..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫«مراسم ختم»
‫تناسخ یک بیکار
‫خفه شو.
‫گمشو بیرون، مفت خور بی‌ارزش!
‫لعنتی.
‫مگه چه غلطی کردم که لایق اینم؟
...به این معنی نیست که
...م...م
...مواظب
!مواظب باش
‫داشتم بعنوان تمرین با جادوی خاک ‫مجسمه درست میکردم.
.فکر کنم بازم قدرتم تموم شد
‫قدرت جادوییم رشد زیادی داشته، ‫ولی هنوز راهای نرفته زیاد دارم
‫برگرد سر کارت!
...بعلاوه
‫واقعا این کارو دوس دارن. ‫امیدوارم یه خواهر کوچولو داشته باشم.
‫واقعا از داداش کوچیکتر متنفرم.
‫چرا امروز چیزی بهشون نگم؟
...مامانی، بابایی»
‫لخت و عور دارین چیکار میکنین؟»
‫یعنی بهانه هاشون عالی میشه‌ها.
‫روکسی دختر بالغیه.
‫حتی منم با این قد و قواره میفهمم ‫باید وانمود کنم چیزی ندیدم.
‫شوخی کردم.
‫پسر، کاش می‌دیدما.
‫شیش ماه از موقعی که روکسی اومده میگذره.
‫معلم خوبیه. ‫کلاساش جالب و سرگرم کننده ـن.
‫به لطف اون، میتونم از جادوی متوسطه ‫بدون هیچ مشکلی استفاده کنم.
‫الان هم باهاش کلاسای شبونه دارم.
‫آها البته اینم بگم چون شبه، دلیل نمیشه ‫که با هم فعالیتای جذاب شبونه داریم.
‫ظاهرا جادوگری از
‫زمان های گذشته و هنگامی که یه نژاد خاص ‫با ارواح حرف میزدن و از خاک و باد
‫برای دفاع از خودشون در برابر تهدیدات خارجی استفاده میکردن، آغاز شده.
‫جادوی مدرن، نتیجه ی تقلید انسان از
‫اون جادو و مرسوم کردنش در طول جنگشون با بشریته.
‫جادو هم تاریخ خودشو داره پَ؟
‫طبیعتاً.
‫فکر کنم تظاهر به بچه بودن فایده ای نداره.
‫چه زندگی سختیه.
‫هنوزم هیجان زده ـم.
‫پس دنیا ازواح و شیاطین هم داره؟
‫معلومه که داره.
‫اوم در ضمن منم یه شیطانم.
‫واو! جدی؟
‫آره.
‫مگه ندیدی پائول و زنیس از دیدنم ‫چقدر تعجب کردن؟
‫چون تو خیلی ریزه میزه ای، درسته خانوم؟
‫من ریزه میزه نیستم.
‫اونا از دیدن رنگ موهام جا خوردن.
‫چرا؟
‫تا حالا درباره ی نژاد ترسناکی از شیاطین ‫به اسم «ساپرد» نشنیدی؟
‫نچ.
‫ترسناکن؟
‫آره.
‫چهار-پنج قرن پیش،
‫جنگ بزرگی به اسم جنگ لاپلاس بین انسان‌ها ‫و شیاطین در گرفت.
‫توی اون جنگ، ساپردا وحشیگری کردن.
‫اونا دوست و دشمن، زن و بچه، ‫همه رو بدون هیچ استثنایی قتل عام کردن.
‫این باعث شد هر نژادی از اونا بدشون بیاد.
‫بعد از جنگ، بهم گفتن که اونا از ‫قاره ی شیطان تبعید شدن.
‫همین نشون میده که چقدر خطرناکن.
‫بعضی وقتا وقتی بچه بودم درباره ـشون میشنیدم.
‫«اگه تا دیروقت بیدار بمونی، ‫ساپردا میان میخورنت.»
‫پس این دنیا هم از این چیزا داره.
‫در هر صورت، حواست باشه
‫هیچوقت نزدیک کسایی که
‫موهای سبز زمردی دارن و انگار روی پیشونیشون ‫یه الماس قرمز کاشتن، نشو!
‫اگه بشم چی؟
‫ممکنه کل خانوادتو بکشن.
‫مواظبم.
‫موهای من زیر نور اشتباهی میتونه ‫نزدیک به همون رنگ دربیاد.
‫موهات قشنگن خانوم.
‫ممنون.
‫اما این چیزا رو بذار تو چنته ـت، ‫بعدا به دختری بگو که ازش خوشت میاد.
‫من ازت خوشم میاد خانوم.
‫عجب.
‫اگه ده سال دیگه بازم همین ‫حسو بهم داشتی،
‫بهم یادآور شو.
‫میبینم که آموزه های «آدم خوب بودن» ‫تو قرار گذاشتن اونقدرا هم بی تاثیر نیست.
‫ممنونم.
‫خواهش میکنم. شب بخیر.
‫حتی مکالمات خجالت آوری که تو زندگی قبلیم ‫در نظرم چرند پرند میومد،
‫تو این دنیا مثل مرثیه های عاشقانه ی ‫ناب و خاص میمونن.
‫باشه بابا، خودمم نفهمیدم چی زر زدم.
‫ساپرد میاد میخورتتا.
‫باشه.
‫حالا یه سال از موقعی که روکسی اومده میگذره.
‫درسای جادو ـم هم افتادن رو غلتک.
‫تمرینای بی وقفه ـم حتما جواب دادن،
‫چون هیچوقت خودم رو دیگه خالی از ‫قدرت جادویی حس نمیکنم.
‫در مورد شمشیرزنی...
‫مثل برق و باد برو جلو! بعدش...
‫...ببرش!
‫دیگه ساده ـش همینه! گرفتی؟
‫مثل برق و باد برو جلو، بعدش...
‫اینطوری؟
!ابله
‫این لِی لِی جلو رفتن بود و... بعدشم همینی که دیدی!
‫اول برق و باد بعد بریدن!
‫خب من هنوز چهار سالمه، ‫و بدنم آمادگی نداره.
‫راه زیادی در پیش دارم. موفق باشم!
‫هی! وایسا!
‫اونجا چیکار میکنی؟
‫اوه هیچی.
‫محل زندگی من جایی بود که یدونه ‫علف هم رشد نمیکرد،
‫واسه همین قشنگ میتونم شرح بدم که این منظره ‫چه حسی بهم میده.
‫خانوم! من واقعا با خودم دارم حال میکنم!
‫امیدوارم هر روز اینطوری پیش بره!
‫اونجا رو نیگا.
‫میتونی کوها رو از این فاصله ببینی.
‫کوه‌های اژدهای سرخ، درسته؟
‫درسته. معلومه داری سخت درس میخونی.
‫تا شمال اونجا،
‫پشت اون کوها، ‫کشوری به اسم رائونا قرار داره.
‫چجوریاست؟
‫توی زمستون، خیلی سرده و ‫با برف عمیقی پوشیده میشه.
‫برف تا اینجا میاد بالا.
‫عالیه. دوست دارم ببینمش.
‫دانشگاه جادوی رائونا، بهترین مدرسه ی ‫جادوگری توی دنیاست.
‫سخنرانی‌های پیشرفته و به روزی رو ارائه میده.
‫مدرسه. کلمه ی مورد علاقم نیست.
‫توی دانشگاه جادو،
‫جایگاه اجتماعی و غرور مد نظر نیست.
‫از هر نژادی دانشجو میگیره و با پشتکار ‫تحقیقات جادویی رو دنبال میکنه.
‫اگه میخوای تو راه جادو پیش بری، رودی،
‫بهت پیشنهاد میدم بری رائونا.
‫باید اول خونه رو ترک کنم قبل از اینکه...
‫هیچی.
‫نمیخوام برم اونجا.
‫تو تنها استادی هستی که میخوام روکسی.
‫بهم نگو استاد.
‫ها؟
‫مطمئنم از من هم سر تر میشی.
‫نمیخوام به یکی بدتر از خودت ‫بگی «استاد».
‫من مشکلی باهاش ندارم.
‫دیر یا زود میفهمی.
‫یه سال و نیم از اومدن روکسی میگذره.
‫تو این کشور رسم نیست ‫هر سال جشن تولد بگیرن.
‫بفرما!
‫اما ظاهرا رسم دارن
‫هر پنج سال، یه جشن گنده بگیرن.
‫توی سنین 5، 10 و 15 سالگی.
‫اینم از این.
‫پونزده سالگی دیگه بالغ میشی ‫پس درکش آسونه.
‫خب؟
‫پنجمین سالگردت مبارک! ‫جشن تولد خوبی رو براتون آرزو میکنم ارباب رودیوس.
‫خیلی ممنونم.
‫از آخرین باری که یکی برام جشن تولد ‫گرفته چقدر میگذره؟
‫از وقتی که گوشه نشین شدم، از مناسبتایی که ‫شهروندا میگرفتن، کمتر خاص بوده.
‫این احساسو فراموش کرده بودم.
‫بطرز شگفت انگیزی خوبه.
‫تولدت مبارک.
‫این برای توـه.
‫خیلی ممنونم، پدر.
‫اهم. خب...
‫ممکنه که هنوز واسه همچین شمشیری خیلی جوون باشی،
‫اما یه مرد باید داخل قلب خودش یه شمشیر داشته باشه.
‫تو باید آماده باشی تا از ‫عزیزانت دفاع کنی.
‫بعدا خودت زن و بچه خواهی داشت.
‫این وظیفت میشه که ازشون محافظت کنی.
‫نمیشه بخاطر اینکه یکم جادو بلدی، ‫به خودت ببالی.
‫جادو توی مبارزات تن به تن به درد نمیخوره و ‫به گرد پای نبردهای پرسرعت نمیرسه.
‫شمشیرزنی اونجا به کارت میاد.
‫اگه تو ــ
‫بسه!
‫تولدت مبارک!
‫بیا رودی، تو کتاب دوست داری، پس...
‫واقعا متشکرم مامان!
‫دقیقا همونیه که میخواستم!
‫اوه، چه پسر خوبی!
‫بیا، رودی.
‫این یه سنگ جادوییه.
‫قدرت جادویی رو تقویت میکنه پس ‫چیز بدرد بخوریه.
‫خیلی قشنگه.
‫معمولا به دانش آموزایی که به جادوی مبتدی مسلط هستن
‫مرسومه چوب دستی بدن،
‫
‫چون از قبل بلد بودی یادم رفت.
‫
‫واقعا متاسفم.
‫
‫حرفشم نزنید، خیلی ممنونم.
‫
‫حسابی خوب ازش نگهداری میکنم، استاد.
‫
‫با این سن تونستی چهار نوع جادوی پیشرفته حمله ‫ رو یاد بگیری.
‫یکم متکبر تر باشی هم مشکلی نداره.
‫نه، به خاطر اینکه شما بهم یاد دادید استاد.
‫با این حال، چیز زیادی نمونده
‫که بتونم بهت یاد بدم.
‫ها؟
‫رودی،
‫فردا می خوام امتحان فارغ التحصیلیت رو برگزار کنم
‫فارغ التحصیلی؟
‫چشمم که به بیرون میوفته، به یاد میارم...
‫اون روز رو به یاد میارم.
!دیک شل
‫افسوس، ناامیدی...
‫جوری به یاد میارم انگار همین دیروز بود.
‫در زندگی قبلیم، هر وقت درد و رنجی ایجاد ‫ می شد خیال بافی می کردم.
‫که اگه یه وقت قدرت های خارق العاده ای ‫به دست میاوردم،
‫یا یه دفعه ای یه دختر جذاب هم اتاقی من میشد،
‫مطمئنا بیشتر تلاش میکردم.
!دیک شل
‫یکی از اونا به حقیقت پیوست،
‫ولی پاهام حرکت نمیکنن.
‫اون درموندگی اون بیرون انتظارمو میکشه.
‫قوی باش. تلاشتو بکن.
‫انقدری ترسیدم که یه قدم هم به جلو نمیتونم بردارم.
‫به خودم قول دادم که جدی بشم،
‫ولی بدنم نمی خواد ادامه بده.
‫داره گریه ام میگیره.
‫آروم، آروم.
‫بیرون؟
‫آره، بیرون از روستا.
‫نمیتونیم تو باغچه انجام بدیم؟
‫نمیتونیم
‫واقعا نمیتونیم؟
‫بنا به دلایلی هیچوقت نمیخواست بره بیرون.
‫شاید از هیولاها میترسه.
‫تو این منطقه زیاد به هیولاها بر نمیخوری.
‫اگر هم بهشون بر خوری، ضعیفن ‫پس میتونی شکستشون بدی.
‫رودی، کاراواجیو واقعا اسب مطیعیه.
‫بذار حدس بزنم: ترسیدی...
‫اونم از اسب.
‫و- واقعا از اسبا نمیترسم.
‫هر موقع انتظارشو ندارم مطابق سن ـت عمل میکنی.
‫خب، بپر بالا ببینم.
‫همینه.
‫یه بار که سوار بشی ‫خیلی زود ترست میریزه.
‫استاد، نمی تونم!
‫نگران نباش.
‫من پیشتم، پس چیزی واسه نگرانی وجود نداره.
‫رودی، خونسرد باش!
‫دیدی؟ اصلا هم سخت نبود.
‫به من نگاه نکنید.
.به من نگاه میکنین؟ تمومش کنین
‫بابت اون روز ممنون.
‫قابلی نداشت.
‫نه، به من نگاه نمیکنن.
‫صبح بخیر، روکسی-چان.
‫صبح شما هم بخیر.
‫همه دارن به روکسی نگاه میکنن.
‫کاراوارجیو سرزنده ست.
‫رودی به نظرم چون تو میرونیش خوشحاله.
‫جدی اینطوریه؟
‫چیزی شده؟ هنوز میترسی؟
‫نه، الان دیگه خوبم.
‫من از چی میترسیدم؟
‫کی قراره تو این روستای آروم منو دست بندازه؟
.سلام
‫روکسی فوق العاده ست. فقط تو دو سال ‫روستا واسش مثل خونه خودش شده.
.سلام
‫احتمال زیاد به خاطر موهاش مورد تبعیض واقع شده.
‫واقعا روستای خوبیه، مگه نه استاد؟
‫بله.
‫منم عاشق اینجام.
‫اینجا به نظر محل مناسبیه.
‫لذت بخشه، نه؟
‫الان میخوام از جادوی آب سطح مقدس استفاده کنم.
‫فقط یه بار میتونم اجراش کنم.
‫با دقت ببین، حفظ کن بعد باید اجراش کنی.
‫این آزمون نهایی توئه.
‫چون یه جادوی مخفیه، باید دور از مردم انجامش بدیم؟
‫اینطور نیست.
‫این کارو میکنیم چون ممکنه ‫به مردم یا غلات آسیب بزنه.
‫روح بزرگ آب و شاهزاده رعد که به عرش صعود میکند،
‫خواسته مرا بر آورده کن و نعمت رام نشده را خلق کن.
‫قدرت خود را به این موجودات ناچیز نشان بده.
‫با قدرت خشم خود چکش الهی خود را فرود آر.
‫و زمین را با آب بپوشان.
‫ای باران!
‫همه چیز را بشوی و نابود کن!
‫کومولونیمبوس!
‫ (کومولنیمبوس: ابرهایی با پتانسیل تولید رعد و برق در هنگام طوفان)
‫ههه؟
‫اوه!
‫حا- حالا چیکار کنم؟
‫ا- استاد زود باش از درمانگری استفاده کن!
‫حـ حق با توئه.
‫از بیخ گوشمون گذشت.
‫میشه این قضیه بین خودمون بمونه؟
‫نگران نباش. چیزی نمیگم.
‫ممنونت میشم.
‫حالا برو تو کارش!
‫من از کاواراجیو مراقبت میکنم.
‫آزمون نهایی؟
‫این به معنی پایان تمرین خونگیمونه.
‫روح بزرگ آب و شاهزاده رعد که به عرش صعود میکند،
‫خواسته مرا بر آورده کن و نعمت رام نشده را خلق کن.
...این روکسی
«.میخواد بگه: «من دیگه چیزی برای یاد دادن بهت ندارم
.قدرت خود را به این موجودات ناچیز نشان بده
.با قدرت خشم خود چکش الهی خود را فرود آر
‫و همین فردا خونه رو ترک کنه.
ا‫ین آخرین روزمون محسوب میشه
‫و زمین را با آب بپوشان.
‫فوق العاده ست.
‫ای باران!
‫همه چیز را بشوی و نابود کن!
‫ای کاش بیشتر باهاش حرف میزدم.
!همه چیز را بشوی و نابود کن
‫کومولنیمبوس!
‫نگفتم از حد انتظار من ‫بزرگترش کنی.
‫زیاده روی کردم توش؟
‫حیف.
‫دیگه چیزی نیست که بتونم بهت یاد بدم.
‫تبریک میگم.
‫الان دیگه یه جادوگر آب سطح روحانی هستی.
‫میدونی که نیازی نیست بری روکسی.
‫هنوز دستور پختای زیادی مونده که بهت یاد بدم.
‫درسته. مردم روستا هم از ‫بودن تو خوشحال میشن.
‫خوشحالم،
‫اما قصد دارم دور دنیا سفر کنم و
‫مهارتای جادویی خودم رو دوباره تقویت کنم.
‫که اینطور.
‫خب، فکر کنم...
‫معذرت میخوام.
‫فکر کنم پسرمون باعث شده اعتماد بنفست رو از دست بدی.
‫پائول، حرفتو نباید اینطوری میگفتی نادون.
‫رودی، من بهترین خودم رو انجام دادم،
‫اما بنظر میرسه توانایی هام برای راهنمایی کردنت کم بودن.
‫این حقیقت نداره.
‫شما بهم خیلی چیزا یاد دادین استاد.
‫آره.
‫این چیه؟
‫یه طلسم از دیار خودم.
‫وقت اینو نداشتم که برات ‫فارغ‌التحصیلی بگیرم،
‫پس این به اون در.
‫مثل جفت چشمام ازش محافظت میکنم!
‫خیلی هم خوشحال میشم.
‫دیگه وقت رفتنه.
‫خدانگهدار.
‫استاد!
‫خیلی خیلی ممنونم!
‫واقعا چیزای زیادی ازش یاد گرفتم.
‫دانایی، تجربه، مهارت،
‫و مهمتر از همه، اون منو برد بیرون.
‫رفتم بیرون. همش همین بود.
‫اما این آسیب روحی بود که با خودم حملش میکردم.
‫اون برام درمانش کرد.
‫از قصد انجامش نداد. میدونم.
‫با این حال،
‫به اون دخترک ریزه میزه احترام میذارم.
‫یا شایدم اینجور فکر میکردم،
‫آخه یه جفت از لباس زیرای روکسی رو که ‫چند ماه پیش کش رفتم ـو، داشتم.
‫شرمنده.
‫قسمت دوم
‫معلم
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعدی
‫دوست