..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫زسیدیم گنگ... اورگن!
‫خیلی خوشگله رئیس، نه؟
‫البته که هست.
‫و برای ماست تا بگیریمش.
‫بچه‌ها... بچه‌ها صبر کنین.
‫تو فرمان دادن به اسبم به مشکل بر خوردم.
‫-باشه من... ‫-برو به چپ!
‫نه مال من خرابه، خرابه.
‫نه اون یکی چپ، چپ من.
‫اوکی می‌دونم از یه مرگ ‫قطعی نجاتمون داد و این داستانا
‫ولی واقعا باید مثل بچه‌ها ‫مراقب این احمق باشیم؟
‫باشه عالیه. الان فقط ‫دارم دنده عقب می‌رم.
‫میشه یه اسب جدید بگیرم؟
‫آره، بیاین بریم فقط.
‫عجب، پرودنس!
‫باشکوه‌تر از چیزیه که تصور می‌کردم.
‫شاید اگر بازم می‌کردی می‌تونستیم
‫-با هم از منظره لذت ببریم. ‫-تلاش خوبی بود.
‫آخرین باری که این کار ‫ رو کردم سعی کردی
‫با یه قاشق چشمام رو از حدقه در بیاری.
‫خیلی حرکت زنانه‌ای نبود.
‫چون به دوستامون خیانت کردی
‫و ولشون کردی تا بمیرن ای حرومزاده‌ی کثیف!
‫هی! ادب رو رعایت کن!
‫و لازمه بهت یاد‌آوری کنم ‫که قربانی این وسط منم؟
‫اگر بهم خیانت نکرده بودی
‫و با اون مرد موذی نخوابیده بودی
‫هیچ کدوم این اتفاقا نمیوفتاد.
‫ولی، با وجود خطاهای گذشتت
‫هنوز فکر می‌کنم می‌تونیم ‫رابطه‌مون رو درست کنیم.
‫یه شروع جدید و تازه تو اورگن داریم.
‫تاد، چطور می‌تونی این رو باور داشته باشی؟
‫تو من رو کاملا بدون ‫رضایتم زندانی نگه داشتی
‫یه داستان خنده‌داره که یه ‫روز برای بچه‌ها تعریف می‌کنیم.
‫حالا اینقدر غر نزن
‫اسب رو ناراحت کردی
‫محصولاتمون خوب دارن رشد می‌کنن
‫حتما امسال زیاد داریم.
‫درود بر شما، مسافران!
‫به اورگن خوش اومدین.
‫-من فرماندار لین هستم! ‫-خوشحالیم که اینجاییم.
‫لطفا، هر چه‌قدر زمین می‌خواین استفاده کنین
‫هم چوب داریم و هم گاو
‫و تقریبا هر چیزی که ممکنه نیاز داشته باشین.
‫همینطور، اگر پول کم دارین
‫کلی طلا تو رودخونه هست.
‫طلا؟
‫-تو رودخونه؟ ‫-بله.
‫خیلی هم مزاحمن راستش
‫همش دارم انگشت کوچیکه‌ی ‫پام رو می‌کوبم به طلاهای کوفتی.
‫اوه خدای من، متنفرم وقتی اینطوری می‌شم.
‫اوه و شرمنده!
‫زیاد نظم و قانون نداریم اینجا
‫بیشتر روی شرف آدما حساب باز می‌کنیم.
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشه.
‫اوه اصلا مشکلی نیست.
‫گنگ! بریم سر کار!
‫گفتین گنگ؟
‫اوه خدا! چه قدر اسب...
‫خب فکر کنم نتونستیم قبل ‫از زمستون به اورگن برسیم
‫به نظر میاد تا پایان ‫طوفان اینجا گیر کردیم...
‫فقط دلم برای کشیش ‫می‌سوزه، بیرون تنها مونده...
‫من دلم برای اون گناهکار نمی‌سوزه!
‫اگر دودول شیطانیش هم یخ ‫بزنه و بیوفته برام مهم نیست!
‫نمی‌تونیم اینطوری ادامه بدیم
‫تمام ذخیره‌ی غذامون رو ‫خوردیم، گاوها رو خوردیم
‫قراره همه‌مون از گرسنگی بمیریم.
‫باشه مارتا یه کم داری بزرگش می‌کنی
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟ کسی قرار نیست بمیره.
‫مرده.
‫اوکی باید قبول کنی
‫زمان‌بندیش خیلی خنده‌دار بود.
‫ویلیام بیچاره... خیلی قوی و جوون بود...
‫و آبدار!
‫به نظر حیف میاد خاکش کنیم...
‫اون همه خون و گوشت لذیذ...
‫اوکی داری راجع به همون چیزی ‫صحبت می‌کنی که فکر می‌کنم؟
‫-داریم راجع به خوردنش صحبت می‌کنیم. ‫-آره منم فکر کردم
‫راجع به همین صحبت می‌کنی.
‫بچه‌ها قرار نیست آدم بخوریم!
‫واضحا من خودمم آدم درستکاری نیستم
‫ولی اگر کشیش اینجا بود
‫یه حرف خیلی لوس می‌زد
‫ولی با این حال قانعمون می‌کرد ‫که کار درست رو انجام بدیم.
‫کشیش که اینجا نیست، هست؟ ‫منم دارم خیلی گشنه میشم.
‫اوه پس همینه دیگه
‫الان دیگه همه‌مون با ‫آدم‌خواری مشکلی نداریم؟
‫-آره ‫-البته، آره
‫-من مشکلی ندارم. ‫-آمین!
‫می‌رم آتیش رو روشن کنم
‫عجب، خیلی‌خب پس
‫میرم ببینم کشیش می‌خواد چیکار کنه
‫سلام رئیس! چی حالت رو گرفته؟
‫اوه، هیچی.
‫فقط، اورگن چیزی نبود که انتظارش رو داشتم.
‫شوخی می‌کنی؟ اینجا مثل بهشته!
‫من از اعضای خانواده‌ی راکفلر هم پولدارترم!
‫ببین، مشکل همینه!
‫اینجا بد بودن غیر ممکنه
‫وقتی همه‌چیز اینقدر... خوبه!
‫نمی‌فهمم.
‫ببین
‫هی تو!
‫همه پولات رو بده بیاد
‫اوه البته با افتخار...
‫راستش دارین بهم لطف می‌کنین
‫ژاکتم داشت خیلی سنگین می‌شد
‫یه ساعت اضافه نیاز دارین؟ من کلی دارم!
‫-نه ممنون، بای. ‫-خیلی‌خب، قابلت رو نداشت.
‫ببین؟ چطور می‌تونم ترسناک‌ترین خلافکار
‫تو کل کشور باشم وقتی اینقدر انجامش راحته!؟
‫دوباره فرماندار لین رو انتخاب کنید!
‫برای 4 سال دیگه پر از سلامتی
‫ثروت و رفاه!
‫خودشه!
‫اگر فرماندار بشم می‌تونم اورگن رو
‫به گندی بقیه‌ی نواحی آمریکا بکنم!
‫رئیس... تو نمی‌تونی فرماندار بشی...
‫-تو یه ... ‫-زنم!
‫و سیاه‌پوست!
‫و یه قاتل سریالی تحت تعقیب... آره زیاده.
‫اگر فقط یه مرد سفید‌پوست ‫پولدار احمق می‌شناختم
‫که به جای من شرکت کنه...
‫صبر کن ببینم!
‫ما یه مرد سفید‌پوست ‫پولدار احمق می‌شناسیم!
‫سلام آب نبات من...
‫شوشوی وفادارت برات صبحونه ‫درست کرده تا تو تخت بخوری...
‫خب، تا تو قفس بخوری...
‫بزار بیام بیرون روانی!
‫واقعا فکر کردی این باعث ‫میشه دوستت داشته باشم؟
‫چیه؟ از این قفس خوشت نمیاد؟
‫نه، از تو خوشم نمیاد!
‫خب، از تابه که خوشت اومد!
‫آره از تاب خوشم اومد...
‫سلام تاد
‫اوه هی چه قفس خوبی!
‫گمشو
‫تریگ، تو چرا اینجایی؟
‫فقط می‌خواستم ببینم راحت هستین یا نه
‫تصور می‌کردم یه مردی با سطح اجتماعی تو...
‫یه جای بهتر زندگی کنه.
‫یه جایی مثل... عمارت فرماندار!
‫دارم گوش میدم
‫می‌خوام کمکت کنم که بشی
‫فرماندار بعدی اورگن!
‫و در ازاش، ازت می‌خوام
‫یه چند تا کار برام انجام بدی تا اورگن
‫تبدیل به یک جهنم واقعی روی زمین بشه.
‫آره باشه! انگار واقعا کسی از قصد میاد
‫یه ایالت رو به گند بکشه فقط ‫برای اینکه اعتماد به نفس بگیره!
‫کاملا درست میگی!
‫حالا راجع به این عمارت فرمانداری...
‫یه میز بزرگ هم توش داره؟
‫-بزرگترین میز دنیا. ‫-اوکی من پایه‌ام!
‫-خیلی‌خب ‫-چی؟!
‫هی کشیش!
‫زنده‌ای؟
‫بنی؟ بنی؟
‫خوشحالم می‌بینمت! بیا تو! بیا تو!
‫به خانه‌ی زیک خوش آمدی!
‫بشین
‫چه جای خوبی داری
‫اوه ممنونم، نظر لطفته.
‫بله، اولش کمی احساس تنهایی می‌کردم
‫که محکوم شدم تا تو ‫حیات وحش یخ زده سر کنم
‫ولی این موقعیت کلی وقت بهم ‫داد تا علایق دیگه‌ای کشف کنم.
‫برای مثال یاد گرفتم ‫چطور خمیر ترش بپزم.
‫می‌خوای یه کم؟
‫اکثرش شاخه درخت و خاکه
‫ولی به زور میشه تشخیص داد.
‫آره شاید بعدا خوردم.
‫ببین یه سری اتفاقای ‫بدی داره تو کابین میوفته
‫نیاز دارم باهام برگردی
‫و همه رو سر عقل بیاری.
‫می‌دونی، بری بالای منبر.
‫- نه نمی‌تونم این کار رو بکنم ‫-چرا نمی‌تونی؟
‫چون تمام موعظه‌هام دروغ بود!
‫تمام زندگیم رو صرف خدمت ‫به خدا کردم، و برای چی؟
‫پرودنس تو خطر جدیه و ما هم گیر کردیم اینجا
‫داریم رو دامنه‌ی کوه می‌میریم.
‫فقط حال و هوات بده یه کم.
‫احتمالا به خاطر سرمازدگی شدیده
‫زودباش، نیاز دارم باهام بیای.
‫و اوه! شاید بخوای اصلاح کنی صورتت رو.
‫شبیه دیوی کراکت شدی، اگه یه منحرف بزرگ بود.
‫بچه‌ها، اوه!
‫ببینین کیو پیدا کردم!
‫ایزیکیل!
‫ناامید شدم که تو سرما نمردی.
‫سلام فدرا، منم خوشحالم از دیدنت.
‫خیلی‌خب، شروع کن کشیش
‫بهشون بگو کارشون اشتباهه
‫می‌دونیم ظاهر جالبی نداره
‫-قرار نیست این رو بهتون بگم ‫-واقعا؟
‫خدا اهمیتی نمیده چیکار می‌کنین
‫هیچی مهم نیست.
‫در واقع، اجازه هست؟
‫نوش جان!
‫یه کمم برای بقیه بزار!
‫انتظارش رو نداشتم
‫مرد
‫کشیش، این شونه خیلی لذیذه
‫توش چی ریختی؟
‫-خون. ‫-خون؟
‫اوه الان مزه‌ش رو حس کردم
‫میشه لطفا یکی کون رو بده اینور؟
‫بنی تو گوشت روشن می‌خوری
‫یا سیاه یا دودولش رو؟
‫نمی‌خورم مرسی
‫کشیش باید این رو تمومش کنی
‫حتما انجیل یه حرفی راجع به نخوردن آدما زده!
‫منظورم اینه که آره البته! ‫خدا گفته گناهه ولی...
‫من و خدا در حال حاضر ‫حرف نمی‌زنیم با هم.
‫اون ترکم کرد
‫ایزیکیل، متاسفم
‫واقعا کی این کار رو با آدم می‌کنه؟
‫مطمئنم فقط به خاطر کار سرش شلوغه!
‫می‌دونی، احتمالا داره ‫یه سیاره‌ی جدید می‌سازه
‫یا یه نوع زرافه‌ی جدید طراحی می‌کنه!
‫اینطوری نیست. ‫و در حال حاضر
‫هیچی نمی‌تونه جلوم رو بگیره تا
‫یه بشقاب دیگه از ویلیام نخورم.
‫نه! ویلیام کجا رفت؟
‫مثل اینکه کلش رو خوردیم
‫ولی من هنوز گشنمه
‫ویلیام درست مثل غذای چینی می‌مونه
‫می‌دونی؟ خیلی سیر میشم
‫و پنج دقیقه بعدش با خودم ‫میگم" می‌تونم دوباره غذا بخورم!"
‫خب خیلی بد شد دیگه ‫بدنی برای خوردنی نمونده!
‫حداقل، نه هنوز...
‫به من نگاه نکن پسر!
‫اوه... من... نگاه نمی‌کنم.
‫بیاین نفر بعد اونو بخوریم.
‫تاد! تاد! تاد!
‫اورگن رو بد کن! اورگن رو بد کن!
‫آره!
‫فرماندار قبلی رفاه و آرامش می‌خواست
‫برای همه... و
‫من دقیقا برعکسش رو میگم
‫چون...
‫آمریکا!
‫داره جمعیت رو می‌ترکونه!
‫باورم نمیشه مردم گولش رو خوردن!
‫تاد هیچی راجع به سیاست نمی‌دونه!
‫فقط زر می‌زنه و نفرت‌انگیزه!
‫می‌دونم، یه نابغه‌ست!
‫یعنی، احمقه، ولی نابغه‌ست!
‫اگر می‌فهمیدن زنش رو تو یه قفس نگه داشته
‫هرگز بهش رای نمی‌دادن!
‫و هیچ‌وقت قرار نیست بفهمن، مگه نه؟
‫می‌خوام با یه آدمی که ‫خیلی برام خاصه آشنا بشین
‫زن دوست‌داشتنیم، پرودنس... ‫نظرتون چیه؟
‫-می‌خواین با پرودنس آشنا شین؟ ‫-آره!
‫بیاین بیاریمش بیرون!
‫-این ایده‌ی بدیه! ‫-نه ایده‌ی خوبیه!
‫نه دارم می‌گم ایده‌ی بدیه!
‫نه، تریگ به خدا قسم! بیارش بیرون!
‫می‌دونی، راستش، خیلی ‫دوست دارم این کار رو بکنم!
‫زن تاد، پرودنس! ‫زن تاد، پرودنس!
‫اینجاست، زن قشنگم، همگی!
‫خودشه! بای بای کن!
‫اوه این خوبه، عالیه
‫هی پرودنس چرا به جمعیت نمیگی
‫بیشتر عاشق چه چیزمی؟
‫اوه باید فکر کنم
‫بهشون بگو یه مرد خانواده‌ی محشره!
‫بگو!
‫یه مرد خانواده‌ی محشره!
‫خانواده!
‫خصوصا مادربزرگم خیلی عاشقشه!
‫اسمش آیماست. آیما هاستیج. ‫(I'm a hostage = من یه گروگانم)
‫قبلا هیچ‌وقت راجع به آیما بهم نگفته بودی!
‫به نظر دوست‌داشتنی میاد!
‫شوهرش هم همینطور!
‫آره اسم شوهرش "این اضطراریه،
‫زنگ بزنین به پلیس، یکی،
‫هرکسی، لطفا" بود.
‫اوکی بسه دیگه بریم.
‫اوه صبر کن!
‫فکر می‌کنم مردم دوست داشته باشن ببینن
‫فرماندار جدید و زنش همدیگه رو ببوسن!
‫نه نه، عمرا! انجامش نمی‌دم!
‫ببوسش وگرنه می‌میری.
‫اوه چه شیرین! عاشقن!
‫دلتون نمی‌خواد من رو بخورین
‫می‌دونین... حتی مزه‌ی خوبی ندارم.
‫فقط آب می‌خورم با گندم... مثل یه پرنده.
‫تفنگدار چی؟
‫-اوه ‫-آره باشه
‫انگار مثلا می‌تونین از پس تند و تیزیم بر بیاین!
‫ایزیکیل!
‫اون کیه؟
‫منم، خدا!
‫خدا؟
‫درسته، خود گنده‌بکمم.
‫هیچ‌وقت نباید ترکت می‌کردم جیگر
‫ولی برگشتم تا همیشه بمونم، پس
‫بهتره دیگه به آدم‌خواری ادامه ندی.
‫می‌دونم تویی بنی
‫ای کاش بنی بودم
‫اون یارو خیلی خفنه.
‫زودباش قبولم کن، میشه؟
‫تخمام داره یخ می‌زنه این بالا تو بهشت...
‫اوکیه، خدا نیست.
‫چرا این کار رو می‌کنی بنی؟
‫تا نزارم کاری کنی ‫که تا ابد پشیمون باشی.
‫فقط داری با ادای آدم خوبا رو ‫در آوردن به خودت آسیب می‌زنی.
‫به محض اینکه بفهمی خدا اهمیتی نمیده
‫خیلی خوشحال‌تر میشی.
‫و خیلی سیرتر.
‫زودباشین همگی، وقت شامه.
‫یه کم کمک نمی‌کنین؟ اوه.
‫-بنی اگر اینم یه کلک دیگه‌ست... ‫-دیگه کلکی نیست.
‫آدم خوبه بودن زیاد حال نمیده
‫و حقیقتش
‫واقعا نیاز دارم یه کم غذا بخورم.
‫شانس آوردی
‫امشب یه صندلی اضافه دور میز داریم.
‫داریم یه آبگوشت زیبا برای
‫وعده‌ی امشب آماده می‌کنیم.
‫نمک بیشتری می‌خواد.
‫-بله، سرآشپز. ‫-و اینجا هم وعده‌ی
‫اصلی‌مون رو داریم.
‫لیوای!
‫سلام عمو بنی!
‫من تو قلعه‌ی مخفیمم!
‫دارین بچه رو می‌خورین؟
‫خیلی کار انسان‌دوستانه‌ایه واقعا
‫پسره به هر حال همین روزا می‌میره.
‫تازه خیلی لطیف و جوونه.
‫درست نمی‌گم گوساله کوچولوی من؟
‫شکمم پر از کره‌ست...
‫درسته! شروع کنیم؟
‫همگی، می‌خوایم شروع کنیم...
‫این فقط یه وعده نیست
‫یک ماجراجویی در آشپزیه!
‫و باید بگم، شاهکار من!
‫شرمنده کشیش، کسی قرار ‫نیست امروز این بچه رو بخوره!
‫چندش!
‫ما نمی‌خوایم تو رو بخوریم!
‫تو پیر و حال به هم زنی!
‫شرط می‌بندم خیلی هم خوشمزه‌ام!
‫نشنیدی می‌گن گوشت ‫گوساله سال خورده‌ش خوبه؟
‫بنی، این بیهوده‌ست.
‫قرار نیست قانعم کنی که خدا برمی‌گرده
‫باشه! شاید هم خدا واقعا ترکت کرده! نمی‌دونم!
‫ولی می‌دونم هنوزم می‌تونی ‫کار درست رو انجام بدی!
‫نه، نمی‌تونم!
‫باشه، اگر خدایی نیست
‫هیچ امیدی نیست، ما تنهاییم.
‫این درست نیست
‫هنوز همو داریم.
‫تو بهم یاد دادی چطور از بقیه مراقبت کنم
‫الان نوبت منه که از تو مراقبت کنم.
‫حتی اگر به این معنی باشه که ‫باید تبدیل به پیراشکی آدمیزاد بشم.
‫باورت نمی‌کنم
‫قرار نیست بمونی پخته شی.
‫اوه نمی‌مونم... نه؟
‫پس فکر کنم باید یه کم ریلکس کنم...
‫اوه بهتره سریع تصمیم بگیری کشیش
‫الان گوشتم نیم پخته... ‫دیگه از این پخته تر تمومه.
‫باشه! باورت کردم! لطفا بیا بیرون!
‫خیلی‌خب، کشیش
‫می‌دونستم کار درست رو می‌کنی.
‫هی! لیوای!
‫واقعا الان یه گاز ازم زدی؟
‫مزه‌ی همبرگر مونده میده!!
‫لیوای! پسره‌ی شیطون!
‫خوشحالم نخوردیمش.
‫خب اگر بخوایم از روی ‫تعداد آرای این لحظه نظر بدیم
‫داریم به فرماندار بعدی اورگن نگاه می‌کنیم!
‫پرودنس؟
‫مطمئنم دلت می‌خواد موفقیت
‫شوهر عزیزت رو جشن بگیری!
‫-شامپاین، عزیزم؟ ‫-قرار نیست این رو جشن بگیرم.
‫تو اورگن رو دادی به آدم بدا!
‫حالم رو به هم می‌زنی!
‫می‌دونی چیه؟ باشه! همینطوری باش!
‫دیگه به عشقت احتیاج ندارم!
‫الان عشق مردم آمریکا رو دارم!
‫صبر کن، تاد!
‫من عاشقتم.
‫واقعا؟
‫تا الان متوجهش نبودم، ولی...
‫حالا که می‌بینم اینقدر به قدرت رسیدی...
‫بدون هیچ تلاش یا ‫توانایی‌ از طرف خودت...
‫خب، یه جورایی سکسیه.
‫حالا بیا اینجا به عشقت یه بوس بده
‫اوه پرودنس
‫می‌دونستم اگر به مدت کافی ‫ازت بخوام دوسم داشته باشی
‫بلاخره راضی میشی تا انجامش بدی.
‫حالا اون 3 تا کلمه‌ی ‫جادویی رو دوباره بگو...
‫من...
‫ازت متنفرم!
‫داره فرار می‌کنه، بگیرینش!
‫لعنت بهش!
‫همه دست نگه دارین!
‫تاد داره بهتون دروغ میگه!
‫ما با هم خوشبخت نیستیم!
‫حقیقت اینه که اون یه دیوونه‌ی به تمام معناست!
‫و من رو تو یه قفس نگه داشته!
‫اوه خب بد به نظر میاد وقتی اونجوری میگیش...
‫چه بی‌حرمتی بزرگی...
‫واقعا کارهات حالم رو بد کردن...
‫برای همینه که خیلی برام سخته وقتی...
‫هنوزم بهت رای میدم.
‫-چی؟ ‫-می‌دونم.
‫منم به اندازه‌ی تو ازش متنفرم
‫کاش یه راه دیگه‌ای بود
‫هست، می‌تونی فقط... بهش رای ندی!
‫آره ولی به هر حال رای میدم.
‫آره!
‫شرمنده عسلم
‫مثل اینکه باختی.
‫-ولی این اصلا معنی نمیده! ‫-البته که میده.
‫اینا یه مشت احمق بزرگ خپلن!
‫لعنت بهش
‫متنفرم از این!
‫تو قانعمون کردی کشیش، ‫دیگه آدم‌خواری بسه!
‫ولی الان چطور از پس طوفان بر میایم؟
‫با مراقبت از همدیگه.
‫ما از این طوفان جون سالم به در می‌بریم
‫-مهم نیست چه قدر طول بکشه... ‫-هی بچه‌ها!
‫طوفان تموم شده! ببینین!
‫خب عالیه! زمانبندی عالی‌ای بود.
‫عجب! زیباست!
‫بگو ببینم، فکر نمی‌کنی ‫این کار خدا باشه که ، نه؟
‫شاید باشه، شایدم نباشه.
‫فقط می‌دونم که قراره این کوه رو رد کنیم
‫و پرودنس رو نجات بدیم.
‫خیلی‌خب، زود باشین!
‫اوه هی هی صبر کن بیایم، میشه؟
‫اون بچه یه گاز بزرگ از کونم زده...
‫حالا این همون میزه!
‫یعنی می‌تونی یه واگن ‫کوفتی رو این پارک کنی!
‫پرودنس می‌بینی چه قدر میزه بزرگه؟
‫آره تاد خیلی میز بزرگیه.
‫سلام، آقای فرماندار!
‫وقتشه نقش خودت تو معامله رو بازی کنی
‫اینا یه سری لایحه‌ی جدیدن تا امضا کنی.
‫باشه، این چه کال سختیه...
‫-"کار" ‫-فقط می‌گن "ر"
‫باشه بیا
‫و...
‫"درخواست برای خارج کردن ‫اورگنی‌های از زمین‌هاشون"
‫باشه
‫"ریختن لجن سمی تو رودخونه"
‫مهم نیست...
‫"تمام طلاها میشه مال...
‫تریگ"
‫اوه خدا
‫اوکی حالا هرچی
‫تمومه
‫خوشحال شدم از همکاری با شما
‫سلام پرنده کوچولو!
‫بیا اینم یه پرنده!
‫اصلا کارت زنانه نبود...
‫-خیلی‌خب ‫-اوکی من خسته‌ام
‫می‌رم گلف بازی کنم، مشکلی ‫نیست؟ برام اهمیتی نداره.
‫اوه زیک، کجایی؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.