطور پیش رفت؟
‫کاره رو بهت دادن؟
‫عاشقش شدن.
‫بیا همین الان بریم ‫دنبال خونه بگردیم.
‫وای، گمون کنم خیلی خوش بگذره.
‫واقعا خوش می‌گذره. ‫ولی نمی‌ریم.
‫گولمون زد.
‫می‌خواست با مصاحبه سر کارمون بذاره.
‫ما رو اهرم فشار کرد اَش.
‫واسه چی اهرم فشار بشیم؟
‫واسه کار دشوارش تو مدرسه دولتی.
‫ای کلاه‌بردار!
‫یعنی همین‌جوری ممه‌هات رو ‫به عشق سابقت نشون دادی،
‫اون هم بدو بدو اومد سراغت؟
‫من ممه‌هام رو نشون ندادم.
‫من هم بدو بدو نرفتم.
‫شما دو نفر اصلا عوض نمی‌شین.
‫صرفا...
‫راستش، صرفا کاری بود.
‫ولی عذاب وجدان دارم.
‫خب، نمی‌خواد داشته باشی.
‫اِم، حالا که ظاهرا داریم راستش رو می‌گیم،
‫من هنوز مشروب نخوردم،
‫ولی چطور بگم...
‫نمی‌خواستن اون کار رو بهت بدن.
‫منظورت چیه؟
‫خب، نگو از زبون من شنیدی،
‫من هم نمی‌خوام ناراحتت کنم،
‫ولی هفته پیش جلسه مهمی برگزار کردن...
‫و گفتن می‌خوان دوباره ‫از اقشار مختلف استخدام کنن...
‫اینه که...
‫- عجب. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫باشه، درک می‌کنم.
‫واقعا خیال می‌کردم...
‫قراره دوباره بیاد نیویورک،
‫ولی لیلی ما این شکلیه دیگه،
‫همیشه به بازیمون می‌گیره.
‫چی؟ من که چنین آدمی نیستم، ‫کسی رو به بازی نمی‌گیرم.
‫وای، خفه شین و برام مشروب بگیرین.
‫باشه. اِم، مشروب می‌خوایم!
‫نمی‌خواین غذا میل کنین آقایون؟
‫مشروب روزمون هم میخائیل گورباچفه.
‫یعنی چیه؟
‫کوکتل مسکو میوله ‫که تو گلاسنوست سرو می‌شه.
‫اِم، مزاحمتون نمی‌شم.
‫منوشون رو...
‫بی‌خبر عوض کردن.
‫من که به این رستوران نیومدم.
‫به رستورانی اومدم ‫که میگوی محبوبم رو سرو می‌کنه.
‫جلب و تغییر همینه دیگه.
‫من از منوی قبلیشون سفارش می‌دم.
‫حفظش کردی؟
‫گمون کنم مرگم زود از راه برسه.
‫اِم، بحث رو عوض کنیم؟
‫خودم نمی‌خوام زود از راه برسه،
‫ولی آخه...
‫اکثر تجربیات عمیق زندگیم...
‫غیرمنتظره بودن.
‫مهم‌ترین کارمون همینه ‫که باید آماده آسمونی شدن باشیم.
‫اتفاقی افتاده؟
‫همسر سابقم مجددا ازدواج کرد.
‫اون که چندین سال پیش ازدواج کرد.
‫اون یکیشون رو می‌گم.
‫غیرمستقیم قول داده بودیم...
‫اگه جفتمون تا هفتاد سالگی مجرد بودیم،
‫دوباره با هم باشیم.
‫من اصلا قصد نداشتم به قولمون وفا کنم.
‫ازش متنفرم، ولی بالاخره حسابه دیگه.
‫حواست باشه، منظوری دارم.
‫حواسم هست.
‫تصمیم گرفتم که شاید زنا...
‫دیگه هدف اصلیم نباشه.
‫در واقع شاید اصلا زیان‌بخش باشه.
‫نصف حواسم بهت هست.
‫بدن آدم تحلیل می‌ره.
‫این‌طوری به خاطر میاریم زمان...
‫با این که توهمه، خیلی قویه.
‫کاری جز تماشا از دستمون ساخته نیست.
‫اول زانوی آدم خراب می‌شه، ‫بعدش طحالش خراب می‌شه،
‫بعدش هم کل بدنش خراب می‌شه...
‫تا به روحی درون دستگاهی بدل بشیم،
‫بعدش دستگاهه هم از بین می‌ره.
‫عین کیسی جونز بی‌قطار می‌شیم.
‫پیداش کردم،
‫سلام بوکسور پرنده‌ها.
‫شوخی خفنی بود.
‫- تشکر کن. ‫- ببین...
‫می‌دونستی چه برنامه‌ای ریختیم.
‫گفته بودی نمی‌خوای دخالت کنی.
‫اِم...
‫بعدش رفتی کل اعتراضمون رو ‫تحت‌الشعاع قرار دادی.
‫کل اعتراضمون رو تحت‌الشعاع قرار دادی.
‫خفه شو بیلی.
‫کل اعتراضمون رو تحت‌الشعاع قرار دادی.
‫در دفاع از خودم بگم ‫که غازه خیلی بی‌شعور بود.
‫در دفاع از خودت بگم...
‫با این که می‌گی عضو صنفمون نیستی،
‫بدجوری در ریاست دانشگاه گذاشتی.
‫بیا پیشمون بشین عوضی.
‫نه، ببینین، ببینین، ببینین.
‫خب، کل مدارس کشورمون...
‫با شیوع کووید به مشکل خوردن،
‫ولی حتی...
‫با کاهش کارکنان و دعوا سر بودجه...
‫و کلی مشکل دیگه،
‫به نظرم خیلی خوب پیش رفتیم.
‫خیلی خوب؟
‫جزو بیست مدرسه غیرانتفاعی برتر شهر بودیم.
‫تو برخی گزارشات ‫جزو پونزده مدرسه برتر هم بودیم.
‫هفته پیش چون سرایدارمون ‫حس می‌کرد چنین کاری در حدش نیست،
‫شاش دانش‌آموزی رو تمیز کردم.
‫ایشه.
‫می‌دونین چیه؟
‫انگار فرصت شغلی تو آرلایل...
‫دوباره من رو سرحال کرد.
‫با شنیدن حرف‌هاتون راجع به مدارستون...
‫و کارتون فهمیدم...
‫اصلا کلا واسه همین...
‫ارشد خونده بودیم.
‫از اولش چنین آرزویی داشتیم...
‫و دلم خیلی براش تنگ شده.
‫دلت تنگ شده؟
‫مطمئنم خونه‌تون همیشه ‫از این حرف‌ها به راهه، مگه نه؟
‫وای خدایا.
‫راستش،
‫هنک اخیرا در ملأ عام اعلام کرد...
‫بهتره دانشجویان و اساتید ریلتون...
‫قبول کنن در سطح متوسطی هستن.
‫- وای، پشم‌هام. ‫- وای...
‫آره.
‫خب، داشتی شوخی می‌کرد، ولی...
‫نه‌خیر، شوخی نمی‌کرد.
‫وای!
‫ایول!
‫بقیه‌تون چی می‌خورین؟
‫بامزه بود...
‫ای خانم بدجنس...
‫- بریم تو کارش. ‫- این هم از این.
‫اِم، به سلامتی دیکی پوپ...
‫و قیافه متعجبش.
‫وای، احسنت.
‫گریسی، شعرت، قصیده غناییت چی شد؟
‫اصلا فرصت نکرد بخوندش.
‫بخون دیگه، می‌خوایم بشنویمش.
‫بخون دیگه!
‫- بخون. ‫- ایول!
‫نه، گمون نکنم الان حواس همه جمع باشه.
‫- نه، می‌خوایم بشنویمش. ‫- بخون دیگه.
‫از خودمون بشنو، ‫چنین لحظه‌ای دیگه تکرار نمی‌شه،
‫پس...
‫با کمال میل می‌شنویمش.
‫بخون دیگه.
‫«کف دستانمان را در گچ غوطه‌ور ساختیم تا...»
‫«دستانمان از هم جدا نشوند...»
‫«و...»
‫بخون دیگه گریسی.
‫بار از این ساکت‌تر نمی‌شه‌ها.
‫نه، اِم...
‫آره، تا تهش بخون.
‫- آره، بخون دیگه. ‫- تا تهش بخون.
‫تموم شد.
‫پس از اولش بخون.
‫نه، همـ... ‫همین بود...
‫خب، شاید بهتر باشه حالا که می‌دونیم...
‫چقدر کوتاهه، از اول بخونیش.
‫بالاخره تهش «و» داشت دیگه.
‫سلام لیل،
‫اِم، اتفاق خیلی عجیبی رخ داده،
‫ولی، خب، نمی‌خواد نگرانم باشی.
‫با غازی مسابقه بوکس دادم.
‫داشت...
‫خب، داشت عوضی‌بازی درمی‌آورد،
‫الان هم اساتید ازم خوششون میاد؟
‫اِم، خیلی‌خب.
‫شرمنده که هی متوجه تماست نمی‌شم.
‫اِم...
‫لطفا بلایی سر حیوانی نیار.
‫یعنی...
‫خیال می‌کردم خودت می‌دونی، ‫وگرنه...
‫قبل از رفتنم...
‫بهت می‌گفتم بلایی سرشون نیاری.
‫خب... خیلی‌خب.
‫اِم، من با قطار دیگه‌ای میام.
‫باز هم متوجه تماست نشدم.
‫ببخشید، اینجا خیلی پرسروصداست.
‫اومدم با اساتید مشروب بخورم.
‫کاش تو هم پیشم بودی!
‫اِم... راستی، واسه چی ‫قطارت رو عوض کردی؟
‫سلام، گوشیم تو کیفم بود.
‫کاش تماست رو دیده بودم.
‫مشروب خوردن باهاشون فکر خیلی خوبی نیست.
‫تو که ازشون خوشت نمیاد،
‫پس بهتره بری خونه،
‫من هم خونه می‌بینمت.
‫سلام، اِم،
‫واسه چی بعدا با قطار دیگه‌ای میای، ها؟
‫مهم نیست.
‫فقط... با هر قطاری که شد بیا.
‫آخه راستش،
‫آدم باید مقداری برنامه‌ریزی کنه...
‫که ملت رو از ایستگاه قطار سوار کنه.
‫فقط... ‫بگذریم... همین.
‫عه، تلویزیون داره هنک رو نشون می‌ده!
‫آهای مگ! صداش رو بلند کن.
‫... در دانشگاه ریلتون...
‫دعوایی به شدت غیرعادی...
‫رخ داد،
‫ولی واقعه‌ای که اولش ‫شوخی مسخره‌ای جلوه می‌کرد،
‫در نهایت به چالشی جدی ‫برای رؤسای دانشگاه...
‫بدل شد.
‫خب، الان تو مراسم پی‌ریزی ساختمونی...
‫حضور داریم که هزینه ساختیش رو...
‫با تعدیل نیرو تأمین کردن!
‫ایول! ایول! ایول!
‫... یکی از غازهای محبوب ریلتون...
‫حاضرم روزی با یه غاز مسابقه بوکس بدم...
‫تا بودجه کاملم رو دریافت کنم!
‫بیا ببینم!
‫واقعا کل این حرف‌ها رو زده بودم؟
‫الان دارم بهش پیام می‌دم.
‫- به کی پیام می‌دی؟ ‫- به میسی.
‫- میسی کیه؟ ‫- خبرنگاره رو می‌گم.
‫سلام! همین الان می‌خواستم ‫باهات تماس بگیرم.
‫واسه چی هنوز اونجایی؟
‫دارم با تام و اشلی مشروب می‌خورم.
‫با کی؟ چی؟
‫صدات نمیاد.
‫دارم با تام و اشلی مشروب می‌خورم،
‫واسه همین دیرتر با قطار دیگه‌ای میام.
‫با تاکسی میام خونه.
‫باشه، خودم میام دنبالت.
‫بهم بگو قطارت کی می‌رسه.
‫اِم، هنوز نمی‌دونم.
‫باشه، خب، وقتی فهمیدی بهم پیام بده.
‫میام دنبالت.
‫فقط... فقط بهم بگو کی می‌رسی.
‫لیل؟ ‫گوشی دستته؟
‫اِم، آره.
‫باشه، باشه، بهت پیام می‌دم.
‫خیلی‌خب، خیلی دوستت دارم، ‫خیلی دوستت دارم.
‫باشه، اِم، چی؟
‫اِم...
‫نقاشی بالای مستراح...
‫واقعا شاهکاره.
‫باید یکی دیگه از این‌ها بخورم.
‫هنوز هم عاشق دکوراسیون مستراحه.
‫همین الان من رو بوسید.
‫چی؟
‫خیلی‌خب، وایستا ببینم،
‫داشتم شوخی می‌کردم، ‫بوسه واقعی نبود.
‫تام...
‫خیال می‌کردم داریم لاس می‌زنیم.
‫آره، داشتیم لاس می‌زدیم،
‫ولی بعدش گند زدی.
‫داشتم تلفنی با شوهرم صحبت می‌کردم.
‫درسته، داشتم شوخی می‌کردم.
‫کدوم آدم عاقلی کسی رو...
‫که داره با شوهرش حرف می‌زنه، می‌بوسه؟
‫- شوخیش همین بود دیگه... ‫- من متأهلم، تو هم متأهلی.
‫راستش...
‫ما جدا شدیم.
‫چند ماه پیش جدا شدیم. ‫می‌خواستم بهت بگم.
‫سعیمون رو کردیم.
‫کلی تراپی رفتیم، ‫ولی نتیجه خاصی نگرفتیم.
‫خب، متأسفم...
‫ولی هنوز هم حس می‌کنم ‫متوجه منظورم نشدی.
‫آخه چنین کاری...
‫چنین کاری...
‫مناسب نبود.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی خوش گذشت بچه‌ها...
‫وای لیل...
‫ولی من دیگه راه می‌افتم، اینه که...
‫خداحافظ.
‫[میخانه و رستوران «براس فیش»]
‫خیلی‌خب.
‫بفرمایین،
‫این یکی هم مال هنکه.
‫بهش بگو مهمون خودمه.
‫با این که کلاس‌هات رو ازت گرفت؟
‫نه.
‫منظورت چیه؟
‫کار ریاست دانشگاه بود.
‫نه‌خیر، کار خودش بود،
‫ضمنا، اگه بهت بگه ‫من ازش خواسته بودم،
‫بهت می‌گم داشتم همین‌جوری ‫یه چیزی می‌گفتم.
‫گمون نمی‌کردم واقعا گوش بده.
‫آخه کی به غر زدن آدم ‫ساعت دو بامداد گوش می‌ده؟
‫گریسی، اِم...
‫من اصلا طرفدار اشعار ساده‌گرا نبودم،
‫ولی باید بگم...
‫قرار نیست پارکینگت رو پس بگیری.
‫نه، نه...
‫- آماده‌ای که بریم؟ ‫- آره، بریم.
‫عه، بیا هنک، بیا.
‫- نه، نه، نمی‌خوام. ‫- نمی‌خوای؟
‫آره، دیگه بسه.
‫آهای بچه‌ها،
‫قهرمان فاتحمون...
‫- باید بره خونه. ‫- نه، نه...
‫نه!
‫من قهرمان نیستم...
‫- من قهرمان نیستم. ‫- دیگه باید بریم.
‫- چرا... ‫- دیگه باید بریم.
‫باید بریم.
‫آره، درسته، دیگه باید بریم، باید بریم.
‫دیگه باید بریم!
‫- نه‌خیر، هنوز نباید بریم. ‫- خیلی‌خب.
‫تو... اِم...
‫- همونیه که... اِم... ‫- آره.
‫خیال می‌کنی خیلی بامزه‌ای، مگه نه؟
‫استاد بی‌شعور.
‫خوشم اومد.
‫بیا، بیا...
‫غازها هم احساسات دارن، خب؟ ‫عین ما احساسات دارن.
‫خب، احساسات که دارن، ‫ولی عین ما ندارن.
‫به نظرت حرفت بامزه بود؟
‫خب، حقیقت بود.
‫کمی بامزه است، قبول نداری؟
‫می‌دونی به نظر من چی بامزه است...
‫وای! ‫وای، آهای!
‫- جریان چیه؟ ‫- وای!
‫کارت ضرب و شتم محسوب می‌شه!
‫زندانی می‌شی!
‫خودت زندانی می‌شی!
‫کسی زندانی نمی‌شه!
‫خدا مرده است...
‫و ما او را کشتیم.
‫منظور نیچه...
‫از این قرار نیست که باید ناامید باشیم...
‫و صرفا چون اعتقاد جادویی عصر خودمون رو...
‫رها کردیم، دیگه قرار نیست...
‫به معنایی برسیم.
‫نیچه هیچ‌انگار نبود.
‫«خدا مرده است...»
‫«و ما او را کشتیم.»
‫چنین مسئله‌ای ناامیدکننده نیست، ‫مایه پایکوبیه،
‫آخه با قتل خدا رها شدیم...
‫و می‌تونیم به باور نیچه،
‫مهم‌ترین کار عمرمون رو عملی کنیم...
‫معنای دنیا رو به همین شکل خودش درک کنیم...
‫و هرطور که خودمون می‌خوایم ‫معناسازی نکنیم.
‫یهو دیر شد،
‫واسه همین تصمیم گرفتم تو شهر بمونم.
‫حالا که دوباره اومدم نیویورک،
‫حس می‌کنم دوباره بیست و پند ساله شدم...
‫و انگار اون موقع...
‫کلی فرصت...
‫و غافلگیری رخ می‌داد، متوجهی؟
‫بگدریم، امیدوارم به حرفم گوش کرده باشی،
‫رفته باشی خونه،
‫تو تخت گرم و نرم خوابیده باشی...
‫و تونسته باشی تو بیمارستان بستری نشی.
‫هه‌هه.
‫خیلی‌خب، اِم، شب به خیر.
‫♪ خودم... ♪
‫♪ و خودت رو می‌بینم... ♪
‫♪ که دست در دست همدیگه ‫تو پارک قدم می‌زنیم... ♪
‫ساعته رو نگه می‌دارم.
‫می‌خوای تو خونه بذاریش؟
‫همیشه دوست خودم محسوبش می‌کردم.
‫[پیش‌نمایش قسمت بعدی]
‫تو که نگفته بودی مهمونی شام اساتیده.
‫نگفتم، آخه می‌خواستم بیاین.
‫شعرم رو تو مجله «آتلانتیک» چاپ کردن.
‫جون بودی، درسته؟ تونی هستم.
‫سلام.
‫داشتی با همسرم لاس می‌زدی.
‫آره...
‫هنک بابت اون اتفاق دلخوره؟
‫اتفاقی نیفتاده بود.
‫[تام]
‫سلام تام، الان وقت مناسبی نیست.
‫سلام جولی، خبری از مامان دارم.
‫داره از پیشمون می‌ره.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.