‫سلام بابا،
‫به ریلتون خوش اومدی.
‫فقط دو سه سوال ازت دارم.
‫چی شد که تو عروسیم شرکت نکردی؟
‫یا نخواستی تنها نوه‌ات رو ببینی؟
‫یا چطور تونستی ‫وقتی دور گردنم...
‫طناب بسته بودم، ولم کنی؟
‫همین،
‫همین سوالات رو دارم.
‫اگه خواستی جواب‌هات رو ‫روی کارت‌پستالی بفرست...
‫و برام پستش کن.
‫بعدش می‌تونیم باز هم ‫از همدیگه دوری کنیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫[عمارت تیلور]
‫«هنک خوش‌شانس» ‫«فصل یکم، قسمت ششم»
‫دارم میام تو!
‫بابا! برو بیرون!
‫وای!
‫هوم...
‫[واحد آپارتمانی دنج با نمای سنگ] ‫[ماهی ۳۸۲۰ دلار]
‫چیزی نمونده بود با دخترمون دوش بگیرم.
‫آره، شبانه اومد.
‫طبقه بالا، تو اتاق قدیمی خودش خوابید.
‫جریان چیه؟
‫هوم...
‫نمی‌خواست بگه، می‌خواست بگه.
‫اگه اتاقش رو باشگاه کرده بودیم،
‫چنین اتفاقی نمی‌افتاد.
‫شاید هم خیلی خوش‌هیکل می‌شد.
‫نیمه پر لیوان رو دیدی.
‫هوم.
‫سه‌شنبه پدرم رو دیدم.
‫چی؟
‫سوار ماشینم بودم.
‫می‌خواستم نگاهی بهش بندازم.
‫دیدمش.
‫چی گفت؟
‫یا چطور پیش رفت؟
‫صحبت نکردیم.
‫نمی‌خواستم دروغ بشنوم،
‫فقط می‌خوام بشنوم ‫به خاطر سالخوردگی،
‫بیکاری...
‫و پرستار پیدا کردن اومده اینجا.
‫قابل درکه.
‫می‌رم بدوم.
‫چه عالی.
‫کار مهمیه.
‫مامانمه.
‫آها، آره، چند وقته داره بهم زنگ می‌زنه.
‫به تو هم می‌زنه؟
‫باهاش صحبت کردی؟
‫نه، نه، من که نمی‌دونم بهش چی بگم.
‫واسه چی جواب تماس‌هام رو نمی‌دی؟
‫چون اسمت رو گوشیم می‌افته.
‫پدرت رو خیلی ناراحت کردی‌ها.
‫پیغامت رو برام پخش کرد.
‫عه، پیغام‌هام رو حذف نمی‌کنه.
‫کدوم پیغام رو می‌گین؟
‫آها، بهت نگفته بودم، ‫واسه بابام پیغامی گذاشته بودم.
‫بهش گفته بودم خوشمون نمیاد بیاد ریلتون.
‫حرف بی‌رحمانه‌ای بود.
‫خیلی ناراحت شد.
‫این‌قدر زیاده‌روی کردی...
‫که هنری می‌گه اول هفته آینده می‌ره.
‫می‌گه می‌ره کارولینای شمالی.
‫کارولینای شمالی چه خبره؟
‫آها،
‫محل سکونت یکی از دانشجویان ‫ارشدشه که هنوز اغفالش نکرده.
‫خونه گرون اونجاست.
‫هیولای «بیوولف» رو می‌گی؟
‫دومین همسرش رو می‌گم.
‫اون‌جوری شرایط زندگیش ‫خیلی وحشتناک می‌شه،
‫مجبور می‌شه آخرین روزهای عمرش رو...
‫تو خونه‌ای که هیچ ربطی ‫بهش نداره، به دور...
‫از خانواده سپری کنه...
‫اسم هیولائه هم گرندل بود.
‫خب، بهش بگو سفر به خیر،
‫هیولائه هم مامان گرندل بود.
‫هنک!
‫این مسئله برام خیلی مهمه.
‫اگه نیای...
‫و ازش نخوای بمونه، واقعا می‌ره.
‫من چنین کاری نمی‌کنم.
‫من دارم ازت می‌خوام.
‫هنک این آخر هفته نیست.
‫باید تو کنفرانسی شرکت کنه.
‫راست می‌گه؟
‫راست می‌گه که به کنفرانسی...
‫تو هریسبورگ دعوت شدم.
‫ای بابا، می‌تونی نری.
‫باید بین پدرت...
‫و کنفرانس منطقه‌ای بی‌ارزشی...
‫یکی رو انتخاب کنی.
‫[پیام به تونی: نظرم عوض شد. ‫باهات میام کنفرانس. میای دنبالم؟]
‫[جاده هریسبورگ]
‫خوبه که آدم‌ها کار مخصوص ‫خودشون رو داشته باشن.
‫می‌شه گفت این کنفرانس هم ‫کار مخصوص ماست.
‫تو هم عدل همون سالی ‫که من سخنرانی داشتم،
‫گفتی نمیام.
‫کم‌کم داشتم از دستت ناراحت می‌شدم.
‫خب، مشکلات زیادی داشتم دیگه.
‫آها، آره بابا، آره بابا.
‫آخه چندین هفته پیش، همین که...
‫دیدی اسم و عکس من رو ‫بزرگ بین سخنرانی‌ها زدن،
‫تصمیم گرفتی نمیای.
‫واقعا؟
‫اوهوم.
‫گمون کنم برداشتمون از معنی «بزرگ»...
‫فرق می‌کنه.
‫تو صفحه سومه. ‫صفحه سوم بهترین صفحه است.
‫وای...
‫دو صفحه دیگه عین سگ شکستش می‌دن.
‫بریم.
‫امیدوارم آشناهای پارسال رو نبینم.
‫- احتمالا نمی‌بینی. ‫- آشناهای پیرارسال رو هم نبینم.
‫لطفا کارت‌های روزنکرانتز ‫و سینیور گیلدنسترن رو بدین.
‫چند نفر امروز چنین شوخی‌ای کردن؟
‫از برادران نیچه بیشتر شنیدمش.
‫نه‌خیر، نشنیدی.
‫دیورو و کانیگولا هستیم.
‫صفحه سوم رو می‌بینین؟
‫عه، عه.
‫خبر نداشتم گریسی هم میاد.
‫زود باش، سبیل مصنوعیم رو بده.
‫تو که ریش داری.
‫درسته.
‫پس دندون مصنوعی آستین پاورزم رو بده.
‫خیلی لطف دارین.
‫اونجا رو باش، چقدر تحویلش می‌گیرن.
‫به زودی می‌فهمن احمقه.
‫چاپ شعرش تو «آتلانتیک» خیلی شانسی بود.
‫عین قضیه میمون نامتناهی شد؟
‫میمون نامتناهی؟
‫نه بابا.
‫بیست‌تا میمون بسه،
‫تازه، می‌تونن استراحت هم بکنن...
‫و یه ماشین تحریر بیشتر لازمشون نمی‌شه.
‫ده دقیقه‌ای همون شعر رو می‌نویسن.
‫بیا.
‫نه، نه، اول مشروب بخوریم.
‫بیا.
‫باورم نمی‌شه...
‫اولین شعرت بود که تو «آتلانتیک» چاپ کردن.
‫خارق‌العاده است.
‫خیلی هم پرجزئیات بود.
‫با خودکار می‌نویسی یا با اسکالپل؟
‫ای بابا، لطف دارین.
‫واقعا همه‌تون خیلی بهم لطف دارین.
‫راستش، نمی‌دونم بعدش چی می‌شه.
‫صرفا سعی می‌کنم ‫حال و هوای الان رو...
‫تمام و کمال حس کنم.
‫- ملک‌الشعرا تو موقعیت ساعت پنجمونه. ‫- دکتر گریلوئه!
‫چی؟
‫خانم دوبوا،
‫وقتی شعرتون رو تو «آتلانتیک» خوندم،
‫دفتر غزل‌واره‌هاتون رو دوباره خوندم.
‫به برنامه درسی سمینار تابستونیم ‫اضافه‌اش کردم.
‫وای.
‫دارم گزیده‌ای از اشعار رو...
‫واسه گلچینی از اشعار معاصر ‫که اشعار سنتی رو...
‫به شکل نویی ارائه می‌دن جمع‌آوری می‌کنم.
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫یکی از اشعار ویلانل شما رو هم لحاظ کنم.
‫بیا بعدا با هم مشروب بخوریم.
‫خیلی خوشحال می‌شم.
‫خیلی...
‫آره، به خاطر دارمت.
‫کلاه پرداری به سر داشتی،
‫ولی پرش رو باد برد...
‫و تو مشروب خانمی افتاد، درسته؟
‫اِم، خودت بودی.
‫خب، ترجیح می‌دم من رو ‫با آثارم به خاطر بیارن...
‫- خب... ‫- ... ولی همین هم قبوله.
‫هنک رمان‌نویسه،
‫واسه همین کارش حکم می‌کنه بی‌شعور باشه.
‫آها.
‫سخنرانیت کیه؟
‫فردا بعدازظهره.
‫راجع به بوم‌فلسفه تو دنیای پساروی ‫مقاله‌ای نوشتم.
‫تو چی هنک؟
‫سخنرانی نمی‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی سخنرانی می‌کنی یا نه؟
‫خب، داشتی از مقاله آپیا...
‫تو «تایمز» یکشنبه هفته پیش می‌گفتی.
‫خیلی مزخرف بود.
‫بیوه‌مردی پیام فرستاده بود...
‫که ببینه خوندن آثار همسر مرحومش ‫اخلاقیه یا نـ...
‫عذر می‌خوام.
‫و ازش خواسته بود اصلا چنین کاری نکنه.
‫اِم، مارتینی جین ‫با زیتون اضافه لطف کنین.
‫[فهرست سخنران‌ها]
‫ممنون.
‫چنین کاری اشتباهه.
‫چه کاری؟
‫زنی رو می‌گم که تا اینجا دنبالش اومدی.
‫«آنا هاوارد،»
‫«استاد ادبیات تطبیقی...»
‫«در دانشگاه میشیگان.»
‫با این که خیلی وسوسه‌انگیزه،
‫جبران هوس‌رانی با هوس‌رانی ‫از نظر اخلاقی جالب نیست.
‫نباید می‌اومدم اینجا.
‫تو که طرفدار دوآتشه منی.
‫اسمم رو تو صفحه سوم زدن.
‫می‌ترسم کار احمقانه‌ای ازم سر بزنه.
‫بذار مشروب مهمونت کنم.
‫بعدش می‌تونی بری سالن ماساژ، ‫بریم حمام بخار.
‫هر کار احمقانه‌ای که خواستی بکن،
‫ولی اون رو نکن،
‫آخه بعدا پشیمون می‌شی.
‫کی می‌خوام بفهمم...
‫که دیگه تو اتاق هتل خوش نمی‌گذره؟
‫بالاخره وقتی آدم جوانه، ‫کلی پتانسیل داره،
‫جایگزین خفنی واسه اتاق‌خواب داغون آدمه...
‫که رخت‌خواب تمیز هم داره،
‫ولی آدم بالاخره...
‫به فکر...
‫کل بدبخت‌هایی که قبل از خودش ‫ساکن اتاقه بودن می‌افته.
‫وای، خیلی غم‌انگیزه.
‫کل اون بدبخت‌ها...
‫امید واهی داشتن...
‫که تو بار با یکی آشنا بشن ‫و باهاش سکس کنن.
‫♪ خوش‌لباس بودن رو بی‌خیال ♪
‫♪ بهتره همچنان به فکر ‫جذب کردنم باشی، خودم می‌دونم... ♪
‫♪ اگه بخوام... ♪
‫سلام!
‫کمک می‌خوای؟
‫سلام، آره.
‫می‌شه این رو همون جلو بذاری؟
‫بالاخره داری وسایلت رو می‌بری؟
‫مامان، چند بار باید حرفش رو بزنیم؟
‫خیلی اذیت می‌شین...
‫که کمی از وسایلم...
‫خونه خودتون بمونه؟
‫خیال می‌کردم از این حرف‌ها خوشت میاد.
‫خیال می‌کردم واسه همین ‫با این که خودت انبار بزرگی داری،
‫وسایلت رو اینجا نگه می‌داری.
‫این رو بذار تو صندوق.
‫جایی می‌ری؟
‫آره، با راسل دعوام شد،
‫واسه همین پیشنهادت رو قبول می‌کنم.
‫کدوم پیشنهادم رو می‌گی؟
‫باهات میام نیویورک زندگی کنم.
‫خیلی‌خب، بیا... اِم...
‫بیا از اول صحبت کنیم.
‫وخامت دعواتون در چه حده؟
‫به تو ربطی نداره.
‫جولی!
‫مامان.
‫شما ازدواج کردین.
‫نمی‌شه با اولین دعوای بزرگتون...
‫همین‌جوری فرار کنی.
‫اولین دعوای بزرگ.
‫مامان، راسل واقعا عین...
‫مامان!
‫راسل خیلی...
‫عصبانیم می‌کنه...
‫و راستش رو بخوای، ‫همه‌اش تقصیر باباست.
‫واسه چی؟
‫آخه اون شغل رو براش جور کرد...
‫و به همون خاطر نابود شدیم.
‫بدجوری نابود شدیم.
‫راستش، گمون کنم طی یه ماه اخیر...
‫بیش از ده بار سکس کرده باشیم.
‫- عه، واقعا؟ ‫- واقعا.
‫خودش هم عین سابق خودارضایی نمی‌کنه،
‫پس یعنی قطعا داره بهم خیانت می‌کنه.
‫جولی.
‫عزیزم، به نظرت...
‫به نظرت واقعا داره خیانت می‌کنه؟
‫آخه...
‫آره.
‫- ♪ وقتی حالت خراب می‌شه، ♪ ‫- آره، سر کارم.
‫- ♪ از خودت دورش نکن... ♪ ‫- بهترین زمان صحبت کردنه.
‫♪ نگهش دار... ♪
‫... ولی هیچی نیاوردن.
‫هیچی نیاوردن.
‫مثلا وقتی خودم می‌رم خونه‌اش، ‫کیک موزی...
‫کیک کدو سبز،
‫یه بطری شراب یا یه چیزی می‌برم،
‫ولی الان سومین باره...
‫که دست‌خالی میاد...
‫و به نظرم بی‌احترامی محسوب می‌شه.
‫با این اوصاف دیگه بهتره دعوتش نکنم.
‫به نظرم بهتره دعوتش نکنم!
‫عذر می‌خوام.
‫♪ سیگارت رو حس کن ♪
‫♪ دهنت رو حس کن ♪
‫♪ شتاب آب جوی رو حس کن ♪
‫♪ صدای خوش‌آیندیه ♪
‫♪ روح در رو قفل کرده ♪
‫♪ تو رو گیج کرده ♪
‫♪ اگه مضطربی... ♪
‫هنک؟
‫بابا؟
‫چطوری...
‫ظاهرا باهام مشکلی داری.
‫یه دلیل هم بیشتر نداره.
‫چطور تونستی ولمون کنی؟
‫چطوری تونستی...
‫من رو اون شکلی ول کنی؟
‫سوال منصفانه‌ایه.
‫ببین پسرم،
‫از سه مسئله...
‫راجع به اون شرایط خبر نداری.
‫در واقع، گمون کنم...
‫وقتی اون سه مسئله ساده رو...
‫بهت بگم، کاملا درکم کنی.
‫در واقع،
‫شاید حتی خوشحال بشی.
‫اولیش...
‫وای، اینجا چقدر داغه.
‫می‌شه ردیفش کنی...
‫که بیشتر بخار بزنن؟
‫♪ داره قدم می‌زنه ♪
‫♪ تمام تلاشش رو می‌کنه... ♪
‫♪ که پا جای پای باباش بذاره ♪
‫♪ جانی کوچولو بود، ‫من سه متر بودم ♪
‫♪ می‌تونستم یه کتاب بنویسم... ♪
‫♪ از پدر و پسری، کارهاشون ‫و شکل و شمایل زندگیشون... ♪
‫♪ ینویسم ♪
‫♪ بهش سوت زدن... ♪
‫♪ با دندون رو یاد دادم ♪
‫♪ بهش ضربه مایل گلف رو یاد دادم ♪
‫♪ آها... ♪
‫ از معدود حیواناتیه...
‫که تا آخر عمرش ‫جفتش رو عوض نمی‌کنه.
‫♪ قهرمان دیگه‌ای واسه خودت ‫پیدا کن جانی ♪
‫♪ نمی‌خوام الگوت من باشم ♪
‫♪ قهرمان دیگه‌ای واسه خودت ‫پیدا کن جانی ♪
‫♪ من بابای سزاواری نیستم ♪
‫الو؟
‫هنک؟
‫از ته راهرو صدای مهمونی میاد.
‫صدای خانم میاد.
‫ساعت چنده؟
‫به این زودی خوابیدی؟
‫آره. صبح سخنرانی دارم.
‫میای دیگه، مگه نه؟
‫معلومه.
‫هنوز چندین ساعت مونده.
‫اذیت نکن دیگه، ‫باید حواسم رو پرت کنم.
‫♪ ملت هنوز... ♪
‫♪ صبح تا شب منتظرن ♪
‫♪ کی آزاد می‌شن؟ ♪
‫♪ اگه طرفدار آزادی‌ایم، ‫دست رو دست نذارین ♪
‫♪ یعنی دست رو دست می‌ذارن ‫و اصلا بهش نمی‌رسن؟ ♪
‫♪ آزادی مفت به دست نمیاد! ♪
‫- ♪ آزادی مفت به دست نمیاد! ♪ ‫- عه، نوشیدنی مخصوصشون چیه؟
‫ودکا و نوشابه داریم،
‫به علاوه...
‫سودا با ودکا هم داریم.
‫وای، چه انتخاب سختیه.
‫گمون کنم نوشابه با ودکا بخورم؟
‫می‌رم صدای چند خانم رو دنبال کنم.
‫به سلامتی.
‫باورش دشواره،
‫ولی این افراد برخی از اساتید...
‫بالاتر از سطح متوسطن.
‫واسه چی اینجا جمع شدن؟
‫یعنی دنیا رو عوض می‌کنن؟
‫اگه چاپ آثارشون تو مجله‌ای آکادمیک...
‫که چهل نفر خواننده داره...
‫کل دنیا رو عوض نکنه، ‫تأثیری ندارن.
‫نه، این افراد دارن بدجوری ‫با همدیگه رقابت می‌کنن.
‫چه بدونم.
‫بحث پایان‌نامه برانگیزنده جداست،
‫ولی قراره مارجوری دی‌کامپوز هم حاضر بشه.
‫- از دانشگاه اموری میاد؟ ‫- آره.
‫دارن با هم میجنگن...
‫که ببینن کدومشون می‌تونه...
‫بیش از بقیه بی‌خبر از همه‌جا باشه.
‫اِم... شاید کمکی از دستم بربیاد.
‫حتما نسخه چاپیش رو بگیر.
‫واسه چی؟
‫اِم، به خاطر ویروس می‌گم.
‫کدوم ویروس رو می‌گی؟
‫- خبر ندارین؟ ‫- نه.
‫وای.
‫دارن ویروسی کامپیوتری ‫تو وای‌فای هتل پخش می‌کنن.
‫وای، نه.
‫هکری از بیرون هتل ‫کل سامانه‌شون رو ویروسی کرده.
‫کی کرده؟
‫تقریبا یه ساعت پیش کرده.
‫وای خدایا!
‫گروه فناوری اطلاعاتی ‫اهل زوریخ دارن درستش می‌کنن،
‫ولی من آثار چهار سال اخیرم رو ‫از دست دادم،
‫خلاصه... کابوس وحشتناکیه.
‫خیلی متأسفم.
‫احتمالا روی شما تأثیری نذاره،
‫آخه فقط با استفاده ‫از برنامه‌های خاصی فعال می‌شه.
‫عجب.
‫- با «ورد»، «گوگل داکس»... ‫- آها، اشکالی نداره.
‫یا... اِم...
‫«پاورپوینت» و «کی‌نوت» فعال می‌شه.
‫وای خدایا!
‫- چی؟ ‫- ای بابا!
‫همه‌چی رو شامل می‌شه.
‫ببینین چی می‌گم،
‫هاردتون رو نابود می‌کنه. ‫موفق باشین.
‫- وای نه، نه. ‫- من ارائه‌ام رو با «کی‌نوت» درست کردم.
‫آره ولی من فردا سخنرانی دارم. ‫دو بار هم سخنرانی دارم!
‫دو بار سخنرانی دارم.
‫باید لباس‌های قشنگم رو دسته‌بندی کنم؛
‫آخه فروش وسایل دسته‌دوم ‫واسه خیریه است.
‫خودم می‌دونم!
‫خودت تو برگزاریش نقش داشتی!
‫حرف نداره.
‫می‌تونیم هر شب رو ‫تو نیویورک این‌طوری بگذرونیم.
‫هوم.
‫تو نیویورک می‌شه کلی کار شبانه کرد.
‫آره، ولی مگه از این بهتر هم داریم؟
‫خیلی‌خب، برو کنار.
‫چیکار می‌کنی؟
‫لطفا از کمدم فاصله بگیر.
‫نه! اون یکی رو برندار! وای!
‫می‌بینم واسه خودت قهوه خریدی.
‫کار هوشمندانه‌ای کردی.
‫اینجا دارن اسید باتری به خوردمون می‌دن.
‫هنک هستم.
‫آنا هستم.
‫از سخنرانانی، درسته؟
‫استاد برونته‌ای؟
‫درسته.
‫کجا درس خوندی؟
‫دانشجوی نورث‌وسترن بودم.
‫ارشدت رو کجا گرفتی؟
‫دانشگاه کلمبیا.
‫آها، گمون کنم آشنای مشترکی داشته باشیم.
‫هوم.
‫هنری دیورو رو نمی‌شناسی؟
‫هنری؟
‫معلومه.
‫آره، استاد راهنمام بود.
‫از اساتید خوبم بود.
‫فقط استادت بود؟
‫خب، تو دوران دانشجویی ‫روی تو هم نظارت داشت یا...؟
‫نه،
‫ولی می‌دونی روی تو بود.
‫من پسرش هستم.
‫باهام کاری داری؟
‫کار خاصی ندارم.
‫خب، دروغ گفتم.
‫اصلا بهت نگفته بود...
‫پسری هم‌سن خودت داره؟
‫آره، از وجودت خبر داشتم.
‫اصلا بهم ابراز علاقه نکرده بود یا...
‫خاطره خوشی ازم نداشت؟
‫خوب یادم نمیاد.
‫به خودت چی؟
‫حس می‌کنی براش مهم بودی؟
‫به نظرت اهمیت دادن...
‫در توانش هست؟
‫بهتره باهاش صحبت کنی.
‫آدم...
‫خوبیه.
‫واقعا؟
‫[به سی و سومین کنفرانس سالانه ‫علوم انسانی خوش آمدید]
‫[سخنرانی تأثیر اشعار و آثار غیرادبی]
‫... صداش شاعرانه است، ‫خیلی منحصر به فرده،
‫شیوه بیانش، ‫به کار بردن عبارات بلاغی،
‫استفاده از ابزار بلاغی،
‫وقتی می‌خواد محیطی شهری رو...
‫توصیف کنه، واژگان وابسته...
‫و ترکیب جملات رو حتما...
‫به کار می‌بره و در عین توصیفش،
‫از نو احیاش می‌کنه...
‫گمون کنم مجبورم باهات مخالفت کنم فرانـ...
‫خیلی‌خب!
‫وای، شروع شد!
‫واسه چی می...
‫چطور ممکنه کسی...
‫نفهمه جایگاه مناسبی نداره؟
‫آخه اگه به طور غریزی متوجه نشه،
‫کلی سرنخ دیگه هست.
‫کافیه نگاهی به اطرافش بندازه.
‫هفتصد کانال تلویزیونی داریم،
‫ولی یکیشون هم مخصوص شعر نیست.
‫حالا طرف مهم‌ترین دستاورد کاریش رو...
‫به ارمغان آورده...
‫و هفت نفر تو این مراسم مسخره...
‫شرکت کردن.
‫حداقل من می‌دونم مهم نیستم.
‫عه، اون یکی شبیه خاویر باردمه.
‫بلچر در اشعارش...
‫لفاظی شاعرانه انقلابی‌ای رو ‫به کار می‌بره...
‫که فقط تو...
‫[سالن استراحت]
‫♪ اخیرا به افرادی که باهاشون ‫آشنا می‌شم فکر می‌کنم ♪
‫♪ به کارواش نبش خیابون... ♪
‫♪ و حفره خیابونمون فکر می‌کنم ♪
‫♪ به درد مچ پام ‫موقع کفش پوشیدن فکر می‌کنم... ♪
‫♪ و با خودم می‌گم فردا رو می‌بینم یا نه؟ ♪
‫♪ خدایا، ما رو بابت کارهای ضروریمون ببخش ♪
‫♪ اگه ما رو ببخشی، ‫ما هم می‌بخشیمت ♪
‫♪ این‌قدر همدیگه رو می‌بخشیم ‫که از حال بریم ♪
‫♪ بعدش تو بهشت سوت‌زنان ماهی‌گیری می‌کنیم ♪
‫♪ من عضو ارتش بودم، ‫ولی اصلا سنگر حفر نکردم ♪
‫♪ قبلا انگشت‌هام رو ‫با آچار شلاقی خرد می‌کردم ♪
‫♪ می‌رفتم شهر که مشروب بخورم ♪
‫♪ دخترها رو نیشگون می‌گرفتم ♪
‫♪ ولی گمون نکنم اصلا ‫متوجه حضورم شده بوده باشن ♪
‫♪ خدایا، ما رو بابت کارهای ضروریمون ببخش ♪
‫♪ اگه ما رو ببخشی، ‫ما هم می‌بخشیمت ♪
‫♪ این‌قدر همدیگه رو می‌بخشیم ‫که از حال بریم ♪
‫♪ بعدش تو بهشت سوت‌زنان ماهی‌گیری می‌کنیم ♪
‫نه!
‫اذیت نکن دیگه!
‫آفرین، آفرین!
‫نه. نه...
‫نه، نمی‌خوام توضیح بدی.
‫خب، پس...
‫نباید یه ماه آزگار ‫هر شب تا دیروقت بیرون می‌موندی.
‫اگه می‌خواستی با من باشی، ‫چنین کاری نمی‌کردی.
‫مرتب کردم صندلی‌ها ‫چقدر طول می‌کشه؟
‫سی‌تا صندلی بیشتر ندارین،
‫هر صندلی هم پنج ثانیه طول می‌کشه.
‫اصلا منطقی نیست راسل!
‫ریاضیاته دیگه!
‫خیلی‌خب، می‌خوام حرفی بزنم...
‫که از شنیدنش خوشت نمیاد.
‫امکانش نیست که واقعا ‫کارش تا دیروقت طول بکشه؟
‫آره، ولی سوالم اینه ‫که «واسه چی تا دیروقت کار می‌کنه؟»
‫چون کاری پیدا کرده ‫که از من دور بشه،
‫عین تو که کاری پیدا کردی ‫تا از بابا دور بشی.
‫این‌طور نیسـ...
‫من کـ...
‫من کاره رو به این دلیل قبول نکردم.
‫وای، بی‌خیال، منم دیگه.
‫آره، خودم می‌دونم دارم با کی حرف می‌زنم.
‫خیلی‌خب، خونسرد باش.
‫دچار مشکلاتی شدین.
‫درک می‌کنم.
‫نه‌خیر، نمی‌کنی.
‫خیلی‌خب، پس یعنی رابطه تو و بابا بی‌نقصه؟
‫نه‌خیر.
‫نه جولی، مشکلاتی جزئی داریم،
‫ولی مشکلاتمون جزئیه...
‫و وقتی مشکل بزرگ‌تری پیش بیاد،
‫حلش می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، یعنی می‌خوای ‫من هم چنین کاری بکنم؟
‫- آره. ‫- می‌خوای...
‫مشکلم رو با راسل حل کنم،
‫باهاش زندگی کنم...
‫و بیست و پنج سال دیگه...
‫با انکار مشکلات ولش کنم؟
‫وای!
‫وای خدایا.
‫سوار ماشین شو.
‫می‌ریم با راسل صحبت کنیم.
‫نه‌خیر، نمی‌ریم.
‫همین‌جا می‌مونیم.
‫می‌خوام بازی رو تموم کنم.
‫سوار ماشین شو.
‫نه!
‫کارت خیلی بالغانه بود.
‫برو دیگه!
‫می‌زنی! ایول!
‫ای بابا!
‫[تونی: کجایی؟]
‫کمی واسه مشروب خوردن زود نیست؟
‫افتضاح بود.
‫چی افتضاح بود؟
‫سخنرانیم رو می‌گم.
‫می‌شه گفت خوشحالم که نیومده بودی.
‫مهم نیست.
‫اصلا نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫می‌شه واسه من هم همین رو بیارین؟
‫اِم...
‫بهتر نیست از وسطش شروع کنی؟
‫ظاهرا پارسال مقاله‌ای از دستم در رفته بود.
‫ظاهرا...
‫مقاله‌ای تو سومین شماره ‫فصل‌نامه علوم اعصاب...
‫که پارسال چاپ شده بود، کل حرف‌هام رو...
‫راجع به علوم اعصاب ‫و قضاوت اخلاقی رد کرده بود...
‫و الان که فکر می‌کنم،
‫احتمالا بهتر بود...
‫می‌خوندمش.
‫خب، بیا...
‫بیا اهمیتش رو بررسی کنیم.
‫از نظر کی رد شده بود؟
‫اصلا چند نفر داشتن سخنرانیت رو ‫تماشا می‌کردن؟
‫چه فرقی می‌کنه؟ ‫تحقیقات خودم بود.
‫صرفا دارم سعی می‌کنم ‫درست و حسابی بررسی کنیم، خب؟
‫در حد مردن بیمار رو تخت جراحی که نیست.
‫از اون‌جایی که نمی‌تونستم ‫یادداشت‌هام رو باز کنم،
‫آبروم بیش از پیش رفت.
‫وای‌فای هتلمون ویروسی شده بود.
‫شنیدم شایعه بوده.
‫وای خدا...
‫ادامه بده.
‫دیگه چیزی نشد ‫که بخوام بگم.
‫یه پا کابوس بود.
‫دیگه نمی‌تونم برگردم اینجا.
‫به نظرم داری الکی بزرگش می‌کنی.
‫دیروز یا پریروز که اون‌قدرها...
‫برات مهم نبود.
‫به نظرم داری غرق احساساتت می‌شی...
‫معلومه که دیروز هم برام مهم بود.
‫طی سه سال اخیر ‫داشتم روش کار می‌کردم.
‫تو که سه سال اخیر...
‫مشغول سکس کردن...
‫و تقلب تو راکت‌بال بودی.
‫خودم کنارت بودم، شاهد بودم.
‫سکس‌هات رو نمی‌گم.
‫رفیق!
‫اگه فقط شاهد همین‌ها بودی،
‫اصلا کنارم نبودی.
‫واقعا الان داریم بحث می‌کنیم؟
‫آخه...
‫این کارها نباید مهم باشن،
‫این سیرک اساتیدی که هر سال ‫توش شرکت می‌کنیم، مهم نیست.
‫آخه مسخره کردن این افراد...
‫یکی از سرگرمی‌های اساسی رفاقتمونه.
‫نه‌خیر، نیست.
‫ما مدل موشون رو مسخره می‌کنیم.
‫اهمیت دادنشون رو که مسخره نمی‌کنیم.
‫من کمی...
‫مسخره کرده بودم.
‫حالا متوجه شدم.
‫دلیلش رو درک نمی‌کنم.
‫بی‌خیال استاد بودن شدی.
‫بی‌خیال نوشتن شدی.
‫تقریبا از کل کارهایی...
‫که برات مهمن، فاصله گرفتی.
‫سال به سال از اهمیتشون کاسته می‌شه...
‫و خودت افسرده‌تر می‌شی.
‫اصلا دلیلش رو درک نمی‌کنم.
‫چیزهایی مهم‌تر از کار هم هستن.
‫من همسر و بچه دارم.
‫خودم می‌دونم در این زمینه موفق نبودی.
‫عذر می‌خوام،
‫ولی واسه خودم خیلی مهمه،
‫اینه که...
‫اوضاعتون چند شب پیش...
‫تو مهمونی شامتون ‫چندان خوش‌آیند جلوه نمی‌کرد.
‫خیلی خفن می‌شه.
‫داری عین برنامه‌های واقع‌نما رفتار می‌کنی.
‫وقت استراحتم ده دقیقه دیگه تموم می‌شه.
‫خیلی ممنون که باهامون صحبت می‌کنی.
‫خواهش می‌کنم.
‫همیشه حاضرم بشینم ‫و مشکلات رو با صحبت حل کنم.
‫آره، ده دقیقه بیشتر صحبت نمی‌کنی.
‫برنامه کاری بار که دست من نیست، خب؟
‫آقای تراویس برنامه کاری بار رو می‌چینه.
‫- منظورم اینه که اصلا ندیدمـ... ‫- من که چندین بار بهت گفتم...
‫نفس بکشین!
‫نفس بکشین،
‫آخه اگه عصبانی باشیم، ‫به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسیم.
‫موافقم.
‫خیال کردی روش‌های خونسردیت...
‫تو هر موقعیتی به کار میان؟
‫با بابا هم همین کار رو می‌کنی؟
‫آخه کم‌کم دارم تو دعواتون...
‫به خودش هم حق می‌دم.
‫دعوا کجا بود؟
‫ما که دعوامون نشده.
‫اِم، خب، راستش رو بخواین،
‫از دید بقیه انگار مشکلاتی دارین...
‫خانم دیورو.
‫نه‌خیر، هیچ مشکلی نداریم.
‫پس واسه چی تو بار ‫مردان دیگه رو می‌بوسی؟
‫چی؟
‫بعدا برات تعریف می‌کنم.
‫تو از کجا خبر داری...
‫خیلی‌خب، ببخشید،
‫چند روز پیش که بدجوری وحشت کرده بود،
‫بهم زنگ زده و برام تعریف کرده بود.
‫کی رو بوسیدین؟
‫خیلی‌خب، ببینین،
‫پدرتون به خاطر آسیب‌های روانی دوران کودکیش،
‫دچار عذاب روانی شده،
‫یعنی هیچ ربطی به من نداره.
‫وای خدایا، چنین مشکلی خیلی جدیه.
‫خب، پیش روان‌پزشک می‌ره؟
‫نه.
‫- خب، حتما باید بره. ‫- آره.
‫راستش، یکی از مشتریان بارمون...
‫تراپیسته،
‫ولی خودش می‌ره روان‌پزشک...
‫که مشکلات خودش رو حل کنه، خب؟
‫می‌گه حرف نداره.
‫می‌تونم کارتش رو براتون بگیرم.
‫نه، ممنون.
‫می‌شه دیگه این شرایط رو...
‫با زندگی مشترک من مقایسه نکنیم؟
‫- باز هم می‌گم... ‫- اصلا منصفانه نیست.
‫خانم دیورو، گمون کنم خودتون...
‫متوجه شرایط نیستین.
‫حمایت من از جولی...
‫خیلی از حمایت هنک از شما بیشتره.
‫عه، واقعا؟ ‫از چه نظر؟
‫اگه جولی ازم بخواد بریم نیویورک، ‫حاضرم برم.
‫- اگه ازم بخوای، حاضرم بریم. ‫- واقعا؟
‫آره، معلومه.
‫- خیلی لطف داری. ممنون. ‫- معلومه که میام.
‫پس واسه چی داری بهش خیانت می‌کنی خفن خان؟
‫- مامان! ‫- وای! خیانت نمی‌کنم.
‫جولی باهات مخالفه.
‫- چی؟ اصلا خیانت نمی‌کنم! ‫- نه‌خیر، مخالف نیستم!
‫- اصلا خیانت نمی‌کنم! ‫- خودم می‌دونم! باور می‌کنم!
‫چی؟
‫- به خودش هم گفتم! ‫- ما که واسه همین...
‫پس واسه چی عین سابق ‫خودارضایی نمی‌کنی، ها؟
‫- وای! خیلی‌خب، وایستین ببینم! ‫- جواب بده ببینم!
‫- مامان! ‫- خودت بحثش رو پیش کشیده بودی!
‫تو که نباید بهش بگی!
‫خودت تو خونه بحثش رو ‫پیش کشیده بودی!
‫- اصلا این‌طور نیست! ‫- من بحثش رو پیش نـ...
‫واسه چی بحثش رو پیش کشیده بودی؟
‫عین سابق خودارضایی می‌کنی.
‫اصلا واسه چی باید بحثش رو پیش بکشم؟
‫عجب خائنی هستی!
‫خودت هم باید بری تراپی!
‫واقعا باید بری پیش روان‌شناس.
‫واقعا باید برین تراپی. ‫بهتره با همدیگه...
‫برین مشاوره زوجین! آره!
‫واقعا به همدیگه میاین.
‫به نظرم صحبتمون خیلی قشنگ پیش رفت.
‫بشینین، بیاین باز هم صحبت کنیم.
‫تونستیم صحبت کنیم، ‫هشت دقیقه هم اضافه اومد!
‫- موفق باشین. ‫- کجا می‌ری؟
‫- نرین. ‫- خودت من رو رسونده بودی!
‫حاضرم باهات بیام نیویورک.
‫- واقعا حاضری؟ ‫- آره، معلومه.
‫یه لحظه بهم فرصت بده.
‫اگه بیش از سی ثانیه طول کشید،
‫بگو باید جایی بریم.
‫سلام هنک.
‫ممنون که سری به سخنرانیم زدی.
‫یه لحظه خیال کردم اومدی تکه بندازی.
‫تکه بندازم؟
‫متأسفم.
‫اِم...
‫چیه؟
‫خب، تعداد حضار رو می‌گم.
‫- یعنی... ‫- آها.
‫وقتی تعداد سخنرانان از حضار بیشتر باشه، ‫خیلی دشوار می‌شه.
‫همه‌مون تجربه‌اش رو داشتیم.
‫نه، نه بابا.
‫همون‌طور پیش رفتیم...
‫و سخنرانیمون رو به کارگاه تبدیل کردیم.
‫خیلـ...
‫خیلی‌وقت بود چنین مکالمه...
‫نیروبخشی نداشتم.
‫نمی‌دونم خودم تازه خودم رو پیدا کردم...
‫یا دنیا تازه داره کشفم می‌کنه،
‫ولی می‌خوام تی‌شرتی بپوشم...
‫که روش نوشته باشه:
‫«من از اولش هم...»
‫«داشتم شعر می‌گفتم.»
‫شاید واحد زمانی دیگه‌ای به کار بردم.
‫یوهو.
‫تو دانشگاهمون می‌بینمت.
‫چاپ شعرت تو «آتلانتیک» رو تبریک می‌گم.
‫♪ دارم تو اون جاده تنهایی... ♪
‫♪ قدم می‌زنم ♪
‫♪ باد شدیدی می‌وزه ♪
‫♪ هوا خیلی سرده ♪
‫خب...
‫چطور پیش رفت؟
‫جولی هنوز اینجاست؟
‫مشکلاتی دارن.
‫خب، خودم می‌دونستم، ‫ولی رفت خونه یا نه؟
‫اینجا که نیست، مگه نه؟
‫می‌دونی چیه؟
‫مشکل از زندگی مشترک خودشونه...
‫و به زندگی مشترک ما ‫هیچ ربطی نداره.
‫کی گفته ربطی داره؟
‫کسی نگفته،
‫ضمنا،
‫گمون کنم...
‫دیگه دخالتی نکنم.
‫راستش، به نظرم نسل جدید...
‫اصلا نمی...
‫زندگی مشترک رو بازی‌ای محسوب می‌کنن...
‫که می‌تونن هر حرفی بزنن، ‫هر کاری بکنن...
‫و همه‌چیزشون رو در هر زمینه‌ای...
‫با همدیگه در میون بذارن...
‫و کل این کارهاشون...
‫هم باید تو رابطه‌شون...
‫با همدیگه سازگار باشه.
‫خودم نمی‌فهمن منظورم چیه،
‫ولی...
‫خدا رو شکر که زندگی مشترک ما ‫اون شکلی نیست.
‫آره، خیلی‌خب.
‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫آره.
‫تا حالا حس کردی ‫انگار بغل زندگی خودتی؟
‫حس می‌کنم...
‫دارم کسی رو که عین خودمه تماشا می‌کنم...
‫و کارهای زیادی ازش سر می‌زنه،
‫من هم می‌خوام صداش کنم و بگم:
‫«مشکلت چیه؟»
‫گمون کنم می‌خوام ‫دوباره زندگی کنم.
‫احترام قائل می‌شم.
‫خیلی‌خب،
‫می‌خوای از نیویورک شروع کنیم؟
‫حتما.
‫خیلی‌خب، چه عالی.
‫اِم، خواستم هفته‌ای ‫چهار روز کار کنم.
‫بابت محل سکونتم هم...
‫دو سه جا پیدا کردم...
‫که به نظرم خیلی نازن و...
‫باید بابام رو ببینم.
‫چی؟
‫عذر می‌خوام.
‫خودم می‌دونم داشتی صحبت می‌کردی ‫و می‌خوام حرف‌هات رو بشنوم،
‫ولی گمون کنم باید تا بابام نرفته، ببینمش.
‫اِم... نمی‌دونم فکر خوبیه یا نه.
‫الان می‌رم.
‫[عمارت تیلور]
‫عه.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫بازنشستگی چطوره؟
‫خب،
‫مسلما واسه پدرت خیلی تازگی داره...
‫و به نظر من...
‫استاد جماعت واقعا اصلا بازنشسته نمی‌شه.
‫مامان،
‫می‌شه لطفا با بابا تنهایی صحبت کنم؟
‫خیر سرم می‌خوام چیکار کنم؟
‫می‌رم چای دم کنم.
‫تحـ...
‫تحقیقاتت چطور پیش می‌ره؟
‫نه.
‫بهم بگو...
‫واسه چی تصمیم گرفتی ‫به اینجا نقل‌مکان کنی؟
‫آها.
‫خب، اخیرا بازنشسته شدم.
‫دیگه حس نمی‌کردم لازم باشه ‫تو شهر زندگی کنم.
‫خیلی‌خب، ولی واسه چی اومدی اینجا؟
‫خانواده‌ام اینجان.
‫ما که تقریبا بیست و پنج ساله ‫رودررو صحبت نکردیم.
‫می‌شه چرت و پرت نگیم و بالغانه صحبت کنیم؟
‫حاضری بالغانه صحبت کنی؟
‫حاضرم.
‫خب...
‫الـ...
‫الان احساسات زیادی بهم دست داده.
‫سال‌هاست که این مکالمه رو...
‫تو ذهنم مرور کردم،
‫ولی واقعا نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫از وسطش شروع کن.
‫گمون کنم بهتر باشه ‫اول از همه بهت بگم...
‫بزرگ شدن بدون پدر...
‫خیلی دشوار بود.
‫چی به سرش اومد؟
‫دارم خودت رو می‌گم ‫که خانواده‌ات رو ول کردی.
‫وقت رفتم، تو کلمبیا کار پیدا کرده بودم.
‫بعد از مطالعات پیشرفته ‫تو چند دانشگاه،
‫فرصت پیدا کرده بودم ‫تو یه دانشگاه بمونم...
‫و رو تحقیقاتم تمرکز کنم.
‫فرصت خیلی خوبی بود ‫و نمی‌شد ردش کنم.
‫آها، شغلت اصلا برام مهم نیست.
‫خودم می‌دونم شغل خارق‌العاده‌ای بود،
‫ولی تو من و مامان رو ‫به خاطر زن دیگه‌ای ول کردی.
‫آها، درسته.
‫خب، اون موقع شرایط دشواری داشتـ...
‫دشوار بود؟
‫برات دشوار بود؟
‫همین‌طوری نمی‌پرسم،
‫واقعا می‌خوام بدونم.
‫دقیقا وقتی دیدی بچه‌ای...
‫کف خونه افتاده و طناب دور گردنشه...
‫وقتی پسرت رو اون شکلی دیدی،
‫چه تأثیری روت گذاشت؟
‫ضمنا، واسه چی راه‌حلت...
‫قطع ارتباط کامل با پسرت بود؟
‫آها، داری هنک رو می‌گی.
‫بچه کله‌شقی بود.
‫بااراده و زیاده‌خواه بود.
‫راستش، الان دیگه باهام صحبت نمی‌کنه.
‫می‌دونستی؟
‫من که همین الان دارم باهات صحبت می‌کنم.
‫آره، داری می‌کنی.
‫با شیر و دو قاشق شکر باشه، درسته؟
‫بابا، چطوری اومدی شهرمون؟
‫با ماشین اومدی یا با قطار؟
‫بالاخره اومدم دیگه.
‫چندشنبه اومدی؟
‫وای خدایا، جفتمون باید ‫تقویم جدید بخریم.
‫زندگی تو فلوریدا چطوره؟
‫اینجا زمستون‌ها خیلی خوش‌آینده،
‫ولی...
‫از من بشنو،
‫رطوبت...
‫تابستون‌ها کتاب‌ها رو داغون می‌کنه.
‫الان کی رئیس‌جمهوره؟
‫می‌شه امشب از سیاست نگیم؟
‫می‌خوای از چی بگیم؟
‫خب، کتاب جدیدم به زودی منتشر می‌شه...
‫ ناشرانم می‌خوان سراسر...
‫سواحل شرقی سخنرانی کنم.
‫مسلما منتظرم دانشگاه تأییدش کنه...
‫و شاید مجبور بشیم تا بتونم مرخصی بگیرم،
‫به تعویقش بندازیم.
‫امیدوارم موفق باشی.
‫ممنون.
‫امیدوارم خوب پیش بره،
‫ولی اوضاع خودت چطوره؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.