‫«بر اساس داستانی واقعی» ‫«برخی شخصیت‌ها و صحنه‌ها ساختگی هستند»
‫آنچه گذشت
‫داخل می‌بینمت، خانم گوردن
‫- اگر میشه اینو امضا کن، نالی ‫- حتماً
‫- تو کی هستی؟ ‫- پاپی هستم. نقش آنر رو بازی می‌کنم
‫پاپی، گفته بودیم لهجه‌ی برمینگام می‌خوایم
‫شاید تو خواسته باشی. من نخواستم
‫آماده‌ی ضبط ‫لطفاً همه برن سر جاهاشون
‫- بسپرش به نالی ‫- ضبط تا سه ثانیه‌ی دیگه...
‫- مایکل ‫- چارلز
‫تمام چیزهای خوب ‫بالاخره به پایان می‌رسن
‫مگ قراره بمیره
‫- پس حقیقت داره؟ ‫- آره
‫- اخراج شدم؟ ‫- آره
‫- نمی‌تونن مادر رو اخراج کنن! ‫- چرا باید اینکارو بکنن؟
‫توجه همه رو جلب کن ‫اون مرد‌های لعنتی رو شکست بده!
‫ولی قرار نیست بمیری ‫ناسلامتی در مورد مگ صحبت می‌کنیم
‫در مورد اونه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫- بعدازظهر بخیر ‫- اوه!
‫بعدازظهر بخیر، جناب
‫خیلی معذرت می‌خوام اگر منتظرت گذاشتم
‫اوه، نه اصلاً
‫مطمئنم سرتون خیلی شلوغه
‫و باید عذرخواهی کنم
‫سردستی ساخته شده، ولی باید ‫ از فرصت پیش اومده استفاده می‌کردیم
‫خب، ایکاش می‌تونستم ‫وقت بیشتری بذارم، ولی...
‫باید برگردم لندن
‫خب، بهم گفت که ‫تو رو ملکه‌ی سرزمین‌های میانی صدا می‌زنن
‫فکر کنم این حرف خیانت به ملکه باشه
‫ولی ارزش گفتن رو داره ‫که این لحظه‌ای مهم در تاریخه
‫اولین باری که یک زن ‫با نخست‌وزیر مصاحبه می‌کنه
‫شرط می‌بندم مردهایی بودن ‫که سعی کردن جلوش رو بگیرن
‫اوه، آره
‫دفتر مرکزی اصولگراها چندان راضی نبود
‫ولی تو شکستشون دادی
‫آره
‫آفرین
‫بعدازظهرتون بخیر، من نول گوردن هستم
‫و باعث افتخارمه ‫که اینجا در استادیوم سنت اندرو
‫میزبان نخست‌وزیر ‫جناب هارولد مک‌میلن باشم
‫«نالی»
‫دیگه هرگز نمی‌تونم ‫صاحب اکثریت سهام تقاطع باشم
‫بزودی، هیچی برام باقی نمی‌مونه
‫و بعدش باید چیکار کنم؟
‫«تقاطع، پایان بخش اول»
‫تکون نخورین
‫منتظر علامت باشین ‫همه، سرجاهاتون بمونین
‫ممنون
‫اوه، دارن میان ‫فیلم‌نامه‌های هفته‌ی بعد
‫شایعه‌ی دیگه‌ای نشنیدی؟
‫آتش‌سوزی به گوشم خورده ‫بیلی از بخش صحنه میگه متل می‌سوزه
‫ولی کی داخلشه؟ همه‌مون؟
‫وقتی توی دهه‌ی 60 اینجا بودم
‫نقش یه مشاور املاکی رو ‫بازی می‌کردم، آقای پرکینز
‫و هر جمعه، فیلم‌نامه‌ها رو ‫پخش می‌کردن، درست مثل امروز
‫و بعد، یک جمعه ‫خبری از پاکت نبود
‫و من گفتم "فیلم‌نامه‌ی من کو"؟
‫اونا هم گفتن "فیلم‌نامه‌ای نداری"
‫و اونجوری فهمیدم که اخراج شدم
‫باردار شدن رو امتحان کن ‫از اونم سریع‌تر ناپدید میشی
‫ضبط تمام شد!
‫- چی نوشته؟ ‫- چیزی نوشته؟
‫چی میشه؟ چی میشه؟
‫چیزی ننوشته
‫- چیزی ننوشته ‫- باید یه سرنخ‌هایی باشه
‫فقط دو هفته باقی مونده، نالی
‫پس چطوری قراره از سریال خارجت کنن؟
‫فقط نوشته دارم ‫وصیت‌نامه‌م رو می‌نویسم...
‫و همه چی رو برای تو می‌ذارم
‫خب، شاید من تو رو می‌کشم
‫خب، از الان بگم ‫اگر یه قتل با یه عالمه خون باشه
‫باید از ده روز قبل به بخش گریم بگن ‫چندتا کلاه‌گیس هم لازمه
‫از نویسنده‌ها پرسیدم چه اتفاقی قراره بیافته
‫بارها و بارها پرسیدم
‫اوه، بیخیال، آیوور ‫می‌تونی بهم بگی
‫قراره بمیرم؟ به قتل برسم؟
‫خودکشی؟
‫سکته‌ی قلبی؟
‫مردی رو پیدا می‌کنم؟ ‫نکنه ازدواج می‌کنم؟
‫- ای بابا ‫- تا آخر عمر به خوبی و خوشی زندگی می‌کنم؟
‫پیتر، عادلانه نیست! ‫ازت می‌خوام بهم بگی چی میشه!
‫هیچی نگفتن
‫حتی یک کلمه
‫و حدس بزنین معلوم شد تقصیر کیه؟
‫شرمنده، ولی تقصیر خودته ‫رفتی سراغ روزنامه‌ها
‫از خط قرمز عبور کردی، نالی
‫چیزهایی بهشون گفتی ‫که کاملاً محرمانه بود
‫ولی بهم بگو ‫قراره زنده بمونم یا بمیرم؟
‫مشکل منم همینه
‫خروج مگ یه معجزه از آب دراومده
‫سریال تابحال اینقدر محبوب نبوده!
‫همه جا حرف ماست ‫تمام کشور دارن در مورد ما حرف میزنن
‫پس نمی‌تونم به هیچکس چیزی بگم
‫- ولی نسبت به من وظیفه‌ای داری ‫- شاید
‫قدیما، آره ‫ولی می‌دونی چی شد؟
‫گلوله‌ای شلیک شد ‫گلوله‌ای که دنیا رو تغییر داد
‫توی دفتری در دالاس اسلحه‌ای شلیک شد ‫ و جی‌آر یویینگ به زمین افتاد
‫و تلوزیون دیگه هرگز مثل سابق نمیشه
‫حالا فرصت ماست...
‫که همونقدر محبوب بشیم
‫که محبوب‌تر از "چه کسی جی‌آر رو کشت" بشیم
‫و من اینو لو نمیدم... به هیچکس
‫خب... کجا بودیم؟
‫ببخشید
‫رسانه‌ها هرچقدر می‌خوان گمانه‌زنی کنن
‫ولی من از اون‌ها باهوش‌ترم
‫ما یک فیلم‌نامه با یک پایان مشخص داریم
‫و من گذاشتمش جایی ‫که هیچکس نتونه ببینه
‫ایکاش می‌تونستم ‫نمی‌تونم قفل گاوصندوق بشکنم
‫رفلز که نیستم! ‫(شخصیت مارول)
‫خب چه غلطی بکنیم؟
‫مشکل اینجاست که ‫دارین به داستان اشتباهی نگاه می‌کنین
‫باید به من نگاه کنین ‫بنی رو ببینید که توی مزرعه‌ست
‫ببینید ‫سبز، صحنه‌ی دو
‫با یه تازه‌وارد به اسم سم هرست گرم گرفتم
‫زرد، صحنه‌ی شش، هشت و ده
‫سم یه دیوارنما روی اون دیوار می‌کشه
‫ولی این چه ارتباطی به مگ داره؟ ‫صورتی، صحنه‌ی ده
‫مگ وارد میشه ‫به نقاشی نگاه می‌کنه
‫و قسمت جالبش اینجاست
‫- هنرمندش رو تشخیص میده ‫- کو؟ کو؟ کجاست؟
‫معلوم میشه که اسمشو عوض کرده...
‫چون گذشته‌ی اسرارآمیزی داره
‫اوه...
‫- داره چیزی رو مخفی می‌کنه ‫- مثل یه قاتل
‫اوه، خدای من...!
‫کی نقش سم هرست رو بازی می‌کنه...؟
‫برایان بدکو
‫خب، این‌ها صحنه‌ها هستن ‫بهشون عادت می‌کنی
‫- تو باید برایان بدکو باشی ‫- آره
‫خیلی از دیدنت خوشحالم
‫من نول گوردن هستم ‫ولی می‌تونی نالی صدام ‌کنی
‫نالی، خیلی ممنونم
‫- از این طرف؟ ‫- آره. به تقاطع خوش اومدی
‫خب، توی مصاحبه چی گفتن؟ ‫این سم هرست کیه؟
‫خب، گفتن داره از گذشته‌ش فرار می‌کنه
‫چون زن و بچه‌هاش مردن...
‫توی آتش‌سوزی
‫- آتش‌سوزی؟ ‫- اوه، خدای من
‫تو آتش‌افروزی؟
‫نمی‌دونم. هستم؟
‫تو منو می‌کشی؟
‫من می‌کشم؟ بابت چی؟
‫بهش فکر کنین
‫قسمت آخر برایان ‫حدس بزنین کی پخش میشه
‫شب جشن آتش
‫ظاهراً این قضیه‌ی جشن ‫شب آتش ممکنه حقیقت داشته باشه
‫چون حدس بزن امروز کجا بودم ‫سر فیلم‌برداری
‫سر صحنه
‫- خودم تنها ‫- یکشنبه؟
‫اوهوم. دیشب بهم گفتن
‫بی هیچ مقدمه‌ای ‫امروز 6 صبح ماشین فرستادن
‫و بعد، سر صحنه ‫بهم یه فیلم‌نامه با کاغذ سفید دادن
‫- ولی ما که فیلم‌نامه‌ی سفید نداریم ‫- حالا دیگه داریم
‫متاسفم، مادر
‫داشتم مراسم ختمت رو فیلم‌برداری می‌کردم
‫خب... تیم گریم اونجا بودن
‫و استفانی از بخش لباس
‫یه لباس کامل سیاه داشتم
‫لباس قشنگی بود
‫و پرسیدم "قضیه چیه؟"
‫اونام گفتن "نمی‌دونیم والا"
‫و قبرستون واقعی نبود
‫از بخش وسایل صحنه ‫یه سری سنگ قبر قدیمی آوردن
‫و بعد دیدمش...
‫تابوتت رو
‫خبر دارین قراره چیکار کنیم؟
‫پول نمی‌گیرم که حرف بزنم
‫پارسال توی یه قسمت ارواح‌کرایه‌ای بودم
‫پنج پوند گرفتم تا آروغ بزنم
‫خب، ممنونم "جین"
گریم خوبه ‫بریم یه برداشت بگیریم
‫- آخه قراره چیکار کنم؟ ‫- همون کاری که توی فیلم‌نامه نوشته
‫"جیل سر قبر می‌ایسته و گریه می‌کنه"
‫منم همینکارو کردم، 20 دقیقه‌ی کامل
‫- بیست دقیقه؟ ‫- تقصیر هلیکوپتره بود
‫صبر کنیم رد شه بره؟
‫فکر نکنم جایی بره
‫بخاطر تو اینجاست
‫هلیکوپتر رسانه‌هاست؟
‫دارن عکس می‌گیرن؟
‫به من ارتباطی نداره ‫دارم همون‌کاری که گفتن رو انجام میدم
‫اکشن!
‫منم همین کارو کردم
‫همونجا ایستادم و گریه کردم
‫- و قطعاً تابوت من بود؟ ‫- آره
‫خب... مال مگ بود
‫«مگ مورتیمر»
‫شاید الکی باشه ‫بهت که گفتم، مگی
‫گفتن دارن چند تا ‫پایان متفاوت ضبط می‌کنن
‫سال تولدش چی بود؟
‫1919
‫حروم‌زاده‌ها!
‫آماده‌ی ضبط!
‫همه سرجاهاشون ‫سریع‌تر لطفاً، یکم آروم‌تر
‫فیلم‌نامه‌های هفته‌ی آینده
‫- بالاخره اومد ‫- بفرمایید، و...
‫میشه لطفاً آروم باشید؟
‫گمشو بابا!
‫سی ثانیه
‫نمی‌فهمم مردی یا نه
‫"مگ روی صندلی به خواب میره ‫دوربین به سمت بطری قرص‌ها می‌چرخه"
‫خب، این یعنی خودکشی، مگه نه؟
‫آره، ولی بعد صفحه‌ی 18
‫"مگ جوری در چهارچوب در می‌ایسته ‫که انگار داره خداحافظی می‌کنه"
‫و بعد متل می‌سوزه
‫هممون بیرون دم آتش ایستادیم، خداروشکر
‫شرمنده، نالی ‫ولی ما بیرونیم
‫و بعد مگ مفقود میشه
‫خب پس کدومشه؟ چه اتفاقی میافته؟
‫این‌جوری می‌تونن از هرکدوم ‫از این صحنه‌ها استفاده کنن
‫واقعاً همین‌کارو کردن ‫چند تا پایان مختلف ساختن
‫- خب کی می‌فهمیم کدومه؟ ‫- هفته‌ی آینده، گمون کنم
‫یک هفته‌ی دیگه
‫خب حداقل دلیلش آتش‌بازیه، نه من
‫و یک لحظه‌ی زیبا خواهم داشت
‫می‌دوم داخل تا مگ رو نجات بدم
‫ببینید، صفحه‌ی 21
‫"دیگه از آتش نمی‌ترسم، بنی"
‫و... و بعد می‌سوزی و می‌میری
‫خب، آره
‫- اتاق‌خواب مگ می‌ریزه روی سرت ‫- آره
‫خب، با عقل جوردرمیومد
‫که از همون اول ‫از آتش می‌ترسیدی، مگه نه؟
‫آره
‫خب، قراره آشغال باشه، مگه نه؟ ‫قراره مزخرف باشه
‫قبلاً هم آتش داشتیم ‫و چه شکلی درمیومدن؟
‫نه! نه، برو خودتو نجات بده، دایان خانم!
‫نگران من نباش! ‫بقدر کافی زندگی کردم!
‫فقط یه خط آتش دوزاریه
‫که جلوی دوربین گذاشتن
‫اگر قراره منو بکشن ‫پس مرگم این شکلیه
‫دوزاری و مسخره و...
‫رقت‌انگیز!
‫دیدیش؟ رفتی توی استودیو؟
‫تمام روز اونجا بودم
‫امشب یه تیم بزرگ فرستادن اونجا
‫همشو 40 دقیقه‌ای تموم کردن
‫بیا ببینش، نالی بردن. همه‌شو بردن
‫باورم نمی‌شد چی دارم می‌بینم
‫بدون میز پذیرش که متل تقاطع نمیشه، مگه نه؟
‫اون صحنه 18 ساله که اینجا بوده
‫یکیشون از افراد جلوه‌های ویژه بود
‫گفت قراره همه‌شو ببرن توی یه فرودگاه
‫روی باند بازسازیش کنن ‫و بعد بسوزوننش
‫قراره همه‌شو با خاک یکسان کنن
‫تمام این سال‌ها ‫هیچ پولی خرج این سریال نکردن
‫و حالا می‌خوان این همه هزینه کنن ‫تا از دست تو خلاص بشن
‫آخه نمی‌فهمم...؟
‫مگه من چیکار کردم؟
‫چرا اینقدر ازم متنفرن؟
‫بله بفرمایید؟
‫بسته‌ای برای خانم گوردن از طرف ای‌تی‌وی
‫آها، بله ‫الان میام پایین
‫ممنون
‫یعنی چی...؟
‫نالی؟!
‫«نالی»
‫- بعدازظهر بخیر، تماس گرفته بودم ‫- براتون یه جا نگه داشتیم، خانم گوردن
‫اگر میشه همراهم بیاید، از این طرف
‫ممنون
‫امروز صبح بیدار شدم
‫خودمو از تخت کشیدم پایین
‫صبحونه خوردم
‫شیر "کامپلن" و یه تخم‌مرغ نیمه‌ آب‌پز
‫و بعد دوستم "اورارد" اومد ‫تا باز بره روی اعصابم
‫اومد داخل، با یه عالمه دردسر ‫یه کاسه آب‌گوشت براش آوردم
‫گفتم "بخور گوشت بشه به تنت"
‫گفت "یه چیز کیک بخوریم؟"
‫منم گفتم "حاضر نیستم بشینم ‫ببینم داری چیز می‌خوری"
‫اوه، وقتشه موهامو بشورم
‫بگذریم. یکی در زد ‫گفتم "دوستی یا دشمن؟"
‫هیچ جوابی نیومد، منم درو باز کردم
‫یه زن خوشگل بود ‫حسابی عرق کرده بود
‫کت‌و‌شلوارش زیادی تنگ بود
‫انگار یادش رفته بود زمستونه
‫می‌خوام شکایت کنم ‫اتاق من افتضاح بود
‫بلند شدم، مستقیم افتادم ‫ توی سطل "ایمی تورتل"
‫صدای خش‌خش شنیدم ‫فکر کردم موش توی دیواره
‫بعدش معلوم شد دو تا راسو بودن
‫خیلی دوستت دارم، نول
‫مدام ازش می‌خوام باهام ازدواج کنه
‫ولی قبول نمی‌کنه
‫اوه، باشه پس
‫قبوله! قاطی مرغا میشم
‫قبول می‌کنم!
‫خب تاریخش رو مشخص کنیم؟
‫بعد دکتر گفت ‫ "همه‌ی اعضای بدنت خوب کار می‌کنه"
‫منم گفتم "اوه، خوبه ‫نول گوردن از شنیدنش خوشحال میشه"
‫مهمون مخصوص‌تون اومده، آقای گریسن
‫راهو باز کن. ببین کی اومده ‫ملکه‌ی سبا
‫اوه، عزیزدلم!
‫واقعاً فوق‌العاده بودی
‫بنظرم بیننده‌های خوبی داشتم ‫خب، بذار لباسمو عوض کنم
‫بروس، برای بستن که عجله نداری، مگه نه؟
‫نه، یکم دیگه طول می‌کشه ‫نگران نباش
‫از دیدنتون خوشحال شدم، خانم گوردن
‫مادرم عاشق شماست ‫میگه خوش‌لباس‌ترین زن تلوزیون هستین
‫خب، بهش بگو خیلی ازش ممنونم
‫میگه کاری که دارن باهاتون می‌کنن وحشتناکه
‫و منم موافقم
‫ممنون
‫خب دیگه برو ‫قرارمون خصوصیه
‫راستی، بروس...
‫درو ببند
‫- بنظر پسر خوبی میاد ‫- یه دوست پسر به اسم روبی داره
‫من ترودی صداش کردم ‫ولی بقیه همراهی نکردن
‫دیگه کسی این کارو نمی‌کنه
‫دوست دارم ببرمت شام ‫ولی بهتره برم خونه پیش "فن"
‫منتظرم می‌شینه
‫- حالش چطوره؟ ‫- خوبه. عالیه
‫لنگ می‌زنه
‫تو نوشیدنی بریز ‫من لباس عوض می‌کنم
‫دست در دست هم می‌شینن ‫بروس و ترودی
‫جلوی بقیه
‫دنیا عوض شده، نالی
‫خب، خوش به حالشون
‫از نظر من هنوزم عجیبه
‫ولی راست میگه ‫کاری که باهات می‌کنن وحشتناکه
‫خیلی بد باهات رفتار کردن
‫خبردار شدی چی میشه؟ ‫قراره بکشنت؟
‫- گن لاغری پوشیدی؟ ‫- چطور جرات می‌کنی!
‫- بدجنس! ‫- خب...
‫این روزا همه‌مون کمک لازم داریم
‫راستی... اون تبلیغ یادته؟
‫"گن لاغریم داره منو می‌کشه"
‫اوه، عاشق اون بودم
‫بگذریم، آره
‫بهم گفتن
‫تازه فیلم‌نامه‌ی نهایی به دستم رسیده
‫خب؟ چی میشه؟
‫- زنده می‌مونم ‫- واقعاً؟
‫اوهوم
‫- زنده می‌مونم ‫- چه خبر خوبی
‫با کشتی ملکه‌الیزابت 2 میرم
‫چیکار می‌کنی؟
‫با کشتی ملکه‌الیزابت 2 میرم
‫با کشتی ملکه‌الیزابت 2 میری؟
‫- آره ‫- کجا میری؟
‫دنبال یه زندگی جدید
‫وایسا
‫یه مشت مزخرفاته
‫مگ از دست متل خسته شده
‫راستشو بخوای همه‌ش مسخره‌ست
‫یه دست‌نوشته برای جیل می‌ذاره
‫ولی متل می‌سوزه ‫برای همین کسی نوشته رو نمی‌بینه
‫بعد زنگ می‌زنه ‫و جیل سریع میره دیدنش
‫روی کشتی ملکه‌الیزابت 2 واقعی
‫کشتی واقعی
‫یه برنامه‌ی فیلم‌برداری برای ‫ساوت‌همپتون گذاشتن
‫قراره دوشنبه با ماشین بریم
‫می‌تونه واقعاً تاثیرگذار باشه ‫برای یکبارم که شده
‫با کشتی... ملکه‌الیزابت 2 میری؟
‫دقیقاً
‫- خیلی فوق‌العاده‌ست ‫- واقعاً... مسخره‌ست!
‫خیلی خوشحال شدم! اوه، نالی!
‫- تو زنده‌ای! ‫- آره زنده‌م!
‫هورا!
‫مدام فکر می‌کنم ‫عصبانی نشیا...
‫ولی اگر هنوز زنده بود ‫بهت کمک می‌کرد
‫با تمام سرعت میومد نجاتت می‌داد
‫خیلی رمانتیکه
‫ولی فکر نکنم ‫هیچوقت تقاطع رو نگاه می‌کرد
‫نسخه‌ی خودمو ترجیح میدم
‫بنظرم تا آخرین لحظه عاشقت بود
‫شواهد که چیز دیگه‌ای میگه
‫دلت براش تنگ میشه؟
‫زندگی ادامه داره
‫خب، آینده‌ی روشنی در انتظارته، عزیزم
‫آینده‌ای روشن و پر از شادی ‫آزاد شدی
‫قراره از همیشه مشهورتر بشی
‫- اوه، فکر نکنم ‫- بشین و تماشا کن. برات سرودست می‌شکنن
‫می‌تونی بری سریال ‫"باری دیگر برایدزهد"
‫می‌تونی یه بانو ‫توی خونه‌ای ییلاقی باشی
‫از الان می‌تونم تصورش کنم
‫- میری بی‌بی‌سی ‫- نه، واقعاً بعید می‌دونم
‫- یه سریال مخصوص خودت گیرت میاد ‫- نه، نمیاد
‫- می‌تونی هرچی می‌خوای بدست بیاری ‫- نه، نمی‌تونم، لری
‫چون سعی کردم ‫سعی کردم و سعی کردم
‫و کسی باهام کار نمی‌کنه
‫نه بی‌بی‌سی، نه گرانادا
‫هیچکس. در تک‌تکشون رو زدم
‫فقط یه ستاره‌ی قدیمی سریالم...
‫که اخراج شده
‫- تو خیلی بیشتر از این حرفایی ‫- خودم دقیقاً می‌دونم کی هستم
‫یه بازیگر متوسط ‫توی یه سریال متوسط بیشتر نیستم
‫و هیچ ایرادی نداره
‫می‌تونستم صد سال دیگه ادامه بدم
‫ولی...
‫همه‌شو ازم گرفتن
‫دارم کنار می‌کشم
‫- از چی؟ از مسابقه‌ی نسل‌ها؟ ‫- آره
‫نخیرم!
‫انجامش دادم. دراومدم
‫ولی موفق‌ترین برنامه‌ی تلوزیونه
‫دیگه نیست
‫"بازی خنده" از ما جلو زده
‫مشکلی باهاش ندارم ‫ولی مجری‌ش اون یارو "جرمی بیدل‌"ـه
‫نصف دست بیشتر نداره
‫کسی شکستم داده ‫که نصف دست بیشتر نداره
‫وقتشه که... خداحافظی کنم
‫اوه، خدای من
‫خب، یخورده بی‌رحمه، مگه نه؟ این تلوزیون؟
‫یخورده پرسروصداست
‫خب، می‌خوای چیکار کنی؟
‫با "فن" برمی‌گردم نانیتون
‫تمام عمرم ازم مراقبت کرده ‫حالا من می‌تونم ازش مراقبت کنم
‫پنج دقیقه نشده یه شبکه‌ای می‌خوادت
‫مثل تو؟
‫ما همینیم، عزیزدلم ‫دو تا دایناسور که از روزگار می‌نالیم
‫درحالیکه پسرا دست‌در‌دست هم می‌شینن
‫هنوزم کارت‌های ‫تبریک نامزدی‌مون به دستم می‌رسه
‫- من هر روز به دستم می‌رسه ‫- مردم توی خیابون میگن
‫"روز عروسی کی می‌رسه؟"
‫فکر می‌کنن واقعیه
‫چی می‌بینن... وقتی به من نگاه می‌کنن؟
‫واقعاً چی می‌بینن؟
‫راستش...
‫نمی‌دونم...
‫چیکار قراره بکنم
‫چون تو می‌تونی بری خونه ‫و با خواهرت زندگی کنی
‫همیشه همین کارو می‌کردی
‫ولی...
‫من تمام اون سال‌ها رو تلف کردم
‫زندگیم رو خالی نگه داشتم
‫و منتظر موندم
‫منتظر اون بودم
‫ولی الان...
‫وقتی دیگه فیلم‌برداری نکنم...
‫هیچی ندارم
‫زندگی من...
‫خارج از سریال همینه
‫هیچ و پوچه
‫اوه، عزیزدلم
‫قراره چیکار کنم؟
‫بیا بریم، مادر
‫- خبری از ساوت‌همپتون نشده؟ ‫- خدا می‌دونه
‫زیاد وقت ندارن
‫باید قبل از راه افتادن قایق ‫همه چی رو فیلم‌برداری کنن
‫کشتی. بهش میگن کشتی
‫مادرم یه قایق ماهی‌گیری داشت
‫و همیشه می‌گفت...
‫میشه بیاریش اینجا؟ ممنون
‫فکر کردم الان...
‫هیچوقت حرفی از مکبث نزن ‫هیچوقت پشت صحنه سوت نزن
‫و هیچوقت روی صندلی نالی نشین
‫این چیزها...
‫تغییرناپذیر هستن
‫انتظار داشتم ای‌تی‌وی یه چیزی ترتیب بده
‫مثلاً یه دست مشروب خداحافظی و یه ساعت طلا
‫تنها چیزی که بهش دادن...
‫یه ظرف میوه‌خوری بود
‫خیلی باهام مهربون بود، هر روز
‫همه‌چی رو بهم یاد داد
‫تصورش عجیبه ‫که الان سوار ملکه‌الیزابت 2ـه
‫دو تا ملکه کنار هم
‫ خودش تنهاست
‫- جین همراهشه ‫- می‌دونم، ولی...
‫چند دهه توی این استودیو بوده
‫همه رو می‌شناسه
‫نه فقط ما، نظافت‌چی‌ها و نگهبان‌ها
‫دخترهای میز پذیرش، همه رو
‫تمام روزهای تولدشون رو می‌دونه
‫ولی آخرین روزش توی "ساوت‌همپتون"‌ـه
‫مایل‌ها دورتر از اینجا
‫پرسیدم، گفتن آخرین صحنه ‫ دور شدن کشتیه
‫دوربین روی خشکیه، اون سوار کشتیه
‫و ملکه‌الیزابت 2 نمی‌تونه برگرده
‫پس قراره خودش تنها ‫تا شربورگ فرانسه بره
‫و بعد باید با هواپیما برگرده ‫ هیچکس همراهش نیست
‫اصلاً درست نیست!
‫آره
‫رادنی، عزیزم ‫داشتم فکر می‌کردم
‫من فقط توی صحنه‌ی 7 و 9 همراه سبزها هستم
‫تمام صحنه‌های بزرگم فرداست
‫میشه اول اونا رو تمرین کنیم؟ باید برم
‫راستشو بخوای، نه
‫- آخه یه کاری پیش اومده ‫- آره، ولی هفته‌ی شلوغیه
‫بنظرم بهتره طبق برنامه پیش بریم
‫خیلی‌خب
‫- شرمنده ‫- اشکال نداره
‫نه
‫اشکال داره. خیلی هم اشکال داره
‫شرمنده، ببین ‫صحنه‌‌ی 7 اینجا وایمیستم
‫صحنه‌ی 9، اینجا وایمیستم
‫یه صندلی جای من بذار ‫هیچکس تفاوتش رو نمی‌فهمه
‫چون لامصب هیچوقت تغییر نمی‌کنه
‫من هر روز، هر هفته و هر سال ‫همین کارو انجام میدم
‫پنج هزار بار انجامش دادم
‫یه میمون نمایشی بیار ‫خیلی بهتر از من انجامش میده
‫خب دیگه، واقعاً باید برم
‫چون یه کار خیلی مهم‌تر دارم. خداحافظ!
‫- میشه امضا کنین؟ ‫- شرمنده
‫خب، بنظر همین خوبه
‫آماده‌ایم ‫ممنون از همگی
‫نالی، راضی هستی؟
‫- راضی هستم؟ ‫- آره، همه چی مرتبه؟
‫خب، بستگی داره
‫قول بزرگ‌ترین اتاق کشتی رو بهم داده بودی
‫ولی قول نداده بودی که تجهیزات کافی
‫برای نورپردازی بزرگ‌ترین ‫ اتاق کشتی رو بیاری، مگه نه؟
‫پس حالا مجبوریم ‫توی یه گوشه‌‌ی کوچیک فیلم‌برداری کنیم
‫یه قوطی‌ـه، یه جعبه‌ست
‫چندان تفاوتی با یه تخت‌آویز زیر عرشه نداره
‫اگر زیر تخت رو نگاه کنی ‫شاید دو تا پناه‌جو پیدا کنی
‫اینکه وقتی مگ می‌رسه به نیویورک هم بماند
‫ویزا داره؟
‫می‌تونه کاری پیدا کنه؟ ‫می‌تونه اونجا زندگی کنه؟
‫کسی توی دفتر بوده ‫که بشینه به اینا فکر کنه؟
‫خب، اگر ازم می‌پرسی راضیم
‫پس جوابم منفیه
‫دلت برام تنگ میشه، جک
‫معذرت می‌خوام
‫ایکاش اوضاع بهتر بود
‫خب، میشه شروع کنیم؟
‫- آره ‫- خیلی‌خب، آماده‌این؟
‫- جین؟ ‫- آره
‫- نالی؟ ‫- آماده‌ام
‫- موفق باشی ‫- ممنون
‫- گریم، راضی هستیم؟ ‫- راضی هستیم
‫راضی هستیم
‫- شروع می‌کنیم ‫- شروع می‌کنیم
‫- درحال ضبط هستیم ‫- همه آماده
‫صحنه‌ی 14، خداحافظی با مگ
‫و...
‫اکشن
‫مامان!
‫- فکر می‌کردم... ‫- عزیزدلم
‫- اوه! ‫- چی شده؟
‫سلام آقای آدامز ‫چند وقتی میشه ندیده بودمتون
‫- نه. سرم شلوغ بوده ‫- چقدر عجله دارین
‫دارم میرم دیدن یه دوست قدیمی
‫صحیح، خب...
‫این بخش مال خودت تنهاست
‫اگر کسی خواست باهات احوال‌پرسی کنه
‫به خدمه گفتیم حواسشون بهت باشه
‫ازت می‌خوام اینجا وایسی، خوبه؟
‫- هرچی تو بگی ‫- و ما اون پایین هستیم
‫به محض اینکه کشتی حرکت کنه ‫به جین علامت میدم
‫وقتی شروع کرد به دست تکون دادن ‫ توام دست تکون بده
‫به گروه موزیک علامت میدم
‫تا هرچقدر بشه فیلم‌برداری می‌کنیم
‫همینطور که توی افق محو میشی دست تکون بده
‫- قراره چه آهنگی بزنن؟ ‫- اوه، زندگی روی امواج اقیانوس
‫آهنگش یخورده شاده. از رفتنم خوشحالی؟
‫خیلی‌خب، چیز دیگه‌ای نمونده وقت خداحافظیه
‫گریم نهایی، آیریس؟
‫به من نیازی نداری، هیچوقت نداشتی ‫خیلی خوشگلی
‫- بابت همه چی ممنون ‫- عاشقتم نالی
‫- مراقب باش ‫- خرابش نمی‌کنم
‫لیز
‫اوه!
‫دوران خیلی خوشی داشتیم
‫آره. واقعاً داشتیم
‫- دوران بدی هم داشتیم ‫- آره
‫سال 1973، یادته؟
‫والدینم توی تصادف مردن
‫داشتن میومدن منو ببینن، و مردن
‫و...
‫مجبور بودم بیام تقاطع سر کار
‫و بازیگرا خیلی باهام مهربون بودن
‫همه‌تون خیلی مهربون بودین
‫و روزی که ازدواج کردم ‫نالی رولز رویسش رو بهم داد
‫و خودش راننده‌مون بود
‫هیچکس نبود منو بده دست شوهرم
‫نالی منو تا عروسی رسوند
‫می‌دونم
‫خب، مطمئن شو بالادستی‌ها هم خبر دارن
‫چون نباید فراموش بشه...
‫با یه ستاره‌ی واقعی کار کردیم
‫ممنون
‫جک
‫ممنون
‫خب، دیگه وقت رفتنه
‫- برای شروع حواست به جین باشه ‫- خودم بلدم چطوریه
‫خب دیگه بریم
‫و جین شروع کن
‫گروه موسیقی شروع کنین!
‫نه، یخورده بیشتر لازم داریم
‫یخورده بیشتر تکون بده!
‫یخورده بیشتر تکون بده، جین!
‫دارم تکون میدم
‫چندان جواب نمیده
‫خب، چیکار باید بکنم؟
‫خب... با قدرت بیشتری تکون بده!
‫قدرت بیشتر!
‫خیلی احمقانه‌ست
‫نالی!
‫ای احمق!
‫همینه!
‫به سمت ما!
‫آره!
‫و کات!
‫بعد از اخبار ساعت 5:45 ‫با برنامه‌ی ساعت 6 "ای‌تی‌وی امروز"
‫با سرفصل خبرها در خدمتتون هستیم
‫ساعت 6:25 نسخه‌ای جدید ‫از آهنگ "کمک" رو تقدیمتون می‌کنیم
‫ساعت 6:35 نوبت برنامه‌ای می‌رسه ‫ که همگی منتظرش بودین
‫آیا مگ از آتش جان سالم به‌در برده؟
‫امشب در تقاطع از حقیقت خبردار بشید
‫همم
‫- الان؟ ‫- الان
‫ای بابا، می‌خواستم پخشش رو ببینم
‫به اون عوضی‌ها اعتماد ندارم ‫ممکنه پایانش رو عوض کنن
‫بذار عوض کنن ‫برام مهم نیست
‫فکر کردم می‌خوای من برونم
‫قراره به شیوه‌ی قدیمی بریم خرید
‫همونجور که قدیما می‌رفتیم
‫اوه، خدای من!
‫باید بدویم ‫نگهش می‌دارم، نگهش می‌دارم
‫وایسا!
‫اول شما بفرمایید، خانم گوردن
‫سلام. بعدازظهر بخیر
‫- بعدازظهر بخیر ‫- بعدازظهر بخیر
‫- سلام ‫- بعدازظهر بخیر
‫سلام
‫بعدازظهر بخیر، بعدازظهر بخیر
‫سلام
‫سلام، بعدازظهر بخیر
‫ایستگاه بعد، متل تقاطع!
‫- خودتی، مگه نه؟ ‫- بله متاسفانه خودمم
‫فکر کردم امشب خونه پای تلوزیون باشی
‫چرا؟ مگه قراره چیزی پخش بشه؟
‫شاه‌دخت دایانا دوست‌داشتنی نیست؟
‫فوق‌العاده‌ست. یه دختر کوچولوی خوشگل ‫ که دل همه‌مون رو شاد کنه
‫اوه، نمی‌تونم صبر کنم ‫چه اتفاقی برای مگ میافته؟
‫زنده‌ست؟ نمیشه لطفاً بهمون بگی؟
‫نه، بدجنس نشو ‫باید سریال رو نگاه کنین
‫می‌بینم. هر شب زودی میرم خونه
‫سر ساعت 6 و نیم می‌رسم، درست به موقع
‫یه لیوان چایی و تقاطع ‫لذت روزانه‌م همینه
‫یه دستگاه ویدئو دارم
‫یه نوار نو خریدم ‫که یک لحظه‌ش رو هم از دست ندم، نالی
‫خب، امیدوارم ازش لذت ببری
‫اوه، فقط بخاطر اون تماشا می‌کنم!
‫- اوه، آروم باشین دخترا! ‫- کسی رو داره، نالی؟
‫صدکیلومتریشم کسی نیست
‫بخاطرش حاضرم دندونم رو بکشم
‫حس می‌کنم از قافله عقب موندم
‫- هیچوقت "خیابان کورونیشن" رو ندیدم ‫- سریال "تقاطع"‌ـه
‫نمی‌دونم کی هستی
‫آره خب، چرا باید بدونی؟
‫امیدوارم از این حرفم ‫ ناراحت نشین، خانم گوردن
‫ولی هرچی روزنامه‌ها گفتن ‫ رو خوندم، ولی هنوزم نمی‌فهمم
‫چرا شما رو حذف کردن؟
‫- آره، چرا؟ ‫- حتما دیوونه شدن!
‫از بچگی توی خونه‌ی ما ‫ بیننده‌ی شما بودیم
‫نالی، تو اسم این شهر رو مطرح کردی
‫خب، چرا این‌کارو کردن؟
‫خب، نمی‌دونم. ایکاش می‌دونستم
‫- حتماً یه دلیلی بهت گفتن ‫- نمی‌دونم والا
‫خب، نه مشروب می‌خورم ‫نه چیزی میزنم
‫نه هیاهو راه می‌ندازم ‫دیالوگ‌هامم یاد می‌گیرم
‫و یهویی...
‫- واقعاً شرم‌آوره، نالی ‫- خجالتم خوب چیزیه
‫- خب کی این‌کارو کرده؟ ‫- کار کی بوده؟
‫- کی این‌کارو باهات کرده؟ ‫- خودتون فکر می‌کنین کی بوده؟
‫همیشه کار کیه؟ مردها!
‫اوه... تعجبی هم نداره!
‫می‌دونستم!
‫واقعاً همینطوره، مگه نه؟
‫طبقه‌ی بالا با کت‌وشلوارهاشون
‫و پیپ‌هاشون ‫و نگاه‌هاشون
‫نگاهی که بهت می‌کنن، دخترا ‫اون پشت چشمی که هرموقع
‫حرفی می‌زنی نازک می‌کنن
‫من که حسابی نگران "جیم" هستم
‫اون "خاطرات خانم دیل"ـه
‫- همشون مثل همدیگه‌ن ‫- نخیرم نیستن!
‫باشه عزیزدل. حالا چرا اینقدر عصبانی میشی
‫- یه سریال که بیشتر نیست ‫- جانم؟
‫سریالیه که 20 ساله دارم نگاه می‌کنن
‫آره، برای من که خیلی مهمه
‫مادرم عاشقشه، خواهرم عاشقشه
‫- جفت دخترام عاشقشن ‫- همین گویای همه چیزه، مگه نه؟
‫مخصوص زن‌هاست
‫- و منظورت از این حرف چیه؟ ‫- بیخیال، ولش...
‫نه، نه، نه ‫منظورت از این حرف چیه؟
‫خب، توهین نباشه، عزیزدل
‫ولی... یه مشت مزخرفات قدیمی ‫ بیشتر نیست، مگه نه؟
‫کاملاً لوس و مسخره‌ست
‫عه، واقعاً؟ اینطوریاست؟
‫چون ما زن‌ها ‫ می‌شینیم پای این سریال‌هامون...
‫و هممون یکم لوس و مسخره‌ایم، مگه نه؟
‫احمقیم مگه نه؟ دل‌نازکیم مگه نه؟
‫ولی مردها اهل می‌خانه
‫و فوتبال، و آبجو هستن
‫اوه، ولی این‌ها چیزهای مهمی هستن، مگه نه؟
‫چیزهای جدی و ارزشمند و سودمندی هستن
‫پس مردها می‌تونن لم بدن
‫و با نفرت به چیزهایی ‫ که ما دوست داریم نگاه کنن
‫با قیافه‌ی درهم رفته، با پوزخند
‫خب، بذار بهت بگم...
‫ما هم احساس نفرت می‌کنیم
‫ما هم می‌تونیم مسخره کنیم
‫ما هم قیافه‌مون از انزجار درهم میره
‫و می‌دونی کی اینطوری میشیم؟
‫وقتی میاین توی اتاق‌خواب ‫ و شلوارتون رو درمیارین
‫و با شرت شل‌ و ول و زردتون ‫ جلوی ما می‌ایستین!
‫- مگه نه دخترا؟ ‫- آره!
‫ولی بدترم میشه ‫همونم درمیارین
‫لازم نیست پولی بدی، نالی ‫لازم نیست پولی بدی
‫ممنون
‫یادتون نره تماشا کنین!
‫خداحافظ!
‫- خب، چقدر خوش گذشت ‫- خیلی خوش گذشت
‫- یه داستان دارن به نوه‌هاشون بگن ‫- آره
‫کجا می‌خوای بریم خرید، رکمز؟
‫اوه، نه، بیخیال اون ‫دلم استیک می‌خواد
‫و شراب قرمز و کیک جنگل سیاه
‫- و می‌تونی بذاری یکبارم شده من حساب کنم ‫- ای خدا!
‫همین یکبار. شروع نکن
‫ولی می‌خوام بهت تبریک بگم، خانم گوردن
‫برای 18 سال تمام بی‌نظیر بودی
‫خب، سعی‌مو کردم
‫نه، فوق‌العاده بودی
‫هنوزم نمی‌فهمم، عزیزدلم ‫چرا تو رو انداختن بیرون؟
‫مجبورم آپارتمانت رو بفروشم
‫و باید ماشین رو هم پس بدم
‫اشکال نداره. یه کاریش می‌کنیم
‫ای خدا، دلمون برات تنگ میشه
‫نه، نمیشه. و این یه دستوره
‫میرین سر کار ‫و مثل همیشه ادامه میدین
‫بنظر من که خوبه
‫و توام مراقب باش
‫چون یه دستگاهه، اون سریال
‫و این دستگاه...
‫بی‌رحمه
‫فیلم‌نامه‌های هفته‌ی بعد
‫همه سرجاهاشون لطفاً ‫سروصدا نکنید
‫صحبت‌ها رو کمتر کنید
‫فیلم‌نامه‌ی سبز، صحنه‌ی 40الف ‫از اولش شروع می‌کنیم
‫ممنون
‫- مال من کجاست؟ ‫- شرمنده، برای تو چیزی نیومده
‫تا پنج، چهار...
‫و حقیقت رو میگم ‫نمی‌خوام ناراحتتون کنم، دایان خانم
‫ولی اون مرد داشت دروغ می‌گفت
‫تو چطور؟
‫فکر کنم وقتشه در افق محو بشم
‫مثلاً برم...
‫یه خونه‌ی روستایی بگیرم ‫که روی درش گل رز داره
‫و کتری روی گازشه
‫واقعاً؟
‫گمشو، عزیزم ‫تازه اول کارمه
‫فکر کردی می‌ذارم اون عوضی‌ها ‫جلوم رو بگیرن؟ چنان نقشه‌هایی دارم که نگو
‫قراره چیکار کنم؟
‫بیا بریم. بجنب
‫بلند شو. همینطوری نشین آبغوره بگیر
‫بیا خودت ببین
‫- بروس، میشه نورها رو روشن کنین؟ ‫- آره، حتماً
‫لن!
‫میشه نورها رو روشن کنی، لطفاً؟
‫- اوه، فکر نکنم... ‫- ساکت!
‫اینم از این
‫از اینجا شروع کردی ‫و جات هم همین‌جاست
‫لری، واقعاً خسته‌م
‫چرت نگو
‫من 61 سالمه
‫- بهترین سنه ‫- کسی اینو میگه که داره بازنشسته میشه
‫من از وقتی دنیا اومدم میان‌سال بودم
‫و تو برای همین صحنه متولد شدی
‫اولین مگی که نقشش رو بازی کردی چی بود؟
‫- مگ براکی توی بریگادون ‫- هرزه‌ی دهکده
‫چند بار اجراش کردی؟
‫هزار بار
‫جلوی خود فردریک لو مصاحبه دادی
‫و چی بهت گفت؟
‫گفت "باهام ازدواج کن"
‫چون از نظرش فوق‌العاده بودی
‫اینو درونت می‌دید
‫منم الان اینو درونت ببینم
‫تو چطور، نالی؟
‫فکر می‌کنی می‌تونی انجامش بدی ‫از نو شروع کنی...
‫و بهشون نشون بدی؟
‫به اون مردها
‫به هرکسی که تابحال بهت شک کرده
‫نظرت چیه؟
‫اوه، بشین و تماشا کن
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.