..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
DIALOGUES
شما دوتا، این منطقه ممنوعـ-
چـ-چی شد؟
خیالاتی شدم؟
خنده داره.
طبق اطلاعاتی که به دستمون رسیده، این جنایتی‌‌‍ه که توسط یه روانی انجام شده؛
ولی انتظار دارن کسی باور کنه که این کار یه انسانِ ناچیز بوده؟
چه تلاش رقت‌انگیزی برای لاپوشونیِ ماجرا.
پس کی پشت این ماجراست؟
شنیدم بین انسان‌ها،
مرتدهایی وجود دارن که دنبال قدرت‌های فرابشری هستند.
نباید اجازه بدیم به دست اونا بیوفته.
هیچ انسان ناچیزی نمی‌تونه مهارش کنه.
باید این قضیه رو به شیوه‌ی خودمون فیصله بدیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
دلیلی برای جنگیدن/اشرافیت
قسمت دوم
صبح بخیر.
چه جذاب!
خب پس...
لحظه آخری رسیدم!
ای بابا، باید زودتر بیدار شی دیگه.
شاید اگه تو بیدارم کرده بودی...
بهتره عجله کنید، کلاس‌ها دیگه شروع شدن.
این چی بود دیگه؟
اونا...
راه رو نشونمون بده.
ها؟
می‌خوایم کسی که اینجا مسئوله رو ببینیم.
این دوتا...
همچین آدم‌هایی اینجا چیکار دارن؟
ممنون، ام-21. دیگه می‌تونی بری.
اول، بیاید راجع‌به-
شما مسئول این آکادمی‌ هستین؟
نمی‌دونن من کی‌ام؟
همین‌طوره. از ملاقاتتون خوشبختم.
به ما گفته شده در این کشور، آدم‌هایی مثل ما می‌رن به این «مدرسه‌»ها...
و شنیدم این مدرسه، در این منطقه بهترینه.
شنیدن این حرف مایه‌ی خوشحالی منه.
این قدرت... همون قدرتِ مستره.
پس این دوتا واقعاً...
ما تازه به اینجا منتقل شدیم.
درخواستِ انجام مقدمات مربوطه را داریم.
فکر می‌کنن من یه انسان عادی‌ام؟
در این‌صورت...
خیلی‌خوب. فوراً مقدمات رو فراهم می‌کنم.
لطف می‌کنی.
این به کنار، اشکال نداره اگه اول یه تماس کاری بگیرم؟
از: فرانکنشتاین یک پیام جدید
دو دانش‌آموز جدید داریم!
یکی یکی خودتونو معرفی کنید!
«رِجیس کِی. لاندِگِر».
«سِیرا جی. لویارد».
پسرِ جذابیه، مگه نه؟!
دوباره؟
چرا اینقدر خارجی به کلاسمون منتقل می‌شه؟
مگه نه، مانابو؟
هنوز به زندگی در ژاپن عادت نکردن، پس...
تاشیرو! حواست بهشون باشه!
بازم من؟!
اوه، باشه! انجامش می‌دم!
درست همون موقعی که رای تازه داشت به اینجا عادت می‌کرد...
درست نمی‌گم؟
تو هم اینو حس می‌کنی، سیرا؟
تا حالا هیچ‌وقت با انسانی با همچین هاله‌ای مواجه نشده بودم.
اون کیه دیگه؟
اینجا کافه‌تریاست.
اون دوتا همون دانش‌آموز‌های جدیدن؟
بجنب، خجالت نکش! بخور!
خب، مانابوئه که حساب می‌کنه، ولی...
ای خدا، بازم رامن، رای؟
واقعاً دوسش داری، نه؟
اوه راستی، بلدین چطور از چوب‌های غذاخوری استفاده کنین؟
مثل آبِ خوردنه.
اوه، گمونم می‌تونی.
این چیه دیگه؟
این تقدسی که ازش حس می‌کنم چیه دیگه؟
و چرا غذاشو نمی‌خوره؟
بازم منتظری تا پخش شه؟
اشتهام رو کور می‌کنی. نکن اینکارو.
می‌گم رای، امروز بعدِ مدرسه وقت داری؟
می‌خوایم «کیوپید» بازی کنیم!
شنیدم اون دوتارو فرستادی به کلاسِ مسترت.
آره.
مطمئنی؟
این تصمیمِ مسترم بود.
اول باید بفهمیم اونا دنبال چی‌ان.
تا وقتی اینو نمی‌دونیم نمی‌تونیم بی‌احتیاطی کنیم.
پس واقعاً بچه‌های عادی نیستن.
یه‌چیز عجیبی حس می‌کردم.
همون حسی رو داشتم که اولین باری که شما دوتا رو ملاقات کرده بودم، داشتم.
اونا کی‌ان؟ می‌دونی، مگه نه؟
نوبلِس...
نوبلِس = اشراف، نُجبا
همچین چیزی‌ان؟
یونیون دنبالشون می‌گشت.
اونایی که در پایین زنجیره‌ی غذایی بودن از جزئیات باخبر نشدن،
ولی می‌دونستیم که اونا قدرت‌های عظیمی...
خیلی فراتر از ظرفیتِ دانشِ یونیون داشتن.
اشتباه می‌کنم؟
نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
خیلی وقت پیش، قبل از اینکه دانش و تمدن، به اندازه‌ی امروز پیشرفت کنه؛
انسان‌ها کاملاً بدون‌ قدرت بودن.
تنها کاری که می‌تونستن بکنن این بود که در ترس دائمی از حیوانات و طبیعت زندگی کنن.
ولی همون‌ موقع بود که انسان‌ها «اونا» رو ملاقات کردن.
اونا؟
موجوداتی با قدرتی عظیم، که از هرچیزی که ازش می‌ترسیدن هم قوی‌تر بودن.
بنابراین، انسان‌ها به این موجودات تکیه کردن...
و دهکده‌هاشون رو اطراف اونا ساختن.
وقتی در خطر بودن، ازشون کمک می‌خواستن...
و اون موجودات دست رد به سینه‌شون نمی‌زدن.
چرا؟
انسان‌ها تا اون حد بدون قدرت بودن.
اونا باید فهمیده باشن که انسان‌ها لایق ترس یا حقارت نیستن.
اونا نمی‌تونن کسانی که ضعیف‌تر از خودشونن رو رها کنن.
طرز فکر اونا این بود که، این غرور و وظیفه‌ی کسانی‌‌‍ه که قدرت دارن.
انسان‌ها هم احترام و هم ترس نسبت به قدرت‌های اون‌ها نشون می‌دادن.
از اونا به عنوان رهبرهاشون می‌ترسیدن، و طولی نکشید تا بهشون بگن:
«اشراف».
اون دوتا همچین چیزی‌ان؟
اشراف به انسان‌ها به چشمِ موجوداتی که باید ازشون محافظت کنن نگاه می‌کنن.
دلیل اینکه نسبت به من خشونت به خرج ندادن هم باید همین باشه.
این که منو با یه انسانِ عادی اشتباه گرفتن.
انسان‌ها ضعیفن و احتیاج به محافظت دارن، آره؟
و اون دوتا فکر می‌کنن باید از قدرت عجب‌غریبی استفاده کنن تا بهشون حکمرانی کنن؟
تو کتم نمی‌ره.
صرفاً دارم می‌گم کسانی هستن که همچین طرز فکری دارن.
و این اشراف همون به اصلاح «نوبلس»ان؟
شماها هم نوبلس هستین، درست نمی‌گم؟
می‌شه گفت هم آره هم نه.
هوی، فازت چیه؟
اینجا جای منه.
ای خدا...
همونجا بگیر بشین!
چرا؟ این صندلی خالیه!
خجالت نکش!
نمی‌دونم چی داری می‌گی!
اوه، خوش اومدین، مدیر!
شرمنده بابت مزاحمت.
ها، همون حراست پیری‌‌‍ه که!
چرا اینجاست؟
وقتی برای من کار می‌کنه، اینجا زندگی می‌کنه.
نمی‌دونستم همه‌تون اینجایین.
می‌گم، بابت سرزده اومدن شرمنده!
ها، لیوان نداریم که.
مدیر، می‌شه چندتا لیوان بدی بهمون؟
یو-چان!
کمک می‌خوای؟
نه، «خودم» انجامش می‌دم.
«خودم» از این خونه و مسترم محافظت می‌کنم.
نمی‌دونستم اون حراست پیری هم فعلاً اینجا خونه‌ی مدیر سر می‌کنه.
خیلی مهربون هستین‌ها، مدیر.
حرفشم نزن. باید در مواقع نیاز به هم‌دیگه کمک کنیم.
خب می‌گم، پس چطوره رجیس و سیرا هم توی خونه‌تون بمونن؟
ها؟
نه، به حرفم گوش کنین.
ازشون پرسیدم کجا زندگی می‌کنن و گفتن:
«هنوز جایی برای موندن جور نکردیم.»
کاملاً جدی هم می‌گفتنا!
انتقالی باشی یا نه، این دیگه زیادی همه‌چی رو به قضا و قدر سپردنه!
واقعاً؟
خب... آره.
اگه شما اینجا بمونین، رای و حراست پیری رو هم دارین.
کارتون راحت می‌شه.
مگه نه؟
من که مشکلی ندارم.
الـ-البته، منم هیچ مشکلی ندارم.
رجیس-کون، سیرا-سان، راحت باشید و اینجا بمونید.
شرمنده‌ام.
با توجه به اینکه اینجا پناه گرفتی، مطمئنم از این خوشت نمیاد.
من فقط یه مفت‌خورم. لازم نیست به‌خاطر من خودت رو به زحمت بندازی.
کمکی از دست من برمیاد؟
نه، مشکلی نیست.
اتاقت برات مرتب شده.
برو و یکم استراحت کن.
نه، جدی می‌گم.
جداً؟
یه تَتو؟
به‌نظرم نشانه‌ی کسی بود که متعلق به سازمانی‌‍ه که به یونیون‌‍ معروفه.
شنیدم اون اعداد رو به نمونه‌های آزمایشی‌شون می‌دن.
از همون لحظه‌ای که دیدمش، احساس عجیبی داشتم.
این یعنی اون یه هیولای ساخته‌ی دست انسانه؟
ناپدید شدن تابوت...
واضحه که کار کسایی با قدرت‌های فرابشری‌‌‍ه،
ولی این حقیقت کاملاً لاپوشونی شد.
و همزمان، انسان تغییریافته‌ای به جامعه‌ی انسان‌های عادی ملحق شده...
سیرا، فکر نمی‌کنی این یه اتفاقِ استثنائی‌‌‍ه؟
شاید بهترین کار این باشه که از این قضیه مطمئن بشیم.
ها، رجیس کو؟
چند لحظه پیش اینجا بودا.
رجیس کاری داشت که باید انجام می‌داد.
آها، باشه.
با ملحق شدن به جامعه‌ی انسان‌ها، می‌خوای چی بدست بیاری؟
من از کسانی مثل تو، که انسانیت‌شون رو برای گرفتن قدرت رها می‌کنن، خوشم نمیاد.
ها؟
فکر می‌کنی رجیس می‌تونه راه خونه رو پیدا کنه؟
رای که زیاد گم شد.
چرا یهو وایسادی؟
کنار من داری چیکار می‌کنی؟
باید اونجا باشی!
چی داری می‌گی؟
گفتم که-
تاشیرو-کون...
تاشیـرو-کون...
تاشیرو-کون...
با یه بانوی خوشگل خارجی می‌گردی؟
بدک نیست.
چی می‌خواین؟
خداییش این رنگ موی واقعیته؟ انصافاً خیلی نازی‌ها!
هـ-هوی!
هوی، سر به سر دوستای من نذار.
یو-چان...
همون‌قدر عقلِ کلی که اونا می‌گفتن.
برای مدت کوتاهی باهامون میای، تاشیرو-کون.
یه سؤال داشتم.
از اتفاقات مرموزی که در یک ماه اخیر اینجا رخ دادن، چیزی می‌دونی؟
اینجان که در مورد اون تحقیق کنن؟
ولی چرا؟
خب، با توجه به آشوب‌هایی که موجبش شدن...
یه روانی‌ای چیزی پشت این قضایا بوده، نه؟
نگو که واقعاً همچین چیزی رو باور کردی.
می‌خوای به چی برسی؟
می‌خوام حقیقت رو بدونم، نه داستانِ جعلی‌ای که عموم می‌دونن.
می‌خوام از کسی که مستقیماً دخیل بوده، بشنومش.
راجع‌به کسی که پشت این حوادث بوده، بهم اطلاعات بده.
و همین‌طور تمام کسایی که به اون شخص مرتبط بودن.
شما تغییریافته‌ها مسبب این ماجرا بودین؟
یونیون بهتون دستور داده؟
چرا می‌خوای این چیزها رو بدونی؟
می‌خوام چیزی که اونا دزدیدن رو پس بگیرم.
اون... قدرتی خیلی فراتر از ظرفیتِ انسان‌هاست.
اونا هم دنبال تابوتن؟
ولی اون هنوز نمی‌دونه که...
این احتمال وجود داره که اون «نوبلس» همین الآنش هم خارج شده باشه.
خوشبختانه می‌تونم از دردسر گشتن دنبالش خلاصت کنم.
کسایی که اونو دزدیدن مُردن.
ظاهراً دروغ نمی‌گی.
ولی...
فکر کردی گفتن این باعث می‌شه ولت کنم بری؟
کنترل ذهن؟!
بی‌فایده‌ست!
چی شده؟
ترجیح می‌دی انسان‌های دون‌پایه از ترس جلوت به لرزه بیفتن؟
هیولا.
رجیس...
سیرا؟ چی شده؟
وضعیت‌ام یکم دردسرساز شده.
برداشتی رفیقات رو آوردی تا کمکت کنن تصفیه‌حساب کنی؟
هرکاری که می‌کنی رقت‌انگیزه.
حرومی-
پس تو تاشیروئی؟
شنیدم خوب هوای افرادمو داشتی.
فکر نمی‌کنی یکم زیادی خودتو گرفتی؟
سالم و سرحال از این یکی بیرون نمی‌ری.
مانابو...
خب؟
برو تو کارش پس. اینقدر چرت و پرت نگو و بیا ببین.
فقط محض اطلاعت می‌گم، من همون آدمِ دفعه‌ی قبل نیستم.
اینقدر ادای آدم‌های سرسخت رو درنیار، جغله.
بگیرینش!
لعنتی...
یو-چان...
حرومی!
چیکار می‌کنید؟! بزنید لهش کنید!
خیلی زیادن.
وایسا عقب!
نمی‌ذارم دستشون بهتون برسه!
می‌خوای چیکار کنی؟
به همه‌شون طعمِ اون قدرت عجیب‌غریبت رو نشون بدی؟
ولم کن!
ببین.
همراهت در امن و امانه.
اون...
فقط یه انسانه. چطور آخه؟
حتی انسان‌ها هم وقتی دلیلی برای جنگیدن دارن، می‌تونن بجنگن.
لعنتی!
دست نگه دار!
یه مشت...
یو-چان، مراقب باش!
حرومی!
همین‌جا تمومه.
تو هم همین‌طور، تاشیرو. کافیه.
دفعه‌ی بعد که تصمیم گرفتی انتقام بگیری، وقتی بیا که تک و تنهام.
اگه هرکدوم از رفیقام صدمه ببینن تقاص پس می‌دین!
یو-چان، حالت خوبه؟
آره. شماها همه خوبین؟
آره. رای و سیرا هم خوبن.
اوه، ممنون!
آخ...
خوبی؟
ظاهراً انسان‌ها توی این مدت کوتاهی که ندیدمشون خیلی وحشی‌ شدن.
دوست دارم این‌طور فکر کنم که فقط انسان‌های مشخصی رو می‌گی.
ولی انسان‌ها عوض شدن.
ها؟
از عصر و دوره‌ای که شماها راجع‌ بهش می‌دونین، خبر ندارم.
ولی...
جدی می‌گم، خوبم.
انسان‌ها دیگه نیازی به رهبری شماها ندارن.
دستت هنوز درد می‌کنه، نه؟
اون‌ها موجوداتی هم نیستن که بخوان به‌صورت کامل به محافظتِ شماها تکیه کنن.
نمی‌دونم می‌خوای از چی سر در بیاری،
ولی کل دنیای ما رو زیر پا نذار.
به من گستاخی نکن، انسان تغییریافته.
دفعه‌ی بعدی که منو اینطوری صدا کنی، می‌کشمت.
اول من می‌کشمت.
می‌دونی که نمی‌تونی.
این‌طور نیست.
اگه لازم باشه، اینکارو می‌کنم.
هر طور مایلی، پس.
آره، شک نکن.
انجامش بده.
می‌دم.
آها، باشه.
گاردت رو پایین نیار.
نیاوردم.
فکر نکن تسلیم شدم.
همچین فکری هم نکردم.
هرگز قبول نمی‌کنم که به تو اتاق بزرگتری از اتاق من داده شده.
گفتم که، اتاق‌ها رو عوض می‌کنم.
اینکه به یکی مثل تو بدهکار بشم رو رد می‌کنم!
پس آه و ناله نکن.
تو خواب می‌کشمت.
اگه می‌تونی بکش.
می‌کشم!
سعیتو بکن.
امشب می‌کشمت!
بچه‌ها باید زود برن لالا.
من بچه نیستم!
هستی متأسفانه.
دلم درد می‌کنه.
گفتم که نیستم!
به‌عنوان بزرگتر، باید جو اینجا رو عوض کنم.
جغله‌ای بیش نیستی.
دوست داری بمیری؟
خب، چرا من نرم شام رو آماده کنم؟
کسی درخواستی داره؟
مثل قدیم‌ها، مهارت‌هام رو به کار می‌گیرم. هرچی خواستین بگین.
رامن.
دوباره؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.