‫بازارچه اوبوروزوکا
‫ممکن نیس شما بهم برسین و اینجوری خشمگین بهم نگاه نکنین؟
‫تقصیر اونه که به من زل زده!
‫چی؟! کلوچه های توفو سرخ شده خوشمزه ان!
‫البته وقتی از لحظه اول که همو دیدین ‫خواستین همو بکشین، دیگه کاریش نمی‌شه کرد.
‫هان؟
‫نه، ما از همون اولش دشمن خونی نبودیم.
‫آره.
‫وقتی اولش همو دیدم قصد کشتن همو نداشتیم.
‫پس اولین باری که همو دیدن چه جوری بود؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫شنیدم خیلی زود قراره جنگ داخلی بشه.
‫اینطور به نظر میاد.
‫نزاع برای جانشینی بلخره داره جدی می‌شه.
‫در این صورت کشور های همسایه قراره ‫از این مسئله سواستفاده کنن.
‫همم، انسان ها خیلی احمقن.
‫همه حرفاشون در مورد جنگ و دعواس.
‫مال منه!
‫من اول پیداش کردم!
‫یعنی نمی‌خوان از این زندگی بی‌ارزش خودشون لذت ببرن؟
‫آمدش!
‫کاهنه دریا های مقدس!
‫کاهنه؟
‫به شهر ما هم اومده!
‫آره، دیگه نجات پیدا کردیم!
‫کاهنه دریا های مقدس؟
‫اسمشو شندیم.
‫جدیدا توی نزاع های بین انسان ها دخالت می‌کنه ‫و حل و فصلشون می‌کنه.
‫اگه نزاع بر سر آب یا غذا باشه،
‫براشون دریاچه ها درست می‌کنه و فراوانی محصولات میاره.
‫اگه باهم جنگ کنن، با قدرت جادویی ‫خودش انگیزه جنگ رو ازشون می‌گیره.
‫باید یه خدا یا یه چیزی در حد اونا باشه...
‫به هر حال، برای اونا دخالت در جامعه انسان ها خلافه.
‫خب دیگه، بذار ببینیم چه شکلیه.
‫اون زن!
‫اون نه خداس و نه یه پیام آور الهی!
‫اون یه؟
‫اما در این صورت، یعنی فقط داره مسخرشون می‌کنه؟!
‫معلومه چیکار داری می‌کنی؟
‫یه اژدها که ادای کاهنه معجزه گر رو درمیاره؟
‫به خنده می‌ندازی منو.
‫خود تو چی داری بگی.
‫دختر امپراتور اژدها های آشوب‌طلب توی دهکده انسان ها چیکار می‌کنه؟
‫اسمت تورو بودش، اگه اشتباه نکنم، آره؟
‫من فقط اعتقاد دارم که انسان ها نباید باهم بجنگن،
‫و لازم نیس که خون بیخودی ریخته بشه.
‫و من این قدرت رو دارم که از اون کار جلوگیری کنم، ‫پس می‌کنم.
‫پس برخلاف اژدها های آرامش‌طلب تنبل دیگه، ‫تو داری واقعا یه کار با ارزش می‌کنی.
‫مطمئنم که تا الان کلی قربانی انسانی بهت دادن.
‫من هیچ قربانی انسانی نمی‌خوام.
‫چی؟ چرا؟
‫اصلا کی گفته که انسان ها خوشمزه ان؟
‫من مطئنم چیزای خیلی خوشمزه تری تو دنیا هستن.
‫و باور دارم که انسان ها اونارو قراره بسازن.
‫که اینطور.
‫این همون اژدهای خل و چله که اون دفه کواتزآلکوت بهم می‌گفت.
‫پس تو المایی، نه؟
‫پس حتما در مقابل کارات ازشون غذا می‌خوای؟
‫احساس نمی‌کنی جزو آشوب‌طلب ها بودن ‫بیشتر برازنده باشه برات.
‫تو خودتم یکمی انگار خل و چلی.
‫من که تا الان هیچ اژدهای آشوب‌طلبی ندیدم ‫ که بخواد بجای جنگ باهام حرف بزنه.
‫من فقط قضاوت کردن تورو قبل از نابود کردن تو جا کردم.
‫قضاوت کردن من، هان؟
‫پس چطوره، می‌خوای که برای یه مدت باهام همراه باشی؟
‫چی؟
‫بیا باهم دنیای انسان هارو باهم قضاوت کنیم.
‫پس از اون به بعد دنیای انسان هارو باهم گشتین؟
‫آره، خب...
‫برای یه مدت کوتاه با حس عدالت خواهی اون همراهی کردم.
‫حتما اون موقه عقلم کم بودش.
‫پس داشتین هم دیگه رو ارزیابی می‌کردین، آره؟
‫باهم می‌گشتین بدون این که خیلی بهم فشار بیارین ‫به عنوان دو نفر با عقاید کاملا متفاوت.
‫آره فکر کنم اونجوری هم می‌شه گفت؟
‫من بیشتر از الما خوشم می‌اومد
‫تا از اهداف گونه خودمون، ‫چون می‌دیدم که اون هرکاری که خودش می‌خواست انجام می‌ده.
‫یا حداقل فکر می‌کنم اون موقه اینجوری فکر می‌کردم.
‫که انیطور. خب بعدش چی؟
‫سادس.
‫ما تونستیم همو درک بکنیم، برای همونم...
‫از هم نفرت پیدا کردیم، برای همونم بعد چند ده سال...
‫تصمیم گرفتیم همو بکشیم.
‫این اصلا منطقی نیس.
‫چرا؟!
‫برای چی قصر رو نابود کردی؟!
‫اون قرار بودش نمادی از صلح باشه!
‫صلح هان؟
‫تصور صلحی که تو لازمش باشی باعث شد عصبی بشم.
‫چی؟!
‫این قصر به پا شده بود تا تورو به عنوان خدا بپرسته.
‫و ازش مذهبی شروع شد به مرکزیت تو.
‫و انتخواب کردش که یک جامعه طبقاتی پر از اختلاف رو ایجاد کنه.
‫به موقش زمانی خواهد اومد که بین اونایی که نمی‌خوان ‫ازش تبعیت کنن و این مذهب قراره جنگ بشه.
‫من این کارو غدغن می‌کردم!
‫تو به معنی حرفای که بهت می‌زنم توجه نمی‌کنی.
‫تو می‌خواستی تا ابد اینجا پیش این انسان ها بمونی؟
‫خواسته های دیگران رو براورده کنی و تا ابد به عنوان نماد پرستش اونا باشی؟
‫دارم می‌پرسم که تو می‌خواستی به خودت اجازه بدی ‫ که تحت سلطه اون انسان ها قرار بگیری
‫در حالی که خیال می‌کردی که داری بر اساس اراده خودت کار می‌کنی؟
‫تو از هدف اصلی خودت خیلی دور شدی، الما!
‫ازت نا امید شدم!
‫تحمل تا این حد رسوایی تورو ندارم.
‫و برای همونم تورو می‌کشم تا اون انسان هارو از خوابشون بیدار کنم.
‫دیگه زر زیادی زدی!
‫اگه فکر می‌کنی می‌تونی بکشیم، بیا جلو!
‫میدونی چیه، من خودمم می‌دونستم.
‫که این جریان راه درستی پیش نگرفته.
‫اما چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫غذایی که برای من می‌آوردن خیلیی خوشمزه بودش!
‫اون...!
‫قویه!
‫اینجوری بودش که از هم جدا شدیم.
‫به نظر هم با شکوه و هم ناچیز میادش.
‫آخرش، من به مرکز کشو آرامش‌طلب ها برگشتم
‫و دیگه هرگز تو کار انسان ها دخالت نکردم.
‫پس شما دوتا انقدر باهم کنار میایین که حتی می‌تونین باهم دعوا کنین.
‫کوبایاشی_سان، پس دو ساعته دارم برات لالایی می‌خونم؟
‫راس می‌گه، کوبایاشی_ سان!
‫ما کاملا متضاد همیم!
‫واقعا؟
‫تورو که اینجا سربه راه بوده،
‫توام که انقدر سرت شلوغ کارته که وقت نداری انسان هارو کنترل کنی.
‫پس نمی‌شه گفت که اینجا هیچ دلیلی برای دعوا باهم ندارین؟
‫کوبایاشی_سان؟
‫یعنی تو نمی‌دونی چرا اینجا شرایط اونجوریه؟
‫هان؟
‫چون غذا های اینجا خوشمزه ان!
‫هم من و هم تورو شکموییم!
‫معلومه من هیچ وقت باهات کنار نمی‌ام!
‫چی گفتی؟!
‫همیشه با غذا می‌شه سرتو شیره مالید!
‫اما چشیدن طعم فرهنگ انسان ها بهترین راه برای درک اوناس!
‫تو فقط می‌خوای شکمتو پر کنی!
‫تو خودتم عاشق غذا های انسانی شدی!
‫اونا انقدر بهم نزدیکن که صدا های درونی همو می‌شنون،
‫هر روز خدا داری غذای انسانی می‌پزی!
‫یعنی هیچ وقت از پختنش خسته نمی‌شی، با اون لباس پیش خدمتی؟
‫توام همیشه حتی روزای تعطیل با اون لباس های کار دفترتون می‌گردی!
‫و برای حذف کردن جاهاییش که خوششون نمیاد باهم دعوا می‌کنن.
‫این اصلا قابل مقایسه با اون لباسای عجیب تو نیستش!
‫این لباسا برای من عادین!
‫من خودمم همیشه می‌خواستم همچین دوستی داشته باشم.
‫کجای این لباس عادیه؟!
‫همراه با تو (البته اگه باهم کنار بیاییم)
‫قسمت پنجم
‫چیپس
‫ساخته شده باعشق
‫میکشمت.
‫هان؟!
‫هرروز خدا بجز تنبلی کاری نداری!
‫چرا بلند نمی‌شی بری یکم کار بکنی؟!
‫من دارم در مورد آینده خودم فکر کردم.
‫فقط یه قرن دیگه لازم دارم.
‫با مقیاس های اژدهایی بهش فکر نکن!
‫برای فعلا توی کار تو کمکت می‌کنم.
‫چی؟!
‫غیر ممکنه تو کار یه پیش خدمتو بتونی انجام بدی!
‫کار پیش خدمت هارو دست کم نگیر!
‫خوبه کوبایاشی_سان همیشه همینو به خودت می‌گه.
‫اما خب... کار، هان؟
‫کوبایاشی هم کار می‌کنه، درسته؟
‫درسته.
‫اون هزینه غذای تورو هم درمیاره.
‫باشه، منم می‌رم کار می‌کنم.
‫پس، همونجایی که کوبایاشی کار می‌کنه.
‫از صفحه روزگار محوت می‌کنم!
‫چی؟ چرا می‌ترسونیم.
‫همراه با اون الما!
‫چه ربطی به الما داره؟
‫عطسه!
‫دوس داری بریم ببینیم کجا برات کار هست؟
‫با استفاده از کامپیوتر و یا نگاه کردن به ستون نیازمندی ها؟
‫نه، باید خودم برم نگاه کنم و انتخاب کنم.
‫هم.
‫بازارچه اوبوروزوکا
‫بریم یه نگاهی بکنیم؟
‫بازارچه اوبوروزوکا، ‫هرروز پر از لبخند
‫در بازارچه محله خود خرید کنید.
‫اولین باره که از این جا می‌گذرم.
‫معمولا از روی سقف رد می‌شم.
‫عین گربه می‌مونی توام.
‫مطمئنی راهت تر نیس برات که تو طبیعت زندگی کنی؟
‫لباس فروشی
‫
‫خب، قبول می‌کنم که جدیدا داری تلاش می‌کنی.
‫جادوی تغییر ادراک رو یاد گرفتی...
‫و بلخره یجوری تونستی دست های واقعی برای خودت درست کنی.
‫برش های گوشت
‫خیلی تلاش کردی.
‫اینجوری تورو رو دوس دارم.
‫دوست دارم.
‫همف، این حرفو اینجوری یهویی نگو.
‫- پاکیزه
‫
‫اما همچنان کوبایاشی_سان رو بیشتر از همه دوس دارم.
‫لعنتی، تو...!
‫خب دیگه، زود باش.
‫کاری پیدا کردی که بخوای انجام بدی؟
‫همم...
‫
‫گوشت و ماهی می‌بینم می‌خوام بخورمشون.
‫گوشت دنده کبابی اعلا
‫به عنوان یه آشوب‌طلب عین خودم انتظاری جز این ندارم ازت.
‫گل ها رو می‌بینم می‌خوام لهشون کنم.
‫Flower ‫ Arrangements ‫ ‫Currently 10% Off!
‫گل رز ‫300 ین شاخه ای
‫لاله ‫250 ین شاخه ای
‫نابود کردن تو خون ماس دیگه.
‫کتاب می‌بینم می‌خوام بسوزونمش.
‫اژدهای آشوب‌طلب کلاسیک!
‫
‫Expressive Writing
‫Become an AI
‫Train Your Body
‫اما انجام اون کار ها توی اینجا ممنوعه.
‫درسته...
‫از این رفتار های غریزی نفرت دارم.
‫خب، هممون اینجاییم چون ازشون سرپیچی کردیم.
‫یعنی می‌شه؟
‫معلومه که می‌شه!
‫اما این یعنی هیچ جایی برای کار کردن تو نیس.
‫هی! بیایین بازی کنیم!
‫باشه، بیا بازی کنیم!
‫میخوای باهم بریم؟
‫می‌خوای با هم بریم؟
‫کجا؟
‫خرید!
‫بیا بریم!
‫اونجا!
‫همینه!
‫مغازه اوبورو
‫آب‌نبــــــــــــات ‫بــــــــــــــازی
‫نزدیک بود.
‫کانا-چان، سایکاوا-سان!
‫عه، شمایین.
‫تورو-ساما، ایلولو.
‫ها؟ چی شده اومدین اینجا؟
‫سوال منم هست. شما چرا اینجایین؟
‫اینجا پاتوقمونه.
‫مغازه اوبورو
‫پس این خانم‌ها دوستت‌ان، کانا-چان؟
‫من توروئم.
‫این ایلولوئه.
‫ما دنبال یه شغل پاره‌‌وقتیم، ولی...
‫کدوم یکیو بگیریم؟
‫همشون سر و ته یه کرباس‌ان.
‫ایول!
‫کانا-چان، این بهت میاد ها.
‫به تو هم همینطور، سایکاوا-سان.
‫ست کردیم.
‫تو رو قبلا اینورها ندیدم.
‫تو خواهر کوچیکه خدمتکاری؟
‫پس این مغازه شماست آیدا-سان؟
‫ایلولو، ایشون آیدا-سانه.
‫تو جلسات انجمن محله زیاد همو می‌بینیم.
‫اوه، پات چش شده؟
‫موقع پیاده‌روی شکستمش.
‫دیگه پیر شدم، تو این فکرم که مغازه رو ببندم.
‫امکان نداره!
‫ولی همینطور که می‌بینید، توانم نمی‌رسه.
‫کلی بچه اینجان.
‫چون اینجا مغازه آب‌نبات فروشیه.
‫بچه‌های زیادی سال‌هاست میان اینجا.
‫می‌شه من اینجا کار کنم؟!
‫چند سالته؟
‫همسن منه.
‫همسن تو؟
‫هممم، چیکار کنم؟
‫تو این فکر بودم بدم نوه‌ام مغازه رو بچرخونه،
‫ولی فکر کنم بهتره به کسی بسپارم که
‫مشتاق کاره، تا کسی که میلی نداره.
‫من هم ازتون درخواست می‌کنم لطفا کار رو بهش بدین.
‫باشه!
‫Huh.
‫کار پاره‌وقت تو یه آب‌نبات فروشی، ها؟
‫مغازه اوبوروئه.
‫می‌شناسیش کوبایاشی؟
‫آخر منطقه خرید، درسته؟
‫به لطف وساطت من استخدامش کرد.
‫کنترل قاطعی نسبت به احساساتش نشون داد،
‫و من فکر می‌کردم اون ترسناکه.
‫بیشتر ستایشم کن.
‫این واقعا تعریف به حساب میاد؟
‫یعنی مشکلی پیش نمیاد؟
‫نگرانی؟
‫انتخابش کردی چون دوسش داری، درسته؟
‫من موقع شروع شغل دو دل بودم، ‫ولی به مرور ویژگی‌هایی رو پیدا کردم که برام رضایت‌بخش شد.
‫پس بنظرم اگه برای شروع کارت سردرگمی اشکالی نداره، عادیه.
‫که اینطور.
‫من هم خدمتکار شدم چون بهش علاقمندم و برام خیلی رضایت‌بخشه!
‫پس منم نوازش کن!
‫ایلولو.
‫حتما به حرف بقیه گوش بده و وظایف‌تو خوب یاد بگیر.
‫نذار مثل این خدمتکار شی.
‫کوبایاشی-سان!
‫Hmph.
‫چی شده، تاکه؟
‫مادربزرگم پاشو شکسته.
‫مجبور شدی بری کمکش؟
‫نه، انگار یکی دیگه رو استخدام کرده. ‫ازم خواسته فقط یکم کمک‌شون کنم برای شروع کار.
‫آیدا تاکتو
‫اون زن یکدنده یکی دیگه خارج از خانواده رو استخدام کرده.
‫امروز قراره براشون یونیفرم ببرم،
‫ولی نگاش کن آخه.
‫سایز یه مرد گنده‌ست.
‫پس یه مرد استخدام کرده؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم از کجا پیداش کرده.
‫ولی اگه پسره خلی چیزی باشه، می‌ندازمش بیرون.
‫ایول، تاکتو-کون.
‫خفه شو.
‫مغازه اوبورو
‫آب‌نبـــــــــات ‫بــــــــــــآزی
‫خدایا.
‫یعنی چه ریختیه؟
‫خوش‌ اومدید.
‫سـ-ســـایزشو!
‫پشمام!
‫نوه آیدا؟
‫من آیدا تاکتوئم.
‫من ایلولوئم. شونزده سالمه.
‫این چیزیه که به مردم می‌گم.
‫هم‌سنمی؟
‫اسمت... خارجی‌ای؟
‫چطور با مادربزرگم آشنا شدی؟
‫همینجا،
‫ازش خواستم اینجا کار کنم، اونم استخدامم کرد.
‫همینقدر راحت.
‫مشکوکه.
‫یه انگیزه مخفی‌ای چیزی باید داشته باشه ‫که یهو تصمیم گرفته بیاد همچین جایی کار کنه.
‫خب، برای کاری اومدی اینجا؟
‫اوه، آره، یونیفرمتو آوردم.
‫پیشبند و یه پیراهن سفید.
‫لباس؟
‫گرفتم.
‫Pfft!
‫هی! یه منحرف؟! منحرفی چیزی هستی؟!
‫اوه، درسته.
‫ببخشید.
‫حواسم نبود.
‫پسر شیطون.
‫اینطوری صورتتو خجالت‌زده نکن موقع در آوردن لباست!
‫برو اون پشت لباستو عوض کن! اون پشت!
‫عه، که اینطور.
‫چش بود این؟
‫از یه کشوری اومده که اینجور چیزها اونجا عادیه؟
‫می‌خوام برم اونجا!
‫هی، تاکتو؟
‫همون تاکه صدام کنی کافیه.
‫چی شده؟
‫نمی‌تونم دکمه‌هاشو ببندم.
‫هـ-همینطوری اشکالی نداره.
‫باشه پس.
‫تو یه منحرفی، مگه نه؟
‫ها؟! منظورت چیه؟!
‫زل زدی بهشون.
‫ز-زل نزدم!
‫من همین پشتم، هر مشکل یا سوالی داشتی ازم بپرس.
‫عجیب‌غریبه، ولی یجور خاصی!
‫عجیبه که مامان‌بزرگ همچین آدم عجیبی رو استخدام کرده.
‫از کسی که انگیزه مخفی‌ای داشته باشه خیلی کمتر با عقل جور در میاد و این ترسناکه.
‫اصلا از عهده کار برمیاد؟
‫همین لطفا.
‫حتما.
‫همینو بهم بدید.
‫این؟
‫آره.
‫بادکنک آبی
‫اینارو تکی هم می‌فروشیم؟
‫آره، می‌فروشیم.
‫جعبه شانش
‫اون واقعا دنبال اینه صادقانه کار کنه.
‫ایول!
‫وایسا. حتی بیشتر از اونی که من بخوام، ها؟
‫یعنی مامان‌بزرگ بخاطر همین استخدامش کرده؟
‫وای! چرا سینه‌هات اینقدر بزرگ‌ان؟
‫وای! کنجکاوی جنسی صادقانه یه بچه دبستانی!
‫یعنی چطور ردش می‌کنه؟
‫اینا کیسه‌های شعله‌ام هستن. ‫اونقدر بزرگ‌ان که می‌تونن داخل‌شون آتیش نگه دارن.
‫که اینطور.
‫این چه جواب شر و وری بود دیگه؟!
‫سنگین‌ان؟
‫شونه‌هات خسته نمی‌شن؟
‫هممم، می‌خوای نگهشون داری؟
‫وایسا! وایسا! وایسا!
‫هی، کار عجیبی نکن!
‫حالت خوبه، تاکه؟
‫بـ- بـ- ببخشید!
‫اوه، آره.
‫پسر شیطون.
‫چرا اینقدر باتاخیر واکنش نشون می‌دی؟!
‫مغازه اوبورو
‫آب‌نبــــــات ‫بــــــــــــازی
‫بای بای!
‫خدافظ!
‫فعلا!
‫می‌دونی،
‫من بچه‌ها رو دوست دارم.
‫بازی کردن باهاشونو دوست دارم.
‫ولی موقع کار نمی‌تونم باهاشون بازی کنم.
‫پس تصمیم گرفتم جایی کار کنم که بچه‌ها اونجا بهشون خوش می‌گذره.
‫وقتشه مغازه رو ببندیم.
‫آره.
‫می‌خوای یکم بازی کنی؟
‫بهت بازی با فرفره رو نشون می‌دم.
‫اوه، اون بازیه!
‫بهم یاد بده! بهم یاد بده!
‫الان میارمش!
‫دختر خوبیه.
‫انگار نیازی نیست نگران مامان‌بزرگ باشم.
‫تاکه، ازت خوشم میاد.
‫چی؟ اینو من باید بگم.
‫بعد کوبایاشی البته.
‫کوبایاشی کیه؟
‫مغازه اوبورو
‫آب‌نبــــــآت ‫بـــــــــــازی
‫آوردمش.
‫خوب نگاه کن.
‫می‌دونستی؟
‫انگار انسان‌ها هم با ستاره‌‌ها آرزو می‌کنن.
‫ها؟
‫برای صلح رو به ستاره‌ها دعا می‌کنن،
‫برداشت‌های پربار، و خوشبختی برای خودشون و خانوداه‌هاشون.
‫پس اهمیتی نمی‌دن کی دعاهاشونو برآورده می‌کنه، همین که برآورده شه کافیه؟
‫عجب گونه پستی.
‫تو چه آرزویی می‌کردی؟
‫اگه می‌دونستی آرزوت برآورده می‌شه.
‫هیچی راستش.
‫من...
‫احتمالا کلی غذای خوشمزه برای خوردن، نه؟
‫خوب می‌شناسیم ها، مگه نه؟
‫ولی اون همش نیست.
‫چی پس؟
‫سهم‌ غذاهای خوشمزه تو رو هم برای خودم آرزو می‌کردم.
‫هر جور راحتی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫پیش‌نمایش قسمت بعد
‫وقت ناهارمون خیلی کمه!
‫موافق نیستی، کوبایاشی-سان؟
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫اواخر پنج جا هست که دلم می‌خواد برای ناهار برم،
‫ولی فقط برای دوتاشون وقت می‌کنم!
‫آدم‌ها عادی چندجا برای ناهار نمی‌رن!
‫قسمت شش
‫رابطه‌های عجیب‌وغریب (یه طرف رابطه یه دراگونه)
‫گشنمه!
‫احمق این هفته کیه؟
‫جَدْی
‫ممکنه از حمل سینه‌های سنگین خسته بشید.
‫نصحیت نیک
‫اگه برای استراحت روی میز بذاریدشون کمک می‌کنه.
‫خوشحالم که مال من کوجیکه.
‫احمق این هفته کیه؟