این‌جا... کجاست؟
‫از اون‌موقع چه اتفاقی افتاده؟
من مردم؟
‫این واقعیته؟
یا جهنمه؟
‫قسمــــــــت
‫‫12
نوری در تاریکی
:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان:: .:: Www.bolboljan.net::.
‫با تمام قدرتت تجسم کن.
‫تو الان بدنت رو ترک می‌کنی.
‫روحت جدا می‌شه و وارد بدن کودو-سان می‌شه.
‫اون‌جا، سعی کن روحش رو پیدا کنی.
‫بله.
‫میو-ساما... خواهش می‌کنم سلامت بمونین.
‫میو-چان، من می‌دونم که تو قطعاً از پسش برمیای.
‫میو-سان!
‫همه‌ی آدم‌های این‌جا بهت باور دارن، ‫چون برای همه‌مون عزیزی.
‫آماده‌ای؟
‫بله.
‫هرطور شده برمی‌گردم
‫با دانا-ساما.
‫دیگه می‌رم.
‫دانا-ساما
‫این‌جا
‫عمارت سایموریه
‫عجیب‌الخلقه‌هایی که از نابودن شدن ‫الان یکی یکی داره پیداشون می‌شه.
‫من با گودو و بقیه بودم، اما الان هیچکسی نیست
‫این دنیا
‫در اصل دنیای فانی نیست...؟
‫تنها چیزی که می‌دونم
‫اینه که تحت هیچ شرایطی نمی‌تونم این‌جا بمیرم.
‫دانا-ساما
‫میو!
‫میو! کجایی؟
‫اگه این‌جایی، جوابمو بده!
‫میو!
‫دانا-ساما کجاست؟
‫کی اون‌جاست؟
‫کسی اون‌جاست؟
‫این‌جا
‫یه لحظه وایسا!
‫چرا...؟
‫این‌جا این‌جا
‫صـ ــ صبر کن!
‫تو
‫اگه می‌تونی منو بگیر.
‫این... چیه؟
‫از این‌طرف
‫باید هرچه زودتر دانا-ساما رو پیدا کنم.
‫این در
‫می‌شناسمش.
‫تو
‫من؟
‫میو
‫من باید برم میو رو پیدا کنم.
‫داشتم می‌رفتم میو رو برگردونم.
‫چقدر بی‌مصرفم
‫باید یه‌بار دیگه ببینمش... و ازش عذرخواهی کنم.
‫اما
‫می‌تونم؟
‫نه، باید بتونم!
‫من هنوز نمی‌تونم توی همچین‌جایی
‫گیر بیفتم و بمیرم!
تو این‌جا... چیکار می‌کنی؟
‫تو نمی‌تونی دانا-ساما رو ببینی.
‫چرا؟
‫‫تو... لیاقت دانا-ساما رو نداری.
‫تو قراره تنها بمونی.
‫تا همیشه.
‫آخه... اینطوری برای تو هم آسون‌تره.
‫تا الان همین‌طوری زندگی کردی.
‫خودتم اینو ته دلت می‌دونی، درسته؟
‫این‌همه باهات مهربون بود.
‫ولی ردش کردی
‫و به دانا-ساما آسیب زدی.
‫به‌خاطر تو، اون الان توی یه قدمی مرگ پرسه می‌زنه.
‫هرکسی که راهش به تو می‌خوره
‫براش بدبختی به‌بار میاد.
‫برای همین تو
‫نباید کنار دانا-ساما باشی.
‫شاید این‌طور باشه.
‫من ضعفای زیادی دارم.
‫همه‌ش می‌خواستم تغییر کنم و دیگه خودمو یه بازنده نبینم.
‫همون‌طور که تو گفتی، من لیاقت ‫اینکه پیش دانا-ساما باشم رو ندارم.
‫خودمم همین فکرو می‌کنم.
‫اما
‫الان دیگه نه.
‫‫چون به موهبت دست‌پیدا کردی؟
‫موهبت اهمیتی نداره.
‫به لطف اونایی که کنارمن، کسایی که بهم اهمیت می‌دن،
‫الان حس می‌کنم اشکالی نداره اگه کنار دانا-ساما باشم.
‫دروغ نگو.
‫تو خودتم ته دلت باور داری
‫تنها موندن خیلی آسون‌تره.
‫نه. این‌طور نیست.
‫‫دروغ نگو!
‫بعد از اینکه مادر مرد، هر روز یه جهنم واقعی بود.
‫برای همین از خیلی وقت‌ پیش،
‫قلبت رو بی‌حس کردی تا هیچ‌چیزی رو حس نکنی.
‫راه دیگه‌ای نداشتی.
‫فقط این‌طوری می‌تونستی زندگی کنی.
‫من فکر می‌کردم... زندگیم باید این‌طوری بگذره
‫اما... باور دارم می‌تونم تغییر کنم.
‫دیگه واسه تغییر دیره!
‫تو همیشه حتی از کوچیک‌ترین چیزا هم دست‌ کشیدی، نه؟
‫اما... دیگه نمی‌خواد دست‌ بکشم.
‫غیرممکنه!
‫غیرممکن نیست!
‫غیرممکنه!
‫چون دست‌کشیدن آسونه،
‫اینطوری آسیبم نمی‌بینی!
‫تو همچین آدمی هستی.
‫برای اینکه خودت آسیب نبینی
‫به دانا-ساما آسیب می‌زنی!
‫پس برای همین باید ازش عذرخواهی کنم.
‫دانا-ساما همیشه کنار من بود.
‫با اینکه اون به من باور داشت،
‫من نتونستم به خودم باور داشته باشم.
‫می‌ترسیدم آسیب ببینم.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫نزدیک نیا!
‫فکر آسیب‌دیدن ترسناکه
‫ولی من دیگه فرار می‌کنم.
‫به دانا-ساما باور دارم.
‫و... چون دانا-ساما به من باور داره،
‫منم به خودم باور دارم.
‫من
‫من می‌خوام پیش دانا-ساما باشم!
‫من پیداش می‌کنم و برش می‌گردونم
‫تا بتونم باهاش زندگی شادی داشته باشم.
‫اگه بتونی... خیلی خوب می‌شه!
‫این کومیهیموی دانا-ساماست.
‫دانا-ساما!
‫میو...؟
‫عقب وایسا!
‫این چیه...؟
‫دانا-ساما.
‫اومدم شما رو ببرم.
‫میو
‫دانا-ساما!
‫بدجور زخمی شدین
‫نگران نباش.
‫فقط یه خراشه.
‫جدای اون
‫شماها!
‫عالیجناب.
‫وضعیت چطوره؟
‫بله!
‫یه دختر که به‌نظر میاد از خانواده‌ی ‫اوسوباست پیداش شده.
‫اوسوبای لعنتی
‫عالیجناب، لطفاً به بدنتون استراحت بدین.
‫الان از میون‌برداشتن خاندان کودو
‫که برامون تهدیدی حساب می‌شن ‫به اضافه‌ی ‫ قدرت‌ خواب‌بینی، بالاترین اولویت ماست.
‫میو.
‫دانا-ساما.
می‌شه دستمو بگیرید؟
‫دستت؟
‫می‌شه لطفاً
‫بهم باور داشته باشین؟
‫معلومه.
‫با هم... برمی‌گردیم.
‫آره!
‫ناپدید شو!
‫کودو کیوکا!
‫سایموری میــــــو!
‫میو! داره میاد!
‫موش‌های کوچیک مزاحم!
‫ناپدید شو!
‫این‌جا
‫میو
‫با اینکه وظیفه‌ی من بود تا ازت محافظت کنم،
‫تو به‌جاش منو نجات دادی.
‫دانا-ساما، این
‫این کومیهیمو
‫منو به جایی که شما بودین، رسوند.
‫که این‌طور
‫فکر کردم توی مبارزه شکست خوردم.
‫براتون می‌بندمش.
‫می‌شه خم شین؟
‫بله، ممنون می‌شم.
‫بستمش.
‫ممنونم.
‫چیزه، دانا-ساما؟
‫هوم؟
‫توی خونه‌ی اوسوبا، که ازم پرسیدین می‌خوام چیکار کنم،
‫‫و من گفتم «نمی‌دونم».
‫‫یادتون میاد؟
‫آره.
‫‫دروغ گفتم که نمی‌دونم.
‫متأسفم.
‫نه.
‫اونی که باید عذرخواهی بکنه، منم.
عه؟
‫نمی‌خواستم دلخورت کنم،
‫اما خونسردیم رو از دست‌ دادم و ‫اون حرفای غیرمنطقی رو گفتم.
‫واقعاً متأسفم.
‫این‌طور نیست.
‫من... می‌خوام پیش شما باشم دانا-ساما.
‫میو.
‫‫‫‫‫لطفاً بذارید همیشه کنارتون باشم.
‫من از اولش هم قصدم همین بود.
‫‫اگه مشکلی با آدمی مثل من ‫نداری، من می‌خوام کنارم باشی.
‫بله.
‫معلومه.
‫خدا رو شکر.
‫نمی‌دونستم اگه بگی نه باید چیکار کنم.
‫من هیچوقت همچین حرفی نمی‌زنم.
‫کیوکا؟!
‫میو-ساما!
‫فرمانده
‫کودو-سان!
- ‫میو! - ‫فرمانده!
- ‫میو-سان! - ‫کیوکا!
‫میو!
‫همه
‫دانا-ساما
‫همه منتظرن.
‫بیاید با همدیگه برگردیم.
‫آره... درسته.
- ‫فرمانده! - ‫ارباب جوان!
‫میو-چان!
‫فرمانده! بیدار شو!
- ‫میو-چان! - ‫فرمانده!
‫میو-چان
‫خدا رو شکر
‫میو-ساما
‫فرمانده!
‫بر... گشتیم؟
‫بله.
‫خیلی نگرانت بودیم!
‫شرمنده... نگرانتون کردم.
‫دانا-ساما
‫گریه نکن... ای بابا.
‫فرمانده!
‫خیلی خوشحالم که حالت خوبه!
‫اوی، گودو!
‫انقدر نچسب بهم! خفه شو!
‫آراتا-سان!
‫چیزه، دارین برمی‌گردین خونه؟
‫مثل اینکه کار من این‌جا تمومه،
‫دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫واقعاً نمی‌دونم در مورد همه‌ی اتفاقایی ‫که افتاده چی بگم، اما
‫چیزی نمی‌خواد بگی.
‫من فقط کاری که باید رو کردم.
‫اما،
‫من هنوزم نمی‌تونم
‫باهاتون به عمارتش اوسوبا برگردم.
‫‫متأسفم.
‫برای همچین چیزی عذرخواهی نکن.
‫تو خانواده‌ی مایی.
‫‫تسوروکی آراتا
‫ازت می‌خوام یه‌روز دوباره با هم دوئل کنیم.
‫دفعه‌ی بعدی نمی‌بازم.
‫بسیار خب، هروقت که بگین آماده‌‌ام.
‫تا اون‌موقع
‫چی؟ واقعاً عالیجناب
‫میکادو دیگه موهبت الهام رو از دست داده.
‫ترس از ناتوانی برای دیدن آینده
‫به میکادو غلبه کرده بود.
‫اون مرتکب گناه خیلی بزرگی شد که گورستان ‫رو باز کرد و جون خیلی‌ها رو به‌خطر انداخت
‫ما باید حتماً
‫یه روزی تاوان این گناه رو ازش بگیریم.
‫انگار خیلی وقته این‌جا نبودیم.
‫آره واقعاً.
‫خوش اومدین دانا-ساما.
‫آره، برگشتم، میو.
‫اینطوری، زندگی روزمره‌م دوباره به آرامش رسید.
‫شب‌های بی‌قرار پر از کابوس به گذشته تبدیل شدن.
‫و حالا دوباره من و دانا-ساما می‌تونیم با لذت با هم غذا بخوریم
‫و در مورد مسائل روزمره حرف بزنیم.
‫زمانی که می‌تونم با دانا-ساما سپری کنم
‫برای من حکم خوشبختی رو داره.
- ‫این‌روزا، حتی بیشتر از قبل به این موضوع پی بردم. - ‫بعد از تیتراژ ادامه دارد.
‫چند روز بعد
‫روزای آروم به سرعت سپری شدن.
‫و قبل از اینکه بفهمم،
‫روزی که قرار بود مهارت‌هایی که از ‫هازوکی-سان یاد گرفتم رو امتحان کنم
‫رسید!
‫روز مهمونی!
‫بترکون میو!
‫میو.
‫دانا-ساما.
‫ممنون که منتظر موندین.
‫او...اوه
‫چیزه، دانا-ساما؟
چطور شدم؟
‫اوه، خوشگل شدی.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫شما هم خیلی باحال شدین.
‫این دیگه از کجا اومد؟
‫مـ ــ متأسفم.
‫بریم؟
‫بله.
‫میو.
‫می‌خوام یه‌بار دیگه محض اطمینان ‫ازت بپرسم، حالا که دیگه توی خواب نیستیم.
‫با این مرد دردسر ساز
ازدواج می‌کنی؟
‫شما اصلاً دردسر درست نمی‌کنین.
‫من که همه‌ش بیشتر دردسر درست... می‌کنم
دانا-ساما خودتون چی؟
از تصمیمتون پشیمون نمی‌شین؟
‫راه نداره پشیمون بشم.
‫من... کسی‌ام که تو رو انتخاب کرد.
‫من می‌دونم که بی‌تجربه‌‌ام،
‫ولی لطفاً هوامو داشته باشین.
‫آره... تو هم همینطور، هوای منو داشته باش.
‫فصل اول تا پایان جلد دوم ناول اقتباس شد و فصل دوم هم تأیید شد. به امید دیدار
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: Www.bolboljan.net::.
:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان:: .:: Telegram: @bollbolljan::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com::.