‫دو سه واحد پیدا کردم ‫که به نظرم خیلی نازن.
‫باید بابام رو ببینم.
‫[آنچه گذشت]
‫با راسل دعوا کردم ‫و قطعا داره بهم خیانت می‌کنه.
‫این یکی مال هنکه.
‫بعد از این که کلاس‌هات رو ازت گرفت؟ ‫نمی‌خواد بابا.
‫یعنی با راسل آشتی کنم...
‫و بیست و پنج سال دیگه ‫با انکار ولش کنم؟
‫وای.
‫داری هنک رو می‌گی.
‫راستش، الان دیگه حاضر نیست باهام صحبت کنه.
‫می‌دونستی؟
‫خب، نیمه‌شب بود،
‫من هم تو موزه‌ای...
‫برهنه بودم،
‫دور و برم کلی مجسمه روم باستان بود...
‫و متوجه شدم باید بشاشم،
‫خلاصه رفتم مستراح...
‫و دیدم اندیشه‌گرِ رودن...
‫یا از قبل تو مستراح بود، ‫یا پشت‌سر من اومد تو.
‫- آها. ‫- داشتم سعی می‌کردم بشاشم،
‫ولی بهم خیره شده بود...
‫و بعدش یهو خود مجسمه اندیشه‌گر شاشید.
‫یعنی...
‫طولانی‌ترین و پرسروصداترین ‫شاشی بود که به عمرت شنیدی،
‫عین وزوو بود.
‫عین نیاگارا بود.
‫داشت مسخره‌ام می‌کرد.
‫حتی تو خوابم هم راحتم نمی‌ذارن.
‫دماغم گرفته.
‫وای. وای، چه بلند بود.
‫اصلا خیال نمی‌کردم.
‫این‌قدر بلند باشه.
‫خودم گمون می‌کردم ‫دقیقا همین‌قدر بلند باشه.
‫واحدهایی رو که برات فرستادم، دیدی؟
‫آره، هرچی خودت بخوای مناسبه.
‫ولی می‌خوام حس کنی خونه خودت هم هست.
‫هیچی برات اولویت نداره؟
‫چـ...
‫چه بدونم،
‫خونه‌ای ندارن که تو طبیعت...
‫و چشم‌اندازش سمت رود باشه؟
‫چنین خونه‌ای سراغ نداری؟
‫من می‌رم؟
‫واقعا لپت رو آوردی جلو؟
‫مسواک نزدم.
‫نه‌خیر، امروز نمی‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫از نیویورک بهت زنگ می‌زنم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫من هم خیلی دوستت دارم.
‫این‌دفعه زندانی نمی‌شم.
‫هه!
‫بیش از حد خوشحالی‌ها!
‫«هنک خوش‌شانس» ‫«فصل یکم، قسمت هفتم»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫عه، خوبه.
‫دو شیشه خیارشور داریم.
‫کدومش خوشمزه‌تره؟
‫هوم، اگه اشتباه انتخاب کنم چی؟
‫ولش کن بابا.
‫اِم، آره. ‫خیارشور سبزه خوبه.
‫سبز یعنی خوبه.
‫وایستا ببینم. نه. ‫شاید آبیه بهتر باشه؟
‫یعنی...
‫[رستوران چینی «ایمپریال اکسپرس»]
‫بابا؟
‫قراره آخر قرارمون ‫بهترین بخشش باشه.
‫وای، خیلی خوشحالم!
‫آره، آره. ‫قرارمون باید...
‫در اوج به اتمام برسه.
‫آره دختر، آره، شک نکن.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫وای، خیلی خوشحالم.
‫- سلام جولی. ‫- سلام.
‫پنج بار باهات تماس گرفتم‌ها.
‫خودم می‌دونم. ‫گوشیم رو پیدا نمی‌کنم.
‫همین گوشی رو می‌گی؟
‫عه، اونجا بود.
‫- مرسی. ‫- خواهش.
‫ببین.
‫راسل اصلا اینجا نیومده؟
‫چه بدونم، اومده؟
‫بابا!
‫حواست رو جمع کن.
‫طی بیست و چهار ساعت اخیر ‫راسل رو ندیدی؟
‫نه.
‫- خیلی‌خب. ‫- مشکلی پیش اومده؟
‫نه.
‫چیزی نیست.
‫مامان کی برمی‌گرده؟
‫گمون کنم دو سه روز دیگه برگرده.
‫اِم...
‫راسل دیشب خونه نیومد.
‫چنین اتفاقی غیرعادیه؟
‫آره.
‫ما ازدواج کردیم‌ها.
‫خودت تو عروسیمون ‫حضور داشتی.
‫خیلی خوشگل شده بودی.
‫خب، باهاش تماس گرفتی؟
‫به نظرت خودم باهاش تماس نگرفتم؟
‫خب، می‌خوای من باهاش تماس بگیرم؟
‫آره، گمون نکنم بد باشه.
‫ترجیح می‌دم بدونم سالمه...
‫و کف دریاچه‌ای نیفتاده باشه.
‫دعواتون شده؟
‫می‌شه گفت همیشه دعوامون می‌شه، ‫ولی مشکلی نیست.
‫عه.
‫خیال می‌کردم شماره‌اش رو دارم.
‫شماره‌اش رو داری؟
‫وای خدایا.
‫خیلی‌خب.
‫ولش کن.
‫خیلی‌ ممنون.
‫خداحافظ.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫وای خدا.
‫عه، ببخشید.
‫اگه اومدی پدرم رو سلاخی کنی،
‫تو اتاق‌خوابشونه.
‫چه عالی.
‫آره، به نظر من هم همین‌طوری.
‫آره...
‫ایشه.
‫اره‌برقی بوگندوت رو پس آوردم.
‫بذارش رو تخت‌خواب.
‫که بتونی بغلش کنی؟
‫چون دلت واسه رفاقتمون تنگ شده، ‫افسرده شدی؟
‫ببین...
‫تو همایشه که بودیم...
‫هوم.
‫ملت...
‫غذاشون...
‫عـ...
‫اِم...
‫عذر می‌خوای؟
‫عذر می‌خوام.
‫عذرخواهی قشنگی بود.
‫می‌تونی اره‌برقیه رو نگه‌داری.
‫- نمی‌خوامش. ‫- گرونه‌ها.
‫خرابه.
‫خودم می‌دونم، ولی...
‫خیلی‌خب، نونت رو بردار.
‫بیا بزنیم بیرون.
‫نه، می‌خوام ببینم دختر خوشگله چی می‌شه.
‫با تی‌بون به ماسیمو خیانت می‌کنه.
‫واقعا...؟
‫باشه.
‫بیا، بیا اینجا. ‫این‌ها رو ببین.
‫می‌بینم.
‫می‌بینمشون.
‫تریلیوم سفید یا گل تثلیثه.
‫می‌بینی سه گلبرگ داره؟ ‫یک، دو، سه؟
‫خیلی‌خب.
‫واقعا خیلی نادرن.
‫بیا دیگه.
‫ببینشون.
‫سرخ‌پوستان ازش بهره طبی می‌برن.
‫بدک نیست.
‫راستش، در خطر محسوب می‌شن،
‫آخه رشدشون ده سال طول می‌کشه.
‫قشنگه.
‫همین الان گفتم در خطر محسوب می‌شن‌ها.
‫وای.
‫واقعا گوش نمی‌دادم.
‫خیلی‌خب.
‫آره، بذارش سر جاش، ‫انگار گل دوباره رشد می‌کنه.
‫بیا ببینم.
‫یادته وقتی من و زلدا طلاق گرفتیم،
‫هرکدوممون یه میز پاتختی برداشتیم؟
‫حواسم نبود، ولی بگو.
‫خب، الان که دوباره ازدواج کرده، ‫اون یکی پاتختی رو هم می‌خواد،
‫من هم می‌دونم اثاث خونه ‫معنای خاصی ندارن،
‫ولی می‌شه گفت هنوز حس می‌کردم ‫با هم ارتباط داریم...
‫و حس می‌کردم تنها نمی‌خوابم.
‫من دیروز که لیلی موقع خداحافظی ‫اومد جلو تا من رو ببوسه،
‫لپم رو بردم جلو.
‫یعنی دیگه قراره از خودت بگیم؟
‫من که واسه همین اومدم.
‫خیلی‌خب، من حرف‌هام رو زدم.
‫خب، بابت رفتنش ازش دلخوری؟
‫قبل از جلو بردن لپم ‫خیال نمی‌کردم دلخور باشم،
‫خیال می‌کردم براش خوشحالم.
‫خب، لب بیشتر از مغز سرش می‌شه.
‫آره.
‫نمی‌تونم خشمم رو تخلیه کنم.
‫خشمم آواره شده.
‫انگار کنت مونت‌کریستوئم،
‫ولی جای چهل سال نقشه انتقام کشیدن،
‫مکالمه‌ای هدفمند با پدرم رو...
‫برنامه‌ریزی می‌کردم،
‫ولی الان دیگه کسی که می‌خواستم ‫بازخواستش کنم از دست رفته.
‫از دست رفته.
‫انگار تو فیلم اکشنی‌ام...
‫که می‌خوام به یکی مشت بزنم،
‫ولی طرف جاخالی می‌ده ‫و مشتم به پشت‌سریش می‌خوره،
‫بعدش عذاب وجدان می‌گیرم،
‫بعدش هم یکی از پشت‌سرم...
‫محکم تو سرم می‌کوبه.
‫ببین، من هم تجربه‌اش رو داشتم.
‫هیچ‌کس بهتر از مطلقه‌ها...
‫حفره وجودی رو درک نمی‌کنه.
‫بیرون اومدن ازش راحت نیست.
‫اولش یه کار بکن.
‫کار ساده‌ای بکن.
‫حتی کاری به سادگی...
‫جمع کردن لباس‌ها از کف خونه کافیه.
‫انجامش بده.
‫ببین چه حسی بهت دست می‌ده.
‫فردا دو کار می‌کنی.
‫دقت کن. ‫حواست رو جمع کن.
‫چشمت رو ببند.
‫اولین چیزی که ذهنت رسید رو بگو.
‫چشمت رو ببند.
‫اِم... ‫اِم، روشوییم چکه می‌کنه.
‫شلنگش خراب شده.
‫خب، باید سریع درستش کنی.
‫می‌کنم.
‫اگه زیر کف خونه جمع بشه،
‫پونزده هزار دلار خرج رو دستت می‌ذاره.
‫می‌کنم.
‫زیر کپک سیاه می‌زنه.
‫اصلا واسه چی اینجا وایستادی؟
‫می‌رم.
‫خونه‌ات داره از هم می‌پاشه،
‫ولی داریم تو جنگل قدم می‌زنیم...
‫باشه، می‌رم.
‫[خانه متروک]
‫اِم، هنری؟
‫حالت خوبه؟
‫هنری؟
‫عه.
‫ناهار واسه خودمون ‫سوپ خامه‌ای فرانسوی درست می‌کنم.
‫باید مسواک بخرم لارل.
‫آها، خب، پونزده دقیقه صبر کن.
‫تا شهر می‌رسونمت.
‫می‌خوام خودم پشت فرمون بشینم.
‫وای، باز شروع نکن هنری.
‫این‌قدر ساکن منهتن بودی...
‫که رانندگی یادت رفته.
‫همین زمستون پارسال ‫رفته بودیم شمال ایالت.
‫من عاشق رانندگی‌ام.
‫با همدیگه می‌ریم.
‫می‌ریم گردش.
‫نمی‌خوام برم گردش.
‫می‌خوام خودم تنهایی ‫پشت فرمون بشینم،
‫برم تو شهر...
‫و بخرمش.
‫خب، نمی‌ذارم بری.
‫عذر می‌خوام هنری، خیلی خطرناکه.
‫[لیلی]
‫سلام.
‫سلام، به یادت افتادم.
‫الان تو محل دومین قرارمونم.
‫اون کافه کوچولو ‫تو خیابون چهارم غربی رو یادته؟
‫راستی، به جون خودت...
‫مشاور املاکم...
‫عین اون پسره تو «بچلر»ه.
‫دلت پیشش گیر کرده بود، مگه نه؟
‫نه.
‫صرفا به نظرم از سر دختره زیادی بود.
‫خب، ببین، یه شبه که راسل پیداش نیست.
‫احتمالا داره تو یکی از راه‌سراها،
‫کل پولش رو خرج تن‌فروش‌ها، مواد...
‫و محتوای یخچال اتاقش می‌کنه.
‫آها، آره، بهت گفت؟
‫آره، صحبت کردیم.
‫خودم و جولی رو می‌گم،
‫راسل رو نمی‌گم.
‫خب، بهتره چیکار کنم؟
‫زندگی مشترک خودشونه.
‫نذار ذهنت رو درگیر کنن.
‫بدجوری آدم رو گیر می‌اندازن.
‫جولی باید خودش تو این مدت...
‫فکر کنه و راه‌حلی پیدا کنه.
‫عذر می‌خوام.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫نظر متفاوتی داری؟
‫نه، دارم از کنار بابام رد می‌شم.
‫داره قدم می‌زنه. ‫حرفت رو شنیدم.
‫دخالت نمی‌کنم. ‫هنرم دخالت نکردنه.
‫وای خدا، اگه سوارش کنم...
‫هم باید برم سر کار، ‫هم برم فروشگاه ابزار و یراق.
‫الو؟
‫گوشی رو قطع کرد.
‫ای وای.
‫لیلی جان!
‫امروز قراره برات خونه جدیدی پیدا کنیم.
‫امروز خیلی سرحالیم.
‫آهای رفیق!
‫گاوبازی رودیو اون‌طرفیه.
‫می‌خوای برسونمت.
‫اِم، نه، مرسی.
‫بابا! بابا، منم!
‫بیا دیگه.
‫بیا دیگه، سوار شو.
‫داره عقلش رو از دست می‌ده.
‫خب، من همیشه از عقلش متنفر بودم،
‫پس شاید الان چیز بهتری...
‫تو مغزش باشه.
‫شاید دو سکه پنج‌سنتی تو مغزش باشه؟
‫شاید یکیشون نادر باشه ‫و بتونم بفروشمش؟
‫نباید من رو ببری خونه.
‫خب، باید برم سر کار، اینه که...
‫باهات میام.
‫نه، اِم...
‫لارل می‌دونه کجایی؟
‫باید واسه خودم ماشین بخرم.
‫من رو عین رمان‌های استیون کینگ...
‫تو خونه حبس می‌کنه.
‫ممکن بود بدتر هم بشه.
‫ممکن بود عین رمان‌های جین آستن حبست کنه.
‫ایشه.
‫خیلی‌خب، کمربندت رو ببند.
‫امان از دستت لزلی!
‫عین سگ دروغ می‌گه!
‫من صرفا به اطلاعت رسوندم.
‫ما حاضریم...
‫حاضریم از اعتصاب حمایت کنیم.
‫خودت که می‌دونی حاضریم.
‫مشکل از گروه زبان فرانسوی...
‫با اون کلاه بره‌های فرانسوی مسخره‌شونه!
‫ما همیشه...
‫تا همین اواخر...
‫همین‌جاست.
‫اونجا چه خبره؟
‫رورک داره با نماینده صنفمون صحبت می‌کنه.
‫راجع به رأی هیئت قانون‌گذار صحبت می‌کنن.
‫چی گفت؟ ‫چی گفتی؟
‫چیزی نیست. ‫می‌خوان تعدیل بودجه کنن.
‫تعدیل چیه؟ ‫چی رو تعدیل می‌کنن؟
‫اِم، بریم این طرف.
‫تو کلمبیا که چنین مشکلی نداشتیم.
‫آره، موقوفه مالی کلمبیا ‫بیست و یک میلیارد دلار بود.
‫اگه چیزی لازم داشتم،
‫با دختر رئیس تماس می‌گرفتم...
‫و ردیف می‌شد.
‫با دخترش تماس می‌گرفتین؟
‫اِم، ببین، ایشون پدرم هنریه.
‫ایشون دستیارم ریچله.
‫ازت مراقبت می‌کنه.
‫ببین، اگه عصبانی شد،
‫کافیه...
‫کافیه چندتا از این مقالات دانشجویان رو ‫بهش بدی که بخونه.
‫ظاهرا خانم بااستعدادیه.
‫دوباره شروع شد.
‫خانم جوان، خوشحال می‌شم ‫تو چند کار کمکم کنی.
‫خیلی‌خب، آروم باش.
‫اشکالی نداره.
‫چی لازم دارین آقای دیورو؟
‫اول از همه یه قهوه سبک...
‫با دو قاشق شکر می‌خوام.
‫بعدش دوست دارم بدونم...
‫رو میز پاتختیت چی می‌ذاری.
‫لزومی نداره جواب بدی.
‫جانم؟
‫الان چه کتابی می‌خونی؟
‫آها.
‫خیلی‌خب، می‌تونه بخوندشون،
‫ولی نذار بهشون نمره بده.
‫نماینده صنف پایبندمون...
‫اعلام اعتصاب نمی‌کنه.
‫واسه چی نمی‌کنه؟
‫محتاطه.
‫بزدله.
‫خب، به نظرش شکست می‌خوره،
‫آخه مدیرگروه‌هایی چون هنک خودمون...
‫از چند هفته پیش ‫صنف رو کنار گذاشتن.
‫یادتونه آخرین اعتصابمون چی شد؟
‫خساراتش از منافعش بیشتر بود.
‫پس این دفعه بهتر عمل می‌کنیم.
‫کارت همیشه همینه، ‫هیچ‌کاری نمی‌کنی!
‫راه‌حلت واسه کل مشکلات همینه، مگه نه؟
‫اصلا تلاش نمی‌کنی؟
‫همه‌مون رو بدبخت کردی.
‫حقیقت از همین قراره.
‫اجاره ماشینم فردا تموم می‌شه.
‫اِم، می‌دونین چیه؟
‫بدترین احتمال رو در نظر گرفته ‫و یه «کیا» اجاره می‌کنم.
‫به کجا رسیدیم؟
‫خب، دیکی پوپ به شدت باتدبیره.
‫نباید دنبال گول زدنش باشیم.
‫نظرت چیه باز هم پاچه‌خاریش رو بکنی...
‫که ببینیم به کجا می‌رسیم؟
‫ببینین، منظورم اینه که...
‫داره نقشه‌اش رو هوشمندانه اجرا می‌کنه.
‫اصلا اشتباه نکرده.
‫پس اگه واقع‌گرا باشیم، ‫شغلمون رو از دست می‌دیم.
‫مگه نه؟
‫هنک؟
‫خب، می‌شه حداقل ‫نظرت رو باهامون در میون بذاری؟
‫از شنیدنش خوشتون نمیاد.
‫ما که بالغیم.
‫حتما باید شلنگ ‫روشویی آشپزخونه‌ام رو عوض کنم.
‫ای خدا.
‫سلام جولی، دارم می‌رم سر کلاس.
‫یه دقیقه بیشتر فرصت ندارم. ‫چی شده؟
‫همین الان رفتم کلاس سفالگری راسل...
‫که هیچ‌وقت غیبت نمی‌کنه،
‫ولی اونجا نبود...
‫و استادش گفت...
‫خیلی عجیبه که امروز غیبت کرده،
‫آخه قرار بود زیرلعابی یاد بگیره،
‫خودش هم اصلا جواب پیام‌هام رو نداده،
‫هیچ‌کدوم از دوستانش ‫ازش خبر ندارن...
‫و گمون کنم بلایی سرش اومده باشه بابا.
‫آخه چنین آدمی نیست.
‫که این‌طور.
‫خیلی‌خب، قطعا بلایی سرش اومده.
‫چیکار کنم؟ با پلیس تماس بگیرم؟
‫«اف‌بی‌آی» که تا سه روز مفقود نباشه، ‫دست به کار نمی‌شه،
‫خودم تو «سرخوشی» دیدم.
‫ببین،
‫توضیح منطقی این اتفاقات چیه؟
‫به مامان گفته بودی ‫گمون می‌کنی رابطه نامشروع داره؟
‫آره، ولی اشتباه می‌کردم.
‫حتی مامان هم گفت اشتباه می‌کردم.
‫آخه چون اصلا نمی‌دیدمش،
‫از ارتباطمون کاسته شده بود.
‫خب، واسه چی نمی‌دیدیش؟
‫به خاطر شغل مسخره‌ای ‫که خودت مجبورش کردی قبول کنه.
‫می‌شه بهم بگی چیکار کنم؟
‫خیلی‌خب، دارم ساده‌ترین دلیلش رو می‌گم، خب؟
‫با اصل «تیغ اوکام» آشنایی داری؟
‫خب؟
‫یعنی معمولا تابلوترین توضیح،
‫حقیقت داره.
‫به نظرم مسخره است.
‫یعنی دلیل تماس نگرفتن راسل...
‫و خونه نیومدنش...
‫اینه که خودش نمی‌خواد.
‫حالا فهمیدم مامان واسه چی داره ولت می‌کنه.
‫اِم...
‫«... به صندلی راحتی دکتر تکیه داد...»
‫«و اتاق کوچک‌تر شد،»
‫«هوا سردتر شد،»
‫«از راحتی صندلی کاسته شد...»
‫«و فرش...»
‫خیلی‌خب لستر، بـ...
‫برداشت جالبی...
‫از یه ساعت...
‫تا مرگ فاصله داشتن بود،
‫ولی داستان جن رو خیلی زود ول کردیم.
‫جن، گفتی قهرمان داستانت ‫بیست و چهار ساله است؟
‫در واقع بیست و دو ساله است.
‫خیلی‌خب، مهم نیست.
‫کمک لازم داره،
‫ولی اصلا از پدرش کمک نمی‌خواد.
‫واسه چی؟
‫خب، پدرش تو داستان نیست.
‫موضوع داستان گم کردن سگ همسایه خودشه.
‫درسته، درسته، ‫ولی من که خواننده کنجکاوی‌ام،
‫می‌خوام بدون پدرش...
‫واسه پیدا کردن سگه ‫یا نگهداری ازش...
‫بهش نصیحت خوبی کرده یا نه...
‫و اگه کرده، چی گفته؟
‫ولی واسه چی باید با باباش تماس بگیره؟
‫آخه گمون نکنم...
‫به ذهن خواننده خطور کنه.
‫به ذهن خواننده زیرک خطور می‌کنه.
‫نه.
‫تماس نمی‌گیره، آخه...
‫جریان از این قراره:
‫اگه با باباش تماس بگیره،
‫نصیحت پدرانه مسخره‌ای می‌کنه...
‫و احتمالا این‌قدر دخالت می‌کنه...
‫عاملیت خودش رو ازش می‌گیره.
‫امکان نداره با باباش تماس بگیره.
‫خودت که با پدرت تماس گرفته بودی.
‫چی؟
‫موضوع حرفمون داستان منه؟
‫پس داستان من چی می‌شه؟
‫نه، موضوع حرفمون همچنان داستان جنه،
‫از داستان جن می‌گیم،
‫ولی بیاین...
‫عاملیتش رو ازش می‌گیره،
‫بذار باهات مخالفت کنم.
‫دختره بالغه، ‫چطوری می‌خواد عاملیتش رو بگیره؟
‫نمی‌تونه.
‫ضمنا، اگه کمکش نکنه،
‫تنها گذاشتنش محسوب نمی‌شه؟
‫نه، همچنان از داستان خودش می‌کاهه.
‫خب، این‌جوری نشون می‌ده براش مهمه.
‫می‌تونه تو ذهنش اهمیت بده،
‫آخه تو این داستان ازش ننوشتم.
‫استاد، با اجازه،
‫گمون کنم منظورتون اینه که...
‫خب، طبق تجربیات من هم همین‌طوره...
‫که هر شخصیتی سه شخصیت دیگه رو ‫درون خودش داره:
‫پدر، مادر و خواهر کوچک‌تری رو...
‫درونش داره.
‫آره! ‫درسته.
‫ولی شخصیت‌پردازی واسه افرادی...
‫که واقعا تو داستانم نیستن، این‌قدر مهمه؟
‫حیاتیه.
‫آره، اِم...
‫آره، بالاخره پدرش تو زندگیش نقش داره.
‫باید تو داستانش نقش داشته باشه.
‫آره، بهتره کمکش کنه ‫سگه رو پیدا کنه.
‫خیلی‌خب.
‫اِم، پس...
‫پدرش وقتی سه‌ساله بود، ‫از دنیا رفته.
‫- ای بابا، خیلی... ‫- خیلی‌خب، باشه،
‫نه، سرهم‌بندی کردی.
‫آره.
‫چیه؟
‫راسل رو ندیدی؟
‫نچ.
‫سر کار نیومده؟
‫نچ.
‫خیلی‌خب، اگه دیدیش، ‫بگو باهام تماس بگیره، خب؟
‫جولی نگرانشه.
‫باشه.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫نمی‌شه تا ابد قایم بشی.
‫خودم می‌دونم.
‫خلاصه،
‫به عمرم اندازه اون شب بورانی...
‫تو نیویورک بی‌اعصاب نبودم،
‫مسلما...
‫درجا یاد دیکنز...
‫و ترس غیرمنطقیش ‫از کالسکه‌های کب هانسوم افتادم.
‫اِم، داشتم چی می‌گفتم؟
‫اِم، ترسش از کالسکه کب هانسوم رو می‌گفتین.
‫درسته.
‫مطلعیم که دیکنز با انحراف قطاری...
‫که سوارش بود، ‫دچار آسیب روانی شده بود.
‫سال ۱۸۶۵ واسه خواننده اپرایی...
‫به نام مادام پولین ویاردو ‫که تو پاریس...
‫باهاش آشنا شده بود، ‫نامه‌ای نوشته بود.
‫خیلی جالبه...
‫گذاشتی بیاد بیرون؟
‫خب، من که نمی‌تونستم ‫حبسش کنم...
‫چیکارش کردی؟
‫طرف از دیکنز متنفره، خب؟
‫سه کتاب راجع به نفرتش از دیکنز نوشته.
‫خب، نمی‌دونم.
‫شهرت چیکار می‌کنه...
‫که ملت این‌قدر احمق و چاپلوس می‌شن؟
‫آخه طرف بند کفش خودش رو ‫هم به زور می‌بنده...
‫و داره از رو حافضه عضلانیش ‫چرت و می‌گه،
‫اما خیلی خوشحالن،
‫انگار طرف تیلور سوئیفته...
‫و خودشون... کل مردم دنیان.
‫حکایت بارقه‌داری بود.
‫احیانا می‌شه سری به کلاسم بزنین؟
‫وای نه، نه.
‫نه. باید بریم.
‫چی؟
‫- ایشون که حکایتش رو تموم نکردن. ‫- آره.
‫چرا، کرد.
‫چند دقیقه دیگه هم بمونیم.
‫خیلی‌خب.
‫ده سال دیگه می‌بینمت.
‫ببین...
‫دخترت گوشی رو وسط حرفمون قطع کرد.
‫خوش به حالش.
‫اگه مواظب نباشی،
‫عین خودت می‌شه‌ها.
‫شاید هنوز از دستت دلخوره.
‫از دستم دلخوره؟ واسه چی؟
‫واسه چی؟ ‫چون اخراجش کردی.
‫بهش دروغ گفتی.
‫بهش گفتی دیگه کلاسی نمونده...
‫که بهش بسپاری.
‫ولی خودش که خبر نداره دروغ گفتم.
‫تو بهش گفتی؟
‫خب، می‌خواست پیشنهادی کاری رو ‫تو تنسی قبول کنه.
‫متوجهی؟
‫خب، می‌خوام چیکار کنم؟
‫سالی یه بار ببینمش؟
‫از بقیه دخترهام خوشم نمیاد.
‫اگه مارگارت نباشه، ‫روزهای شکرگزاریم چه شکلی می‌شن؟
‫باید تو اغذیه‌فروشی بشینم...
‫و به حرف‌های دامادم...
‫راجع به برنامه‌های کامیون‌های غول‌آسا ‫گوش بدم؟
‫عالی حلش کردی.
‫احسنت.
‫خیلی‌خب، تدریست تموم شد.
‫شوخی ندارم.
‫بیا ببینم.
‫باید کتت رو بپوشی.
‫اگه کسی تماس گرفت، ‫بگو رفتم ماهی‌گیری.
‫خیلی‌خب.
‫ردیفه.
‫گروه زبان انگلیسی، بفرمایین؟
‫اِم، باشه.
‫گریسی؟
‫مدیر رز می‌خواد ببیندت.
‫می‌خواد من رو ببینه؟
‫نمی‌شه باهاش تماس بگیرم؟
‫گفت مسئله مهمیه؟
‫قراره کسی از منابع انسانی...
‫هم بیاد؟
‫نگفت؟
‫خب، امکان نداره.
‫آخه... تو که گـ...
‫تو که گمون نمی‌کنی بخوان...
‫تازه شعرم رو چاپ کردن!
‫عذر می‌خوام...
‫اشکالی نداره جیل، ‫خودم گفتم بیاد.
‫گریسی، بشین.
‫نه می‌شینیم،
‫نه می‌رم،
‫هیچ‌جوره نمی‌رم،
‫- گریسی... ‫- اگه هم برم،
‫مطمئن باش نرفتم.
‫- گریسی... ‫- متقاضیان کلاس من...
‫از تک‌تک اساتید گروهمون بیشتره.
‫کل کلاس‌هام صف انتظار دارن.
‫گاهی اوقات دانشجویان دو سه ساعت ‫منتظر می‌مونن...
‫که ببینن می‌تونن کلاسم رو بردارن یا نه!
‫چطور می‌تونی من رو اخراج کنی؟
‫آها، بابت اون مسئله صدات نزدم.
‫اِم...
‫عملیش کردم.
‫دارم طلاق می‌گیرم.
‫بالاخره دارم طلاق می‌گیرم.
‫از خونه‌تون زدی بیرون؟
‫خب...
‫- وای خدایا. ‫- نه، این‌دفعه واقعیه.
‫خودم گفتم.
‫برخورد خوبی داشت.
‫راستش، برخوردش زیادی خوب بود...
‫و ازم تشکر کرد...
‫که خودم زودتر مطرحش کردم،
‫بعدش هم با دوستانش رفت بیرون.
‫خیلی دیر دست به کار شدی.
‫شاید...
‫شاید اگه شش ماه پیش بهم می‌گفتی ‫می‌شد کاریش کردی، ولی...
‫من دیگه دارم پیشرفت می‌کنم.
‫فرصتت رو از دست دادی.
‫کف دستانمان را در گچ غوطه‌ور ساختیم تا...
‫دستانمان از هم جدا نشوند...
‫و...
‫تفسیر جالبی کردی.
‫سی و پنج متره،
‫کمد دیواریش خیلی بزرگه.
‫اوهوم.
‫کفش سخت‌چوبه...
‫و شاه‌نشین کوچولوی نازی داره.
‫آها، آره.
‫قشنگه.
‫ضمنا، دو بلوک بیشتر با خطوط ‫اِی و سی مترو فاصله نداره...
‫که یه راست به ایستگاه پن ختم می‌شن.
‫مدرسه‌ات همون‌جاست، درسته؟
‫آره.
‫اجاره این یکی ۲۹۰۰ دلاره؟
‫۲۸۸۵ دلاره.
‫آها.
‫هوم؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی نازه.
‫کمی کوچکه.
‫تو فکرشم که اگه شوهرم اومد دیدنم،
‫یا دخترم اومد،
‫یا جفتشون با همدیگه اومدن،
‫چیکار کنیم؟
‫خیلی‌خب، متوجه الگویی رفتاری شدم.
‫خودت متوجهش نشدی؟
‫ببین، وقتی خونه کوچکی رو ‫نشونت می‌دم،
‫از مهمون‌هات می‌گی.
‫وقتی خونه بزرگی رو ‫نشونت می‌دم،
‫آها، آره، متوجه شدم.
‫خیلی‌خب،
‫بهت می‌گم چیکار کنیم.
‫فقط با مشتریان محبوبم ‫چنین کاری می‌کنم.
‫چشمت رو ببند.
‫خیلی‌خب.
‫حالا روز بی‌نقص مد نظرت رو تصور کن.
‫خیلی‌خب.
‫صبح زود بیدار می‌شم،
‫می‌رم می‌دوم،
‫بعدش...
‫از همون حوالی کاپوچینو می‌گیرم،
‫شاید یه کروسان خیلی خوشمزه هم بگیرم.
‫می‌رم سر کار.
‫بعدش می‌رم کافه...
‫که ایمیل‌هام رو بخونم.
‫اِم...
‫یکی دو تا از دوستانم رو می‌بینم...
‫که مشروب و شام بخوریم،
‫جای جدید و باحالی می‌ریم،
‫بعدش میام خونه،
‫راحت می‌شینم،
‫تلویزیون تماشا می‌کنم...
‫یا...
‫تو تخت‌خواب مطالعه می‌کنم.
‫روز بی‌نقص مد نظرت همینه؟
‫آره، تقریبا همینه.
‫خیلی‌خب.
‫از دید من این شکلیه...
‫که شوهری در کار نیست،
‫بچه‌ای در کار نیست،
‫مهمونی در کار نیست.
‫اِم...
‫منظور خاصی ندارم.
‫گمون کنم روز بی‌نقص ‫اشتباهی رو انتخاب کردم.
‫وای، اذیت نکن دیگه،
‫داشت سعی می‌کرد ‫واحده رو بهت اجاره بده.
‫عذاب وجدان دارم.
‫واسه چی؟ الان اینجایی،
‫واسه همین اینجا رو ‫تصور می‌کنی.
‫باید برم مستراح.
‫وای، خاک بر سرم.
‫شوهرمه.
‫پشم‌هام.
‫سلام!
‫چه غافلگیری قشنگی شد، مگه نه؟
‫دقیقا!
‫چقدر خوش‌شانسیم.
‫یکی از مشتریانم همین اطراف بود.
‫وای.
‫هنوز سفارش ندادی؟
‫نه، اِم، منتظرم منو رو بیارن.
‫چه عالی. ‫خیلی‌خب، حرف نداره.
‫خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫اوضاع کارت روبه‌راهه؟
‫زیاد روبه‌راه نیست.
‫امروز به من هم سخت گذشت.
‫آره، مشخصه.
‫خب، شنیده بودم می‌گفتی ‫اینجا خیلی خوبه...
‫خب، اِم، استیو و فیونا...
‫دعوتمون کردن که این آخرهفته بریم برکشرز.
‫بریم خونه خودشون تو برکشرز.
‫آها.
‫پس می‌گم سرمون شلوغه ‫و نمی‌تونیم بیایم، یا...
‫خب، خونه‌شون قشنگه؟
‫خیلی آشغاله.
‫بفرمایین!
‫یه سالاد مخصوص ایتالیایی...
‫و یه پنه مرغ.
‫سفارش ماست.
‫گمون نکنم باشه...
‫نه، مطمئنم سفارش ماست. ‫خودمون سفارش داده بودیم.
‫- اوهوم. ‫- باشه.
‫مرسی.
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫می‌خوای با هم بخوریم یا...
‫راستش، می‌خوام طلاق بگیرم.
‫ولی... اِم...
‫ولی واسه چی؟
‫خب، حس می‌کنم باهام صادق نیستی،
‫با بقیه هم صادق نیستی.
‫راستش، حس می‌کنم...
‫آدم دغل‌بازی هستی.
‫اِم، ولی این‌طور نیست...
‫واسه چی چنین کاری می‌کنی؟
‫ضمنا، وقتی راست می‌کنی ‫هم هنوز نرمه.
‫همیشه نرم نیست.
‫سیریش هم هستی.
‫یعنی حتی وقتی می‌خوام ‫تنهایی ناهار خورم...
‫هم تو همه‌چی دخالت می‌کنی.
‫مگه از ناهار خوردن با من ‫خوشت نمی‌اومد؟
‫نه، می‌دونی چیه؟
‫مشکل از خودمه.
‫آره.
‫اصلا احساس رضایت نمی‌کنم.
‫نمی‌خوای دلیلش رو بهم بگی؟
‫واقعا می‌خوای بدونی؟
‫الان دیگه عین زمان آشناییمون نیستم.
‫رشد کردم...
‫یا حداقل دارم سعی می‌کنم رشد کنم،
‫ولی حس می‌کنم ‫تو رشد نکردی،
‫شاید هم تازه داری شروع می‌کنی،
‫ولی مدام اشتباه...
‫شروع می‌کنی...
‫و اصلا به ثمر نمی‌رسه،
‫من هم...
‫نمی‌تونم این‌قدر...
‫منتظر بمونم،
‫امیدوارم باشم،
‫بی‌جهت امیدوار باشم...
‫که قراره...
‫که قراره دوباره با هم ‫هماهنگ بشیم، اینه که...
‫تصمیمات مهمی گرفتم...
‫و کم‌کم دارم متوجه می‌شم...
‫تو دیگه تو تصمیماتم نقشی نداری...
‫و خیلی عذر می‌خوام،
‫ولی واقعا نقشی نداری.
‫خب، اِم...
‫من برم یا خودت می‌ری؟
‫وای خدا.
‫بیا.
‫اینجا کجاست؟
‫تو همین‌جا بشین، خب؟
‫به چیزی دست نزن.
‫با کسی حرف نزن،
‫اگه لازم بود بشاشی هم...
‫نشاش.
‫زود برمی‌گردم.
‫با بارتون تماس گرفتم.
‫بهم گفتن شیفتت یه ساعت پیش تموم شده.
‫می‌دونم بیلی حرفم رو بهت گفته،
‫جریان کلاس‌هات رو می‌گم.
‫شرمنده‌ام که چنین کاری کردم.
‫بهتر بود نمی‌کردم.
‫الان اصلا نمی‌خوام راجع بهش صحبت کنم.
‫باشه.
‫ببین، به نظرت ممکنه ‫این مسئله رو پشت‌سر بذاریم؟
‫آخه می‌خوام دلیل کارم رو بدونی.
‫آخه به نظرم حقت بیشتر...
‫الان اصلا وقت مناسبی نیست، خب هنک؟
‫باشه.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫راسل؟
‫چیه؟
‫وای...
‫جولی نگرانته.
‫بابا، اِم...
‫شلوارت رو بپوش ببینم.
‫می‌برمت خونه پیش همسرت.
‫خب، بابابزرگ...
‫نه‌خیر.
‫نمایندگی «کارمکس»ـه!
‫چی؟
‫نمایندگی «کارمکس»ـه!
‫اصلا هم نمایندگی «کارمکس» نیست...
‫بالاخره نمایشگاه ماشینه دیگه.
‫خودت که متوجه منظورم می‌شی.
‫نه، نمی‌خواد. ولش کن.
‫- نمی‌زنم کنار. ‫- بزن کنار!
‫- نه، نمی‌خوام...
‫خیلی‌خب، آروم باش!
‫آروم باش، می‌زنم کنار!
‫نخند!
‫هنوز آمادگی خندیدنت رو ندارم.
‫مگه چیکار کرده؟ ‫چیکار کرده؟
‫به همسرش خیانت کرده.
‫ای بابا! کنار میاد.
‫خیلی‌خب، می‌تونی ماشین‌هاشون رو ببینی.
‫تا من برم بشاشم، فرصت داری...
‫نگاهشون کنی.
‫چیه؟
‫باورت نمی‌شه کی سوار ماشینمه.
‫همراهته؟ ‫حالش خوبه؟
‫آره.
‫از انظار مد نظر تو...
‫حالش خوبه.
‫کجا بود؟
‫خب، می‌ذارم خودش بهت بگه.
‫تا بیست دقیقه دیگه ‫می‌رسونمش خونه.
‫باشه.
‫ممنون.
‫خداحافظ.
‫راستش، از کل ماجرا خبر ندارین.
‫فقط از بخش‌های کثافتش خبر دارم.
‫آخه رابطه با جولی گاهی اوقات دشوار می‌شه.
‫شما که نمی‌دونین چه شکلی می‌شه.
‫فکر بکری به سرم می‌زنه ‫و هیجان‌زده می‌شم،
‫ولی مدام برام دلیل میاره ‫که کار احمقانه‌ایه.
‫خیال می‌کردن «گوگل» هم ‫کار احمقانه‌ایه،
‫ولی بعدش یه میلیون دلار درآوردن.
‫گاهی اوقات حس می‌کنم...
‫یکی باید هوام رو داشته باشه...
‫که با حرف‌هاش حس نکنم ‫خیلی بدبختم.
‫خیلی‌خب،
‫شاید باید یکی دیگه رو پیدا کنی.
‫این چیه؟
‫شما پسر هنری هستین، درسته؟
‫آره.
‫آها، خب، ماشینی رو انتخاب کرده،
‫ولی یه ضامن هم باید امضا کنه.
‫اِم، نه.
‫نباید رانندگی کنه،
‫ضمنا، همین رو کم داره...
‫که من ضامن مالیش بشم.
‫آها، خب، یکی باید ضامنش بشه.
‫اعتباری نداره، ‫صورت‌حساب کارت‌های اعتباریش رو نپرداخته،
‫سابقه اعتباریش افتضاحه، ‫پس‌اندازی هم نداره.
‫امکان نداره.
‫چی؟
‫دخترم رو باش که خیال می‌کنه تو بدبختی.
‫سوار شو.
‫خیلی‌خب.
‫امروز ماشین نمی‌خری.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫سلام هنک عزیزم. ‫کجایی؟
‫هنری کجاست؟
‫خیلی‌خب، الان می‌خوام با پدر گرامیم...
‫از نمایشگاه ماشین حرکت کنم.
‫می‌دونستی کلا آس و پاسه؟
‫معلومه که می‌دونستم.
‫معلومه که می‌دونستی.
‫خیلی‌خب، گوشی رو می‌ذارم رو بلندگو...
‫که حرفت با بابا دوتا نشه.
‫بگو.
‫پدرت آدم خیلی مهمیه،
‫از اون آدم‌هاست ‫که ازش سواستفاده می‌کنن.
‫کار بلیندا بود.
‫کار ملانی بود.
‫استاد جویس بود.
‫خیلی ادایی بود.
‫بذار خودم حدس بزنم.
‫بیش از یه بار...
‫بهش خیانت کردی،
‫اون هم با قاپیدن کل پولت ‫ازت انتقام گرفت؟
‫فقط پولم رو نقاپید.
‫از فرضیه‌ام راجع به «دوبلینی‌ها» ‫سرقت علمی کرد!
‫زنیکه آشغال.
‫خیلی بی‌انصافی می‌کنی هنک.
‫پدرت دچار بحران شده.
‫ما خانواده‌اشیم.
‫موظفیم ازش مراقبت کنیم...
‫من موظفم برم دخترم رو ببینم،
‫همین الان هم می‌رم پیشش.
‫بدش به من.
‫سلام بابا.
‫سوار ماشینه؟
‫عزیزم، می‌شه بشینیم؟
‫نه. ‫کجاست؟
‫فرار کرد.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫می‌شه بهم بگی کجاست؟
‫جولی، درست می‌گفتی.
‫داشت بهت خیانت می‌کرد.
‫نه.
‫نه، امکان نداره، ‫بلد نیست دروغ بگه.
‫عزیزم، باید درک کنی...
‫امثال راسل...
‫خیلی حقیرن.
‫شوهرمه‌ها.
‫خودم می‌دونم هضمش دشواره،
‫ولی می‌خوام درک کنی...
‫که ذهنت درگیر نشه.
‫حس می‌کنه براش احترام قائل نیستی.
‫کنار تو احساس باهوش بودن نمی‌کنه...
‫بس کن. بس کن.
‫داری از خودت چرت و پرت می‌گی.
‫- بهم خیانت نمی‌کرد! ‫- از خودم نمی‌گم... نه!
‫ممنون.
‫اشتراک «آمازون پرایم» داری؟
‫- خیلی... ‫- بابا...
‫- مگه این‌جوری... ‫- بهم خیانت نمی‌کرد!
‫ببین، از رویارویی باهات وحشت کرده، خب؟
‫پسرکی بیش نیست.
‫اصلا ریش درمیاره؟
‫واسه چی طرف اون رو می‌گی؟
‫طرقش رو نمی‌گیرم.
‫صرفا دارم عذرهای خودش رو بیان می‌کنم.
‫من که نگفتم... ‫خودم دارم می‌گم، ولی...
‫بابابزرگ رو تو ماشین ول کردی؟
‫چیزیش نمی‌شه.
‫می‌تونه با دستگیره‌هاش بازی کنه.
‫براش حکم سرزمین عجایب رو داره.
‫بخش رمان‌هاشون کجاست؟
‫اِم، اینجا کتاب‌فروشی نیست.
‫اونجا چند جلد شومیز دیده بودم.
‫خیلی‌خب، پس بخش رمان‌هاشون همون‌جاست.
‫کتابخونه‌هامون تو کلمبیا بهتر بود.
‫باشه، باشه،
‫ولی کلمبیا بخش لوله‌کشی هم داشت؟
‫خب، دستیارت کجاست؟ ‫همون پسره رو می‌گم.
‫کدوم پسره رو می‌گی؟
‫همونی رو می‌گم ‫که از دستش عصبانی بودی.
‫طرف شوهر دخترمه، خب؟
‫داشت بهش خیانت می‌کرد.
‫واسه همین عصبانی بودی؟
‫آره، واسه همین عصبانی بودن.
‫داری خیلی بهش سخت می‌گیری.
‫هوس‌رانی پیش میاد.
‫بخشی از زندگی مشترکه.
‫نه‌خیر، نیست.
‫کار اشتباهیه ‫و ملت رو ناراحت می‌کنه.
‫من تجربه‌اش رو داشتم رفیق.
‫گاهی اوقات کار درستیه.
‫مسلما عده‌ای اشک می‌ریزن،
‫ولی بعدش قوی‌تر می‌شن.
‫نه‌خیر، نمی‌شن.
‫طبق تجربیات خودم...
‫بهت می‌گم می‌شن.
‫اگه آدم حواسش نباشه،
‫ممکنه تو زندگی مشترک غرق بشه.
‫آدم باید حتما...
‫عوامل موفقیت خودش رو تشخیص بده.
‫واقعا؟ ‫پس پسرت چی می‌شه، ها؟
‫نباید هواش رو می‌داشتی؟
‫اصلا قرار نبود پدر باشم.
‫چنین آدمی نبودم.
‫می‌خواستم چیکار کنم؟
‫آدم نباید تو زندگیش ‫خر و خرما رو با هم بخواد.
‫باید خودش وقف یه کار کنه.
‫باید تصمیمش رو بگیره.
‫پس اصلا پشیمون نیستی، ها؟
‫آره خب،
‫از بعضی کارهام پشیمونم.
‫واقعا؟
‫اخیرا...
‫دارم آثار دیکنز رو می‌خونم.
‫وای، مسلما اکثر آثارش ‫رقت‌انگیز...
‫و احساسی‌ان.
‫ولی باز هم...
‫متوجه شدم...
‫خیلی بهش سخت گرفته بودم.
‫حس می‌کنم انگار...
‫در قبالش گناه کردم.
‫حالا که فرصت...
‫بازخواست رو ازم گرفته بودن،
‫به انتقام روی آوردم.
‫متوجه شدم کنت مونت‌کریستو...
‫نتونست انقامش رو به سر برسونه...
‫و در نهایت دلش واسه دشمن خونیش سوخت...
‫و حتی کمکش کرد.
‫اصلا خوشم نمیاد دانتس رو ‫دل‌نازک خطاب کنم،
‫ولی باید اعتراف کنم...
‫به نظرم اشکالی نداره.
‫دیگه به کمکت نیازی ندارم.
‫نیومدم کمکت کنم.
‫♪ من مرتفع‌ترین... ♪
‫♪ کوه دنیام ♪
‫♪ آره، وقتی تو کنارم باشی، ♪
‫♪ اقیانوسم ♪
‫♪ وای، ولی هر وقت کنارم نیستی، ♪
‫♪ احمقی بیش نیستم ♪
‫♪ اصلا معلوم نیست کجا می‌رم... ♪
‫♪ یا کجا نمی‌رم ♪
‫♪ کجا نمی‌رم ♪
‫اگه مجبور بودی سه نفر رو ‫اخراج کنی،
‫- کدوم‌هاشون رو انتخاب می‌کردی؟ ‫- [پیش‌نمایش قسمت بعدی]
‫نه.
‫مشتاقم فهرستت رو امروز بعدازظهر ببینم هنک.
‫با مطبوعات صحبت می‌کنم.
‫می‌شه با همدیگه صحبت کنیم؟
‫این بطری رو پرت می‌کنم ‫که شیشه بشکنه...
‫و تو فرق سرت بخوره!
‫خودت تصمیم گرفتی اینجا بمونی ‫و باهام به نیویورک نقل‌مکان نکنی.
‫با کش دادنش به کسی کمک نمی‌کنی.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫اومدیم راجع به دیکی پوپ ‫باهاتون صحبت کنیم.
‫«هنک خوش‌شانس»
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.